paidevo.gr | teachers

Σύμφωνα με πρόσφατη (2012) μελέτη της UNESCO κάθε ώρα διδακτικού έργου ενός Δασκάλου αντιστοιχεί σε 4 ώρες εργασίας γραφείου!

Αυτό συμβαίνει διότι η δυσκολία μίας εργασίας καθορίζεται κατά βάση από το πλήθος και τη δυσκολία των αποφάσεων που καλείται να λάβει ο εργαζόμενος κατά τη διάρκειά της.

Και μαντέψτε ποιο είναι το επάγγελμα στο οποίο ο εργαζόμενος πρέπει να λαμβάνει συνεχώς σημαντικές αποφάσεις για την πορεία της εργασίας του.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι εκπαιδευτικοί παθαίνουν συχνά υπερκόπωση, burnout και γενικώς στρεσάρονται πολύ περισσότερο από άλλους εργαζόμενους.

Στα σκαριά η πρώτη ψηφιακή βιβλιοθήκη στο Τέξας

Την πρώτη δημόσια e-βιβλιοθήκη τους αποκτούν οι ΗΠΑ, η οποία θα απευθύνεται στο ευρύ κοινό, αλλά δεν θα διαθέτει ράφια με φυσικά βιβλία, παρά μόνο σκληρούς δίσκους με αποθηκευμένα ηλεκτρονικά βιβλία, καθώς και τις απαραίτητες ηλεκτρονικές συσκευές για το διάβασμά τους.

Η πρωτότυπη βιβλιοθήκη με την ονομασία BiblioTech, θα λειτουργήσει φέτος στην κομητεία Μπέξαρ του Σαν Αντόνιο στο Τέξας. Χάρη στην «αποϋλοποίησή» της δεν χρειάζεται μεγάλους χώρους, γι’ αυτό θα καταλαμβάνει μια έκταση περίπου 460 τετραγωνικών μέτρων.

Από κάποια άποψη θα μοιάζει με μια παραδοσιακή βιβλιοθήκη, μόνο που αντί για ατέλειωτους διαδρόμους με βιβλία, θα περιλαμβάνει διαδρόμους με επιτραπέζιους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές ηλεκτρονικές ανάγνωσης (φορητούς Η/Υ, ταμπλέτες, e-readers).

Οι αναγνώστες θα μπορούν να δανείζονται για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο όχι τα φυσικά βιβλία (που δεν θα υπάρχουν), αλλά τις ίδιες τις συσκευές ανάγνωσης, μαζί με όποια ηλεκτρονικά βιβλία θέλουν. Αν έχουν δική τους συσκευή, θα τη φέρνουν στη βιβλιοθήκη, όπου θα «φορτώνουν» τα e-books της επιλογής τους. Η επιστροφή των ηλεκτρονικών βιβλίων θα μπορεί να γίνεται και εξ αποστάσεως μέσω του διαδικτύου.

Όσοι αναγνώστες θέλουν, θα μπορούν να διαβάζουν επιτόπου το βιβλίο σε κάποια συσκευή. Παράλληλα, η βιβλιοθήκη θα παρέχει στους ενδιαφερόμενους διάφορες πληροφορίες και γνώσεις σχετικά με τις νέες τεχνολογίες, ώστε να διευκολύνει τη χρήση των ηλεκτρονικών βιβλίων της από όσους (π.χ. ηλικιωμένοι) δεν είναι εξοικειωμένοι με τους υπολογιστές. Θα υπάρχει επίσης ένας ειδικός χώρος όπου τα μικρά παιδιά θα εξοικειώνονται διαδραστικά με τις συσκευές ηλεκτρονικής ανάγνωσης.

Η βιβλιοθήκη θα συνεργάζεται με πολλούς εκδοτικούς οίκους και άλλους παρόχους ψηφιακού περιεχομένου, ώστε να διαθέτει πολλές χιλιάδες ηλεκτρονικούς τίτλους, προσδοκώντας κάθε χρόνο να εμπλουτίζει την ψηφιακή συλλογή της. Τελικά, βέβαια, η βιβλιοθήκη δεν θα αποφύγει τελείως το χαρτί. Θα δίνει τη δυνατότητα σε όποιον επιθυμεί, να εκτυπώσει ένα ηλεκτρονικό βιβλίο ή μέρος του έναντι κάποιου τιμήματος.

(πηγή: newsbeast.gr)

Ένα καινούργιο σχολικό σύστημα στη Σουηδία εξαφανίζει τη σχολική αίθουσα όπως τη γνωρίζαμε και την αντικαθιστά μ’ ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει την “περιέργεια και τη δημιουργικότητα” των μαθητών.

Η εταιρεία Vittra, η οποία λειτουργεί 30 σχολεία στη Σουηδία, θέλησε να γίνεται η εκπαιδευτική διαδικασία παντού μέσα στα σχολεία της – κι έτσι απέσυρε εντελώς την παλαιά λογική της σχολικής αίθουσας των τεσσάρων τοίχων με τα θρανία στη σειρά. Πριν από λίγο καιρό εγκαινίασε το σχολείο Telefonplan, στη Στοκχόλμη.

Η αρχιτέκτονας Rosan Bosch σχεδίασε έτσι το σχολείο ώστε τα παιδιά να μπορούν να εργάζονταιανεξάρτητα σε ανοιχτούς χώρους καθώς χαλαρώνουν, ή να πηγαίνουν στο “χωριό” για να δουλέψουν σε ομαδικά σχέδια.

Όλη η επίπλωση του σχολείου, που μοιάζει με τυχαίες γραμμές σε χαρτί, επιχειρεί να βοηθήσει τους μαθητές να εμπλακούν σε συζητήσεις καθώς θα εργάζονται σε σχέδια.

Το σχολείο είναι μη-παραδοσιακό με κάθε έννοια: δεν υπάρχουν βαθμολογίες και οι μαθητές μαθαίνουν μέσα σε ομάδες, που δεν σχηματίζονται απαραίτητα με βάση την ηλικία.

Η φοίτηση στο σχολείο είναι δωρεάν, εφόσον το παιδί έχει προσωπικό αριθμό (κάτι σαν ΑΜΚΑ) κι αν ένας απ’ τους γονείς του είναι Σουηδός φορολογούμενος.

(πηγή: Bussines Insider, theinsider.gr)

Η είδηση αναφέρει πως με πρωτοβουλία της ΕΡΤ διοργανώνεται εκδήλωση-συναυλία, με γνωστούς καλλιτέχνες, στα πλαίσια εύρεσης πόρων για λειτουργία Ειδικών Σχολείων στην Αττική (Πέραμα, Περιστέρι, Ίλιον, Αιγάλεω). Το κεντρικό σύνθημα-στόχος της πρωτοβουλίας είναι «υιοθετήστε ένα ειδικό σχολείο!», αφού τα σχολεία αυτά κινδυνεύουν να κλείσουν (όπως και τα Μουσικά και τα Αθλητικά) παρατημένα στην τύχη τους απ’ τις μνημονιακές κυβερνήσεις (ιδιαίτερα την τελευταία), χωρίς πόρους και, κυρίως, χωρίς εκπαιδευτικούς.

Δεν ξέρουμε αν αυτοί που συνέλαβαν και προώθησαν την ιδέα, κινούνται από αγνά, φιλανθρωπικά αισθήματα (θέλουμε να το πιστεύουμε) ή αποτελούν τον προπομπό μιας οργανωμένης πολιτικής, που «καλύπτει» την υποχρέωση της πολιτείας, της κυβέρνησης δηλαδή, να προσφέρει πλήρη εκπαίδευση στα παιδιά με ειδικές ανάγκες! Κι αυτό το λέμε γιατί πρόκειται, όπως δηλώνεται, για «πιλοτικό πρόγραμμα της ΕΤ σε συνεργασία με τον ΟΣΚ (Οργανισμός Σχολικών Κτηρίων) και αφορά όχι ένα, αλλά εννέα ειδικά σχολεία. Πρόκειται άραγε για μια υποκατάσταση, εν είδη φιλανθρωπίας, των υποχρεώσεων της πολιτείας απέναντι σ’ αυτά τα σχολεία; Αν όχι γιατί δεν δηλώνεται, έστω με έμμεσο τρόπο, η αιτία που κάνει αναγκαία αυτή τους την παρέμβαση; Γιατί δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στην εγκατάλειψη και στις δραματικές ελλείψεις όχι μόνο σε μεταφορά, αναλώσιμα, θέρμανση κ.τ.λ., αλλά και σε Ειδικό Διδακτικό Προσωπικό;

Πέραν όλων αυτών: Μέχρι τώρα συνήθως «υιοθετούσαμε», στα πλαίσια της σχολικής δραστηριότητας και με πρωτοβουλία κυρίως των μαθητών σε ένδειξη αλληλεγγύης, κάποιο παιδάκι από χώρες της Αφρικής ή κάποιο σχολείο στην περιοχή των Τσιάπας στο Μεξικό ή κάτι ανάλογο. Τώρα φαίνεται πως «έφτασε ο καιρός» να υιοθετούμε τα Ειδικά Σχολεία στη χώρα μας και αύριο, ίσως, αν συνεχιστεί αυτή η λεηλασία των Τροϊκανών εσ. και εξ., τα απομακρυσμένα σχολεία της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας προκειμένου αυτά να συνεχίσουν να λειτουργούν!

Μάλλον δεν αξίζει τον κόπο να υπενθυμίσουμε σ’ όλους αυτούς που παίρνουν αποφάσεις την τελευταία τετραετία ότι ο πολιτισμός, η κοινωνική συνείδηση σε μια κοινωνία φαίνεται, συν τοις άλλοις, και απ’ τον τρόπο που αντιμετωπίζει, μέσω της πολιτείας, τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Η δική μας οργανωμένη πολιτεία, μέσω των μνημονιακών κυβερνήσεων, βαδίζει ολοταχώς προς την αναβίωση (ατύπως, στην πράξη) του Καιάδα! Και είναι λογικό επακόλουθο της πορείας μας στα χρόνια των Μνημονίων: Όταν κατακρεουργείς μισθούς, συντάξεις, εργασιακά-ασφαλιστικά δικαιώματα, όταν κατεδαφίζεις την υγεία και την παιδεία, όταν δημιουργείς εκατομμύρια ανέργους, χιλιάδες άστεγους, όταν οδηγείς στην αυτοκτονία εκατοντάδες απελπισμένους πολίτες, τότε εγκαταλείπεις και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες στην ανημποριά τους!

Υ.Γ. Συναφές: Προχθές έκλεισε, στο νομό μας, στην Ημαθία, η Εφορία Νάουσας. Περίπου χίλιοι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν στα γραφεία της για να διαμαρτυρηθούν και αντιμετωπίστηκαν με χρήση δακρυγόνων και ξύλο, ως συνήθως. Στα σχέδια είναι να κλείσει και το Νοσοκομείο της πόλης, όπως και τα σχολεία ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ.

Να κάνουμε τρεις επισημάνσεις: 1^η. Η συρρίκνωση του Δημόσιου τομέα με το κλείσιμο Εφοριών, Σχολείων, Νοσοκομείων και τις απολύσεις εργαζομένων δεν εξαφανίζει το κόστος λειτουργίας τους. Το μεταθέτει απλώς στους πολίτες, που έχουν ανάγκη τις αντίστοιχες υπηρεσίες. 2^η. Ανάμεσα στους χίλιους διαμαρτυρόμενους προχθές (και στους τριάντα χιλιάδες περίπου της περιοχής που θα ταξιδεύουν στο εξής στη Βέροια) ίσως υπήρχαν και κάποιοι που επικροτούν την πολιτική των απολύσεων Δημοσίων Υπαλλήλων.3^η. Όχι, τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν απ’ τις περικοπές και τις συγχωνεύσεις δεν θα μοιραστούν στους άνεργους της περιοχής, ούτε θα διατεθούν για την αύξηση μισθών και συντάξεων!

(πηγή: cleverclass.gr)

Αποκλεισμένοι από το τμήμα Εικαστικών Τεχνών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και των Τμημάτων Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών των πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και Δυτικής Μακεδονίας, είναι ουσιαστικά εκατοντάδες άνθρωποι που πάσχουν από κάποια μορφή αναπηρίας ή άλλη σοβαρή πάθηση. Μέχρι πριν από τρία χρόνια όσοι έπασχαν από αναπηρία έδιναν ειδικές εξετάσεις για την εισαγωγή τους στα εν λόγω τμήματα. Από το 2009 όμως, οι ειδικές εξετάσεις καταργήθηκαν και οι υποψήφιοι πρέπει να δίνουν τις ίδιες εξετάσεις με τους υπόλοιπους.

Ο αποκλεισμός αυτών των ανθρώπων ξεκίνησε το 2009, με το νόμο 3794 του υπουργείου Παιδείας. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 35 αναφέρεται ότι οι υποψήφιοι που πάσχουν από κάποια μορφή αναπηρίας ή σοβαρή πάθηση (πχ τυφλοί, κωφοί, κωφάλαλοι, πάσχοντες από σκλήρυνση κατά πλάκας, από βαριά μυασθένεια θεραπευτικώς αντιμετωπιζόμενη με φαρμακευτική αγωγή, νεφροπαθείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση κλπ), εισάγονται χωρίς εξετάσεις στα ΑΕΙ, Πανεπιστημιακής και Τεχνολογικής Κατεύθυνσης πλην του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών της Α.Σ.Κ.Τ. Αθήνας και των Τμημάτων Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και Δυτικής Μακεδονίας καθ’ υπέρβαση του αριθμού εισακτέων σε ποσοστό 5% εφόσον είναι κάτοχοι τίτλου απόλυσης από Λύκειο ή αντίστοιχο Σχολείο της ημεδαπής ή αλλοδαπής.

Οι πάσχοντες από τις προαναφερόμενες παθήσεις _ τονίζεται _ δεν εισάγονται σε Τμήματα στα οποία λόγω της φύσης της επιστήμης είναι δυσχερής γι’ αυτούς η παρακολούθηση σύμφωνα με αιτιολογημένη απόφαση του τμήματος, που εγκρίνεται από τη σύγκλητο και ανακοινώνεται πριν από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους για το οποίο γίνεται η επιλογή.

Όπως εξηγεί η εικαστικός, επιστημονική υπεύθυνη της Μονάδας Ακαδημαϊκής Στήριξης και Προσβασιμότητας Φοιτητών με Αναπηρία της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών κυρία Ουρανία Αναστασιάδου, μετά την ψήφιση του νόμου οι ειδικές εξετάσεις καταργήθηκαν. «Αυτή τη στιγμή» τονίζει, «υπάρχει νομικό κενό. Πρέπει από το υπουργείο Παιδείας να γίνει πιο σαφές το άρθρο. Να λέει δηλαδή, ότι οι άνθρωποι με αναπηρία ή σοβαρά προβλήματα υγείας δεν εισάγονται μεν με βαθμό απολυτηρίου Λυκείου, αλλά με ειδικές εξετάσεις (για τους υποψηφίους που εμπίπτουν στην κατηγορία των ειδικών διατάξεων)».

Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον

Σύμφωνα με την κυρία Αναστασιάδου, σήμερα μόνο έξι άνθρωποι με αναπηρία φοιτούν στο Τμήμα Εικαστικών Τεχνών της Σχολής. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον.

«Φέτος τα παιδιά αυτά έδωσαν το Σεπτέμβριο κανονικές εξετάσεις, μαζί με τους υπολοίπους, και φυσικά δεν πέρασε κανείς, κυρίως διότι δεν έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν καθημερινώς τα φροντιστήρια που κάνουν οι υπόλοιποι», τονίζει η κυρία Αναστασιάδου. Διευκρινίζει όμως, ότι οι ειδικές εξετάσεις που διενεργούνταν παλαιότερα ήταν εξίσου αυστηρές.

«Δεν κάνουμε χάρες», σημειώνει. «Υπάρχει ένα επίπεδο. Οι εξετάσεις είναι αυστηρές, με κλειστά τα ονόματα των υποψηφίων και αν δεν είναι υψηλό το επίπεδο της δουλειάς τους, δεν εισέρχονται στη Σχολή. Γι αυτό και το επίπεδο των φοιτητών αυτών είναι πολύ υψηλό. Τα τελευταία δύο – τρία χρόνια φοιτητές με αναπηρία πρώτευσαν σε βαθμολογία στην πτυχιακή τους, σε σχέση με τους υπόλοιπους συμφοιτητές τους».

(πηγή: Το Βήμα)