paidevo.gr | teachers

Η απόφαση του ελληνικού κράτους να κλείσει τα σχολεία της ομογένειας από το επόμενο καλοκαίρι έχει προκαλέσει πανικό στους Έλληνες της διασποράς.

Ο κίνδυνος να χάσουν εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα την επαφή με την πατρογονική τους γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό έχει κινητοποιήσει τις ομογενειακές κοινότητες. Άνθρωποι που εργάζονται για την προώθηση της Ελλάδας στο εξωτερικό, εναντιώνονται στις αποφάσεις του ελληνικού κράτους.

Παράλληλα, επισημαίνουν πως οι δεσμοί με την Ελλάδα αποκόπτονται σε μια χρονική συγκυρία που όλο και περισσότεροι συμπατριώτες μας μεταναστεύουν με τις οικογένειές τους κυνηγημένοι από την οικονομική κρίση. Επίσης, τονίζουν ότι πρόκειται για πρωτοβουλίες που οδηγούν σε πλήρη κατάρρευση την ελληνόγλωσση εκπαίδευση και ταυτόχρονα βλάπτουν τα συμφέροντα της χώρας καθώς αποδυναμώνουν τον ομογενειακό ελληνισμό.

Στη Γερμανία, μια χώρα όπου λειτουργούν αμιγώς ελληνικά σχολεία -στα οποία τηρείται το διδακτικό πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας-, η αβεβαιότητα είναι έκδηλη. Τα ελληνικά λύκεια έχουν λάβει παράταση ζωής ενός έτους, ενώ οι αποσπασμένοι καθηγητές εξαναγκάζονται σε παραίτηση μετά την απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει το επιμίσθιο που τους χορηγείτο, ένα χρηματικό ποσό ίσο με το 70% του ελληνικού μισθού.

Στην Αυστραλία το εκπαιδευτικό σύστημα είναι διαρθρωμένο με διαφορετικό τρόπο από ό,τι στη Γερμανία. Όπως εξηγεί ο φιλόλογος Γιάννης Μηλίδης, διευθυντής των απογευματινών ελληνικών σχολείων της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας της Μελβούρνης, στη χώρα δεν λειτουργούν αμιγώς ελληνικά σχολεία. Παρ’ όλα αυτά, από το 1979 το ελληνικό κράτος στέλνει αποσπασμένους καθηγητές σε μονάδες όπου φοιτά σημαντικός αριθμός Ελλήνων μαθητών ούτως ώστε να διδάσκονται την ελληνική γλώσσα. Παράλληλα, επιχορηγεί τα «Σαββατιανά» ή απογευματινά ελληνικά σχολεία των κοινοτήτων με αποσπασμένους καθηγητές.

«Στη Μελβούρνη τα απογευματινά μας σχολεία έχουν 950 μαθητές και 50 εκπαιδευτικούς, εκ των οποίων οι δύο είναι αποσπασμένοι», εξηγεί ο κ. Μηλίδης, ο οποίος κατά το παρελθόν έχει διδάξει ελληνικά σε τρία πανεπιστήμια της Αυστραλίας.

«Πρόσφατα ενημερωθήκαμε ότι το κράτος θα αποσύρει τους αποσπασμένους καθηγητές, άρα και τους 2 δικούς μας. Το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό. Η κοινότητα θα πιεστεί και θα πληρώνει δύο επιπλέον μισθούς. Εμείς, όμως, προτιμούμε καθηγητές που έχουν ως μητρική γλώσσα την ελληνική, επειδή θεωρούμε ότι μπορούν να παράσχουν άλλη ποιότητα στη διδασκαλία και να βοηθήσουν καλύτερα τα παιδιά».

Στα ενταγμένα σχολεία οι καθηγητές φεύγοντας θα αφήσουν κενό και πολλά παιδιά δεν θα μάθουν ποτέ τη γλώσσα των προγόνων τους.

(πηγή: newsbomb.gr) 

Τα πρωτάκια είναι οι μικροί πρωταγωνιστές των ημερών μας. Βιώνουν έναν από τους σημαντικότερους αποχωρισμούς στην έως τώρα ζωή τους. Από τη μία, τον αποχωρισμό από τους γονείς και από την οικογενειακή θαλπωρή. Από την άλλη, καλούνται να αναλάβουν ευθύνες και να γίνουν ουσιαστικά αυτόνομα για πρώτη φορά.

Μεγάλες και καταιγιστικές οι αλλαγές που συμβαίνουν μέσα τους. Το έως τώρα γνωστό μεταμορφώνεται σε άγνωστο, το ασφαλές σε ανασφαλές, το σταθερό σε ασταθές, το γνώριμο σε απρόβλεπτο. Τα συναισθήματα άγχους, φόβου και αγωνίας είναι απολύτως φυσιολογικά, ιδίως τις πρώτες ημέρες κατά τις οποίες το παιδί είναι φορτισμένο συναισθηματικά στην προσπάθειά του να επεξεργαστεί τις νέες αυτές εικόνες και τα βιώματα.

Το πώς το καθένα όμως θα αντιδράσει θα εξαρτηθεί τόσο από το ταμπεραμέντο του όσο και από αυτό των γονιών του, καθώς και από την έως τώρα στάση τους απέναντι στο παιδί.

Σε γενικές γραμμές, οι πιο υπερπροστατευτικοί, εξαρτητικοί, τιμωρητικοί και ασταθείς γονείς λειτουργούν ως εμπόδια στην ομαλή προσαρμογή του παιδιού, όπως σημειώνει στα ΝΕΑ η Μυρσίνη Κωστοπούλου, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια. Αντίθετα, οι γονείς που πιστεύουν στην προσωπικότητα του παιδιού τους και τηρούν τα υγιή όρια στη μεταξύ τους σχέση θα λειτουργήσουν ενισχυτικά.

Προκειμένου οι γονείς να ενισχύσουν πιο αποτελεσματικά την προσαρμογή αυτήν, θα πρέπει κατ’ αρχήν να μην προβάλλουν πάνω στην αλλαγή αυτή τους δικούς τους ανεπεξέργαστους φόβους απέναντι στον «αποχωρισμό».

– Να βοηθήσουν το παιδί να νιώσει ελεύθερο και αυτόνομο, στο πλαίσιο όμως της καθημερινής οικογενειακής ζεστασιάς και σταθερότητας.

– Να ενισχύουν καθημερινά την αυτοπεποίθησή του, επιβραβεύοντας πάντα την προσπάθεια και όχι το αποτέλεσμα.

– Να μη χτίζουν ως αξία την ανταγωνιστικότητα αλλά την απόλαυση που προσφέρει η γνώση ως γνώση.

– Να περνούν το μήνυμα ότι το σχολείο δεν είναι ένας εκ διαμέτρου εχθρός της ελευθερίας αλλά ένα σπίτι γνώσης και ωρίμασης.

– Να μην ξεχνούν ότι τα πρωτάκια είναι ακόμη μικρά και χρειάζονται καθημερινό παιχνίδι και συναισθηματική επιβεβαίωση, ακόμη και για τα μικρά καθημερινά τους άγχη.

(πηγή: tanea.gr)

Απαγορεύεται η χρήση από μαθητές αλλά και από εκπαιδευτικούς

Αυστηρή απαγόρευση χρήσης οποιουδήποτε μέσου λήψης εικόνας και ήχου μέσα στα σχολεία, από κινητά τηλέφωνα μέχρι κρυφές κάμερες-μπρελόκ, αποφάσισε το υπουργείο Παιδείας.

Ειδικά για τους εκπαιδευτικούς, η χρήση του κινητού μέσα στις σχολικές τάξεις θα αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα, ενώ και τα παιδιά θα τιμωρούνται σύμφωνα με τον σχολικό κώδικα (παρατήρηση, επίπληξη, αποβολή, κατάσχεση κινητού και παράδοση στους γονείς κ.ά.).

Η συμπληρωματική οδηγία του υφυπουργού Παιδείας κ. Παπαθεοδώρου προς τα σχολεία έχει στόχο να εξαλειφθούν φαινόμενα όπου τόσο οι μαθητές όσο και κάποιοι εκπαιδευτικοί καταγράφουν προσωπικά δεδομένα, κατάσταση που έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σε νεαρούς μαθητές και κυρίως σε κορίτσια, με τραγικά πολλές φορές αποτελέσματα.

Η απόφαση του υπουργείου Παιδείας, η οποία στάλθηκε σε όλες τις διευθύνσεις εκπαίδευσης και αφορά στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων σχετικά με τη χρήση κινητών τηλεφώνων από μαθητές και εκπαιδευτικούς στον χώρο του σχολείου, προβλέπει τα εξής:

• Οι εκπαιδευτικοί οφείλουν κατά την ώρα της διδασκαλίας να έχουν θέσει εκτός λειτουργίας εκτός από τα κινητά τους τηλέφωνα και οποιαδήποτε άλλη συσκευή διαθέτει σύστημα επεξεργασίας δεδομένων εικόνας και ήχου. Παράλειψη του ανωτέρω καθήκοντος αποτελεί πειθαρχικό αδίκημα.

• Οι μαθητές δεν επιτρέπεται να έχουν στην κατοχή τους εκτός από κινητά τηλέφωνα και οποιαδήποτε άλλη συσκευή ή/και παιχνίδι που διαθέτει σύστημα επεξεργασίας δεδομένων εικόνας και ήχου (π.χ. ρολόι ή στυλό με κρυφή κάμερα) εντός του σχολικού χώρου.

(πηγή: newsbeast.gr)

Πάνω από το 50% των σχολείων στην χώρα μας, όπως τονίζουν οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων, είναι 30 έως και 50 χρόνων και χρειάζονται άμεσα βελτιώσεις, ενισχύσεις και κάποια εξ αυτών αντικατάσταση μέσα σε μια πενταετία.

Το NEWS 247 με την κάμερά του πήγε στον Ο.Σ.Κ., μίλησε με εργαζόμενους και κατέγραψε την ιδιαίτερα δύσκολη αν όχι προβληματική κατάσταση που υπάρχει.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το Μάιο του 2010 υπήρχαν 454 εργαζόμενοι ενώ σήμερα εργάζονται μόνο 140.

Από τους 454 οι περισσότεροι, περίπου οι 220, ήταν συμβασιούχοι. Δηλαδή, μέσα στην τελευταία διετία μείωση της τάξης του 65%.

Οι περίπου 200 συμβασιούχοι οι οποίοι και απολύθηκαν, ανάμεσά τους και τεχνικοί αλλά και 65 μηχανικοί, όλοι τους εργάζονταν για τουλάχιστον μία τετραετία, κάποιοι ακόμα και εννέα χρόνια και, όπως υποστηρίζουν οι συνάδελφοί τους, όλοι κάλυπταν πραγματικές ανάγκες.

Μιλώντας στο NEWS 247 εργαζόμενοι στον Ο.Σ.Κ. επικεντρώθηκαν στα δύο σημαντικά ζητήματα που έχουν ανακύψει:

Α). Στο ότι γίνονται λιγότερα σχολεία, από τη στιγμή που και η κρατική επιχορήγηση αλλά και το προσωπικό έχουν περικοπεί. Αυτό ενώ οι ανάγκες είναι πολύ μεγάλες ειδικά στην επαρχία και δη για νηπιαγωγεία.

Β). Στον προσεισμικό έλεγχο, έλεγχος ο οποίος όσο καθυστερεί να γίνει στις σχολικές μονάδες, τόσο δημιουργούνται ερωτήματα για την ασφάλεια μαθητών αλλά και διδακτικού προσωπικού.

Παλαιότητα και καταπόνηση λόγω σεισμών

Είναι απόλυτα ενδεικτικό ότι από τις περίπου 14.000 μονάδες στη χώρα (24.000 κτίρια) το 25% (6.000 κτίρια) είναι κατασκευασμένα πριν το 1959, όταν δηλαδή δεν υπήρχε αντισεισμικός κανονισμός, το 29,1% (7.000 κτίρια) από το 1960 μέχρι και το 1985, όταν ίσχυε ο παλιός αντισεισμικός κανονισμός και το 45,8% (11.000 κτίρια) έχει φτιαχτεί βάση του καινούργιου αντισεισμικού κανονισμού.

Συμπερασματικά, πάνω από το 50% των σχολικών μονάδων είναι 30 – 50 χρόνων, χρειάζονται άμεσα κατασκευαστικές βελτιώσεις και ενισχύσεις και αντικατάσταση σε βάθος πενταετίας.

«Υπάρχουν σχολεία που θέλουν κυριολεκτικά γκρέμισμα», τονίζεται.

Υπάρχει όμως ένα ακόμα επιβαρυντικό στοιχείο.

Η εις βάθος αποδυνάμωση του Οργανισμού, αποδυνάμωση η οποία συνεχίζεται για μια περίπου μία δεκαετία (αυτό αναφέρεται στο δελτίο Τύπου – ανακοίνωση του σωματείου των εργαζομένων στις δέκα Σεπτεμβρίου).

Το σωματείο υποστηρίζει πως η μετατροπή του Ο.Σ.Κ. σε Ανώνυμη Εταιρεία αποδυνάμωσε τον Οργανισμό, «διαδικασία» η οποία συνεχίστηκε με τις απευθείας αναθέσεις αλλά και τον «Καλλικράτη», όπως πάντα υποστηρίζουν οι εργαζόμενοι.

Η αδυναμία των δήμων να συμμετάσχει στη δόμηση σχολικών μονάδων επιβαρύνει την κατάσταση

Στην κατασκευή σχολικών μονάδων συμμετέχουν και οι κατά τόποι δήμοι. Όμως η διαφορά είναι αισθητή. Για κάθε τρία σχολεία που κάνουν οι δήμοι, ο Ο.Σ.Κ. κάνει πέντε. Πέραν τούτου όμως, πρόσφατα 109 έργα επανήλθαν στον Ο.Σ.Κ.

Αυτό συνέβη διότι οι δήμοι δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις, για μία πλειάδα από λόγους, όπως η υποχρηματοδότηση, οι ελλιπείς υποδομές αλλά και η έλλειψη τεχνογνωσίας.

Επομένως, τώρα που έχουν εκδιωχθεί περίπου 200 εξειδικευμένοι συμβασιούχοι (2011) και υποχρέωσαν άλλους 130 εργαζόμενους να βγούνε σε πρόωρη συνταξιοδότηση, ποιός θα κάνει τις απαιτούμενες μελέτες για τις νέες μονάδες; Ποιός θα κατασκευάζει τα κτίρια;

Τα αποτελέσματα φαίνονται ήδη.

Ένας στους δύο εργολάβους φέρεται να δηλώνει διακοπή εργασιών, από τη στιγμή που δεν του καταβάλλεται η πληρωμή εγκαίρως.

Όπως λένε στο NEWS 247 οι εργαζόμενοι, υπάρχουν έτοιμες μελέτες οι οποίες όμως δεν μπορούν να δημοπρατηθούν λόγω έλλειψης κονδυλίων.

«Τα κονδύλια λιγοστεύουν αλλά οι ανάγκες αυξάνονται. Εγκαταλείπονται και τα ιδιωτικά σχολεία λόγω της κρίσης και τούτο σημαίνει περισσότερα παιδιά στα δημόσια, άρα μεγαλύτερες απαιτήσεις για τον Ο.Σ.Κ.

Η συγχώνευση που αποφασίστηκε με τη ΔΕΠΑΝΟΜ (ο φορέας κατασκευής νοσοκομείων) και με τη ΘΕΜΙΣ (υπουργείο Δικαιοσύνης για δικαστήρια και φυλακές), θα μπορούσε να φέρει κάποια βελτίωση.

Εντούτοις, και αυτοί οι δύο φορείς αντιμετωπίζουν παρεμφερή προβλήματα, με ελάχιστα κρατικά κονδύλια και ελάχιστο προσωπικό, περίπου 200 άνθρωποι εκ των οποίων το 1/3 έχει βγει σε εφεδρεία (Ανακοίνωση Σωματείου Ο.Σ.Κ., 10/9ου).

Αυτή τη στιγμή όμως που μιλάμε έχει μείνει μόνο ένας σχεδιαστής», υπογραμμίζουν εκπρόσωποι του Σωματείου και εργαζόμενοι.

Το NEWS ρώτησε τους εργαζόμενους και για τις δωρεές από τους ιδιώτες.

Από ότι μας είπαν, πράγματι υπάρχουν δωρεές οι οποίες όμως είναι λιγοστές και σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν το εύρος των υπαρχόντων απαιτήσεων.

«Κακά τα ψέματα», λένε, «στο ελληνικό κράτος η ελπίδα για τον Ο.Σ.Κ. είναι από την ευρωπαϊκή επιχορήγηση. Τα κοινοτικά πλαίσια.

Ευελπιστούμε πως το 2015 που θα κλείσουν οι πόροι του 4ου κοινοτικού πλαισίου, να βγει κι ένα πέμπτο».

Η ελληνική γραφειοκρατία χτύπησε και τον Ο.Σ.Κ. – σπαταλώνται εκατομμύρια ευρώ

Συνολικά, σημειώνουν οι εργαζόμενοι, έχουν χαθεί 130 εκατ. ευρώ, ίσως και παραπάνω, από τη μη υλοποίηση έργων μέσω ΕΣΠΑ, έργα τα οποία είχαν προγραμματισθεί να γίνουν μέχρι το τέλος του χρόνου.

Επιπλέον, υπάρχουν απευθείας αναθέσεις σε ιδιωτικά γραφεία με μεγάλο κόστος.

Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, η συγχώνευση με τη ΘΕΜΙΣ και τη ΔΕΠΑΝΟΜ επί της ουσίας δεν θα δημιουργήσει λύσεις, αφού για μία απόφαση για ένα έργο θα απαιτούνται τώρα οι υπογραφές πέντε συνολικά υπουργών!

Του υπουργού Οικονομικών, ως επόπτη, του υπουργού Υγείας (ΔΕΠΑΝΟΜ), Δικαιοσύνης (ΘΕΜΙΣ), Υποδομής και Δημοσίων Έργων και φυσικά του υπουργού Παιδείας.

Αντί δηλαδή να απλοποιηθεί το σύστημα γίνεται μάλλον πιο δυσλειτουργικό.

Ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων λειτουργεί από το 1962 και έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες:

– Την απαλλοτρίωση οικοπέδων ώστε να χτιστούν σχολεία.

– Τη μελέτη της οικοδόμησης και την επίβλεψη της κατασκευής

– Τον εξοπλισμό των σχολείων, ήτοι πίνακες, υπολογιστές κλπ.

Σήμερα, και παρά τα όσα προβλήματα, κατασκευάζει 85 σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα με μέσο κόστος 600 ευρώ ανά τετραγωνικό.

(πηγή: news247.gr – Ρεπορτάζ: Στέλιος Μπαμιατζής)

Σύμφωνα με πρόσφατη (2012) μελέτη της UNESCO κάθε ώρα διδακτικού έργου ενός καθηγητή αντιστοιχεί σε 4 ώρες εργασίας γραφείου!

Αυτό συμβαίνει διότι η δυσκολία μίας εργασίας καθορίζεται κατά βάση από το πλήθος και τη δυσκολία των αποφάσεων που καλείται να λάβει ο εργαζόμενος κατά τη διάρκειά της.

Και μαντέψτε ποιο είναι το επάγγελμα στο οποίο ο εργαζόμενος πρέπει να λαμβάνει συνεχώς σημαντικές αποφάσεις για την πορεία της εργασίας του.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι εκπαιδευτικοί παθαίνουν συχνά υπερκόπωση, burnout και γενικώς στρεσάρονται πολύ περισσότερο από άλλους εργαζόμενους.