paidevo.gr | parents

7 συμβουλές για τη συμπεριφορά σας προς το παιδί που τραυλίζει

1. Μιλάτε με το παιδί σας χωρίς βιασύνη, κάνοντας συχνές παύσεις. Περιμένετε λίγα δευτερόλεπτα αφότου το παιδί σας ολοκληρώσει αυτό που θέλει να πει πριν έρθει η σειρά σας. Ο δικός σας αργός, ήρεμος τρόπος ομιλίας θα είναι πολύ πιο αποδοτικός από οποιαδήποτε άσκηση κριτικής ή συμβουλή όπως ‘μίλα πιο αργά’ ή ‘προσπάθησε πάλι πιο αργά’.

2. Μειώστε τον αριθμό των ερωτήσεων που ρωτάτε στο παιδί σας. Τα παιδιά μιλούν με μεγαλύτερη ελευθερία όταν εκφράζουν τις δικές τους ιδέες απ΄ ότι όταν απαντούν στις ερωτήσεις ενός ενήλικα. Αντί να ρωτάτε, απλά να σχολιάζετε τα όσα σας είπε το παιδί σας, δείχνοντάς του με τον τρόπο αυτό ότι το ακούσατε με προσοχή.

3. Να χρησιμοποιείτε τις εκφράσεις του προσώπου σας και άλλα στοιχεία της γλώσσας του σώματος, για να δείχνετε στο παιδί σας, όταν αυτό τραυλίζει, ότι ακούτε το περιεχόμενο του μηνύματός του και όχι τον τρόπο που μιλάει.

4. Αφιερώστε λίγα λεπτά σε καθημερινή βάση κατά την οποία να δίνετε την αμέριστη προσοχή στο παιδί σας. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα, αφήστε το παιδί να επιλέξει τι θα ήθελε να κάνει. Αφήστε το να σας καθοδηγήσει σε δραστηριότητες και να αποφασίσει το ίδιο αν θα μιλήσει ή όχι. Όταν συζητάτε κατά τη διάρκεια αυτού του ειδικού χρόνου, να χρησιμοποιείτε αργό και ήρεμο τρόπο ομιλίας, με πολλές παύσεις. Αυτό το ήσυχο και ήρεμο χρονικό διάστημα μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη εμπιστοσύνης μεταξύ εσάς και του παιδιού σας, δίνοντάς του την ευκαιρία να αντιληφθεί
ότι ο γονιός απολαμβάνει την παρέα του. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, αυτό μπορεί να χρησιμεύει ως χρόνος κατά τον οποίο το παιδί νιώθει άνετα να συζητάει για τα αισθήματά του και τις εμπειρίες του με τον γονιό του.

5. Βοηθήστε όλα τα μέλη της οικογένειας να μάθουν να μιλούν και να ακούν. Τα παιδιά, και ειδικότερα αυτά που τραυλίζουν, είναι πολύ ευκολότερο να μιλούν όταν δεν τα διακόπτουν συχνά και όταν έχουν την προσοχή του συνομιλητή τους.

6. Παρατηρήστε τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδράτε με το παιδί σας. Προσπαθήστε να αυξήσετε τα χρονικά εκείνα διαστήματα κατά τα οποία δίνετε στο παιδί σας το μήνυμα ότι το ακούτε και ότι έχει πολύ χρόνο στη διάθεσή του για να μιλήσει. Προσπαθήστε να μειώσετε την κριτική, τον γρήγορο τρόπο ομιλίας, τις παρεμβάσεις και τις ερωτήσεις.

7. Πάνω από όλα, δώστε στο παιδί σας να αντιληφθεί ότι το αποδέχεστε όπως είναι. Ο δικός σας αργός, ήρεμος τρόπος ομιλίας και τα πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε το παιδί να αναπτύξει μια αυτοπεποίθηση ως ομιλητής, μπορούν να του αυξήσουν την ευχέρεια στην ομιλία και να μειώσουν τον τραυλισμό. Η υποστήριξη αυτή προς το παιδί είτε τραυλίζει είτε όχι, είναι πολύ σημαντική και αποτελεσματική. Το πιο ισχυρό του όπλο θα είναι, ωστόσο, η υποστήριξη που θα του δείξετε είτε τραυλίζει είτε όχι. Ο τραυλισμός ίσως ένα απλό πρόβλημα το οποίο μπορεί να επιλυθεί εύκολα με κάποιες απλές συμβουλές, αλλά για πολλούς ενήλικες, μπορεί να είναι μια χρόνια διαταραχή. Ακολουθούν ορισμένοι τρόποι για το πώς εσείς μπορείτε να βοηθήσετε αυτή την κατάσταση.

Πώς να αντιδράτε

• Μην κάνετε παρατηρήσεις όπως: ‘Μίλα πιο αργά’, ‘Πάρε αναπνοή’, ή ‘Ηρέμησε’. Μια τέτοια συμβουλή μπορεί να είναι υποτιμητική και δεν παρέχει καμία βοήθεια στο άτομο.
• Δείξτε στον συνομιλητή σας, με τον τρόπο σας και τις πράξει σας, ότι προσέχετε αυτό που σας λέει – και όχι τον τρόπο με τον οποίο σας το λέει.
• Διατηρήστε οπτική επαφή και περιμένετε υπομονετικά και φυσικά έως ότου ο συνομιλητής σας ολοκληρώσει.
• Ίσως να παρασυρθείτε να ολοκληρώνετε τις προτάσεις ή να συμπληρώνετε τις λέξεις. Μην το κάνετε.
  Να μιλάτε χωρίς βιασύνη – αλλά όχι τόσο αργά που να φαίνεται αφύσικο. Αυτό προωθεί την καλή επικοινωνία με όλους.
• Να έχετε υπόψη σας ότι τα άτομα που τραυλίζουν δυσκολεύονται συνήθως περισσότερο με την ομιλία τους όταν μιλούν στο τηλέφωνο. Στην περίπτωση αυτή να είστε εξαιρετικά υπομονετικοί. Εάν σηκώσετε το τηλέφωνο και δεν ακούσετε τίποτα, πριν κατεβάσετε το ακουστικό, βεβαιωθείτε ότι δεν πρόκειται για κάποιο άτομο που τραυλίζει και το οποίο προσπαθεί να ξεκινήσει τη συζήτηση.

Συμβουλές προς τους δασκάλους

• Μην λέτε στο παιδί «μίλα πιο αργά» ή «ηρέμησε»
• Να μιλάτε με το παιδί χωρίς βιασύνη, κάνοντας συχνές παύσεις. Να περιμένετε λίγα δευτερόλεπτα αφού το παιδί τελειώσει το λόγο του προτού εσείς αρχίσετε να μιλάτε. Αυτό βοηθάει στην επιβράδυνση του γενικού ρυθμού των συζητήσεων
• Βοηθήστε όλα τα μέλη της τάξης να μάθουν να μιλούν με τη σειρά και να ακούν. Όλα τα παιδιά και ειδικότερα  αυτά που τραυλίζουν, βρίσκουν ότι είναι ευκολότερο να μιλούν όταν δεν τα διακόπτουν συχνά και όταν έχουν την προσοχή του συνομιλητή τους
• Να χρησιμοποιείτε τις εκφράσεις του προσώπου σας, να έχετε οπτική επαφή και να χρησιμοποιείτε άλλα στοιχεία της γλώσσας του σώματος για να δείχνετε στο παιδί ότι ακούτε το περιεχόμενο του μηνύματός του και όχι τον τρόπο που μιλάει
• Να περιμένετε την ίδια ποιότητα και ποσότητα εργασίας, από τον μαθητή που τραυλίζει όπως και από τον μαθητή που δεν αντιμετωπίζει τέτοιου είδους δυσκολίες
• Μειώσετε την κριτική σας, τον γρήγορο τρόπο ομιλίας και τις παρεμβάσεις σας
• Μην συμπληρώνετε λέξεις για λογαριασμό του παιδιού και μην μιλάτε εκ μέρους του
• Κάντε μια κατ΄ ιδίαν συζήτηση με τον μαθητή που τραυλίζει σχετικά με τις ιδιαίτερες ανάγκες του μέσα στην τάξη. Σεβαστείτε τις ανάγκες του αυτές αλλά μην καταστείλετε την δική του ανάγκη να μιλήσει
• Μην παρουσιάζετε τον τραυλισμό σαν κάτι για το οποίο πρέπει κανείς να ντρέπεται. Μιλήστε για το ζήτημα αυτό όπως θα κάνετε και για οποιοδήποτε άλλο θέμα.

–

Τιμωρίες, απειλές, υποσχέσεις, τάξιμο, ελαστικότητα, αδιαφορία…τα ‘χουμε δοκιμάσει όλα … Εις μάτην!

Γράφει η Αλίκη Δρανδάκη – Ψυχολόγος

Όταν προσπαθούμε να νουθετήσουμε το παιδί μας, είναι χρήσιμο να έχουμε υπ ‘όψιν μας κάποιες χρήσιμες πληροφορίες:

Όποτε χρησιμοποιούμε την τιμωρία, την απειλή, τις φωνές ή και την χειροδικία, στην πραγματικότητα αυτό που καταφέρνουμε είναι να μαθαίνουμε στο παιδί ότι έχουμε πόλεμο και  νικάει ο πιο δυνατός. Έτσι, μπορεί να προσπαθήσει να γίνει πιο δυνατό για να νικήσει αυτό την επόμενη φορά. Και πιο «δυνατό» για ένα παιδί σε μια τέτοια μάχη, σημαίνει μεγαλύτερη ανυπακοή, «χειρότερη» σκανδαλιά. Ή μπορεί να συμμορφωθεί, όμως μόνο από φόβο ή υπακοή στο πρόσωπο εξουσίας. Αυτό σημαίνει ότι η επιθυμητή συμπεριφορά ενεργοποιείται μόνο μπροστά στο πρόσωπο αυτό. Στην πραγματικότητα, έχουμε τραυματίσει την σχέση και δεν έχουμε κάνει πολλά για να καλλιεργήσουμε την υπευθυνότητα.

Αν αφήσουμε το παιδί τελείως ελεύθερο και ανεξέλεγκτο; Ευάλωτοι σε μια τέτοια στάση είναι γονείς που ένιωθαν έντονη την καταπίεση στο δικό τους μεγάλωμα. Η υπερβολική ελαστικότητα όμως, έχει φανεί να δυσκολεύει τα παιδιά ακόμα περισσότερο. Αισθάνονται αφρόντιστα και τείνουν να πιστεύουν ότι κατά βάθος οι γονείς τους δεν νοιάζονται αρκετά ώστε να τους επιβάλλουν όρια. Δεν μαθαίνουν να προσαρμόζονται λειτουργικά σε ένα δομημένο περιβάλλον και αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στο σχολείο και στην κοινωνικοποίηση.

Όποτε αποφασίζουμε να κάνουμε εμείς τις δουλειές που αντιστοιχεί να κάνουν τα παιδιά (μελέτη, προετοιμασία σχολικής τσάντας, τακτοποίηση δωματίου τους κλπ) τελικά τους περνάμε το μήνυμα ότι τα ίδια είναι ανίκανα να είναι αυτόνομα και αποδοτικά. Τους εκπαιδεύουμε στην ανευθυνότητα και στην εξάρτηση.

Αν πάλι επιλέξουμε να τους κάνουμε να κάνουν το σωστό τάζοντάς του διάφορα καλούδια, προνόμια κλπ, τότε τα μαθαίνουμε να εμπορεύονται την συμπεριφορά τους, να μας χειρίζονται και να ζητάνε όλο και μεγαλύτερο αντάλλαγμα.

Αδιέξοδο; Όχι, Υπάρχει η μέθοδος των «λογικών συνεπειών», που επιτρέπει στα παιδιά να διδαχθούν από την πραγματικότητα του κοινωνικού περιβάλλοντος, ώστε να αποφασίζουν από μόνα τους, με ευθύνη και αναλαμβάνοντας τις συνέπειες των επιλογών τους. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται εμείς οι γονείς να παρέχουμε στο παιδί μας ένα περιβάλλον δομημένο, με σαφείς αρχές και προκαθορισμένες συνέπειες για κάθε κατάσταση. Μιλάμε σε πρώτο πρόσωπο (εγώ χρειάζομαι… αντί έτσι πρέπει), δίνουμε στο παιδί δύο επιλογές, γνωστοποιούμε τις συνέπειες για κάθε επιλογή και το αφήνουμε να επιλέξει την συμπεριφορά του. Έπειτα, εφαρμόζουμε αναλόγως την αντίστοιχη συνέπεια.

Παράδειγμα:

• Μάζεψε τα πράγματά σου από το σαλόνι αλλιώς δεν έχει παιχνίδι με τον φίλο σου το απόγευμα. (απειλή – τιμωρία)
• Τα μαζεύω εγώ γι αυτόν (ανάληψη ευθύνης του)
• Ανέχομαι να ζω σε ένα περιβάλλον που δεν μου αρέσει για να μην καταπιέσω το παιδί. (υπερβολική ανεκτικότητα)
• Αν τα μαζέψεις θα σου πάρω παγωτό (δωροδοκία)
• Χρειάζομαι το σαλόνι τακτοποιημένο μέχρι τις 2μμ γιατί θα βάλω σκούπα. Μπορείς ή να μαζέψεις τα πράγματά σου μέχρι εκείνη την ώρα ή θα τα βάλω σε σακούλες και θα πάνε στην αποθήκη. (λογική συνέπεια)

Αν δεν τα έχει μαζέψει, χωρίς δεύτερη κουβέντα εκ μέρους μου, με θετική διάθεση, χωρίς γκρίνια και μούτρα, εφαρμόζω την συνέπεια με σταθερότητα και αρνούμενη-ος να εμπλακώ σε καυγά.

Η υπευθυνότητα δεν διδάσκεται! Δίνεται και έπειτα μαθαίνω πώς να την διαχειρίζομαι.

Της Νατάλιας Χουλιάρα

Όταν μου ζήτησαν να γράψω ένα άρθρο με αυτόν τον τίτλο ένα πλατύ χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό μου κι έτσι απλά και ξαφνικά έφτιαξε η διάθεση μου. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι τι σημαίνει για μένα το χαμόγελο και πόσες φορές μ’ έχει γλυτώσει από στενάχωρες καταστάσεις, αμήχανες στιγμές και απροσδόκητες εξελίξεις…

Πόση δύναμη έχει λοιπόν ένα χαμόγελο;

Το χαμόγελο είναι η πρώτη έκφραση στο πρόσωπο ενός μωρού που κάνει τους γονείς να χαζογελάνε με τις ώρες. Τους κάνει να τρέχουν να αποθανατίσουν τη στιγμή, να παίζουν θέατρο προκειμένου να δουν ξανά το χαμόγελο να ζωγραφίζεται στο πρόσωπο του παιδιού τους. Από πολύ νωρίς μαθαίνουμε ότι χαμογελώντας επικοινωνούμε. Ένα μωρό μπορεί να σκέφτεται ότι «για να χαίρονται τόσο πολύ αυτοί οι μεγάλοι όταν χαμογελάω είναι καλό αυτό το χαμόγελο…οπότε ας το κάνω πιο συχνά»! Γρήγορα το μωρό μαθαίνει πως μπορεί να κάνει και τους άλλους να χαμογελούν. Να γελάνε χρησιμοποιώντας διάφορες κινήσεις, ήχους και τη γλώσσα του σώματος. Αυτό ενισχύει στο παιδί την αίσθηση του αστείου και αναπτύσσει τις κοινωνικές δεξιότητες.

Στο ξεκίνημα της ζωής μας το χαμόγελο είναι μία μορφή επικοινωνίας, συνυφασμένη με τη χαρά και την προσέγγιση των γύρω μας.  Στη συνέχεια της ζωής μας το χαμόγελο αποκτά μια έννοια, το ψάχνουμε στις φωτογραφίες μας, το αναζητούμε στις όμορφες στιγμές μας, το μοιράζουμε απλόχερα στη χαρά μας και το ψάχνουμε στα πρόσωπα των αγαπημένων μας. Το χαμόγελο μας κρατάει σε επαφή με τις μικρές απλές στιγμές της ευτυχίας.

Η δύναμη του χαμόγελου έχει και μία επιστημονική διάσταση. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας καινούριος κλάδος της ψυχολογίας – η «θετική ψυχολογία» που εισήγαγε ο δόκτωρ Σέλιγκμαν έχει ως στόχο να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε τι μας κάνει πραγματικά να χαμογελάμε. Η θετική Ψυχολογία, που είναι ιδιαίτερα προσφιλής στην Ευρώπη και την Αμερική ερευνά την «επιστήμη της ευτυχίας». Σύμφωνα με αυτή την επιστήμη, η ευτυχία δεν είναι αποτέλεσμα καλών γονιδίων ή τύχης. Είναι απλώς το ταλέντο να μπορούμε να επικεντρωνόμαστε στις δυνάμεις μας και να τις αξιοποιούμε δημιουργικά. Ενας ολόκληρος κλάδος της ψυχολογίας συνδέει το χαμόγελο με την ευτυχία.

Στην ψυχοθεραπεία ένα χαμόγελο μπορεί να σημαίνει ένα σωρό διαφορετικά πράγματα (όπως αμηχανία, ενόχληση, αποφυγή ενός δύσκολου θέματος). Ωστόσο αυτό που δε θα ξεχάσω όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα σαν ψυχολόγος είναι τα λόγια ενός καθηγητή: «Να χαμογελάς. Είναι η πιο ζεστή προσέγγιση στους ανθρώπους που έρχονται να μας δουν. Ένα χαμόγελο είναι η πιο απλόχερη ένδειξη ζεστασιάς, φροντίδας και αισιοδοξίας».

Στη ζωη, στην επιστήμη, στην ψυχοθεραπεία το χαμόγελο έχει νόημα, δύναμη και σημασία… Στη δική σας τη ζωή;

Κλείστε για λίγο τα μάτια, ξεχαστείτε από το στρες της καθημερινότητας, τις έγνοιες και τις ανησυχίες σας και φέρτε στο νου σας στιγμές με τα χαμόγελα της ζωής σας, τις δικές σας χαμογελαστές στιγμές…

Πόση δύναμη έχει το χαμόγελο για σας;

–

κάντε κλικ στην εικόνα για να μεταβείτε στο forum.