Απίστευτο: Έκοψαν εξέταση από γυναίκες με καρκίνο μαστού για να γλιτώσουν κονδύλια!

Μη ωφέλιμες χημειοθεραπείες αναγκάζονται να κάνουν πλέον εκατοντάδες γυναίκες στη χώρα μας που πάσχουν από καρκίνο του μαστού καθώς η κυβέρνηση έκοψε εξέταση που δείχνει την αποδοτικότητα των χημειοθεραπείων.

Ακόμη και σε χημειοθεραπείες που δε χρειάζονται υποβάλλουν τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού οι αρμόδιοι του υπουργείου Υγείας καθώς πρόσφατα ανακλήθηκε η έγκριση της χορήγησης μιας εξέτασης που ονομάζεται Oncotype Dx και δείχνει εάν η χημειοθεραπεία μπορεί να είναι αποτελεσματική.

Έτσι οι γυναικες με καρκίνο του μαστού αναγκάζονται να υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία, ανεξάρτητα από την ωφελιμότητα της αγωγής. Όσες θέλουν να κάνουν πια τη συγκεκριμένη εξέταση και να γλιτώσουν την ταλαιπωρία και τα άχρηστα για τον οργανισμό τους φάρμακα, θα πρέπει να πληρώσουν το ποσό των 3.600 ευρώ από την τσέπη τους.

Όμως το ζήτημα είναι ότι αν η συγκεκριμένη εξέταση αποζημιώνονταν από τον ΕΟΠΠΥ όπως γινόταν μέχρι πρόσφατα, θα μπορούσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας να ωφεληθεί κατά 5 εκ. ευρώ, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της υγειονομικής μελέτης του Πανεπιστημίου Αθηνών και των καθηγητών: Δ. Καϊτελίδου, Π. Γαλάνης, Δ. Ροβίθης, Ο. Σίσκου, Λ. Λιαρόπουλος.

Στο ποσό αυτό δεν συνυπολογίζεται το κόστος των φαρμάκων για τη διαχείριση των παρενεργειών της χημειοθεραπείας, το οποίο είναι τεράστιο με συνέπεια να εκσφενδονίζει το ποσό που εξοικονομούν τα ταμεία με τη χρήση της εξέτασης στα ύψη.

Συγκεκριμένα, στα συμπεράσματα της μελέτης αναφέρεται ότι «το συνολικό ετήσιο κόστος χορήγησης χημειοθεραπείας σε ασθενείς με πρωτοεμφανιζόμενο καρκίνο του μαστού, με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς και αρνητικούς μασχαλιαίους λεμφαδένες, στηριζόμενοι στα ήδη υπάρχοντα κλινικά κριτήρια του NCCN ανέρχεται σε 24.736.500, ενώ η εφαρμογή της τεχνικής της ΑΑΑΜ-Π για 21 γονίδια (αναφέρεται στην εξέταση Oncotype Dx)  θα οδηγήσει σε συνολικό κόστος 19.688.950, περιορίζοντας έτσι το συνολικό κόστος περίπου κατά 5 εκατ. ευρώ».

Η κάλυψη του κόστους της εξέτασης από τα ασφαλιστικά ταμεία, όχι μόνο θα βοηθήσει τις ασθενείς σημειώνεται από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Γυναικών με Καρκίνο Μαστού “Άλμα Ζωής”, αλλά θα εξοικονομήσει πόρους και θα μειώσει τον αριθμό των ασθενών σε χημειοθεραπεία στα ογκολογικά νοσοκομεία.

Σε ετήσια βάση περίπου 2.000 γυναίκες κατά μέσο όρο με καρκίνο του μαστού, είναι αναγκαίο να κάνουν την εξέταση, ώστε να γνωρίζουν για τα επόμενα 10 χρόνια από την αρχική διάγνωση, αν τελικά υπάρχει πιθανότητα να επανεμφανιστεί η νόσος ή όχι.

Η εξέταση είναι μία ανάλυση για τον καρκίνο του μαστού που μετράει τη δραστικότητα 21 γονιδίων στο δείγμα όγκου μιας γυναίκας, ώστε να παρέχει μία εξατομικευμένη εκτίμηση της πιθανότητας να επανέλθει ο καρκίνος σε γυναίκες με πρώιμο καρκίνο του μαστού θετικό στους υποδοχείς οιστρογόνου και αρνητικούς λεμφαδένες ή σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες των οποίων ο όγκος έχει θετικούς λεμφαδένες και θετικούς ορμονικούς υποδοχείς.

(πηγή: iatropedia.com)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Απίστευτο: Έκοψαν εξέταση από γυναίκες με καρκίνο μαστού για να γλιτώσουν κονδύλια!

Μαθητές και διαδίκτυο

Ξεπερνούν τη μία ώρα παραμονής ημερησίως

Η πλειονότητα των μαθητών του δημοτικού (98%) δήλωσαν ότι είναι χρήστες του διαδικτύου, όμως μόλις το 17% πιστεύουν ότι έχουν την επίβλεψη από κάποιο γονιό, ή έστω την φυσική παρουσία κάποιου γονιού στο χώρο όταν είναι στο διαδίκτυο.

Πρόκειται για ένα μέρος από τα στοιχεία του προγράμματος ασφαλούς διαδικτύου που δημιουργήθηκε από μια ομάδα ψυχολόγων και κοινωνιολόγων της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων.

Μέσα από αυτή την επαφή με τους μαθητές των τριών τελευταίων τάξεων του δημοτικού, 17 σχολείων της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων (651 μαθητές), συγκεντρώθηκαν στοιχεία που μας δίνουν μια γενική εικόνα του μεγέθους της έκθεσης των παιδιών στους κινδύνους του διαδικτύου.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, ενώ όλοι σχεδόν οι μαθητές δήλωσαν ότι το σωστό είναι ο χρόνος περιήγησής τους στο διαδίκτυο να μην ξεπερνά τη μία ώρα ημερησίως, το 41% μπαίνει στο διαδίκτυο έως 3 ώρες την ημέρα. Αξιοσημείωτο είναι και το ποσοστό 20% που ανέφερε ότι παραμένει στον υπολογιστή πάνω από 3 ώρες την ημέρα. Το ποσοστό των μαθητών που δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν το κινητό τους για να μπουν στο διαδίκτυο φτάνει το 37%, ενώ το ποσοστό των μαθητών που επισκέπτονται και internet café αγγίζει το 39%.

Το 83% παίζει παιχνίδια online, το 89% μπαίνει στο youtube, και οι μισοί από αυτούς που μπαίνουν στο ίντερνετ έχουν ένα λογαριασμό facebook. Ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό που άγγιζε το 33% δήλωσε ότι έχει μιλήσει με αγνώστους έστω μία φορά.

Σημαντικές διαφορές εμφανίζονται, στο πλαίσιο του ίδιου προγράμματος, μεταξύ αγοριών και κοριτσιών στις απαντήσεις τους. Τα αγόρια σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά από τα κορίτσια δήλωσαν ότι επισκέπτονται internet café, παραμένουν στο διαδίκτυο πάνω από τρεις ώρες την ημέρα, και συνομιλούν με αγνώστους.

Τα κορίτσια αντιθέτως πιστεύουν σε μεγαλύτερο ποσοστό από τα αγόρια ότι έχουν την επίβλεψη των γονιών τους όταν μπαίνουν στο διαδίκτυο και απασχολούνται μόνο μία ώρα την ημέρα στο διαδίκτυο.

Οι γονείς, σύμφωνα με την ομάδα ψυχολόγων και κοινωνιολόγων της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, επιβάλλεται να επιβλέπουν την πλοήγηση των παιδιών τους στο διαδίκτυο, δηλαδή να ελέγχουν το ιστορικό πλοήγησης, τις συνομιλίες, τις φιλίες και τις σχέσεις που αναπτύσσουν.

Στην αγορά διατίθενται προγράμματα που περιορίζουν την ανεξέλεγκτη χρήση του διαδικτύου από ανήλικα άτομα. Επίσης οι γονείς θα πρέπει να προσπαθούν να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ενήμεροι για τις εξελίξεις στο χώρο του internet. Πριν επιτρέψουν στο παιδί τους να πλοηγηθεί σε έναν διαδικτυακό χώρο θα ήταν καλό να γνωρίζουν οι ίδιοι τι είναι αυτός ο χώρος.

Όσον αφορά το χρόνο παραμονής στο διαδίκτυο, σύμφωνα με την ομάδα σημειώνεται ότι ο γονιός πρέπει να θέτει αυστηρά και ξεκάθαρα όρια για τον χρόνο που επιτρέπει σε ένα παιδί να μπαίνει στο διαδίκτυο. Πολύ συχνά οι γονείς αντιμετωπίζουν το διαδίκτυο ως μια εύκολη, ήσυχη, ακίνδυνη απασχόληση των παιδιών αγνοώντας τον κίνδυνο ενός μελλοντικού εθισμού.

Τέλος η ομάδα σημειώνει ακόμα ότι η καλή επικοινωνία με το παιδί, ο απλός και καθαρός λόγος του γονιού, απαλλαγμένος από άγχος, υπερβολές, και επικριτική διάθεση, μπορούν να αποτελέσουν την καλύτερη μέθοδο προστασίας απέναντι στις συνεχείς προκλήσεις του διαδικτύου.

(πηγή: newsbeast.gr)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μαθητές και διαδίκτυο

Η καταπίεση στο φαγητό οδηγεί σε παχυσαρκία

Οι μητέρες που πιέζουν τα βρέφη να τρώνε περισσότερο την ώρα του δεκατιανού μπορεί να καταλήξουν με λίγο παχύτερα παιδιά στην ηλικία των τριών ετών, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη.

Οι ερευνητές, τα συμπεράσματα των οποίων δημοσιεύτηκαν στην Αμερικανική Επιθεώρηση Κλινικής Διατροφής, ανακοίνωσαν ότι τέτοιου είδους γονείς μπορεί να μειώσουν την δυνατότητα του παιδιού να αντιλαμβάνεται τα φυσικά «σημάδια κορεσμού» που του στέλνει ο οργανισμός του- τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος λέει στο παιδί ότι πρέπει να σταματήσει να τρώει.

Δεν είναι ξεκάθαρο αν η πιεστικότητα των γονέων ουσιαστικά οδηγεί στην αύξηση του βάρους των παιδιών, αλλά πολλές προηγούμενες μελέτες έχουν επισημάνει τη σχέση ανάμεσα στην «τάση ελέγχου» των γευμάτων από τους γονείς και τον κίνδυνο τα παιδιά να γίνουν υπέρβαρα.

Τα βρέφη τις περισσότερες φορές δεν τρώνε αρκετά, γεγονός που ανησυχεί τους γονείς τους, λέει η Τζούλι Λάμενγκ του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν στο Αν Άρμπορ, που ηγήθηκε της έρευνας.

Παλαιότερες μελέτες βασίστηκαν σε ερωτηματολόγια στα οποία οι γονείς καλούνταν να απαντήσουν αν είναι πιεστικοί στο φαγητό, αλλά η Λάμενγκ και οι συνεργάτες της αποφάσισαν να παρατηρήσουν πώς λειτουργούν οι μητέρες.

Για να το κάνουν αυτό ζήτησαν από 1.218 μητέρες να πάνε στο εργαστήριό τους και στη συνέχεια τις βιντεοσκόπησαν στη διάρκεια ενός δεκάλεπτου γεύματος του παιδιού τους.

Οι επισκέψεις τους πραγματοποιήθηκαν τρεις φορές: όταν το παιδί ήταν 15 μηνών, δύο ετών και τριών ετών.

Συνολικά, οι μητέρες που ήταν πιο καταπιεστικές στα γεύματα είχαν πιο παχιά παιδιά, ακόμη κι όταν λαμβάνονταν υπόψη παράγοντες όπως το οικογενειακό εισόδημα και η φυλή.

Τα παιδιά από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος και τα παιδιά μειονοτήτων κατά μέσο όρο διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να είναι παχύσαρκα σε σχέση με τα λευκά παιδιά από μεσοαστικές οικογένειες και οι έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι και οι μητέρες στις οικογένειες αυτές τείνουν να είναι πιο καταπιεστικές, υποστήριξαν οι συγγραφείς της μελέτης.

ηγές: nooz.gr, ΑΜΠΕ)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η καταπίεση στο φαγητό οδηγεί σε παχυσαρκία

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ [2° Μέρος]

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

photo: musicstorytelling.blogspot

photo: musicstorytelling.blogspot

Γράφει ο Φώτης Ρήνας

Οι περισσότεροι μελετητές διαιρούν την ελληνική δημοτική μουσική σε δύο ομάδες: α] την στεριανή (Ήπειρος, Θεσσαλία, Μοριάς, Ρούμελη, Μακεδονία) και β] τη νησιώτικη ή θαλασσινή (νησιά και Μικρασιατικά παράλια, Θράκη καθώς και Κύπρος). Οι διαφορές των δύο ομάδων συνίστανται κυρίως: 1] στους ρυθμούς, 2] στους τρόπους, 3] στους συνδιασμούς οργάνων και 4] στην ομοιοκαταληξία και τους αυτοσχεδιασμούς, (που είναι συχνοί στα νησιά και πολύ σπάνιοι στη στεριά).

Έντονη και συχνά κυρίαρχη είναι η παρουσία της γυναίκας στο Ελληνικό Δημοτικό Τραγούδι. Τη βλέπουμε μέσα σ’ αυτό να πρωταγωνιστεί σε χαρές και πίκρες της ζωής. Τη βλέπουμε να γεύεται, με τον πλούσιο συναισθηματικό της κόσμο, γεγονότα χαρούμενα και θλιβερά. Τη βλέπουμε στο νανούρισμά της σαν μάνα, στην αγάπη τη συζυγική, στον πόνο για το μισεμό του άντρα της ή του παιδιού της, στο νεανικό της σκίρτημα. Τη συναντούμε στους τόπους της δουλειάς, στο χωράφι, στα πρόβατα, στον αργαλειό να υφαίνει. Πάντα παρούσα, σε χαρές και λύπες, σε ξεφάντωμα και μοιρολόγι, σε ιστορίες αγάπης και πολέμου…

photo: aidonidis.gr

photo: aidonidis.gr

Η αξία του δημοτικού τραγουδιού έχει αναγνωριστεί από κορυφαίους ξένους και Έλληνες μελετητές, λογοτέχνες και διανοούμενους. Οι πρώτες συγκροτημένες εκδόσεις δημοτικών τραγουδιών έγιναν από διάφορους ξένους φιλέλληνες αμέσως μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα του ’21 (1824), όπως του Γάλλου λόγιου Claude Fauriel και άλλων. Στα μετέπειτα χρόνια κορυφαίοι Έλληνες μελετητές ασχολήθηκαν διεξοδικά με την καταγραφή, ανθολόγηση και μελέτη του δημοτικού τραγουδιού. Σε αυτούς συγκαταλέγονται οι Ν. Πολίτης (το έργο του και ειδικότερα το βιβλίο του «Εκλογαί από τα τραγούδια του ελληνικού λαού» αποτέλεσε ένα μεγάλο σταθμό), Δ. Α. Πετρόπουλος, Γ. Αποστολάκης, Γ. Σπυριδάκης, Σ. Περιστέρης, Μ. Αυγέρης, Β. Ρώτας, Μ. Μιρασγέζη, Γ. Ιωάννου, Θ. Δημαράς, Π. Καλοδίκης, Α. Πολίτης, Γ. Σηφάκης, και άλλοι.

<< …Όλο τον κύκλο της ζωής του ανθρώπου ο Έλληνας τον κάνει τραγούδι. Χαρά του ή λύπη του, κάθε γεγονός, μα ιστορικό ή της γειτονιάς το κάνει τραγούδι. Έτσι δημιουργείται το δημοτικό τραγούδι. Μέσα απ΄τη ζωή.
Βέβαια, όταν κάνανε τα τραγούδια τότε οι άνθρωποι, δεν τα κάνανε για κερδοσκοπικούς σκοπούς όπως γίνεται σήμερα.

…Δεν επιδέχονται τα δημοτικά τραγούδια κανενός είδους ούτε ενορχηστρώσεις, ούτε ωραιοποιήσεις… αλλά είναι αυτά που είναι. Όπως δεν μπορείς να φοράς φουστανέλα, τσαρούχι και υμίψηλο με κολλάρο και γραβάτα.
…Αρχεία, συλλογές δημοτικών τραγουδιών υπάρχουν βέβαια. Το Λαογραφικό αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών έχει μια τεράστια συλλογή.
…Άλλο τέτοιο αρχείο είναι του ιδρύματος Μικρασιατικών μελετών – σπουδών της Μερλιέ, που έχει κάνει κι’ αυτή τεράστια δουλειά με τραγούδια κυρίως των προσφύγων της Μικράς Ασίας.
…υπάρχουν προσωπικές συλλογές, όπως είναι του Σίμωνα Καρά, (1903 – 1999), 30 000 τραγούδια γραμμένα. [Το έργο και το αρχείο του Σίμωνα Καρά διαχειρίζεται σήμερα το ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ – Μουσικό, Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά (ΚΕΠΕΜ)].
…Από κει και πέρα υπάρχουν διάφορες άλλες συλλογές και με μουσική >>. Δόμνα Σαμίου από συνέντευξη στο περιοδικό »Μουσική», τον Ιούλιο του 1978.

photo: vlahofonoi.blogspot

photo: vlahofonoi.blogspot

Όμως, παρά την προσπάθεια πολλών ειδικών για να διασώσουν το δημοτικό τραγούδι, ο αστικισμός και ο κοσμοπολιτικισμός, διάβρωσαν αυτό με όσα μέσα διέθεταν. Το παλιό μας δημοτικό τραγούδι δεν έχει κανένα κοινό στοιχείο με τα προϊόντα που προσφέρουν οι σημερινοί αστοί διαστρεβλωτές με – δυστυχώς – ελάχιστες εξαιρέσεις. Όταν δηλαδή ακούμε σε γάμους και πανηγύρια εκτελέσεις δημοτικών τραγουδιών με ηλεκτρικές κιθάρες, αρμόνια, ντραμς και ακορντεόν, ενοχλούμαστε φοβερά. Η αισθητική του δημοτικού τραγουδιού είναι δεμένη και με τη χροιά του ήχου συγκεκριμένων οργάνων. Τα νεώτερα ευρωπαϊκά όργανα είναι αδύνατο στις μέρες μας να αφομοιωθούν και να υπηρετήσουν το δημοτικό τραγούδι.

Άλλωστε, δεν υπάρχουν πιά σήμερα ούτε χρονικά ούτε συναισθηματικά περιθώρια ούτε αντικειμενικές συνθήκες για λαϊκή δημιουργία. Για να προκύψουν μορφές λαϊκής τέχνης, για να δημιουργηθεί δημοτικό τραγούδι, πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες ιστορικές, κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές συνθήκες! Κλειστή κοινωνία, κλειστή οικονομία, αγροτική – ποιμενική ζωή, διαφοροποιημένοι πληθυσμοί, έλλειψη μέσων συγκοινωνίας και επικοινωνίας, απουσία επίσημης κρατικής παιδείας. Όταν ο Θεσσαλός π.χ. γίνει Πανέλληνας, όταν ο Έλληνας γίνει Ευρωπαίος κι ο Ευρωπαίος Παγκόσμιος άνθρωπος, τότε η ιστορία του δημοτικού τραγουδιού, της λαϊκής τέχνης, του λαϊκού πολιτισμού γενικότερα, έχει ήδη λήξει.

Σημαντική είναι η επίδραση του δημοτικού τραγουδιού στην ελληνική λογοτεχνία. Εξέχοντες Έλληνες ποιητές, όπως οι: Γ. Σεφέρης, Ο. Ελύτης, Γ. Ρίτσος, Ν. Βρεττάκος κ.ά., αναγνωρίζουν ότι σ’ αυτό βρήκαν τις πηγές της ποίησης και της έμπνευσής τους. Και συμφωνούν στη διαπίστωση -που εξ’ άλλου μοιράζονται και αρκετοί ξένοι διανοητές, όπως λ.χ. ο φιλόσοφος Ροζέ Γκαροντί – ότι μέσω του δημοτικού τραγουδιού επιβεβαιώνεται η αδιάσπαστη συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού και η διαχρονικότητα των αξιών του.

Αλλά και μεγάλοι Έλληνες μουσουργοί και συνθέτες εμπνεύσθηκαν από το δημοτικό τραγούδι. Ο Μανόλης Καλομοίρης (1883 -1962), στο γνωστό συμφωνικό του ποίημα «Ο θάνατος της Ανδρειωμένης», που γράφτηκε για να εξυμνήσει την αντίσταση στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, βασίστηκε στο μοτίβο του χορού του Ζαλόγγου. Ο Αντίοχος Ευαγγελάτος (1903 – 1981) στο έργο του «Παραλλαγές και φούγκα πάνω σε ένα ελληνικό τραγούδι» που έγραψε στις αρχές του εμφυλίου πολέμου, στηρίχτηκε στο δημοφιλές κλέφτικο τραγούδι «Σαράντα παλικάρια». Στο περίφημο συμφωνικό έργο «36 ελληνικοί χοροί» του Νίκου Σκαλκώτα (1904 – 1949), δύο από τους χορούς βασίστηκαν σε δυο κλέφτικους σκοπούς, ενώ ένας τρίτος στηρίχτηκε στο χορό του Ζαλόγγου (και οι τρεις χοροί γράφτηκαν μεταξύ 1931-1936) . Τέλος και το έργο «Κλέφτικοι χοροί» του Πέτρου Πετρίδη (1892 – 1977) είναι εμπνευσμένο από γνωστά κλέφτικα δημοτικά μοτίβα.

Σήμερα είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι το δημοτικό τραγούδι, αποτελεί τον πρώτο μεγάλο σταθμό της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και ένα σημαντικό μνημείο του νεοελληνικού λυρισμού.
Παράλληλα, σημαντική είναι και η ιστορική και η τεχνική του αξία από πλευράς μουσικής και ρυθμού. Οι ξένοι και οι Έλληνες ειδικοί εντυπωσιάζονται στη διαπίστωση της πλούσιας μουσικής βάσης, της ποιητικής φαντασίας και της ρυθμικής ποικιλίας που χαρακτηρίζουν τα δημοτικά μας τραγούδια. Ο πλούτος των ιδιωματισμών, η εύκολη εναλλαγή ρυθμών στο ίδιο τραγούδι, η αφθονία των επωδών, ο πλούτος και ή ιδιομορφία των χρησιμοποιούμενων κλιμάκων, η χρήση ρυθμών άγνωστων στην ευρωπαϊκή μουσική, η αποκοπή και η επανάληψη συλλαβών του κειμένου, η χαλαρή εξάρτηση των φθογγικών συμπλεγμάτων κατά την ερμηνεία από εκείνα της αρχικής μουσικής βάσης, ο στενός τύπος της φωνής και του ήχου, συνθέτουν ένα τέτοιο πολύπτυχο ιδιαιτεροτήτων, που καθιστούν το δημοτικό μας τραγούδι μοναδικό στο είδος του σε παγκόσμια κλίμακα.

ΤΙ ‘ΘΕΛΑ ΚΑΙ Σ’ΑΓΑΠΟΥΣΑ – ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ

Ο ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ – ΕΛΕΝΗ ΔΗΜΟΥ

(πηγές: Περιοδικό ”ΜΟΥΣΙΚΗ”, τεύχη 2, 14, 16, 35, 36. www.patakis.gr.  http-//arcadia.ceid.upatras.gr/.  http-//www.musicheaven.gr.  ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ)

 

Share
Κατηγορίες: ΕΚ-ΠΑΙΔΕΥΩ ΜΕΛΩΔΙΚΑ, ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ [2° Μέρος]

Ρολόι «εκτάκτου ανάγκης» στην υπηρεσία των ηλικιωμένων δημιούργησαν οι ομογενείς Πίτερ και Πολ Αποστολόπουλοι

Δυο αδέρφια, ελληνικής καταγωγής, από το Σίδνεϊ έκαναν μια σημαντική εφεύρεση για την ασφάλεια των ηλικιωμένων και όχι μόνον.

Δημιούργησαν ένα ρολόϊ-κινητό που είναι διακριτικό, πολύ ελαφρύ, φοριέται στον καρπό του χεριού και εκτός από το να δείχνει την ώρα λειτουργεί και ως τηλέφωνο εκτάκτου ανάγκης.

Είναι το νέο ρολόι/τηλέφωνο «SOS Mobile Watch» που έρχεται να θέσει νέα δεδομένα στην υψηλή τεχνολογία μεριμνώντας για τα ηλικιωμένα άτομα, αφού είναι συνδεδεμένο 24 ώρες το 24ωρο με τρία βασικά SOS τηλέφωνα.

Ο Πίτερ Αποστολόπουλος και ο Πολ Αποστολόπουλος είναι οι εφευρέτες του πρωτοποριακού ρολογιού. To mCareWatch είναι το ρολόι που λειτουργεί και ως κινητό τηλέφωνο «εκτάκτου ανάγκης», προκειμένου τα άτομα που είναι μεγαλύτερα σε ηλικία και δεν έχουν συνεχώς δίπλα τους ένα τηλέφωνο να είναι σε θέση να καλέσουν εύκολα και άμεσα σε βοήθεια, σε περίπτωση ανάγκης.

Το SOS Mobile Watch έχει ενσωματωμένη κάρτα SIM και μπορεί να συνδεθεί με τρία τηλέφωνα εκτάκτου ανάγκης που μετά από κλήση σε βοήθεια από το άτομο που το φορά, καθίσταται πανεύκολο να εντοπιστεί, όπου κι αν βρίσκεται μέσω του συστήματος GPS.

Η ιδέα για το SOS Mobile Watch προέκυψε μετά από μια προσωπική άσχημη εμπειρία, όταν ο πατέρας των δυο αδερφών υπέστη ένα μικρό εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ οδηγούσε έχοντας δίπλα τη σύζυγό του, όπως δήλωσαν τα δυο αδέλφια στο «Νέο Κόσμο».

Η νέα αυτή συσκευή προορίζεται να είναι ο μεσολαβητής ανάμεσα σε υπερήλικες που ζουν μόνοι τους και την οικογένειά τους ή αγαπημένα τους πρόσωπα που ζουν με την έγνοια τους. Έτσι οι ηλικιωμένοι θα μπορούν να είναι περισσότερο ανεξάρτητοι απολαμβάνοντας την καθημερινότητά τους και οι κοντινοί τους άνθρωποι λιγότερο ανήσυχοι γι’ αυτούς.

Η λειτουργία του είναι πολύ απλή, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ηλικιωμένων ατόμων που δεν είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένα με την τεχνολογία και τις καινούριες εφαρμογές της.

Με ένα μόνο πάτημα ενός κόκκινου κουμπιού στέλνεται αμέσως ειδοποίηση εκτάκτου ανάγκης στα τηλέφωνα με τα οποία το ρολόι είναι συνδεδεμένο, τα οποία εκτός από τηλέφωνα συγγενών και φίλων μπορεί να είναι και υπηρεσίες εκτάκτων ιατρικών περιστατικών. Παρέχει κάλυψη για το 97% του Αυστραλιανού πληθυσμού μέσω του δικτύου Optus και η μπαταρία του διαρκεί 48 με 72 ώρες μετά από τη φόρτιση.

(πηγές:greekreporter.com,  ΑΠΕΜΠΕ)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ρολόι «εκτάκτου ανάγκης» στην υπηρεσία των ηλικιωμένων δημιούργησαν οι ομογενείς Πίτερ και Πολ Αποστολόπουλοι