paidevo.gr | parents

Αφήστε τα παιδιά σας να παίζουν έξω και να λερώνονται. Αυτό το μήνυμα στέλνει στους απανταχού γονείς μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο, που διαπίστωσε πως η υπερβολική καθαριότητα βλάπτει τη ικανότητα αυτοΐασης του δέρματος.

Τα φυσιολογικά βακτήρια που ζουν στο δέρμα, ανακάλυψαν οι επιστήμονες, πυροδοτούν μια διαδικασία που καταλήγει τελικά να εμποδίζει τη φλεγμονή όταν τραυματιζόμαστε.

Μελετώντας ποντίκια και ανθρώπινα κύτταρα, οι ειδικοί εντόπισαν ένα κοινό γένος βακτηρίων, τον σταφυλόκοκκο, ο οποίος μπλοκάρει ένα σημαντικό βήμα στην αλληλουχία των γεγονότων που οδηγούν στη φλεγμονή.

Πιο συγκεκριμένα, παράγει ένα μόριο ονόματι λιποτειχοϊκό οξύ (LΤΑ), το οποίο επενεργεί στα κερατινοκύτταρα, τα βασικά είδη κυττάρων που απαντώνται στην εξωτερική στιβάδα του δέρματος, διατηρώντας τα υπό έλεγχο και αποτρέποντάς τα από το να πυροδοτήσουν κάποια επιθετική φλεγμονική αντίδραση.

Παρανοϊκοί γονείς

Τα πορίσματα των Αμερικανών επιστημόνων συνάδουν με την επονομαζόμενη «υπόθεση της υγιεινής», σύμφωνα με την οποία η μειωμένη έκθεση σε μολυσματικούς παράγοντες κατά την παιδική ηλικία συντελεί σε μεγαλύτερη αλλεργική ευαισθητοποίηση.

«Οι γονείς έχουν γίνει τόσο παρανοϊκοί όσον αφορά τον “κίνδυνο” του να παίζουν τα παιδιά τους έξω και να βρωμίζουν, με αποτέλεσμα τα σημερινά παιδιά να μην απολαμβάνουν μια φυσιολογική παιδική ηλικία», δήλωσε η Μάργκαρετ Μόρισεϊ, εκπρόσωπος της οργάνωσης γονέων Ρarents Οutloud.

«Δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους γονείς γι΄ αυτό διότι βομβαρδίζονται συνεχώς με διαφημίσεις που τους λένε πως πρέπει να αγοράζουν αντιβακτηριδιακά προϊόντα για να κρατούν τα παιδιά τους καθαρά και υγιή. Ελπίζουμε, όμως, πως έρευνες όπως αυτή θα βοηθήσουν τους γονείς να συνειδητοποιήσουν πως είναι φυσικό και υγιές για ένα παιδί να παίζει έξω, να λερώνεται, ακόμα και να γεμίζει λάσπες, και πως αυτό δεν βλάπτει την υγεία του».

(πηγή: ΤΑ ΝΕΑ)

Ρεπορτάζ της Έλενας Φυντανίδου

Μάχη με τη νόσο τους αλλά και με το κράτος δίνουν χρονίως πάσχοντες που υποφέρουν από τις περικοπές στην Υγεία.

Βαριά ασθενείς σταματούν τις υψηλού κόστους θεραπείες επειδή εξανεμίζουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Τον δικό τους Γολγοθά ανεβαίνουν καθημερινά οι χρονίως πάσχοντες. Τα δεκάδες προβλήματα που έφεραν στην επιφάνεια πολιτικές οι οποίες εφαρμόζονται στο όνομα της οικονομικής ύφεσης και του «νοικοκυρέματος» υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής τους και συχνά θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους. Δεν είναι λίγοι αυτοί που αναγκάζονται να τροποποιήσουν ακόμη και θεραπείες που ακολουθούν πολλά χρόνια μπροστά στο δίλημμα: «Να ζήσω εγώ ή η οικογένειά μου;».

Σε αυτό το αδιανόητο δίλημμα μπήκε τον περασμένο Ιούλιο ο 50χρονσς Δημήτρης Παπαγεωργίου, πατέρας τεσσάρων παιδιών, ο οποίος πάσχει από διαβήτη τύπου I. Ο κ. Παπαγεωργίου κάνει ενέσεις ινσουλίνης από την ηλικία των 24 ετών. «Η πάθηση δεν ρυθμιζόταν. Πάθαινα πολλές υπογλυκαιμίες» αναφέρει. Έτσι το 2005 έβαλε την πρώτη αντλία έγχυσης ινσουλίνης και από τότε βρήκε την υγειά του. «Η αντλία κόστιζε 3.000 ευρώ και τα έξοδα τα κάλυψε το Ταμείο που είχα τότε, το IΚΑ. Τα αναλώσιμα της αντλίας κόστιζαν 400 ευρώ κάθε μήνα. Τα προμηθευόμουν, κατέθετα τις αποδείξεις και μέσα σε ένα δίμηνο το Ταμείο μου επέστρεφε τα χρήματά μου».

Το 2010 ο κ. Παπαγεωργίου έβαλε νέα αντλία. «Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά. Το 2011 όμως άρχισαν να υπάρχουν καθυστερήσεις στις πληρωμές των αναλώσιμων. Το δίμηνο έγινε τετράμηνο, μετά εξάμηνο και τώρα ο ΕΟΠΥΥ κάνει 11 μήνες να μας επιστρέψει τα χρήματα που έχουμε πληρώσει. Σκέφτηκα ότι με τον μισθό μου, ο οποίος είναι 870 ευρώ, δεν μπορούσα να συνεχίσω να χρηματοδοτώ τον ΕΟΠΥΥ. Έτσι τον Ιούλιο του 2012 αποφάσισα να βγάλω την αντλία και να επιστρέψω στο εντατικοποιημένο σχήμα ενέσεων που έκανα παλαιότερα»! Το νέο θεραπευτικό σχήμα δεν τον καλύπτει. Ο κ. Παπαγεωργίου παθαίνει συχνά υπογλυκαιμίες, οι οποίες τον οδήγησαν δύο φορές στο νοσοκομείο.

«Ξέρω ότι με την απόφαση αυτή που πήρα πλήττεται η υγεία μου. Έπρεπε όμως να σκεφθώ και την οικογένειά μου. Πώς θα ζούσαμε αν συνέχιζα να δίνω κάθε μήνα τον μισό μισθό μου μόνο για τα αναλώσιμα της αντλίας;».

«Αν χάσω το ταμείο, χαθήκαμε»

Είναι ποτέ δυνατόν να υπάρχουν και χειρότερα; Κι όμως η περίπτωση της κυρίας Χριστίνας Φώσκολου, η οποία πάσχει από τη νόσο Pompe, μια λυσοσωμιακή νόσο που προσβάλλει κατά κύριο λόγο τους σκελετικούς και αναπνευστικούς μυς, είναι αποκαλυπτική.

Κάθε μήνα πρέπει να κάνει μυϊκή έγχυση ενός φαρμάκου το οποίο απαιτεί νοσηλεία. Το κόστος αυτής της επεμβατικής θεραπείας είναι 50.000 ευρώ. Το πρόβλημα είναι ότι από το τέλος Ιανουαρίου η κυρία Φώσκολου έμεινε άνεργη. Και το άγχος της; «Αν δεν βρω εργασία ως το τέλος του χρόνου δεν θα έχω Ταμείο. Πώς θα κάνω μια τόσο ακριβή θεραπεία;».

Η κυρία Φώσκολου εργαζόταν επί οκτώ χρόνια ως συμβασιούχος, βοηθός μαγείρου σε βρεφονηπιακό σταθμό του Δήμου Ηλιούπολης. Όταν έληξε η σύμβασή της και δεν ανανεώθηκε, έκανε ασφαλιστικά μέτρα, τα οποία έχασε στο τέλος Ιανουαρίου. Έκτοτε είναι άνεργη. Και δεν είναι μόνον αυτή. Άνεργος είναι και ο 51χρονος σύζυγος της, ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας (χρονία αναπνευστική πνευμονοπάθεια). Αλλά ούτε τα δυο τους παιδιά είναι σε θέση να συνεισφέρουν: η κόρη σπουδάζει και ο γιος, 18 ετών σήμερα, εκδήλωσε πριν από τέσσερα χρόνια θηλώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς αδένα και λεμφαδένων.

«Το παιδί μου χειρουργήθηκε σε ηλικία 14 ετών. Έκανε θεραπεία, αλλά βρίσκεται σε τρίμηνη παρακολούθηση. Πριν από λίγο καιρό έκανε ξανά βιοψία διότι είχε βγάλει ένα ογκίδιο στην περιοχή. Ο σύζυγος μου από τις 26 Ιουλίου 2012 είναι αναγκασμένος να φοράει μάσκα οξυγόνου 18 ώρες την ημέρα. Ευτυχώς η κόρη μου είναι καλά στην υγεία της και σπουδάζει στη Χαλκίδα. Δεν ξέρω όμως για πόσο καιρό θα αντέχουμε να πληρώνουμε δέκα ευρώ την ημέρα για τα οδοιπορικά της»! Αυτό που την ανησυχεί είναι να μη χάσει την ασφαλιστική κάλυψή της διότι την ίδια έχουν, ως έμμεσα μέλη, τόσο ο σύζυγος της όσο και τα παιδιά της.

«Αν μείνω εγώ ακάλυπτη, θα μείνουν και οι υπόλοιποι. Ο γιος μου πρέπει να κάνει κάθε τρεις μήνες εξετάσεις οι οποίες κοστίζουν 200-250 ευρώ και κάθε εξάμηνο να νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο «Μεταξά» προκειμένου να υποβάλλεται σε άλλες πιο ειδικές εξετάσεις. Και αυτό θα γίνεται για μία δεκαετία. Ο δε σύζυγος μου χρειάζεται 100 ευρώ τον μήνα για το οξυγόνο και 200-250 ευρώ για τα φάρμακά του. Αν χάσω το Ταμείο, χαθήκαμε…».

Ταλαιπωρία και αγωνίες

Και οι αγωνίες δεν τελειώνουν στα οικονομικά. Το φάρμακο το οποίο λαμβάνει η κυρία Φώσκολου ανήκει στα νοσοκομειακά φάρμακα υψηλού κόστους. Ωστόσο, το Νοσοκομείο «Αιγινήτειο», όπου κάνει τη θεραπεία της, δεν το διαθέτει. Έτσι, πρέπει κάθε 15 ημέρες να πηγαίνει στις υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ επί της Αγίου Κωνσταντίνου για να προσκομίζει τη συνταγή του γιατρού του νοσοκομείου, να παίρνει τα φάρμακά της και να τα δίνει στο φαρμακείο του νοσοκομείου. Στη συνέχεια περιμένει να την καλέσουν από το νοσοκομείο για να κάνει τη θεραπεία της μόνο σε ημέρα εφημερίας νια να υπάρχει διαθέσιμο κρεβάτι.

«Είμαστε περίπου επτά ασθενείς που βιώνουμε αυτή την ταλαιπωρία. Και εγώ λόγω της ασθένειάς μου έχω προβλήματα. Ευτυχώς δεν έχω παραλύσει αλλά έχω κινητικά προβλήματα και φρικτούς πόνους στα πόδια».

Από τον ΕΟΠΥΥ τα ακριβά φάρμακα

«Πλάτες» για να σταματήσει η ταλαιπωρία των πασχόντων που λαμβάνουν ακριβά φάρμακα βάζει ο ΕΟΠΥΥ. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του κ. Λευτέρη Παπαγεωργόπουλο, η διοίκηση ανέλαβε τον τελευταίο μήνα την ευθύνη της χορήγησής τους (παρ’ ότι είναι επικουρική και αποτελεί βασική ευθύνη των νοσοκομειακών μονάδων) τόσο από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ όσο και από τις νοσοκομειακές μονάδες (δημόσιες και ιδιωτικές). Στο εξής το κόστος των ακριβών φαρμάκων, το οποίο υπερβαίνει τα 100 εκατ. ετησίως, επωμίζεται ο ΕΟΠΥY (παίρνει έκπτωση 30%), προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα ελλείψεων που ανέκυπταν από τη δεινή οικονομική κατάσταση των νοσοκομείων.

Χρεώνονται και για λάθος γενόσημο

Σοβαρά εμπόδια στη λήψη της θεραπείας τους συναντούν και οι πάσχοντες από ινοκυστική νόσο. Σύμφωνα με την πρόεδρο του Συλλόγου για την Κυστική Ίνωση κυρία Αγγελική Πρεφτίτση, τις τελευταίες ημέρες πολλοί πάσχοντες διαμαρτύρονται διότι εξαιτίας του νέου τρόπου αποζημίωσης φαρμάκων είναι αναγκασμένοι να καταβάλλουν συμμετοχή περίπου 200 ευρώ τον μήνα για την αγορά ενός εισπνεόμενου αντιβιοτικού που λαμβάνουν τακτικά, ανά μήνα, τα τελευταία οκτώ χρόνια.

Σε επιστολή της προς τον πρόεδρο του ΕΟΠΥΥ κ. Λευτέρη Παπαγεωργόπουλο αναφέρει ότι η αρμόδια επιτροπή κατέταξε το συγκεκριμένο φάρμακο στην ίδια κατηγορία με ένα αντιβιοτικό, το οποίο μάλιστα θεωρεί εσφαλμένα γενόοημο ή υποκατάστατο του παραπάνω φαρμάκου. «Το αποτέλεσμα είναι να επιβαρύνονται οι ασθενείς τη διαφορά της αποζημιωτέας τιμής, δεδομένου ότι το δεύτερο φάρμακο είναι κατά πολύ φθηνότερο» εξηγεί η κυρία Πρεφτίτση.

Παράλληλα οι ασθενείς με κυστική ίνωση πρέπει να πληρώνουν κάθε μήνα 60 ευρώ, μπορεί και περισσότερα, για να προμηθεύονται τις ειδικά σχεδιασμένες νια τις ανάγκες τους βιταμίνες, καθώς δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο αποζημιούμενων διατροφικών σκευασμάτων του ΕΟΠΥΥ.

«Ήδη μου τηλεφώνησαν δύο-τρεις άνθρωποι με ινοκυστική νόσο και μου είπαν ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα αναγκαστούν να σταματήσουν τη θεραπεία τους.

Καταλαβαίνουμε όλοι τι σημαίνει αυτό για την υγεία τους» σχολιάζει η κυρία Πρεφτίτση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από την περίοδο των Χριστουγέννων έως σήμερα ο Σύλλογος για την Κυστική Ίνωση έχει διαθέσει σε μέλη του 10 νεφελοποιητές (θεραπευτικές συσκευές), αξίας 12.000 ευρώ, διότι οι ασθενείς δεν είχαν τη δυνατότητα να τους προμηθευτούν. Σε διαφορετική περίπτωση, θα ήταν αναγκασμένοι να διακόψουν τη θεραπεία τους.

(πηγή: tovima.gr)

Αποδεικνύουν ότι η νέα γενιά ενστερνίζεται τις ανάγκες της εποχής και είναι μπροστά σε κάθε αγώνα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας

Με τα χρήματα που είχαν συγκεντρώσει για την πενταήμερη εκδρομή τους, οι μαθητές του 2ου ΕΠΑΛ Τρίπολης αγόρασαν τρόφιμα για απόρους της πόλης τους!

Μπορεί λοιπόν, να μην κατάφεραν να πραγματοποιήσουν το σχολικό όνειρο της πενταήμερης, ωστόσο, μέσα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα και συγκεκριμένα, οι κάτοικοι της, στην πλειονότητα τους, «φτωχοποιούνται», έκαναν μια σπουδαία πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης. Τα βασικά είδη διατροφής τα οποία συγκέντρωσαν οι μαθητές του 2ου ΕΠΑΛ Τρίπολης, έχοντας την υποστήριξη του διευθυντή και των εκπαιδευτικών του Λυκείου, τα προσέφεραν την Τρίτη 23/4/13 στο Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Τρίπολης.

Πρωτοβουλίες ψυχής

Με τέτοιες πρωτοβουλίες η νέα γενιά αποδεικνύει ότι αφουγκράζεται τις ανάγκες της εποχής και είναι μπροστά σε κάθε προσπάθεια αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του 2ου ΕΠΑΛ Τρίπολης, μέσω και του «Nez» το οποίο θα σταθεί αρωγός στις προσπάθειες τους, καλούν όλους να ακολουθήσουν το παράδειγμα τους και να προσφέρουν τη βοήθεια τους στους οικονομικά αδύναμους πολίτες.

(πηγή: isthmos.gr)

Δεν μπορούν να προμηθευτούν την αντι-απορριπτική αγωγή

Οι ανασφάλιστοι μεταμοσχευμένοι που δεν μπορούν να προμηθευτούν την αντι-απορριπτική αγωγή, η οποία είναι απαραίτητη, όπως και τα υπόλοιπα φάρμακά τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να απορριφθεί το μόσχευμα.

Πέντε μεταμοσχευμένοι, εκ των οποίων ο ένας είχε υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος και τέσσερις σε μεταμόσχευση νεφρού, απευθύνθηκαν το χειμώνα που πέρασε στο Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης (ΚΙΑ) για να αναζητήσουν τα φάρμακά τους.

Οι εθελοντές του ΚΙΑ με αφορμή την εκστρατεία για την προώθηση της ιδέας της δωρεάς οργάνων (16-23 Απριλίου) χαρακτηρίζουν αξιέπαινη την προσπάθεια αυτή, αλλά παράλληλα ζητούν από το υπουργείο Υγείας και τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων να ληφθεί μέριμνα για τους ανασφάλιστους μεταμοσχευμένους.

«Το χειμώνα που μας πέρασε άρχισαν να μας προσεγγίζουν τέτοιοι ασθενείς, που αναζητούν στο ιατρείο μας την αντι-απορριπτική τους αγωγή για το μόσχευμα. Πρόσφατα ήρθε στο ΚΙΑ ένας ηπατομεταμοσχευμένος και τον χειμώνα που πέρασε ήρθαν άλλοι τέσσερις που είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρών. Μεταμοσχευμένοι ασθενείς αναζητούν τα φάρμακά τους και στους Γιατρούς του Κόσμου. Θεωρούμε άκρως αντιφατικό από τη μία να ευαισθητοποιούμε την κοινή γνώμη στο θέμα των μεταμοσχεύσεων και από την άλλη να κλείνουμε τα μάτια μας στην ίδια την πραγματικότητα.

Οι ανασφάλιστοι μεταμοσχευμένοι κινδυνεύουν. Είναι ένας ακόμη αποκλεισμός που θα στοιχίσει ζωές. Καλούμε το υπουργείο Υγείας να εξασφαλίσει τη δωρεάν χορήγηση φαρμάκων, όπως και τη δωρεάν νοσηλεία σε όλους τους ανασφάλιστους μεταμοσχευμένους ασθενείς» ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η γιατρός Χριστίνα Κυδωνα, η οποία προσφέρει εθελοντικά υπηρεσίες στο ΚΙΑ.

Ανάμεσα στα 500 μέλη του Συλλόγου Νεφροπαθών Θεσσαλονίκης υπάρχουν 12 μεταμοσχευμένοι και 3 αιμοκαθαρόμενοι οι οποίοι δεν έχουν καμία κοινωνική ασφάλιση. Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο πρόεδρος του Συλλόγου Νεφροπαθών, Χρήστος Καραγκιόζης ,τα ανασφάλιστα μέλη του Συλλόγου είναι: είτε νέοι που ήταν έμμεσα ασφαλισμένοι και επειδή πέρασαν την ηλικία των 30 δεν δικαιούνται ασφάλιση από τον ασφαλιστικό φορέα των γονιών τους, είτε άτομα που είχαν πχ ένα μικρό μαγαζί και λόγω των χρεών στον ΟΑΕΕ δεν μπορούν να μπορούν να προμηθεύονται τα φάρμακά τους μέσω της Πρόνοιας.

«Οι ανασφάλιστοι αιμοκαθαρόμενοι που αναγκάζονται να πηγαίνουν από εφημερεύον σε εφημερεύον είναι καταδικασμένοι σε θάνατο. Εννιά στους δέκα ανασφάλιστους αιμοκαθαρόμενους που πηγαίνουν στο εφημερεύον για την αιμοκάθαρση πεθαίνουν μέσα στους πρώτους πέντε μήνες γιατί στο εφημερεύον που πηγαίνουν οι γιατροί δεν γνωρίζουν το προφίλ των ασθενών» επισήμανε ο κ Καραγκιόζης.

«Οι άνεργοι ηπατομεταμοσχευμένοι για ένα χρόνο έχουν ασφάλιση από το ταμείο ανεργίας ενώ στη συνέχεια ασφαλίζονται από την Πρόνοια. Επειδή οι περισσότεροι είναι συνταξιούχοι λόγω αναπηρίας ή μικρά παιδιά, έχουν ασφάλιση για να παίρνουν τα φάρμακά τους.

Οι ηπατομεταμοσχευμένοι παίρνουν τα ανοσοκατασταλτικά από τον ΕΟΠΥΥ ενώ τα δευτερογενή φάρμακα από τα φαρμακεία. Τελευταία λόγω της θετικής λίστας αναγκαζόμαστε όταν θέλουμε να πάρουμε το γνήσιο φάρμακο και όχι το γενόσημο να πληρώνουμε διαφορά ίση με το 50% της τιμής» ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η πρόεδρος του Σωματείου Ηπατομεταμοσχευθέντων Ελλάδος «ΗΠΑΡχω», Δέσποινα Μουμτζίδου.

(πηγή: newsbeast.gr)

Ρεπορτάζ της Κατερίνας Χουρπουλιάδου

Καθημερινή είναι η εικόνα αδέσποτων, υποσιτισμένων και ταλαιπωρημένων ζώων στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και των άλλων αστικών κέντρων της χώρας. Σκυλιά μόνα ή σε αγέλες τριγυρνούν στους δρόμους της πόλης, ψάχνοντας φαγητό ή καταφύγιο. Ολο και συχνότερα, μάλιστα, παρατηρούνται στους δρόμους καθαρόαιμα ζώα, «θύματα» και αυτά της οικονομικής κρίσης που μαστίζει όλη τη χώρα.

Το ζήτημα αφορά σχεδόν όλη τη Θεσσαλονίκη. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα οξυμμένο σε περιοχές όπως η Άνω Πόλη, η Τούμπα, η Πυλαία, ο Χορτιάτης και το Σέιχ Σου, όπου πολλοί ιδιοκτήτες αποφασίζουν να αφήσουν τα κατοικίδιά τους. Το πρόβλημα της εγκατάλειψης των ζώων από τους ιδιοκτήτες τους γίνεται όλο και πιο έντονο, με την κρίση να δίνει μία επιπλέον δικαιολογία για την «εύκολη λύση». Η οικονομική αδυναμία της συντήρησης ενός κατοικίδιου είναι πλέον το συνηθέστερο «επιχείρημα».

Καθημερινά, ιδιοκτήτες καλούν φιλοζωικά σωματεία και ζητούν βοήθεια, σύμφωνα με την πρόεδρο του Φιλοζωικού Σωματείου «Η Αγάπη», Ιζαμπέλα Μποτονάκη. «Μας ζητούν τροφή ή να αναλάβουμε το κόστος του κτηνιάτρου», λέει στον «ΑτΚ» και προσθέτει πως ο σύλλογος κάνει προσπάθειες για τους ανθρώπους που έχουν δυσκολίες. Η έλλειψη, όμως, πόρων και ο εθελοντικός χαρακτήρας των φιλοζωικών σωματείων δυσκολεύουν την κατάσταση. Παρά τις προσπάθειες, είναι πολύ συχνό το φαινόμενο της εγκατάλειψης, ακόμη και αν τα ζώα είναι άρρωστα ή υπέργηρα. Κάποια υιοθετούνται, αλλά είναι πολλά αυτά που καταλήγουν στους δρόμους. «Πρέπει να αλλάξει η κουλτούρα μας», δηλώνει η κ. Μποτονάκη. «Πρέπει ο κόσμος να ευαισθητοποιηθεί και να μάθει να σέβεται τα ζώα», τονίζει.

15.000 ανεπίσημα τα αδέσποτα

Τα αδέσποτα ζώα στη Θεσσαλονίκη ξεπερνούν ανεπίσημα τα 15.000. Έπειτα από αναφορές πολιτών, περισυλλέγονται από τους δήμους, στους οποίους ανήκει η ευθύνη. Αφού καταγραφούν, εμβολιαστούν, αποπαρασιτωθούν και στειρωθούν, γίνονται προσπάθειες για την υιοθεσία τους. Εάν αυτό δεν συμβεί, αφήνονται και πάλι ελεύθερα στο περιβάλλον. Διαφορετική είναι η αντιμετώπιση των επικίνδυνων ζώων, τα οποία κρατούνται για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί, είτε στα καταφύγια των δήμων, όπου υπάρχουν, είτε σε ειδικά ξενοδοχεία.

Στο δήμο Θεσσαλονίκης, μόνο το 2012, στειρώθηκαν 70 σκυλιά, χειρουργήθηκαν 6 ζώα, έγιναν 8 υιοθεσίες, ενώ αυτήν τη στιγμή στο ξενοδοχείο με το οποίο συνεργάζεται ο δήμος φιλοξενούνται 20 σκυλιά. Ο πληθυσμός των αδέσποτων ζώων στη Θεσσαλονίκη είναι πολύ μεγάλος και το πρόβλημα θα λυθεί μόνον αν αλλάξει η νοοτροπία των πολιτών, σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο Ποιότητας Ζωής, Κωνσταντίνο Ζέρβα. «Οι πολίτες πρέπει να καταλάβουν πως, όταν υιοθετούν ένα ζώο, θα πρέπει να το κρατήσουν ως το τέλος της ζωής του», αναφέρει. Όσα ζώα χρειάζονται βοήθεια περισυλλέγονται από την ομάδα περίθαλψης αδέσποτων ζώων του κεντρικού δήμου, η οποία αποτελείται από τρία άτομα και ένα όχημα, και μεταφέρονται στην Κτηνιατρική Σχολή του ΑΠΘ, όπου γίνονται οι απαραίτητες ενέργειες. «Την ομάδα τη στελεχώσαμε από την αρχή. Όταν αναλάβαμε, το 2011, δεν υπήρχε καμία μέριμνα», τονίζει ο κ. Ζέρβας.

«Αύξηση» του πληθυσμού των αδέσποτων ζώων παρατηρεί ο Σταύρος Ζαμπέτογλου, πρόεδρος του διαδημοτικού Συνδέσμου Προστασίας και Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων Ανατολικής Θεσσαλονίκης (ΣΥΠΠΑΖΑΘ). Ο σύνδεσμος δραστηριοποιείται στους δήμους Καλαμαριάς, Πυλαίας – Χορτιάτη, Θέρμης και Θερμαϊκού. Μόνο το 2012, μέσω του συνδέσμου έγιναν περίπου 500 στειρώσεις, 1.500 εμβολιασμοί, 68 υιοθεσίες, ενώ αυτήν τη στιγμή στο καταφύγιο με το οποίο συνεργάζεται ο σύνδεσμος φιλοξενούνται περίπου 25 σκυλιά.

«Τα ζώα θέλουν ιδιαίτερη φροντίδα και περιποίηση», τονίζει ο κ. Ζαμπέτογλου και εξηγεί πως οι λόγοι εγκατάλειψης ποικίλλουν. Τα παρατούν είτε γιατί δεν έχουν λεφτά είτε γιατί το μετανιώνουν, αφού τα υιοθέτησαν για λάθους λόγους, προσθέτει. Με πρωτοβουλία του ΣΥΠΠΑΖΑΘ, όπως σημειώνει, γίνεται κάθε Παρασκευή ενημέρωση σε σχολεία της ανατολικής Θεσσαλονίκης, όπου ένας κτηνίατρος κι ένας επόπτης υγείας πληροφορούν τους μαθητές για τις ανάγκες και τα δικαιώματα των ζώων.

Κρούσματα θανάτων

Κρούσματα θανάτωσης αδέσποτων σκύλων από φόλες καταγράφηκαν το προηγούμενο διάστημα στο Σταυρό του δήμου Βόλβης. Με αφορμή τα περιστατικά, ο δήμος αποφάσισε να εφαρμόσει ολοκληρωμένο πρόγραμμα φροντίδας των αδέσποτων ζώων και συγκρότησε πενταμελή Επιτροπή Διαχείρισης Αδέσποτων Ζώων. Η επιτροπή πρόκειται να συνεργαστεί στενά με τον ΣΥΠΠΑΖΑΘ, ενώ είναι πιθανή η ένταξη του δήμου Βόλβης, μελλοντικά, στο σύνδεσμο. «Σε μια πολιτισμένη κοινωνία όπως η δική μας, είναι απόβλητοι όσοι θανατώνουν αδέσποτα ζώα», δήλωσε ο δήμαρχος Βόλβης, Δημήτρης Γαλαμάτης.

«Τσουχτερά» πρόστιμα

Πρόστιμα χιλιάδων ευρώ αλλά και ποινές φυλάκισης αντιμετωπίζουν οι παραβάτες του νόμου 4039/2012 για την προστασία των ζώων. Ενδεικτικά, η παράνομη εμπορία ζώων συντροφιάς αλλά και ο βασανισμός και η κακοποίηση κάθε είδους ζώου τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή 5.000 – 15.000 ευρώ. Με την ίδια χρηματική ποινή, αλλά με ποινή φυλάκισης έως δύο έτη, τιμωρούνται όσοι χρησιμοποιούν ζώα σε τσίρκο, θίασο ή για μονομαχίες. Η κλοπή οποιουδήποτε ζώου συντροφιάς τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μήνες και με χρηματική ποινή 3.000 ευρώ, ενώ η κλοπή κυνηγετικού σκύλου ή σκύλου βοηθείας τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ένα χρόνο και χρηματική ποινή 5.000 – 8.000 ευρώ.

(πηγή: agelioforos.gr)