paidevo.gr | parents

Μια άγνωστη και συγκινητική, πραγματική ιστορία!!!

Στην εποχή που κυβερνούσε την Ελλάδα ο Καποδίστριας ζούσε στο Ναύπλιο μια ζητιάνα, που την έλεγαν «Ψωροκώσταινα»…

Σε μια λοιπόν συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος θέλοντας να πει για τη φτώχεια του Ελληνικού Δημοσίου το παρομοίασε με την πασίγνωστη ζητιάνα.

Από τότε η λέξη επαναλήφθηκε στις συζητήσεις και τελικά επικράτησε. Μόνο που, όταν λέγεται τώρα δεν εννοεί το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά ολόκληρη την χώρα…

Η όλη ιστορία της Ψωροκώσταινας (Ευ. Δαδιώτης, «Αιγαιοπελαγίτικα» τεύχος 13) είναι η εξής:

«Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι», είπε περήφανα η γριά πλύστρα Χατζηκώσταινα και τα άφησε πάνω στο τραπέζι που είχε στήσει στην πλατεία του Ναυπλίου η ερανική επιτροπή, εκείνη την Κυριακή του 1826.

Ύστερα από αυτή την απρόσμενη χειρονομία, κάποιος από το πλήθος φώναξε: «Για δείτε, η πλύστρα η Ψωροκώσταινα πρώτη πρόσφερε τον οβολό της.»

Κι αμέσως το φιλότιμο πήρε και έδωσε. Βροχή πέφταν πάνω στο τραπέζι λίρες, γρόσια και ασημικά. Αυτή ήταν η συνέχεια της φτωχής προσφοράς της πλύστρας Χατζηκώσταινας, που από εκείνη τη στιγμή αποθανατίστηκε με το παρατσούκλι «Ψωροκώσταινα». Και το παρανόμι αυτό κόλλησε έπειτα στην Ελλάδα.

Αλλά, ποιά ήταν αυτή η «Ψωροκώσταινα»; Ήταν η κάποτε αρχόντισσα των Κυδωνιών, του Αϊβαλιού, Πανωραία Χατζηκώστα, σύζυγος πάμπλουτου Αϊβαλιώτη εμπόρου, που φημιζότανε όχι μόνο για τα πλούτη του άνδρα της, μα και για τα πολλά δικά της κι ακόμα για την ομορφιά της.

Όταν αργότερα οι Τούρκοι πυρπόλησαν την πολιτεία του Αϊβαλί, και έσφαξαν άνδρες και γυναικόπαιδα, ανάμεσα σε αυτούς που σώθηκαν ήταν και η αρχόντισσα Πανωραία Χατζηκώστα, που είδε να σφάζουν οι Τούρκοι τον άνδρα της και τα παιδιά της. Κατά καλή της τύχη ένας ναύτης την βοήθησε και μαζί με άλλους την ανέβασε σε ένα καράβι που ξεμπάρκαρε στα Ψαρά.

Εκεί αναγνωρίστηκε από τον ομοιοπαθή της Βενιαμίν τον Λέσβιο, την προστάτεψε και τον ακολούθησε στην Πελοπόννησο. Στο Ναύπλιο, ο Βενιαμίν παρέδιδε μαθήματα για να ζήσει και η Πανωραία, για να ζήσει, άρχισε να ξενοπλένει και αργότερα, με σαλεμένα σχεδόν τα λογικά της, ζητιάνευε στους δρόμους του Ναυπλίου.

Έπειτα από το περιστατικό του εράνου στο Ναύπλιο, όταν έφτασε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, τη συμμάζεψε κι όταν ίδρυσε το ορφανοτροφείο, η Πανωραία, που τώρα έγινε γνωστή με το παρανόμι «Ψωροκώσταινα», προσφέρθηκε να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμιά πληρωμή.
(πηγή: periergaa.blogspot.com)

Έκθεση UNICEF για την παιδική ευημερία στις πλούσιες χώρες

Μια επίκαιρη μελέτη για την παιδική ευημερία στις πλούσιες χώρες, που παρουσιάζεται σήμερα από το Γραφείο Ερευνών της UNICEF, διαπιστώνει ότι η Ολλανδία και τέσσερις σκανδιναβικές χώρες – Νορβηγία, Ισλανδία, Φινλανδία και Σουηδία – βρίσκονται και πάλι στην κορυφή του πίνακα για την παιδική ευημερία, ενώ τέσσερις χώρες από το νότο της Ευρώπης – Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία – τοποθετούνται στο κάτω μισό του πίνακα.

Η έκθεση «Η ευημερία των παιδιών στις πλούσιες χώρες» της UNICEF, εξετάζει την κατάσταση των παιδιών σε όλο τον βιομηχανικό κόσμο. Καθώς συνεχίζεται η έντονη αντιπαράθεση σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των μέτρων λιτότητας και τις περικοπές των κοινωνικών δαπανών, η έκθεση καταγράφει τις επιδόσεις των 29 πιο προηγμένων οικονομιών του κόσμου, όσον αφορά την εξασφάλιση της ευημερίας των παιδιών τους κατά την πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα. Αυτή η σύγκριση σε διεθνές επίπεδο, αναφέρει η έκθεση, αποδεικνύει ότι η παιδική φτώχεια στις χώρες αυτές δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά επηρεάζεται από την πολιτική – και ότι ορισμένες χώρες τα πάνε πολύ καλύτερα από άλλες στην προστασία των πιο ευάλωτων παιδιών τους.

Η έκθεση μετρά την ανάπτυξη των χωρών, σύμφωνα με πέντε διαστάσεις της ζωής των παιδιών – την υλική ευημερία, την υγεία και την ασφάλεια, την εκπαίδευση, τη συμπεριφορά και τους κινδύνους και τη στέγαση και το περιβάλλον.

Η έκθεση της UNICEF περιλαμβάνει επίσης τις απόψεις των ίδιων των παιδιών όσον αφορά τη δική τους ικανοποίηση από τη ζωή. Τα ευρήματα αυτά απεικονίζονται σε ξεχωριστό πίνακα και είναι σε γενικές γραμμές σε συμφωνία με τις μετρήσεις της ευημερίας των παιδιών, με ορισμένες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις: τα παιδιά στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Εσθονία έδωσαν στις χώρες τους μια πολύ υψηλότερη κατάταξη, ενώ η Γερμανία, το Λουξεμβούργο και η Πολωνία χαμηλότερη.

Τα στοιχεία για τη θέση της Ελλάδας

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 25η θέση (μέσος όρος 23,4 βαθμοί) στον Συγκεντρωτικό Πίνακα Κατάταξης για την Παιδική Ευημερία των 29 αναπτυγμένων χωρών που εξετάζει η έκθεση. Τις 3 πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν οι Ολλανδία (μ.ο. 2,4), Νορβηγία (4,6), Ισλανδία (5) και τις 3 τελευταίες οι Λιθουανία (25,2), Λετονία (26,4) και Ρουμανία (28,6). Ανεβαίνει όμως στην 5η θέση στον Συγκεντρωτικό Πίνακα Ικανοποίησης, όπου, όταν ζητήθηκε από τα ίδια τα παιδιά στην Ελλάδα να βαθμολογήσουν την ικανοποίηση από την ποιότητα της ζωής τους, σε μία κλίμακα από το 1 μέχρι το 10, σχεδόν το 90% τη βαθμολόγησαν με έξι ή και παραπάνω. Όσον αφορά τη θέση της με βάση την κάθε ξεχωριστή διάσταση παιδικής ευημερίας που εξετάζει η έκθεση, κατατάσσεται:

• 20η όσον αφορά την Υλική ευημερία. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ολλανδία, Φινλανδία, Νορβηγία και στις 3 τελευταίες οι Λιθουανία, Λετονία, Ρουμανία.
• 19η όσον αφορά την Υγεία και την Ασφάλεια. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ισλανδία, Σουηδία, Φινλανδία και στις 3 τελευταίες οι Καναδάς, Λετονία, Ρουμανία.
• 28η όσον αφορά την Εκπαίδευση, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες και με τη Ρουμανία να ακολουθεί στην τελευταία 29η θέση. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ολλανδία, Βέλγιο, Γερμανία.
• 25η όσον αφορά τις Συμπεριφορές και τους Κινδύνους. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ολλανδία, Δανία, Ισλανδία και στις 3 τελευταίες οι Ρουμανία, Λετονία, Λιθουανία.
• 25η όσον αφορά τη Στέγαση και το Περιβάλλον. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ελβετία, Ιρλανδία, Νορβηγία και στις 3 τελευταίες και πάλι οι Λιθουανία, Λετονία, Ρουμανία.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 23η θέση από τις 29 χώρες στη σχετική παιδική φτώχεια (το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε νοικοκυριά όπου το εισόδημα είναι κάτω του 50% του εθνικού μέσου εισοδήματος). Το ποσοστό της παιδικής φτώχειας για την Ελλάδα (το 2009/2010) ήταν 15% – ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στη Δυτική Ευρώπη και υπερδιπλάσιο των ποσοστών στις Σκανδιναβικές χώρες και στην Ολλανδία. Επιπλέον:

• Είναι μία από τις οκτώ και μόνο αναπτυγμένες χώρες όπου τα ποσοστά συμμετοχής στην προσχολική εκπαίδευση πέφτουν κάτω από το 80%.
• Είναι μία από τις τέσσερις μονάχα χώρες του ΟΟΣΑ που παρουσιάζουν ποσοστά χαμηλού βάρους κατά τη γέννηση άνω του 8% (το ποσοστό των παιδιών που γεννιούνται με βάρος λιγότερο από 2,5 κιλά).
• Είναι μία από τις τρεις χώρες όπου τα επίπεδα παιδικής παχυσαρκίας είναι υψηλότερα του 20% (οι άλλες δύο είναι ο Καναδάς και οι Ηνωμένες Πολιτείες).
• Είναι τελευταία μεταξύ των 29 χωρών στην ποιότητα του αέρα που αναπνέουν τα παιδιά.
• Παρουσιάζει μια από τις χειρότερες επιδόσεις μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών όσον αφορά στο ποσοστό των παιδιών (ηλικίας 11 με 15 ετών) που αναφέρουν ότι «έχουν συμμετάσχει σε σωματική συμπλοκή τουλάχιστον μία φορά μέσα στους προηγούμενους 12 μήνες». Σχεδόν τα μισά παιδιά στην Ελλάδα (49%) ανέφεραν ότι συμμετείχαν σε τέτοιους καβγάδες. Από τις 29 χώρες στην έρευνα της UNICEF μόνο η Ισπανία παρουσιάζει χειρότερη επίδοση (περίπου 55%).
• Βρίσκεται στο μέσο όρο της κατάταξης της UNICEF σχετικά με το σχολικό εκφοβισμό (bullying). Μόλις πάνω από το ένα τέταρτο των παιδιών στην Ελλάδα αναφέρουν ότι έχουν πέσει θύματα εκφοβισμού στο σχολείο – περίπου ο μέσος όρος για τις αναπτυγμένες χώρες. Η Ελλάδα όμως είναι μία από τις πέντε μονάχα χώρες που παρουσίασε αύξηση στα ποσοστά σχολικού εκφοβισμού μέσα στην προηγούμενη δεκαετία.
• Κατατάσσεται 27η μεταξύ των 29 αναπτυγμένων χωρών όσον αφορά την «ποιότητα των σχέσεων των παιδιών». Μόνο το 44% των παιδιών στην Ελλάδα βρίσκουν τους συμμαθητές τους «καλούς και εξυπηρετικούς» – φανερά η χαμηλότερη επίδοση μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών (στις αμέσως χειρότερες θέσεις βρίσκονται η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες με ποσοστό 56%). Το 83% των παιδιών στην Ελλάδα βρίσκουν «εύκολο να μιλήσουν» στη μητέρα τους αλλά μόνο το 64% βρίσκουν εύκολο το να μιλήσουν στον πατέρα τους. Ο πίνακας κατάταξης της UNICEF λαμβάνει υπόψη το μέσο όρο και των τριών κριτηρίων.

Από την άλλη μεριά η Ελλάδα είναι στην κορυφή της κατάταξης των αναπτυγμένων χωρών για την κάλυψη εμβολιασμών (τόσο η Ελλάδα όσο και η Ουγγαρία εμφανίζουν ποσοστό 99% για πολιομυελίτιδα, ιλαρά και το τριπλό εμβόλιο διφθερίτιδας-κοκίτη-τέτανου (DPT3). Είναι μία από τις οκτώ και μόνο χώρες όπου η κατάχρηση αλκοόλ μεταξύ των νέων είναι 10% ή και λιγότερο (στις τελευταίες θέσεις κατατάσσονται οι Λετονία, Φινλανδία, Λιθουανία με πάνω από 25%). Είναι μία από τις τέσσερις μονάχα αναπτυγμένες χώρες όπου τα επίπεδα χρήσης ινδικής κάνναβης από παιδιά (ηλικίας 11 με 15 ετών) παραμένει κάτω του 7% (στις τελευταίες θέσεις Ισπανία, Ελβετία, Καναδάς με πάνω από 24%).

Συνολικά, η έκθεση δεν διαπιστώνει ισχυρή σχέση μεταξύ του κατά κεφαλήν ΑΕΠ και τη συνολική ευημερία των παιδιών. Για παράδειγμα, η Σλοβενία κατατάσσεται υψηλότερα από τον Καναδά, η Τσεχία υψηλότερα από την Αυστρία και η Πορτογαλία υψηλότερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παρά τις οπισθοδρομήσεις σε ορισμένες χώρες σε συγκεκριμένους δείκτες, η γενική εικόνα της δεκαετίας του 2000 δείχνει σταθερή βελτίωση σε διάφορους τομείς της παιδικής ευημερίας στις βιομηχανικές χώρες. Ωστόσο, δεδομένου ότι εξακολουθούν να μην είναι διαθέσιμα πρόσφατα και διεθνώς συγκρίσιμα στοιχεία σχετικά με τις ζωές των παιδιών (τα περισσότερα στοιχεία της έκθεσης είναι από το 2010), η έκθεση αντανακλά το αποτέλεσμα των πολιτικών αποφάσεων κατά την περίοδο πριν από την κρίση και επισημαίνει πως τα τρία χρόνια της οικονομικής δυσπραγίας από τότε, δεν αποτελούν καλό οιωνό για το παρόν ή το εγγύς μέλλον. Παρόλα αυτά, ως επί το πλείστον, τα στοιχεία παρακολουθούν τις μακροπρόθεσμες τάσεις και αντικατοπτρίζουν τα αποτελέσματα των μακροπρόθεσμων επενδύσεων στη ζωή των παιδιών.

(πηγή: embargo)

Ο ρόλος των νέων τεχνολογιών στην κοινωνικοποίηση τους

Είναι γεγονός πως οι νέες συσκευές επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας και τις κοινωνικές μας σχέσεις. Κάτι τέτοιο ίσως να έχει ακόμα περισσότερες επιπτώσεις στη συμπεριφορά των παιδιών μικρής ηλικίας, που ακόμα δεν έχουν μάθει να επικοινωνούν με άλλους.

Ακόμα δεν υπάρχει κάποια ξεκάθαρη εικόνα για το τι μπορεί να επιφυλάσσει το μέλλον για μία γενιά που μεγαλώνει στον κόσμο των φορητών συσκευών.

«Πραγματικά δεν γνωρίζουμε τις νευρολογικές επιπτώσεις που μπορεί να έχουν αυτές οι τεχνολογίες», δήλωσε ο Dr. Gary Small, διευθυντής του κέντρου Loνgevity στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. «Τα παιδιά, όπως και οι ενήλικοι, διαφέρουν αρκετά. Μερικά είναι πιο ευαίσθητα από άλλα, όσον αφορά την έκθεσή τους σε οθόνες υπολογιστών».

Αυτό που γνωρίζουμε όμως, σύμφωνα με το Dr. Small είναι πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος σε ερεθίσματα, όπως αυτά που προέρχονται από τα tablets και τα smartphones. Αν οι άνθρωποι ξοδεύουν περισσότερο χρόνο με μία τεχνολογία και λιγότερο να αλληλεπιδρούν με άλλα άτομα, όπως οι γονείς τους, θα μπορούσε να αποτελέσει εμπόδιο στην ανάπτυξη ορισμένων δεξιοτήτων επικοινωνίας.

Μία έρευνα που παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα από το Millennium Cohort Study, υποστηρίζει πως τα παιδιά που παρακολουθούν τηλεόραση, videos ή DVDs για περισσότερες από τρεις ώρες την ημέρα, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς, συναισθηματικά συμπτώματα αλλά και προβλήματα σχέσεων, από ότι τα παιδιά που δεν σπαταλούν το χρόνο τους σε αυτές τις δραστηριότητες.

Επίσης, τα παιδιά που απασχολούνται με βιντεοπαιχνίδια για το ίδιο χρονικό διάστημα μέσα στην ημέρα, δεν παρουσίασαν κανένα σημάδι αρνητικών αλλαγών στη συμπεριφορά τους. Η έρευνα έλαβε υπόψιν 19.000 παιδιά που είχαν γεννηθεί το 2000 και το 2001.

«Η επικοινωνία με τους άλλους είναι ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά μαθαίνουν πως να επικοινωνούν με τον εαυτό τους και μαθαίνουν πως να μένουν μόνα τους», τονίζει η καθηγήτρια στο M.I.T, Sherry Turkle.«Η μάθηση για τη μοναξιά είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πρώιμης ανάπτυξης και δε θέλετε τα παιδιά σας να χάσουν αυτή τη γνώση επειδή θέλετε να τα κρατάτε ήσυχα με μία συσκευή».

Η κ. Turkle επισημαίνει, μετά από πολλές συζητήσεις με γονείς, εφήβους αλλά και μικρά παιδιά, ότι φοβάται το γεγονός πως τα παιδιά δε μαθαίνουν να αλληλεπιδρούν με άλλα άτομα, κάτι που θα τα οδηγήσει στο να γνωρίσουν έναν κόσμο τέλειο, όπως οι οθόνες των συσκευών, και θα τους δώσει μία ψευδή αίσθηση της πραγματικότητας.

«Θα πρέπει να είναι σε θέση να εξερευνήσουν τη φαντασία τους, ώστε να μπορέσουν να μάθουν τον εαυτό τους. Έτσι, κάποια μέρα θα μπορέσουν να δημιουργήσουν σχέσεις με άλλα άτομα χωρίς να φοβούνται μη μείνουν μόνοι τους», συμπληρώνει η κ. Turkle.

(πηγή: techit.gr)

Tης Λίνας Γιάνναρου

Εάν οι επίσημοι δείκτες καταδεικνύουν τις πληγές της εγχώριας οικονομίας, κάποιοι άλλοι, ανεπίσημοι, εμπειρικοί, αποκαλύπτουν βαθιά τραύματα στην καρδιά της ελληνικής οικογένειας. «Ο Έλληνας προτιμούσε να κόψει από το φαγητό του, παρά τα έξοδα για το παιδί. Για να φτάσει να ζητάει βοήθεια για βασικές παροχές, όπως τα εμβόλια, σημαίνει ότι πραγματικά το πρόβλημα είναι μεγάλο».

Η Υπατία Αναγνωστοπούλου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστολογίας-Εμβρυολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το γνωρίζει από πρώτο χέρι. Από το 2011, όταν η οργάνωση εθελοντών γιατρών «Αποστολή Άνθρωπος», της οποίας υπήρξε συν-ιδρύτρια, έστρεψε το βλέμμα, από την Αφρική που έως τότε επιχειρούσε, στην Ελλάδα, πραγματοποιεί δωρεάν εμβολιασμούς σε ανασφάλιστους πολίτες. Μόνο από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι σήμερα, οι 17 εθελοντές παιδίατροι της οργάνωσης έχουν εμβολιάσει 788 ανασφάλιστα παιδιά κυρίως σε Αττική, με τα αιτήματα συνεχώς να αυξάνονται. «Ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν ανέκαθεν πάρα πολύ καλά εμβολιασμένος», λέει η ίδια στην «Καθημερινή». «Σήμερα όμως βλέπουμε ακόμα και σε μεσοαστικές ή μεγαλοαστικές συνοικίες, όπως για παράδειγμα, στη Γλυφάδα, νέες οικογένειες να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν. Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν μείνει άνεργοι και έχουν χάσει την ασφάλειά τους».

Εμβολιασμούς ανασφάλιστων παιδιών αναλαμβάνει και το Ιατρείο Κοινωνικής Αποστολής του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Τους τελευταίους 14 μήνες έχουμε εμβολιάσει 3.600 ανασφάλιστα παιδιά. «Η αύξηση των μακροχρόνια ανέργων, αλλά και το χτύπημα που έχουν δεχθεί αυτοαπασχολούμενοι που έχουν κλείσει τις επιχειρήσεις τους και δεν μπορούν να πάρουν ενημερότητα και άρα να ασφαλιστούν, έχει δημιουργήσει έκρηξη αναγκών», αναφέρει στην «Καθημερινή» ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γιώργος Πατούλης. «Βλέπεις στα μάτια των ανθρώπων την ευγνωμοσύνη που βρίσκουν μια νησίδα βοήθειας», συμπληρώνει. Πρόγραμμα δωρεάν εμβολιασμών υλοποιούν και οι Γιατροί του Κόσμου στο Πολυϊατρείο στο Πέραμα.

Ακόμα και όσοι εκ του νόμου δικαιούνται δωρεάν εμβόλια, οι κάτοχοι βιβλιαρίων απορίας, σήμερα δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν. Η μεγάλη ζήτηση έχει εξαντλήσει τα αποθέματα στα νοσοκομεία.

Ένα παιδί υποχρεούται βάσει του εθνικού εμβολιαστικού προγράμματος της χώρας να κάνει περίπου 15 εμβόλια μέχρι την ηλικία των 12 ετών. Αυτά κοστίζουν από 15 έως 90 ευρώ έκαστο, ενώ υπολογίζεται ότι το συνολικό κόστος όλων των εμβολίων που συνήθως γίνονται σε τρεις δόσεις ξεπερνά τα 400 ευρώ, ποσό απαγορευτικό σήμερα για πολλές οικογένειες. Σημειώνεται ότι εκτός από οχύρωση της υγείας των παιδιών, κάποια εμβόλια είναι απαραίτητα για την εγγραφή τους στο σχολείο.

Παρέχουν πλήρη κάλυψη

Η «Αποστολή Άνθρωπος», με το πρόγραμμα «Εμβολιά-ζουμε παιδιά ανασφάλιστα, όχι απροστάτευτα», που υλοποιείται με την αρωγή των Ιδρυμάτων Μποδοσάκη και Σταύρος Νιάρχος (αναλαμβάνουν την αγορά των εμβολίων), προσφέρει ολική κάλυψη των ανασφάλιστων παιδιών. Με εξαίρεση του εμβολίου της φυματίωσης το οποίο καλύπτεται ως επί το πλείστον από την υγειονομική υπηρεσία στα σχολεία και του εμβολίου κατά του ιού των κονδυλωμάτων σε έφηβες, προσφέρουν όλα τα εμβόλια για βρέφη, παιδιά και εφήβους. Μάλιστα, οι εθελοντές της οργάνωσης αναλαμβάνουν την παρακολούθηση του παιδιού μέχρι να ολοκληρώσει το εμβολιαστικό του σχήμα, δηλαδή μέχρι τους επαναληπτικούς εμβολιασμούς. Η «Αποστολή Ανθρωπος» καλύπτει εμβολιαστικά και τις οργανώσεις Παιδικά Χωριά SOS, Κιβωτός της Αγάπης, Πράξις και Κάριτας για πρόσφυγες. «Οι ανάγκες είναι μεγάλες, αλλά και η προσφορά το ίδιο», λέει η κ. Αναγνωστοπούλου. «Οι γιατροί που έρχονται σε μας δεν μπορούν να ξεκολλήσουν…».

(πηγή: Καθημερινή)