paidevo.gr | parents

Επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν μικροσκοπική συσκευή η οποία τοποθετείται κάτω από το δέρμα και λαμβάνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα δείγματα αίματος, αποδίδοντας μάλιστα μέσω κινητού τηλεφώνου στιγμιαία αποτελέσματα, σύμφωνα με το BBC.

Η ελβετική ομάδα επιστημόνων που κατασκεύασαν το πρωτότυπο ασύρματο μηχάνημα, μήκους μόλις 14 χιλιοστών, ισχυρίζονται ότι μπορούν να πραγματοποιήσουν έλεγχο πέντε διαφορετικών ουσιών που βρίσκονται στο αίμα.
Τα δεδομένα αποστέλλονται στους γιατρούς μέσω ραδιοκυμάτων αλλά και της τεχνολογίας bluetooth.

Όπως υπόσχονται οι ερευνητές, εντός της επόμενης τετραετίας η συσκευή θα είναι διαθέσιμη για το κοινό.
Ο σχεδιασμός για τη χρήση της προϋποθέτει την τοποθέτησή της, με τη χρήση ειδικής βελόνας, στον εσωτερικό ιστό, κάτω από το δέρμα, σε χέρια και πόδια.

Η μικροσκοπική συσκευή μπορεί να παραμείνει εκεί για αρκετούς μήνες προτού κριθεί αναγκαία η αφαίρεση ή αντικατάστασή της.

(πηγή: ΑΜΠΕ)

Η αντιμετώπιση της αιμορραγίας είναι ιεραρχικά, το πρώτο μέλημα σε περίπτωση ενός τραυματισμού. Η συνέχεια του δέρματος, πρέπει να αποκατασταθεί, αλλά αυτό θα γίνει σε δεύτερο χρόνο.

Δύο είναι τα είδη αγγείων που μπορεί να υποστούν βλάβη σε περίπτωση τραύματος, οι φλέβες και οι αρτηρίες. Στη πρώτη περίπτωση, η αιμορραγία ονομάζεται φλεβική, όπου το αίμα παρουσιάζει ένα σκούρο ερυθρό χρώμα και «ξαπλώνει» στη περιοχή του τραύματος, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, η αιμορραγία ονομάζεται αρτηριακή, με το αίμα να παρουσιάζει ένα ανοικτό, ζωηρά ερυθρό χρώμα και να αναβλύζει ή να εκτινάσσεται από την περιοχή του τραύματος.

Η πρώτη κίνηση που πρέπει να γίνει σε περίπτωση αιμορραγίας, είναι η άσκηση πίεσης στο σημείο ροής του αίματος με το χέρι κάποιου.

Αν πρόκειται για αιμορραγία κάποιου μέλους (πόδι, χέρι), τότε αυτό ανυψώνεται και συγκρατείται σε λοξή θέση. Στη συνέχεια καθαρές στεγνές γάζες τοποθετούνται στην περιοχή του τραύματος με τις οποίες ασκείται πίεση πάνω σ’ αυτό. Εάν η γάζα «γεμίσει» με αίμα, μία νέα στεγνή γάζα εφαρμόζεται επάνω από τη μουσκεμένη και συνεχίζεται η άσκηση πιέσεως. Η συγκεκριμένη κίνηση γίνεται κάθε φορά που γεμίζει με αίμα η επιπλέον γάζα.

Εφόσον η αιμορραγία είναι φλεβική, συνήθως σταματά με τον τρόπο αυτό.

Εάν όμως πρόκειται για αρτηριακή αιμορραγία, πιθανόν τα μέτρα αυτά να μην αποδώσουν. Τότε ασκείται πίεση σε ειδικά σημεία από τα οποία διέρχεται η κεντρική αρτηρία, που ευθύνεται για την αιμάτωση του μέλους. Αν πρόκειται για αιμορραγία άνω άκρου, πιέζεται η αύλακα της βραχιονίου αρτηρίας μεταξύ του δικεφάλου και του τρικεφάλου μυός του βραχίονα. Έτσι, συμπιέζεται η βραχιόνιος αρτηρία επί του βραχιονίου οστού.

Αν πρόκειται για αιμορραγία κάτω άκρου, πιέζεται η μηροβουβωνική πτυχή. Έτσι, συμπιέζεται η μηριαία αρτηρία επί των οστών της πυέλου. Αυτό επιτυγχάνεται ως εξής: Στο ύψος του ομφαλού και στα πλάγια του προσθίου κοιλιακού τοιχώματος, ψηλαφάται μια οστέινη προεξοχή, η πρόσθια άνω λαγόνια άκανθα. Εκεί εφαρμόζονται τα δάκτυλα του χεριού του ατόμου που προσφέρει βοήθεια.

Με τεντωμένη την παλάμη, το χέρι στρέφεται προς την ηβική σύμφυση και η κόψη της παλάμης πλέον βρίσκεται στη μηροβουβωνική πτυχή, όπου ασκείται πίεση. Μάλιστα, μπορεί να ρίξει κανείς το βάρος του σώματος του πάνω στην παλάμη του, ώστε η άσκηση πίεσης να είναι αποδοτικότερη.

Μια άλλη δυνατότητα που υπάρχει για την αντιμετώπιση αρτηριακών αιμορραγιών των άκρων, είναι το ισχαιμικό δέσιμο του αιμορραγούντος μέλους με χρήση ενός αιμοστατικού κοχλία. Η συγκεκριμένη μέθοδος πρέπει γενικά να αποφεύγεται και να καταφεύγει κανείς σ’ αυτήν μόνο όταν οι άλλες προσπάθειες δεν έχουν αποδώσει ή υπάρχει μερικός ή ολικός ακρωτηριασμός του μέλους.

Όταν τελικά επιλέγεται η εφαρμογή της, ένα τμήμα επιδέσμου ή ένα κομμάτι υφάσματος που έχει σκισθεί σε λωρίδες, δένεται κεντρικά του τραύματος. Στο δέσιμο, παρεμβάλλεται ένα κομμάτι ξύλου ή κάποιου άλλου, ανθεκτικού σχετικά αντικειμένου, τα άκρα του οποίου περιστρέφονται και συσφίγγουν τον επίδεσμο, έτσι ώστε να σχηματίζεται ένας κοχλίας.

Κάθε 15 λεπτά, χαλαρώνουμε τον επίδεσμο για ένα διάστημα ενός ή δύο λεπτών, ούτως ώστε να επιτρέπεται ροή αίματος προς τους ιστούς του μέλους και να αποφεύγεται η ίσχαιμη νέκρωση τους.

(από το βιβλίο του γεν. χειρουργού κ. Κων/νου Στρατή «Ιατρική Μέριμνα»)

(πηγή: laimitomos.com)

Μηχανικοί από την σιβηρική πόλη Τομσκ έχουν κατασκευάσει εγκατάσταση που μετατρέπει σε βενζίνη οποιαδήποτε από τα συνηθισμένα σκουπίδια και τα ανθρακούχα απόβλητα – αποτσίγαρα, στάχτες, σκισμένα κομμάτια χαρτιού ρινίσματα κλπ.

Πατάς ένα κουμπί και ένας σωρός από σκουπίδια εξαφανίζεται μέσα στα σπλάχνα της εγκατάστασης. Τα απόβλητα εκεί συνθλίβονται και εισάγονται σε ειδικό καταλυτικό αντιδραστήρα, όπου από τις ενώσεις του άνθρακα και του υδρογόνου συντίθεται βενζίνη.

Η πιλοτική εγκατάσταση, είναι ικανή να παράγει σχεδόν 200 λίτρα καυσίμου την ώρα. Μάλιστα, όχι υποχρεωτικά βενζίνη. Όλα εξαρτώνται από τη θέλησή μας,- βεβαιώνει ο αρχικατασκευαστής του πειραματικού Γραφείου Σεργκέι Ζότοφ.

– Μπορούμε να αλλάξουμε τις παραμέτρους και να παράγουμε πιο βαριά καύσιμα, π.χ. πετρέλαιο ή κηροζίνη, που χρησιμοποιούν τα αεροσκάφη. Αν χρειαστεί να πάρουμε άλλα στοιχεία, π.χ., οινόπνευμα ή ακετόνη, αρκεί να επανεφοδιάσουμε την εγκατάσταση.

Το κόστος των παραγόμενων καυσίμων είναι πραγματικά αφάνταστο – το 0,001 ευρώ για ένα λίτρο. Μάλιστα, η ηλεκτρική ενέργεια για την εγκατάσταση απαιτείται μόνο κατά την εκκίνησή της. Μετά αυτοτροφοδοτείται. Για αυτό τον σκοπό έχει ένα μπλοκ παραγωγής της ενέργειας. Για την ανάπτυξη τέτοιας εγκατάστασης σε κατοικία, χρειάζεται να ρυθμιστεί ειδικό κλειστό σύστημα ανακύκλωσης για την επεξεργασία όλων των αποβλήτων σε θερμότητα και ηλεκτρισμό,- παρατήρησε ο Σεργκέι Ζότοφ.

– Μια τέτοια εγκατάσταση μπορεί να τοποθετηθεί στο υπόγειο μιας πολυκατοικίας όπου θα επεξεργάζεται άπτεστα τα οικιακά απορρίμματα. Η θερμότητα που απελευθερώνεται κατά την διάρκεια της αντίδρασης οξείδωσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θέρμανση του κτιρίου.

Οι επιστήμονες είχαν αρχίσει να εργάζονται για τη δημιουργία αυτής της τεχνολογίας ακόμα στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 του περασμένου αιώνα, για το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου, σε περίπτωση, που η εξόρυξη και επεξεργασία πετρελαίου θα καταστήσουν αδύνατες. Οι επιστήμονες του Τομσκ έχουν αποφασίσει ότι και σήμερα, στις συνθήκες ειρήνης, τέτοια τεχνολογία θα είναι πολύ χρήσιμη. Το αποτέλεσμα της πολύχρονης εργασίας τους στάθηκε ακριβώς η εγκατάσταση AIST, αυτή η εναλλακτική πηγή καυσίμων που έχουν συνθετηθεί.

Οι ειδικοί εξεπλάγησαν όταν υπολόγισαν τον αριθμό οκτανίων της βενζίνης, που είχε παραχθεί στην εγκατάσταση AIST. Αντιστοιχεί με το Euro 5. Είναι έξτρα καύσιμο κατηγορίας υπερ-πολυτελείας. Τέτοιο καύσιμο χρησιμοποιείται ίσως μόνο στα αγωνιστικά αυτοκίνητα.

Εν τω μεταξύ, οι συμμετέχοντες σ’ αυτό το σχέδιο καινοτομίας αποφάσισαν να δοκιμάσουν το προϊόν τους στα δικά τους αυτοκίνητα και ύστερα από ορισμένο χρονικό διάστημα έχουν ξεχάσει πού βρίσκονται τα βενζινάδικα. Τους εφοδιάζει με καύσιμα η εργαστηριακή τους εγκατάσταση.

Οι κατασκευαστές της εγκατάστασης υπόσχονται μέσα σε ένα χρόνο να παρουσιάσουν το βιομηχανικό τους πρότυπο μερικών μοντέλων – για μεγάλες επιχειρήσεις, για κατοικίες και μια μίνι εγκατάσταση ακόμα.

(πηγή: greek.ruvr.ru)

Ειδικότερα δραματικά μειωμένος  είναι ο αριθμός των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα κατά τους πρώτους τρεις μήνες του 2013.

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσαν τα μέλη της  Ελληνικής Εταιρείας Μεταμοσχεύσεων και της  Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Ήπατος, οι πολιτικές των τελευταίων ετών επηρεάζουν αρνητικά τις μεταμοσχεύσεις δημιουργώντας «αναχώματα», τόσο στην παροχή της αναγκαίας φαρμακευτικής θεραπείας όσο και της κατάλληλης και εξειδικευμένης ιατρικής περίθαλψης σε ευαίσθητα κοινωνικές ομάδες όπως οι μεταμοσχευμένοι ήπατος.

Όπως τόνισε ο Σ. Καραταπάνης, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Ήπατος, καταγράφεται δραματική μείωση σε δότες οργάνων  το πρώτο τρίμηνο του 2013. Είναι ενδεικτικό ότι από την αρχή του έτους μέχρι σήμερα καταγράφηκαν μόλις 7 δότες, ενώ το αντίστοιχο περυσινό χρονικό διάστημα οι δότες ήταν 16!

Ενδεικτικό του οικονομικού μεγέθους αποτελεί το γεγονός ότι το 2011 υπήρξαν 17 εγκρίσεις αιτημάτων για μετάβαση στο εξωτερικό για μεταμόσχευση ήπατος με εκτιμώμενο κόστος 5,2 εκατ. ευρώ, σε σύνολο 47 περιπτώσεων με συνολικό εκτιμώμενο κόστος που ανέρχεται στα 11,5 εκατ. ευρώ.

Ο Σ. Καραταπάνης υπογράμμισε επίσης ότι, για τη μεταμόσχευση ήπατος, το θέμα είναι ιδιαίτερα δραματικό, καθώς έχει παύσει η λειτουργία του Κέντρου μεταμόσχευσης στην Αθήνα, το οποίο λειτουργούσε στο Νοσοκομείο «Λαϊκό», και όλο το φορτίο της μεταμόσχευσης ήπατος στην Ελλάδα έχει αναληφθεί από το μοναδικό Κέντρο που λειτουργεί σήμερα στη χώρα, στο Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης «Ιπποκράτειο».

(πηγή: gr.news.yahoo.com)