paidevo.gr | parents

Γράφει η Μαρία Σκαπέρα – ψυχοπαιδαγωγός

Μήπως γράφετε εσείς τις εργασίες του παιδιού σας, το υπερφορτώνετε με εξωσχολικές δραστηριότητες ή έχετε υπερβολικές απαιτήσεις; Κι όμως, αυτά που περιμένει ο δάσκαλός του από εσάς είναι άλλα!

Μην κάνετε τις εργασίες του

Αντισταθείτε στον πειρασμό να ολοκληρώσετε ή να διορθώσετε την ορθογραφία του μόλις το παιδί πέσει για ύπνο, προκειμένου να μη «γίνει ρεζίλι» την επόμενη μέρα στην τάξη. Οι εργασίες που δίνονται για το σπίτι έχουν στόχο να βοηθήσουν το παιδί να κατανοήσει καλύτερα όσα έμαθε μέσα στη μέρα και δεν χρειάζεται να είναι αλάνθαστες. Αν δυσκολεύεται να καταλάβει κάτι, βοηθήστε το, αλλά σε καμία περίπτωση μην αναλάβετε εσείς τις υποχρεώσεις του. Αν διαπιστώσετε ότι οι εργασίες τού φαίνονται συστηματικά πάρα πολύ δύσκολες, ενημερώστε το δάσκαλο ή τη δασκάλα του.

Να μην απαιτείτε να είναι πάντα «τέλειο»

Τα παιδιά μαθαίνουν εξίσου από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Δείξτε έμπρακτα στο παιδί σας ότι δεν σας απογοητεύει όταν κάνει λάθη και εκμεταλλευτείτε τέτοιες ευκαιρίες για να του διδάξετε τι μπορεί να μάθει μέσα από κάθε λάθος και ότι πρέπει να προσπαθεί περισσότερο για να το διορθώσει.

Ένα παιδί το οποίο δέχεται συνεχώς αρνητική κριτική για τα λάθη του, παραιτείται από τη διαδικασία της μάθησης και αποκτά χαμηλή αυτοεκτίμηση. Επίσης, δεν είναι ποτέ ευχαριστημένο με τον εαυτό του και αγχώνεται πολύ εύκολα με καθετί που σχετίζεται με τη μάθηση.

Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες

Όσο έξυπνο, ετοιμόλογο και ταλαντούχο κι αν σας φαίνεται το παιδί σας, πρέπει να παραδεχτείτε ότι οι πιθανότητες να μεγαλώνετε τον επόμενο Αϊνστάιν είναι μικρές. Μην εκνευρίζεστε εάν δυσκολεύεται στη γεωμετρία και μην αντιμετωπίζετε με καχυποψία τους εκπαιδευτικούς εάν σας πουν ότι το παιδί σας είναι ένας μέτριος μαθητής. Είναι ωραίο να περιμένει κανείς το καλύτερο από το παιδί του, αλλά είναι ακόμα σπουδαιότερο να είναι ρεαλιστής και να μη συγκρίνει το παιδί του με άλλα. Κάθε παιδί έχει τα δικά του ταλέντα και αυτά πρέπει να αναπτύξει, πάντα με γνώμονα την αγάπη και την ενθάρρυνση και όχι την καταπίεση και τον εξαναγκασμό.

Να κλείσετε την τηλεόραση

Δεν είναι ότι κάνει κακό στο παιδί, απλά ο χρόνος που περνάει μπροστά στην οθόνη είναι χαμένος χρόνος. Περιορίστε τον στις δύο το πολύ ώρες την ημέρα και εκμεταλλευτείτε τις υπόλοιπες για να παίξετε, να διαβάσετε βιβλία, να κάνετε βόλτες μαζί με το παιδί. Προσέξτε ιδιαίτερα τι βλέπει στην τηλεόραση το βράδυ, γιατί έχει παρατηρηθεί ότι οι έντονες ή βίαιες σκηνές μπορούν να διαταράξουν τον ύπνο του και ένας μαθητής που δεν έχει κοιμηθεί καλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα αποδώσει καλά την επόμενη μέρα στην τάξη.

Να μην στερείτε τον ελεύθερο χρόνο του

Σίγουρα θέλετε το καλύτερο για το παιδί σας, όμως με το να το γράψετε ταυτόχρονα σε δύο ξένες γλώσσες, κολυμβητήριο, πιάνο και ζωγραφική δεν θα του προσφέρετε περισσότερα εφόδια για τη ζωή. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να έχετε ένα παιδί που τρέχει από τη μία δραστηριότητα στην άλλη μετά το σχολείο, με αποτέλεσμα στο τέλος της μέρας να είναι κουρασμένο, εκνευρισμένο και αγχωμένο. Να θυμάστε ότι τα πρώτα χρόνια του σχολείου ο ελεύθερος χρόνος και το δημιουργικό παιχνίδι είναι πιο πολύτιμα από οποιαδήποτε έξτρα γνώση.

Να έχετε εμπιστοσύνη στους δασκάλους του

Φαντάζομαι ότι μάλλον δεν θα εκτιμούσατε ιδιαίτερα ένα δάσκαλο που στην καθιερωμένη συνάντησή σας, για να συζητήσετε την πρόοδο του παιδιού σας, έπαιρνε την πρωτοβουλία να σας κάνει υποδείξεις για το πώς να «κάνετε τη δουλειά σας». Το ίδιο ακριβώς ισχύει και αντίστροφα. Κανένας δάσκαλος δεν περιμένει από εμάς να μάθει πώς να κάνει τη δική του δουλειά. Ευτυχώς, έχουν όλοι λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση, πολλοί έχουν ιδιαίτερα σημαντική εμπειρία και οι περισσότεροι αγαπούν τόσο τη δουλειά τους ώστε να μπορούν να την κάνουν με συνέπεια, ευαισθησία και εξαιρετικά αποτελέσματα.

 (πηγή: imommy.gr)

Μετά από δεκαετίες επιστρέφει στη πόλη όπου έζησε τα μαθητικά του χρόνια, μαθητής του Β’ Αρρένων Πατρών, ως ειδικός παιδοφθαλμίατρος ο Δρ. Ιωάννης Νικολόπουλος, για να προσφέρει υπηρεσίες στα παιδιά της ευρύτερης περιφέρειας, σήμερα πρέπει να μετακινηθούν στην Αθήνα για να τις έχουν.

Ο κ. Νικολόπουλος μιλάει στην εφημερίδα «Πελοπόννησο» και τη δημοσιογράφο Μαρίνα Ριζογιάννη, με αφορμή την έναρξη της συνεργασίας του, από το ερχόμενο Σάββατο, με το θεραπευτήριο «ΟΛΥΜΠΙΟΝ».

Νεογέννητα, πρόωρα χαμηλού βάρους, βρέφη αλλά και μεγαλύτερα παιδιά θα εξετάζονται κατόπιν ραντεβού (6932 292102 και 2610 464100) από τον κ. Νικολόπουλο που διαθέτει τη γνώση και την εμπειρία (20ετή θητεία στο Νοσοκομείο Παίδων) να διαγνώσει και να αντιμετωπίσει κάθε οφθαλμολογικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν.

Θα ήθελα κατ’ αρχάς να μας πείτε πως αποφασίσατε να έρθετε στην Πάτρα για να καλύψετε μία ιατρική ειδικότητα που στερούνται τα παιδιά της ευρύτερης περιφέρειας.

«Αποφάσισα να έρθω στην Πάτρα για οφθαλμολογική εξέταση παιδιών επειδή πολλά παιδιά με οφθαλμολογικά προβλήματα αναγκάζονται να μεταβαίνουν στην Αθήνα για έλεγχο είτε στο Νοσοκομείο Παίδων είτε σε ιδιωτικά παιδοοφθαλμολογικά ιατρεία μεταξύ των οποίων και το δικό μου παιδοοφθαλμολογικό κέντρο «ΟΦΘΑΛΜΟΓΝΩΣΗ». Ένας επιπλέον παράγων είναι οι συναισθηματικοί λόγοι, καθότι κατάγομαι από την περιοχή, και στην Πάτρα έχω περάσει τα μαθητικά μου χρόνια, αποφοιτώντας από το τότε Β’ Αρρένων Πατρών».

Μιλώντας από την εμπειρία σας, πόσο συχνά είναι τα οφθαλμολογικά προβλήματα στα παιδιά;

«Τα οφθαλμολογικά προβλήματα στα παιδιά είναι πολύ πιο συχνά από ό,τι ο κόσμος νομίζει. Οι μεγάλες διαθλαστικές ανωμαλίες δηλαδή μεγάλη μυωπία, μεγάλος αστιγματισμός ή υπερμετρωπία υπάρχουν από τη γέννηση και η αντιμετώπισή τους πρέπει να γίνει σε πολύ μικρή ηλικία (1-2 ετών) για να έχουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα και να αποφευχθεί η αμβλυωπία και γενικά η μειωμένη όραση των οφθαλμών. Επίσης πολλές συγγενείς ανωμαλίες, όπως ο συγγενής καταρράκτης, μπορεί να μην είναι εμφανείς από τους γονείς ή από τον παιδίατρο, η αντιμετώπισή τους όμως πρέπει να γίνει στους πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους».

Οι γονείς είναι ευαισθητοποιημένοι, και να έχουν τον τρόπο, να εντοπίσουν έγκαιρα τυχόν πρόβλημα που εμφανίζει το παιδί τους;

«Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, όσο ευαισθητοποιημένοι κι αν είναι οι γονείς ή οι παιδίατροι, μερικές τουλάχιστον συγγενείς παθήσεις των ματιών δεν είναι εμφανείς και η εξέταση από ειδικό παιδοοφθαλμίατρο κρίνεται απαραίτητη».

Ποια είναι τα πιο επικίνδυνα οφθαλμολογικά νοσήματα για τα παιδιά σήμερα;

«Τα πιο επικίνδυνα οφθαλμολογικά νοσήματα των βρεφών είναι το συγγενές γλαύκωμα, ο συγγενής καταρράκτης και το συγγενές ρετινοβλάστωμα (κακοήθης όγκος) και τα οποία πρέπει να αντιμετωπισθούν άμεσα. Αλλά και ο στραβισμός και οι μεγάλες διαθλαστικές ανωμαλίες μπορούν να οδηγήσουν σε μόνιμη μείωση της όρασης αν δεν αντιμετωπισθούν έγκαιρα».

Σε ό,τι αφορά τα θεραπευτικά μέσα που διαθέτετε, ποια είναι και σε ποιο βαθμό μπορούν να βοηθήσουν ένα παιδί;

«Η θεραπεία των παιδοοφθαλμολογικών παθήσεων επιτυγχάνεται με την έγκαιρη διάγνωση και έγκαιρη αντιμετώπιση ανάλογα με την πάθηση. Π.χ ο στραβισμός απαιτεί χορήγηση γυαλιών σε μικρή ηλικία περίπου ενός έτους, κάλυψη του υγιούς ματιού για την αποφυγή της αμβλυωπίας και χειρουργείο οπωσδήποτε προ της ηλικίας των δύο ετών. Επίσης, οι μεγάλες διαθλαστικές ανωμαλίες και ιδίως η ανισομετρωπία (μεγάλη διαφορά βαθμού μεταξύ των δύο ματιών) θα πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα για να αναπτυχθεί σωστά η διόφθαλμη όραση του παιδιού και να αποφευχθεί η αμβλυωπία (τεμπέλικο μάτι). Ακόμη η συγγενής βλεφαρόπτωση, οι συγγενείς κύστεις που μπορεί να υπάρχουν στα βλέφαρα, η συγγενής απόφραξη του δακρυικού πόρου, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στην κατάλληλη ηλικία για να έχουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα τόσο από λειτουργικής όσο και από αισθητικής πλευράς».

(πηγή: pelop.gr)

Όλο και περισσότερα παιδιά χρησιμοποιούν συστηματικά κινητά τηλέφωνα, εκτιθέμενα έτσι σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Στη χώρα μας, το 80% των μαθητών γυμνασίου-λυκείου και το 12% των μαθητών δημοτικού έχουν κινητό, ενώ το 65% το χρησιμοποιούν ακόμη και στο μάθημα.

«Το κινητό εκπέμπει ακτινοβολία ακόμα και όταν δεν μιλάμε. Άρα, ποτέ μην το αφήνετε στο παιδικό δωμάτιο ή στο παιδικό καροτσάκι, δίπλα στο βρέφος, και μην ξεχνάμε ότι το κινητό το έχουμε για να επικοινωνούμε, όχι για να το δίνουμε στα παιδιά μας να παίζουν, για να μας αφήσουν ήσυχους» επισημαίνει η επίκουρη καθηγήτρια Αναπτυξιακής Παιδιατρικής και υπεύθυνη της Μονάδας Αναπτυξιακής Παιδιατρικής της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του νοσοκομείου Παίδων «Α & Π Κυριακού» Λωρέττα Θωμαΐδου.

«Αν και έχουν γίνει περισσότερες από 28.000 μελέτες για τις πιθανές επιβλαβείς επιπτώσεις της ακτινοβολίας των κινητών στην υγεία, που στο σύνολό τους είναι καθησυχαστικές, θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί. Οι μελέτες αυτές εμφανίζουν αρκετές αδυναμίες στον σχεδιασμό τους, ενώ μερικές καταλήγουν σε αντιφατικά αποτελέσματα. Προς το παρόν δεν υπάρχουν ενδείξεις για επιβλαβείς επιπτώσεις της ακτινοβολίας των κινητών. Ωστόσο, οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις δεν μπορούν να αποκλεισθούν επί του παρόντος. Επειδή η μαζική χρήση κινητών είναι πρόσφατο φαινόμενο, εξελισσόμενο με ταχύτητα που ξεπερνά τις βιολογικές μελέτες, φρόνιμο είναι να υιοθετήσουμε προληπτική προσέγγιση ιδιαίτερα σε ότι αφορά τους εφήβους και τα παιδιά, που είναι ιδιαίτερα ευάλωτα, καθόσον το νευρικό τους σύστημα βρίσκεται σε ανάπτυξη, έχουν λεπτότερο κρανίο και η αθροιστική δράση της ακτινοβολίας είναι διαχρονικά μεγαλύτερη» επισημαίνει η κ. Θωμαΐδου, με αφορμή διάλεξή της στη Θεσσαλονίκη που πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2013 στα πλαίσια της «23ης Επιστημονικής Ημερίδας «Επίκαιρα θέματα στην Παιδιατρική».

Τα κινητά τηλέφωνα είναι συσκευές εκπομπής και λήψης ραδιοκυμάτων (δηλαδή μη ιονίζουσας ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας) που φέρουν την κεραία ενσωματωμένη μέσα στη συσκευή, εξηγεί η κ. Θωμαϊδου.

«Με τη συσκευή του κινητού εκτίθεται κατά κύριο λόγο το κεφάλι αυτού που τηλεφωνεί, το οποίο απορροφά το 60% της εκπεμπόμενης ακτινοβολίας. Η ακτινοβολία που δεχόμαστε από τους σταθμούς βάσης κινητής τηλεφωνίας είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτή του κινητού μας που εφάπτεται στο σώμα μας. Ο υπολογισμός της ακτινοβολίας που απορροφά το σώμα μας από το συγκεκριμένο κινητό που χρησιμοποιούμε είναι δυνατό να υπολογιστεί αντικειμενικά και εκφράζεται με τον συντελεστή SAR= ειδικό βαθμό απορρόφησης. Για να είναι ασφαλές το κινητό που αγοράζουμε θα πρέπει ο συντελεστής SAR να είναι όσο γίνεται μικρότερος από το όριο του 2 W/kg που έχει καθορισθεί διεθνώς» αναφέρει η κ. Θωμαΐδου.

Οι επιδημιολογικές και πληθυσμιακές μελέτες μέχρι σήμερα έχουν κυρίως επικεντρωθεί σε πιθανή συσχέτιση της ακτινοβολίας των κινητών με: τους όγκους του εγκεφάλου (γλοίωμα, μηνιγγίωμα), τα ακουστικά νευρινώματα, τους όγκους του τραχήλου, τη λευχαιμία και τους όγκους των όρχεων, αλλά και σε χρόνια, μη ειδικά συμπτώματα, όπως: οι κεφαλαλγίες, η ζάλη, το αίσθημα θερμότητας στο αυτί, οι διαταραχές του ύπνου και της όρασης, το αίσθημα κόπωσης, η απώλεια μνήμης- Alzheimer και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

«Ο σχεδιασμός επιδημιολογικών ερευνών στους ανθρώπους προσκρούει σε δύο βασικά προβλήματα: πρώτον, στη μέθοδο υπολογισμού του ποσού της ακτινοβολίας που δέχονται οι χρήστες από τα κινητά τηλέφωνα και δεύτερον, στο μεγάλο χρονικό διάστημα που απαιτείται προκειμένου να εκδηλωθούν τα υπό μελέτη νοσήματα, όπως η ανάπτυξη όγκων εγκεφάλου που ξέρουμε ότι μπορεί να συμβεί πολλά χρόνια (μέχρι και 10) από την έκθεση σε ογκογόνους παράγοντες» εξηγεί η κ. Θωμαΐδου.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι τα παιδιά αποτελούν μία ιδιαίτερη ομάδα που αυξάνει ταχύτατα σε αριθμό και σε ένταση χρήσης και ότι είναι πολύ πιο ευαίσθητα στην απορρόφηση της ακτινοβολίας διότι: το νευρικό τους σύστημα (εγκέφαλος) βρίσκεται σε ανάπτυξη και συνεπώς σε βλαπτικούς παράγοντες, έχουν λεπτότερο κρανίο και ιστούς οπότε η απορρόφηση της ακτινοβολίας είναι μεγαλύτερη, έχουν αυξημένη περιεκτικότητα ύδατος ιστών του σώματος, με αποτέλεσμα η ακτινοβολία να μεταφέρεται ευκολότερα και η αθροιστική δράση της να είναι διαχρονικά μεγαλύτερη.

Η κ. Θωμαΐδου συνιστά στους γονείς να μην δίνουν κινητά σε παιδιά μικρότερα των 8 ετών και όταν αγοράζουν κινητό να επιλέγουν μοντέλο με ειδικό βαθμό απορρόφησης ακτινοβολίας (SAR) που να μην είναι μεγαλύτερος από 1,6W/kg. Τονίζει ακόμη ότι τα παιδιά θα πρέπει: να μιλούν στο κινητό όσο το δυνατό λιγότερο και να προτιμούν τα SMS και τις συσκευές hands free, να μην χρησιμοποιούν το κινητό στο αυτοκίνητο και στο σχολείο, να χρησιμοποιούν το κινητό «οριζόντια» και όχι όρθιο (κλασικό μοντέλο) και να μη το βάζουν στην τσέπη ή στη ζώνη τους, αλλά μόνο στη τσάντα ή σε τσέπη του μηρού.

Τέλος, συνιστά σε όλους τους χρήστες κινητού να μειώσουν τον χρόνο ομιλίας με το κινητό, να το χρησιμοποιούν μόνο για τις απαραίτητες κλήσεις και να μην το χρησιμοποιούν στο αυτοκίνητο.

(πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)