paidevo.gr

Συντάκτης: Κώστας Συμεωνίδης

Με την κατεδάφιση του ερειπίου ξεκινά από σήμερα η τελευταία πράξη του δράματος του νέου ελληνικού σχολείου του Μονάχου. Η ολιγωρία των ελληνικών αρχών έβαλε οριστική ταφόπλακα σε ένα όραμα.

Με τις εργασίες κατεδάφισης του σκελετού ξεκινά η τελευταία πράξη του δράματος του νέου ελληνικού σχολείου του Μονάχου. Από σήμερα ο δήμος της βαυαρικής πρωτεύουσας ξεκινά με το ξήλωμα του ημιτελούς κτιρίου, που θα ολοκληρωθεί λίγο πριν από τα Χριστούγεννα. Προηγήθηκε μια διελκυστίνδα μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Δήμου του Μονάχου που κράτησε σχεδόν 20 ολόκληρα χρόνια και η οποία απέβη τελικά σε βάρος της Ελλάδας και κυρίως της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και του Ελληνισμού του Μονάχου.

Η δυσμενής εξέλιξη οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων, με τις ευθύνες να βαραίνουν καταρχήν και τις δυο πλευρές αλλά και τη ζυγαριά όμως να γέρνει εν τέλει σε βάρος της Ελλάδας. Η προφανής αδιαφορία που επέδειξαν την τελευταία δεκαετία όλες ανεξαιρέτως οι ελληνικές κυβερνήσεις σε συνάρτηση με την οικονομική κρίση, που αναμφίβολα έπαιξε σημαντικό ρόλο, οδήγησαν στο να χαθεί όχι μόνο το οικόπεδο αλλά και το όνειρο ενός ιδιόκτητου σχολείου. Χάθηκε ένα όραμα, όπως επισήμανε στη στη Deutsche Welle ένας Έλληνας του Μονάχου που έχει βαθιά γνώση του θέματος.

Το οικόπεδο έκτασης 15 στρεμμάτων όπου επρόκειτο να χτιστεί το νέο ελληνικό σχολείο αγοράστηκε από την Ελλάδα το 2001, ωστόσο αντιδράσεις και προσφυγές περιοίκων καθυστέρησαν σημαντικά την έναρξη των οικοδομικών εργασιών. Η πρώτη πολεοδομική άδεια εκδόθηκε τελικά το 2008, επτά χρόνια μετά την αγορά του οικοπέδου. Δεδομένου ότι η σχετική προθεσμία των τεσσάρων χρόνων δεν τηρήθηκε από την ελληνική πλευρά, ο δήμος του Μονάχου και για να καλύψει τις δικές του αυξημένες ανάγκες σε σχολική στέγη, ενεργοποίησε τη ρήτρα επιστροφής (!) που προέβλεπε η συμφωνία του 2001 και έτσι από το 2013 αξίωνε πλέον επίσημα την επιστροφή του οικοπέδου.

Ελληνική ολιγωρία

Τότε, η ελληνική πλευρά αφυπνίστηκε και ξεκίνησε τις εργασίες στο οικόπεδο που ωστόσο περιορίστηκαν στα θεμέλια. Εξωδικαστικός συμβιβασμός του 2015 οδήγησε σε νέες προθεσμίες που ωστόσο – και παρά τις σαφείς προειδοποιήσεις των δικαστών για κίνδυνο απώλειας του οικοπέδου – δεν τηρήθηκαν και πάλι από την ελληνική πλευρά. Το 2016 το οικόπεδο επέστρεψε και τυπικά στο Δήμο του Μονάχου. Οι δικαστικές διαμάχες που ακολούθησαν, οδήγησαν τελικά την άνοιξη του 2019 σε μια συμβιβαστική λύση: η Ελλάδα αποσύρθηκε οριστικά έναντι αντιτίμου από τη διεκδίκηση του οικοπέδου το οποίο παραμένει στο δήμο του Μονάχου και η γερμανική πλευρά ανέλαβε να χτίσει σε αυτό ένα γερμανικό γυμνάσιο καθώς και ένα ελληνικό σχολείο που θα στεγάζει 500 συνολικά Ελληνόπουλα.

Ουσιαστικά η ελληνική πλευρά μένει χωρίς οικόπεδο και μισθώνει μακροχρόνια το σχολικό κτίριο που θα χτίσει ο δήμος του Μονάχου ενώ θα μπορούσε να λειτουργεί ήδη τη δική της σχολική μονάδα, η οποία θα είχε μεγαλύτερη χωρητικότητα και θα μπορούσε να στεγάζει μεγαλύτερο αριθμό Ελλήνων μαθητών. Στην ιδιόκτητη μονάδα προβλεπόταν να μεταφερθούν έξι από τα επτά ελληνικά σχολεία που λειτουργούν σήμερα στο Μόναχο και τα οποία σύμφωνα με πληροφορίες του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στοιχίζουν στο ελληνικό δημόσιο 200.000 ευρώ το μήνα. Εν μέρει πάντως επιδοτούνται από το κρατίδιο της Βαυαρίας.

Τραγική ειρωνεία: η κατεδάφιση του σκελετού του υπό ανέγερση νέου ελληνικού σχολείου συμπίπτει χρονικά με μια μεγάλη γιορτή για την ελληνόγλωσσα εκπαίδευση: ο ελληνισμός του Μονάχου γιορτάζει φέτος τα 50 χρόνια λειτουργίας του πρώτου ελληνικού σχολείου της πόλης, το 1969.

(Πηγή: dw.com)

Της Kristen McTighe

Αναδημοσίευση από το Science

Ο Τούρκος επιστήμονας Bülent Şık μελέτησε τη μόλυνση της υδρολογικής λεκάνης του ποταμού Έργκεν στην επαρχία Edirne (Αδριανούπολης) της Τουρκίας.

Τούρκος επιστήμονας καταδικάζεται σε 15 μήνες φυλάκισης για δημοσίευση περιβαλλοντικής μελέτης

Ένας Τούρκος μηχανικός τροφίμων και ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταδικάστηκε χθες [26/9] σε 15 μήνες φυλάκισης αφού δημοσίευσε τα αποτελέσματα μιας μελέτης που έκανε αυτός και άλλοι επιστήμονες που συνέδεσε την τοξική ρύπανση με τα συχνά περιστατικά καρκίνου στη δυτική Τουρκία.

Ο Bülent Şık, πρώην αναπληρωτής διευθυντής του Food Safety and Agricultural Research Center (Κέντρο Ασφάλειας Τροφίμων και Αγροτικής Έρευνας) στο Πανεπιστήμιο Akdeniz, καταδικάστηκε για την αποκάλυψη διαβαθμισμένων πληροφοριών αφού δημοσίευσε τα αποτελέσματα σε τέσσερα μέρη σε μια τουρκική εφημερίδα τον Απρίλιο του 2018.

«Ο Bülent Şık έκανε το καθήκον του σαν πολίτης και επιστήμονας, και χρησιμοποίησε το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης», ισχυρίστηκε ο δικηγόρος του Can Atalay στην τελική ομιλία του πριν ανακοινωθεί η ποινή του από δικαστήριο στην Κωνσταντινούπολη.

Η μελέτη είχε ανατεθεί από το Υπουργείο Υγείας της Τουρκίας για να διερευνηθεί εάν υπάρχει σχέση μεταξύ της τοξικότητας στο έδαφος, το νερό και τα τρόφιμα και των συχνών περιπτώσεων καρκίνου στη δυτική Τουρκία. Δουλεύοντας για 5 χρόνια, ο Şık και μια ομάδα επιστημόνων ανακάλυψαν επικίνδυνα επίπεδα φυτοφαρμάκων, βαρέων μετάλλων και πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων σε πολλά δείγματα τροφίμων και νερού από διάφορες επαρχίες της δυτικής Τουρκίας. Το νερό σε αρκετές κατοικημένες περιοχές βρέθηκε επίσης να μην είναι ασφαλές για πόση, λόγω ρύπανσης από μόλυβδο, αλουμίνιο, χρώμιο και αρσενικό.

Το 2015, αφού η μελέτη είχε ολοκληρωθεί, ο Şık κατέθεσε ότι κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης για να συζητηθούν τα αποτελέσματα παρότρυνε τους κυβερνητικούς αξιωματούχους να δράσουν. Μετά από τρία χρόνια αδράνειας, όπως κατέθεσε ο Şık, αποφάσισε νε εκδόσει τα ευρήματά του στην Cumhuriyet, μία εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης που είναι στο στόχαστρο της καταστολής της κυβέρνησης κατά των μίντια. (Ο Bülent Şık είναι ο αδελφός του Ahmet Şık, βουλευτή της αντιπολίτευσης και πρώην ερευνητή δημοσιογράφου στην Cumhuriyet ο οποίος είχε προηγουμένως φυλακιστεί επειδή έκανε κριτική στην κυβέρνηση.)

«Αυτό που είναι εντυπωσιακό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι το Υπουργείο Υγείας δε διέψευσε το Şık», δήλωσε η Milena Buyum, υπεύθυνη εκστρατείας για την Τουρκία στη Διεθνή Αμνηστία του Λονδίνου. Αντίθετα, λέει η Buyum, η επιβεβαίωση της κυβέρνησης ότι οι πληροφορίες ήταν εμπιστευτικές δείχνει ότι υπήρχε πραγματικός κίνδυνος για την υγεία.

Σύμφωνα με τον τουρκικό νόμο, ο Şık θα μπορούσε να αποφύγει τη φυλάκιση και να λάβει ποινή με αναστολή εάν έδειχνε μεταμέλεια. Αλλά αρνήθηκε να το κάνει όταν του ζητήθηκε από τη δικαστική αρχή.

«Η απόκρυψη στοιχείων που προέκυψαν από έρευνα μας εμποδίζει να κάνουμε ουσιαστικές συζητήσεις για να βρεθούν λύσεις» είπε ο Şık σε μία δήλωση στο δικαστήριο η οποία δόθηκε στο περιοδικό Science από το δικηγόρο του. «Τα άρθρα μου είχαν στόχο να ενημερώσουν το κοινό σχετικά με αυτή τη μελέτη δημόσιας υγείας που κρατήθηκε μυστική, και να παρακινήσουν τις αρμόδιες δημόσιες αρχές να δράσουν».

Ο Şık, ο οποίος έχασε τη θέση του σε πανεπιστήμιο το 2016 αφού υπέγραψε σε μια συλλογή υπογραφών που ζητούσε ειρήνη μεταξύ των Τουρκικών δυνάμεων και των Κούρδων μαχητών στη νοτιοανατολική Τουρκία, παραμένει ελεύθερος εν αναμονή της έφεσης.

Ένας μεγάλος αριθμός Τούρκων επιστημόνων έχει απολυθεί, διωχθεί και εκτίσει ποινές φυλάκισης λόγω της καταστολής κατά των αντιφρονούντων που ακολούθησε την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριότητων)

Η ημέρα του παππού και της γιαγιάς -επισήμως Παγκόσμια Ημέρα της Τρίτης Ηλικίας- υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.

Το 2018 -κατά τα στοιχεία της παγκόσμιας τράπεζας δεδομένων- ευρισκόμενη ήδη στη δεύτερη (μετά την Ιταλία) θέση του πίνακα με τις πιο γερασμένες χώρες της Ευρώπης των «28» και στην 7η παγκοσμίως (με πρώτη την Ιαπωνία), η Ελλάδα «τρέχει» προς τη γήρανση του πληθυσμού της με ρυθμούς ταχύτερους από τον μέσο όρο της Ευρώπης.

Ειδικότερα, το 2030 (δηλαδή, σε μόλις 12 χρόνια), αναμένεται πλέον των 25 στους 100 Έλληνες να είναι άνω των 65 χρόνων, ενώ από αυτούς περισσότεροι από 31 υπολογίζεται ότι θα μετρούν έτη άνω των 80!

«Η πληθυσμιακή γήρανση είναι μια πραγματικότητα που αφορά την Ελλάδα, μιας που είναι ένα από τα τρία κράτη με τον υψηλότερο δείκτη γήρανσης στην ΕΕ. Η πολιτεία και η κοινωνία μας δεν έχουν αναπτύξει την ταχύτητα που χρειάζεται για να αντιμετωπίσουν την τεράστια πρόκληση», επισημαίνει μεταξύ άλλων στο ΑΠΕ-ΜΠ η παθολόγος-γηρίατρος Νατάσσα Κουτσούρη, διευθύντρια του Κέντρου Γηριατρικής Αξιολόγησης που λειτουργεί στο «Ερρίκος Ντυνάν».

Σύμφωνα με την κ. Κουτσούρη «ο όρος ηλικιωμένος αντιπροσωπεύει ανθρώπους άνω των 65 ετών ενώ κατά άλλους άνω των 70 ετών. Σήμερα τα άτομα άνω των 65 ετών αντιπροσωπεύουν πάνω από 1/3 του πληθυσμού των ασθενών της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Οι υπέργηροι άνω των 85 είναι επίσης μια ταχέως αυξανόμενη ομάδα με διπλάσια αύξηση σε σχέση με αυτή των ανθρώπων άνω των 65 και τετραπλάσια σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Αν το 2006 αυτή η κατηγορία αντιπροσώπευε γύρω στο 3,8% του ευρωπαϊκού πληθυσμού, σήμερα έχει φτάσει στο 5% και το 2040 θα έχει υπερδιπλασιαστεί και θα πλησιάσει το 9,5%».

(Πηγή: newsbeast.gr)

Περισσότερα από 300 αγόρια διαφόρων εθνικοτήτων, μεταξύ των οποίων βρισκόντουσαν και ανήλικα, τα οποία είχαν υποστεί βασανιστήρια και βιασμούς, βρήκε σε ένα ισλαμικό σχολείο και διέσωσε η αστυνομία της Καντούνα, στη βόρεια Νιγηρία, δήλωσε εκπρόσωπός της στο AFP.

Η επιδρομή που πραγματοποίησε χθες, Πέμπτη, το βράδυ σε οίκημα της συνοικίας Ριγκάσα οδήγησε στον εντοπισμό μαθητών και σπουδαστών που ζούσαν σε «απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες με το πρόσχημα ότι τους διδάσκουν το Κοράνι και τους αναμορφώνουν», εξήγησε ο εκπρόσωπος της αστυνομίας της Πολιτείας της Καντούνα, ο Γιακούμπου Σάμπο.

Ο ιδιοκτήτης του εκπαιδευτικού αυτού ιδρύματος και οι έξι βοηθοί του συνελήφθησαν, διευκρίνισε.

Όλα τα παιδιά που είδε δημοσιογράφος του Reuters που πήγε εκεί ήταν αγόρια ηλικίας από περίπου 5 ως 19 ετών.

«Βρήκαμε περίπου 100 μαθητές, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν παιδιά που δεν ήταν καν 9 ετών, αλυσοδεμένα σε ένα μικρό δωμάτιο, όπου τα είχαν βάλει για να διορθωθούν και να γίνουν υπεύθυνα», δήλωσε ο Σάμπο, διευκρινίζοντας ότι πολλά από αυτά είχαν ουλές στην πλάτη.

«Τα θύματα είχαν υποστεί κακομεταχείριση. Κάποια από αυτά είπαν ότι είχαν βιαστεί από τους καθηγητές τους», πρόσθεσε ο Σάμπο.

Η αστυνομία βρήκε επίσης εκεί ένα «δωμάτιο βασανιστηρίων», όπου τους μαθητές τους έδεναν με αλυσίδες και τους ξυλοκοπούσαν όταν οι «εκπαιδευτικοί» έκριναν ότι είχαν κάνει κάποιο σφάλμα.

Η επιδρομή της αστυνομίας έγινε εκεί μετά τις επανειλημμένες καταγγελίες γειτόνων, οι οποίοι δήλωναν ότι κάτι αρρωστημένο συνέβαινε στο σχολείο αυτό.

«Τα θύματα ήταν διαφόρων εθνικοτήτων και δύο από αυτά δήλωσαν κατά την κατάθεσή τους ότι τα είχαν πάει εκεί οι γονείς τους από την Μπουρκίνα Φάσο», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος, σημειώνοντας ότι τα περισσότερα προέρχονταν από βόρειες πολιτείες της Νιγηρίας.

Το σχολείο αυτό, το οποίο λειτουργούσε εδώ και περίπου δέκα χρόνια, φιλοξενούσε παιδιά που τα είχαν πάει εκεί οι γονείς τους για να διδαχθούν το Κοράνι, αλλά και για να ξαναμπούν στον ίσιο δρόμο κάποιοι μικροί παραβάτες ή χρήστες ναρκωτικών.

Ο βορράς της Νιγηρίας, όπου η πλειονότητα των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι, διαθέτει πολλούς «οίκους αναμόρφωσης», περισσότερο ή λιγότερο επίσημους, που προσφέρουν μια αυστηρά θρησκευτική παιδεία.

Οι γονείς ορισμένων θυμάτων που προέρχονται από την Καντούνα, τους οποίους κάλεσε η αστυνομία, «συγκλονίστηκαν και εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους» όταν είδαν την κατάσταση στην οποία βρισκόντουσαν τα παιδιά τους, διότι δεν είχαν την παραμικρή ιδέα γι’ αυτό που ζούσαν, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της αστυνομίας. Αυτοί πήγαιναν ανά τακτά χρονικά διαστήματα τρόφιμα στα παιδιά τους και τους επιτρεπόταν να τα βλέπουν μόνον μία φορά στους τρεις μήνες.

«Δεν τους επιτρεπόταν να μπουν μέσα στο σχολείο ώστε να δουν τι συμβαίνει, τα παιδιά τα έβγαζαν έξω για να τα δουν για μια στιγμή», κατέληξε ο εκπρόσωπος.

Αναφερόμενη στον βορρά της Νιγηρίας, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ανακοίνωσε σήμερα ότι περίπου 240.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από εκεί λόγω των κλιμακούμενων επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις.

Περισσότεροι από 40.000 έχουν διασχίσει τα βόρεια σύνορα και έχουν περάσει στον Νίγηρα τους τελευταίους 10 μήνες, ενώ περίπου 200.000 έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της Νιγηρίας, σύμφωνα με την UNHCR.

«Οι άνθρωποι αυτοί αναζητούν ασφάλεια, να γλιτώσουν από τις επιθέσεις που διαπράττουν στα τυφλά ένοπλες οργανώσεις εναντίον ανδρών, γυναικών και παιδιών», δήλωσε ο εκπρόσωπος της UNHCR Μπάμπαρ Μπάλοχ σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Γενεύη.

Ο ίδιος διευκρίνισε ότι για τις οργανώσεις αυτές δεν γνωρίζουμε πολλά και είναι διαφορετικές από την ισλαμιστική Μπόκο Χαράμ που τρομοκρατεί εδώ και χρόνια την περιοχή.

Ωστόσο οι οργανώσεις αυτές δείχνουν να είναι καλά εξοπλισμένες και οργανωμένες, πρόσθεσε.

Κάποιοι από αυτούς που έχουν εγκαταλείψει τις πολιτείες Σόκοτο, Ζαμφάρα και Κάτσινα για να γλιτώσουν από την βία αναφέρουν απαγωγές, βασανιστήρια, εκβιασμούς, δολοφονίες, βιασμούς και την καταστροφή σπιτιών.

(Πηγή: prologos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Μαριάνθη Πελεβάνη

On Fire: The Burning Case for a Green New Deal» («Καιγόμαστε: Η Καυτή Υπόθεση για μια Νέα Πράσινη Συμφωνία»). Αυτός είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου της Καναδής δημοσιογράφου, συγγραφέως και ακτιβίστριας Ναόμι Κλάιν, γνωστή κυρίως από το βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ». Μετά τη φιλελεύθερη βαρβαρότητα, η Κλάιν κάνει μια κριτική ανάλυση της κλιματικής βαρβαρότητας. Πράγματα διόλου άσχετα.

«Αισθάνομαι ότι ο τρόπος που μιλάμε για την κλιματική κρίση είναι αποσπασματικός, αποκομμένος από τις άλλες κρίσεις που αντιμετωπίζουμε» επισημαίνει η Ναόμι Κλάιν, τονίζοντας πως στη ρίζα του προβλήματος δεν βρίσκεται ο άνθρακας αλλά το επεκτατικό μοντέλο του καπιταλισμού. «Η αλήθεια είναι ότι ο φιλελευθερισμός και οι υπέρμαχοί του είναι παγιδευμένοι σε μια ιδεολογία αδιαφορίας για την κλιματική κρίση, αφού δεν μπορούν να φανταστούν τίποτα εκτός από την επικερδή ανάπτυξη και την κατανάλωση».

Εξάλλου και για την Ναόμι Κλάιν η κλιματική κρίση είναι άρρηκτα δεμένη με την μετανάστευση και τον ρατσισμό. «Η λευκή υπεροχή προέκυψε όχι επειδή κάποιοι είχαν ιδέες που θα οδηγούσαν πολλούς ανθρώπους στον θάνατο, αλλά επειδή ήταν χρήσιμο να προστατευτούν οι βάρβαρες αλλά ιδιαίτερα επικερδείς δραστηριότητες. Η εποχή του επιστημονικού ρατσισμού ξεκινά μαζί με το εμπόριο των σκλάβων – υπάρχει ερμηνεία γι’ αυτήν την κτηνωδία. Αν η απάντησή μας στην κλιματική αλλαγή είναι η θωράκιση των συνόρων μας, τότε φυσικά, οι θεωρίες που θα δικαιολογούσαν αυτή την απόφαση, που δημιουργούν αυτή την ιεράρχηση της ανθρωπότητας, θα επανέλθουν» εξηγεί.

«Δεν πιστεύω ότι είναι σύμπτωση το ότι οι αποικιοκρατικές χώρες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Είμαστε μάρτυρες της απαρχής μιας εποχής κλιματικής βαρβαρότητας».

Κλιματική βαρβαρότητα

Όπως εξηγεί στο Democracynow, χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο για να περιγράψει το γεγονός…αλλιώς, αφού όπως υποστηρίζει, ενώ συχνά μιλάμε για κυβερνήσεις, όπως η κυβέρνηση Τραμπ, ως κυβερνήσεις που αρνούνται την κλιματική αλλαγή, στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. «Δεν πιστεύω ότι αρνούνται την πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής. Για παράδειγμα, ο Τραμπ αναγκάστηκε να προσαρμόσει την κατασκευή των γηπέδων του γκολφ λόγω της αύξησης της στάθμης της θάλασσας. Όλοι γνωρίζουν ότι συμβαίνει. Αλλά νομίζουν ότι θα είναι εντάξει. Νομίζουν ότι οι οικογένειές τους θα είναι εντάξει. Νομίζουν ότι οι πλουσιότερες χώρες θα είναι εντάξει. Και αυτές οι κυβερνήσεις, παράλληλα, προσαρμόζονται στην κλιματική αλλαγή. Με το δικό τους τρόπο. Μπορεί να μην μειώνουν τις εκπομπές, αλλά χτίζουν τοίχους στα σύνορα. Προσαρμόζονται μέσω της υπεροχής τους και δημιουργώντας το σκεπτικό που επιτρέπει σε εκατομμύρια ανθρώπους να πεθάνουν. Αυτό εννοώ με την κλιματική βαρβαρότητα.

Βλέπουμε ήδη χιλιάδες ανθρώπους να πεθαίνουν στη Μεσόγειο. Βλέπουμε τους ανθρώπους που μένουν σε κέντρα κράτησης μεταναστών, τα οποία μοιάζουν πιο πολύ με στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτή είναι η πρότασή τους για την αντιμετώπιση του κόσμου που κατά εκατομμύρια αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους, λόγω πλημμυρών, ξηρασιών, καταστροφών, πολλές από τις οποίες συνδέονται με την κλιματική κρίση».

Ταυτόχρονα βέβαια στο περιβαλλοντικό κίνημα κυριαρχούν οι λευκοί. Η Ναόμι Κλάιν απαντά ότι «αυτό είναι το θετικό της προσέγγισης της κλιματικής αλλαγής που την συνδέει με τα θέματα που απασχολούν καθημερινά τον κόσμο: πώς θα έχουμε καλύτερα αμειβόμενες δουλειές, φθηνότερη κατοικία, πώς θα φροντίσουμε τις οικογένειές μας; Είχα πολλές συζητήσεις με περιβαλλοντολόγους τα τελευταία χρόνια, οι οποίοι πίστευαν ότι συνδέοντας τον αγώνα κατά της κλιματικής κρίσης με τον αγώνα κατά της φτώχειας ή υπέρ της φυλετικής ισότητας, η προσπάθεια θα γινόταν ακόμη πιο δύσκολη. Πρέπει όμως να ξεφύγουμε από το σκεπτικό του “η κρίση μου είναι μεγαλύτερη από τη δική σου: ας σώσουμε πρώτα τον πλανήτη και μετά ασχολούμαστε με τη φτώχεια, τον ρατσισμό και τη βία κατά των γυναικών”».

Ποια είναι η λύση;

«Η σκληρή απάντηση στην ερώτηση “τι μπορώ να κάνω ως ιδιώτης για να σταματήσω την κλιματική αλλαγή;” είναι “τίποτα”», γράφει η Κλάιν στο βιβλίο της και διευκρινίζει: «Σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα, όποια απόφαση κι να πάρουμε ως άτομα δεν θα οδηγήσει σε αλλαγές των διαστάσεων που χρειαζόμαστε. Πόσο δε μάλλον η περιβόητη κατάργηση των πλαστικών καλαμακίων. Και πιστεύω ότι το γεγονός πως εφόσον τόσοι άνθρωποι βρίσκουν πολύ πιο εύκολο να μιλούν για την προσωπική τους κατανάλωση, παρά για την συστημική αλλαγή, είναι αποτέλεσμα του νεοφιλελευθερισμού, απόρροια του ότι έχουμε εκπαιδευτεί να βλέπουμε τους εαυτούς μας πρωτίστως ως καταναλωτές». Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε σε μικρή κλίμακα, συμπληρώνει.

Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, «επιτέλους μιλάμε για λύσεις στις διαστάσεις της κρίσης που αντιμετωπίζουμε. Δεν μιλάμε πλέον για έναν μικρό φόρο στον άνθρακα κλπ., για χάρτινα καλαμάκια, αλλά για την αλλαγή της οικονομίας μας. Το υφιστάμενο σύστημα έχει πλήξει ούτως ή άλλως την πλειοψηφία των ανθρώπων, και γι’ αυτό ακριβώς περνάμε αυτήν την περίοδο της βαθιάς πολιτικής αστάθειας – που μας έχει φέρει τους Τραμπ και τα Brexit και όλους αυτούς τους ηγέτες. Οπότε γιατί να μην βρούμε τον τρόπο να αλλάξουμε τα πάντα από κάτω προς τα πάνω, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα όλες τις κρίσεις; Την επικείμενη οικολογική καταστροφή, την οικονομική ανισότητα (περιλαμβανομένου του φυλετικού και έμφυλου διαχωρισμού του πλούτου) και την αυξανόμενη λευκή υπεροχή;».

Η Νέα Πράσινη Συμφωνία

«Καθόλου δεν μου αρέσουν οι πολιτικές τους, να σου πάρουν το αμάξι, να σου στερήσουν τις αεροπορικές πτήσεις ή η λογική του “ας πεταχτούμε με το τρένο στην Καλιφόρνια” ή “δεν επιτρέπεται να έχεις τις δικές σου αγελάδες”». Με αυτά τα λόγια επέλεξε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ να ξεκινήσει στο Ελ Πάσο, του Τέξας, την εκστρατεία ενάντια στην πρόταση της βουλευτή Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτές και του γερουσιαστή Εντ Μάρκι για την Πράσινη Νέα Συμφωνία.

Όπως γράφει η Ν. Κλάιν: «Τον περασμένο Οκτώβριο, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ δημοσίευσε μια έκθεση ορόσημο, σύμφωνα με την οποία οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων πρέπει να μειωθούν κατά το ήμισυ, σε λιγότερο από 12 χρόνια, ένας στόχος που θα παραμείνει ανέφικτος αν η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, οι ΗΠΑ, δεν αναλάβει ηγετικό ρόλο στην υλοποίησή του. Ακόμα και να υπάρξει νέα διοίκηση τον Ιανουάριο του 2021, πρόθυμη να αναλάβει αυτό τον ηγετικό ρόλο, η επίτευξη των στόχων θα είναι εξαιρετικά δύσκολη, αλλά τεχνικά δυνατή, ειδικά αν μεγάλες πόλεις, όπως η Καλιφόρνια και η Νέα Υόρκη, κλιμακώσουν τις προσπάθειές του, τώρα. Το να χάσουμε άλλα τέσσερα χρόνια με έναν Ρεπουμπλικανό ή με έναν επαγγελματία Δημοκράτη, και να ξεκινήσει η προσπάθεια το 2026, είναι απλά αστείο».

Το ψήφισμα της Νέας Πράσινης Συμφωνίας, όπως εξηγεί, έχει πρωταρχικό στόχο «να παύσει, να αποτραπεί στο μέλλον και να αποκατασταθεί η διαχρονική καταπίεση των αυτόχθονων, των κοινοτήτων των έγχρωμων, των κοινοτήτων των μεταναστών, των αποβιομηχανοποιημένων κοινοτήτων, των φτωχών, των χαμηλού εισοδήματος εργαζομένων, των γυναικών, των ηλικιωμένων, των αστέγων, των ανθρώπων με αναπηρίες και της νεολαίας».

Επίσης θέτει έναν άλλο δρόμο προς τα εμπρός, στον οποίο η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει την πρόκληση της υπερθέρμανσης του πλανήτη με ριζοσπαστικό και συστηματικό μετασχηματισμό. «Γνωρίζουμε ότι αν θέλουμε να μειώσουμε τις εκπομπές μας εγκαίρως, πρέπει να κάνουμε ριζικούς μετασχηματισμούς για το πώς ζούμε στις πόλεις, πώς κινούμαστε γύρω μας, πώς καλλιεργούμε το φαγητό μας, από που παίρνουμε την ενέργειά μας. Ουσιαστικά, τι λέει η Πράσινη Συμφωνία: Εάν κάνουμε όλα αυτά, θα αντιμετωπίσαμε ταυτόχρονα όλες αυτές τις συστημικές οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις» επισημαίνει.

«Νομίζω ότι οι νέοι έχουν αρχίσει να ξυπνούν αυτά τα πολιτικά κόμματα να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζουν την κλιματική κρίση ως ένα ακόμα ζήτημα στη λίστα, στο τέλος όλων των άλλων θεμάτων, πολλές φορές ξεχνώντας το. Αυτό είναι το θέμα της Νέας Πράσινης Συμφωνίας, ότι δεν υπάρχει μια πολιτική για το κλίμα, είναι ένα όραμα για το πως να οργανώσεις μια οικονομία και μια κοινωνία ώστε να μην είναι σε πόλεμο με τη ζωή στη Γη και αυτό έχει να κάνει με το κλίμα, έχει να κάνει με τους ωκεανούς, αλλά έχει να κάνει και με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, γιατί έχουμε ένα οικονομικό σύστημα που συμπεριφέρεται και στους ανθρώπους και στο κλίμα σαν να είναι αναλώσιμα».

Σύμφωνα με την Ν. Κλάιν «αν και είναι αλήθεια πως η κλιματική αλλαγή είναι μια κρίση που παράγεται από την υπερβολική εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, είναι ακόμα μεγαλύτερη αλήθεια πως η κρίση παράγεται από τη νοοτροπία που έχουμε να αντιμετωπίζουμε τον φυσικό κόσμο, όπως και την πλειονότητα των κατοίκων του, ως πηγές εκμετάλλευσης, που στη συνέχεια απορρίπτονται και πιστεύω βαθιά πως για να βγούμε από την κρίση αυτή, πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο».

(Πηγή: nostimonimar.gr με πληροφορίες από tvxs)

Τα βρέφη που μεγαλώνουν σε περιβάλλοντα με υψηλή ατμοσφαιρική ρύπανση διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από εκείνα που ζουν σε περιβάλλοντα με καθαρό αέρα, σύμφωνα με νέα έρευνα την οποία επικαλείται η Guardian.

Η συγκεκριμένη μελέτη, που θα παρουσιαστεί στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Κοινότητας στη Μαδρίτη, είναι η πρώτη που επικεντρώθηκε στο πως ποικίλοι ρύποι επηρεάζουν τις ζωές των παιδιών σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Η Σάρα Κοτέχα, που διεξήγε τη μελέτη, ερευνήτρια στη σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, εξηγεί ότι δεν είναι στην αρμοδιότητα των μητέρων και των οικογενειών, εν γένει, να αποφεύγουν την ατμοσφαιρική ρύπανση, αλλά οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής οφείλουν να προσπαθούν να τη μειώσουν, ενώ οι επιστήμονες πρέπει να εξετάσουν τις επιπτώσεις της στην υγεία, με στόχο την προώθηση νέων αποτελεσματικών παρεμβάσεων.

Για την παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από 8 εκατομμύρια γεννήσεις στην Αγγλία και την Ουαλία το χρονικό διάστημα 2001 έως 2012. Η ερευνητική ομάδα χώρισε τις δύο αυτές χώρες σε 35.000 περιοχές όπου η κάθε μια περιλάμβανε 1.500 κατοίκους. Στη συνέχεια, εξέτασε τα ετήσια ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας (σε βρέφη άνω του ενός έτους) σε συνδυασμό με τρεις ρύπους: τα αιωρούμενα σωματίδια PM10 που προέρχονται συνήθως από τα αυτοκίνητα και την καύση αποβλήτων, το διοξείδιο του αζώτου (NO2) και το διοξείδιο του θείου (SO2) το οποίο εκπέμπεται κατά κύριο λόγο με την καύση ορυκτών για τη γέννηση ενέργειας και κατά την εξαγωγή μετάλλων. Για τον κάθε έναν από αυτούς τους ρύπους οι μελετητές συνέκριναν τα ποσοστά θνησιμότητας στις πέντε πιο μολυσμένες και στις πέντε πιο καθαρές περιοχές.

Συνολικά, βρέθηκε ότι τα παιδιά που ζούσαν σε περιοχές με υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικών ρύπων είχαν 20-40% περισσότερες πιθανότητες θανάτου από οποιοδήποτε αίτιο. Αντίστοιχα αυξημένη ήταν η πιθανότητα νεογνικού θανάτου (εντός 28 ημερών από τη γέννηση) ενώ το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 30-50% για τους θανάτους μετά τις 28 πρώτες μέρες ζωής. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι αυτοί που ζούσαν σε περιοχές με υψηλά επίπεδα PM10 είχαν 4% μεγαλύτερη πιθανότητα θνησιμότητας, εκείνοι που ζούσαν σε περιοχές μολυσμένες από διοξείδιο του αζώτου είχαν 7% περισσότερες πιθανότητες θανάτου και όσοι ζούσαν σε περιοχές με αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του θείου είχαν 19% περισσότερες πιθανότητες βρεφικού θανάτου. Αυτός ο τελευταίος ρύπος, μάλιστα, συνδέθηκε με τον βρεφικό θάνατο εντός 28 ημερών από τη γέννηση.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ) 

Πάνω από το 40% των ειδών δένδρων που είναι παρόντα στην Ευρώπη απειλούνται με εξαφάνιση, προειδοποίησε σήμερα η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN), επισημαίνοντας πως ένας από τους κύριους κινδύνους είναι η εισαγωγή χωροκατακτητικών ξένων ειδών. 

Είναι η πρώτη φορά που η IUCN, που έχει την έδρα της στο Γκλαντ της Ελβετίας, δημοσιεύει μια «Κόκκινη Λίστα» των ευρωπαϊκών δένδρων. Με την ευκαιρία αυτή, ο οργανισμός εξέτασε την τύχη 454 ειδών δένδρων που είναι παρόντα στο ευρωπαϊκό έδαφος.

Ορισμένα απ’ αυτά φύονται στην Ευρώπη, αλλά και αλλού στον κόσμο. Μεταξύ των ειδών αυτών, 42% θεωρούνται απειλούμενα και παρουσιάζουν συνεπώς «αυξημένο κίνδυνο εξάλειψης», αναφέρεται στην έκθεση της IUCN.

Σε ό,τι αφορά τα λεγόμενα ενδημικά είδη –που δεν φυτρώνουν παρά μόνο στην Ευρώπη–, 58% απειλούνται και 15% βρίσκονται σε κρίσιμο κίνδυνο.

Η εισαγωγή χωροκατακτητικών ειδών, η μη βιώσιμη εκμετάλλευση των δασών και η ανάπτυξη των πόλεων είναι οι κύριες απειλές στις οποίες οφείλεται η μείωση των ειδών δένδρων στο ευρωπαϊκό έδαφος.

Οι ασθένειες, η αποδάσωση, η κτηνοτροφία και οι αλλαγές στα οικοσυστήματα, οι οποίες συνδέονται κυρίως με τις πυρκαγιές, αποτελούν άλλους κινδύνους που απειλούν τα δένδρα στην Ευρώπη.

«Είναι ανησυχητικό να διαπιστώνει κανείς πως περισσότερα από τα μισά ενδημικά είδη δένδρων της Ευρώπης απειλούνται σήμερα με εξαφάνιση», δήλωσε ο Κρεγκ Χίλτον-Τέιλορ, ο οποίος διευθύνει τη μονάδα που έχει αναλάβει την εκπόνηση της «Κόκκινης Λίστας».

«Τα δένδρα έχουν ουσιαστική σημασία για τη ζωή στη γη και τα ευρωπαϊκά δένδρα με όλη την ποικιλομορφία τους είναι μια πηγή τροφής και καταφύγιο για αναρίθμητα ζωικά είδη όπως τα πουλιά και οι σκίουροι και διαδραματίζουν σημαντικό οικονομικό ρόλο», πρόσθεσε καλώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση να εργασθεί για την επιβίωσή τους.

Σύμφωνα με την IUCN, η σουρβιά (σόρβος) κινδυνεύει ιδιαίτερα, καθώς τα τρία τέταρτα των 170 ευρωπαϊκών ειδών της θεωρούνται απειλούμενα.

Η κοινή αγριοκαστανιά, η οποία δέχεται επίθεση από το έντομο cameraria ohridella που ήρθε από τα Βαλκάνια, θεωρείται πλέον «ευάλωτη».

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Η ρητορική του μίσους και το ξενοφοβικό δηλητήριο που διαποτίζει την κοινωνία, περνά και στα μικρά παιδιά

Επίθεση με πέτρες και νεράτζια δέχθηκε σπίτι στο Μοσχάτο, στο οποίο κατοικούν μετανάστες, το βράδυ της Κυριακής (22/9).

Συγκεκριμένα και σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες του γεγονότος, περίπου 10 παιδιά ηλικίας 14-16 ετών, με ποδήλατα και ένα μηχανάκι κατευθύνθηκαν σε σπίτι που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Λυκούργου και Θερμοπυλών, στο κέντρο του Μοσχάτου.

Στο σπίτι αυτό ζει μια ομάδα μεταναστών, περίπου 5-7 άτομα, με καταγωγή από το Πακιστάν.

Τα παιδιά χτύπησαν το κουδούνι της εξώπορτας και μόλις αντιλήφθηκαν κινητικότητα μέσα στο σπίτι, ξεκίνησαν να πετούν μεγάλο αριθμό από πέτρες και νεράτζια. Οι μετανάστες που κατοικούν στο σπίτι δεν αντέδρασαν.

Το περιστατικό διήρκησε για λίγα λεπτά, μέχρι που κάτοικοι της γειτονιάς άρχισαν να φωνάζουν προς τα παιδιά, τα οποία σταμάτησαν και τράπηκαν σε φυγή.

Οι άνθρωποι που ζουν γειτονικά με το σπίτι των μεταναστών θεωρούν την επίθεση απρόκλητη, καθώς όσο καιρό ζει στο Μοσχάτο η συγκεκριμένη ομάδα δεν έχει δώσει δείγματα κακής συμπεριφοράς.

(Πηγή: alfavita.gr)

ΠΑΝΤΑ ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΜΑΙ

Ένα συγκλονιστικό κείμενο από το προφίλ στο Facebook της Νίνας Γεωργιάδου, με αφορμή τον τραγικό θάνατο του προσφυγόπουλου στη Μόρια.

Οταν μπηκα μεσα στην κοιλια της μανας μου, την ακουσα να λεει, “δεν επρεπε τωρα, μεσα στον πολεμο, να ειναι εκει”.

Εμεινα ομως καμποσους μηνες στη ζεστή λιμνη της και ηταν ομορφα κι ας ακουγα απο μακρια κροτους, εκρηξεις και κλαματα.

Ηξερα πως οσο κουρνιαζα στο βυθο της λιμνης της κι ανεπνεα με τον ομφαλιο αναπνευστηρα, ουτε θα κρυωνα, ουτε θα πεινουσα.

Οταν της μανας μου της κοβοταν απ το φοβο η ανασα, δεν υπηρχε τροπος ν ανασανω κι εγω απο εκεινο το σωληνα του ομφαλου της. Μα την εσπρωχνα λιγο και παλι θυμοταν πως ημουν εκει που δεν επρεπε να ειμαι. Ρουφουσε τοτε μ ενα λυγμο τον αερα και μου τον εστελνε και ολα ηταν οπως πριν κι ας κουβαλουααν εκεινες οι ανασες κατι βαρυ.

Οταν ομως η μανα μου με χαϊδευε, ακουμπωντας το ασπρο δερμα της κοιλιας της, ενοιωθα πως με συγχωρουσε που ημουν εκει και ηταν ομορφα κι ουτε που φοβομουν τους κροτους τις εκρηξεις και τα μακρινα κλαματα.

Οταν γεννηθηκα καπου, που η μανα μου τον ειπε “ξενο τοπο” και σκαρφαλωσα απ τη λιμνη της κοιλιας της στο στηθος της, εκεινη μου ψυθυρισε, “δεν επρεπε να ‘ρθεις τωρα στον κοσμο”. Καθως την ειδα χλωμη απο τους πονους του ερχομου μου και δακρυσμενη απο ενα πονο αλλο, σκεφτηκα πως δεν θα το εκανα αν ηξερα ποσο θα τη λυπησω.

-Ας εμενα κι αλλο, μαμα, στο μεσα κοσμο σου που ηταν ζεστα κι αθορυβα.

Μα βρεθηκα εκει διχως πια να μπορω να το αποτρεψω.

Οταν το σπιτι μας εγινε σμπαραλια απ τη βομβα, ακουσα την εκρηξη, τον κροτο και τις φωνες, δυνατα και αγρια. Νομιζα πως κουφαθηκα. Ή πως πεθανα κι ας μην ηξερα τι ειναι να πεθαινεις. Και τοτε σκεφτηκα μονος μου, “μαλλον δεν επρεπε να ειμαι τωρα εδω”.

Οπως κατρακυλουσαν οι τοιχοι στο πατωμα, μ εναν ηχο τρομακτικα πρωτογνωρο,. εγω ημουνα αντρας και δεν ηθελα να κλαψω, αλλα κατουρηθηκα κι ευχηθηκα μια φορα απο φοβο κι αλλη μια απο ντροπη, να μην ημουν εκει.

Τη νυχτα που περνουσαμε με βαρκα ενα μαυρο και αγριο νερο, που δεν εμοιαζε καθολου με τη λιμνη της μανας μου, αυτος που πηρε τα λεφτα, πηρε και τα ρουχα μου, ενα παιχνιδι που δεν το ελιωσε η βομβα και το κουβαλουσα μηνες για να θυμαμαι πως ειμαι παιδι, και τα πεταξε στη θαλασσα.

Κατι ειπε η μανα μου, ” για το παιδι” κι αυτος της απαντησε πως δε θελει περιττα βαρη Εσκυψε μαλιστα πιο κοντα στο προσωπο της και σφυριξε, ” αν ησουν μονη…” Και μετα, καθως μ εσφιγγε η μανα μου, της ειπε κι αυτος πως δεν επρεπε να ημουν εκει.

Οταν εβρεχε στο στρατοπεδο.ενος αλλου ξενου τοπου και το αντισκηνο γεμιζε νερα, σκεφτηκα πως κι εγω και η μανα μου δεν επρεπε να ειμαστε εκει. Ομως οταν η βομβα κανει το σπιτι σου χωμα, βρισκεσαι εκει που δεν θα επρεπε να εισαι.

Δεν της ειπα ομως τιποτα για να μην τη λυπησω γιατι εγω ηξερα καλα τι σημαινει να εισαι εκει που δεν πρεπει να εισαι.

Την πρωτη μερα που με πηγε στο σχολειο, καποιοι ουρλιαζαν κι ενας μας εσπρωξε και ειπε πως δεν ειχα καμια δουλεια να ειμαι εκει. Εκεινη τη φορα θυμωσα. Ηξερα πως το σχολειο ειναι για παιδια και πως ημουν κι εγω ενα παιδι και ηταν ισως η μοναδικη φορα που ημουν εκει που επρεπε να ειμαι.

Μια μερα η μανα μου κοιτουσε συννεφιασμενη εναν αριθμο, τη ρωτησα τι ειναι. Μου ειπε, “να μη βγαζεις τη ζακετα. Αν κρυωσεις δεν εχουμε αριθμο. Μας εβγαλαν απ τη λιστα. Ειπαν πως δεν επρεπε να ειμαστε εκει”.

Εγω αυτο δεν το καταλαβα αλλα της υποσχεθηκα πως δεν προκειται να κρυωσω ποτέ κι αν το αντισκηνο ηταν υγρο και παγωμενο, θα εβρισκα να παιζω μια μερια ζεστη κι ας ελεγε οποιος ηθελε οτι δεν θα πρεπε να ειμαι εκει.

Οταν το χαρτοκουτο μου πατηθηκε κι εγω πηρα με δυσκολια μια τελευταια ανασα κι εψαχνα απελπισμενα να βρω τον ομφαλιο αναπνευστηρα της μανας μου κι εσπρωξα το χαρτοκουτο για να την κανω ν ανασανει και να με θυμηθει κσι να ρουφηξει μ ενσ λυγμο τον αερα που χρειαζομουν. ενοιωσα μονο για μια ελαχιστη στιγμη πως παλι βρεθηκα εκει που δεν θα επρεπε να ειμαι.

Και τωρα εδω, μακρια απ τη μανα μου, το αντισκηνο, τη λιστα με τους αριθμους, μακρια απ ολα, δεν νοιωθω πια τιποτα μα το ξερω, καλυτερα απο καθε αλλη φορα, πως ειμαι καπου που δεν θα επρεπε να ειμαι.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Οι πυρκαγιές που κατέκαψαν περισσότερα από 4 εκατομμύρια εκτάρια στη Βολιβία προκάλεσαν το θάνατο τουλάχιστον 2,3 εκατομμυρίων άγριων ζώων και μια «ανεπανόρθωτη» καταστροφή σε ένα πρωτογενές δάσος, σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις περιβαλλοντολόγων.

«Συμβουλευτήκαμε τους βιολόγους της (τροπικής σαβάνας) Τσικουιτάνια και η εκτίμηση μας είναι ότι περισσότερα από 2,3 εκατομμύρια ζώα σε πολλές προστατευόμενες περιοχές έχουν εξαφανιστεί», δήλωσε χθες στο Γαλλικό Πρακτορείο η Σάντρα Κιρόκα, καθηγήτρια στο Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σάντα Κρους, στην ανατολική Βολιβία, την περιοχή που πλήττεται περισσότερο από πυρκαγιές.

Σύμφωνα με τους βιολόγους που ερευνούν το μέγεθος της καταστροφής, ανάμεσα στα ζώα περιλαμβάνονται ενδημικά είδη ελαφιών και τρωκτικών, οσελότοι – είδος αιλουροειδών που ζει στην Λατινική Αμερική – μυρμηγκοφάγοι, ασβοί, πούμα, τάπιροι, ιαγουάροι, χελώνες, σαύρες, λάμα, καθώς και υδρόβια ζώα. Τοπικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν εικόνες που δείχνουν απανθρακωμένα ζώα σε δάση που σιγοκαίγονται και πουλιά να φεύγουν προς τις περιοχές που γλίτωσαν από τις πυρκαγιές. Το μέγεθος της καταστροφής στην άγρια ζωή στο υπόλοιπο μέρος της χώρας δεν είναι ακόμη γνωστό.

Οι πυρκαγιές, που από τον Αύγουστο κατέκαψαν 4,1 εκατομμύρια εκτάρια δάσους και βοσκοτόπων, έχουν επίσης καταστρέψει το «πρωτογενές δάσος» με έκταση πάνω από 100 εκτάρια στον Φυσικό Δρυμό της Τουκαβάκα στην περιφέρεια της Σάντα Κρους.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τμήμα ενός παγετώνα στο Λευκό Όρος, το υψηλότερο της Ευρώπης, κινδυνεύει να καταρρεύσει και οι ιταλικές αρχές κλείνουν δρόμους και εκκενώνουν χωριά στις Άλπεις, ενώ ο ιταλός πρωθυπουργός απευθύνει έκκληση για δράση με στόχο την αντιμετώπιση της ανόδου της θερμοκρασίας στον πλανήτη.

Ένα τμήμα του παγετώνα, το οποίο υπολογίζεται σε 250.000 κυβικά μέτρα πάγου, μπορεί να καταρρεύσει στο όρος αυτό, ανέφερε σε χθεσινή δήλωσή του ο Στέφανο Μιζερόκι, δήμαρχος της γειτονικής πόλης Κουρμαγιέρ.

Ο Μιζερόκι έδωσε εντολή να κλείσουν δύο δρόμοι και να εκκενωθούν καλύβες στο ύψους 4.800 μέτρων βουνό, αφού ειδικοί είπαν πως ο παγετώνας Πλανπενσιέ κυλάει με αυξανόμενη ταχύτητα, απειλώντας τμήμα της κοιλάδας Φερέ.

Από τα τέλη Αυγούστου μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου, το κάτω μέρος του παγετώνα κυλούσε με ταχύτητα 50-60 εκατοστών την ημέρα.

«Τα φαινόμενα αυτά δείχνουν άλλη μια φορά πως το βουνό περνά μια περίοδο μεγάλων αλλαγών λόγω κλιματικών παραγόντων, έτσι είναι ιδιαίτερα ευάλωτο», δήλωσε ο Μιζερόκι.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κοντε, μιλώντας σήμερα στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, δήλωσε πως «η είδηση ότι ένας παγετώνας στο Λευκό Όρος κινδυνεύει να καταρρεύσει είναι μια προειδοποίηση που δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους, πρέπει να μας συνταράξει και πρέπει να κινητοποιηθούμε».

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Γύρισαν τον κόσμο ανάποδα οι γιατροί και η Διοίκηση του “Βοστάνειου” Γενικού Νοσοκομείου Μυτιλήνης για να βρουν νόμιμη οδό, ώστε να χορηγήσουν τα απαραίτητα φάρμακα σε 12χρονο προσφυγόπουλο, που έχει υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού και δεν είχε ΑΜΚΑ.

Χάρη στην ανθρωπιά και τα γρήγορα αντανακλαστικά του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού και της Διοικήτριας του Νοσοκομείου Μυτιλήνης, το μικρό παιδί που υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση νεφρού στην πατρίδα του και βρέθηκε στο νησί με το πρόσφατο μεταναστευτικό κύμα, κατόρθωσε να λάβει τα απαραίτητα φάρμακα και να μην κινδυνεύσει τελικά με απόρριψη μοσχεύματος.

Το περιστατικό, που φέρνει στο φως το iatropedia.gr, αναδεικνύει προβλήματα που δεν είχαν διαφανεί μέχρι σήμερα, μετά την πρόσφατη εγκύκλιο που απαγορεύει σε αλλοδαπούς να λαμβάνουν δωρεάν φάρμακα από το κράτος, εάν δεν έχουν ΑΜΚΑ. ‘

Έτσι, ο 12χρονος από το Πακιστάν που έφτασε στο νοσοκομείο “με μια σακούλα φάρμακα για την πάθησή του”, όπως αναφέρει η διοικήτρια, δεν μπορούσε να λάβει φαρμακευτική αγωγή από τους γιατρούς, παρά μόνο εάν έκανε εισαγωγή στο νοσοκομείο, ως έκτακτο περιστατικό.

H Διοικήτρια του Γενικού Νοσοκομείου Μυτιλήνης κα. Άννα Ζερβού, περιγράφει τα όσα έγιναν:

“Το παιδί είναι νεφροπαθής, είχε κάνει μεταμόσχευση νεφρού στην πατρίδα του κι ήρθε στο νοσοκομείο με ένα σακούλι φάρμακα. Το φαρμακείο μας δεν είχε τα εξειδικευμένα φάρμακα που απαιτούνταν, αλλά και το παιδί δεν είχε ΑΜΚΑ και κανονικά δεν επιτρεπόταν να του χορηγήσουμε. Ο ΕΟΠΥΥ, με τον οποίο τελικά επικοινώνησα, μας έδινε το φάρμακο δανεικό, το πληρώσαμε και αναγκαστήκαμε να κάνουμε εισαγωγή στο παιδί για να λύσουμε με νόμιμο τρόπο το θέμα. Το ποσό το επιβαρύνθηκε τελικά το νοσοκομείο”.

Η εισαγωγή του 12χρονου στην παιδιατρική κλινική -αν και ήταν λύση ανάγκης- εγκυμονούσε τον σοβαρό κίνδυνο να μεταδοθεί λοίμωξη στο παιδί, κάτι που θα έθετε σε δοκιμασία τόσο το μόσχευμα, όσο και την ίδια του τη ζωή, λέει η κα. Ζερβού:

“Δεν μπορώ να κάνω εισαγωγή το παιδί στο παιδιατρικό για να λύσω το θέμα, γιατί έχει ήδη επιβαρυμένη υγεία. Γιατί στο παιδιατρικό υπάρχουν λοιμώξεις, τα παιδιά έχουνε γαστρεντερίτιδες και ιώσεις. Ένα παιδί που έχει κάνει μεταμόσχευση, είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένο και δεν μπορεί να παραμείνει μέσα σε ένα παιδιατρικό. Αυτό ήταν λύση ανάγκης για να πάρει τα φάρμακα”.

Αφού χορηγήθηκε στο παιδί η θεραπεία, στη συνέχει ζητήθηκε άρση του γεωγραφικού περιορισμού και του χορηγήθηκε ειδική άδεια (η οποία δίνεται σε ευάλωτους πληθυσμούς), ώστε να ταξιδέψει στην Αθήνα. Αντιμετωπίστηκε στο ειδικό τμήμα του νοσοκομείου Παίδων και επέτρεψε στο Hot Spot (KYT)  της Μόριας.

Δεκάδες μετανάστες δεν λαμβάνουν τα φάρμακά τους

Το φαινόμενο έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις τον τελευταίο καιρό στο νοσοκομείο Μυτιλήνης και οι γιατροί προβληματίζονται, με ποιο τρόπο μπορούν να βοηθήσουν τους ιδιαίτερα επιβαρυμένους -από άποψη υγείας- πρόσφυγες ασθενείς.

Στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, κυρίως, υπάρχουν αρκετοί νεφροπαθείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και επειδή δεν έχουν ΑΜΚΑ, δεν μπορούν να αγοράσουν το απαραίτητο για τη νόσο τους φάρμακο, της ερυθροποιητίνης.

Όπως υποστηρίζει, μιλώντας στο iatropedia.gr η κα. Ιωάννα Κατσάρα, νεφρολόγος και διευθύντρια της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού, οι γιατροί δεν μπορούν να συνταγογραφήσουν φάρμακα για τους αιμοκαθαιρόμενους πρόσφυγες:

“Παλαιότερα, όταν μπορούσε να εκδοθεί ΑΜΚΑ τους γράφαμε συνταγή στους ανθρώπους. Τώρα που δεν μπορεί να εκδοθεί, ό,τι συνταγή τους γράφουμε είναι χωρίς βοήθεια στη συμμετοχή τους και πρέπει να το αγοράσουν. Τα φάρμακα των νεφροπαθών είναι αρκετά ακριβά, οπότε είναι δύσκολο να τα προμηθευτούν. Έχουμε δώσει μια προσωρινή λύση, κάποια φάρμακα νοσοκομειακά, επειδή γίνεται εισιτήριο για την αιμοκάθαρση να μπορούν να πάρουν τουλάχιστον το φάρμακο τους εκείνης της ημέρας. Αυτό είναι πολύ σημαντική βοήθεια γι’αυτούς τους αρρώστους και είναι προς τιμήν του νοσοκομείου που έδωσε αυτή τη λύση, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο θα συνεχιστεί έτσι. Εκτός νοσοκομείου, πάντως, δεν μπορούν να αγοράσουν αυτά τα φάρμακα που τους είναι απαραίτητα”.

Δεν αγοράζουν αντιβίωση και ξανακάνουν εισαγωγή στο νοσοκομείο

Το πρόβλημα επεκτείνεται σε όλες τις ασθένειες, ακόμη και στις λοιμώξεις. Όταν οι πρόσφυγες παίρνουν εξιτήριο από το νοσοκομείο, δεν έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν την αγωγή τους, καθώς δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε μία απλή αντιβίωση, με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η υγεία τους και να κάνουν πάλι εισαγωγή στο νοσοκομείο, επιβαρύνοντας παράλληλα και το ελληνικό δημόσιο με μεγαλύτερα έξοδα.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Λέσβου, κ. Αλέξανδρο Ζάμπρα:

“Υπάρχουν πάρα πολλοί ασθενείς που δεν ξέρουμε τι απογίνονται όταν φεύγουν από το νοσοκομείο. Δηλαδή, τους γράφουμε μία αντιβίωση, την οποία ξέρουμε ότι δεν μπορούν να την αγοράσουν. Έχουν τύχει περιστατικά που ξανάρχονται για νοσηλεία και τους λες “γιατί δεν πήρες το φάρμακο βρε παιδί μου;” Και σου λένε: “Μα πως θα τα πάρω; Δεν έχω λεφτά”

Αυτά τα περιστατικά είναι συχνά στους παθολόγους. Αν κάποιος πονάει απλώς και δεν μπορεί να αγοράσει ένα παυσίπονο, απλώς θα πονάει δεν θα πάθει κάτι. Αλλά οι παθολόγοι που αντιμετωπίζουν λοιμώξεις, έχουν πρόβλημα. Διώχνουν τους ασθενείς για να συνεχίσουν εκτός την θεραπεία τους και ξανακάνουν εισαγωγή και παίρνουν ενδοφλέβια αντιβίωση”.

Υγειονομική βόμβα

Αυτή τη στιγμή στη Μόρια βρίσκονται περισσότεροι από 13.000 πρόσφυγες από το Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ιράκ και Ιράν και από άλλες χώρες. ‘Εως ότου αναλάβουν υπηρεσία οι 145 επαγγελματίες υγείας, (ιατροί, νοσηλευτές, μαίες, ψυχολόγοι, επισκέπτες υγείας, κοινωνικοί λειτουργοί, διερμηνείς, διασώστες) που προσλήφθηκαν πρόσφατα για όλο το Ανατολικό Αιγαίο, μέσω του προγράμματος PHILOS II, στη Μόρια αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν καν γιατροί.

Με την νέα όξυνση του μεταναστευτικού προβλήματος και με την πλημμελή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που -απ’ ότι αποδεικνύεται- παρέχεται πλέον στους πρόσφυγες και μετανάστες, που δεν έχουν επίσημα έγγραφα και εξαιρούνται από το δικαίωμα χορήγησης ΑΜΚΑ, διαφαίνεται πλέον σοβαρός κίνδυνος να “σκάσει” υγειονομική βόμβα.

Η Διοικήτρια κα. Άννα Ζερβού, τονίζει ότι οι συγκεκριμένοι ασθενείς είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι:

“Δεν ξέρω ποιος αποφάσισε να μην χορηγείται ΑΜΚΑ και να μην έχουν φαρμακευτική περίθαλψη οι πρόσφυγες. Παλαιότερα, τους έδιναν ένα νούμερο που είχε ισχύ ΑΜΚΑ, αλλά τώρα δεν το δίνουν σ’ αυτούς που βγαίνουν με τις βάρκες. Και έχουν βγει πάρα πολλοί. Ο καθένας μας μπορεί να το φανταστεί αυτό: Είναι ένας επιβαρυμένος πληθυσμός, που ζει σε camp, μπήκαν μέσα στα νερά, ταξίδεψαν, ταλαιπωρήθηκαν, μπορεί να έχουν ασθένειες, είναι λογικό. Δεν γίνεται να μην έχουν παροχές και φάρμακα. Πρέπει να έχουν σωστή περίθαλψη, γιατί υπάρχει κίνδυνος υγειονομικής βόμβας”.

(Πηγή: iatropedia.gr)

Ξέρουμε εδώ και καιρό πως η μόνιμη έκθεση στον μολυσμένο αέρα των πόλεων αυξάνει τον κίνδυνο εμφυσήματος, μιας αναπνευστικής πάθησης που συνδέεται παραδοσιακά με το κάπνισμα.

Έκθεση 10 ετών λοιπόν σε μολυσμένο αέρα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης εμφυσήματος σαν να καπνίζεις ένα πακέτο τσιγάρα τη μέρα κάθε μέρα για 29 ολόκληρα χρόνια!

Αυτό μας λέει η μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Journal of the American Medical Association», αντλώντας στοιχεία από έξι αστικά κέντρα των ΗΠΑ (μεταξύ των οποίων Σικάγο, Βαλτιμόρη, Λος Άντζελες και Νέα Υόρκη) και παρατηρώντας τους πνεύμονες 7.000 ανθρώπων μεταξύ 2000-2018.

«Εντυπωσιαστήκαμε από το πόσο ισχυρή είναι η επίδραση του μολυσμένου αέρα στην εμφάνιση του εμφυσήματος στις ακτινογραφίες πνευμόνων, στην ίδια κατηγορία με τις επιδράσεις του καπνίσματος δηλαδή, που είναι με διαφορά η γνωστότερη αιτία εμφάνισης εμφυσήματος», γράφει στο ανακοινωθέν ο επικεφαλής της μελέτης Joel Kaufman, καθηγητής επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον…

(Πηγή: medicalnews.gr)

Και όμως στη Βουλιαγμένη υπάρχουν ζώα – εκτός από τα κατοικίδια – όπως είναι αλεπούδες!

Εδώ μία αλεπούν καθρεφτίζεται στο νερό καθώς ξεδιψάει, στο Ντέβον της Μεγάλης Βρετανία (Photo by: Avalon/Universal Images Group via Getty Images)

Τα ξημερώματα της Κυριακής (22 Σεπτεμβρίου) μία από αυτές εμφανίστηκε στην παραλιακή λεωφόρο, στον κεντρικό δηλαδή δρόμο της Βουλιαγμένης, δίπλα από τα μαγαζιά της περιοχής.

Πιθανότατα η αλεπού κατέβηκε από τη βραχώδη περιοχή που βρίσκεται πάνω από τη λίμνη της Βουλιαγμένης, με σκοπό να πιει νερό. Και αυτό γιατί τις βραδινές ώρες ο Δήμος ανοίγει τα αυτόματα ποτιστικά, προκειμένου να ποτιστούν τα παρτέρια.

Η αλεπού έκανε τη… βόλτα της, έφτασε μέχρι τη λεωφόρο Ποσειδώνος και στη συνέχεια χάθηκε προς τη βραχώδη περιοχή κοντά στη λίμνη.

Δείτε το βίντεο:

(Πηγή: huffingtonpost.gr)

(AP Foto/Jason DeCrow)

«Μου κλέψατε τα όνειρά μου». Αυτή ήταν μόνο μία από τις βιτριολικές ατάκες που χρησιμοποίησε η Γκρέτα Τούνμπεργκ, απευθυνόμενη στους παγκόσμιους ηγέτες, στο ξεκίνημα των εργασιών της Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα.

Η 16χρονη Σουηδέζα ακτιβίστρια, με μία παθιασμένη ομιλία, καταδίκασε την ολιγωρία των ηγετών της διεθνούς κοινότητας στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής, προκαλώντας αίσθηση παγκοσμίως με την σκληρή γλώσσα που χρησιμοποίησε.

«Όλα είναι λάθος. Δεν έπρεπε να είμαι εδώ, έπρεπε να βρίσκομαι στο σχολείο μου, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Πώς τολμάτε; Μου κλέψατε τα όνειρά μου και την παιδική ηλικία μου με τα κενά λόγια σας» ανέφερε χαρακτηριστικά με φωνή τρεμάμενη από την ένταση, συμπληρώνοντας «ο κόσμος υποφέρει, πεθαίνει. Ολόκληρα οικοσυστήματα καταρρέουν, βρισκόμαστε στις αρχές ενός μαζικού αφανισμού κι εσείς για το μόνο που μιλάτε είναι για τα χρήματα, για παραμύθια μας αέναης οικονομικής ανάπτυξης; Πώς τολμάτε;».

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ επισήμανε εκ νέου τα επιστημονικά δεδομένα για την επιτάχυνση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, ενώ επιτέθηκε σε επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων που έδιναν το «παρών» στη Σύνοδο.

«Μας εγκαταλείψατε. Όμως, οι νέοι αρχίζουν να κατανοούν την προδοσία σας. Εάν εσείς αποφασίσατε να μας εγκαταλείψετε, εγώ σας λέω: δεν θα σας συγχωρήσουμε ποτέ.

Ο κόσμος ξυπνάει και η αλλαγή έρχεται, είτε σας αρέσει είτε όχι. Ευχαριστώ» κατέληξε η έφηβη ακτιβίστρια καταχειροκροτούμενη.

(Πηγή: efsyn.gr)