paidevo.gr

Η ολοένα και αυξανόμενη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγους και εκλεκτούς είναι μια πραγματικότητα που καταγράφουν οι διεθνείς φορείς εδώ και χρόνια.

Μόνο που πλέον οι 26 πλουσιότεροι άνθρωποι έχουν στα χέρια τους όσο και το φτωχότερο 50% της ανθρωπότητας, κάπου 3,8 δισ. άνθρωποι δηλαδή από τα πιο δοκιμαζόμενα σημεία της υφηλίου!

Αυτά τα στοιχεία παρουσίασε η Oxfam στην ετήσια συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας για το 2018, λέγοντας πως η χρονιά έκλεισε με τους πλούσιους να γίνονται πλουσιότεροι και τους φτωχούς φτωχότεροι.

Η ψαλίδα της ανισότητας άνοιξε ακόμα περισσότερο. Αν φορολογηθεί δικαιότερα αυτό το 1% της παγκόσμιας ελίτ, ισχυρίστηκε η Oxfam, τότε τα 418 δισ. δολάρια που θα μαζευτούν φτάνουν και περισσεύουν για να μορφωθούν και να έχουν πρόσβαση σε δομές υγείας αυτά τα 262 εκατομμύρια παιδιά που τα στερούνται.

Η Oxfam δήλωσε ακόμα πως οι περισσότεροι από 2.200 δισεκατομμυριούχοι του κόσμου αύξησαν την περιουσία τους κατά 900 δισ. δολάρια το 2018, κατά 2,5 δισεκατομμύρια τη μέρα. Αυτή η αύξηση του 12% με την οποία έγιναν πλουσιότεροι οι πιο πλούσιοι του πλανήτη έρχεται σε τραγική αντίθεση με τη μείωση κατά 11% στα εισοδήματα των φτωχότερων εθνών του κόσμου.

Ως αποτέλεσμα, από κει που το 2017 ήταν 43 οι βαθύπλουτοι που είχαν στα χέρια τους την ίδια περιουσία με το φτωχότερο μισό της ανθρωπότητας (και 61 το 2016), για το 2018 το νούμερο έπεσε στους μόλις 26 κροίσους. Μεταξύ 2017-2018, σύμφωνα πάντα με την Oxfam, ένας νέος δισεκατομμυριούχος γεννιόταν ανά δύο μέρες.

Η οργάνωση έδωσε όμως και γλαφυρά παραδείγματα. Μόλις το 1% της περιουσίας του Τζεφ Μπέζος, του πλουσιότερου πλέον ανθρώπου στη Γη, φτάνει για να χρηματοδοτήσει το δημόσιο σύστημα υγείας της Αιθιοπίας, μιας χώρας 105 εκατ. ανθρώπων!

Η Έκθεση για την Παγκόσμια Ανισότητα του 2018 σοκάρει πραγματικά με τα μεγέθη της άνισης κατανομής του πλούτου. Η Oxfam είπε πως η μεθοδολογία για την εξαγωγή των συμπερασμάτων της μελέτης βασίστηκε στα μεγέθη που δίνει το Forbes για τους δισεκατομμυριούχους και στα στοιχεία που παρέχει η Credit Suisse για τον πλούτο των εθνών…

(Πηγή: newsbeast.gr)

Ο πληθυσμός της Γης έφθασε το 2019 τα 7,7 δισεκατομμύρια κατοίκους, ενώ το 2050 αναμένεται να φθάσει τα 9,7 δισεκατομμύρια κατοίκους, αναφέρεται στην εισήγηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, την οποία παρουσίασε χθες στην 52η σύνοδο της Επιτροπής του ΟΗΕ για τον πληθυσμό και την ανάπτυξη, η οποία πραγματοποιείται στην Νέα Υόρκη από 1ης έως 5 Απριλίου.

«Ο πληθυσμός του κόσμου, ο οποίος έφθασε το 2019 σύμφωνα με εκτιμήσεις τα 7,7 δισεκατομμύρια ανθρώπους, εξακολουθεί να αυξάνεται, παρότι οι ρυθμοί αύξησής του μειώνονται. Αναμένεται ότι ο πληθυσμός θα συνεχίσει να αυξάνεται και θα φθάσει τα 9,7 δισεκατομμύρια ανθρώπους το 2050, ενώ στα τέλη του 21ου αιώνα θα φθάσει περίπου τα 11 δισεκατομμύρια» αναφέρεται στην εισήγηση.

Οι βασικές τάσεις που διέπουν την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, όπως αναφέρεται στην εισήγηση, συνίστανται στο ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός γίνεται «πιο γηραιός και πιο κινητικός, ενώ συγκεντρώνεται περισσότερο παρά ποτέ σε πόλεις». Εκτός των άλλων, αναμένεται ότι η αύξηση του πληθυσμού μπορεί να επιφέρει μείωση των φυσικών πόρων και να επιβαρύνει το οικοσύστημα του πλανήτη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται στην εισήγηση, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν στις πόλεις μπορεί να αυξηθεί από το 59% που είναι σήμερα (το 2019) στο 68% το 2050.

Στην εισήγηση επισημαίνεται επίσης, ότι το μέσο προσδόκιμο ζωής το 2019 έφθασε τα 72,3 χρόνια, ενώ το 2030 αναμένεται να αυξηθεί κατά δύο χρόνια φθάνοντας τα 74,3 χρόνια.

Με βάση τα στοιχεία του ΟΗΕ, ο πληθυσμός της Γης έφθασε τα 7 δισεκατομμύρια ανθρώπους στις 31 Οκτωβρίου του 2011.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τον τελευταίο χρόνο οι κρατούμενες των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού δεν έχουν πρόσβαση σε νοσοκομείο, προγραμματισμένες εξετάσεις, χειρουργεία, θεραπείες ακυρώνονται, αφού οι κρατούμενες δεν φθάνουν ποτέ στα νοσοκομεία. Αιτία είναι η σταθερή άρνηση του Μεταγωγών να τις μεταφέρει.

Οι άρρωστες γυναίκες αδυνατούν να διανύσουν τα λίγα χιλιόμετρα που τις χωρίζουν από τον γιατρό τους γιατί είναι …κρατούμενες.

Από τα προγραμματισμένα ιατρικά ραντεβού σε νοσοκομεία πραγματοποιείται το ένα στα 10. Και αυτή είναι μια επιεικής προσέγγιση. Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι σοβαρά περιστατικά υγείας να μην αντιμετωπίζονται ή να αντιμετωπίζονται καθυστερημένα μετά από μήνες και μετά από επανειλημμένες αναβολές.

Μη αναστρέψιμες βλάβες στην υγεία κρατουμένων προκαλούνται με αυτήν την κατάσταση και απειλείται άμεσα η ζωή των άρρωστων γυναικών. Γυναίκες με καρκίνο δεν χειρουργούνται, δεν κάνουν τις αναγκαίες θεραπείες, γυναίκες με σοβαρά προβλήματα υγείας δεν ξέρουν αν θα προλάβουν να πάνε ζωντανές στο νοσοκομείο και να αντιμετωπίσουν εγκαίρως την αρρώστια. Υπάρχουν γυναίκες που φοβούνται πως δεν θα βγουν ζωντανές από την φυλακή.

Πολλές από αυτές τις άρρωστες γυναίκες μετάγονται από τις φυλακές του Ελαιώνα-Θήβας για να μεταφερθούν σε νοσοκομεία στα οποία δεν φθάνουν ποτέ.Γίνεται ξανά μεταγωγή στους στην Θήβα για να προγραμματιστεί νέο ραντεβού, γίνεται πάλι μεταγωγή τους στον Κορυδαλλό ΔΑ και αντιμετωπίζουν την ίδια ταλαιπωρία ξανά και ξανά.

Αυτή η τακτική που ακολουθεί το μεταγωγών με την ανοχή και την έγκριση των 2 αρμόδιων υπουργείων ( ‘’Δικαιοσύνης και ‘’Προστασίας’’ του Πολίτη), είναι εγκληματική.

Καμία δικαιολογία δεν μπορεί να νομιμοποιήσει αυτή την αντιμετώπιση που θέτει καθημερινά τον τελευταίο χρόνο σε κίνδυνο τη ζωή εκατοντάδων γυναικών που βρίσκονται στις φυλακές. Και φυσικά, δεν μπορούν να κρύβονται οι υπεύθυνοι πίσω από την δικαιολογία της ‘‘έλλειψης δύναμης’’, όπως το Μεταγωγών συνεχώς επικαλείται. Δηλαδή, ακόμα και αν δεχτούμε ότι αυτό ισχύει, θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία σημασία μπροστά στα ‘’επαρκή’’ μέτρα ασφαλείας, όποια και αν είναι αυτά τα μέτρα; Θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι η ζωή των κρατουμένων δεν έχει αξία, γιατί είναι κρατούμενες/οι;

Με αυτή τη θέση δηλώνεται ρητά πως η ανθρώπινη ζωή χάνει την αξία της. Με αυτή τη συνθήκη παραβιάζεται κάθε δικαίωμα των κρατουμένων, παραβιάζεται το δικαίωμα στην υγεία, την περίθαλψη, παραβιάζεται και συνθλίβεται το πρωταρχικότερο όλων δικαίωμα το ίδιο το δικαίωμα στη ζωή.

Η κατάσταση αυτή δεν πάει άλλο. Δεν θέλουμε να υποστούμε μόνιμες βλάβες στην υγεία μας επειδή ως κρατούμενες δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε νοσοκομεία και γιατρούς. Δεν θέλουμε θανάτους στις φυλακές.

Δεν θέλουμε η φυλακή να απειλεί καθημερινά την ίδια τη ζωή μας. Οι μη αναστρέψιμες βλάβες στην υγεία των κρατουμένων που δημιουργεί αυτή η συνθήκη, η οποία πλέον έχει λάβει μόνιμη χαρακτήρα και η άμεση απειλή σε καθημερινή βάση της ζωής όλων μας, έχει υπεύθυνους. Είναι το Μεταγωγών και πρωτίστως τα αρμόδια υπουργεία ‘’Δικαιοσύνης’’ και ‘’Προστασίας του Πολίτη’’. Δεν θα περιμένουμε να έχουμε νεκρή συγκρατούμενή μας. Γιατί τότε θα είναι αργά.

Να σταματήσει τώρα αυτή η εγκληματική-δολοφονική τακτική από το Μεταγωγών.

Άμεση πρόσβαση όλων των κρατουμένων σε νοσοκομεία.

Δικαίωμα στην υγεία, στη ζωή για όλες/όλους.

Υπογράφουν όλες οι γυναίκες του ισογείου στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού (Κ2)

(ακολουθούν 53 υπογραφές κρατούμενων γυναικών) .

29 Μαρτίου 2019-03-29

Γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού

Δίκτυο Αλληλεγγύης Κρατουμένων

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (World Autism Awareness Day) καθιερώθηκε με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ (Ψήφισμα 62/139) στις 18 Δεκεμβρίου 2007 και διεξάγεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, αρχής γενομένης από το 2008.

Η πρωτοβουλία ανήκε στην Μοζά Μπιντ Νασέρ Αλ-Μισνέντ, δεύτερη σύζυγο του εμίρη του Κατάρ, Χαμάντ Μπιν Καλίφα Αλ-Θάνι.

Σκοπός της είναι να ενημερώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία.

Για το έτος 2019, το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Αυτισμού είναι « Επιβοηθητικές Τεχνολογίες, Ενεργός Συμμετοχή».

Ο όρος «αυτισμός» προέρχεται ετυμολογικά από τη λέξη «εαυτός» και υποδηλώνει την απομόνωση ενός ατόμου στον εαυτό του. Ο αυτισμός, αποτελεί μια ισόβια, πολύπλοκη, εκ γενετής νευροαναπτυξιακή διαταραχή που συνήθως εκδηλώνεται στη φάση της ανάπτυξης.

Τα κλινικά χαρακτηριστικά του αυτισμού, περιλαμβάνουν την ελλειπή κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, την εκδήλωση στερεοτυπικών επαναληπτικών συμπεριφορών, την ύπαρξη γλωσσικών διαταραχών ή απουσίας λόγου, σημαντικού ή όχι βαθμού νοητική υστέρηση ή άλλων ιατρικών καταστάσεων.

Η αιτία του παραμένει άγνωστη, αν και κάποιες γενετικές επιδράσεις αναγνωρίζονται ως σημαντικές σε συνδυασμό με κάποιους κυρίως περιγεννητικής φύσεως παράγοντες κινδύνου. Αν και ο αυτισμός δεν θεραπεύεται, έγκαιρες και εξειδικευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις βοηθούν στη βελτίωση της λειτουργικότητας των ατόμων.

Σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων (ΕΕΠΑΑ), 1 στα 42 αγόρια και 1 στα 189 κορίτσια που γεννιούνται, διαγιγνώσκεται στο φάσμα του αυτισμού. Αυτό σημαίνει πως στην χώρα μας υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 150.000 άτομα με Αυτισμό.

Ο αυτισμός προσδιορίστηκε για πρώτη φορά το 1943 από τον αμερικανο-αυστριακό ψυχίατρο Λίο Κάνερ στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο «Τζονς Χόπκινς» της Βαλτιμόρης. Την ίδια περίοδο, ο Αυστριακός παιδίατρος Χανς Άσπεργκερ, περιέγραψε μία ηπιότερη μορφή της διαταραχής που είναι γνωστή ως Σύνδρομο Άσπεργκερ.

Αυτές οι δύο διαταραχές βρίσκονται στη λίστα του DSM IV (Διαγνωστικό και Στατιστικό εγχειρίδιο για τις Νοητικές Διαταραχές) ως δύο από τις πέντε αναπτυξιακές διαταραχές που συμπεριλαμβάνονται στις διαταραχές αυτιστικού φάσματος. Οι άλλες είναι το Σύνδρομο Rett, PDD NOS (διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή), και η Παιδική Αποσυνδετική Διαταραχή. Όλες αυτές οι διαταραχές χαρακτηρίζονται από διάφορα επίπεδα βλάβης στις ικανότητες επικοινωνίας και στις κοινωνικές δεξιότητες, και επίσης από επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές.

(Πηγή: alfavita.gr)

Δέος προκαλεί ο κρατήρας που βρίσκεται κοντά στο χωριό Βασιλικά Βοιωτίας και έχει διάμετρο που ξεπερνά τα 200 μέτρα.

Οι επιστήμονες διχάζονται σχετικά με την προέλευσή του. Άλλοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για δολίνη (κατακρημνισμένη κορυφή σπηλαίου) και άλλοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για κρατήρα από μετεωρίτη, όπως αυτοί που βρίσκονται στο φεγγάρι.

Η απόλυτη σιωπή που επικρατεί στο εσωτερικό του σπάει μόνο από τα τιτιβίσματα των πτηνών που βρίσκουν καταφύγιο στην όποια βλάστηση υπάρχει στο εσωτερικό του.

Δείτε το βίντεο:

(Πηγή: enikos.gr)

Ύστερα από 8 μήνες πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο η 56 ετών Πηνελόπη Κωνσταντάκη, η τελευταία από τους -πιο σοβαρά- εγκαυματίες της τραγωδίας στο Μάτι. “Έχω έναν μεγάλο θυμό μέσα μου”, παραδέχεται στο κανάλι Open.

“Έκανα 4 ή 5 χειρουργεία όπου είχα πολλούς πόνους. Ήταν φοβερό, δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Έπεφταν τα κουκουνάρια στους ώμους και στα πόδια μου γιατί φορούσα βερμούδα και αμάνικο και έχουν καταστραφεί τα χέρια και τα πόδια μου. Πήγα στην εντατική στο Θριάσειο. Εκεί πέρασα πολύ δύσκολες στιγμές με περίμεναν από μέρα σε μέρα”, λέει δείχνοντας τα εγκαύματα από τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, στο κορμί της.

“Με περιμένανε από μέρα σε μέρα.. Είπα στον αδερφό μου να με αφήσουν να πεθάνω, όμως ήθελε να μου δώσει κι άλλη ευκαιρία και έζησα”.

Η γυναίκα έμεινε 8 μήνες στο νοσοκομείο, τους 6 σε καταστολή στην εντατική.

(Πηγή: news247.gr)

Είναι γεγονός ότι η Google με τις εφαρμογές Maps και Earth έχει κάνει τον κόσμο ένα μεγάλο πλανητικό χωριό, επιτρέποντάς μας να περιδιαβούμε την οικουμένη από την καρέκλα μας και να ταξιδέψουμε παντού στην υφήλιο.

Παντού; Όχι ακριβώς, καθώς για μια σειρά από εξόχως ακατανόητους λόγους η Google αρνείται πεισματικά να μας δείξει μερικά σημεία του πλανήτη, σημεία ωστόσο που δεν έχουν συνομωσιολογική αίγλη ούτε μυστικιστική λάμψη ξοπίσω τους.

Ακόμα και τη διαβόητη Area 51 μας φανερώνει πια η πανταχού παρούσα μηχανή αναζήτησης, μόνο που μια ερευνητική και βιομηχανική δομή της Γαλλίας συνεχίζει πεισματικά να τη λογοκρίνει. Ή κάποιος άλλος λογοκρίνει την Google, που είναι εδώ προφανώς το ίδιο πράμα.

Το Πυρηνικό Πεδίο του Marcoule λειτουργεί από το 1956, στον δημόσιο λόγο μπήκε ωστόσο τον Σεπτέμβριο του 2011, όταν μια έκρηξη στις δομές του άφησε τέσσερις τραυματίες και έναν νεκρό. Την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση έσπευδε να υποβαθμίσει το γεγονός και τον ραδιενεργό κίνδυνο που για άλλη μια φορά πλανιόταν πάνω από την Ευρώπη, μέσα στην κατακραυγή μάλιστα των διεθνών οργανισμών, μια συνωμοσιολογική αύρα άρχισε να τυλίγει το Marcoule.

Είναι προφανώς αυτό το «πυρηνικό» που έχει στον τίτλο του που κάνει την Google να το θολώνει, παρουσιάζοντάς μας καθαρότατα τη γύρω περιοχή. Παρά το γεγονός ότι -όπως μας λένε οι Γάλλοι- το Marcoule είναι ανενεργό από το 2009, συνεχίζουν να το περιφρουρούν μέρα-νύχτα και να πιξελιάζουν την εικόνα του από αέρος. Σαν να μπαίνουν σε μεγάλο κόπο για κάτι που δεν δουλεύει πια.

Ή μήπως δουλεύει; Ή δουλεύει άραγε αλλιώς;

Τι είναι επισήμως

Το «Site nucléaire de Marcoule», όπως το λένε οι Γάλλοι, είναι μια πυρηνική εγκατάσταση καμιά 25αριά χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αβινιόν, στις μαγευτικές όχθες του Ρήνου με τις τεράστιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και τους περιβόητους αμπελώνες. Η γιγαντιαία σε διαστάσεις δομή κοντά στη Μεσόγειο άνοιξε τις πύλες της το 1956 για τα πρώτα βιομηχανικά και στρατιωτικά πειράματα των Γάλλων με το πλουτώνιο.

Το Marcoule λειτουργούσε για δεκαετίες η κρατική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (Commissariat à l’Énergie Atomique), κάποια στιγμή πέρασε ωστόσο στα χέρια του γίγαντα Areva NC, ο οποίος αποτελείται από υπηρεσίες του Δημοσίου αλλά και ιδιωτικά και ξένα κεφάλαια (όπως του Κουβέιτ).

Στη δεκαετία του 1970 εμφανίστηκε εκεί ένας πρωτότυπος αντιδραστήρας, ο οποίος λειτούργησε επισήμως ως το 2009, και πλέον, όπως μας λένε, είναι «ένα σημαντικό μέρος για δραστηριότητες παροπλισμένων πυρηνικών εγκαταστάσεων». Πλέον, επισήμως πάντα, ο παλιός αντιδραστήρας αντικαθίσταται σταδιακά από τον καινοτόμο ASTRID, ο οποίος θα ενεργοποιηθεί κάποια στιγμή στη δεκαετία του 2030, μιας και η Γαλλία αρνείται λυσσαλέα να απεμπλακεί από την πυρηνική ενέργεια.

Πέρα από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, στο Marcoule δραστηριοποιούνταν και συνεχίζουν να το κάνουν μια σειρά από βιομηχανίες πυρηνικών, όπως η περιβόητη MELOX που από το 1995 ανακυκλώνει το πλουτώνιο από τα παρωχημένα πυρηνικά όπλα. Προσθέστε σε όλα αυτά και τις τόσες πυρηνικές ερευνητικές δομές (όπως την ATALANTE) και έχετε έτοιμη την απάντηση γιατί οι δορυφορικές εικόνες της Google εμφανίζονται θολές.

Η έκρηξη ωστόσο του 2011 στη νοτιοανατολική Γαλλία έμελλε να πει μια άλλη ιστορία για έναν από τους παλιότερους σταθμούς πυρηνικής ενέργειας της χώρας. Οι Γάλλοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το δυστύχημα «βιομηχανικό» και όχι «πυρηνικό» -διά στόματος του υπουργού Βιομηχανίας του Σαρκοζί, Ερίκ Μπεσόν- και να καθησυχάσουν την οικουμένη πως δεν υπήρξε σοβαρή διαρροή ραδιενέργειας.

Η Επιτροπή Πυρηνικής Ασφάλειας (ANS) δήλωσε πως η έκρηξη συνέβη από μια φωτιά «κοντά σε έναν από τους φούρνους» των εγκαταστάσεων της Centraco, του κέντρου επεξεργασίας των ραδιενεργών αποβλήτων του θεόρατου Marcoule. Ο φούρνος χρησιμοποιούνταν για την τήξη των μεταλλικών αποβλήτων «μικρής ή πολύ μικρής ραδιενέργειας».

«Δεν υπήρξαν διαρροές έξω από την περιοχή», διαβεβαίωσε την Ευρώπη η Γαλλία, λέγοντας πως το Marcoule δεν έχει πια πυρηνικούς αντιδραστήρες. Και παρά το γεγονός ότι πράγματι δεν εκκενώθηκαν οι γύρω περιοχές, μια μεγάλη ζώνη τέθηκε σε άτυπη καραντίνα («ασφαλή περίμετρο» την είπαν), για κάθε ενδεχόμενο

Την ώρα που η Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας ζητούσε εξηγήσεις για τις συνθήκες του ατυχήματος και είχε καλέσει τα 35 μέλη που απαρτίζουν το Συμβούλιο των Διοικητών της σε αυστηρότερα μέτρα προστασίας, στον απόηχο του πυρηνικού δυστυχήματος της Φουκουσίμα τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς όλα αυτά, αρκετοί ανεξάρτητοι περιβαλλοντικοί οργανισμοί άδραξαν την ευκαιρία να καταδείξουν πως το Marcoule δεν είχε περιληφθεί περιέργως στους ελέγχους ασφαλείας που είχε κάνει η Γαλλία στους πυρηνικούς σταθμούς της.

Και μιλάμε για τη Γαλλία πάντα, τη χώρα με τη μεγαλύτερη εξάρτηση από την πυρηνική ενέργεια, καθώς συνεχίζει να καλύπτει ακόμα και σήμερα περισσότερο από τα 2/3 των ενεργειακών αναγκών της από πυρηνικούς αντιδραστήρες. Από 58 πυρηνικούς αντιδραστήρες, για να είμαστε ακριβείς…

Τι λένε κάποιοι πως είναι

Αυτό δεν ήταν φυσικά το μόνο αμφιλεγόμενο γεγονός που αφορά στο σκοτεινό Marcoule, αν πιστέψουμε τουλάχιστον την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας ή την επιτροπή σοφών που ακούει στο όνομα Διεθνές Πάνελ Σχάσιμων Υλικών. Η οποία σε έκθεσή της το 2008 μιλούσε για υγρά ραδιενεργά απόβλητα που ήταν εκτεθειμένα ή πλημμελώς ασφαλισμένα: «ως τα τέλη του 2005», μας λέει, «περισσότερα από 5.000 δοχεία ανθρακούχου χάλυβα είχαν υπερσυσσωρευτεί».

Λίγο αργότερα, γαλλικό δικαστήριο έκρινε πως κάπου… 61.597 τέτοια δοχεία απαιτούσαν εκσυγχρονισμό. Πλέον ξέρουμε πως το 1967 και το 1969 «46.396 βαρέλια αποβλήτων χύθηκαν στη θάλασσα ανοιχτά των ακτών της Ισπανίας και της Βρετάνης, περιλαμβανομένων και 3.479 από το κέντρο επεξεργασίας υγρών αποβλήτων του Marcoule».

Η ακριβής έκταση της ραδιενεργούς μόλυνσης του Marcoule δεν μπορεί να εκτιμηθεί, γνωρίζουμε πάντως πως λειτούργησε για 40 ολόκληρα χρόνια χωρίς κανονιστικό πλαίσιο, πριν αποφασίσει τουλάχιστον και η Γαλλία να συνταχθεί με τους άλλους που είπαν το 1995 να υιοθετήσουν μέτρα για την επεξεργασία των πυρηνικών αποβλήτων.

Ακόμα και σήμερα δεν είναι ακριβώς σαφές τι συμβαίνει πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες του πυρηνικού συγκροτήματος. Και η Γαλλία δεν είναι φυσικά διατεθειμένη να αφήσει τους ειδικούς να μπουν στο Marcoule, σημαντικότατο κρίκο της πυρηνικής της αλυσίδας, μιας αλυσίδας που την έχει καταστήσει «τη μεγαλύτερη εξαγωγό χώρα ηλεκτρισμού του κόσμου», όπως εκτιμά το World Nuclear Association,  μια δραστηριότητα που της αποφέρει ετησίως κάπου 3 δισ. ευρώ.

Και δεν πρόκειται να την εγκαταλείψει στο άμεσο μέλλον, καθώς έχει δεσμευτεί να ρίξει το ποσοστό της εξάρτησής της από τα πυρηνικά από το 75% που είναι σήμερα στο 50% σε βάθος χρόνου (για το 2025 μιλά αδιάφορα). Και μιας και ο γαλλικός ενεργειακός κολοσσός Areva συνεχίζει να δραστηριοποιείται στο Marcoule, δύσκολα πείθουν πως τίποτα δεν διαταράσσει τα λιμνάζοντα ύδατα της εγκατάστασης.

Η ίδια η Areva αποκάλυψε εξάλλου πως αναπτύσσει ήδη τους πυρηνικούς αντιδραστήρες του μέλλοντος και επιδόθηκε και σε μια πελώρια διαφημιστική εκστρατεία για να καθησυχάσει το γαλλικό κοινό πως δεν θα συμβεί μια τραγωδία τύπου Φουκουσίμα στη χώρα του.

Άλλοι πάλι διεθνείς πυρηνικοί φορείς, όπως το Global Security Foundation, υποδεικνύουν πως είναι αυτή η «πυρηνική ασφάλεια» που λαμβάνει χώρα -και- στο Marcoule που καλύπτει μια ευρύτατη γκάμα δραστηριοτήτων, δραστηριοτήτων που δύσκολα ανιχνεύονται από παρατηρητήρια και φορείς.

Από διαχείριση ραδιενεργών αποβλήτων και καθαρή πυρηνική έρευνα δηλαδή μέχρι και υπηρεσίες προστασίας από τρομοκρατικά χτυπήματα και βιομηχανικό σαμποτάζ. Το ζήτημα, όπως μας λένε, είναι ένα πραγματικό τέρας με πολλά πλοκάμια, «ένας περίπλοκος αστερισμός διεθνών οργάνων» που περιλαμβάνει ακόμα και μαύρη αγορά διακίνησης πυρηνικών αγαθών.

Πρόκειται για ένα σωστό καθεστώς, ένας κράτος εν κράτει που λειτουργεί έξω από τα όρια που μπορούν να ελέγξουν τα εθνικά μορφώματα. Το Marcoule έχει ενοχοποιηθεί συχνά στην ιστορία του για υπόγειες σχέσεις με παρασκηνιακά κυκλώματα, μυστικές υπηρεσίες, ακόμα και παράνομους εμπόρους πλουτωνίου και ουρανίου.

Και με ένα ως τρία μικροατυχήματα να λαμβάνουν κάθε μέρα χώρα σε κάποιον από τους 58 πυρηνικούς αντιδραστήρες της Γαλλίας, θα πρέπει να περιμένουμε πιθανότατα άλλο ένα πυρηνικό συμβάν για να μάθουμε λίγα περισσότερα για το μυστηριώδες Marcoule, τον παροπλισμένο πυρηνικό αντιδραστήρα που δεν θέλουν με τίποτα οι Γάλλοι να ρίχνει κλεφτές ματιές ο πλανήτης…

(Πηγή: newsbeast.gr)

Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζουμε ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας και η τελευταία που μπορεί να το αλλάξει

Η ανθρωπότητα έχει εξαλείψει το 60% των θηλαστικών, των πτηνών, των ψαριών και των ερπετών από το 1970, οδηγώντας τους σημαντικότερους εμπειρογνώμονες του κόσμου να προειδοποιήσουν ότι η εξόντωση της άγριας ζωής είναι πλέον μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που απειλεί τον πολιτισμό.

Η νέα εκτίμηση για την δεινή κατάσταση της άγριας ζωής αποτυπώνεται σε μια σημαντική έκθεση του WWF και περιλαμβάνει συμπεράσματα από 59 επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Διαπιστώνει ότι η τεράστια και αυξανόμενη κατανάλωση τροφίμων και πόρων από τον παγκόσμιο πληθυσμό καταστρέφει τον ιστό της ζωής, ο οποίος δημιουργήθηκε σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών.

«Υπνοβατούμε στο χείλος του γκρεμού» δήλωσε ο Mike Barrett, επιστήμης στο WWF. «Εάν υπήρχε μείωση κατά 60% στον ανθρώπινο πληθυσμό, αυτό θα ισοδυναμούσε με την εξαφάνιση των ανθρώπων της Βόρειας Αμερικής, της Νότιας Αμερικής, της Αφρικής, της Ευρώπης, της Κίνας και της Ωκεανίας. Αυτή είναι η κλίμακα αυτού που κάναμε».

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι έχει αρχίσει μια έκτη μαζική εξαφάνιση, η πρώτη που προκαλείται από ένα είδος, τον Homo sapiens. Άλλες πρόσφατες αναλύσεις αποκάλυψαν ότι η ανθρωπότητα έχει καταστρέψει το 83% όλων των θηλαστικών και των μισών φυτών από την αυγή του πολιτισμού και ότι ακόμα και αν η καταστροφή τερματιστεί τώρα, θα χρειαστούν 5-7 εκατομμύρια χρόνια για να ανακάμψει ο φυσικός κόσμος.

Ο δείκτης Living Planet, που παράγεται για το WWF από τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου, χρησιμοποιεί δεδομένα για 16.704 πληθυσμούς θηλαστικών, πουλιών, ψαριών, ερπετών και αμφιβίων, που αντιπροσωπεύουν περισσότερα από 4.000 είδη, για την παρακολούθηση της μείωσης της άγριας πανίδας.

Μεταξύ του 1970 και του 2014, τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, οι πληθυσμοί μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά 60%.«Η συγκλονιστική αλήθεια είναι ότι η συντριβή της άγριας ζωής συνεχίζεται αμείωτη», λένε οι επιστήμονες.

Η άγρια φύση και τα οικοσυστήματα είναι ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη ζωή, δήλωσε ο καθηγητής Bob Watson, ένας από τους κορυφαίους περιβαλλοντικούς επιστήμονες του κόσμου και σήμερα πρόεδρος μιας διακυβερνητικής επιτροπής για τη βιοποικιλότητα που δήλωσε τον Μάρτιο ότι η καταστροφή της φύσης είναι εξίσου επικίνδυνη με την κλιματική αλλαγή.

«Η φύση συμβάλλει στην ανθρώπινη ευημερία τόσο πολιτιστικά όσο και πνευματικά, καθώς και μέσω της κρίσιμης παραγωγής τροφίμων, καθαρού νερού και ενέργειας και μέσω της ρύθμισης του κλίματος της Γης, της ρύπανσης, της επικονίασης και των πλημμυρών», δήλωσε.

«Η έκθεση του Living Planet καταδεικνύει σαφώς ότι οι ανθρώπινες δραστηριότητες καταστρέφουν τη φύση με απαράδεκτο ρυθμό, απειλώντας την ευημερία των σημερινών και των μελλοντικών γενεών», προσθέτει.

Η μεγαλύτερη αιτία απώλειας άγριας πανίδας είναι η καταστροφή φυσικών οικοτόπων που γίνεται κυρίως για τη δημιουργία γεωργικών εκτάσεων. Τα τρία τέταρτα όλων των περιοχών στη Γη επηρεάζονται πλέον σημαντικά από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Η θανάτωση για φαγητό είναι η επόμενη μεγαλύτερη αιτία. 300 είδη θηλαστικών οδηγήθηκαν σε εξαφάνιση, ενώ οι ωκεανοί απειλούνται από την μαζική αλιεία.

Η χειρότερη πληγείσα περιοχή είναι η Νότια και Κεντρική Αμερική, η οποία έχει καταγράψει μείωση κατά 89% στους πληθυσμούς των σπονδυλωτών, οδηγούμενη σε μεγάλο βαθμό από την εξόρυξη σε περιοχές πλούσιες σε άγρια ζώα δάση. «Στην τροπική σαβάνα της Βραζιλίας που ονομάζεται cerrado, μια περιοχή μεγέθους του Μεγάλου Λονδίνου καταστρέφεται κάθε δύο μήνες», αναφέρουν οι επιστήμονες.

Οι βιότοποι που υποφέρουν από τη μεγαλύτερη ζημιά είναι τα ποτάμια και οι λίμνες, όπου οι πληθυσμοί άγριων ζώων έχουν μειωθεί κατά 83% .

Ο δείκτης Living Planet έχει επικριθεί ως υπερβολικά διευρυμένη μέτρηση απώλειας άγριας πανίδας. Ωστόσο, όλοι οι δείκτες, από τα ποσοστά εξαφάνισης έως την ανέγερση των οικοσυστημάτων, δείχνουν κολοσσιαίες απώλειες. «Όλοι σας λένε την ίδια ιστορία», δήλωσε ο Barrett. Τονίζει ότι «Αυτή είναι πραγματικά η τελευταία ευκαιρία. Πρέπει να το κάνουμε σωστά αυτή τη φορά».

Η Tanya Steele, διευθύνουσα σύμβουλος του WWF, δήλωσε: «Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζουμε ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας και η τελευταία που μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό».

(Πηγή: lifo.gr με πληροφορίες από Guardian)

Αν κάτι έχει απασχολήσει αρκετά τους επιστήμονες και τους μηχανικούς είναι το μυστικό της άψογης σεισμικής συμπεριφοράς του Παρθενώνα και του Βράχου της Ακρόπολης, σε μία ιστορία 25 αιώνων σεισμικών δονήσεων.

Πώς στέκεται αγέρωχη ενώ άλλες σύγχρονες κατασκευές έχουν καταρρεύσει; Πού οφείλεται άραγε αυτή η εκπληκτική αντοχή του μνημείου στις φυσικές καταστροφές; Πώς μπόρεσαν οι αρχαίοι μηχανικοί να την κτίσουν σύμφωνα με σύγχρονους αντισεισμικούς κανονισμούς; Πώς οι άνθρωποι εκείνης της εποχής είχαν αυτές τις γνώσεις και μπόρεσαν να τις εφαρμόσουν;

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυξημένο υπήρξε τελευταία το επενδυτικό ενδιαφέρον για κομμάτια γης που έχουν μείνει ανεκμετάλλευτα στην περιοχή της Ακρόπολης προκειμένου να δημιουργηθούν ξενοδοχειακές μονάδες δίπλα στο μνημείο με τους κατοίκους να φοβούνται ότι θα «χαθεί» ο Παρθενώνας από τα μάτια των κατοίκων και των επισκεπτών της πρωτεύουσας.

Είναι γεγονός ότι πολλοί επιστήμονες και μηχανικοί έχουν ασχοληθεί επισταμένως με το μυστήριο φαινόμενο της στατικότητας του μνημείου. Μετά από πολλές έρευνες, συμπέραναν ότι τα κτίρια στον βράχο της Ακρόπολης κατασκευάστηκαν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αντέχουν στους σεισμούς.

Ο καθηγητής Κυριαζής Πιτιλάκης που διδάσκει Τεχνική Σεισμολογία και Σεισμική Μηχανική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κι έχει ασχοληθεί με τα μνημεία της Ακρόπολης αναφέρει στο newsbeast.gr ότι η Ακρόπολη είναι ένα ιδιοφυές σύστημα σε ό,τι αφορά την σεισμική συμπεριφορά και ότι οι κίονες εκτός του γεγονότος ότι κατασκευάστηκαν ώστε να είναι εύκολη η μεταφορά τους, σχεδιάστηκαν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν εξαιρετική συμπεριφορά στην σεισμική δραστηριότητα.

«Έχουν γίνει πράγματι αρκετές δουλειές και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και υπάρχει ένα γενικό συμπέρασμα το οποίο δεν αφορά μόνο τον Παρθενώνα αλλά γενικώς τις αρχαίες κατασκευές τύπου αρχαιοελληνικών ναών με κίονες οι οποίοι είναι σπονδυλωτοί. Κι όταν λέω σπονδυλωτοί εννοώ κομμάτια που μπαίνουν το ένα πάνω στο άλλο και οι οποίοι είναι κατασκευασμένοι με μία συγκεκριμένη τεχνολογία. Επομένως μπορείτε να φανταστείτε σπονδύλους ο ένας πάνω στον άλλο οι οποίοι μπορούν και έχουν μία σχετική ελευθερία κίνησης μεταξύ τους που συναρτάται από την τριβή η οποία αναπτύσσεται ανάμεσα στους σπονδύλους και στην επιφάνεια. Έχει αποδειχθεί ότι οι κίονες αυτοί όχι μόνο αυτοί που είναι από πάνω ως κάτω ενιαίοι, αλλά οι σπονδυλωτοί, είναι ιδιοφυή συστήματα τα οποία απορροφούν σε πολύ μεγάλο βαθμό την σεισμική ενέργεια με αποτέλεσμα οι παραμορφώσεις τους να είναι πολύ περιορισμένες και εξαυτού και η κατάρρευσή τους να είναι πολύ δύσκολη. Καταρρέουν δηλαδή υπό ειδικές συνθήκες με δονήσεις οι οποίες είναι μεγάλης περιόδου και έντασης.

Επομένως οι περισσότεροι αρχαιοελληνικοί ναοί, που είναι κατασκευασμένοι με τον τρόπο αυτό είναι μνημεία τα οποία μπορούν να αντισταθούν πάρα πολύ καλά σε σεισμικές δονήσεις. Μιλάω για πολύ μεγάλες επιταχύνσεις» λέει ο κ. Πιτιλάκης για να προσθέσει:

«Οι ζημιές οι οποίες βλέπουμε, οι καταστροφές σε κάποιο ποσοστό μικρό ή μεγάλο δεν μπορώ να το ξέρω, οφείλονται και σε ανθρωπογενή αίτια. Δηλαδή όταν το μνημείο μέσα στους αιώνες έχανε πλέον και τη χρησιμότητά του οι ίδιοι οι άνθρωποι σε πολλές περιπτώσεις το κατέστρεφαν για να χρησιμοποιήσουν το υλικό ως νέο οικοδομικό υλικό.

Δηλαδή οι ναοί που για κάποιο λόγο μπόρεσαν κι έμειναν, είτε στη Νότια Ιταλία, κι αυτή είναι πολύ σεισμογενής, είτε στην Ελλάδα, για κάποιον λόγο δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κι έχοντας αυτή την καταπληκτική συμπεριφορά στον σεισμό μπορούσαν και παραμένουν σε μία καλή κατάσταση μέχρι και τις μέρες μας. Ο Παρθενώνας είναι ένας από αυτούς τους ναούς που έχουν σωθεί από όλες τις άλλες καταστάσεις, όπως και τα Προπύλαια και γενικά όλες οι κατασκευές που είναι πάνω στην Ακρόπολη».

«Η Ακρόπολη έχει ένα ελλειψοειδές σχήμα και από ότι φαίνεται επειδή είναι βράχος επηρεάζεται περισσότερο, όπως και τα μνημεία της, από σεισμούς που έχουν την προέλευσή τους και την πηγή τους σχετικά μακριά σε ό,τι αφορά την πιθανότητα να έχουμε  ζημιές.

Οι κοντινοί σεισμοί ακόμα και σαν αυτούς που είχαμε το 1995 είναι συνήθως μικρής διάρκειας και το ενεργειακό περιεχόμενο που μπορεί να προκαλέσει κάποιες ζημιές είναι σχετικά μικρό και μπορεί να παραληφθεί με πολύ μεγάλη άνεση από τις κατασκευές του τύπου που σας περιέγραψα πριν. Φαίνεται ότι τα μνημεία αυτά θα είναι πιο ευάλωτα από έναν αρκετά μακρινό και αρκετά μεγάλο σεισμό που όμως είναι σπάνιος σχετικά στην Ελλάδα. Μακρινοί εννοώ σε μεγάλη απόσταση. Ένας σεισμός που θα είναι πάρα πολύ δυνατός, εξαιρετικά σπάνιος στα 100-200 χλμ. για παράδειγμα.

Για αυτό το λόγο πιστεύουμε ότι τα μνημεία της Ακρόπολης αντέχουν στις σεισμικές δονήσεις και πολύ καλά. Το εθνικό Αστεροσκοπείο, όταν η Ελλάδα είχε περισσότερα χρήματα όπως για παράδειγμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες,  είχε εγκαταστήσει ένα πρόγραμμα ενόργανης παρακολούθησης σε συνεργασία με την υπηρεσία αποκατάστασης της  Ακρόπολης. Οι μετρήσεις που έχουμε πάρει και τις έχουμε αναλύσει δείχνουν ακριβώς αυτό, ότι θα περιμένει κανείς ότι η Ακρόπολη και τα μνημεία της θα είναι πιο ευάλωτα σε ισχυρούς μακρινούς σεισμούς που όμως είναι πολύ σπάνιοι.

Έτσι μπορούμε να πούμε ότι σε γενικές γραμμές μάλλον είμαστε σχετικά καθησυχαστικοί σε ό,τι αφορά την μελλοντική συμπεριφορά της Ακρόπολης και των μνημείων της για συνηθισμένους σεισμούς του ελλαδικού χώρου και ειδικά της Αττικής. Η πολύ καλή συμπεριφορά και ιδιαίτερη θα έλεγα  των σπονδυλωτών κιόνων, που είναι ένα πολύ ελκυστικό από άποψη έρευνας θέμα, αποδεικνύει ότι η Ακρόπολη είναι ένα ιδιοφυές σύστημα σε ό,τι αφορά την σεισμική συμπεριφορά»

Όσο για το πώς ήταν σε θέση τότε να γνωρίζουν οι μηχανικοί να χτίσουν με πιο σύγχρονες αντισεισμικές μεθόδους, ο καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Κυριαζής Πιτιλάκης εξηγεί:

«Δεν είναι βέβαιο ότι το έκαναν από την αρχή συνειδητά διότι οι μονολιθικοί κίονες είναι πολύ πιο βαρείς και πολύ πιο δύσκολα μεταφερόμενοι. Επομένως το να φτιάξουν σπονδυλωτούς δηλαδή κομμάτι κομμάτι, το κάθε κομμάτι ζυγίζει μερικούς τόνους βέβαια, είναι πολύ πιο εύκολο. Στην Ελλάδα οι περισσότερες κατασκευές αυτού του τύπου ήταν σπονδυλωτές. Και δουλεύοντας στη συνέχεια και βλέποντας τη συμπεριφορά μέσα στα χρόνια προφανώς διαπίστωσαν αυτήν την τόσο καλή συμπεριφορά. Μην νομίζουμε ότι είχε από την αρχή την ιδιοφυή ιδέα κάποιος μηχανικός της εποχής να το κατασκευάσει έτσι αλλά μαθαίνοντας μες το χρόνο αποδείχθηκε ότι πράγματι ήταν μία πολύ καλή λύση. Θα λέγαμε ότι αυτό είναι ένα είδος σεισμικής μόνωσης, με πολύ απλή διατύπωση, που σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιείται και σήμερα στις σεισμικές μονώσεις ως βασική ιδέα».

Ολοκληρώνοντας την κουβέντα μας ο κ. Πιτιλάκης τονίζει ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι στην πρωτοκαθεδρία της τεχνογνωσίας στον κόσμο σε ότι αφορά την αναστήλωση των μνημείων.

«Ο πλούτος της Ελλάδας, η πολιτιστική κληρονομία που έχουμε χρήζει προστασίας και προστασίας όχι με τα λόγια. Πόσο μάλλον ένα μνημείο σαν την Ακρόπολη που περιττό να πω την ακτινοβολία την οποία έχει, εκεί πρέπει να γίνονται συστηματικές μελέτες. Γίνεται ένα καταπληκτικό έργο αναστήλωσης αυτή τη στιγμή αλλά θα έπρεπε να γίνονται και μελέτες.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι στην πρωτοκαθεδρία της τεχνογνωσίας στον κόσμο σε ότι αφορά την αναστήλωση των μνημείων. Είναι σε πολύ καλό επίπεδο αλλά θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο μπροστά» καταλήγει.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Η θανατηφόρα ασθένεια που προκαλεί ένας μύκητας, έχει προκαλέσει δραματική μείωση πληθυσμού σε 501 είδη αμφίβιων σε όλο τον κόσμο (σχεδόν το 7% του συνόλου τους), ενώ 90 είδη έχουν εξαφανιστεί τελείως κατά τα τελευταία 50 χρόνια και σε άλλα 124 είδη το ποσοστό μείωσης του αριθμού τους ξεπερνά το 90%, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.

Η νόσος (Chytridiomycosis), που κατατρώει το δέρμα σε βατράχους, σαλαμάνδρες και άλλα αμφίβια, πλήττει περισσότερες από 60 χώρες, με το σοβαρότερο πρόβλημα στην Αυστραλία, στην Κεντρική και στη Νότια Αμερική. Η Ευρώπη έχει επίσης πληγεί, αλλά σε μικρότερο βαθμό.

Οι ερευνητές από πολλές χώρες, με επικεφαλής τον δρ Μπεν Σιλ της Σχολής Περιβάλλοντος του Αυστραλιανού Εθνικού Πανεπιστημίου, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», εκτιμούν ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη απώλεια βιοποικιλότητας που έχει ποτέ υπάρξει εξαιτίας μίας και μόνο ασθένειας. Ο μύκητας, σύμφωνα με το ΑΜΠΕ, θεωρείται πλέον ένα από τα πιο καταστροφικά είδη-εισβολείς παγκοσμίως, συμβάλλοντας -μαζί με τους ανθρώπους- στην έκτη μεγάλη εξαφάνιση ειδών στην ιστορία της Γης.

Ο μύκητας (Chytrid ή Batrachochytrium dendrobatidis) που είναι υπεύθυνος, πιθανώς, ξεκίνησε την καταστροφική πορεία του κατά τη δεκαετία του 1980 από την Ασία, όπου τα ντόπια αμφίβια φαίνεται να έχουν αναπτύξει ανθεκτικότητα απέναντι του, ενώ χάρη στην παγκοσμιοποίηση και στο διεθνές εμπόριο έχει βρει ευκαιρίες να εξαπλωθεί διεθνώς, καθώς οι άνθρωποι συνεχώς μεταφέρουν φυτά και ζώα από το ένα μέρος στο άλλο.

Πολλά ακόμη είδη αμφίβιων βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης εξαιτίας του μύκητα μέσα στα επόμενα δέκα έως 20 χρόνια, σύμφωνα με τις δυσοίωνες εκτιμήσεις των επιστημόνων. Από την άλλη, διαφαίνονται ακτίνες ελπίδας, καθώς μειώνεται σταδιακά ο αριθμός των νέων ειδών που πλήττονται από τον μύκητα.

Δυστυχώς, ο μύκητας δεν είναι η μόνιμη θανάσιμη απειλή για τα αμφίβια, τα οποία επίσης απειλούνται από την απώλεια των ενδιαιτημάτων τους και την κλιματική αλλαγή.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Ο ΟΗΕ είχε ανακοινώσει τον Φεβρουάριο ότι η περίοδος 2015-2018 ήταν η πιο θερμή από τότε που άρχισε η καταγραφή των μετεωρολογικών δεδομένων.

Οι ωκεανοί γνώρισαν πρωτοφανή επίπεδα ζέστης το 2018 προειδοποίησε σήμερα ο ΟΗΕ, εκφράζοντας ανησυχίες για τους κινδύνους στη θαλάσσια ζωή απέναντι στην κλιματική αλλαγή.

Ο ΟΗΕ είχε ανακοινώσει τον Φεβρουάριο ότι η περίοδος 2015-2018 ήταν η πιο θερμή από τότε που άρχισε η καταγραφή των μετεωρολογικών δεδομένων.

Στην έκθεση που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα για την κατάσταση του κλίματος στον κόσμο, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (ΠΜΟ) παρέχει διευκρινιστικά στοιχεία για την αύξηση των «φυσικών εκδηλώσεων» της κλιματικής αλλαγής, όπως τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Αναφέρει, επίσης, εκτενώς την αυξανόμενη κοινωνικο-οικονομική επίδραση.

Σύμφωνα με τον ΠΜΟ, το θερμικό περιεχόμενο των ωκεανών έφθασε σε νέες τιμές ρεκόρ το 2018 σε βάθος μεταξύ 0 και 700 μ. (τα στοιχεία ανάγονται στο 1955) και μεταξύ 0 και 2.000 μ. (στοιχεία ανάγονται στο 2005) εκμηδενίζοντας τα ρεκόρ του 2017.

Η αύξηση του επιπέδου των θαλασσών συνεχίζεται με «γρήγορο ρυθμό» φθάνοντας σε ποσοστά ρεκόρ, σύμφωνα με τον ΠΜΟ. Αυτή η επιτάχυνση της αύξησης του μέσου επιπέδου της θάλασσας οφείλεται κυρίως στον αυξημένο ρυθμό της απώλειας της μάζας πάγου των στρωμάτων πάγου (οι μόνιμοι πάγοι ή πολικοί πάγοι).

Η έκταση των θαλασσίων πάγων της Αρκτικής ήταν πολύ μικρότερη από την κανονική καθ΄όλη τη διάρκεια του 2018, παρουσιάζοντας πτωτικά ρεκόρ τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. Και στο τέλος του 2018, η έκταση των θαλασσίων πάγων, κατά τον ημερήσιο μέσο όρο, ήταν κοντά στα χαμηλότερα ρεκόρ που έχουν παρατηρηθεί ποτέ.

«Τα δεδομένα που αναφέρονται στην παρούσα έκθεση είναι πολύ ανησυχητικά. Τα τέσσερα τελευταία χρόνια είναι τα θερμότερα που έχουν καταγραφεί ποτέ και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια του πλανήτη το 2018 ήταν υψηλότερη κατά σχεδόν 1 βαθμό Κελσίου σε σχέση με τις προβιομηχανικές τιμές» υπογράμμισε ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες σε εισαγωγικό σημείωμα. «Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο» πρόσθεσε.

Σύμφωνα με την έκθεση, το 2018, οι περισσότεροι φυσικοί κίνδυνοι, θύματα των οποίων ήταν σχεδόν 62 εκατομμύρια άνθρωποι, είχαν σχέση με ακραίες μετεωρολογικές και κλιματικές συνθήκες. Όπως κατά το παρελθόν, οι πλημμύρες ήταν αυτές που έπληξαν τους περισσότερους ανθρώπους, 35 και πλέον εκατομμύρια.

Περισσότεροι από 1.600 θάνατοι είχαν σχέση με τα κύματα καύσωνα και τις δασικές πυρκαγιές που έπληξαν την Ευρώπη, την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ. Οι υλικές ζημιές μόνο στις ΗΠΑ έφτασαν σε ύψος ρεκόρ: 24 δισεκατομμύρια δολάρια. Στην Ινδία, το κρατίδιο Κεράλα δεν είχε γνωρίσει τόσες πολλές βροχοπτώσεις και τόσο καταστροφικές πλημμύρες εδώ και σχεδόν έναν αιώνα.

(Πηγή: in.gr)

Ο Άρης διέθετε ποτάμια πολύ μεγαλύτερα σε πλάτος από αυτά του δικού μας πλανήτη και, μάλιστα, είναι πιθανό ότι είχαν νερό έως πριν από ένα δισεκατομμύριο χρόνια, δηλαδή, σχετικά πρόσφατα, σύμφωνα με νέες επιστημονικές εκτιμήσεις.

Ο Άρης διέθετε ποτάμια πολύ μεγαλύτερα σε πλάτος από αυτά του δικού μας πλανήτη και, μάλιστα, είναι πιθανό ότι είχαν νερό έως πριν από ένα δισεκατομμύριο χρόνια, δηλαδή, σχετικά πρόσφατα, σύμφωνα με νέες επιστημονικές εκτιμήσεις.

Οι επιστήμονες από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Βρετανία, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Έντγουιν Κάιτ του Πανεπιστημίου του Σικάγο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», ανέλυσαν τα έως τώρα δορυφορικά και άλλα δεδομένα για τη γεωμορφολογία του Άρη και κατέληξαν ότι ο «κόκκινος» πλανήτης διέθετε ποτάμια με πλάτος έως περίπου διπλάσιο από αυτά της Γης.

Τα αρειανά ποτάμια ήταν εξαπλωμένα σε όλο τον πλανήτη και δεν ήσαν ούτε βραχύβια, ούτε τοπικό φαινόμενο. Τα εκατοντάδες αυτά ποτάμια πιθανώς κυλούσαν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, πριν από 3,6 έως ένα δισεκατομμύριο χρόνια, ίσως, και πιο πρόσφατα. Μάλιστα, εκτιμάται ότι υπήρχε σημαντική και συνεχής απορροή στα αρειανά ποτάμια, που έφθανε τα τρία έως 20 κιλά ανά τετραγωνικό μέτρο καθημερινά.

Οι επιστήμονες εικάζουν ότι λόγω του υγρού κλίματος του Άρη κάποτε, έπεφταν έντονες βροχές ακόμη και στη διάρκεια της εποχής που ο γειτονικός πλανήτης σταδιακά έχανε την ατμόσφαιρά του και ξεραινόταν.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, τα αρειανά ποτάμια είχαν ισχυρή απορροή σχεδόν έως την τελευταία (γεωλογική) στιγμή, προτού το υγρό κλίμα του Άρη γίνει ξηρό. Απλώς, αντί να έχουν μήκος χιλιάδων χιλιομέτρων όπως πριν, είχαν πια μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων.

Η νέα μελέτη δημιουργεί, πάντως, ακόμη περισσότερα ερωτηματικά για το αρχαίο κλίμα του Άρη, για το οποίο οι επιστήμονες δεν έχουν σαφή εικόνα μέχρι στιγμής.

(Πηγή: tanea.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τα ψυχωσικά επεισόδια, όπως το να ακούει κανείς ανύπαρκτες φωνές ή να κάνει παρανοϊκές σκέψεις, είναι συχνότερα στους εφήβους που ζουν σε πόλεις με μεγάλη ρύπανση του αέρα, σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που ζουν σε αγροτικές περιοχές, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, την πρώτη που κάνει αυτή τη συσχέτιση, αν και δεν έχει βρεθεί κάποιος βιολογικός μηχανισμός που να συνδέει με βεβαιότητα τη ρύπανση με τα συμπτώματα της ψύχωσης.

Άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν συσχετίσει τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης με τον κίνδυνο εγκεφαλικού και άνοιας στους ηλικιωμένους. Η νέα μελέτη έρχεται να προστεθεί σε όσες δείχνουν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να επιβαρύνει τη σωματική, οδηγώντας τελικά και σε προβλήματα ψυχικής υγείας.

Οι επιστήμονες του Βασιλικού Κολλεγίου (King’s) του Λονδίνου, με επικεφαλής τη δρα Τζόαν Νιούμπερι του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ψυχιατρικό περιοδικό “JAMA Psychiatry”, σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, ανέλυσαν στοιχεία για 2.232 εφήβους ηλικίας 12 έως 18 ετών.

Η μελέτη ταξινόμησε τους νέους σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τη διαμονή τους σε αστική, ημιαστική ή αγροτική περιοχή. Σχεδόν το ένα τρίτο των εφήβων είχαν αναφέρει τουλάχιστον ένα ψυχωσικό επεισόδιο, όπως να νομίζουν ότι κάποιος τους κατασκοπεύει συστηματικά ή να ακούνε φωνές που κανείς άλλος δεν μπορεί να ακούσει. Οι επιστήμονες συσχέτισαν τη συχνότητα των ψυχωσικών επεισοδίων με το επίπεδο ατμοσφαιρικής ρύπανσης στον τόπο διαμονής τους στη διάρκεια ενός έτους.

Διαπιστώθηκε ότι όσο μεγαλύτερη ήταν η ρύπανση του αέρα, πράγμα που συνέβαινε στις αστικές περιοχές, τόσο πιθανότερο ήταν να διαγνωσθεί ένας έφηβος ότι είχε επεισόδιο ψύχωσης και αυτό άσχετα με άλλους παράγοντες, όπως το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Στα πρωτοφανή και μεγάλης έντασης καιρικά φαινόμενα, που έπληξαν την περιοχή των Χανίων το Φεβρουάριο, απέδωσε της μεγάλης έκτασης καταστροφές, που υπήρξαν σε πολλά σημεία της Περιφερειακής Ενότητας, ο ομότιμος καθηγητής Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Γιώργος Τσακίρης.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, που παραχώρησε στην αντιπεριφέρεια Χανίων, με θέμα τα γεωλογικά φαινόμενα μετά από τις τελευταίες θεομηνίες και την εξέλιξη του ερευνητικού έργου «Επικαιροποίηση σχεδίου αξιοποίησης υδατικού δυναμικού λεκάνης Ταυρωνίτη», ο κ. Τσακίρης τόνισε ότι η ένταση των φαινομένων ήταν τέτοια ώστε ήταν αδύνατον να αντέξουν υποδομές και δίκτυα.

«Η φετινή τιμή των 1200 κυβικών βροχής το στρέμμα που καταγράφηκε στο μετεωρολογικό σταθμό Ασκύφου έχει μια περίοδο επαναφοράς τα 502 χρόνια. Για εμάς τους μηχανικούς, ήταν ένα γεγονός που δεν μπορείς να το καταλάβεις καν. Είναι ένα πολύ ακραίο γεγονός. Να σκεφτείτε ότι όλα τα αντιπλημμυρικά έργα, που κατασκευάζουμε σήμερα, σχεδιάζονται με μια περίοδο επαναφοράς τα 50 χρόνια. Ότι έργα και να είχαμε κατασκευάσει, ότι αντιπλημμυρικά, όσο καλύτερα και να είχαν σχεδιαστεί οι γέφυρες, αυτό το γεγονός από μόνο του ήταν τόσο ακραίο που δεν μπορούσαν προφανώς να αντέξουν τα έργα» υποστήριξε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Τσακίρης επεσήμανε ιδιαίτερα ότι η αποκατάσταση των ζημιών απαιτεί συστηματική και διαρκή προσπάθεια από την πλευρά των αρχών, αλλά και υπομονή από την πλευρά των πολιτών σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Καταθέτοντας την πρότασή του για την αποκατάσταση των ζημιών υποστήριξε ότι για την αντιπλημμυρική θωράκιση του νομού προκρίνει να υπάρξει ένας στρατηγικός σχεδιασμός, που θα προβλέπει την κατασκευή έργων μικρού κόστους σε ορεινές περιοχές, που θα συγκρατούν τα νερά και θα περιορίζουν το ενδεχόμενο πλημμυρών.

Από την πλευρά του ο αντιπεριφερειάρχης Χανίων, Απόστολος Βουλγαράκης, αφού αναφέρθηκε στις προσπάθειες που καταβάλλονται για αποκατάσταση των ζημιών επεσήμανε ότι «απαιτούν σωστή ιεράρχηση και έργα που πρέπει να γίνουν με την λογική και την πρακτική που φέρνουν ουσιαστικά αποτελέσματα».

(Πηγή: newsbeast.gr)

Συντάκτης: Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη νέα οδηγία για τα πνευματικά δικαιώματα. Δίκαιη ανταμοιβή ή προληπτική λογοκρισία για τους δημιουργούς;

Η πλειοψηφία στην Ολομέλεια του Στρασβούργου ήταν μεγαλύτερη από την αναμενόμενη: 348 βουλευτές υπερψήφισαν, ενώ 274 καταψήφισαν τη διαμφισβητούμενη διάταξη, με την οποία καταβάλλεται στον δημιουργό αμοιβή για την αναπαραγωγή έργου του στο διαδίκτυο. Σε διαφορετική περίπτωση ειδικά φίλτρα θα εμποδίζουν τη δημοσίευση έργου, για το οποίο δεν υπάρχει έγκριση του δημιουργού. Εδώ ακριβώς είναι η διαφωνία ανάμεσα σε αυτούς που λένε ότι «πρέπει να μπει μια τάξη» στο διαδίκτυο και εκείνους που υποστηρίζουν ότι «κινδυνεύει η ελευθερία του λόγου».

Eιδικά φίλτρα θα εμποδίζουν τη δημοσίευση έργου για το οποίο δεν υπάρχει έγκριση του δημιουργού

Οι πρώτοι, στους οποίους ανήκει η πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου, θεωρούν ότι η ρύθμιση προστατεύει τους δημιουργούς, καθώς υποχρεώνει μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες (Google News, YouTube κ.α.) να μοιράζονται τα κέρδη τους με μουσικούς, ηθοποιούς ή δημοσιογράφους που δραστηριοποιούνται σε ψηφιακό περιβάλλον. Η ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μαρία Σπυράκη δηλώνει στην Deutsche Welle ότι «η ελευθερία του ενός τελειώνει εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα του άλλου» και ότι πρέπει να προστατεύονται οι start-up πλατφόρμες, αλλά και να αποζημιώνονται οι δημιουργοί. «Θέλουμε ανοιχτό και ελεύθερο διαδίκτυο χωρίς λογοκρισία, οι δημιουργοί όμως πρέπει να αμείβονται δίκαια για τη χρήση των έργων τους», λέει ο Γιώργος Γραμματικάκης, ευρωβουλευτής με «Το Ποτάμι».

Τέλος στο ελεύθερο ίντερνετ;

Οι πολέμιοι της νέας νομοθεσίας, μεταξύ αυτών ευρωβουλευτές της Αριστεράς και των Πρασίνων, προειδοποιούν ότι «έρχεται το τέλος του ελεύθερου ίντερνετ». Υποστηρίζουν ότι υπό το πρόσχημα της ανταμοιβής καθιερώνεται λογοκρισία στην έκφραση. Επιπλέον, θεωρούν ότι τα φίλτρα περιεχομένου δεν μπορούν να κάνουν τον απαραίτητο διαχωρισμό. Για παράδειγμα, επισημαίνουν, δεν αντιλαμβάνονται το σατυρικό στοιχείο στα ιδιαίτερα δημοφιλή διαδικτυακά μιμίδια (memes) ή σε αρχεία GIF.

Διαδηλώσεις κατά της μεταρρύθμισης έγιναν και στην Αθήνα

Το περασμένο Σαββατοκύριακο πάνω από 200.000 άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους σε όλη την Ευρώπη, διαδηλώνοντας την αντίθεσή τους στη νέα οδηγία. Δεν έλειψαν όμως και εκδηλώσεις υποστήριξης, όπως το καλλιτεχνικό χάπενινγκ που έγινε την Τρίτη μπροστά στο κτίριο του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Μετά τη θετική απόφαση των ευρωβουλευτών, απομένει η τελική έγκριση του Συμβουλίου Υπουργών για να τεθεί σε ισχύ η νέα οδηγία.

(Πηγή: dw.com)