paidevo.gr

Ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, σαν άλλος ένας μύθος από τους πολλούς που κυκλοφορούν σχετικά με τον Παγκόσμιο Ιστό: η ιστορία λέει ότι υπάρχουν επτά άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που κατέχουν τα επτά υπερ-κλειδιά, τα οποία ορίζουν τη λειτουργία ή την παύση του Ιστού.

Κι ωστόσο πρόκειται για απόλυτη πραγματικότητα: ολόκληρος ο παγκόσμιος ιστός, η λειτουργία του και η ασφάλειά του, εξαρτάται από επτά κλειδιά στα οποία έχουν πρόσβαση μονάχα επτά άτομα πάνω στον πλανήτη…

Τα κλειδιά αυτά βρίσκονται διασκορπισμένα σε όλο τον κόσμο, φυλασσόμενα μέσα σε υψίστης ασφαλείας θυρίδες, τις οποίες δεν μπορεί να ανοίξει ο οποιοδήποτε, αλλά τα συγκεκριμένα επτά υψηλά ιστάμενα πρόσωπα με ειδική διαπίστευση.

Ο δημοσιογράφος Τζέιμς Μπόλ «σκαλίζει» το θέμα και ακολουθεί τους μυστηριώδεις «κλειδοκράτορες» σε μυστική συνάντησή τους στο Λος Άντζελες, για να μάθει πώς ελέγχεται, αλλά και για το πώς μπορεί να καταρρεύσει μέσα σε μερικά λεπτά ο παγκόσμιος ιστός.

Παρακολουθήστε το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Guardian στο βίντεο που ακολουθεί:

(πηγή: techit.gr)

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας χρήσης τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας, που πραγματοποιήθηκε για το 2013 από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), το 60,4% των πολιτών της χώρας (ηλικίας 16-74 ετών) χρησιμοποίησε, το α’ τρίμηνο πέρυσι, ηλεκτρονικό υπολογιστή, ενώ το 59,9% του πληθυσμού έκανε και χρήση του διαδικτύου.

Η συντριπτική πλειονότητα των συνδέσεων στο διαδίκτυο από την κατοικία είναι ευρυζωνικές συνδέσεις. Από το α’ τρίμηνο 2012, η μεγαλύτερη αύξηση (6,8%) καταγράφεται στην περιφέρεια Αττικής και η μικρότερη στην περιφέρεια της Κεντρικής Ελλάδας (1,5%).

Συγκεκριμένα, περισσότεροι από 6 στους 10 άνδρες χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, και σχεδόν η ίδια αναλογία εμφανίζεται και στις γυναίκες. Έντονες, όμως, είναι οι διαφοροποιήσεις που παρατηρούνται στις ηλικιακές ομάδες. Περισσότεροι από 9 στους 10 ηλικίας 16-24 ετών χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και μόλις 1 στους 10 ηλικίας 65-74 ετών.

Για ποιους λόγους χρησιμοποιούν οι Ελληνες το διαδίκτυο

Στους λόγους χρήσης του διαδικτύου, η αναζήτηση πληροφοριών και υπηρεσιών παραμένει, όπως και το 2012, στην κορυφή της λίστας των δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται μέσω διαδικτύου, με ποσοστό 83,4%, ενώ η online ανάγνωση ειδήσεων σε ιστοσελίδες, εφημερίδες και περιοδικά είναι η δεύτερη περισσότερο πραγματοποιούμενη δραστηριότητα, με ποσοστό 77,1%.

Σε σχέση με το 2012, η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφεται στην πώληση αγαθών ή υπηρεσιών μέσω δημοπρασιών με τοποθέτηση διαφήμισης σε ιστοσελίδα όπως το e-Bay (+47,5%), στην πραγματοποίηση κλήσεων ή βιντεοκλήσεων μέσω του διαδικτύου, με χρήση προγραμμάτων όπως το Skype (+14,2%) και στις τραπεζικές συναλλαγές (+7,8%).

Σύνδεση εν κινήσει για τρεις στους 10

Περίπου 3 στους 10 συνδέονται στο διαδίκτυο εν κινήσει (εκτός κατοικίας και χώρου εργασίας), από φορητή συσκευή.

Ειδικότερα, το 26,7% του συνολικού πληθυσμού ηλικίας 16-74 ετών και το 44,7% όσων χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο το α’ τρίμηνο του 2013, συνδέθηκαν εκτός της κατοικίας και του χώρου εργασίας τους, με χρήση κινητού τηλεφώνου ή smart phone, φορητού υπολογιστή (laptop, notebook, netbook ή tablet) ή άλλης φορητής συσκευής (PDA, MP3 player, e-book reader, φορητή κονσόλα παιχνιδιών κλπ), παρουσιάζοντας αύξηση 18,7% και 9,3%, αντίστοιχα, σε σχέση με το α’ τρίμηνο του 2012.

Η μεγάλη αύξηση που καταγράφεται στη χρήση ασύρματων δικτύων (WiFi) για σύνδεση στο διαδίκτυο στην κατοικία, καταγράφεται και για την εν κινήσει χρήση από φορητές συσκευές.

Σχετική σταθερότητα καταγράφεται στη χρήση υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, καθώς 4 στα 10 άτομα, ηλικίας 16-74 ετών, χρησιμοποίησαν, τη χρονική περίοδο Απριλίου 2012 – Μαρτίου 2013, για προσωπική χρήση τις υπηρεσίες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Οι συγκεκριμένες υπηρεσίες περιλαμβάνουν κάθε συναλλαγή των πολιτών με δημόσιες υπηρεσίες μέσω του διαδικτύου, για προσωπική χρήση.

(πηγή: iefimerida.gr)

Οι ζημιές που θα προκύψουν θα είναι τετραπλάσιες από τις σημερινές

Καμπανάκι κινδύνου για την Ευρώπη κρούει μια νέα μεγάλη μελέτη. Σε αυτή αναφέρεται ότι οι ακραίες πλημμύρες στην Ευρώπη, όπως αυτές που έπληξαν πρόσφατα τη Βρετανία, θα διπλασιαστούν τις προσεχείς δεκαετίες. Σύμφωνα με την έρευνα το φαινόμενο θα λάβει ανησυχητικές διαστάσεις μέχρι το 2050 και το κόστος από αυτές τις πλημμύρες θα τετραπλασιαστεί σε σχέση με το σημερινό.

Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι στο μέλλον οι πλημμύρες όλο και περισσότερο δεν θα γνωρίζουν σύνορα, καθώς όταν θα ξεχειλίζουν οι ποταμοί μιας χώρας, είναι πιθανό να έχουν ανάλογο αντίκτυπο και στις γειτονικές χώρες. Για αυτό, οι επιστήμονες καλούν τα κράτη να προετοιμαστούν έγκαιρα, διαθέτοντας επαρκή κεφάλαια σε μηχανισμούς χρηματοδοτικής υποστήριξης και αλληλεγγύης σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Η μελέτη

Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχαν ειδικοί διαφόρων τομέων όπως αυτοί της υδρολογίας, του κλίματος, των οικονομικών, των μαθηματικών κ.α.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκτεταμένες και καταστροφικές πλημμύρες, όπως αυτές που έπληξαν διάφορες ευρωπαϊκές χώρες (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία κ.α.) το 2013 και 2014, είναι πολύ πιθανό ότι θα αυξηθούν σε συχνότητα από μία ανά 16 χρόνια (όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα) σε μία ανά δέκα χρόνια έως το 2050.

Εκτιμούν ότι κατά την περίοδο 2000-2012 στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι μέσες ετήσιες ζημιές λόγω πλημμυρών ανέρχονταν σε 4,9 δισεκατομμύρια ευρώ, όμως μπορεί να αυξηθούν δραματικά σε 23,5 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο έως το 2050. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Climate Change».

Οι ερευνητές αποδίδουν την καταστροφικότητα των πλημμυρών κατά το ένα τρίτο στην κλιματική αλλαγή (που εντείνει τις βροχοπτώσεις) και κατά τα δύο τρίτα σε κοινωνικο-οικονομικούς παράγοντες. Κυρίως στο ότι η ανάπτυξη μιας χώρας και η αύξηση του πληθυσμού της συνοδεύεται από την επέκταση των κατοικιών, των υποδομών και άλλων ανθρωπίνων δραστηριοτήτων σε ευάλωτες από πλημμύρες περιοχές.

(πηγή: newmoney.gr)

Σοκ προκαλούν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την οικονομική κατάσταση των ελληνικών νοικοκυριών. Είναι χαρακτηριστικό, ότι το ποσοστό φτώχειας στην Ελλάδα, έφτασε το 34,6%. Το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε 3.795.100 άτομα.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το ποσοστό του πληθυσμού της Ελλάδας που βρίσκεται είτε σε κίνδυνο φτώχειας, είτε σε κατάσταση κοινωνικού αποκλεισμού, είναι υψηλότερο από ό,τι στις άλλες χώρες τις ΕΕ (ΕΕ-28: 25,1%) με εξαίρεση τη Βουλγαρία (49,3%), τη Ρουμανία (41,7%) και τη Λεττονία (36,6%).

Και άλλοι, όμως, δείκτες σχετικής φτώχειας οδηγούν σε παρόμοια συμπεράσματα όσον αφορά τις διαστάσεις του φαινομένου στη χώρα μας και τη σχετική θέση της Ελλάδος, έναντι των άλλων χωρών της ΕΕ.

Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το χάσμα ή βάθος της σχετικής φτώχειας, το οποίο μετρά την απόσταση του ορίου της φτώχειας (για το σύνολο του πληθυσμού) από τη διάμεσο του ισοδύναμου εισοδήματος των ατόμων που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, ως ποσοστό του ορίου της φτώχειας, υπολογίζεται σε 29,9% το 2012 στην Ελλάδα (ΕΕ-28: 24,1%).

Αυτό σημαίνει ότι 50% των φτωχών έχουν εισόδημα μικρότερο από το 70,1% της γραμμής φτώχειας, δηλαδή κάτω από 4.000 ευρώ ετησίως ανά άτομο. Επιπλέον, ο πληθυσμός που διαβιοί σε νοικοκυριά στα οποία δεν εργάζεται κανένα μέλος ή εργάζεται λιγότερο από 3 μήνες συνολικά το χρόνο ανέρχεται σε 1.010.900 άτομα ή σε 16,1% του πληθυσμού ηλικίας 18-59 ετών, ενώ το 2011 και το 2010 ήταν 837.300 και 544.800 άτομα αντίστοιχα.

Όπως προκύπτει από τα διαθέσιμα στοιχεία, όλοι οι δείκτες του κινδύνου σχετικής φτώχειας αυξήθηκαν σημαντικά για την Ελλάδα κατά τα τρία πρώτα έτη της τρέχουσας κρίσης: Το ποσοστό της σχετικής φτώχειας αυξήθηκε κατά 3,4 εκατοστιαίες μονάδες ή 17,3% (εισοδήματα 2008: 19,7%, 2011: 23,1%), το χάσμα της φτώχειας αυξήθηκε κατά 5,8 εκατοστιαίες μονάδες ή 24,1%, ενώ ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε κατά 7,0 εκατοστιαίες μονάδες ή 25,4%.

Ωστόσο, εξαιρετικά πιο δραματική είναι η επιδείνωση των δεικτών φτώχειας στην περίοδο της τρέχουσας κρίσης, σε απόλυτους όρους, δηλαδή όταν η γραμμή της φτώχειας παραμένει διαχρονικά σταθερή σε όρους πραγματικής αγοραστικής δύναμης.

Το ποσοστό φτώχειας για το έτος 2010 υπολογιζόμενο με το κατώφλι φτώχειας του έτους 2005 (60% του διάμεσου εισοδήματος του 2005 εκφρασμένου σε τιμές του 2010 με βάση τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή) ήταν 16,3%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το επόμενο έτος της έρευνας (2011) έφθασε στο 22,9% και για το 2012 στο 32,3%.

Όπως προκύπτει, στην περίοδο της τρέχουσας κρίσης και μέσα στα δύο μόλις τελευταία έτη για τα οποία υπάρχουν στοιχεία σχεδόν διπλασιάστηκαν οι διαστάσεις της φτώχειας σε απόλυτους όρους (αύξηση κατά 16 εκατοστιαίες μονάδες ή 98,2%)

(πηγή: iefimerida.gr) 

(Fosphotos: Φωτογραφία από το Φεστιβάλ Αφρικανικής Γαστρονομίας και Λαϊκής Τέχνης)

Τις προσωπικές ιστορίες μεταναστών, που ζουν στην Ελλάδα και περιμένουν την άδεια παραμονής, και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν παρουσίασε, η εκπρόσωπος της Ένωσης Αφρικανών Γυναικών Λορέτα Μακόλι στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, στο πλαίσιο της συζήτησης για το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για τον μεταναστευτικό κώδικα.

Η Λορέτα Μακόλι, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην ιστορία μιας μητέρας που το παιδί της νοσηλεύεται με βαριά ασθένεια σε νοσοκομείο. «Πρέπει να κάνει εγχείρηση το παιδί. Πρέπει η μάνα να υπογράψει. Δεν πάει να υπογράψει γιατί φοβάται. Δεν έχει άδεια παραμονής».

«Ξέρω μια άλλη μάνα που αρρώστησε βαριά το παιδί της και πρέπει να πάει στο εξωτερικό. Δεν μπορεί να πάει λόγω του ότι δεν έχει άδεια παραμονής. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, μια μάνα τριών ανήλικων παιδιών έπαθε εγκεφαλικό. Είναι ανασφάλιστη. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε για να βοηθήσουμε», σημείωσε.

Η Λορέτα Μακόλι, που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα εδώ και 31 χρόνια, αναφέρθηκε και στα προβλήματα που βιώνει η ίδια. «Έχω 20 χρόνια να δω το παιδί μου. Εγώ εδώ, να δουλεύω, και αυτό στην Αφρική, από τότε που γεννήθηκε, γιατί δεν μπορώ να του βγάλω άδεια παραμονής και να το φέρω στην Ελλάδα. Μόνο κάποια μάνα εδώ μέσα μπορεί να με καταλάβει», είπε απευθυνόμενη προς την επιτροπή.

Η Λορέτα Μακόλι ήταν μία από τις εκπροσώπους αρμόδιων φορέων που είχαν κληθεί σήμερα, Παρασκευή, για να εκφράσουν την άποψη τους στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών για τον μεταναστευτικό κώδικα.

«Έχω ένα μεγάλο παράπονο. Κάνουμε προσπάθειες συνεχώς, αλλά λόγω του φαύλου κύκλου που υπάρχει, πάντα βρίσκουμε εμπόδιο για να πάρουμε τις άδειες παραμονής», δήλωσε η κ. Μακόλι. «Οι ελληνίδες γυναίκες, όταν πάνε να γεννήσουν, πληρώνουν αμοιβή 300 ευρώ. Οι μετανάστριες πρέπει να καταβάλουν τα διπλάσια. Όταν γεννηθεί ένα παιδί εδώ και φθάσει η ώρα να πάει σχολείο, τα εμπόδια για τα χαρτιά παραμονής είναι τεράστια. Παρ’ όλο που οι γονείς τους μπορεί να είναι νόμιμοι. Και έτσι σταματάνε το σχολείο, γιατί δεν έχουν χαρτιά», τόνισε μεταξύ άλλων.

«Δεν λέμε ότι δεν είναι καλά που φύγαμε από τη χώρα μας λόγω πολέμου. Από τη μια πλευρά είναι καλό, γιατί σωθήκαμε και είμαστε στην Ελλάδα. Ξέρετε, όμως, τι περνάμε κάθε φορά που περνάς το δρόμο να ακούς να σου φωνάζουν ‘χαλάσατε την Ελλάδα. Είστε εγκληματίες!’; Όλοι υποφέρουμε από τα εγκλήματα. Πρέπει να μιλάμε μία γλώσσα σε αυτά. Δεν φταίνε μόνο οι μετανάστες» επισήμανε, σύμφωνα πάντα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, και κατέληξε λέγοντας: «Θέλω να αλλάξει κάποιος τη θέση του μαζί μου. Αυτός που τα λέει αυτά να δει και τι περνάμε εμείς. Οικογένειες μεταναστών έχουν διαλυθεί, λόγω της άδειας παραμονής. Η νομιμοποίηση δεν κάνει κακό στη χώρα».

Απευθυνόμενος προσωπικά στην ίδια, ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, Λεωνίδας Γρηγοράκος, δεσμεύθηκε ότι το υπουργείο θα ασχοληθεί όχι μόνο με τις περιπτώσεις στις οποίες αναφέρθηκε η Λορέτα Μακόλι, αλλά και με όλες τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί από κόμματα και φορείς.

«Η ελληνική δημοκρατία θεωρεί τους μετανάστες εθνικό κεφάλαιο. Τους θεωρούμε ανθρώπους της διπλανής μας πόρτας. Ιδιαίτερα, για όσους συντρέχουν ανθρωπιστικοί λόγοι, είμαστε πολύ ευαίσθητοι. Και να ξέρετε, το μεταναστευτικό είναι κυρίαρχο θέμα στην ατζέντα της ελληνικής προεδρίας» είπε ο Λεωνίδας Γργοράκος και δεσμεύτηκε για τηλεφωνική επικοινωνία σε προσωπικό επίπεδο τόσο του ιδίου όσο και των άλλων υπηρεσιακών παραγόντων για να υπάρχει άμεση ανταπόκριση στα προβλήματα.

(πηγή: tvxs.gr)

Η… άλλη, η σκοτεινή, πλευρά της οικονομικής κρίσης που σοβεί στην Ελλάδα, δεν έχει να κάνει αριθμούς, ελλείμματα και πλεονάσματα, αλλά με την υγειονομικό δράμα που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Η μείωση των πόρων προς την Υγεία, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, όπως αναφέρει η εφημερίδα «The Scotsman», έχουν φέρει ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων σε βαριές ασθένειες όπως: AIDS, φυματίωση, κατάθλιψη και θάνατο βρεφών.

Δεδομένου ότι η οικονομική κρίση χτύπησε το 2009, οι δαπάνες για την υγεία της κυβέρνησης έχουν μειωθεί και ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν μείνει χωρίς ασφάλιση υγείας.

Καθώς οι περικοπές που έγιναν στα προγράμματα πρόληψης του AIDS, τα ποσοστά του ιού HIV και της φυματίωσης σε χρήστες ναρκωτικών έχουν κορυφωθεί. Μελέτες δείχνουν ακόμη πως έχουν αυξηθεί ακόμα και οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα κατά 45%,μεταξύ 2007 και 2011.

Η νέα έρευνα διαπίστωσε ότι ο επιπολασμός της μείζονος κατάθλιψης υπερδιπλασιάστηκε 2008-2011, επικαλούμενη οικονομική δυσπραγία ως ένα σημαντικό παράγοντα.

Οι αυτοκτονίες και τα προβλήματα ψυχικής υγείας τείνουν να είναι λιγότερο δημοσιοποιημένες, έτσι ώστε «αυτό είναι ίσως μόνο η κορυφή του παγόβουνου» δήλωσε ο Αλέξανδρος Κεντικελένης του Πανεπιστημίου του Cambridge, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Ο κ. Κεντικελένης είπε ότι θα χρειαστούν χρόνια για να μετρηθούν οι συνέπειες στην υγεία των ανθρώπων που είναι χωρίς τακτική πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, ιδίως τα άτομα με χρόνιες παθήσεις, όπως καρδιακή νόσο.

Ο κ. Κεντικελένης και οι συνεργάτες του παρατήρησαν επίσης μια αύξηση 21% σε θανάτους βρεφών. Σύμφωνα με τα στοιχεία από την ελληνική Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας «ορισμένες έγκυες γυναίκες δεν έχουν πλέον πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, ως εκ τούτου, οι επιπλοκές αργότερα στην εγκυμοσύνη τους, μπορεί να είναι πιο έντονες».

Ο κ. Κεντικελένης και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν επίσης θανάτους παιδιών, με το ποσοστό να έχει αυξηθεί πάνω από 40%, μεταξύ 2008 και 2010. Και αυτό ως αποτέλεσμα ελλιπούς σίτισης και μη δυνατότητας να κάνουν προληπτικές εξετάσεις.

Μέσα σε αυτό το δραματικό πλαίσιο οι Γιατροί του Κόσμου έχουν διπλασιαστεί τον αριθμό των προγραμμάτων που λειτουργούν στην Ελλάδα, από την έναρξη της κρίσης.

Αν και η φιλανθρωπία βρίσκεται πλέον σε πρώτο πλάνο στην Ελλάδα, κυρίως για τη θεραπεία των ευάλωτων πληθυσμών του εξωτερικού όπως οι πρόσφυγες, ο αναπληρωτής διευθυντής Nathalie Simonnot είπε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι στην Ελλάδα που δεν έχουν τη δυνατότητα πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

«Βλέπουμε ανθρώπους σε συνθήκες που δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου» σημειώνει χαρακτηριστικά.

(πηγή: iefimerida.gr) 

«Μια Μπάρμπι εργάτρια», δηλαδή η διάσημη κούκλα με στόμα φιμωμένο με ταινία και τα χέρια αλυσοδεμένα, παρουσιάστηκε σήμερα από τις οργανώσεις Peuples Solidaires καιChina Labor Watch (CLW), κοντά στα μεγάλα παριζιάνικα καταστήματα, μεσούσης της περιόδου των χριστουγεννιάτικων αγορών, όπως μετέδωσε δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου.

Η εκδήλωση αυτή, που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία των οργανώσεων Peuples Solidaires και της αμερικανικής China Labor Watch (CLW), είχε στόχο να καταγγείλει, ενώ τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων που εργάζονται στα εργοστάσια της Κίνας για λογαριασμό της γνωστής αμερικανικής εταιρείας παιγνιδιών Mattel.

Από την ιστοσελίδα της οργάνωσης (με την όχι και τόσο καλή μετάφραση του Google Translate)

Μπροστά σε ένα ροζ κουτί ύψους άνω των 2 μέτρων, μέσα στο οποίο υπήρχε μια κούκλα σε ανθρώπινες διαστάσεις ντυμένη με τη μπλε φόρμα των εργατών, ένας παρουσιαστής της οργάνωσης εκθείασε τα προσόντα της κούκλας: «μπορεί κανείς εύκολα να τη χειριστεί και να την εκμεταλλευτεί όπως επιθυμεί, είναι ικανή να εργάζεται για 13 ώρες την ημέρα για μόλις 12 σεντς εκάστη».

Η εγκατάσταση στο Παρίσι

Πάνω στη συσκευασία αναγραφόταν η εταιρεία που είχε ονομαστεί «Mattee», παραπέμποντας στη γνωστή εταιρεία, υπήρχαν αυτοκόλλητα που επίσης εκθείαζαν τα πλεονεκτήματα της Μπάρμπι: «μισθός φτώχειας», «υψηλή αποδοτικότητα», «λειτουργία χωρίς κοινωνική προστασία».

«Στόχος μας είναι να ευαισθητοποιήσουμε όσο περισσότερο κόσμο μπορούμε και να ασκήσουμε πιέσεις στη Mattel», εξήγησε στο πρακτορείο ο Μπενζαμίν Λεμέσλ της οργάνωσης Peuples Solidaires.

Για τον Κέβιν Σλέιτον, υπεύθυνο της China Labor Watch, η «Μπάρμπι εργάτρια» αντιπροσωπεύει «την απουσία στοιχειωδών δικαιωμάτων» των Κινέζων εργατών σε ό,τι αφορά τις συνθήκες εργασίας. «Οι εργάτες στην Κίνα (. . .) δεν έχουν συνδικαλιστικούς εκπροσώπους, δεν έχουν κανέναν στον οποίο μπορούν να εκφράζουν τα παράπονά τους. Οι συμβάσεις που υπογράφουν είναι πολύ συχνά ένα άγραφο χαρτί».

«Καθώς όμως είναι φτωχοί και προέρχονται από αγροτικές περιοχές, δεν έχουν πραγματικά άλλη επιλογή. Πιστεύουμε ότι η Mattel και τα εργοστάσια όπου εργάζονται αυτοί οι εργάτες επωφελούνται από αυτήν την κατάσταση» προσέθεσε.

«13 ώρες δουλειά τη μέρα!»

«Η αποστολή μας είναι να αναγκάσουμε τη Mattel να τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε το 1997, να σέβεται δηλαδή το εργατικό δίκαιο της Κίνας και να σέβεται τα δικαιώματα των εργατών. Εδώ και 15 χρόνια ή και περισσότερα, η Mattel δε σεβάστηκε ποτέ τις δεσμεύσεις της. Ψεύδονται στην κοινή γνώμη» συνέχιζε να καταγγέλλει ο Σλέιτον.

Τον Οκτώβριο, η μη κυβερνητική οργάνωση CLW δημοσιοποίησε έκθεση για τα αποτέλεσμα της έρευνας που διενήργησαν μυστικοί πράκτορες σε 6 εργοστάσια της Κίνας. Η έρευνα κατέγραψε πολλαπλές παραβιάσεις του εργατικού δικαίου σε ό,τι αφορά το σεβασμό των ωραρίων εργασίας και των αμοιβών.

Από τα 15€ για μια Μπάρμπι, μόνο το 0,38% πάει για την αμοιβή της εργάτριας που την κατασκευάζει (σχετικό ρεπορτάζ στο lepoint.fr)

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η οργάνωση Peuples Solidaires, 152 κούκλες Μπάρμπι πωλούνται κάθε λεπτό στον κόσμο. Περίπου 4 εκατομμύρια άνθρωποι εργάζονται σε βιομηχανίες που παράγουν στην Κίνα.

Ένα βίντεο για την εργασία στα κινέζικα εργοστάσια (στα γαλλικά) από την Peuples Solidaires :

(πηγή: left.gr με  πληροφορίες από ΑΠΕ)

Ενημερωτικό κείμενο της Ένωσης Σχολικών Ψυχολόγων

Πληροφορίες τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά εξέδωσε η Ένωση Σχολικών Ψυχολόγων ως προς τις φυσικές καταστροφές οι οποίες συχνά είναι ιδιαίτερα τραυματικές στα παιδιά και τους νέους. Πιο αναλυτικά αναφέρει:

Πληροφορίες για γονείς και εκπαιδευτικούς

Οι φυσικές καταστροφές μπορεί να είναι και συχνά είναι ιδιαίτερα τραυματικές στα παιδιά και νέους. Το βίωμα ενός επικίνδυνου ή βίαιου σεισμού ή πλημμύρας, θύελλας ή άλλων ξαφνικών αλλαγών στο περιβάλλον είναι τρομακτικό ακόμη και για τους ενήλικες, και η καταστροφή στο οικείο περιβάλλον (δηλαδή, το σπίτι και την κοινότητα) μπορεί να είναι μακράς διαρκείας και βασανιστικά ενοχλητική και οδυνηρή. Συχνά επηρεάζεται μια ολόκληρη κοινότητα, υπονομεύοντας περαιτέρω την ικανότητα ενός παιδιού να νοιώσει ασφάλεια και να αντιληφθεί τι είναι ομαλό και κανονικό στη ζωή.

Όλα αυτά αποτελούν παράγοντες που προκαλούν και αναδεικνύουν μια ποικιλία από μοναδικά ζητήματα και που δοκιμάζουν την ψυχική ικανότητα προσαρμογής, μαζί με τα ειδικά πρακτικά ζητήματα που προκαλούνται από το είδος και τη μορφή των φυσικών καταστροφών (την καταστροφή του σπιτιού ή/και όλης της γειτονιάς/κοινότητας, ανάγκη μεταστέγασης).

Συχνά η προσοχή εστιάζεται μόνο στα πρακτικά ζητήματα ή/ και στις παθολογικές αντιδράσεις ορισμένων ατόμων. Παραγνωρίζονται οι συνέπειες στο ρόλο της οικογένειας και του ψυχοκοινωνικού περιβάλλοντος στην ελάττωση ή την επιδείνωση του ατομικού τραύματος, αλλά παραγνωρίζονται και οι συναισθηματικές αντιδράσεις της πλειοψηφίας των ατόμων που ζουν τη καταστροφή και δοκιμάζουν την ικανότητα προσαρμογής τους και αντιμετώπισης των νέων αναγκών.

Τα γεγονότα του σεισμού είναι τέτοια που συνταράζουν όχι μόνο τα σπίτια αλλά και το γνωστικό σύστημα του ατόμου και το συναισθηματικό του κόσμο. Τα παιδιά, όταν τελειώσει η άμεση απειλή, αναζητούν επαφή με τους ενήλικες που είναι σημαντικοί στη ζωή τους και περιμένουν καθοδήγηση στο πώς να διαχειριστούν τις αντιδράσεις τους στα γεγονότα.

Οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί, και όσοι ασχολούνται με την φροντίδα τους μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά και τους νέους να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες μιας φυσικής καταστροφής παραμένοντας ήρεμοι και διαβεβαιώνοντας και καθησυχάζοντας τα παιδιά ότι δεν κινδυνεύουν και όλα θα πάνε καλά. Από την πρώτη στιγμή, με άμεση ανταπόκριση, θα πρέπει να δοθεί έμφαση σε προσπάθειες διδασκαλίας στρατηγικών αποτελεσματικής αντιμετώπισης, προώθησης υποστηρικτικών σχέσεων, και βοήθειας στα παιδιά να κατανοούν τις συναισθηματικές και άλλες αντιδράσεις τους και να καταλάβουν ότι δεν είναι τα μόνα που αντιδρούν περίεργα και συναισθηματικά.

Τα σχολεία και οι σχολικές δραστηριότητες μπορούν να βοηθήσουν και μπορούν να έχουν ένα σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, παρέχοντας ένα σταθερό και οικείο περιβάλλον. Το σχολικό προσωπικό, ως ενήλικες φροντίδας, μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να επιστρέψουν στις κανονικές δραστηριότητες και ρουτίνες (στο μέτρο του δυνατού), και να παρέχει μια ευκαιρία να μετατραπεί ένα τρομακτικό γεγονός σε μια εμπειρία μάθησης.

Η αποκατάσταση μπορεί να πάρει χρόνο

Αν και οι φυσικές καταστροφές μπορεί να διαρκέσουν μόνο ένα μικρό χρονικό διάστημα, οι επιζώντες μπορεί να ζουν με τα επακόλουθα της καταστροφής για μήνες ή και χρόνια. Η συνεργασία μεταξύ της σχολικής ομάδας κρίσης και ενός συνόλου φορέων της Κοινότητας – Δήμου, κρατικών υπηρεσιών και οργανώσεων είναι αναγκαία για να υπάρχει επαρκής ανταπόκριση στις πολλές ανάγκες των παιδιών, των οικογενειών και της κοινότητας μετά από μια φυσική καταστροφή. Οι οικογένειες συχνά υποχρεώνονται να έχουν συγχρόνως συναλλαγές με πολλά πρόσωπα και ποικίλους φορείς (π.χ., πραγματογνώμονες, εργολάβους, ηλεκτρολόγους, Ερυθρό Σταυρό, ειδικούς, κ.λ.π.).

Η επούλωση των πληγών μετά από μια φυσική καταστροφή παίρνει το χρόνο. Ωστόσο, η έγκαιρη προετοιμασία και η άμεση ανταπόκριση θα διευκολύνει την μετέπειτα προσαρμογή και την επούλωση του ψυχολογικού τραύματος.

Πιθανές αντιδράσεις των παιδιών και των νέων σε φυσικές καταστροφές

Η σοβαρότητα των αντιδράσεων των παιδιών θα εξαρτηθεί από τους συγκεκριμένους παράγοντες κινδύνου. Αυτοί περιλαμβάνουν την έκθεση στο πραγματικό γεγονός, τις σωματικές βλάβες ή την απώλεια ενός αγαπημένου, το επίπεδο γονικής υποστήριξης, την μετακίνηση από το σπίτι τους ή την Κοινότητα, το επίπεδο της φυσικής καταστροφής, και τους προ-υπάρχοντες κινδύνους, όπως μια προηγούμενη τραυματική εμπειρία ή ψυχική ασθένεια. Οι ενήλικες πρέπει να επικοινωνούν με έναν επαγγελματία εάν τα παιδιά εμφανίζουν σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά ή οποιοδήποτε από τα ακόλουθα συμπτώματα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Παιδιά προσχολικής ηλικίας: πιπίλισμα αντίχειρα, ενούρηση, σωματική προσκόλληση και εξάρτηση από τους γονείς, διαταραχές ύπνου, απώλεια της όρεξης, φόβο για το σκοτάδι, παλινδρόμηση στη συμπεριφορά, και απόσυρση από τους φίλους και τις συνήθεις δραστηριότητες.

Παιδιά του δημοτικού σχολείου: αψιθυμία, επιθετικότητα, σωματική προσκόλληση, εφιάλτες, αποφυγή σχολείου, δυσκολία συγκέντρωσης, και απόσυρση από τις δραστηριότητες και τους φίλους.

Έφηβοι: διαταραχές ύπνου και διατροφής, διέγερση, αύξηση των συγκρούσεων, σωματικές ενοχλήσεις, παραβατική συμπεριφορά, και δυσκολία συγκέντρωσης.

Μια μειοψηφία των παιδιών μπορεί να διατρέχει κίνδυνο να εμφανίσει διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) μετά από ένα – τρεις μήνες ή και περισσότερο χρόνο μετά το επώδυνο γεγονός. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν αυτά που αναφέρονται παραπάνω, καθώς επίσης το βίωμα εκ νέου της καταστροφής κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ή/και στα όνειρα, αναμονή και προφυλάξεις ή αίσθημα ότι η καταστροφή συμβαίνει πάλι, αποφυγή υπενθύμισης της καταστροφής, γενικό μούδιασμα σε συναισθηματικά θέματα και αυξημένα συμπτώματα διέγερσης, όπως αδυναμία συγκέντρωσης της προσοχής και αντιδράσεις τρόμου. Ορισμένοι έφηβοι, αν και σπάνια, μπορεί επίσης να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να επιχειρήσουν την αυτοκτονία αν πάσχουν από σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως PTSD ή κατάθλιψη. Και πάλι, οι ενήλικες πρέπει να ζητήσουν επαγγελματική βοήθεια ψυχικής υγείας για τα παιδιά που παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα.

Όμως η πλειοψηφία των παιδιών μπορεί και μάλλον δεν θα έχει πρόβλημα και θα βρει το δρόμο της. Αλλά το κόστος αποκατάστασης και οι πιθανές συνέπειες στους άλλους μπορεί να μετριαστούν αν τα παιδιά και οι παιδαγωγοί τους έχουν την κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη.

Αμέσως μετά από μια φυσική καταστροφή: πληροφορίες για γονείς και εκπαιδευτικούς

Παραμένουμε ήρεμοι και καθησυχαστικοί. Τα παιδιά παίρνουν μηνύματα και έχουν πρότυπα αντίδρασης από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά. Μαζί τους αναγνωρίζουμε την απώλεια ή την καταστροφή, αλλά υπογραμμίζουμε τις προσπάθειες της Κοινότητας/Δήμου για την αποκατάσταση της τάξης και καθαριότητας και για την ανοικοδόμηση. Αν η οικογένεια και οι φίλοι τους μπορούν, τους διαβεβαιώνουμε ότι τους σκέπτονται και θα φροντίσουν για τις ανάγκες τους και ότι η ζωή θα επανέλθει στο φυσιολογικό.

Αναγνωρίζουμε και εξομαλύνουμε τα συναισθήματά τους. Δίνουμε την ευκαιρία στα παιδιά να συζητήσουν τα συναισθήματα και τις ανησυχίες τους, και να ρωτήσουν για όποιο θέμα τους απασχολεί για το γεγονός. Ακούμε με ενσυναίσθηση και με αποδοχή των συναισθημάτων τους. Είναι πολύ σημαντική η ακρόαση με κατανόηση. Τους πληροφορούμε ότι οι αντιδράσεις τους είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες.

Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να μιλήσουν για συμβάντα που σχετίζονται με την καταστροφή. Τα παιδιά χρειάζονται την ευκαιρία να συζητήσουν τις εμπειρίες τους σε ένα ασφαλές περιβάλλον αποδοχής. Οργανώνουμε δραστηριότητες που ενθαρρύνουν τα παιδιά να συζητήσουν τις εμπειρίες τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα μεθόδων (λεκτικές και μη λεκτικές) και να περιλαμβάνει διάφορα σχέδια δράσης (π.χ., ζωγραφική, ιστορίες, δράμα, μουσική, ηχογράφηση και καταγραφή βίντεο). Αναζητούμε τη βοήθεια του σχολικού ψυχολόγου, σύμβουλου, ή άλλου ειδικού εάν χρειαζόμαστε βοήθεια με ιδέες στην οργάνωση των δραστηριοτήτων ή στη διαχείριση της συζήτησης.

Προωθούμε θετική αντίδραση και δεξιότητες επίλυσης των προβλημάτων. Οι δραστηριότητες θα πρέπει να διδάσκουν στα παιδιά πώς να εφαρμόσουν τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων στους στρεσογόνους παράγοντες που σχετίζονται με την καταστροφή. Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να αναπτύξουν ρεαλιστικές και θετικές μεθόδους αντιμετώπισης και οι οποίες αυξάνουν την ικανότητά τους να διαχειρίζονται το άγχος τους και να προσδιορίζουν τις στρατηγικές που ταιριάζουν με κάθε κατάσταση.

Δίνουμε σημασία στην ψυχική ανθεκτικότητα των παιδιών. Επικεντρώνουμε στις ικανότητές τους. Βοηθάμε τα παιδιά να θυμηθούν και να περιγράψουν τι έχουν κάνει στο παρελθόν που τους βοήθησε να ξεπεράσουν το φόβο ή την αναστάτωσή τους. Τους εστιάζουμε την προσοχή σε περιπτώσεις άλλων καταστροφών και σε κοινότητες που έχουν βιώσει παρόμοιες καταστροφές και έχουν ξαναβρεί συνθήκες ομαλής ζωής (π.χ., Κεφαλονιά το 1953, Αθήνα, στο παρελθόν Σαντορίνη, στο εξωτερικό Μαϊάμι και Τσάρλεστον Η.Π.Α., σεισμός και τσουνάμι).

Ενίσχυση της φιλίας των παιδιών και της αλληλο-υποστήριξης συνομηλίκων και συμμαθητών. Τα παιδιά με συναισθηματική υποστήριξη από τους άλλους είναι σε καλύτερη θέση να αντιμετωπίσουν τις αντιξοότητες. Οι σχέσεις των παιδιών με τους συνομηλίκους μπορούν να είναι πηγή ιδεών και προτύπων για το πώς να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και μπορούν να βοηθήσουν να μειωθεί η απομόνωση. Σε πολλές περιπτώσεις καταστροφών, οι φιλίες μπορεί να αποδιοργανωθούν εξαιτίας της μετεγκατάστασης της οικογένειας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γονείς μπορεί να είναι λιγότερο διαθέσιμοι για την παροχή στήριξης στα παιδιά τους λόγω της δικής τους εξάντλησης και λόγω του ότι τους έχουν καταβάλει τα συναισθήματα τους. Δραστηριότητες που προκαλούν τα παιδιά να συνεργάζονται σε μικρές ομάδες μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά και να τα ενισχύσουν να έχουν υποστηρικτικές σχέσεις με τους συνομηλίκους τους.

Προσέχουμε τις δικές μας ανάγκες. Δίνουμε χρόνο για τον εαυτό μας και προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας αντιδράσεις στην κατάσταση όσο το δυνατόν πληρέστερα. Βοηθούμε τα παιδιά μας καλύτερα εάν οι ίδιοι είμαστε καλά. Αν είμαστε αγχωμένοι ή στενοχωρημένοι, τα παιδιά μας είναι πιο πιθανό να αισθάνονται το ίδιο. Μιλήστε με άλλους ενήλικες όπως μέλη της οικογένειας, φίλοι, ή σύμβουλοι. Είναι σημαντικό να μην μένουμε μόνοι μας και να εγκλωβιζόμαστε στους φόβους ή το άγχος. Το μοίρασμα των συναισθημάτων με άλλους συχνά κάνει τους ανθρώπους να συνδέονται μεταξύ τους περισσότερο και να αισθάνονται πιο ασφαλείς. Φροντίζουμε τη σωματική υγεία μας. Αφιερώνουμε χρόνο, ακόμη και αν δεν μπορούμε παρά μόνο λίγο, για να κάνουμε πράγματα που μας αρέσουν. Αποφεύγουμε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών ή αλκοόλ για να νοιώσουμε καλύτερα.

Αμέσως μετά από μια φυσική καταστροφή: πληροφορίες ειδικά για τα σχολεία

Εντοπίζουμε τα παιδιά και τους νέους που είναι υψηλού κινδύνου και σχεδιάζουμε παρεμβάσεις. Οι παράγοντες κινδύνου περιγράφονται πιο πάνω στην ενότητα για τις αντιδράσεις των παιδιών. Οι παρεμβάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν συζητήσεις στην τάξη, ατομική συμβουλευτική, συμβουλευτική σε μικρή ομάδα ή οικογενειακή θεραπεία. Από συζητήσεις στην τάξη, και διατηρώντας στενή επαφή με εκπαιδευτικούς και γονείς, η σχολική ομάδα αντιμετώπισης της κρίσης (π.χ. εκπαιδευτικός, ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός) μπορεί να βοηθήσει να εντοπιστούν οι μαθητές που χρειάζονται εξωσχολικές υπηρεσίες συμβουλευτικής. Επίσης, χρειάζεται να προβλεφθεί μηχανισμός αυτο-παραπομπής και παραπομπής των μαθητών από τους γονείς.

Δίνεται χρόνος και ευκαιρία στους μαθητές να συζητήσουν την καταστροφή. Ανάλογα με την κατάσταση, οι εκπαιδευτικοί μπορεί να είναι σε θέση να καθοδηγήσουν αυτή τη συζήτηση στην τάξη, ή οι μαθητές μπορούν να συναντήσουν τον ψυχολόγο του σχολείου ή άλλο ειδικό ψυχικής υγείας στο πλαίσιο μια ομάδας παρέμβασης στην κρίση. Οι συζητήσεις στην τάξη βοηθούν τα παιδιά να προσεγγίσουν με τη λογική την καταστροφή. Επίσης, ενθαρρύνουν τους μαθητές να αναπτύξουν αποτελεσματικά μέσα αντιμετώπισης και προσαρμογής, ανακαλύπτουν ότι οι συμμαθητές μοιράζονται παρόμοιες ερωτήσεις, και αναπτύσσουν δίκτυα αλληλοϋποστήριξης συνομηλίκων. Αλλά οι εκπαιδευτικοί δεν θα πρέπει να αναμένεται να διεξάγουν τέτοιες συζητήσεις, εάν τα παιδιά έχουν επηρεαστεί σοβαρά, ή αν οι ίδιοι νοιώθουν εξάντληση.

Δίνεται χρόνος και ευκαιρία στο προσωπικό για να συζητήσουν τα συναισθήματά τους και να μοιραστούν τις εμπειρίες τους. Ακόμη και τα μέλη της ομάδας υποστήριξης θα πρέπει να έχουν εξίσου την ευκαιρία να λάβουν υποστήριξη από έναν εκπαιδευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας. Η παρέμβαση σε καταστάσεις κρίσης απομυζά συναισθηματικά και οι προσφέροντες υποστήριξη θα πρέπει να έχουν ευκαιρία για την επεξεργασία της δικής τους ανταπόκρισης στην κρίση. Σε αυτούς μπορεί να περιλαμβάνονται οι εκπαιδευτικοί και λοιπό σχολικό προσωπικό, αν αυτοί ανέλαβαν ρόλο προσφοράς υπηρεσιών στους μαθητές σε κρίση.

Εξασφαλίζουμε πρόσθετη ψυχολογική υποστήριξη. Συχνά πολλοί ειδικοί ψυχικής υγείας είναι πρόθυμοι να παρέχουν υποστήριξη αμέσως μετά από μια φυσική καταστροφή. Όμως μπορεί να λείπουν μακροπρόθεσμες και μεγάλης διάρκειας υπηρεσίες. Ο Ψυχολόγος του σχολείου μαζί με την ομάδα κρίσης μπορεί να βοηθήσει στην παροχή και το συντονισμό των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, αλλά είναι σημαντικό επί πλέον να συνδεθεί με κοινοτικές υπηρεσίες προκειμένου να διασφαλιστεί η παροχή μιας τέτοιας μακροπρόθεσμης βοήθειας. Στην ιδανική περίπτωση αυτές οι σχέσεις θα πρέπει να έχουν προκαθορισθεί από το σχέδιο υποστήριξης στις έκτακτες ανάγκες.

Βοηθώντας τα παιδιά να προσαρμοστούν στη μετεγκατάσταση μετά από μια φυσική καταστροφή

Η μετεγκατάσταση και υποχρεωτική αλλαγή τοποθεσίας κατοικίας είναι συχνή μετά από μια καταστροφή και δημιουργεί μοναδικές προκλήσεις αντιμετώπισης. Μπορεί να συμβάλλει στην κοινωνική, περιβαλλοντική πίεση και το ψυχολογικό στρες που βιώνουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους. Τα παιδιά θα επηρεαστούν περισσότερο από τις αντιδράσεις των γονέων τους και άλλα μέλη της οικογένειας, τη διάρκεια της μετεγκατάστασης, το δικό τους στυλ αντίδρασης στις δυσκολίες και τη συναισθηματική ικανότητα άμεσης αντιδράσεως, καθώς και την ικανότητά τους να μείνουν συνδεδεμένοι με τους φίλους και άλλα γνωστά άτομα και δραστηριότητες.

Στο βαθμό που είναι δυνατό οι γονείς και όλοι οι άλλοι που φροντίζουν τα παιδιά θα πρέπει να:

– Παρέχουν ευκαιρίες για να δουν τα παιδιά τους φίλους τους.

– Μεταφέρουν κατά τη διαμονή στην προσωρινή κατοικία προσωπικά αντικείμενα που έχουν συμβολική αξία και το παιδί εκτιμά.

– Καθιερώνουν ρουτίνα για κάποιες καθημερινές δραστηριότητες, έτσι ώστε κάθε παιδί να έχει μια αίσθηση του τι να περιμένει (στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η επιστροφή στο σχολείο το συντομότερο δυνατό). Παρέχουν την ευκαιρία στα παιδιά να μοιραστούν τις ιδέες τους και να ακουστούν προσεκτικά οι ανησυχίες ή οι φόβοι.

– Είναι ευαίσθητοι στην αναστάτωση που μπορεί να προκαλέσει η μετεγκατάσταση και ανταποκρίνονται στις ανάγκες του παιδιού.

– Λαμβάνουν υπόψη το αναπτυξιακό επίπεδο και τις μοναδικές εμπειρίες κάθε παιδιού. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι, όπως τα παιδιά διαφέρουν, το ίδιο διαφέρουν οι αντιδράσεις τους στην αναστάτωση της μετεγκατάστασης.

Επιπλέον, από το προσωπικό του σχολείου πρέπει να:

– Εξακριβώνεται η κατάσταση του κάθε παιδιού στο σχολείο. Πρέπει να γίνεται επικοινωνία με κάθε παιδί που απουσιάζει και να καταγράφεται το αποτέλεσμα. Να εντοπίζονται οι ανάγκες των παιδιών των οποίων το σπίτι καταστράφηκε ή υπέστη ζημιές.

– Αναζητούνται οι αριθμοί τηλεφώνου και διευθύνσεις για κάθε μαθητή που υποχρεώθηκε να μετεγκατασταθεί.

– Ενθαρρύνονται οι συμμαθητές να τους γράψουν νέα ή να τους τηλεφωνήσουν.

– Ακούγονται οι προτάσεις των μαθητών, η περιγραφή των βιωμάτων τους και να παρατηρείται η συμπεριφορά τους.

– Παίρνει χρόνο για να κατανοήσουν και να προσαρμοστούν τα παιδιά σε καταστροφές. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να συζητούν για τα γεγονότα ξανά και ξανά. Δίνονται ευκαιρίες στα παιδιά να συζητήσουν πώς αντιμετωπίζουν την κατάσταση και τι τους διευκολύνει να προσαρμοστούν.

– Χρησιμοποιούνται δημιουργικές δραστηριότητες και οι τέχνες (π.χ., δραματοποίηση, ζωγραφική, μουσική, φωτογραφία) για να βοηθηθούν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.

– Προσφέρεται βοήθεια στις οικογένειες για τη χρήση κοινοτικών πόρων και υπηρεσιών. Προσκαλούνται στο σχολείο φορείς και υπηρεσίες που μπορούν να αντιμετωπίσουν ανάγκες που σχετίζονται με την στέγαση και βοηθήματα.

– Διασφαλίζεται ότι τα παιδιά έχουν κάθε αναγκαία ιατρική και ψυχολογική στήριξη.

– Διασφαλίζεται η ολοήμερη λειτουργία του σχολείου όταν χρειάζεται. Αν είναι δυνατόν, με εθελοντές γονείς κ.λ.π., διευρύνεται το ωράριο ακόμη και το Σαββατοκύριακο.

– Ενσωματώνονται πληροφορίες σχετικά με την καταστροφή σε σχετικά μαθήματα, ανάλογα με την περίπτωση π.χ. φυσικές επιστήμες, μαθηματικά, ιστορία και γλώσσα.

– Αναγνωρίζονται και γίνονται σεβαστά τα ΒΑΣΙΚΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ του κάθε παιδιού, και το γεγονός ότι όλα τα παιδιά χρειάζονται τέσσερα πράγματα:

Τρεις ή περισσότερους υποστηρικτές ή σημαντικούς ενήλικες στη ζωή τους εκτός από τους γονείς τους.

Μια αίσθηση προστασίας, ασφάλειας και ανήκειν στο σπίτι τους, το σχολείο και τη γειτονιά τους.

Τρεις ή περισσότερες ώρες κάθε εβδομάδα από οργανωμένες δραστηριότητες που εποπτεύονται από έναν ενήλικο.

Συμμετοχή ή εθελοντική υπηρεσία.

(πηγή: newsbeast.gr)

Μια «καυτή» συνέχεια μας επιφυλάσσει το 2014 σύμφωνα με εκτιμήσεις Γερμανών επιστημόνων.

Μετρώντας από τότε που τηρούνται μετεωρολογικά αρχεία (τέλος του 19ου αιώνα), το 2014 μπορεί να αποδειχτεί η πιο ζεστή χρονιά στην ιστορία της Γης, επειδή το «κακό παιδί» του κλίματος, το φαινόμενο «Ελ Νίνιο» φαίνεται να ετοιμάζεται να απελευθερώσει μεγάλες ποσότητες θερμότητας στην ατμόσφαιρα. Και αν το θερμοκρασιακό ρεκόρ δεν συμβεί το 2014, τότε θα συμβεί το 2015.

Σύμφωνα με το άρθρο του Αθηναϊκού Πρακτορείου, υπάρχει πιθανότητα 75% το φετινό καλοκαίρι να είναι το πιο ζεστό στην μετεωρολογική ιστορία του πλανήτη!

Υπάρχουν όμως και επιστήμονες που εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί, και πιστεύουν ότι τέτοιες κλιματολογικές προβλέψεις σε βάθος χρόνου δεν μπορούν να είναι αξιόπιστες.

Οι Γερμανοί ερευνητές ανέπτυξαν ένα νέο κλιματολογικό μοντέλο, το οποίο, όπως ισχυρίζονται, είναι σε θέση να προβλέψει ότι φέτος θα κάνει την εμφάνισή του το Ελ Νίνιο – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις θερμοκρασίες της Γης.

Γιατί φέτος;

Το Ελ Νίνιο -που δεν εμφανίστηκε ούτε το 2012, ούτε το 2013- λαμβάνει χώρα, όταν θερμό νερό ανεβαίνει μαζικά από τα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού προς τα πάνω και εξαπλώνεται κατά μήκος του Ισημερινού προς τις δυτικές ακτές της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, φέρνοντας μαζί του μεγάλες βροχές και πλημμύρες, ενώ παράλληλα «πυροδοτεί» ξηρασίες και πυρκαγιές στην Αυστραλία και την Ινδονησία. Θεωρείται σχεδόν αδύνατο να προβλέψει κανείς κατά πόσο θα υπάρξει Ελ Νίνιο σε μια δεδομένη χρονιά.

Όμως οι Γερμανοί κλιματολόγοι ισχυρίζονται ότι το μοντέλο τους (που βασίζεται σε απλά στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη διαφορά θερμοκρασιών πάνω από τον Ισημερινό και τον υπόλοιπο Ειρηνικό) μπορεί να εκτιμήσει έως και ένα έτος πριν -και μάλιστα με μεγάλη πιθανότητα- την εμφάνιση του Ελ Νίνιο. Όπως αναφέρουν, για το 2014 η σχετική πιθανότητα είναι 76%. Η έως τώρα καλύτερη πρόβλεψη του Ελ Νίνιο δεν ξεπερνούσε τους τέσσερις έως έξι μήνες.

Ούτως ή άλλως, λόγω της κλιματικής αλλαγής, το 2014 αναμένεται να είναι ένα από τα θερμότερα έτη έως τώρα. Αλλά αν όντως συμβεί και το Ελ Νίνιο, τότε αυτό ίσως είναι «το κερασάκι στην τούρτα», που θα μπορούσε να έχει ως συνέπεια να «σπάσουν τα θερμόμετρα» τη φετινή χρονιά. Δεν αποκλείεται όμως, κατά τους γερμανούς ερευνητές, το ρεκόρ παγκόσμιας θερμοκρασίας να καταρριφθεί το 2015 τελικά, επειδή το Ελ Νίνιο ασκεί επίδραση σε δύο συναπτά ημερολογιακά έτη.

Πότε είχε εμφανιστεί το Ελ Νίνιο;

Και άλλα κλιματολογικά μοντέλα έχουν κάνει πρόβλεψη για πιθανή εμφάνιση του Ελ Νίνιο φέτος, αν και παραμένει άγνωστο κατά πόσο το εν λόγω φαινόμενο -αν όντως συμβεί- θα έχει την μεγάλη ένταση του 1998, όταν είχε προκαλέσει χιλιάδες θανάτους.

Άλλοι επιστήμονες πάντως, όπως ο κλιματολόγος Τιμ Μπάρνετ του αμερικανικού Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Scripps, δεν δείχνουν να έχουν πειστεί από τις νέες εκτιμήσεις, θεωρώντας πρόωρες τέτοιες προβλέψεις και βασισμένες σε ανεπαρκή επιστημονικά δεδομένα και σε ξεπερασμένες τεχνικές. Όπως λένε, ένα τόσο πολύπλοκο καιρικό φαινόμενο όπως το Ελ Νίνιο, δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί με ένα τόσο απλό κλιματολογικό μοντέλο.

«Ελ Νίνιο» σημαίνει στα ισπανικά «αγοράκι» (αναφορά στον Ιησού βρέφος) και η ονομασία δόθηκε στο φαινόμενο από νοτιοαμερικανούς αλιείς, επειδή έβλεπαν περιοδικά τον ωκεανό να θερμαίνεται γύρω στα Χριστούγεννα. Αντίθετο είναι το φαινόμενο «Ελ Νίνια» (κοριτσάκι), όταν τα νερά του Ειρηνικού στο ύψος του Ισημερινού εμφανίζονται ασυνήθιστα κρύα.

(πηγή: imerisia.gr)

Του Χρήστου Κάτσικα

Έρευνα του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ δείχνει ότι την περίοδο 2008-2013 οι συγκεκριμένες δαπάνες μειώνονται κατά 28,3% (ή 2,2 δισ. ευρώ), με μέσο ετήσιο ρυθμό μεταβολής -6,4%, ενώ για το 2014 η μείωση φτάνει στο 7,9%. Σχεδόν σταθερές οι ιδιωτικές δαπάνες για την εκπαίδευση.

Πριν από λίγες μέρες η έρευνα του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) κατέγραψε μικρή μείωση του αριθμού των μαθητών στα ιδιωτικά σχολεία κατά 5,7% τη διετία 2010-2011. Τη μικρή μείωση των ποσοστών των μαθητών που φοιτούν στην ιδιωτική εκπαίδευση ήρθε να επιβεβαιώσει χθες και η έρευνα του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ με θέμα «Δημόσιες και ιδιωτικές δαπάνες στην εκπαίδευση σε περιβάλλον κρίσης (δαπάνες περιόδου 2011-2013)».

Ωστόσο η έρευνα του ΚΑΝΕΠ- ΓΣΕΕ επισημαίνει ότι, ενώ την περίοδο των μνημονίων είναι πρωτοφανής η μείωση των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση, αντίθετα η μείωση των ιδιωτικών δαπανών, δηλαδή τα χρήματα που ξόδεψαν τα νοικοκυριά που έχουν παιδιά από το Νηπιαγωγείο μέχρι και τα μεταπτυχιακά, είναι πολύ μικρή.

Επιβάρυνση για νοικοκυριά

Είναι φανερό ότι η δραματική μείωση των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση (μείωση αναλογικά μεγαλύτερη από την αντίστοιχη μείωση του ΑΕΠ) συνδέεται με ένα νήμα με την ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση των νοικοκυριών, στα οποία μετακυλίεται πλέον κατευθείαν ένα μεγάλο μέρος της συνολικής εκπαιδευτικής δαπάνης.

Τα βασικά συμπεράσματα των στοιχείων της έρευνας του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ για τις δημόσιες και ιδιωτικές δαπάνες για την εκπαίδευση μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2013 συμπυκνώνονται ως εξής:

■ Παρά την οικονομική κρίση, υπάρχει ελαφρά μείωση των ποσοστών των μαθητών που φοιτούν στην ιδιωτική εκπαίδευση.

■ Παρατηρείται μείωση του αριθμού και του μεριδίου των μαθητών ιδίως στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο και λιγότερο στο Γενικό Λύκειο την περίοδο μετά το 2008. Αυτή όμως σχεδόν αντισταθμίζεται από την αύξηση του αριθμού των μαθητών στα ιδιωτικά Νηπιαγωγεία.

■ Η ζήτηση για υπηρεσίες ιδιωτικής εκπαίδευσης, παρά τις αυξομειώσεις της ως προς τη βαθμίδα φοίτησης, μπορεί να θεωρηθεί σταθερή για το μεγαλύτερο μέρος της τριακονταετίας 1980-2012, σε αντίθεση με τη μείωση υπηρεσιών άλλων κλάδων της οικονομίας ιδιαίτερα την περίοδο μετά το 2010-2011.

Ως προς τις δημόσιες και ιδιωτικές δαπάνες για την εκπαίδευση:

■ Εμφανής και αισθητή η μείωση των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση.

■ Ανοδική πορεία των διδάκτρων με ελαφρά μείωση από τον Σεπτέμβριο του 2012.

Ειδικότερα:

• Το 2013 το σύνολο των πληρωμένων (μέχρι 30/9/2013) δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση ήταν 5,5 δισ. Την περίοδο 2008-2013 οι συγκεκριμένες δαπάνες μειώνονται κατά 28,3% (ή 2,2 δισ. €) με μέσο ετήσιο ρυθμό μεταβολής -6,4%.

Πρέπει να σημειωθεί ότι αντίστοιχος μέσος ετήσιος ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ της χώρας την ίδια περίοδο ήταν 3 φορές μικρότερος (-2,1%).

Στον κρατικό προϋπολογισμό του 2014 προϋπολογίζεται για την εκπαίδευση το ποσό των 5,1 δισ. €, ποσό μειωμένο κατά 7,9% έναντι του αντίστοιχου του 2013 και παρά την οριακή αύξηση του ΑΕΠ για το 2014.

• Τα δίδακτρα φοίτησης σε ιδιωτικό Δημοτικό σχολείο από τη χαμηλότερη θέση που βρίσκονται (ως προς τα δίδακτρα υψηλότερων βαθμίδων) το 2004 συγκλίνουν τον Σεπτέμβριο του 2009 σε ταυτόσημη τιμή διδάκτρων με όλες τις άλλες βαθμίδες (και με τα δίδακτρα για μεταπτυχιακές σπουδές που καταγράφηκαν για πρώτη φορά από την ΕΛΣΤΑΤ τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς) και εξακολούθησαν την ανοδική τους πορεία μέχρι και τον Αύγουστο του 2012.

Από τον Σεπτέμβριο του 2012 καταγράφουν ελαφρά μείωση, την οποία επαναλαμβάνουν τον Σεπτέμβριο του 2013 επανερχόμενα σε τιμές Σεπτεμβρίου 2009 (συνολική μείωση κατά 3,7%).

• Τα δίδακτρα φοίτησης σε ιδιωτικό Γυμνάσιο και Λύκειο (Ενιαίο-ΕΠΑΛ) από υψηλότερη ελαφρά θέση από τα δίδακτρα του Δημοτικού το 2004, ακολουθούν απόλυτα εναρμονισμένη πορεία μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2013, όπου επίσης η τομή τους συμπίπτει με εκείνη του Δημοτικού.

• Τα δίδακτρα φοίτησης σε μεταπτυχιακά προγράμματα καταγράφουν αύξηση μέχρι και τον Νοέμβριο του 2011 και για τα επόμενα 2 χρόνια καταγράφουν αντίστοιχη μείωση (5,4%).

Ιστορικό χαμηλό

Και αν η διαφωτιστική έρευνα του ΚΑΝΕΠ – ΓΣΕΕ αναφέρεται στα χρόνια 2011-2013, μπορεί να καταλάβει κανείς πόσο χειρότερα θα είναι τα πράγματα την εκπαιδευτική χρονιά 2014-2015 με τη δημόσια χρηματοδότηση για την παιδεία να έχει συρρικνωθεί πάνω από 2,5 δισ. τα τέσσερα τελευταία μνημονιακά χρόνια και με τον φετινό προϋπολογισμό για την εκπαίδευση να είναι ο ιστορικά χαμηλότερος μετά τη Μεταπολίτευση.

Η εκπαίδευση θα χρηματοδοτηθεί το 2014 με 320 εκατομμύρια λιγότερα από το 2013, με μεγαλύτερο θύμα τη δευτεροβάθμια (Γυμνάσια, Λύκεια, Επαγγελματική Μέση Εκπαίδευση) όπου γίνονται περικοπές 215 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2013. Ένα ποσό που κατά σύμπτωση είναι σχεδόν το ίδιο (230 εκατ.) με τη «χορηγία» που αποφάσισε να κάνει το υπουργείο Οικονομικών στο Μέγαρο Μουσικής!

(πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών)

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (ICCCPO), για την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνο).

250.000 παιδιά σε όλο τον κόσμο πάσχουν από διάφορες μορφές καρκίνου, το 80% των οποίων στις χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος. Στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο, κυρίως από λευχαιμία. Το 70% από αυτά θεραπεύεται, λόγω της επάρκειας φαρμάκων και καταρτισμένου επιστημονικού προσωπικού. Αντίθετα, στις χώρες του τρίτου κόσμου τα ποσοστά θνησιμότητας είναι πολύ υψηλά

Τι πρέπει να γνωρίζετε σύμφωνα με τους ειδικούς

1. Προσβάλλονται τα παιδιά από καρκίνο;

Τα παιδιά προσβάλλονται πολύ σπάνια από καρκίνο, περίπου 100 φορές σπανιότερα από τους ενήλικες. Κάθε χρόνο νοσούν 14 σε κάθε 100.000 παιδιά από την γέννηση µέχρι την ηλικία των 15 χρόνων.Ωστόσο ο καρκίνος είναι η συχνότερη αιτία θανάτου σε παιδιά µετά τον πρώτο χρόνο της ζωής αν εξαιρέσουµε τους θανάτους που οφείλονται σε ατυχήµατα.Οι µορφές καρκίνου από τις οποίες νοσούν τα παιδιά είναι οι λευχαιµίες, τα λεµφώµατα και οι διάφορες µορφές όγκων που στην ογκολογία ονοµάζονται συµπαγείς όγκοι.Ο καρκίνος είναι νόσος που δεν είναι µεταδοτική και δεν ακολουθεί τους κανόνες της κληρονομικότητας παρά το ότι είναι γνωστό ότι υπάρχουν οικογένειες µε αυξηµένη συχνότητα καρκίνου. Επί πλέον η αιτία ανάπτυξης κάποιας µορφής καρκίνου σε ένα παιδί δεν είναι γνωστή και θα πρέπει ίσως να αποδοθεί σε συνδυασµό ποικίλων παραγόντων γνωστών και µη.

2. Ποιες είναι οι συχνότερες µορφές καρκίνου στα παιδιά;

Η πιο συχνή µορφή καρκίνου στα παιδιά είναι η λευχαιµία (περίπου 35% του συνόλου των περιπτώσεων καρκίνου) και ακολουθούν οι όγκοι του νευρικού συστήµατος, τα λεµφώµατα (κακοήθεις όγκοι λεµφαδένων ή άλλων οργάνων), οι όγκοι νεφρών (νεφροβλάστωµα) και επινεφριδίων (νευροβλάστωµα ) και τα σαρκώµατα των µαλακών µορίων (όπως είναι το ραβδοµυοσάρκωµα) και των οστών (οστεοσάρκωµα και σάρκωµα Ewing). Άλλες µορφές καρκίνου είναι πολύ σπανιότερες στα παιδιά.Κακοήθεις όγκοι ενηλίκου τύπου όπως είναι ο καρκίνος µαστού, πνεύµονα, προστάτη, το µελάνωµα κλπ παρατηρούνται σπανιότατα κατά την παιδική ηλικία.

3. Ποιος είναι ο ρόλος της πρόληψης;

Πρόληψη µε την έννοια οδηγιών προς αποφυγή της δηµιουργίας καρκίνου στο παιδί ή της χρησιµοποίησης ειδικών εξετάσεων προσυµπτωµατικού ελέγχου (screening) δεν µπορεί να εφαρµοσθεί στο παιδί αλλά απαιτείται ευαισθητοποίηση και γνώση του παιδιάτρου και του γενικού γιατρού έτσι ώστε να είναι σε θέση να αξιολογήσουν ύποπτα συµπτώµατα ή ευρήµατα και να παραπέµψουν έγκαιρα το παιδί σε εξειδικευµένα κέντρα για έλεγχο. Η πρόληψη λοιπόν είναι ταυτόσηµη µε την έγκαιρη διάγνωση που έχει ως συνέπεια την αποτελεσµατικότερη αντιµετώπιση της νόσου.

4. Τι είναι η λευχαιµία;

Λευχαιµία είναι νόσος που προσβάλλει τον αιµοποιητικό ιστό δηλαδή τα κύτταρα που παράγονται στο µυελό των οστών ο οποίος βρίσκεται σε όλα τα οστά ιδιαίτερα όµως τα µεγάλα (µηριαίο, κνήµη, λεκάνη, στέρνο κλπ). Ο αιµοποιητικός ιστός περιλαµβάνει µια ποικιλία κυττάρων µε διαφορετική µορφή και λειτουργία. Τα κύτταρα αυτά στις διάφορες βαθµίδες εξέλιξής τους οµαδοποιούνται σε 3 κυρίως κατηγορίες (σειρές):

α. ερυθρά σειρά που περιλαµβάνει κύτταρα που εξελίσσονται στα ώριµα ερυθρά αιµοσφαίρια που είναι απαραίτητα για να µεταφέρουν το οξυγόνο στους ιστούς και να συµβάλλουν στην ευεξία του ατόµου

β. κοκκιώδης σειρά που περιλαµβάνει τα λευκά αιµοσφαίρια που είναι απαραίτητα για την άµυνα του οργανισµού και την αποτελεσµατική καταπολέµηση των λοιµώξεων

γ. µεγακαρυοκυτταρική σειρά που περιλαµβάνει κύτταρα που εξελίσσονται στα αιµοπετάλια που είναι κύτταρα που συµβάλλουν στην αποφυγή αιµορραγιών.

Όταν το παιδί νοσήσει από λευχαιµία, στο µυελό των οστών παρατηρείται µία υπερπαραγωγή παθολογικών (στη µορφή και στη λειτουργία) λευκών αιµοσφαιρίων που δεν επιτελούν την φυσιολογική τους λειτουργία που είναι η αντιµετώπιση των λοιµώξεων.

Όταν τα λευχαιµικά αυτά κύτταρα “γεµίσουν” τον µυελό των οστών µειώνεται σηµαντικά η παραγωγή των φυσιολογικών του κυττάρων δηλαδή των ερυθρών αιµοσφαιρίων, των λευκών αιµοσφαιρίων και των αιµοπεταλίων. Όσο ο αριθµός των φυσιολογικών κυττάρων µειώνεται αρχίζουν τα συµπτώµατα που είναι µεταξύ των άλλων εύκολη κόπωση και ωχρότητα (ελάττωση ερυθρών αιµοσφαιρίων δηλαδή αναιµία), πυρετός και λοιµώξεις (ελάττωση των λευκών αιµοσφαιρίων) και αιµορραγικές εκδηλώσεις στο δέρµα ή στους βλεννογόνους (ελάττωση αιµοπεταλίων).

5. Υπάρχουν διάφορες µορφές λευχαιµίας;

Στα παιδιά η λευχαιµία είναι κυρίως οξεία (95%) και τα παθολογικά κύτταρα που υπερπαράγονται ανήκουν συχνότερα (85%) ως προς την µορφολογία στην λεµφική σειρά των λευκών αιµοσφαιρίων και η νόσος ονοµάζεται οξεία λεµφοβλαστική λευχαιµία. Η µορφή αυτή της λευχαιµίας εκτός του ότι είναι η συχνότερη, είναι και εκείνη που αντιµετωπίζεται αποτελεσµατικότερα.

6. Ποια είναι τα συµπτώµατα της λευχαιµίας;

Τα συµπτώµατα της λευχαιµίας σχετίζονται µε την ελάττωση των φυσιολογικών αιµοποιητικών κυττάρων στο µυελό των οστών και µπορεί να είναι ωχρότητα, καταβολή δυνάµεων, αιµορραγικές εκδηλώσεις από το δέρµα ή και τους βλεννογόνους (πχ αιµορραγία από τα ούλα, τη µύτη ) και πυρετός µε ή χωρίς διαπιστωµένη λοίµωξη.

Άλλα συµπτώµατα είναι πόνος στα οστά και η παρουσία λεµφαδένων κυρίως στον τράχηλο. Ο γιατρός που εξετάζει το παιδί διαπιστώνει ωχρότητα, αιµορραγικές εστίες και όχι σπάνια διόγκωση ήπατος και σπλήνα.

7. Πώς γίνεται η διάγνωση της λευχαιµίας;

Η διάγνωση της λευχαιµίας γίνεται µε την εξέταση του µυελού των οστών. Η εξέταση αυτή λέγεται µυελόγραµµα και συνίσταται στη λήψη υλικού µε ειδικές βελόνες συνήθως από τα οστά της λεκάνης του παιδιού. Η εξέταση δεν είναι ανώδυνη και επιβάλλεται τοπική αναισθησία ή βραχεία νάρκωση. Το υλικό που λαµβάνεται ελέγχεται µε ειδικές χρώσεις (επιχρίσµατα µυελού) και γίνονται και άλλες εξειδικευµένες εξετάσεις.

8. Πώς αντιµετωπίζεται η λευχαιµία;

Η λευχαιµία αντιµετωπίζεται σε εξειδικευµένα παιδιατρικά ογκολογικά τµήµατα στελεχωµένα µε ειδικά εκπαιδευµένους παιδίατρους ογκολόγους, έµπειρο νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό.

Η θεραπεία συνίσταται σε χορήγηση ειδικών φαρµακευτικών σκευασµάτων (χηµειοθεραπεία). Ο συνδυασµός των φαρµάκων, οι δόσεις, ο τρόπος χορήγησης και ο χρόνος χορήγησης αναφέρονται ως πρωτόκολλο θεραπείας. Τα φάρµακα αυτά χορηγούνται κυρίως ενδοφλέβια δια µέσου ειδικών κεντρικών φλεβικών καθετήρων (καθετήρες Hickman), ή σπανιότερα από το στόµα. Σηµαντικό µέρος της θεραπείας της λευχαιµίας αποτελεί η προφύλαξη του Κεντρικού Νευρικού συστήµατος η οποία περιλαµβάνει την χορήγηση ειδικών φαρµάκων (ενδοραχιαία έγχυση). Η έγχυση αυτή γίνεται µε ειδική παρακέντηση που γίνεται µεταξύ δύο οσφυϊκών σπονδύλων (οσφυονωτιαία παρακέντηση). Το πρωτόκολλο της θεραπείας άλλοτε απαιτεί την εισαγωγή του παιδιού στο Νοσοκοµείο και άλλοτε η θεραπεία χορηγείται στο εξωτερικό ιατρείο ή στο σπίτι.

Η συνολική διάρκεια της θεραπείας για τις περισσότερες µορφές της οξείας λεµφοβλαστικής λευχαιµίας είναι δύο χρόνια.

9. Ποιες είναι οι παρενέργειες της θεραπείας;

Οι πιο σηµαντικές παρενέργειες της χηµειοθεραπείας σχετίζονται µε τον µηχανισµό δράσης της που είναι η καταστροφή ταχέως πολλαπλασιαζόµενων κυττάρων. Τέτοια κύτταρα εκτός από τα κύτταρα των όγκων ή της λευχαιµίας είναι τα φυσιολογικά κύτταρα του µυελού των οστών τα οποία ελαττώνονται παροδικά µε συνέπεια την εµφάνιση αναιµίας, αιµορραγικής διάθεσης και λοίµωξης.

Η κατάσταση κατά την οποία τα φυσιολογικά κύτταρα του µυελού ελαττώνονται λόγω προηγηθείσης χηµειοθεραπείας λέγεται απλασία µυελού και απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση και αντιµετώπιση (αντιβίωση, µεταγγίσεις κλπ).

Άλλες παρενέργειες είναι η απώλεια των µαλλιών (αλωπεκία), η οποία δεν είναι µόνιµη και η παρουσία της ή µη δεν πρέπει να συσχετίζεται µε την αποτελεσµατικότητα της θεραπείας, η ναυτία και ο εµετός καθώς και άλλες επιπλοκές που αποδίδονται σε συγκεκριµένα φάρµακα.

10. Ποια είναι η πρόγνωση της οξείας λεµφοβλαστικής λευχαιµίας;

Η πρόγνωση της οξείας λεµφοβλαστικής λευχαιµίας δηλαδή η πορεία και εξέλιξη µετά ειδική θεραπεία ενός παιδιού µε αυτή τη µορφή λευχαιµίας εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες όπως είναι η ηλικία του παιδιού (τα βρέφη και οι έφηβοι έχουν χειρότερη πρόγνωση ), ο αριθµός των λευκών αιµοσφαιρίων κατά την διάγνωση ( όσο περισσότερα είναι τα λευκά τόσο χειρότερη είναι η πρόγνωση), το φύλο του παιδιού και ορισµένα χαρακτηριστικά των παθολογικών κυττάρων.

Ένας άλλος σηµαντικός προγνωστικός παράγοντας είναι η ταχύτητα απάντησης στην χορηγούµενη θεραπεία.

Με τα σύγχρονα πρωτόκολλα αντιµετώπισης της νόσου περισσότερα από 70% των παιδιών επιβιώνουν χωρίς προβλήµατα.

Η επιβίωση σε συνεχιζόµενη ύφεση (δηλαδή µε φυσιολογικό µυελό των οστών και Κεντρικό Νευρικό σύστηµα) µετά 5 χρόνια από την ηµέρα της διάγνωσης της νόσου είναι ταυτόσηµη µε την ίαση του παιδιού.

11. Τι σηµαίνει υποτροπή λευχαιµίας;

Η επανεµφάνιση της λευχαιµίας ονοµάζεται υποτροπή της νόσου και µπορεί να αφορά τον µυελό των οστών, ή το Κεντρικό Νευρικό σύστηµα ή τους όρχεις αν πρόκειται για αγόρι ή και συνδυασµό των παραπάνω.

Η πρόγνωση της υποτροπής της λευχαιµίας εξαρτάται κυρίως από τον χρόνο εµφάνισής της υπό την έννοια ότι είναι πολύ χειρότερη όσο ενωρίτερα (και µάλιστα υπό χηµειοθεραπεία) διαπιστωθεί.

Η αντιµετώπιση της υποτροπής απαιτεί ισχυρότερη θεραπεία και έλεγχο για ιστοσυµβατότητα µεταξύ των µελών της οικογένειας µε προοπτική την αλλογενή µεταµόσχευση µυελού των οστών µε δότη τον αδελφό ή την αδελφή του παιδιού εφόσον υπάρχει συµβατότητα. Συµβατότητα µεταξύ αδελφών διαπιστώνεται σε 25-30% των παιδιών.

Η µεταµόσχευση µυελού των οστών συνίσταται σε χορήγηση ισχυρής θεραπείας ακολουθούµενης από ενδοφλέβια χορήγηση (µετάγγιση) του µυελού του δότη στο πάσχον παιδί εφόσον βέβαια µε την ισχυρή θεραπεία έχει επιτευχθεί πάλι ύφεση της νόσου.

Εφόσον δεν υπάρχει συµβατότητα προτείνεται η αναζήτηση συµβατών δοτών µέσω της διεθνούς δεξαµενής δοτών µυελού.

12. Ποιοι είναι οι πιο συχνοί όγκοι στα παιδιά;

Μετά την λευχαιµία οι όγκοι του Κεντρικού Νευρικού συστήµατος είναι οι συχνότεροι όγκοι της παιδικής ηλικίας και προσβάλλουν παιδιά από την βρεφική ηλικία µέχρι την εφηβεία. Οι όγκοι αυτοί εντοπίζονται σε διάφορα σηµεία του Κεντρικού Νευρικού συστήµατος (το οποίο περιλαµβάνει τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο µυελό )µε συχνότερη εντόπιση τον εγκέφαλο. Εκτός από την εντόπιση σηµασία για την αποτελεσµατική ή όχι αντιµετώπισή τους έχει το είδος των κυττάρων που απαρτίζουν αυτούς τους όγκους, ο τρόπος µε τον οποίο αναπτύσσονται µέσα στον εγκέφαλο και η ηλικία του παιδιού.

Ειδικότερα η εντόπιση και ο τρόπος ανάπτυξής τους (διήθησης ) ανάµεσα στα υπόλοιπα υγιή εγκεφαλικά στοιχεία επηρεάζουν σηµαντικά την χειρουργική αφαίρεση αυτών των όγκων.

13. Ποια είναι τα συµπτώµατα των όγκων του εγκεφάλου;

Τα συµπτώµατα που εµφανίζει ένα παιδί µε όγκο εγκεφάλου εξαρτώνται από δύο κυρίως παράγοντες:

α. την ηλικία: παιδιά ηλικίας µικρότερης των 3 χρόνων µπορεί να εµφανίσουν γενικά συµπτώµατα όπως είναι ευερεθιστότητα ή υπνηλία, αναίτιο κλάµα, άρνηση λήψης τροφής κλπ.

β. την εντόπιση του όγκου: ανάλογα µε την εντόπιση τα συµπτώµατα ή προκαλούνται από την άµεση διήθηση ή πίεση των φυσιολογικών εγκεφαλικών ιστών, ή προκαλούν απόφραξη της ροής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και δηµιουργία αυξηµένης ενδοκράνιας πίεσης. (έµµεση δράση). Τα συµπτώµατα της αυξηµένης ενδοκράνιας πίεσης είναι πρωινή κεφαλαλγία, εµετοί και διαταραχές της όρασης.

Όταν ο όγκος εντοπίζεται σε περιοχές του εγκεφάλου όπως είναι η παρεγκεφαλίδα και το εγκεφαλικό στέλεχος (που είναι και οι συχνότερες εντοπίσεις), τα συµπτώµατα περιλαµβάνουν διαταραχές ισορροπίας, βάδισης και παραλύσεις ορισµένων εγκεφαλικών νεύρων.

Σε άλλες εντοπίσεις παρατηρούνται και άλλα ποικίλα συµπτώµατα όπως κεφαλαλγία, σπασµοί και παραλύσεις άκρων.

14. Πώς ονοµάζονται οι πιο συχνοί όγκοι εγκεφάλου;

Οι πιο συχνοί όγκοι εγκεφάλου είναι τα ονοµαζόµενα γλοιώµατα που διακρίνονται σε διάφορους βαθµούς κακοηθείας και ακολουθούν τα µυελοβλαστώµατα που σήµερα ταξινοµούνται στην κατηγορία των PNET (primitive neuroectodermal tumors).

15. Πώς γίνεται η διάγνωση των όγκων εγκεφάλου;

Εκτός από την συµπτωµατολογία που θέτει την υποψία όγκου , η διάγνωση γίνεται µε τις σύγχρονες απεικονιστικές µεθόδους όπως είναι η υπολογιστική τοµογραφία (αξονική) και η µαγνητική τοµογραφία.

16. Πώς αντιµετωπίζονται οι όγκοι του εγκεφάλου;

Ο αποτελεσµατικότερος τρόπος θεραπείας είναι η χειρουργική αφαίρεση του όγκου που όµως δεν είναι πάντοτε, λόγω της εντόπισης, εφικτή όπως συµβαίνει σε όγκους του εγκεφαλικού στελέχους, των οπτικών νεύρων κλπ.

Η ακτινοθεραπεία χρησιµοποιείται σε ορισµένες µορφές όγκων έχοντας υπόψη τις σοβαρές παρενέργειες που δηµιουργεί στον αναπτυσσόµενο εγκέφαλο του µικρού παιδιού ενώ η χηµειοθεραπεία περιορίζεται σε όγκους υψηλής κακοηθείας (πχ µυελοβλάστωµα) ή σε όγκους που αποκλείεται η χειρουργική παρέµβαση και η ακτινοθεραπεία λόγω ηλικίας αποφεύγεται (πχ γλοίωµα οπτικής οδού).

17. Τι είναι το λέµφωµα;

Το λέµφωµα είναι ο τρίτος στη σειρά τύπος καρκίνου στα παιδιά και διακρίνεται στην νόσο Hodgkin και στο µη Hodgkin λέµφωµα.

Είναι όγκοι που προσβάλλουν τους λεµφαδένες και τον λεµφικό ιστό διαφόρων οργάνων όπως είναι οι αµυγδαλές, οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις, ο σπλήνας, οι λεµφαδένες του θώρακα ή και της κοιλιάς, το έντερο κλπ.

18. Πώς εκδηλώνεται η νόσος Hodgkin και πώς αντιµετωπίζεται;

Στα περισσότερα παιδιά η νόσος εκδηλώνεται µε ανώδυνη διόγκωση των τραχηλικών λεµφαδένων που συνοδεύεται συχνά και από διόγκωση των αδένων που βρίσκονται στον θώρακα (αδένες µεσοθωρακίου).

Άλλες εντοπίσεις της νόσου είναι ο σπλήνας και οι ενδοκοιλιακοί αδένες. Σε ορισµένα παιδιά παρατηρούνται συµπτώµατα µη ειδικά όπως είναι πυρετός, ιδρώτες και απώλεια βάρους.

Μετά ειδικό έλεγχο (σταδιοποίηση της νόσου), η θεραπεία στα παιδιά συνίσταται στη χορήγηση χηµειοθεραπείας ακολουθούµενη από ακτινοθεραπεία των προσβεβληµένων περιοχών µε πολύ καλά αποτελέσµατα.

19. Τι είναι το µη Hodgkin λέµφωµα;

Είναι ο συχνότερος τύπος λεµφώµατος κατά την παιδική ηλικία και συνίσταται στην διόγκωση των λεµφαδένων ή του λεµφικού ιστού ορισµένων οργάνων από παθολογικά -κακοήθη- κύτταρα.

Αυτά τα λεµφώµατα κατατάσσονται ανάλογα µε την ιστολογική µορφή, την εντόπιση και την ανοσολογική και κυτταρογενετική αξιολόγηση.

20. Ποια είναι τα συµπτώµατα του µη Hodgkin λεµφώµατος;

Ανάλογα µε την εντόπιση της νόσου, το παιδί εµφανίζει ορισµένα συµπτώµατα:

1. Εντόπιση του λεµφώµατος στο θώρακα (συγκεκριµένα στο µεσοθωράκιο δηλαδή στην περιοχή µεταξύ των δύο πνευµόνων ) εκδηλώνεται µε δύσπνοια, βήχα, δυσκολία στην κατακεκλιµένη θέση (κατά τον ύπνο), διόγκωση του τραχήλου και του προσώπου κλπ. Η νόσος σε αυτή την περίπτωση ανήκει στην οµάδα των λεµφοβλαστικών λεµφωµάτων.

2. Εντόπιση της νόσου στην κοιλιά εκδηλώνεται µε πόνο, διόγκωση ,εµετό ή και εικόνα απόφραξης του εντέρου. Εντόπιση του λεµφώµατος στον λεµφικό ιστό του τραχήλου και της κεφαλής εκδηλώνεται µε ορατή διόγκωση, δυσχέρεια στην αναπνοή, αλλαγή της χροιάς της φωνής κλπ

Η νόσος στις περιπτώσεις των εντοπίσεων αυτών ανήκει στην οµάδα των αδιαφοροποίητων λεµφωµάτων τα περισσότερα των οποίων ονοµάζονται λεµφώµατα Burkitt .

3. Μία τρίτη οµάδα µη Hodgkin λεµφωµάτων λιγότερο συχνή είναι τα λεµφώµατα από µεγάλα κύτταρα που εντοπίζονται σε οποιαδήποτε περιοχή όπως πνεύµονες, κοιλιά, δέρµα οστά κλπ.

21. Πώς αντιµετωπίζεται αυτή η οµάδα λεµφωµάτων;

Μετά την διάγνωση της νόσου, η οποία συχνά γίνεται µε ειδική εξέταση των υγρών που συγκεντρώνονται στο θώρακα (πλευριτικό) ή στην κοιλιά (ασκιτικό) και σπανιότερα µε βιοψία ύποπτων ιστών, χορηγείται χηµειοθεραπεία, το είδος και η διάρκεια της οποίας εξαρτώνται από τον τύπο του λεµφώµατος. Τα αποτελέσµατα της θεραπείας είναι πολύ ενθαρρυντικά.

22. Ποιοι είναι οι πιο συχνοί όγκοι στην κοιλιά των παιδιών;

Οι συχνότεροι κοιλιακοί όγκοι στα παιδιά είναι οι όγκοι του νεφρού και οι όγκοι που προέρχονται από τα κύτταρα του συµπαθητικού νευρικού συστήµατος.

1. Ο όγκος του νεφρού ονοµάζεται νεφροβλάστωµα (ή όγκος Wilms’) και συνήθως προσβάλλει παιδιά ηλικίας κάτω των 5 χρόνων. Τα παιδιά αυτά εµφανίζουν διόγκωση κοιλιάς (που συχνά διαπιστώνει η µητέρα ), κοιλιακό πόνο, κακοδιαθεσία και σπανιότερα πυρετό και αιµατουρία.

Εφόσον η κλινική και η απεικονιστική εικόνα συγκλίνουν προς την διάγνωση του νεφροβλαστώµατος, ανάλογα µε τον τρόπο θεραπείας (πρωτόκολλο) που επιλέγει η θεραπευτική οµάδα ή προηγείται χηµειοθεραπεία και ακολουθεί χειρουργική αφαίρεση του όγκου µαζί µε τον σύστοιχο νεφρό, ή προηγείται η νεφρεκτοµή.

Η µετά την νεφρεκτοµή θεραπεία εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες όπως είναι η έκταση της νόσου στο νεφρό και τους παρακείµενους ιστούς, ο ειδικός ιστολογικός τύπος του νεφροβλαστώµατος και η παρουσία ή όχι µεταστάσεων στους πνεύµονες.

Τα παιδιά µε νεφροβλάστωµα απαντούν πολύ καλά στη θεραπεία και τα περισσότερα θεραπεύονται πλήρως.

2. Οι όγκοι που προέρχονται από τα κύτταρα του συµπαθητικού συστήµατος ονοµάζονται νευροβλάστωµα και εντοπίζονται είτε στο επινεφρίδιο (ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται επάνω 4από τον σύστοιχο νεφρό), ή στα γάγγλια του συµπαθητικού συστήµατος που βρίσκονται παρά την σπονδυλική στήλη (παρασπονδυλικά γάγγλια).

Σε ορισµένες περιπτώσεις το νευροβλάστωµα εντοπίζεται και σε περιοχές εκτός της κοιλιακής όπως είναι ο θώρακας, ο τράχηλος κλπ.

Από την νόσο προσβάλλονται παιδιά ηλικίας κάτω των 5 χρόνων και ειδικότερα όταν η ηλικία είναι µεγαλύτερη του έτους, η παρουσία µεταστάσεων στα οστά και στον µυελό των οστών δεν είναι σπάνια. Στα περισσότερα παιδιά υπάρχει στα ούρα αυξηµένη συγκέντρωση ορισµένων ουσιών που ονοµάζονται κατεχολαµίνες όπως είναι το VMA των ούρων. Η θεραπεία των παιδιών µε νευροβλάστωµα εξαρτάται από την ηλικία και το στάδιο της νόσου. Συχνά χρησιµοποιείται χηµειοθεραπεία και χειρουργική εξαίρεση του όγκου. Σε παιδιά µε παρουσία µεταστάσεων κατά την διάγνωση η πρόγνωση είναι πολύ επιφυλακτική. Σε ορισµένες τέτοιες περιπτώσεις επιλέγεται αυτόλογη µεταµόσχευση µυελού των οστών ή περιφερικών κυττάρων του παιδιού. Αντίθετα παιδιά ηλικίας κάτω του ενός έτους θεραπεύονται πλήρως ακόµη και χωρίς ειδική αγωγή.

23. Τι είδους όγκοι είναι τα σαρκώµατα;

Τα σαρκώµατα είναι κακοήθεις όγκοι εµβρυϊκής προέλευσης που εντοπίζονται είτε στα µαλακά µόρια και ονοµάζονται σαρκώµατα µαλακών µορίων µε συχνότερο τύπο στα παιδιά το ραβδοµυοσάρκωµα, ή στα οστά.

24. Τι είναι το ραβδοµυοσάρκωµα;

Το ραβδοµυοσάρκωµα είναι όγκος µαλακών µορίων που προσοµοιάζει µε τα κύτταρα των µυών του εµβρύου. Τα συµπτώµατα µε τα οποία εµφανίζεται το παιδί που πάσχει από ραβδοµυοσάρκωµα εξαρτώνται από την εντόπιση της νόσου κατά την διάγνωση:

Παιδιά µε όγκο της περιοχής της κεφαλής και του τραχήλου, που είναι και η συχνότερη εντόπιση, εµφανίζουν διόγκωση κόγχου, παρειάς, ρινική συµφόρηση κλπ.

Παιδιά µε όγκο της ουρογεννητικής περιοχής ή της κοιλιακής εµφανίζουν διόγκωση αντίστοιχα µε την περιοχή, πόνο, διαταραχές ούρησης, δυσκοιλιότητα κλπ.

Τέλος παιδιά µε όγκο του θωρακικού τοιχώµατος ή των άκρων, που αποτελούν σπανιότερες εντοπίσεις, εµφανίζουν αντίστοιχα διόγκωση µε ή χωρίς πόνο.

25. Πώς αντιµετωπίζεται το ραβδοµυοσάρκωµα;

Η αντιµετώπιση του όγκου αυτού επιβάλλει την συνεργασία του κλινικού ογκολόγου, του χειρουργού και συχνά του ακτινοθεραπευτή µε αποτελέσµατα που εξαρτώνται από την εντόπιση, την απάντηση στη χηµειοθεραπεία και την δυνατότητα ή µη της πλήρους χειρουργικής αφαίρεσης του όγκου.

26. Ποια είναι τα σαρκώµατα των οστών;

∆ύο είναι οι συχνότεροι τύποι οστικών σαρκωµάτων, το οστεοσάρκωµα και το σάρκωµα Ewing.

Είναι όγκοι που προσβάλλουν συνήθως τα µεγάλα οστά του σώµατος (άκρα, λεκάνη) και προκαλούν πόνο και διόγκωση του προσβεβληµένου οστού. Παιδιά µε σάρκωµα Ewing εµφανίζουν επί πλέον πυρετό, αναιµία και άλλα γενικά συµπτώµατα.

Η διάγνωση γίνεται µε ειδικές ακτινολογικές εξετάσεις και επιβεβαιώνεται µε βιοψία του ύποπτου οστού. Η σύγχρονη θεραπευτική αντιµετώπιση των όγκων των οστών περιλαµβάνει χηµειοθεραπεία η οποία ονοµάζεται προεγχειρητική και ακολουθεί ριζική χειρουργική αφαίρεση του όγκου. Στο παρελθόν ριζική αφαίρεση ήταν ο ακρωτηριασµός, ο οποίος σήµερα αποφεύγεται και τις περισσότερες φορές έχει υποκατασταθεί µε πλήρη χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος οστού και αντικατάσταση του αφαιρεθέντος από ειδικό υλικό που ονοµάζεται ενδοπρόθεση και έχει την δυνατότητα να επιµηκύνεται και να “παρακολουθεί” την ανάπτυξη σε µήκος του υγιούς σκέλους. Μετά το χειρουργείο ακολουθεί µετεγχειρητική χηµειοθεραπεία και σε ορισµένες περιπτώσεις και ακτινοθεραπεία.

27. Ποιο είναι το τελικό συµπέρασµα για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας;

Πρόκειται για µία ιδιαίτερα σπάνια ασθένεια µε ποικίλες µορφές και εκδηλώσεις που αν διαγνωσθεί έγκαιρα, στα περισσότερα παιδιά αντιµετωπίζεται µε επιτυχία. Η αντιµετώπιση αυτή πρέπει να γίνεται από οµάδα εξειδικευµένων και ευαισθητοποιηµένων ατόµων, (σε ειδικά παιδοογκολογικά τµήµατα) που συντονίζουν τις γνώσεις τους και τις προσπάθειές τους στην αναζήτηση της πλέον αποτελεσµατικής θεραπευτικής λύσης που περιλαµβάνει ιατρική αγωγή και ψυχοκοινωνική φροντίδα όχι µόνο του άρρωστου παιδιού αλλά και ολόκληρης της οικογένειάς του, όχι µόνο κατά την διάρκεια της θεραπείας αλλά και µετά την επίτευξη του στόχου που είναι η ίαση του παιδιού δηλαδή κατά την περίοδο της επανένταξής του.

Με την σύγχρονη αντιµετώπιση 2 στα 3 παιδιά µε καρκίνο θεραπεύονται. Επίσης σήµερα 1/900 νέα άτοµα ως παιδί νόσησε από καρκίνο και έχει ιαθεί.

(πηγή: briefingnews.gr)

Νέο ρεκόρ έκανε η ανεργία στην Ελλάδα αφού τον Νοέμβριο του 2013 αυξήθηκε στο 28% από 27,7% που ήταν τον Οκτώβριο, και από 26,3% έναν χρόνο πριν σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ.

H αύξηση της μισθωτής απασχόλησης που δείχνουν τα μηνιαία στοιχεία του υπουργείου Εργασίας εξακολουθούν να μην επιβεβαιώνονται από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, η οποία και το Νοέμβριο κατέγραψε αύξηση και ανήλθε στο 28%, από 27,7% τον Οκτώβριο και 26,3% το Νοέμβριο του 2012.

Οι άνεργοι κατά 78.041 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2012 (+6,0%) και κατά 5.698 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2013 (+0,4%) και ανήλθαν σε 1.382.062 άτομα.

Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 112.752 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2012 (- 3,1%) και κατά 35.726 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2013 (-1,0%) και ανήλθαν 3.550.679 άτομα.

Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός, δηλαδή όσοι δεν εργάζονται και δεν αναζητούν εργασία αυξήθηκε σε 3.376.643 άτομα από 3.340.195 τον Οκτώβριο του 2013 και 3.349.195 άτομα το Νοέμβριο του 2012.

Με άλλα λόγια 3.550.679 απασχολούμενοι πρέπει να συντηρήσουν 4.758.705 άνεργους και μη οικονομικά ενεργούς. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. η ανεργία στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 15 και 24 ετών παραμένει σε ιλιγγιώδη ύψη άνω του 60% (61,4%), ενώ μεγάλη αύξηση παρατηρείται πλέον πιο παραγωγικές ηλικίες όπως αυτή των 25 – 34 ετών που αυξήθηκε σε 38,4% από 35,8% ένα χρόνο νωρίτερα.

Πριν από την κρίση, το 2008, η ανεργία σε αυτή την ηλικιακή ομάδα ήταν 10,6%. Στους ηλικίας 35 – 44, ένας στους τέσσερις είναι άνεργος (24,6%) και στην ηλικία 45 – 54 ετών ένας στους πέντε (21%). Στην τελευταία αυτή ηλικιακή ομάδα, το 2008 η ανεργία ήταν μόλις 4,7%

(πηγή: iefimerida.gr)

Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, συναισθάνεται την ανάγκη, αφενός, να εκφράσει τη βαθιά της θλίψη και ανησυχία για τη συνεχιζόμενη απώλεια ανθρώπινων ζωών στη θάλασσα, αφετέρου, να επισημάνει την ανάγκη αποτελεσματικής διερεύνησης των συνθηκών της πρόσφατης τραγωδίας στο Φαρμακονήσι. Είναι, πράγματι, επιτακτική ανάγκη να διασφαλιστεί η διαφάνεια και η ανεξαρτησία τόσο της εσωτερικής έρευνας στο πλαίσιο της ένορκης διοικητικής εξέτασης, όσο και της δικαστικής διερεύνησης καταγγελιών για τυχόν παράνομες πρακτικές θαλάσσιας απώθησης και επαναπροώθησης αλλοδαπών.

Η ΕΕΔΑ επιθυμεί να εκφράσει τον προβληματισμό της για τοποθετήσεις αρμόδιων θεσμικών παραγόντων με τις οποίες ενδεχομένως θα μπορούσε να δημιουργηθεί η εντύπωση πως αμφισβητείται η ανάγκη διερεύνησης τέτοιων γεγονότων ή πως επιχειρείται να προκαταληφθεί το αποτέλεσμα αυτής της διερεύνησης. Επιπλέον, η ΕΕΔΑ, ως τμήμα του διεθνούς θεσμικού πλαισίου προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, επιθυμεί να τονίσει πως η καλύτερη υπεράσπιση της εικόνας της χώρας μας όταν διατυπώνονται επικρίσεις και συστάσεις από διεθνή ελεγκτικά όργανα είναι η ενίσχυση της λογοδοσίας και η πλήρης τήρηση των κανόνων δικαίου.

Γενικότερα, η ΕΕΔΑ αναγνωρίζει την ισχυρή μεταναστευτική πίεση που δέχεται η χώρα λόγω της γεωγραφικής της θέσης, της δυσκολίας ελέγχου των θαλάσσιων μετακινήσεων και της εγγύτητάς της με τις κύριες χώρες προέλευσης. Επαναλαμβάνει, ωστόσο, την άποψη που έχει διατυπώσει και στις από 5.12.2013 Παρατηρήσεις της1 ότι είναι επιτακτική η ανάγκη να διερευνηθούν ουσιαστικά και σε βάθος ισχυρισμοί και μαρτυρίες που περιέχονται σε εκθέσεις διεθνών και ευρωπαϊκών οργάνων, σύμφωνα με τις οποίες οι επιχειρήσεις απώθησης και επαναπροώθησης υπηκόων τρίτων χωρών αποτελούν πάγια πρακτική αντιμετώπισης του μεταναστευτικού προβλήματος στη Χώρα μας. Οι πρακτικές αυτές, αντίθετες στο διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό νομικό πλαίσιο που διέπει τη διεθνή προστασία αιτούντων άσυλο ή αναγνωρισμένων προσφύγων και δικαιούχων επικουρικής προστασίας στη Χώρα μας, συνιστούν κατάφωρη καταστρατήγηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Επανερχόμενη στην από 27 Μαΐου 2013 προφορική της δήλωση επί της Έκθεσης του Ειδικού Εισηγητή του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών, η ΕΕΔΑ επισημαίνει την ανάγκη ενίσχυσης της αλληλεγγύης και δικαιότερης κατανομής των ευθυνών μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ στη διαχείριση των μεταναστευτικών ρευμάτων2. Για την αποτελεσματική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θεμελιώδους αξίας της ΕΕ, δεν αρκεί η παροχή οικονομικής ενίσχυσης στην Ελλάδα. Είναι επιτακτική ανάγκη το σύστημα ασύλου να επανασχεδιαστεί, εστιάζοντας στην προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όχι σε πρακτικές «αποθήκευσης» ανθρώπων σε συγκεκριμένα κράτη-μέλη.

–

*1 ΕΕΔΑ, «Παρατηρήσεις επί του σχεδίου Δεύτερης Περιοδικής Έκθεσης της Ελληνικής Δημοκρατίας για το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ΔΣΑΠΔ)», 5.12.2013, http://www.nchr.gr/images/pdf/apofaseis/ellinikes_ektheseis_en_ell_org/OHE/Parathrhseis_EEDA_prosYPEKS_DSAPD.pdf.

*2 UN General Assembly, Human Rights Council, 23d session, Submission by the Greek National Commission for Human Rights (NCHR) on the Report of of the Special Rapporteur on the human rights of migrants, François Crépeau, Mission to Greece, 27 May 2013.

Το Θέατρο Κωφών Ελλάδος, με την 30χρονη και συνεπή πορεία, συνεχίζει να δοκιμάζεται στο ενεργό, πολιτικό θέατρο.  Πρεμιέρα στις 7 Μαρτίου.

Για το χρονικό διάστημα  7.3 – 13.4 Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21.30 Σαχτούρη 8-10, Ψυρρή (Πλατεία Κουμουνδούρου)

Τηλ. κρατήσεων (μόνο sms) 6985.765.550 / τηλ. επικοινωνίας: 6945.390.799.

Είσοδος: 10 ευρώ & 7 ευρώ μειωμένο

Στις 7 Μαρτίου κάνει πρεμιέρα η παράσταση «Κάρβουνο», μια σύνθεση που βασίζεται σε αποσπάσματα λογοτεχνικών έργων, αληθινές μαρτυρίες και τραγούδια της εποχής. Ο έρωτας ενός ζευγαριού στα χρόνια του εμφυλίου.

Το 1947, με τον εθνικό διχασμό να καταστρέφει τη χώρα και να καθορίζει τις τύχες των ανθρώπων, ένας άνδρας και μια γυναίκα παρακολουθούν την κοινή τους ζωή να διαλύεται και τον έρωτά τους να καλείται να επιλέξει πλευρά, για να αντιμετωπίσει την εμφύλια σύγκρουση. Για πρώτη φορά στην ιστορία του, το Θέατρο Κωφών Ελλάδος δοκιμάζει τη συνύπαρξη κωφών και ακουόντων ηθοποιών μαζί στη σκηνή.

Μοιράζονται τους ίδιους ρόλους συμπράττοντας σε ένα πείραμα που στόχο έχει την απόλυτη ενσωμάτωση και συνεργασία κωφών και ακουόντων καλλιτεχνών.

• Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Βασίλης Βηλαράς
• Διερμηνεία – Χρονισμός: Σοφία Ρομπόλη
• Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
• Φωτισμοί: Ανδριάνα Δακανάλη
• Βίντεο – Sound design: Αλέξανδρος Βηλαράς
• Ζωγραφική σκηνικού: Κατερίνα Ανδρέου
• Βοηθός Σκηνοθέτη: Βούλα Βερδελή
• Κωφοί ηθοποιοί: Απόστολος Γιαννόπουλος, Σοφία Ζιάβρα, Ευανθία Πλαχούρα
• Ακούοντες ηθοποιοί: Γιάννης Ιωάννου, Βασιλική Σουρρή, Πηνελόπη Τσούτσουβα

Το Θέατρο Κωφών Ελλάδος, με την 30χρονη και συνεπή πορεία, συνεχίζει να δοκιμάζεται στο ενεργό, πολιτικό θέατρο. Πρεμιέρα στις 7 Μαρτίου.
Για το χρονικό διάστημα 7.3 – 13.4 Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21.30 Σαχτούρη 8-10, Ψυρρή (Πλατεία Κουμουνδούρου)
Τηλ. κρατήσεων (μόνο sms) 6985.765.550 / τηλ. επικοινωνίας: 6945.390.799.
Είσοδος: 10 ευρώ & 7 ευρώ μειωμένο
Στις 7 Μαρτίου κάνει πρεμιέρα η παράσταση «Κάρβουνο», μια σύνθεση που βασίζεται σε αποσπάσματα λογοτεχνικών έργων, αληθινές μαρτυρίες και τραγούδια της εποχής. Ο έρωτας ενός ζευγαριού στα χρόνια του εμφυλίου.
Το 1947, με τον εθνικό διχασμό να καταστρέφει τη χώρα και να καθορίζει τις τύχες των ανθρώπων, ένας άνδρας και μια γυναίκα παρακολουθούν την κοινή τους ζωή να διαλύεται και τον έρωτά τους να καλείται να επιλέξει πλευρά, για να αντιμετωπίσει την εμφύλια σύγκρουση. Για πρώτη φορά στην ιστορία του, το Θέατρο Κωφών Ελλάδος δοκιμάζει τη συνύπαρξη κωφών και ακουόντων ηθοποιών μαζί στη σκηνή.
Μοιράζονται τους ίδιους ρόλους συμπράττοντας σε ένα πείραμα που στόχο έχει την απόλυτη ενσωμάτωση και συνεργασία κωφών και ακουόντων καλλιτεχνών.
• Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Βασίλης Βηλαράς
• Διερμηνεία – Χρονισμός: Σοφία Ρομπόλη
• Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
• Φωτισμοί: Ανδριάνα Δακανάλη
• Βίντεο – Sound design: Αλέξανδρος Βηλαράς
• Ζωγραφική σκηνικού: Κατερίνα Ανδρέου
• Βοηθός Σκηνοθέτη: Βούλα Βερδελή
• Κωφοί ηθοποιοί: Απόστολος Γιαννόπουλος, Σοφία Ζιάβρα, Ευανθία Πλαχούρα
• Ακούοντες ηθοποιοί: Γιάννης Ιωάννου, Βασιλική Σουρρή, Πηνελόπη Τσούτσουβα

Ανησυχητική αύξηση της ανεργίας στους νέους, 59,2% τον Οκτώβριο έναντι 56,8% τον Σεπτέμβριο

Αύξηση της ανεργίας στην Ελλάδα και ανησυχητική άνοδο του ποσοστού των νέων χωρίς δουλειά καταγράφει για τον Οκτώβριο η Eurostat. Συγκεκριμένα, στο 27,8% ανήλθε η ανεργία στην Ελλάδα τον Οκτώβριο, σημειώνοντας αύξηση από το 27,7% του Σεπτεμβρίου.

Αύξηση σημειώθηκε, όμως, και στο ποσοστό ανεργίας των νέων (κάτω των 25 ετών), από 56,8% τον Σεπτέμβριο στο 59,2% τον Οκτώβριο, με την Ελλάδα να εξακολουθεί να κατέχει τη θλιβερή αυτή πρωτιά στην Ε.Ε. Όσον αφορά την Ευρωζώνη, τα στοιχεία της Eurostat έδειξαν ότι η ανεργία παρέμεινε σταθερή στο 12% από τον Οκτώβριο ως τον Δεκέμβριο, ενώ στην Ε.Ε.28 η ανεργία μειώθηκε ελαφρώς από 10,8% τον Νοέμβριο σε 10,7% τον Δεκέμβριο.

Συνολικά, τον Δεκέμβριο καταγράφονται 26,2 εκατ. άνεργοι στην Ε.Ε. και 19,010 εκατ. άνεργοι στην Ευρωζώνη. Σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, οι άνεργοι μειώθηκαν κατά 162.000 στην Ε.Ε. και κατά 129.000 στην Ευρωζώνη.

Ειδικότερα στην Ελλάδα, ο αριθμός των ανέργων τον Οκτώβριο έφτασε το 1,388 εκατ.

Σύμφωνα με τη Eurostat, το τελευταίο τρίμηνο του 2013 τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας στην Ε.Ε. καταγράφονται στην Ελλάδα (27,8% τον Οκτώβριο), στην Ισπανία (25,8%), στην Κροατία (18,6%) και στην Κύπρο (17,5%). Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν σε Αυστρία (4,9%), Γερμανία (5,1%) και Λουξεμβούργο (6,2%).

Όσον αφορά την ανεργία των νέων, μετά την Ελλάδα (59,2%), έρχονται η Ισπανία (54,3%) και η Κροατία (49,2%), ενώ τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Γερμανία (7,4%), την Αυστρία (8,9%) και την Ολλανδία (11,3%).

Να σημειωθεί ότι η μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας μέσα σε ένα χρόνο καταγράφεται στην Κύπρο (από 13,9% σε 17,5%) και στην Ελλάδα (από 26,1% τον Οκτώβριο του 2012 σε 27,8% τον Οκτώβριο του 2013).

(πηγή: Ελευθεροτυπία)