paidevo.gr

Κάθε χρόνο και χειρότερα. Σημαντικά μειωμένος, κατά 6% από πέρσι ( 2013) και κατά 12% από πρόπερσι ( 2012), είναι ο προϋπολογισμός του 2014 για τις συνολικές δαπάνες του υπουργείου Παιδείας. Σημειωτέον ότι από το 2009 μέχρι σήμερα ο προϋπολογισμός του υπουργείου Παιδείας έχει μειωθεί συνολικά κατά 33%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού για το 2014, το κονδύλι για το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ανέρχεται στα 5,090 δισ. Το αντίστοιχο κονδύλι του 2013 ήταν 5,396 δισ. ευρώ και το 2012 ήταν 5,792 δισ. ευρώ.

Αυτό σημαίνει ότι σε σύγκριση με το 2013 ο προϋπολογισμός είναι φέτος μειωμένος κατά 306 εκατ. ευρώ και συγκριτικά με το 2012 είναι μειωμένος κατά 702 εκατ. ευρώ.

Πρέπει εδώ να διευκρινιστεί ότι τα πραγματικά χρήματα που θα διατεθούν για την Παιδεία θα είναι πολύ λιγότερα από τα 5 δισ. Κι αυτό γιατί το ποσό του προϋπολογισμού δεν αντιστοιχεί μόνο στις δαπάνες της εκπαίδευσης (Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια, Τριτοβάθμια), αλλά και στα θρησκεύματα, την έρευνα, την τεχνολογία, τη διά βίου μάθηση.

(πηγή: Ελευθεροτυπία)

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΤΖΑΒΑΡΑ

Ο ΟΗΕ ΠΑΛΕΥΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΣΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

Περιμένοντας βοήθεια από τον πολιτισμένο κόσμο

Πάνω από 11 εκατομμύρια άνθρωποι επλήγησαν από τον «Χαϊγιάν» και περίπου 600.000 εκτοπισμένοι έχουν άμεση ανάγκη από τροφή, νερό και καταφύγιο, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Αντίθετα ,οι εικόνες της απελπιστικής κατάστασης των πληγέντων φθάνουν ταχύτατα σε ολόκληρο τον κόσμο. Στα ανοικτά των ακτών των Φιλιππίνων βρίσκεται αμερικανικό αεροπλανοφόρο με ισχυρή δύναμη, η Κίνα αυξάνει τη βοήθεια μετά τις επικρίσεις, η Βρετανία στέλνει ελικοπτεροφόρο και η Αυστραλία 21 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της οργάνωσης Save the Children, 3,9 εκατομμύρια παιδιά στις πληγείσες περιοχές βρίσκονται σε άθλια κατάσταση κι έχουν άμεση ανάγκη βασικών προμηθειών. Στην πράξη αποδεικνύεται ότι η προσέγγισή τους είναι πολύ δυσκολότερη απ’ ό,τι αρχικά είχε εκτιμηθεί, ενώ δεν έχουν δημιουργηθεί θύλακοί ασφαλείας για παιδιά που μπορεί να έχουν χωριστεί από τις οικογένειές τους ή να έχουν μείνει ορφανά.

«Όπως κι όλοι οι άλλοι, έτσι και τα παιδιά -σ’ αυτή την επείγουσα κατάσταση- είναι πεινασμένα και χρειάζονται νερό», δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα «Independent» εκπρόσωπος της οργάνωσης. «Όμως υπάρχουν ξεχωριστά ζητήματα για την προστασία τους. Είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθούν χώροι όπου τα παιδιά θα είναι ασφαλή».

Αν και χθες ξεκίνησε ο ομαδικός ενταφιασμός θυμάτων, πολλοί σοροί παραμένουν κάτω από τα ερείπια σε περιοχές που καταστράφηκαν ή εξακολουθούν να κείτονται στους δρόμους, αφού δεν υπάρχουν σάκοι προκειμένου να περισυλλεγούν.

Πολλοί από τους επιζώντες διαμαρτύρονται για τη δυσοσμία και φοβούνται την εκδήλωση επιδημιών παρά τις διαβεβαιώσεις από τις υγειονομικές αρχές.

Πάνω από 11 εκατομμύρια άνθρωποι επλήγησαν από τον «Χαϊγιάν» και περίπου 600.000 εκτοπισμένοι έχουν άμεση ανάγκη από τροφή, νερό και καταφύγιο, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

«Πιο γρήγορα»

Η επικεφαλής του τομέα ανθρωπιστικών επιχειρήσεων του ΟΗΕ, Βάλερι Εϊμος, ομολόγησε χθες ότι η παροχή βοήθειας και υποστήριξης στους χιλιάδες πληγέντες πρέπει να επιταχυνθεί, περιγράφοντας την κατάσταση που βιώνουν οι άνθρωποι αυτοί με τα πιο μελανά χρώματα.

Και ο επικεφαλής της υπηρεσίας αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών των Φιλιππίνων, Εντουάρντο ντελ Ροζάριο, δήλωσε ότι η χώρα διαθέτει ένα συγκεκριμένο σύστημα για τις επιχειρήσεις αρωγής αλλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε μια τόσο μεγάλη καταστροφή.

Η άφιξη του αμερικανικού αεροπλανοφόρου «George Washington» με 5.000 δυναμικό έφθασε στα ανοικτά των ακτών των Φιλιππίνων και εκτός του ότι θα συνδράμει στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, θα διευκολύνει τη μετακίνηση ελικοπτέρων για τη διακίνηση προμηθειών προς εκείνους που έχουν ανάγκη.

Η Βρετανία στέλνει επίσης ένα αεροπλανοφόρο, βοήθεια περίπου 30 εκατ. ευρώ και ομάδα ιατρικού προσωπικού.

Η Ιαπωνία στέλνει κι εκείνη βοήθεια, ενώ η Κίνα που έχει εδαφικές διενέξεις με τις Φιλιππίνες αποστέλλει οικονομική βοήθεια σε αγαθά αρωγής.

Η Αυστραλία δεσμεύτηκε χθες να αυξήσει στα 21 εκατ. ευρώ τη δική της συνδρομή, όπως και να ενισχύσει τη στρατιωτική αποστολή αρωγής στις Φιλιππίνες.

(Αναδημοσίευση από Ελευθεροτυπία με πηγές από Reuters–AFP–BBC–Independent-ΑΠΕ)

Αριθμοί που ζαλίζουν

Πόσα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν για να διαβάσετε τον τίτλο; Ας υποθέσουμε πέντε. Όσο εσείς διαβάζατε λοιπόν, η Samsung έβγαλε 32.430 δολάρια. Δεν είναι υπερβολή. Απλά προκαλούν… ζαλάδα οι αριθμοί για τα έσοδα των κολοσσών της τεχνολογίας ανά δευτερόλεπτο.

Μία ιστοσελίδα οικονομικού περιεχομένου, το Happier, αποφάσισε να κάνει έρευνα για το ζήτημα. Και το αποτέλεσμα είναι σαφώς εντυπωσιακό, καθώς ακόμη και η 15η εταιρεία- που απέχει πολύ από την πρώτη είναι αλήθεια- κερδίζει 205 δολάρια για κάθε δευτερόλεπτο.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι λοιπόν η σύγκριση ανάμεσα στις εταιρείες. Στην κορυφή είναι η Samsung, με έσοδα που φτάνουν τα 6.486 δολάρια το δευτερόλεπτο, «επίδοση» με την οποία δείχνει την πλάτη της στην Apple (4.539). Ο Μπιλ Γκέιτς είναι μεν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά η Microsoft είναι πολύ πίσω στη σχετική λίστα, αφού η εταιρεία του βγάζει 2.331 δολάρια/ δευτερόλεπτο.

Το facebook είναι το μοναδικό μέσο κοινωνικής δικτύωσης στη λίστα- 230 δολάρια- ενώ μόλις στην τελευταία θέση είναι η BlackBerry. Όπως αναφέρει η Daily Mail, τα αποτελέσματα της έρευνας βασίζονται στα επίσημα στοιχεία που δημοσιοποιούν οι εταιρείες για τα κέρδη τους.

Ποια εταιρεία κερδίζει τα περισσότερα ανά δευτερόλεπτο

Samsung: $6.486

Apple: $4.539

Foxconn: $3.815

HP: $3.459

IBM: $3.166

Microsoft: $2.331

Amazon: $1.996

Google: $1.873

Dell: $1.865

Intel: $1.628

Cisco: $1.594

Oracle: $1.068

Nokia: $941

Facebook: $230

BlackBerry: $205

(πηγή: iefimerida.gr)

Του ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΟΛΑΪΤΗ αναπληρωτή καθηγητή Παιδοψυχιατρικής, διευθυντή Παιδοψυχιατρικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών – Νοσοκομείο Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»

Αυξάνεται ο αριθμός των παιδιών μεταναστών και προσφύγων που εγκαταλείπονται στη χώρα μας για μια καλύτερη τύχη

Αν και η πλειονότητα των φτωχών οικογενειών δεν παραμελούν τα παιδιά τους, πληθαίνουν το τελευταίο διάστημα τα περιστατικά παραμέλησης και εγκατάλειψης παιδιών σε νοσοκομεία και ιδρύματα λόγω αδυναμίας των γονέων τους να τα αναθρέψουν. Ο ρόλος των γονέων σε συνθήκες στέρησης και ανέχειας γίνεται πιο στρεσογόνος και δύσκολος, αφού μπορεί να γίνουν λιγότερο υποστηρικτικοί προς τα παιδιά τους και να μην τα εποπτεύουν αρκετά ή να γίνουν σκληροί ή/και τιμωρητικοί απέναντί τους και τελικά τα παιδιά να αρχίζουν να εκδηλώνουν προβλήματα συμπεριφοράς και ενδεχομένως αντικοινωνικότητα σε μεγαλύτερη ηλικία.

Αύξηση

Την τελευταία πενταετία παρατηρείται ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός παιδιών που κατόπιν εισαγγελικής εντολής καταφθάνουν στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» (και πολύ λιγότερα σε άλλα νοσοκομεία) και συχνά αφορούν πολύτεκνες οικογένειες με αίτημα την αξιολόγηση (ιατρική, ψυχοκοινωνική) προτού βρεθεί θέση για αυτά σε κάποιο ίδρυμα προστασίας. Ταυτόχρονα αυξάνεται ο αριθμός των παιδιών μεταναστών και προσφύγων που εγκαταλείπονται στη χώρα μας για μια καλύτερη τύχη. Πιο συγκεκριμένα, την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2013, φιλοξενήθηκαν στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, 141 παιδιά. Το 2012 ήταν 92, το 2011 81 και τα προηγούμενα χρόνια πολύ λιγότερα.

Η μεγάλη πλειονότητα των παιδιών αυτών είναι υγιή σωματικά και δεν παρουσιάζουν γενικώς μείζονα προβλήματα ψυχικής υγείας. Είναι προφανές ότι τίθεται και θέμα δικαιωμάτων των παιδιών, γεγονός που έχουμε επανειλημμένα επισημάνει, με αποτέλεσμα να έχει εμπλακεί και ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Βεβαίως, η σοβαρή παραμέληση που πολλά έχουν βιώσει, αναπόφευκτα τα έχει επηρεάσει στο γνωστικό/μαθησιακό, ψυχολογικό ή/και κοινωνικό τομέα.

Ο ρόλος της Πανεπιστημιακής Παιδοψυχιατρικής Κλινικής συνίσταται στην αξιολόγηση όλων αυτών των παιδιών και του οικογενειακού τους περιβάλλοντος (από παιδοψυχίατρο, ψυχολόγο, κοινωνική λειτουργό και, σε αρκετές περιπτώσεις, από λογοπεδικό και εργοθεραπευτή), την παρακολούθησή τους και τη διαχείριση της περαιτέρω τοποθέτησής τους είτε στις βιολογικές οικογένειές τους (περίπου 30% των περιπτώσεων) είτε σε ιδρύματα παιδικής προστασίας (τουλάχιστον οι μισές περιπτώσεις) ή εναλλακτικές οικογένειες (ανάδοχες, θετές).

2 μήνες στο νοσοκομείο

Μάλιστα, ενώ η μέση παραμονή τους στο νοσοκομείο δεν ξεπερνούσε στο παρελθόν τις 2 εβδομάδες, σήμερα είναι τουλάχιστον 2 μήνες, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις παιδιών που παραμένουν μέχρι και 6 μήνες. Οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους είναι πια μεγάλη η παραμονή των παιδιών, και κυρίως των βρεφών, στο νοσοκομείο σχετίζονται με το μεγάλο αριθμό παιδιών, την πληρότητα των ιδρυμάτων, τις απαιτητικές και χρονοβόρες προϋποθέσεις των πλαισίων όσον αφορά την επιλογή των παιδιών που θα δεχθούν. Επιπλέον λόγο συνιστά η έλλειψη προσωπικού στο πλαίσιο προστασίας όπου φιλοξενούνται τα παιδιά, με αποτέλεσμα μεγάλες καθυστερήσεις στην επιλογή οικογενειών για αναδοχή ή υιοθεσία τους.

Η παρατεταμένη παραμονή αυτού του πληθυσμού παιδιών στο γενικό παιδιατρικό νοσοκομείο (41 την περασμένη εβδομάδα, ένα ολόκληρο ίδρυμα μέσα στο νοσοκομείο) έχει διάφορες επιπτώσεις: δυσφορία των γονέων νοσηλευόμενων παιδιών, δυσκολία του προσωπικού που καλείται να αντιμετωπίσει πολλές φορές αντιδραστικές ή/και διαταρακτικές συμπεριφορές (εν πολλοίς αναμενόμενες, που όμως μερικές φορές ψυχιατρικοποιούνται) παιδιών που, χωρίς να είναι άρρωστα, βρίσκονται περιορισμένα στο νοσοκομείο, μακριά από οικεία πρόσωπα, χωρίς δραστηριότητες και κυρίως με αβέβαιο αύριο.

Μάλιστα το θέμα συζητήθηκε πρόσφατα σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών, με πρωτοβουλία του προϊσταμένου της και συμμετοχή εμπλεκόμενων φορέων. Στις προτάσεις της Κλινικής για τη ρεαλιστική αντιμετώπιση του προβλήματος περιλαμβάνονται τα παρακάτω:

Οι προτάσεις

Οι υπηρεσίες πρόνοιας καθώς και οι κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας παιδιών χρειάζεται να διερευνούν σχολαστικά τις συνθήκες διαβίωσης και τη λειτουργία των οικογενειών που αναφέρεται ότι παραμελούν ή κακομεταχειρίζονται τα παιδιά τους. Υπάρχουν και πρέπει να αναζητούνται λύσεις φροντίδας των οικογενειών που είναι σε ανέχεια, τόσο σε πρακτικό όσο και σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο. Κοινωνικά ιατρεία, παντοπωλεία, κινητές ιατρικές μονάδες κ.λπ. να αξιοποιούνται προς όφελος αυτών των οικογενειών.

Η γειτονιά να ξαναγίνει αυτό που ήταν κάποτε, δηλαδή μια αλληλέγγυα κοινότητα που νοιάζεται και φροντίζει, δεν περιθωριοποιεί, δεν στιγματίζει και δεν περιορίζεται σε καταγγελίες. Οι διαδικασίες αναδοχής και υιοθεσίας παιδιών να μην είναι τόσο χρονοβόρες, ταυτόχρονα όμως να διασφαλίζεται η αξιοπιστία και εγκυρότητά τους.

Η απομάκρυνση ενός παιδιού από την οικογένειά του να είναι η τελευταία επιλογή. Πολύ περισσότερο η «φιλοξενία» του σε ίδρυμα. Η χώρα δεν πρέπει να ξαναγυρίσει στην εποχή των ιδρυμάτων και μάλιστα για τη στέγαση παιδιών που είναι υγιή, αλλά έτυχε να μεγαλώνουν σε οικογένειες που βιώνουν μεγάλη ανέχεια.

Εξίσου σημαντικές είναι οι στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας στις οικογένειες αυτές, που συχνά δεν απευθύνονται στις υπηρεσίες, για την ενδυνάμωση των γονέων στο ρόλο τους. Οι δράσεις αυτές μπορεί να είναι αποτελεσματικές στη μείωση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, της επιθετικότητας, της αντικοινωνικής συμπεριφοράς και της χρήσης ουσιών καθώς και στην αύξηση των δεξιοτήτων των νεαρών να αντεπεξέρχονται στις δυσκολίες. Τα οφέλη από τέτοιες συγκεκριμένες έγκαιρες παρεμβάσεις επιφέρουν μακροχρόνια περισσότερο όφελος παρά κόστος.

Τέλος, η Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική Κλινική, σε συνεργασία με άλλους αξιόπιστους φορείς και φυσικά με την υποστήριξη της πολιτείας, διατίθεται να δημιουργήσει μία ενδιάμεση δομή για την προσωρινή φιλοξενία παιδιών που είναι απαραίτητο να απομακρυνθούν από τις οικογένειές τους, σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα ανάδοχων οικογενειών. Ας αναλάβουμε όλοι (πολιτεία, φορείς, πλαίσια, ειδικοί, κοινωνία) τις ευθύνες μας και ας βοηθήσουμε σε ένα θέμα που αφορά όλους μας.

(πηγή: Ελευθεροτυπία)

Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη

“Η αφοσίωση στη νεοελληνική λογοτεχνία είναι ένα πάθος που δεν αφήνει τον άνθρωπο” λέει ο Μάριο Βίττι. Το όνομά του αποτελεί την πειστικότερη επιβεβαίωση. Χαρτογράφησε τη νεοελληνική λογοτεχνία, έγραψε την ιστορία της, ερεύνησε τις όψεις και τις αποτυπώσεις της, αναδείχτηκε σε έναν οξυδερκή, έγκυρο και από τους σημαντικότερους μελετητές της. Στη νεοελληνική λογοτεχνία αφοσιώθηκε από νωρίς. Από τα πρώτα χρόνια της νεότητάς του, στη γενέτειρά του Ιστανμπούλ. όπου έζησε από το 1926 ώς το 1946 που εγκαταστάθηκε στην πατρίδα του την Ιταλία. Αυτά τα είκοσι χρόνια της ζωής του αποτύπωσε στο βιβλίο του “Η Πόλη όπου γεννήθηκα. Ιστανμπούλ 1926-1946” (εκδ. Γαβριηλίδης), που έδωσε την αφορμή για τη συζήτησή μας γύρω από τη νεοελληνική λογοτεχνία, την ιστορία και το παρόν της αλλά και την πολιτική και το νεοναζιστικό φαινόμενο του ελληνικού παρόντος.

–Ένας φιλόλογος αυτοβιογραφείται;

Έχω το άλλοθι ότι δεν μιλώ για τη ζωή μου ως διανοούμενου, αλλά μιλώ για τα παιδικά χρόνια για τα οποία όλοι δικαιούνται να μιλούν όταν φτάσουν σε κάποια ηλικία. Αν θέλουμε έχω κι ένα περαιτέρω άλλοθι που είναι κάτι το κοινό με όλους τους παππούδες που απαντούν σε ερωτήσεις των μικρών. Στην περίπτωση αυτού του βιβλίου, που καλά – καλά δεν ήταν βιβλίο, υπάρχει η αφορμή ενός ταξιδιού που έκανα πριν 7 χρόνια, όταν συμπλήρωσα τα 80. Για να τα γιορτάσουμε, αποφασίσαμε όλη μαζί η οικογένεια να κάνουμε ένα ταξίδι, στην Πόλη, να δούμε τα λημέρια που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Έδειξα βέβαια και το σχολείο που πήγαινα, που ήταν απέναντι από το σπίτι μας. Σαν παιδί είχα μια ζωή πολύ διαφορετική από τα παιδιά τα σημερινά, επειδή δεν είχα ούτε καν την πρόφαση, πηγαίνοντας και επιστρέφοντας από το σχολείο, να κάνω και καμιά αταξία.

Δεν ήμουν καλός μαθητής, αλλά με αγαπούσαν οι δάσκαλοί μου κι έκανα παρέα μαζί τους. Πέρα από τα βιβλία που είχα την ευκαιρία να διαβάσω για τα μαθήματά μου, μου έδειχναν κι άλλα που μπορούσα να διαβάσω. Έχω μεγάλη ευγνωμοσύνη γι’ αυτούς τους ανθρώπους που μου έδειξαν ενδιαφέρον και αγάπη, ενώ δεν ανταποκρινόμουν στα αιτήματα του τυπικά καλού μαθητή. Στην πραγματικότητα δεν ήμουν καλός μαθητής ποτέ. Δεν παραδέχτηκα καμία αυθεντία της φιλολογικής επιστήμης για μοναδικό και αποκλειστικό δάσκαλο. Δεν υπηρέτησα καμία θεωρία ιδιαίτερα, αλλά έκανα του κεφαλιού μου. Ίσως αυτό τελικά αποτέλεσε και την πρωτοτυπία της δουλειάς μου.

-Εκεί μπήκε και το ζιζάνιο της περιέργειας γύρω από την ελληνική λογοτεχνία;

Εκεί μπήκε η αγάπη και το πάθος για τη λογοτεχνία. Οι θετικές επιστήμες δεν ήταν το φόρτε μου. Με την ελληνική λογοτεχνία ξεκίνησα από τη γενιά του ’30, όπως ήταν φυσικό, γιατί τα βιβλία τους ήταν αυτά που κυκλοφορούσαν τότε. Η γενιά του ’30 έμεινε και ένα από τα σταθερά σημεία αναφοράς στην εργασία μου.

-Υπάρχει κάτι στην έρευνά σας που σας απασχολεί ακόμα;

Η αφοσίωση στη νεοελληνική λογοτεχνία είναι ένα πάθος που δεν αφήνει τον άνθρωπο. Αλλά έχω πάθει και μία ζημία. Τιμωρήθηκα χωρίς να το θέλω, αποποιούμενος τη βιβλιοθήκη μου. Τα βιβλία που είχα και που χρησιμοποιούσα για να γράψω τις μελέτες μου έφυγαν από το σπίτι μου μερικά χρόνια πριν και πήγαν στο πανεπιστήμιο της Βενετίας. Κι έτσι, αν θέλω να κάνω μία έρευνα πρέπει να πεταχτώ ή στη Βενετία ή στην Αθήνα. Η έρευνα, τουλάχιστον αυτό που εμείς οι «επιστήμονες» εννοούμε ως έρευνα, δηλαδή να μπεις σε μια βιβλιοθήκη και να ψάξεις μέσα στα σπάνια βιβλία και τα χειρόγραφα, για μένα αυτή τη στιγμή είναι κάτι το απρόσιτο. Αλλά γενικότερα, ακόμα και η έρευνα έχει αλλάξει δρόμους. Σήμερα η έρευνα για σπάνια βιβλία γίνεται μέσω του Ίντερνετ. Έτσι λόγου χάρη ανακαλύφθηκαν πολύτιμα κείμενα του Κάλβου, ενώ εγώ έπρεπε να τρέχω από μια πόλη στην άλλη να ψάχνω στα αρχεία. Ίσως πρέπει να αγκαρέψω κανένα εγγόνι μου αμείβοντάς το με χρήματα για να μου ψάχνει τα βιβλία που χρειάζομαι στο Ίντερνετ.

-Πότε θεωρείτε ότι ολοκληρώνεται μια ευρύτερη φιλολογική έρευνα;

Ίσως μπορούμε να λάβουμε υπόψη μας τη συγγραφή της Ιστορίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας που κυκλοφόρησε το 1971. Υποτίθεται ότι κάποιος που φτάνει σ’ αυτό το σημείο της εξερεύνησης της νεοελληνικής λογοτεχνίας έχει άμεση γνώση, πρόσβαση των λογοτεχνικών έργων για τα οποία ομιλεί και να έχει λάβει υπόψη ό,τι σχετικό έχει γραφεί από άποψη κριτικής. Πόσων χρόνων ήμουνα; Πρέπει να έχεις περάσει τα 40, αλλιώς που να προλάβεις να τα διαβάσεις όλα αυτά. Για να σας απαντήσω συγκεκριμένα, η φιλολογική έρευνα δεν ολοκληρώνεται ποτέ. Απόδειξη ότι το ίδιο βιβλίο το 2001 το ξανάγραψα από την αρχή, τριάντα χρόνια αργότερα. Και να μου ευχηθείτε να ζήσω άλλα τριάντα χρόνια, για να το ξαναγράψω πάλι από την αρχή.

-Πώς αξιολογείτε ένα έργο; Τι είναι εκείνο που σας οδηγεί να εντάξετε ένα έργο, έναν συγγραφέα στην Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας;

Μου θέτετε το πιο δύσκολο ερώτημα. Και κινδυνεύω να με κόψετε αν σας δώσω μια απάντηση που δεν ικανοποιεί. Το ποιος θα μπει και ποιος δεν θα μπει είναι το πιο καυτό θέμα. Πρέπει να αποφύγεις την αυθαιρεσία. Την αυθαιρεσία τη δική σου, τις δικές σου προτιμήσεις αλλά και τις προτιμήσεις εκείνων που θεωρείς ότι είναι είτε ανεπαρκείς, είτε λανθασμένες. Ένα ζήτημα που δυσχεραίνει εξαιρετικά τον συντάκτη μιας ιστορίας είναι η έλλειψη συνολικών μελετών όπου να φαίνεται καθαρά μία αξιολόγηση. Δεν γίνεται ένας ξένος να έρχεται και να λέει ποιος είναι σημαντικός στην Ελλάδα και να αξιολογεί. Ο ιστορικός της νεοελληνικής λογοτεχνίας πρέπει να έχει στη διάθεσή του έγκυρες μελέτες, απ’ όπου να βγαίνει το συμπέρασμα για μια κλίμακα αξιών μέσα στην ελληνική παραγωγή.

-Το έλλειμμα που εντοπίζετε στην ελληνική βιβλιογραφία υφίσταται και μετά τη δημοσίευση της ιστορίας του Αλέξανδρου Αργυρίου;

Για την εποχή με την οποία έχει ασχοληθεί ο Αργυρίου έχω πάντοτε λάβει υπόψη τη γνώμη του και πριν δημοσιεύσει την Ιστορία. Αλλά ο Αργυρίου έχει ασχοληθεί με τα τελευταία 100 χρόνια, ενώ σε μια ιστορία σαν τη δική μου έχουμε να κάνουμε με 6 αιώνες.

-Πού οφείλεται αυτό το έλλειμμα;

Δεν έτυχε να ασχοληθούν.

-Η γενιά του ’30 έχει στοιχειώσει την ελληνική λογοτεχνία;

Την έχει, με την έννοια ότι συνέπεσε αυτή η γενιά να ανοίξει τα μάτια της τον καιρό που έγιναν ριζικές αλλαγές στην αντίληψη της τέχνης του δυτικού πολιτισμού και να ωφεληθεί περισσότερο από ποτέ από τους νέους τρόπους δημιουργίας. Τα ρεύματα που ακολούθησαν και που οι Έλληνες συγγραφείς υιοθέτησαν στη συνέχεια, δεν είχαν την ίδια δύναμη ανατροπής που εκδηλώθηκε μέσα στις δεκαετίες του ’20 και του ’30.

-Στη λογοτεχνία που γράφεται σήμερα εντοπίζετε κάποια έργα που θεωρείτε ότι έχουν θέση στην Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας;

Βεβαίως και υπάρχουν. Αρκεί να γραφούν μελέτες συνολικές και συγκριτικές για τούτη την εποχή, από Έλληνες μελετητές, όπου να γίνεται μια επιλογή και μια κλιμάκωση των αξιών. Παρακολουθώ όσο μπορώ τη σύγχρονη ελληνική παραγωγή. Θαυμάζω το συνολικό επίπεδο που έχει επιτευχθεί. Ευτυχώς, λείπουν όλο και περισσότερο μερικοί που θεωρούν τον εαυτό τους σπουδαίο και αδικημένο, ενώ δεν φτάνουν ούτε στο κατώτερο κατώφλι της τέχνης. Το γενικό επίπεδο έχει ανέβει πάρα πολύ.

-Και στην πεζογραφία και την ποίηση;

Η ποίηση έχει απομακρυνθεί πολύ από την πεζογραφία. Αποτελεί έναν δικό της κόσμο, προπαντός στην κατανάλωση. Ο κόσμος διαβάζει περισσότερο τα πεζά από την ποίηση και υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που πιστεύουν ότι είναι πιο εύκολο να γράψουν ποίηση παρά αφήγηση. Εξάλλου, ας πούμε και την αλήθεια για την παραγωγή βιβλίων. Είναι πιο εύκολο να βγάλεις ένα βιβλιαράκι με ποιήματα, παρά ένα αφήγημα που να στέκεται στο πόδι και να διαβάζεται. Η ποίηση πολύ εύκολα παρεξηγείται.

-Μεγαλωμένος σε ένα αστικό περιβάλλον με γλώσσα φροντισμένη και γλωσσομάθεια, τι σας έστρεψε στη γλώσσα του λαού, στην έρευνα του κλέφτικου και του δημοτικού τραγουδιού;

Το δημοτικό τραγούδι είναι μια παλιά αγάπη και μου φαίνεται ότι λίγο – πολύ όλοι οι «ξένοι» νεοελληνιστές ξεκίνησαν απ’ αυτή την αγάπη που αντιστοιχεί με την αγάπη για τον ελληνικό λαό και δημιουργικότητά του.

-Στην Ελλάδα του Ελύτη, του Σεφέρη, του Καβάφη, πριν λίγες ημέρες ένας νεοναζί δολοφόνησε έναν νεαρό μουσικό. Πώς σας ακούγεται αυτό;

Μου φαίνεται ότι τέτοια φαινόμενα βίας και από τη Δεξιά αλλά και από άλλες δυνάμεις είναι μαρτυρία της αδυναμίας της πολιτικής να λύσει δημοκρατικά τα προβλήματά μας. Οι πολιτικές δυνάμεις αδυνατούν να δώσουν λύσεις ικανοποιητικές και εποικοδομητικές και ανοίγουν τον δρόμο σε λύσεις αντιδημοκρατικές. Η Χρυσή Αυγή είναι ένα κακό σχολείο και ένα παράδειγμα που μπορεί να βρει ακόλουθους και στην Ιταλία, και αλλού, παντού όπου η πολιτική αδυνατεί να δόσεις λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας.

-Όταν λέτε και από άλλες δυνάμεις, τι εννοείτε;

Από τις εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις που στο παρελθόν υπήρχαν και στην Ελλάδα, και στην Ιταλία.

-Έχετε πει ότι οι δυσκολίες γεννούν καινούργιες ανάγκες. Ποια είναι η μεγαλύτερη ανάγκη που γεννά η σημερινή κρίση στην Ευρώπη;

Πρέπει να εξασφαλιστεί ένα βιοτικό επίπεδο δίκαιο, όπου να μην κυριαρχούν οι πλούσιοι, οι οποίοι συνήθως έχουν κάνει τα λεφτά τους εις βάρος των άλλων. Αλλά, δυστυχώς, η πολιτική πάσχει απ’ αυτή την άποψη και πάντα πληρώνουν οι φτωχοί.

-Οι δυτικές κοινωνίες σήμερα μπορούν να εγγυηθούν τις ουμανιστικές αξίες;

Υπάρχει μια βασική αρρώστια στο εκλογικό σύστημα, που μόνο φαινομενικά είναι δημοκρατικό. Όλοι μας πηγαίνουμε στην κάλπη και ρίχνουμε την ψήφο μας και επιλέγουμε τελικά εκείνους που δεν εξυπηρετούν αντικειμενικά τα δικαιώματα των αδύναμων.

(πηγή: avgi.gr)

Του Γιώργου Τσιάκαλου, καθηγητή Παιδαγωγικής του ΑΠΘ

Ήταν τη χρονιά με τις καθημερινές «επιχειρήσεις-σκούπα» και τις «επαναπροωθήσεις» στην Αλβανία. Συνελήφθη ανάπηρος με κομμένο το ένα χέρι, για να απελαθεί. Στον καταυλισμό των Ρομά της Ηλιούπολης παρέμεναν τα τρία μικρά παιδιά του, ένα απ’ αυτά βρέφος. Μητέρα δεν υπήρχε. Προσπαθήσαμε να δείξουμε στους αστυνομικούς τι θα σήμαινε η απέλασή του για τα παιδιά. Έδειξαν κατανόηση αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε, γιατί η σύλληψη είχε περαστεί στον κεντρικό υπολογιστή και εκεί τίποτε δεν μπορούσε ν’ αλλάξει. Ούτε επιτρεπόταν στα παιδιά να μπουν στο λεωφορείο της απέλασης. Έμειναν στον καταυλισμό, ζώντας από την αλληλεγγύη των άλλων πάμφτωχων Ρομά. Χωρίς να αναγνωρίζονται οι οικογένειες που τα ανέλαβαν ως ανάδοχες, παρόλο που ήταν ακριβώς αυτό. Όπως ήταν η δική μας οικογένεια στη Γερμανία για παιδιά που βρίσκονταν ξαφνικά χωρίς την προστασία των γονιών τους. Όπου, ανεξάρτητα από την καλή οικονομική μας κατάσταση και την αντίθετη επιθυμία μας, παίρναμε γι’ αυτά επίδομα τέκνου και επίδομα ανάδοχης οικογένειας. Για τα παιδιά του Αλβανού «λαθρομετανάστη» στον καταυλισμό των Ρομά κανένας δεν ενδιαφέρθηκε. Ούτε τότε, ούτε τώρα.

Όμως οι καταυλισμοί τους πολιορκούνται σήμερα από «έγκυρους» δημοσιογράφους που απαιτούν την άμεση παρέμβαση «ανθρωπολόγων για να διαπιστωθεί η φυλετική καταγωγή» παιδιών με συγκεκριμένα μορφολογικά χαρακτηριστικά. Βεβαίως, η άποψή τους για τις δυνατότητες της ανθρωπολογίας αποδεικνύει την επιστημονική ασχετοσύνη τους και τις ελλείψεις της παιδείας μας. Αλλά κάτι άλλο είναι σημαντικότερο: η επικίνδυνη άγνοιά τους για την ιστορική και πολιτική καταγωγή της επίκλησης των ανθρωπολόγων. Ήταν ο αρχηγός των SS Χάινριχ Χίμλερ που ανέθεσε στους ανθρωπολόγους του να ανακαλύπτουν στις κατακτημένες χώρες τα μωρά εκείνα που ήταν «φυλετικά αξιόλογα», δηλαδή «αρκούντως ξανθά και φυλετικά καθαρά», και να τα στέλνουν στα ναζιστικά βρεφοκομεία ως «άξια, από φυλετική σκοπιά, να εκγερμανιστούν». Χαρακτηριστική ήταν η δήλωσή του: «Αποτελεί καθήκον μας να βγάζουμε τέτοια παιδιά από το περιβάλλον τους, ακόμη και εάν χρειαστεί να τα κλέψουμε ή να τα αρπάξουμε με τη βία».

Αυτή ήταν η επιστήμη και η ρητορεία των ναζί, που τις πλήρωσε ακριβά η ανθρωπότητα. Γι’ αυτό σήμερα καλό θα ήταν να αναλογίζονται όλοι τη σημασία και τις συνέπειες των λόγων τους. Για να μη δούμε ξανά το χαμόγελο να χαράζεται στα χείλη των ναζιστών.

(πηγή: agelioforos.gr)

Γράφει ο Βασίλειος  Καλόγηρος

Σημαντική μείωση δαπανών,  υψηλό ποσοστό σχολικής διαρροής για τους αλλοδαπούς μαθητές (εκτός ΕΕ), αρνητικό ρεκόρ απασχόλησης για του αποφοίτους, μη προώθηση της νεανικής επιχειρηματικότητας από το σχολείο, δημογραφικό πρόβλημα και μία από τις τελευταίες θέσεις στη Δια Βίου μάθηση  είναι τα αρνητικά στοιχεία που καταγράφει η έκθεση του Παρατηρητηρίου για την Εκπαίδευση και Κατάρτιση της ΕΕ. Στα θετικά είναι η συνολική μείωση της σχολικής διαρροής στο 11.4% (11η θέση για την Ελλάδα) το υψηλό ποσοστό των νέων που μαθαίνουν δυο ξένες γλώσσες άλλα και η αύξηση των ατόμων ηλικίας 30-34 ετών που έχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση.

4η η Ελλάδα στη μείωση δαπανών για το 2010-2011. Στις τρεις τελευταίες θέσεις ως προς τις συνολικές δαπάνες.

Όλο και μειώνονται οι δαπάνες για την εκπαίδευση στην Ελλάδα όπως αποδεικνύεται από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χώρα μας είναι τρίτη από το τέλος όσον αφορά τις δαπάνες για την εκπαίδευση με βάση το ΑΕΠ. Πιο χαμηλά από την Ελλάδα βρίσκονται άλλες δυο Βαλκανικές χώρες, η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Στον αντίποδα  οι Δανοί και οι Κύπριοι διαθέτουν τα περισσότερα χρήματα. Όσον αφορά το ποσοστό της μείωσης των δημόσιων δαπανών αυτό ανέρχεται στο 4.4%για το 2010-2011. Πρόκειται για την 4η μεγαλύτερη μείωση των δαπανών σε σύνολο 28 χωρών. Πρωταθλήτρια στον τομέα αυτό αναδεικνύεται άλλη μια «μνημονιακή» χώρα η Πορτογαλία όπου η μείωση φθάνει τις 11.3 ποσοστιαίες μονάδες. Ακολουθούν στη 2η και 3η θέση η Σλοβακία με 5.2%και η Ουγγαρία με 4.7%.

Διαρροή σχολικού πληθυσμού

Στην εν λόγω έκθεση υπάρχουν σημαντικά στοιχεία για την εγκατάλειψη του σχολείου από τους μαθητές.  Στην Ελλάδα το ποσοστό της εγκατάλειψης ανέρχεται στις 11.4% ποσοστιαίες μονάδες και είναι λίγο πιο κάτω από τον μέσο όρο των 28 κρατών που διαμορφώνεται στο 12.7%.  Με βάση το φύλο τα αγόρια εγκαταλείπουν το σχολείο σε ποσοστό 13.7% και η σχολική εγκατάλειψη για τα κορίτσια ανέρχεται σε 9.1%. Αρκετά υψηλό είναι το ποσοστό της εγκατάλειψης για τους αλλοδαπούς μαθητές εκτός χωρών της ΕΕ που φθάνει για τη χώρα μας στο 45.8% ποσοστό που είναι το υψηλότερο ανάμεσα σε 16 χώρες για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία. Δηλαδή 1 στους 2 αλλοδαπούς εγκαταλείπουν το σχολείο όταν το αντίστοιχο ποσοστό για τους Έλληνες μαθητές είναι μόλις στο 8.3%.  Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα με βάση το ποσοστό των μαθητών που εγκαταλείπουν το σχολείο κατατάσσεται στην 11η θέση. Η σχολική εγκατάλειψη μειώθηκε το 2012 συγκριτικά με το 2009 κατά 3.1 ποσοστιαίες μονάδες και ο στόχος για το 2020 είναι να διαμορφωθεί το ποσοστό στο 9.7%.

Ξένες γλώσσες: 4η θέση για την Ελλάδα

Στα θετικά στοιχεία της έκθεσης είναι το γεγονός ότι η χώρα μας είναι 4η ως προς την εκμάθηση ξένων γλωσσών. Το ποσοστό των νέων που μαθαίνουν δυο ξένες γλώσσες ανέρχεται περίπου στο 95% και είναι αυξημένο συγκριτικά με το 2008. Υψηλότερο ποσοστό από την Ελλάδα έχουν το Λουξεμβούργο, η Ιταλία και η Φιλανδία.  Στο άλλο άκρο λιγότερο φιλομαθείς ως προς τις ξένες γλώσσες είναι οι Αυστριακοί, οι Ούγγροι και οι Ιρλανδοί.

Τριτοβάθμια εκπαίδευση σε ηλικίες 30-34 ετών. Κάτω από το μέσο όρο η Ελλάδα. Ελάχιστοι οι αλλοδαποί με τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Όσον αφορά το ποσοστό των ατόμων ηλικίας 30-34 ετών που έχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση η Ελλάδα είναι σχετικά χαμηλά συγκριτικά με άλλα κράτη. Για τη χώρα μας το εν λόγω ποσοστό ανέρχεται στο 30.9% και είναι κάτω από το μέσο όρο του 35.7% της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις δυο πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ιρλανδοί και οι Κύπριοι ενώ στις δυο τελευταίες θέσεις είναι οι Ιταλοί και οι Ρουμάνοι. Σε απόλυτα νούμερα η Ελλάδα καταλαμβάνει την 18η θέση σε σύνολο 28 κρατών. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ποσοστό αυτό είναι αυξημένο συγκριτικά με το 26.5% του 2009. Στους άνδρες το ποσοστό ανέρχεται στο 27.6% και στις γυναίκες στο 34.2%. Αρνητική πρωτιά έχουμε για τους αλλοδαπούς όπου μόλις το 8.4% των ξένων (εκτός ΕΕ) έχει τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Ποσοστό απασχόλησης αποφοίτων. Αρνητικό ρεκόρ για την Ελλάδα

Όσον αφορά τους απόφοιτους που έχουν τουλάχιστον δευτεροβάθμια εκπαίδευση αξίζει να σημειωθεί ότι το 2012 το ποσοστό απασχόλησης στην ΕΕ μειώθηκε συγκριτικά με το 2009 κατά 2.6 ποσοστιαίες μονάδες. Στην Ελλάδα το ποσοστό είναι το χαμηλότερο ανάμεσα στα 28 κράτη της ΕΕ και διαμορφώθηκε για το 2012 μόλις στο 42.9%. Για τους άνδρες το ποσοστό ανέρχεται στο 45.9% και είναι ελαφρά καλύτερο από το 40.5% που έχουν οι γυναίκες.  Η μείωση της απασχόλησης μέσα σε τρία μόλις χρόνια φθάνει το 21.8% γεγονός που αποτελεί αρνητικό ρεκόρ. Καμιά άλλη χώρα δεν έχει τόσο χαμηλό ποσοστό απασχόλησης αποφοίτων δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Ακόμα και η Ισπανία που συναγωνίζεται την Ελλάδα στο ποσοστό ανεργίας η απασχόληση ανέρχεται στο 62.4%. Η μοναδική χώρα που πλησιάζει την Ελλάδα είναι η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας με 44.8%. Άλλο ένα αρνητικό στοιχείο που καταγράφει η έκθεση είναι το γεγονός ότι 1 στους 5 νέους απασχολούνται σε θέσεις κατώτερες των δεξιοτήτων τους.

Σχολείο και επιχειρηματικότητα: Χαμηλά η Ελλάδα

Ένα σημαντικό στοιχείο στο οποίο μπορεί να αποδοθεί και η επιθυμία των περισσότερων νέων για διορισμό στο δημόσιο είναι η έλλειψη επιχειρηματικής εκπαίδευσης στο σχολείο. Η έκθεση καταγράφει το ποσοστό των νέων ηλικίας 15+ που πιστεύουν ότι το σχολείο τους έχει βοηθήσει για να αναλάβουν επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 19η θέση σε σύνολο 27 ευρωπαϊκών κρατών και είναι πιο κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ. Στις πρώτες θέσεις όσον αφορά την προώθηση της νεανικής επιχειρηματικότητας στο σχολείο είναι οι Πορτογάλοι, οι Ρουμάνοι, οι Φιλανδοί και οι Τσέχοι ενώ ικανοποιητικά τα πηγαίνουν οι Κύπριοι που καταλαμβάνουν την 7η θέση.

Στις τελευταίες θέσεις στη δια βίου μάθηση η Ελλάδα

Όσον αφορά τη Δια Βίου μάθηση η Ελλάδα καταλαμβάνει μια από τις τελευταίες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς το ποσοστό συμμετοχής ατόμων ηλικίας 25-64 ετών ανέρχεται μόνο στο 2.9% παρουσιάζοντας μείωση συγκριτικά με το 2009 (5η χειρότερη επίδοση). Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε ότι ο μέσος όρος της ΕΕ ανέρχεται στο 9%. Χειρότερη επίδοση από την Ελλάδα στη δια βίου μάθηση εμφανίζουν η Ρουμανία (1.4%), η Βουλγαρία (1.5%), η Κροατία (2.4%), η Ουγγαρία (2.8%). Δανία, Φιλανδία και Σουηδία εμφανίζουν τις καλύτερες επιδόσεις με ποσοστό που ξεπερνά το 24% και φθάνει το 31.6% στην περίπτωση της Δανίας.

Έντονο το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα

Έντονο είναι το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα όπως άλλωστε αποδεικνύουν και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Το πρόβλημα καταγράφεται και στην έκθεση της ΕΕ όπου το 2020 ο πληθυσμός της ηλικιακής ομάδας έως 5 ετών θα μειωθεί κατά 7.4 ποσοστιαίες μονάδες. Την Ελλάδα ξεπερνούν στη μείωση μόνο η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Ιρλανδία και η Ισπανία. Μείωση αναμένεται το 2020 και στις ηλικιακές ομάδες από 15 έως και 34 ετών για τη χώρα μας ενώ η μόνο ηλικιακή ομάδα που θα σημειωθεί αύξηση είναι αυτή των 5-14 ετών όπου θα αυξηθεί κατά 5.4%

(πηγή: news.gr)

Η Αρκτική «βράζει» και οι ντελιβεράδες των πολυεθνικών του πετρελαίου συνεχίζουν να αμφισβητούν την κλιματική αλλαγή και να δίνουν γονυπετείς το πράσινο φως για την καταστροφή της μοναδικής απάτητης γης του πλανήτη μέσα από την εξόρυξη υδρογονανθράκων.

Την ίδια ώρα που 28 ακτιβιστές της Greenpeace και 2 ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, βρίσκονται από τις 19 Σεπτεμβρίου υπό κράτηση από τις ρωσικές αρχές και βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατηγορία του χουλιγκανισμού γιατί διαμαρτύρονται για την επέλαση των πετρελαιάδων, μια νέα επιστημονική μελέτη αποδεικνύει ότι σε ορισμένες περιοχές της Αρκτικής, εκεί που η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει αφήσει αναλλοίωτο το καταστροφικό της αποτύπωμα, το λιώσιμο των πάγων έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που δεν υπάρχει επιστροφή και ελπίδα σωτηρίας.

Η νέα επιστημονική μελέτη που παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα καταλήγει σε σοκαριστικά συμπεράσματα αφού για πρώτη φορά αποδεικνύει  ότι εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, στις ανατολικές Καναδικές περιοχές της Αρκτικής η μέση θερμοκρασία το καλοκαίρι τα τελευταία 100 χρόνια, είναι η θερμότερη των τελευταίων 120.00 χρόνων!

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι τρέχουσες θερμοκρασίες ξεπερνούν εκείνες της πρώιμης Ολόκαινης Εποχής *, πριν από 11.000 χρόνια, όταν το βόρειο ημισφαίριο ήταν πιο κοντά στον ήλιο και δεχόταν κατά 9% περισσότερη ακτινοβολία, εξήγησε ο καθηγητής Γεωλογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, Gifford Miller, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την τεχνική της ραδιοχρονολόγησης των μαζών νεκρών βρύων που «αποκαλύφθηκαν» μετά το λιώσιμο του πάγου στο νησί  Baffin – το μεγαλύτερο του Καναδά και το πέμπτο μεγαλύτερο στον κόσμο-  προκειμένου να «διαβάσουν» το ιστορικό των θερμοκρασιών.

Όπως αναφέρεται στη μελέτη, τα αποτελέσματα από 4 διαφορετικά σημεία εξέτασης έδειξαν ότι τα βρύα δεν είχαν εκτεθεί στο εξωτερικό περιβάλλον για μια περίοδο 44.000- 51.000 χρόνων!

Οι επιστήμονες λαμβάνοντας υπόψη ότι πριν από 50.000 χρόνια, η Γη διένυε την περίοδο παγετώνων, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι θερμοκρασίες που κατεγράφησαν στην καναδική Αρκτική είναι οι υψηλότερες των τελευταίων 120.000 χρόνων.

Η νέα μελέτη επισημαίνει και κάτι εξίσου ανησυχητικό ότι η άνοδος της θερμοκρασίας είναι ραγδαία αφού σημειώθηκε τα τελευταία 20 χρόνια. Όσον αφορά στο μέλλον του νησιού Baffin, οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ακόμα κι αν δεν σημειωθεί άλλη αύξηση της θερμοκρασίας, το νησί είναι καταδικασμένο να λιώσει…

* Η Ολόκαινος Εποχή ή Ολόκαινο (Holocene), είναι η πιο πρόσφατη γεωλογική εποχή στην ιστορία της Γης. Άρχισε πριν από 10.000 χρόνια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η ονομασία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις όλος και καινός και σημαίνει «εντελώς πρόσφατη» «ολοκαίνουργια»

(πηγή: topontiki.gr)

Ένα παιδί που από την αρχή μεγαλώνει μέσα στη φτώχεια, μπορεί να υποστεί μακρόχρονες αρνητικές συνέπειες και σε βιολογικό επίπεδο, καθώς η φτώχεια στην πρώιμη παιδική ηλικία φαίνεται να σχετίζεται με μειωμένο όγκο του εγκεφάλου του παιδιού στην εφηβεία, πράγμα που επιδρά αρνητικά στην εγκεφαλική και νοητική ανάπτυξή του, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Η νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει προηγούμενα επιστημονικά ευρήματα που δείχνουν ότι η φτώχεια αυξάνει τον κίνδυνο για μειωμένες νοητικές επιδόσεις και, κατά συνέπεια, για μειωμένη απόδοση στο σχολείο. Από την άλλη, η έρευνα δείχνει ότι η σωστή ανατροφή και η συναισθηματική υποστήριξη από τους γονείς μπορεί να αποτελέσει ένα αντίβαρο και να αντισταθμίσει εν μέρει την αρνητική επίδραση της φτώχειας. Τα φτωχά παιδιά όμως, που δεν έχουν ούτε γονείς με τις κατάλληλες ικανότητες ανατροφής, βρίσκονται στην πιο μειονεκτική θέση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την παιδοψυχίατρο Τζόαν Λούμπι της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσιγκτον και του Νοσοκομείου Παίδων του Σεν Λιούις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο παιδιατρικό περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου “JAMA Pediatrics”, μελέτησαν μέσω μαγνητικής τομογραφίας την επίπτωση της φτώχειας στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, εξετάζοντας τον όγκο της λευκής και της φαιάς ουσίας, καθώς και άλλων ζωτικών εγκεφαλικών περιοχών (ιπποκάμπου, αμυγδαλής) σε παιδιά ηλικίας έξι έως 12 ετών. Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι τα πιο φτωχά παιδιά είχαν γενικά μικρότερο όγκο όλων των παραπάνων εγκεφαλικών δομών.

Αυτή η συρρίκνωση του εγκεφάλου μπορεί συχνά να οδηγήσει σε χρόνια προβλήματα, όπως κατάθλιψη, μαθησιακές και μνημονικές δυσκολίες, και μειωμένη αντοχή στο στρες.

Σε σχετικό σχόλιο στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, ο Τσαρλς Νέλσον της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστώνης τονίζει ότι, όπως δείχνει η νέα μελέτη, «οι πρώιμες εμπειρίες έχουν επιπτώσεις στις νευρωνικές και βιολογικές υποδομές του παιδιού με τέτοιο τρόπο που επηρεάζουν την πορεία της ανάπτυξής του και των κατοπινών επιδόσεών του».

«Η έκθεση σε πρώιμες αντιξοότητες της ζωής (σ.σ. λόγω της φτώχειας) πρέπει να θεωρείται εξίσου τοξική με την έκθεση στον μόλυβδο, το αλκοόλ ή την κοκαΐνη και, ως τέτοια, πρέπει να τύχει της ανάλογης προσοχής από τις αρχές της δημόσιας υγείας», πρόσθεσε.

(πηγή: enikos.gr)

Της Mhairi McAlpine

Η εικόνα του γαλανομάτικου ξανθού μικρού κοριτσιού που απομακρύνθηκε από μια οικογένεια Roma και μπήκε στη φροντίδα ΜΚΟ, ταξίδεψε σ’ όλο τον κόσμο με ταχύτητα αστραπής, καθώς η Ελληνική κυβέρνηση ψάχνει τα ίχνη των βιολογικών του γονιών. Έχουν γίνει συγκρίσεις με την Madaline McCann ένα άλλο λευκό κοριτσάκι που όπως αναφέρεται, έχει πέσει στα χέρια των traffickers. Πίσω από την υπερβολή αποκαλύπτονται μερικά πολύ άσχημα μυστικά.

Αυτή η ιστορία του τετράχρονου κοριτσιού που το πήραν από τους Ρομά που το φρόντιζαν, έχει κάνει το γύρο του κόσμου. Ο διεθνής τύπος δημοσιεύει την ιστορία με μικρές παραλλαγές κυρίως βασισμένος στην ίδια πηγή.

Η ουσία της ιστορίας είναι ότι ένα ξανθό γαλανομάτικο κοριτσάκι βρέθηκε να το φροντίζουν ένα ζευγάρι Ρομά με το οποίο δεν είχε συγγένεια αλλά το είχαν καταχωρήσει σαν δικό τους παιδί. Η ιστορία συχνά συνοδεύεται από μία φωτογραφία πριν και μετά, με το κοριτσάκι να κοιτάει καθαρά φοβισμένο, η πρώτη, ακολουθούμενη από μία άλλη καλά πλυμένου με ροζ πυζάμες.

Ενώ ερευνώνται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες το κοριτσάκι έφτασε να το φροντίζουν το ζευγάρι των Ρομά και το πώς έχει καταχωρηθεί σε αυτούς, τα media έχουν κιόλας βγάλει την απόφαση: Το κοριτσάκι έχει πέσει θύμα trafficking ή το απήγαγαν κακοί γύφτοι οι οποίοι μπαίνουν στα σπίτια τη νύχτα και κλέβουν νεογέννητα από τις κούνιες τους. Η διεθνής κάλυψη από τον τύπο είναι αρκετά άσχημη, επαναλαμβάνοντας τις λέξεις της Ελληνικής κυβέρνησης σαν ευαγγέλιο, ο Ελληνικός τύπος ωστόσο έχει ξεπεράσει κάθε όριο…

Παρά τις υπερβολικές αναφορές, δεν υπάρχει ουσιαστική μαρτυρία που μπορώ να βρω ότι το παιδί με οποιοδήποτε τρόπο το είχαν κακομεταχειριστεί, απαγάγει ή ήταν θύμα trafficking. Το ζευγάρι έχει δηλώσει ότι είχαν καταλήξει σε ιδιωτική συμφωνία με την μητέρα του παιδιού, η οποία είχε ήδη άλλα 5 παιδιά, να υιοθετήσουν ανεπίσημα το παιδί και να το μεγαλώσουν μέσα στην δική τους οικογένεια. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν τεράστιες δυσκολίες να φροντίζουν τα παιδιά τους εξ αιτίας των μέτρων λιτότητας που επιβλήθηκαν, ένα τέτοιο συμβάν δεν είναι και πολύ έξω από τα όρια του πιθανού. Μερικοί γονείς έχουν αναγκαστεί να αφήσουν τα παιδιά τους σε ορφανοτροφεία καθώς αδυνατούν να τα συντηρήσουν, ενώ η θνησιμότητα και ο υποσιτισμός των παιδιών έχει εκτοξευθεί στα ύψη.

Η αρχική φωτογραφία του κοριτσιού σαφώς δείχνει άγχος και ανησυχία , ενώ η αναφορά λέει ότι ήταν κρυμμένη κάτω από τις κουβέρτες όταν βρέθηκε. Αυτό δεν είναι καθόλου παράξενο. Όταν 41 ένοπλοι αστυνομικοί εισβάλουν μέσα στη μικρή σου κοινότητα και σε τραβούν έξω από τις κουβέρτες όπου κρύβεσαι δεν μπορεί παρά να είσαι αγχωμένος. Αυτή η επιδρομή ήταν μια από τις πολλές που η ελληνική αστυνομία διεξάγει για να τρομοκρατήσει την κοινότητα των Ρομά στην Ελλάδα.

Όταν οι Ρομά στοχοποιούνται από νεοναζιστές που καίνε τα σπίτια τους η αστυνομία κλείνει τα μάτια.

Βλέποντας τα μπλε μάτια της και τα ξανθά μαλλιά της, αμέσως της έκαναν τεστ DNA και την απομάκρυναν από τους Ρομά, όμως τόσο είναι το ενδιαφέρον που οι ελληνικές αρχές έχουν για τη μικρή που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να βρουν κάποιον που να μιλάει τη γλώσσα της αντί να επικοινωνούν μαζί της με χειρονομίες.

Αν και αυτή η μεταχείριση για παιδιά από οικογένειες Ρομά δεν είναι ασυνήθιστη.

Τον προηγούμενο μήνα μία ιδιοκτήτης καταστήματος πλησίασε μικρό κορίτσι Ρομά που έπαιζε ακορντεόν στο δρόμο και άρχισε να την κλωτσά.

Η υποκρισία των ελληνικών αρχών στο να υποθέτει ότι πρόκειται για απαγωγή ή trafficking χωρίς καμία ως τώρα απόδειξη, φέρνει στο φως το σκάνδαλο στην Αγία Βαρβάρα μόνο μια δεκαετία πριν. Πεντακόσια δύο παιδιά Ρομά «εξαφανίστηκαν» από ένα ορφανοτροφείο στην Αθήνα όπου είχαν τοποθετηθεί..

Παρά τις απαιτήσεις να ερευνηθεί η μοίρα αυτών των παιδιών πολύ λίγα έγιναν. Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποσύρει από το website της την αναφορά στην

Ευρωπαϊκή Επιτροπή και έχει μείνει μόνο αντίγραφο του αρχείου σε μια σκανδαλώδη προσπάθεια της να το καλύψει.

Αυτή η αναφορά σε παγώνει. Ειδικά προσέξτε τη σελίδα 3 το τέλος της παραγράφου 2:

“Υποστηρίζει επίσης ότι πολλά από τα παιδιά (στην πλειοψηφία τους Αλβανικής καταγωγής) είχαν επανακτηθεί από δουλεμπόρους, που πλήρωναν μέχρι και το ποσό των 500 ευρώ για να αποσπάσουν τα παιδιά από το ίδρυμα με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευση τη χρήση τους στην πορνεία η την πώληση οργάνων τούς.”

Για να είμαστε ξεκάθαροι, παιδιά των Ρομά σε ένα ελληνικό ίδρυμα κάτω από την φροντίδα και προστασία του ελληνικού κράτους πουλήθηκαν σε traffickers.

Όχι ένα ούτε δύο ούτε δέκα αλλά εκατοντάδες. Το ελληνικό κράτος ερεύνησε αυτές τις εξαφανίσεις μόνο κατόπιν επιμονής της Eευρωπαϊκής ένωσης. Από τα 502 που εξαφανίστηκαν μόνο 4 βρέθηκαν και το θέμα έκλεισε ήσυχα.

Μιλώντας για παιδιά που χάνονται η ιστορία ενός όμορφου κοριτσιού προσχολικής ηλικίας φέρνει στο νου ένα άλλο κοριτσάκι που «χάθηκε».

Ένας ανταποκριτής για την Κεητ και τον Τζέρυ … των οποίων η κόρη Μαντελεν «χάθηκε» το 2007 εμφανίστηκε να λέει ότι η υπόθεση τους έδωσε «μεγάλες ελπίδες» ότι κάποια μέρα θα την βρουν ζωντανή…

Βάζω στοίχημα ότι έτσι είναι γιατί εάν η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να κατασκευάσει μία ιστορία απαγωγής χρησιμοποιώντας την εικόνα ενός όμορφου μικρού κοριτσιού για να αγγίξει ευαίσθητες χορδές, σιγοντάρει την δική τους εκδοχή γεγονότων, ιδιαίτερα όπου μπορούν να βασιστούν σε υψηλά ιστάμενους φίλους για να αγγίξουν πιο δυνατά τις χορδές όταν οι καρδιές αρχίζουν να σκληραίνουν.

Αλλά τα μικρά ξανθά γαλανομάτικα κοριτσάκια είναι ότι πρέπει για την αύξηση της κυκλοφορίας των εφημερίδων ιδιαίτερα όταν είναι καθαρά με καθαρές ροζ πιζάμες.

Η Μαρία είναι πολύ τυχερή, με ένα διαφορετικό και λιγότερο ελκυστικό χρώμα δέρματος θα την περίμενε μια διαφορετική τύχη. Εάν η Μαρία ήταν αφρικανικής ή Ασιατικής καταγωγής και όχι ο ευνοημένος τύπος Ευρωπαίου, θα ήταν απίθανο να γίνει όλος αυτός ο ντόρος και να της είχαν χαρίσει και καινούργιες πιζάμες…. Είναι πολύ πιθανό να την είχαν πετάξει σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης σα τα άλλα παιδιά που το Ελληνικό κράτος δεν θεωρεί Έλληνες…

Σαν αυτά τα παιδάκια που φωνάζουν για ελευθερία μέσα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Λέσβο:

Δείτε την αναστάτωση των ενηλίκων και των παιδιών όταν νομίζουν ότι οι αντιπρόσωποι της ΜΚΟ έχουν έρθει για να τους απελευθερώσουν από το στρατόπεδο και την απογοήτευσή τους όταν οι αντιπρόσωποι εξηγούν ότι κάνουν ότι μπορούν.

Αυτό το βίντεο τραβήχτηκε το 2009 προτού μπουν σε λειτουργία τα μεγάλης κλίμακας στρατόπεδα συγκέντρωσης και όταν οι οργανισμοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα είχαν ακόμα ελεύθερη πρόσβαση στα στρατόπεδα και όταν οι συνθήκες στα στρατόπεδα ήταν σχετικά καλλίτερες από σήμερα. Εκείνη την εποχή ο αριθμός των παιδιών που ήταν κλεισμένα στα στρατόπεδα ανερχόταν σε εκατοντάδες, τώρα ανέρχεται σε χιλιάδες και πιθανόν να αυξηθεί.

Αυτή η διεθνής έκκληση να βρεθούν οι γονείς της Μαρίας δεν προέρχεται από το ενδιαφέρον της Ελληνικής κυβέρνησης για την ευημερία των παιδιών αλλά από την επιθυμία να γίνει ο πληθυσμός των Ρομά ο αποδιοπομπαίος τράγος. Ο φόβος «των τσιγγάνων που αρπάζουν παιδιά» είναι αρκετός να αποσπάσει την προσοχή από τα πραγματικά σκάνδαλα που εμπλέκουν παιδιά των Ρομά και τα αιώνια θέματα της κακοποίησης παιδιών σε ιδρύματα που συμβαίνει στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Εκτός και αν υπάρχουν αποδείξεις για κακοποίηση, το κοριτσάκι θα πρέπει να γυρίσει αμέσως στους μοναδικούς γονείς που έχει γνωρίσει μέχρις ότου οι βιολογικοί γονείς της βρεθούν. Τα γεγονότα στο ίδρυμα της Αγίας Βαρβάρας θα πρέπει να ερευνηθούν πλήρως συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος των εκατοντάδων παιδιών που πουλήθηκαν σε traffickers από μέσα από το ίδρυμα, καθώς και τα παιδιά των στρατοπέδων συγκέντρωσης να αφεθούν ελεύθερα άμεσα.

Το παραμύθι της απαγωγής ενός μικρού όμορφου λευκού κοριτσιού μπορεί να σκεπάσει πάρα πολλές αμαρτίες.

Μπορεί επίσης να είναι και πολύ επικερδές.

(πηγές: kar.org.gr, 2ndcouncilhouse.co.uk)

Λόγω κλιματικών αλλαγών αρκετές μεγαλουπόλεις αναμένεται να εκκενωθούν μέσα στα επόμενα 45 χρόνια, όπως αναφέρει έρευνα του Πανεπιστημίου της Χαβάης.

Το επιστημονικό περιοδικό Nature όπου δημοσιεύθηκε η έκθεση, αναφέρει πως μεγαλουπόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Λονδίνο θα είναι μη κατοικήσιμες εξαιτίας των μη αναστρέψιμων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, η οποία προκαλείται από ανθρωπογενείς δραστηριότητες.

Σύμφωνα με την ίδια μελέτη η υπερθέρμανση του πλανήτη θα προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση με εκατοντάδες εκατομμύρια κλιματικούς πρόσφυγες να περνούν μαζικά τα σύνορα, ενώ σε πολλές περιοχές του πλανήτη ενδέχεται να εξαφανιστεί κάθε ίχνος ζωής.

Επιπλέον, οι συντάκτες της μελέτης περιγράφουν με μελανά χρώματα το μέλλον της ανθρωπότητας επισημαίνοντας ότι η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη και πως «οι άνθρωποι πρέπει να προετοιμαστούν για έναν κόσμο όπου τα πιο ψυχρά χρόνια θα είναι θερμότερα από αυτά που έχουν καταγραφεί στη μνήμη μας ως τα πιο ζεστά».

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν επίσης ότι ακόμα και χρησιμοποιούσαμε όλους τους διαθέσιμους πόρους για τη μείωση των εκπομπών ρύπων δεν θα γλιτώναμε από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής αλλά απλά θα κερδίζαμε χρόνο.

Όπως προέκυψε από την έρευνα, αν συνεχιστεί ο σημερινός ρυθμός εκπομπής ρύπων, η Νέα Υόρκη θα αρχίσει να βιώνει δραματικές θερμοκρασίες από το 2047, το Λος Άντζελες από το 2048 και το Λονδίνο από το 2056.

Ωστόσο, αν οι εκπομπές ρύπων σταθεροποιηθούν, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής θα πλήξουν τη Νέα Υόρκη το 2072 και το Λονδίνο το 2088, δηλαδή περίπου τρείς δεκαετίες αργότερα.

(πηγή: briefingnews.gr)

Η τριμηνιαία έκθεση κάνει ακόμη λόγο για πτωτική πορεία της ιδιωτικής κατανάλωσης τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2013 και μηδενική ανάπτυξη (0,004%)το 2014.

Σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση του ΚΕΠΕ, Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, η ύφεση το 2013 θα διαμορφωθεί στο 3,55%, ενώ το 2014 η ανάπτυξη εκτιμάται πως θα είναι σχεδόν μηδενική (0,004%).

Για την ανεργία που υπολογίζεται στο 27,6% για τη φετινή χρονιά, το ΚΕΠΕ εκτιμά πως θα αγγίξει το 29,3% το 2014, ενώ για τον πληθωρισμό αναμένει να είναι αρνητικός κατά 0,28% εφέτος και κατά 0,31% του χρόνου. Το πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εκτιμά πως από 0,91% του ΑΕΠ φέτος θα διαμορφωθεί στο 3,42% του ΑΕΠ το 2014.

Η ιδιωτική κατανάλωση θα παραμείνει σε πτωτική πορεία μέχρι το τέλος του 2013, με πιθανό το ενδεχόμενο σημαντικής κάμψης των αρνητικών ρυθμών μεταβολής της μέσα στο 2014.

Σύμφωνα με τους αναλυτές του ΚΕΠΕ υπάρχουν πλέον σαφείς ενδείξεις για πιθανή έναρξη μιας πορείας εξόδου της ελληνικής οικονομίας από το καθεστώς ύφεσης, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί, ωστόσο, το ενδεχόμενο μιας κάποιας ενδιάμεσης ξαφνικής μεταστροφής της πτωτικής αυτής τάσης των πιθανοτήτων ύφεσης.

Οι αναλυτές του ΚΕΠΕ θεωρούν πως ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος μπορεί τελικά να επιτευχθεί από το 2013, λόγω της σημαντικής και πέραν του στόχου μείωσης των δαπανών αλλά και της ταυτόχρονης αύξησης των εσόδων (λόγω της είσπραξης του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, των φόρων Ακίνητης Περιουσίας του 2011 και 2012, και του Έκτακτου Ειδικού Τέλους Ακινήτων στο δεύτερο εξάμηνο του έτους).

Τέλος, αναφορικά με το δημόσιο χρέος επισημαίνεται πως αν και παρουσίασε μια αύξηση το τελευταίο τρίμηνο, η οποία κρίνεται συγκυριακή λόγω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αυτό εξελίσσεται σύμφωνα με τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού.

IOBE: Ύφεση στο 4,1% έως 4,2% – ΔΝΤ: Ύφεση στο 4%

«Η ελληνική οικονομία βρίσκεται πολύ κοντά σε σημείο σταθεροποίησης», επισημάνθηκε και στην τριμηναία έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, η οποία δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα.

Στο 4% εκτιμά την ύφεση το 2013 και το ΔΝΤ.

Στην έκθεσή του, το IOBE είχε αναθεωρήσει και τις εκτιμήσεις του για την ανεργία, προβλέποντας πως θα διαμορφωθεί στο 27,5% φέτος, έναντι προηγούμενης πρόβλεψης για 28,3%, ενώ είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο εξόδου από την εξαετή ύφεση το 2014.

Την ίδια ώρα, ο Γ. Στουρνάρας, σε πρόσφατη συνέντευξή του στον «Επενδυτή», αναμένει (ελπίζει;) μείωση της ανεργίας το 2014, καθώς και ανάπτυξη, ενώ υπογραμμίζει πως στόχος της κυβέρνησης είναι η χώρα να βγεί στις αγορές το 2014, έστω και δοκιμαστικά.

(πηγή: thepressproject.gr)

Της Κυριακής Τσολάκη

Ολόκληρες γενιές αναγνωστών μεγάλωσαν με τα βιβλία της και της έκαναν δώρο την αφοσίωσή τους. Το αντίδωρο σ’ αυτούς αλλά και στους νεότερους από την αειθαλή Άλκη Ζέη είναι τώρα ένα ταξίδι στη δική της ζωή.

Η Άλκη Ζέη έχει έναν μυητικό ρόλο για πολλούς, που μπήκαν για πρώτη φορά στον κόσμο της λογοτεχνίας μέσα απ’ το “Καπλάνι της βιτρίνας” ή άλλες ιστορίες της. Με απλή γραφή που ρέει η συγγραφέας των παιδικών μας χρόνων, έχοντας εμπειρίες που θα μπορούσαν ίσως να γεμίσουν πολλές σελίδες, εκκινούσε στα βιβλία της από δικά της αυτοβιογραφικά στοιχεία, συνδυάζοντάς τα όμως πάντα με μυθοπλασία.

Τώρα, για πρώτη φορά, επιχειρεί να εξιστορήσει “το παραμύθι της ζωής της”. Επικεντρωμένη σε δύσκολες εποχές για την Ελλάδα, όπως τα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά, της Κατοχής και της μετακατοχικής περιόδου, ξεδιπλώνει τις προσωπικές της αναμνήσεις σε έναν τόμο με τίτλο “Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Μεταίχμιο”.

ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΔΕΙΝΟΠΑΘΕΙ

Το βιβλίο περιλαμβάνει την ιστορία των νεανικών χρόνων της Άλκης Ζέη, μια ιστορία που αρχίζει από τη Σάμο και φτάνει στην Αθήνα του 1945, τη μέρα του γάμου της με τον Γιώργο Σεβαστίκογλου. “Είχα αποφασίσει να γράψω για όλα αυτά εδώ και πολύ καιρό, γιατί ήθελα να μείνουν καταγραμμένα. Άλλωστε, τη μετέπειτα ιστορία μου την έχω γράψει στην ‘Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα’”, λέει στη “Μακεδονία της Κυριακής”.

Με γλώσσα λιτή, χωρίς εξάρσεις και συγγραφικούς ναρκισσισμούς -“δεν με ενδιέφερε ποτέ να εντυπωσιάσω το ακροατήριό μου”, τονίζει- η συγγραφέας αναφέρεται σε προσωπικές δικές της στιγμές με φόντο μια Ελλάδα που δεινοπαθεί. Μιλάει όμως και για μια ολόκληρη γενιά διανοουμένων και ανθρώπων της τέχνης που άφησαν το στίγμα τους στον εγχώριο πολιτισμό: από τη Διδώ Σωτηρίου (υπήρξε παντρεμένη με τον αγαπημένο θείο της Ζέη) και τον Νίκο Γκάτσο, μέχρι τον Κάρολο Κουν, τον Κώστα Αξελό, τον Ανδρέα Εμπειρίκο και πολλούς άλλους. “Όλοι τους επηρέασαν πάρα πολύ την εξέλιξή μου και με σημάδεψαν, γιατί ήμασταν φίλοι. Γίνονταν φοβερές συζητήσεις τότε. Εμείς, οι μικρότερες, ακούγαμε. Δεν ήμασταν κορίτσια που θα πεταχτούμε να μιλήσουμε. Μ’ αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορούσες να είσαι στην ίδια μοίρα και να κάνεις διάλογο. Ήταν περισσότερο δάσκαλοι για σένα και σου εξηγούσαν με υπομονή ό,τι ρωτούσες”, θυμάται.

Ανάμεσα στα πρόσωπα που περνούν από τις σελίδες του βιβλίου, πέρα από τον Γιώργο Σεβαστίκογλου και την αδελφή της Λενούλα, ξεχωριστή θέση έχει η συγγραφέας Ζωρζ Σαρρή, πιστή της φίλη μέχρι την τελευταία στιγμή. “Η φιλία τότε δεν ήταν όπως τώρα, που τα παιδιά έχουν κινητά και αλληλογραφούν με sms. Εμείς τρέχαμε να βρούμε η μία την άλλη από κοντά. Είχαμε ανάγκη η μία την παρουσία της άλλης”, τονίζει.

“ΕΝΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΙΣΩΣ ΓΡΑΨΩ”

Δραματικά, κωμικοτραγικά, αλλά και χιουμοριστικά περιστατικά εξιστορούνται στο βιβλίο, που κάνει λόγο και για τα πρώτα δείγματα γραφής της Άλκης Ζέη, δηλαδή τις επιστολές τις οποίες το Κούλι (έτσι τη φώναζαν μικρή χαϊδευτικά οι δικοί της) έγραφε για τις υπηρέτριες με προορισμό τους αγαπημένους τους.

Αξιοσημείωτη στιγμή είναι όταν η δικτατορία Μεταξά επιβάλλει την ένταξη στους κόλπους της νεολαίας της όλων ανεξαιρέτως των νέων. “Η αδελφή μου και η Ζωρζ ήταν ενθουσιασμένες με τις στολές, τα χρυσά αστέρια και τις επωμίδες. Μήπως και ήξεραν τι ήταν φασισμός; Εμένα δεν μου άρεσε καθόλου όλο αυτό, γιατί ήμουν εμποτισμένη από τη Διδώ Σωτηρίου. Μάλιστα, έχουμε μια φωτογραφία που όλες σηκώνουν το χέρι τους χαιρετώντας φασιστικά κι εγώ το έχω κάτω”, λέει.

Σήμερα που τα φαινόμενα φασισμού είναι έντονα στην Ελλάδα, η ίδια νιώθει πολύ άσχημα. “Δεν περίμενα ποτέ ότι ύστερα από τόσα χρόνια θα ξαναδούμε αυτά τα σύμβολα και ότι κάποιοι θα μιλούσαν για Χίτλερ και Μουσολίνι. Το χειρότερο που με νοιάζει είναι ότι αρχίζουν να επηρεάζονται τα μικρά παιδιά, στα οποία αρέσουν οι στολές, τα σπαθιά, τα μαχαίρια. Χρειάζεται για όλο αυτό να αναλάβει δράση η πολιτεία και τα σχολεία. Πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε στα παιδιά για τον φασισμό. Να τους εξηγούν οι δάσκαλοι τι είναι, έστω λίγο πριν την πρωινή προσευχή. Αν τα παιδιά είναι καλά ενημερωμένα, δεν πρέπει να φοβόμαστε”, επισημαίνει.

Η αγάπη της για τους λιλιπούτειους φίλους της είναι αδιαμφισβήτητη. Επισκέπτεται συνεχώς σχολεία και το μεγαλύτερο μέρος του έργου της απευθύνεται σ’ αυτούς. “Ένα τελευταίο παιδικό ίσως γράψω, αλλά όχι σύντομα”, αποκαλύπτει εξάλλου όταν τη ρωτώ τι ετοιμάζει. “Πόσος καιρός μήπως μου έμεινε για να γράψω; Είμαι μεγάλη…”, προσθέτει και γελάει.

Συλλογίζομαι φεύγοντας από το ραντεβού μας τους λόγους που αξίζει οι αναγνώστες, κυρίως τα νέα παιδιά, να διαβάσουν το βιβλίο της. Ο πιο βασικός; Ίσως η ιστορική του αξία. Ότι δηλαδή μας ταξιδεύει στις ωραίες αλλά και μελανές στιγμές της Ελλάδας του παρελθόντος, κάνοντάς μας να αναλογιστούμε -σε μια εποχή ιδιαιτέρως δύσκολη- κάποιες άλλες, μεγαλύτερες συμφορές που βρήκαν τους παλαιότερους, μέσα από τις οποίες ορισμένοι από αυτούς βγήκαν δυνατότεροι και μεγαλούργησαν.

(πηγή: makthes.gr)

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και

για το δίκαιο.

Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα

ματώσουν απ΄τις φωνές

το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων

Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.

Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.

Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια

αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν

ανύποπτα στις πολιτείες

μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα

αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου

έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς

εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη

κάτω από τις οβίδες.

Δεν έχεις καιρό

δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

-Ο-

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη

ή το παιδί σου.

Δε θα διστάσεις.

Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου

Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι

για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.

Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.

Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,

να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι

είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα

της αγάπης σου

Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις 

Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.

γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,

για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και

για όλα τα όνειρα

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

-Ο-

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή

και περισσότερα χρόνια

μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,

τη μάνα σου και τον κόσμο.

Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου

θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .

Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα

θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο

απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.

Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου

και ν΄ ασπρίζουν τα μαλλιά σου

δε θα γερνάς.

Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος

Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

-Ο-

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.

Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό

γράμμα στη μάνα σου

Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά

του ονόματος σου

και μια λέξη :

Ειρήνη

σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.

Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό

να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια

σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.

Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει

εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που

τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Τάσος Λειβαδίτης

(πηγή: tassosleivaditis.wordpress.com)

«Καμπανάκι» από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας

Ο αέρας που αναπνέουμε είναι μολυσμένος από ουσίες που προκαλούν καρκίνο και πρέπει πλέον να χαρακτηρισθεί καρκινογόγος για τους ανθρώπους, ανακοίνωσε σήμερα η υπηρεσία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τον καρκίνο.

Η Διεθνής Υπηρεσία Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) επικαλέσθηκε δεδομένα τα οποία δείχνουν ότι, το 2010, 223.000 θάνατοι σε όλο τον κόσμο από καρκίνο του πνεύμονα ήταν αποτέλεσμα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, και πρόσθεσε ότι υπάρχουν επίσης πειστικά στοιχεία πως η εν λόγω ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.

Ο ΠΟΥ είναι μια υπηρεσία του ΟΗΕ με έδρα τη Γενεύη που επικεντρώνεται σε διεθνή ζητήματα δημόσιας υγείας.

Η ρύπανση της ατμόσφαιρας, που προκαλείται κυρίως από τις μεταφορές, την παραγωγή ενέργειας, τις βιομηχανικές ή αγροτικές εκπομπές και την οικιακή θέρμανση και μαγειρική, είναι ήδη γνωστό ότι αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης ενός ευρέως φάσματος ασθενειών που περιλαμβάνει αναπνευστικές και καρδιακές νόσους.

Η έρευνα δείχνει ότι τα τελευταία χρόνια τα επίπεδα της έκθεσης έχουν αυξηθεί σημαντικά σε ορισμένα μέρη του κόσμου, ιδιαίτερα σε χώρες με μεγάλους πληθυσμούς που εκβιομηχανίζονται με γρήγορους ρυθμούς, όπως η Κίνα.

«Γνωρίζουμε τώρα ότι η μόλυνση του εξωτερικού αέρα δεν είναι μόνον ένας μείζων κίνδυνος για την υγεία γενικά, αλλά είναι επίσης μια κορυφαία περιβαλλοντική αιτία θανάτου από καρκίνο», δήλωσε ο Κουρτ Στράιφ, επικεφαλής του τμήματος μονογραφιών της IARC, η οποία είναι αρμόδια για την ταξινόμηση των καρκινογόνων.

«Ο αέρας που αναπνέουμε είναι μολυσμένος από ένα μίγμα καρκινογόνων ουσιών», πρόσθεσε ο Στράιφ.

Σε δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα έπειτα από μια συνάντηση εμπειρογνωμόνων που διήρκεσε μια εβδομάδα και κατά την οποία οι επιστήμονες μελέτησαν την πιο πρόσφατη επιστημονική λογοτεχνία, η IARC αναφέρει πως τόσο η μόλυνση του εξωτερικού αέρα όσο και η «σωματιδιακή ύλη», ένα σημαντικό συστατικό της, θα ταξινομηθούν τώρα στην Ομάδα 1 των καρκινογόνων του ανθρώπου.

Στον εν λόγω κατάλογο θα βρεθούν μαζί με πάνω από 100 άλλες γνωστές καρκινογόνες ουσίες της Ομάδας 1 της IARC, όπως ο αμίαντος, το πλουτώνιο, η σκόνη διοξειδίου του πυριτίου, η υπεριώδης ακτινοβολία και ο καπνός.

Το πρόγραμμα μονογραφιών της IARC, που μερικές φορές αποκαλείται η «εγκυκλοπαίδεια των καρκινογόνων», έχει στόχο να αποτελεί μια έγκυρη πηγή επιστημονικών στοιχείων για τις καρκινογόνες ουσίες. Έχει ήδη ταξινομήσει πολλά χημικά και μείγματα που είναι συστατικά της ρύπανσης του αέρα, περιλαμβανομένων αερίων από την εξάτμιση των μηχανών ντίζελ, διαλυτικών, μετάλλων και σκόνης. Είναι ωστόσο η πρώτη φορά που ειδικοί ταξινόμησαν την ρύπανση του εξωτερικού αέρα ως αιτία καρκίνου.

(πηγή: newsbeast.gr )