paidevo.gr

Τα αποτελέσματα του Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού με θέμα τη ρατσιστική βία

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ανακοίνωσε τα αποτελέσματα του 18ου Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού με θεματολογία σχετική με τους πρόσφυγες της σχολικής χρονιάς 2012-2013, που διοργάνωσε σε συνεργασία με την Επιτροπή Ευαισθητοποίησης των Νέων.

«Ο κόσμος θα ακούει μαύρη γάτα και θα τον πιάνει αμόκ! Οι γάτες θα θεωρούνται υπεύθυνες για τις χαμηλές συντάξεις! Οι γάτες θα φταίνε για τα ετοιμόρροπα σχολεία! Οι γάτες θα ευθύνονται για τα βρόμικα νοσοκομεία! Οι γάτες θα ευθύνονται για τα νοθευμένα τρόφιμα!»…. Στο μακρινό νησί που περιγράφει ο Ευγένιος Τριβιζάς στο βιβλίο του «Η τελευταία μαύρη γάτα» τα μέλη μιας μυστικής αδελφότητας καταφέρνουν να πείσουν τους νησιώτες ότι οι μαύρες γάτες είναι υπεύθυνες για όλα τα δεινά του τόπου με αποτέλεσμα να ξεκινήσει ένα ατέλειωτο κυνηγητό ενάντια στις μαύρες γάτες.  Με τον ίδιο τρόπο που και στη χώρα μας, όπου έχουν εγκατασταθεί μετανάστες και πρόσφυγες κυνηγημένοι  από τις δικές τους χώρες από την ανέχεια, τον πόλεμο και τις διώξεις, υπάρχουν  άνθρωποι που τους θεωρούν υπεύθυνους και για τα δικά μας προβλήματα. Με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματός τους, την καταγωγή ή το θρήσκευμά τους, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες έρχονται συχνά αντιμέτωποι με την καχυποψία, τη ρατσιστική βία και τη μισαλλοδοξία. 

Στο νησί του βιβλίου του Τριβιζά, οι άλλες γάτες, διαφορετικού χρώματος συμπονούν τις μαύρες γάτες. «Τόσο οι σκέψεις μας, όσο και οι ευχές μας θα σας συνοδεύουν στο δίκαιο αγώνα σας. Αλλά κατά τα άλλα μην μας ανακατεύετε…» Πολλές φορές ο φόβος, η άγνοια, το γεγονός ότι πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση μας κάνει να σιωπούμε. Αυτό δεν σημαίνει όμως και ότι αδιαφορούμε. Με ποιους τρόπους μπορούμε να εκφράσουμε την αντίθεσή μας και να αντισταθούμε σε τέτοιους είδους φαινόμενα;

Ο Διαγωνισμός με τίτλο «Η σιωπή είναι ανοχή;» είχε ως κεντρικό θέμα την αντίδραση των νέων ανθρώπων απέναντι στη ρατσιστική βία και τη μισαλλοδοξία στην κοινωνία, που πλήττει εξίσου πρόσφυγες και μετανάστες. «Το να φοβάσαι να σπάσεις τη σιωπή, σημαίνει ότι φοβάσαι τον ίδιο σου τον εαυτό […] η σιωπή είναι καμωμένη από λέξεις που δεν βρήκαν ποτέ τους την ευκαιρία να ειπωθούν», απαντάει μία από τις μαθήτριες που διακρίθηκαν.

Πάνω από 260 συμμετοχές μαθητών και μαθητριών με γραπτά κείμενα, ζωγραφιές, αφίσες και βίντεο προκρίθηκαν στο Διαγωνισμό, εκπροσωπώντας σχολεία από όλη την Ελλάδα και αποδεικνύοντας ότι ακόμα και τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε είναι δυνατόν να βρεθούν λύσεις μέσα από το σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.

Τα πρώτα βραβεία του διαγωνισμού με ατομικές και ομαδικές συμμετοχές απέσπασαν συνολικά 33 μαθητές και μαθήτριες από διάφορες περιοχές της χώρας (Αθήνα, Άργος, Έβρος, Έδεσσα, Ηγουμενίτσα, Θεσσαλονίκη, Καστοριά, Κέρκυρα, Πρέβεζα, Πειραιάς, Σέρρες, Χαλκίδα κ.ά.), ενώ πολλές ήταν οι συμμετοχές που διακρίθηκαν για τη δημιουργικότητα, τα επιχειρήματα και την τεχνική τους.

Παράλληλα, στο Διαγωνισμό συμμετείχαν δεκαπέντε ασυνόδευτοι ανήλικοι αιτούντες άσυλο που φιλοξενούνται σε κέντρα υποδοχής στην Αγριά Βόλου και τη Μακρινίτσα,  μαθητές από το Παράρτημα 6ου Γυμνασίου στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου, οι μαθητές του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού καθώς και η 15μελής ομάδα Γκράφιτι του Προγράμματος Ίριδα (Κέντρο Κοινωνικής Φροντίδας Ν. Καμαράτος) της Ιατρικής Παρέμβασης. Με τις ειδικές συμμετοχές τους, τα παιδιά-πρόσφυγες και οι μαθητές αυτοί, δίνουν το δικό τους στίγμα κατά του ρατσισμού μέσα από τα προσωπικά τους βιώματα και την ιστορία τους.

«Στις μέρες μας η προώθηση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ισότητας και  της διαφορετικότητας αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Δεν πρέπει να αφήσουμε την οικονομική και κοινωνική κρίση να δικαιολογήσουν την αδιαφορία και την ανοχή στο ρατσισμό, το νεοναζισμό και τη βία. Είναι ευθύνη όλων μας αλλά και του καθένα από εμάς ξεχωριστά, όπως τονίζουν τα παιδιά στις συμμετοχές τους,» αναφέρει η Καίτη Κεχαγιόγλου, Υπεύθυνη Τομέα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης της Ύπατης Αρμοστείας.

Οι διακριθέντες μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και οι ασυνόδευτοι ανήλικοι πρόσφυγες και μαθητές που συμμετείχαν εκτός διαγωνιστικού τμήματος θα βραβευθούν σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις 9 Νοεμβρίου 2013 στην Αθήνα. Περισσότερες πληροφορίες θα ακολουθήσουν σε ξεχωριστή ανακοίνωση.

H αξιολόγηση των συμμετοχών πραγματοποιήθηκε από ειδικές επιτροπές στις οποίες συμμετείχαν μέλη της Επιτροπής Ευαισθητοποίησης Νέων.

• Κατάλογος με τα ονόματα των διακριθέντων μαθητών και των περιοχών προέλευσής τους.
• Δείτε αναλυτικά τα αποτελέσματα του Διαγωνισμού καθώς και τις συμμετοχές που ξεχώρισαν εδώ.

Τα βραβευμένα video:

Παράλληλα, στο Διαγωνισμό συμμετείχαν δεκαπέντε ασυνόδευτοι ανήλικοι αιτούντες άσυλο που φιλοξενούνται σε κέντρα υποδοχής στην Αγριά Βόλου και τη Μακρινίτσα, μαθητές από το Παράρτημα 6ου Γυμνασίου στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου, οι μαθητές του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού καθώς και η 15μελής ομάδα Γκράφιτι του Προγράμματος Ίριδα (Κέντρο Κοινωνικής Φροντίδας Ν. Καμαράτος) της Ιατρικής Παρέμβασης.

Με τις ειδικές συμμετοχές τους, τα παιδιά-πρόσφυγες και οι μαθητές αυτοί, δίνουν το δικό τους στίγμα κατά του ρατσισμού μέσα από τα προσωπικά τους βιώματα και την ιστορία τους.

“Στις μέρες μας η προώθηση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ισότητας και της διαφορετικότητας αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Δεν πρέπει να αφήσουμε την οικονομική και κοινωνική κρίση να δικαιολογήσουν την αδιαφορία και την ανοχή στο ρατσισμό, το νεοναζισμό και τη βία. Είναι ευθύνη όλων μας αλλά και του καθένα από εμάς ξεχωριστά, όπως τονίζουν τα παιδιά στις συμμετοχές τους”, αναφέρει η Καίτη Κεχαγιόγλου, Υπεύθυνη Τομέα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης της Ύπατης Αρμοστείας.

Οι διακριθέντες μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και οι ασυνόδευτοι ανήλικοι πρόσφυγες και μαθητές που συμμετείχαν εκτός διαγωνιστικού τμήματος θα βραβευθούν σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις 9 Νοεμβρίου στην Αθήνα.

Δείτε το βίντεο των μαθητών του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών Κορυδαλλού:

H αξιολόγηση των συμμετοχών πραγματοποιήθηκε από ειδικές επιτροπές στις οποίες συμμετείχαν μέλη της Επιτροπής Ευαισθητοποίησης Νέων.

(πηγές: news247.gr, unhcr.gr)

Μαθητές λυκείων στη Γαλλία απέκλεισαν το πρωί της Πέμπτης τις εισόδους σε πολλά σχολεία του Παρισιού σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις απελάσεις αλλοδαπών μαθητών, μετά την προβεβλημένη από τα ΜΜΕ απέλαση της 15χρονης μαθήτριας από το Κόσοβο Λεονάρντα Ντιμπράνι, μέλους των Ρομά, που συνελήφθη από την αστυνομία στο τέλος του μαθήματος καθώς έβγαινε από το σχολείο.

Τέσσερα λύκεια στο Παρίσι αποκλείστηκαν και οι είσοδοι “φιλτράρονταν” σε δύο άλλα σχολεία, σύμφωνα με την Διεύθυνση Εκπαίδευσης.

“Το σύνθημα είναι να κινητοποιηθούμε για την επιστροφή των απελαθέντων μαθητών λυκείου”, δήλωσε ο Στιβέν Νασιρί, εκπρόσωπος του συνδικάτου των λυκείων FIDL, που πρόσκειται στο κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα, ενώ διαδήλωνε έξω από λύκειο του Παρισιού.

“Είναι απαράδεκτο που επί αριστερής κυβέρνησης πρέπει κανείς να δείχνει τα χαρτιά του για να μπει στο λύκειο. Όλος ο κόσμος έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση”, δήλωσε.

Η γαλλική κυβέρνηση ξεκίνησε χθες διοικητική έρευνα για τις συνθήκες σύλληψης της 15χρονης Λεονάρντα στην ανατολική Γαλλία η οποία έγινε στις 9 Οκτωβρίου και δημοσιοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα. Τα πορίσματα αναμένονται σε 48 ώρες από την έναρξή της, δηλαδή αργά απόψε ή αύριο, Παρασκευή.

Ήδη χθες πολλές εκατοντάδες μαθητών λυκείου είχαν συγκεντρωθεί έξω από τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης στο Παρίσι για να διαμαρτυρηθούν για τις απελάσεις αλλοδαπών μαθητών, μετά την απέλαση το περασμένο Σαββατοκύριακο ενός συμμαθητή του, του Αρμένιου Χατσίκ Κατσατριάν, που φοιτούσε σε σχολείο της πρωτεύουσας.

Οι μαθητές φώναζαν συνθήματα όπως “Βαλς παραιτήσου” και “Ελευθερώστε τον Χατσίκ“. Ο 19χρονος μαθητής απελάθηκε το Σάββατο στην Αρμενία.

Οι απελάσεις μαθητών που δεν έχουν νόμιμα χαρτιά προκάλεσαν διαφωνίες στους κόλπους της κυβέρνησης και της σοσιαλιστικής πλειοψηφίας, οι οποίες επικεντρώθηκαν στην πολιτική μετανάστευσης και στην προσωπικότητα του υπουργού Εσωτερικών Μανουέλ Βαλς.

Le Monde: Η μαρτυρία της Λεονάρντα:

Vidéo : le témoignage de Léonarda από lemondefr

(πηγή: nooz.gr)

Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη έχει αφήσει 43 εκατομμύρια πολίτες χωρίς επαρκή ποσότητα φαγητού, σύμφωνα με έκθεση του Ερυθρού Σταυρού που τονίζει ότι η ήπειρος βυθίζεται σε μία παρατεταμένη περίοδο φτώχειας που επιδεινώνεται, μαζικής ανεργίας, κοινωνικού αποκλεισμού και μεγαλύτερης ανισότητας.

“Η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση της εδώ και έξι δεκαετίες”, τόνισε ο Μπεκέλε Γκελέτα, γενικός γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου, κατά την παρουσίαση της έκθεσης στη Γενεύη.

Σύμφωνα με αυτή, περίπου 120 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη κινδυνεύουν να περιπέσουν σε κατάσταση φτώχειας  Παράλληλα, ο Ερυθρός Σταυρός, με βάση στοιχεία από 22 από τις εθνικές επιτροπές του στην Ευρώπη, διαπίστωσε ότι η ευρωπαϊκή κρίση είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των ανθρώπων που ζητούν τη συνδρομή του.

Σύμφωνα με την αναφορά, χορηγείται επισιτιστική βοήθεια σε 3,5 εκατ. ανθρώπους, έναν αριθμό ο οποίος είναι κατά 75% αυξημένος σε σύγκριση με τρία χρόνια πριν.

“Ενώ αντιλαμβανόμαστε πλήρως την ανάγκη οι κυβερνήσεις να εξοικονομήσουν χρήματα, τις καλούμε σθεναρά να μην προχωρούν σε περικοπές αδιακρίτως στις δαπάνες για την δημόσια υγεία και την κοινωνική πρόνοια, διότι ενδέχεται αυτές να τους στοιχίσουν περισσότερο μακροπρόθεσμα”, προειδοποίησε ο Γκελέτα.

Ο Ερυθρός Σταυρός υπογράμμισε ότι η φτώχεια δεν πλήττει μόνον χώρες όπως η Λετονία -όπου η χορηγούμενη επισιτιστική βοήθεια υπερ-τριπλασιάστηκε μέσα σε τρία χρόνια- αλλά και χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία.

“Ενώ σε άλλες ηπείρους η φτώχεια μειώνεται, στην Ευρώπη αυξάνεται” λέει η αναφορά. “Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες είναι ακόμη άγνωστες, ωστόσο τα προβλήματα που έχουν ανακύψει θα είναι αισθητά για δεκαετίες ακόμη και αν η οικονομία ανάκαμπτε άμεσα. Αμφιβάλουμε αν γνωρίζουμε τί ακριβώς διαδραματίζεται”, προσθέτει.

Ο Ερυθρός Σταυρός προειδοποιεί ότι τα κύματα παράνομων μεταναστών σε συνδυασμό με την ξενοφοβία που εντείνεται στις χώρες υποδοχής, δημιουργούν ένα επικίνδυνο “μείγμα”, την ίδια στιγμή που εντείνονται οι κοινωνικές αντιδράσεις, η πολιτική αστάθεια και η ανασφάλεια μεταξύ των μελών της μεσαίας τάξης.

“Εκατομμύρια Ευρωπαίοι ζουν στη φτώχεια, την ανασφάλεια και την ανησυχία για το τί τους επιφυλάσσει το μέλλον. Αυτή είναι μία από τις χειρότερες ψυχικές καταστάσεις για ένα ανθρώπινο πλάσμα. Βλέπουμε μία ήσυχη απελπισία να εξαπλώνεται μεταξύ των Ευρωπαίων, που προκαλεί κατάθλιψη, παραίτηση και απώλεια της ελπίδας” τονίζεται.

Πέρυσι ο Ερυθρός Σταυρός έκανε έκκληση για βοήθεια στους Ισπανούς, για πρώτη φορά στην ιστορία, περιγράφει η έκθεση, προσθέτοντας πως στην Ελλάδα έχουν τουλάχιστον διπλασιαστεί οι αυτοκτονίες. Στη Γαλλία 350.000 άνθρωποι έγιναν φτωχοί από το 2008 ως το 2011. Ένας στους πέντε Φιλανδούς που γεννήθηκαν μετά το 1987 έχουν χρειαστεί θεραπεία για ψυχολογικά προβλήματα που σχετίζονται με την οικονομική κρίση.

Η Γερμανία έχει καταφέρει να κρατήσει μακριά το φάσμα της ανεργίας, αλλά το ένα τέταρτο των εργαζομένων κερδίζει πολύ λίγα χρήματα και εργάζεται σε συνθήκες ανασφάλειας. Τον Ιούλιο του 2012, 600.000 γερμανοί εργαζόμενοι δεν τα έβγαζαν πέρα.

(πηγή: nooz.gr)

Το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων με κριτήριο την αναζήτηση εργασίας για το μήνα Αύγουστο 2013 ανήλθε σε 861.279 άτομα, σύμφωνα με τον Οργανισμό.

Από αυτά τα άτομα, 392.727 (ποσοστό 45,60%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών, και 468.552 (ποσοστό 54,4%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Από το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων οι 347.803 είναι «άνδρες» (ποσοστό 40,38%) και οι 513.476 είναι «γυναίκες» (ποσοστό 59,62%).

Στην ηλικιακή ομάδα «κάτω των 30 ετών» το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων ανήλθε σε 229.831 άτομα (ποσοστό 26,68%), στην ηλικιακή ομάδα «από 30 έως και 54 ετών» ανήλθε σε 541.593 άτομα (ποσοστό 62,88%) και στην ηλικιακή ομάδα «από 55 ετών και άνω» ανήλθε σε 89.855 άτομα (ποσοστό 10,43%).

Στο εκπαιδευτικό επίπεδο «χωρίς εκπαίδευση» το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων ανήλθε σε 9.715 άτομα (ποσοστό 1,13%), στο εκπαιδευτικό επίπεδο «υποχρεωτική εκπαίδευση (έως 3η Γυμνασίου)» ανήλθε σε 282.398 άτομα (ποσοστό 32,79%), στο εκπαιδευτικό επίπεδο «δευτεροβάθμια εκπαίδευση» ανήλθε σε 407.652 άτομα (ποσοστό 47,33%) και στο εκπαιδευτικό επίπεδο «τριτοβάθμια εκπαίδευση» ανήλθε σε 161.514 άτομα (ποσοστό 18,75%).

Στους «Έλληνες υπηκόους» το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων ανήλθε σε 808.900 άτομα (ποσοστό 93,92%), στους «υπηκόους χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης» ανήλθε σε 11.593 άτομα (ποσοστό 1,35%) και στους «υπηκόους τρίτων χωρών» ανήλθε σε 40.786 άτομα (ποσοστό 4,74%).

Σύνολο εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασίας)

Το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία) για τον μήνα Αύγουστο 2013 ανήλθε σε 143.266 άτομα όπου 52.426 (ποσοστό 36,59%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών, και 90.840 (ποσοστό 63,41%) εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Από το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών μη αναζητούντων εργασία οι 58.390 είναι «άνδρες» (ποσοστό 40,76%) και οι 84.876 είναι «γυναίκες» (ποσοστό 59,24%).

Στην ηλικιακή ομάδα «κάτω των 30 ετών» το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών μη αναζητούντων εργασία ανήλθε σε 36.199 άτομα (ποσοστό 25,27%), στην ηλικιακή ομάδα «από 30 έως και 54 ετών» ανήλθε σε 84.288 άτομα (ποσοστό 58,83%) και στην ηλικιακή ομάδα «από 55 ετών και άνω» ανήλθε σε 22.779 άτομα (ποσοστό 15,90%).

Στο εκπαιδευτικό επίπεδο «χωρίς εκπαίδευση» το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών μη αναζητούντων εργασία ανήλθε σε 3.797 άτομα (ποσοστό 2,65%), στο εκπαιδευτικό επίπεδο «υποχρεωτική εκπαίδευση (έως 3η Γυμνασίου)» ανήλθε σε 55.384 άτομα (ποσοστό 38,66%), στο εκπαιδευτικό επίπεδο «δευτεροβάθμια εκπαίδευση» ανήλθε σε 57.365 άτομα (ποσοστό 40,04%) και στο εκπαιδευτικό επίπεδο «τριτοβάθμια εκπαίδευση» ανήλθε σε 26.720 άτομα (ποσοστό 18,65%).

Στους «Έλληνες υπηκόους» το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών μη αναζητούντων εργασία ανήλθε σε 130.163 άτομα (ποσοστό 90,85%), στους «υπηκόους χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης» ανήλθε σε 2.309 άτομα (ποσοστό 1,61%) και στους «υπηκόους τρίτων χωρών» ανήλθε σε 10.794 άτομα (ποσοστό 7,53%).

Σύνολο επιδοτούμενων ανέργων

Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων για τον μήνα Αύγουστο 2013 (αφορά τον αριθμό των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του αντίστοιχου μήνα) ανέρχεται σε 145.865 άτομα από τα οποία οι 142.913 (ποσοστό 97,98%) είναι κοινοί και λοιπές κατηγορίες επιδοτουμένων και οι 2.952 (ποσοστό 2,02%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων.

Από το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων οι 66.356 είναι «άνδρες» (ποσοστό 45,49%) και οι 79.509 είναι «γυναίκες» (ποσοστό 54,51%).

Στην ηλικιακή ομάδα «κάτω των 30 ετών» το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων ανήλθε σε 29.333 άτομα (ποσοστό 20,11%), στην ηλικιακή ομάδα «από 30 έως και 54 ετών» ανήλθε σε 107.364 άτομα (ποσοστό 73,61%) και στην ηλικιακή ομάδα «από 55 ετών και άνω» ανήλθε σε 9.168 άτομα (ποσοστό 6,29%).

Στο εκπαιδευτικό επίπεδο «χωρίς εκπαίδευση» το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων ανήλθε σε 545 άτομα (ποσοστό 0,37%), στο εκπαιδευτικό επίπεδο «υποχρεωτική εκπαίδευση (έως 3η Γυμνασίου)» ανήλθε σε 42.356 άτομα (ποσοστό 29,04%), στο εκπαιδευτικό επίπεδο «δευτεροβάθμια εκπαίδευση» ανήλθε σε 63.066 άτομα (ποσοστό 43,24%) και στο εκπαιδευτικό επίπεδο «τριτοβάθμια εκπαίδευση» ανήλθε σε 39.898 άτομα (ποσοστό 27,35%).

Στους «Έλληνες υπηκόους» το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων ανήλθε σε 131.686 άτομα (ποσοστό 90,28%), στους «υπηκόους χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης» ανήλθε σε 3.351 άτομα (ποσοστό 2,30%) και στους «υπηκόους τρίτων χωρών» ανήλθε σε 10.828 άτομα (ποσοστό 7,42%).

(πηγή: on-news.gr)

Προειδοποίηση του Συμβουλίου της Ευρώπης προς την Ισπανία

Προειδοποίηση για τις καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να έχει το πρόγραμμα λιτότητας απηύθυνε στην Ισπανία το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Η παιδική φτώχεια έφτασε το 30% το 2011 ενώ οι περικοπές στους τομείς της πρόνοιας, της υγείας και της εκπαίδευσης είχαν ως αποτέλεσμα παιδιά να μείνουν άστεγα και υποσιτισμένα, σύμφωνα με την έκθεση, την οποία επικαλείται το βρετανικό δίκτυο BBC.

Πλήττονται επίσης τα άτομα με αναπηρίες που αντιμετωπίζουν φτώχεια και περιθωριοποίηση καθώς περιορίζεται η κρατική βοήθεια, τονίζει το Συμβούλιο, παρότι η ισπανική κυβέρνηση διατείνεται πως η επένδυση στην εκπαίδευση για όλους έχει αυξηθεί, όπως και τα επιδόματα για τους ανθρώπους με αναπηρίες.

Η Ισπανία, σημειώνει το BBC, συνεχίζει την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας από το 2008-9 που επλήγη από την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Η ανεργία έφτασε το 26,3% στο δεύτερο τρίμηνο του έτους, λίγο χαμηλότερα από το ρεκόρ του 27,2% το πρώτο τρίμηνο.

Καλό νέο μπορεί να θεωρηθεί μόνο η πρόβλεψη του ΔΝΤ πως η Ισπανία και άλλες χώρες στο νότο της Ευρωζώνης θα βγουν από την ύφεση και τα επιστρέψουν από του χρόνου στην ανάπτυξη.

Το Συμβούλιο της Ευρώπης έστειλε τον επίτροπο ανθρωπίνων δικαιωμάτων Nils Muiznieks στη Μαδρίτη και τη Σεβίλλη, τον Ιούνιο.

Ο Muiznieks συνάντησε κυβερνητικούς αξιωματούχους και μη κυβερνητικές οργανώσεις και είδε τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στη χώρα στα παιδιά και τους ανθρώπους με αναπηρία.

«Το αυξανόμενο ποσοστό παιδικής φτώχειας μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα καταστροφικές συνέπειες στα παιδιά και τη χώρα», ανέφερε στην έκθεσή του. «Τα παιδιά έχουν πληγεί δυσανάλογα από τις περικοπές στους προϋπολογισμούς για την υγεία, την εκπαίδευση και την πρόνοια ενώ τα οικογενειακά επιδόματα που συρρικνώνονται έχουν οδηγήσει παιδιά σε συνθήκες ένδειας και φτωχής διατροφής.

Ο επίτροπος επισήμανε το θέμα των εξώσεων ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. «Η Ισπανία βίωσε ένα κύμα εξώσεων άνευ προηγουμένου λόγω αδυναμίας πληρωμής στεγαστικών δανείων, μετά την έκρηξη της φούσκας των ακινήτων», ανέφερε.

«Οι εξώσεις οδήγησαν στον κοινωνικό αποκλεισμό επειδή οι οικογένειες που χάνουν τα σπίτια τους διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια από τις κοινωνικές υπηρεσίες γιατί φοβούνται πως θα χάσουν την κηδεμονία των παιδιών τους», τόνισε.

Ο επίτροπος επισήμανε και τις «σοβαρές επιπτώσεις» των περικοπών στη ζωή και την κοινωνική ένταξη των ατόμων με αναπηρίες ενώ απηύθυνε έκκληση στην Ισπανία για την αστυνομική βία και την ατιμωρησία με την οποία δρούσαν εκπρόσωποι των αρχών.

(πηγή: newsbeast.gr)

Το 31% των Ελλήνων βρίσκεται αντιμέτωπο με το φάσμα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat για το 2011

Το ποσοστό αναμένεται να έχει αυξηθεί από τότε, καθώς έχουν μεσολαβήσει άλλα δύο χρόνια ύφεσης.

Τα κριτήρια που θέτει η Στατιστική Υπηρεσία της ΕΕ είναι το χαμηλό εισόδημα, η στέρηση στοιχειωδών μέσων διαβίωσης και η υψηλή ανεργία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις πέντε περιοχές της ΕΕ με τη μεγαλύτερη μείωση του ΑΕΠ τη δεκαετία 2000-2010, οι τέσσερις βρίσκονται στην Ελλάδα: Καστοριά, Ημαθία, Κορινθία και Βοιωτία.

Επίσης, η μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας στους νέους της ΕΕ καταγράφεται στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, όπου η αύξηση ξεπέρασε το 30,6% του πληθυσμού των νέων μεταξύ 2008-2011.

Στο σύνολο της ΕΕ οι πολίτες που πληρούσαν ένα από τα τρία κριτήρια της φτώχειας αυξήθηκαν το 2011 κατά 4,5 εκατομμύρια άτομα σε σχέση με το 2010 και έφτασαν τα 119 εκατομμύρια.

Η Βουλγαρία (49,1%) και η Ρουμανία (40,3%) είναι με διαφορά οι χώρες-μέλη της ΕΕ με το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας.

(πηγή: thepressproject.gr)

Ταλιμπάν: Απειλούν ότι θα επιτεθούν ξανά στην 16χρονη Πακιστανή

«Αν κερδίσω το Νoμπέλ Ειρήνης, αυτό θα είναι μια μεγάλη ευκαιρία για μένα. Αλλά αν δεν το πάρω, δεν είναι σημαντικό, επειδή στόχος μου δεν είναι να κερδίσω το Νομπέλ, στόχος μου είναι να δούμε ειρήνη και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά του κόσμου». Τάδε έφη Μαλάλα Γιουσουφζάϊ, η Πακιστανή μαθήτρια που πυροβολήθηκε από τους Ταλιμπάν στο κεφάλι, επειδή τολμούσε να πηγαίνει στο σχολείο.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά την επίθεση, η 16χρονη Μαλάλα μίλησε στο πρόγραμμα Today του BBC Radio 4 για την νέα ζωή της στην Βρετανία.

«Η μεγαλύτερη έκπληξη είναι το επίπεδο της ελευθερίας που έχουν οι γυναίκες. Ήταν δύσκολη η προσαρμογή σε αυτή την νέα κουλτούρα, και σε αυτή την νέα κοινωνία, ιδίως για την μητέρα μου, επειδή ποτέ δεν είχαμε δει τέτοια ελευθερία για τις γυναίκες στην πατρίδα μας», είπε η Μαλάλα.

Στην ερώτηση αν έχει γίνει δυτική απάντησε «Όχι, ακολουθώ ακόμη την δική μου κουλτούρα – τον πολιτισμό των Παστούν. Πιστεύω ότι διδάσκει την υπομονή, την ειρήνη και την θρησκευτική ανεκτικότητα».

Η Μαλάλα έγινε το πρόσωπο της ημέρας στις 9 Οκτωβρίου 2012, όταν Ταλιμπάν άνοιξαν πυρ για να της στερήσουν το δικαίωμα στην Παιδεία. Την επομένη της επίθεσης όλοι οι Πακιστανοί προσεύχονταν για την έφηβη ακτιβίστρια, που έγινε σύμβολο για τη νέα γενιά της χώρας.

Ήδη από το 2009, η Μαλάλα έκανε μαχητική εκστρατεία υπέρ της εκπαίδευσης των κοριτσιών, γράφοντας με ψευδώνυμο ένα μπλογκ για τη ζωή υπό τους Ταλιμπάν που είχαν καταλάβει την κοιλάδα Σουάτ. Το ημερολόγιο μεταφράστηκε στα αγγλικά και δημοσιεύτηκε από το BBC πυροδοτώντας διεθνές ενδιαφέρον.

Τότε ήταν μόλις 11 ετών αλλά βρήκε το θάρρος να κάνει ό, τι λίγοι άλλοι: να επικρίνει δημοσίως τους Ταλιμπάν για τη βαρβαρότητα και τον σκοταδισμό τους. Παρά λίγο να το πληρώσει με την ζωή της.

Μεταφέρθηκε στην Βρετανία για θεραπεία, και τώρα ζει στο Μπέρμιγχαμ με την οικογένειά της. Από τον περασμένο Μάρτιο πηγαίνει στο λύκειο εκεί. Λέει ότι είναι εξαιρετικό προνόμιο να μπορεί να πηγαίνει κανείς στο σχολείο.

«Να διαβάζεις ένα βιβλίο, να κρατάς ένα μολύβι, να μελετάς, να κάθεσαι στην τάξη είναι κάτι πολύτιμο για εμάς, επειδή μας το είχαν στερήσει», είπε.

Η Μαλάλα έγινε παγκοσμίως διάσημη για το θάρρος και τον αγώνα της. Έχει προταθεί για το Νομπέλ Ειρήνης, και ο ΟΗΕ την έχει προσκαλέσει να εκφωνήσει ομιλία στα 16α γενέθλιά της.

Έχει προσκληθεί, επίσης, στην δεξίωση για τη νεολαία, την εκπαίδευση και την Κοινοπολιτεία, που θα δώσει η βασίλισσα Ελισάβετ στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, στις 18 Οκτωβρίου.

Απειλούν ότι θα επιτεθούν ξανά στη νεαρή Μαλάλα οι Ταλιμπάν

Οι Ταλιμπάν του Πακιστάν επαναλαμβάνουν τις απειλές τους να επιτεθούν και πάλι «μόλις τους δοθεί η ευκαιρία» στην 16χρονη Μαλάλα Γιουσουφάι, η οποία αγωνίζεται για το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση και είναι υποψήφια για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Περίπου ένα χρόνο πριν, ένοπλος μπήκε κατ’ εντολή των Ταλιμπάν στο σχολικό λεωφορείο στο οποίο επέβαινε η Μαλάλα στην πόλη Μινγκόρα του βορειοδυτικού Πακιστάν και την πυροβόλησε στο κεφάλι, τραυματίζοντάς την πολύ σοβαρά.

Η Μαλάλα μεταφέρθηκε σε βρετανικό νοσοκομείο, ανάρρωσε και μετατράπηκε σε παγκόσμιο σύμβολο του αγώνα κατά της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Είναι πλέον υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης και το βραβείο Ζαχάρωφ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα απονεμηθούν εντός της εβδομάδας.

«Θα της επιτεθούμε μόλις μας δοθεί η ευκαιρία» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Σαχιντουλάχ Σαχίντ, εκπρόσωπος της ισλαμιστικής οργάνωσης Τεχρίκ-ε-Ταλιμπάν του Πακιστάν, η οποία εδώ και έξι χρόνια βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση με τις πακιστανικές δυνάμεις ασφαλείας.

Το 2009, σε ηλικία 11 ετών, η Μαλάλα ξεκίνησε ένα μπλογκ με το ψευδώνυμο Γκιουλ Μακάι στο δικτυακό τόπο του BBC. Έγραφε στα ουρντού, την εθνική γλώσσα του Πακιστάν, και κατήγγειλε τις ενέργειες των Ταλιμπάν που είχαν τότε υπό τον έλεγχό τους την κοιλάδα του Σαβάτ, της περιοχής όπου κατοικούσε.

«Δεν είναι γενναία. Δεν έχει θάρρος. Χρησιμοποιούσε ψεύτικο όνομα στο μπλογκ της. Θα της επιτεθούμε επειδή μιλούσε ενάντια στους Ταλιμπάν και το Ισλάμ και όχι επειδή πήγαινε στο σχολείο» είπε ο εκπρόσωπος των Ταλιμπάν.

Η Μαλάλα έχει ήδη γράψει την αυτοβιογραφία της και αντίτυπα του βιβλίου, στα αγγλικά, έχουν κάνει την εμφάνισή τους στα βιβλιοπωλεία του Πακιστάν. Το βιβλίο στοιχίζει 599 ρουπίες -λιγότερο από 6 δολάρια- τιμή πολύ χαμηλότερη σε σχέση με το κόστος του στις δυτικές χώρες.

(πηγή: Το Βήμα)

Πέπλο φόβου σκεπάζει τους Έλληνες οι οποίοι απ΄ότι φαίνεται ζουν σε συνθήκες κατοχής ελέω μνημονίου.

Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία που αφορούν την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Εννέα στους δέκα Έλληνες δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στην δικαιοσύνη, ενώ οκτώ στους δέκα τρέμουν τον εφιάλτη της ανεργίας, της φτώχειας, της εγκληματικότητας αλλά και της αρρώστιας!

Με το πλέον ανάγλυφο τρόπο περιγράφει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν σήμερα οι Έλληνες η δειγματοληπτική έρευνα που πραγματοποίησε ο Τομέας Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής, της Εθνικής Σχολής  Δημόσιας Υγείας με επικεφαλής την επιστημονική υπεύθυνη κ. Έφη Σίμου.

Όπως απέδειξε η έρευνα ένα ποσοστό που αγγίζει το 91,7% του πληθυσμού  δηλώνει ότι φοβάται την έλλειψη δικαιοσύνης. Το στοιχείο αυτό καταδεικνύει το βαθμό δυσπιστίας των συμπολιτών μας απέναντι στην τρίτη εξουσία: δεν πιστεύουν σε αυτή και δεν περιμένουν ότι θα τιμωρηθούν ποτέ οι υπαίτιοι.

Και να αναλογισθεί κανείς ότι η έρευνα έγινε πριν από την σύλληψη των βουλευτών της Χρυσής Αυγής.

Η ίδια έρευνα κατέδειξε ότι οι συμπολίτες μας φοβούνται  σε ποσοστό που φτάνει το 84,4% την ανεργία, το 83,6% την φτώχεια, το 82,6% την εγκληματικότητα και το 81,4% την αρρώστια!

Κλονίσθηκε η υγεία των Ελλήνων

Όπως προέκυψε από την  ίδια έρευνα  το μνημόνιο αλλά και τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα έχουν κλονίσει την υγεία των συμπολιτών μας.

Μάλιστα στο  56,9% του πληθυσμού  έχει επηρεασθεί η  ψυχική του υγεία, στο 52,6% οι  σχέσεις του, στο 80% στην ασφάλεια του για το μέλλον.

Εξίσου συγκλονιστική είναι η αποκάλυψη της έρευνας ότι το 55,7%  δεν έχει πλέον την οικονομική  δυνατότητα να αγοράσει φάρμακα ενώ ένα ποσοστό που φτάνει το  28,4% αραίωσε τη συχνότητα που τα λαμβάνει  με πρωτοβουλία του ώστε να κάνει οικονομία.

Διάγνωση και πληροφόρηση από το διαδίκτυο

Μπορεί το μνημόνιο να έχει καταρρακώσει την υγεία  των συμπολιτών μας αλλά από ότι φαίνεται  καταφεύγουν στο διαδίκτυο για να ενημερωθούν για θέματα υγείας αλλά και να κάνουν  διάγνωση  των συμπτωμάτων τους!

Χρήματα για εφημερίδες δεν υπάρχουν και έτσι ενημερώνονται  αξιόπιστα όπως ισχυρίζονται από το ίντερνετ για θέματα υγείας.

Βάσει των αποτελεσμάτων της έρευνας  το 79,7% δηλώνει πολύ και αρκετά ενημερωμένο για θέματα υγείας.

Ένα ποσοστό που αγγίζει το 76,0% ενημερώνεται από το γιατρό το 53,5% από τον φαρμακοποιό, το 58,8% ενημερώνεται από ιστοσελίδες το 25,4% από τα social media και  μόλις το 24% από εφημερίδες.

Η πλειοψηφία όσων συμμετείχαν στην έρευνα εμφανίζεται ικανοποιημένο σε ποσοστό 84,6% από την επάρκεια των πληροφοριών που λαμβάνει από το γιατρό και  το 69,2% από την επάρκεια των πληροφοριών που λαμβάνει από το φαρμακοποιό.

Την ίδια στιγμή ένας στους πέντε Έλληνες δηλώνει ικανοποιημένος από την ποιότητα των πληροφοριών  που λαμβάνει από το διαδίκτυο και ένας στους τρεις  από τις πληροφορίες που παίρνει από τις εφημερίδες.

Ένα  ακόμη άκρως ενδιαφέρον στοιχείο που προέκυψε από την ίδια έρευνα  είναι ότι  το  61,6% κάνει αυτοδιάγνωση μέσω ίντερνετ, το 35,2%  με βάση κάτι που είδε στην τηλεόραση και το 34,2% εμπιστεύεται  τις διαγνωστικές μεθόδους που υπάρχουν στις ιστοσελίδες υγείας.

Να σημειωθεί ότι η έρευνα που διενεργήθηκε από την  ΚΑΠΑ RESEARCH σε αντιπροσωπευτικό δείγμα, άνδρες και γυναίκες, 18 ετών και άνω, σε 1.227 άτομα, πανελλαδικά, με αναλογική κατανομή στις 13 περιφέρειες της  χώρας το χρονικό διάστημα 19 έως  20 Σεπτεμβρίου και είδε το φως της δημοσιότητας  ανακοινώθηκε κατά  την διάρκεια του συνεδρίου που γίνεται  σήμερα με θέμα: ”Ενημέρωση Υψηλού Κινδύνου: Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Δημόσια Υγεία».

(πηγή: iatropedia.gr)

Αλλάζει η λέξη που περιγράφεται η περίοδος Πινοσέτ

Να αντικατασταθεί ο όρος «δικτατορία», αντί της λέξης στρατιωτικό «καθεστώς», που αναγράφεται στα σχολικά εγχειρίδια, εισηγήθηκε το Εθνικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης της Χιλής, συμβουλευτικό όργανο του υπουργείου Παιδείας. Με αυτό τον όρο θα περιγράφεται η περίοδος που καταδυνάστευε ο Αουγούστο Πινοτσέτ(1973-1990), ο οποίος κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα.

«Στην προκειμένη περίπτωση, καθώς έχουν περάσει άλλωστε τα χρόνια, αποφασίσαμε ότι θα πρέπει να φθάσουμε έως το τέλος και να εκστομίσουμε τις λέξεις στρατιωτική δικτατορία», επεσήμανε ο πρόεδρος του σχολικού αυτού οργανισμού Ιγνάσιο Ιραράσαβαλ, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό BioBio.

«Γνωρίζω καλά πως η χρήση της λέξης “δικτατορία” θα αναστατώσει πολλούς, όμως έπειτα από τις αναλύσεις με βάση την πολιτική επιστήμη (και την ορολογία της), κρίναμε πως αυτή είναι η επαρκής λέξη, αυτό είναι όλο», τόνισε ο ειδικός στην εκπαίδευση σχετικά με την αλλαγή, η οποία θα ενταχθεί στα σχολικά κείμενα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας 12-16 ετών.

Το περασμένο έτος, το ίδιο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο είχε αποδεχθεί τη χρήση του όρου «δικτατορία» ως πιο ενδεδειγμένη για να χαρακτηρίζεται η περίοδος Πινοτσέτ στα εγχειρίδια της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, όμως έπειτα από την αντίδραση και την πολεμική που προκλήθηκε, η κυβέρνηση του συντηρητικού προέδρου Σεμπαστιάν Πινιέρα επέλεξε να χρησιμοποιείται η λέξη «καθεστώς», ως εκφράζουσα μία «πιο γενική» έννοια.

Η υπουργός Παιδείας Καρολίνα Σμίντ απάντησε από την πλευρά της πως χρήζει να «αποσαφηνισθεί» η εισήγηση του Συμβουλίου.

Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης δικτατορίας του Πινοτσέτ, πάνω από 3.000 άνθρωποι βρήκαν τον θάνατο, ενώ άλλοι 38.000 βασανίσθηκαν από το στρατιωτικό καθεστώς, σύμφωνα με τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

(πηγή: newsbeast.gr)

Της Πέπης Ρηγοπούλου

Η εκπαίδευση είναι κλάδος. Η παιδεία όχι. Είναι θεμέλιο. Θεμέλιο για όλα τα άλλα. Για τους καλούμενους «πυλώνες» της κοινωνίας. Την υγεία, τη δικαιοσύνη, τον στρατό ή ό,τι άλλο. Αυτό δεν υποτιμά κανέναν από εκείνους που τυπικά δεν ασκούν την εκπαίδευση ως επάγγελμα. Τον γιατρό που κρατά στο χειρουργείο τη ζωή του ασθενούς στα χέρια του. Τον δικαστή που πρέπει να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο. Τον στρατιώτη ο οποίος περιφρουρεί την ακεραιότητα της χώρας. Όμως όλοι αυτοί βασίζονται σε ένα υπάρχον -είτε ελλείπον- θεμέλιο παιδείας που παρέχεται από ολόκληρη την κοινωνία, σε κάθε τομέα και επίπεδο, αλλά σε καθοριστικό βαθμό από την εκπαίδευση κάθε βαθμίδας.

Η επίθεση που αυτή τη στιγμή δέχεται η ανώτατη εκπαίδευση είναι, πρώτον, επίθεση εναντίον ολόκληρης της εκπαίδευσης και, δεύτερον, επίθεση εναντίον της παιδείας ως θεμελίου και άρα εναντίον ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Επίθεση εναντίον της ελληνικής κοινωνίας, διότι αυτό που στην ουσία επιχειρείται είναι η απαξίωση του δημόσιου πανεπιστημίου ως θεσμού που προάγει την κριτική σκέψη και την πολιτική συνείδηση, δημιουργώντας ανθρώπους που, παρά τις ομολογημένες δυσλειτουργίες των ιδρυμάτων, διακρίνονται, χάρη στις βάσεις που απέκτησαν στην πατρίδα μας, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Και επί τη ευκαιρία, μια και μιλάμε για το παγκόσμιο αυτό επίπεδο: Συμβαίνει να ακούω συχνά πως τα προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου είναι κατά κάποιον τρόπο ένα εθνικό μας προνόμιο ή, αν προτιμάτε, εθνικό κουσούρι μας. Λάθος. Η συνάφειά μου με συναδέλφους και ιδρύματα από κάθε γωνιά της Γης, ανεπτυγμένη, υπερανεπτυγμένη, αναπτυσσόμενη ή οτιδήποτε άλλο, με πείθει ότι τα προβλήματα της εκπαίδευσης σε κάθε επίπεδο είναι βασικά κοινά. Υπονόμευση της σχέσης δασκάλου-μαθητή, αφού τον ρόλο υπερ-παιδαγωγού έχουν αναλάβει εργολαβία τα μίντια, αναίρεση κάθε κριτικού, δημιουργικού και πολιτικού πνεύματος, υποταγή των ιδρυμάτων σε μια καταναλωτική λογική η οποία καταφέρνει πολλές φορές να μεταμφιέσει τον κυνισμό της με ένα δήθεν προοδευτικό προσωπείο.

Η παιδεία σε παγκόσμιο επίπεδο μεταλλάσσεται σε τηλεοπτικό πρόγραμμα μάστερ σεφ, όπου το προτεινόμενο «γκουρμέ» πιάτο είναι οι σάρκες των εργαζόμενων σε αυτήν, εκπαιδευτικών, διοικητικών, φοιτητών. Και μια και το αναφέραμε, ας σκεφτούμε τι έγινε με τη δημόσια τηλεόραση για να καταλάβουμε τι θα γίνει με τη δημόσια παιδεία. Όπως τα ιδιωτικά κανάλια λεηλάτησαν σε κάθε επίπεδο τα δημόσια, έτσι και η δημόσια παιδεία πρόκειται να λεηλατηθεί –λεηλατείται ήδη– από το μεταλλαγμένο υποκατάστατό της, την ιδιωτική, σε επίπεδο προσωπικού και τεχνογνωσίας. Απέναντι σε αυτήν τη μετάλλαξη και σε αυτόν τον κυνισμό, η αντίστασή μας στην Ελλάδα μπορεί να έχει και ένα ευρύτερο νόημα. Υπάρχει ακόμα χρόνος για ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο που μαζί με τους γονείς θα πει «όχι» στην απαξίωση της παιδείας – απαξίωση που έχει οδηγήσει ήδη σε τερατογενέσεις.

(πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών)

«Ο αρχέγονος φασισμός μπορεί να επιστρέψει με το πιο αθώο προσωπείο. Είναι καθήκον μας να τον αποκαλύπτουμε και να καταδεικνύουμε οποιαδήποτε από τις νέες εκφάνσεις του…»

New York Review of Books, 1995. (…) Παρά την ασάφεια αυτή, νομίζω πως μπορούμε να σκιαγραφήσουμε έναν κατάλογο χαρακτηριστικών, τα οποία είναι αντιπροσωπευτικά αυτού που ονομάζω «πρωτοφασισμό» ή «αρχέγονο φασισμό». Αυτά τα χαρακτηριστικά δε μπορούν να οργανωθούν σε ένα ενιαίο σύστημα -πολλά απ’ αυτά αλληλοαναιρούνται, και είναι επίσης αντιπροσωπευτικά και άλλων μορφών δεσποτισμού ή φανατισμού. Η παρουσία ενός και μόνο απ’ αυτά, όμως, αρκεί για να επιτρέψει στο φασισμό να συμπτυχθεί γύρω του.

1. Το πρώτο χαρακτηριστικό του πρωτοφασισμού είναι η λατρεία της παράδοσης. Η παραδοσιαρχία, βέβαια, είναι πολύ παλαιότερη από το φασισμό. Δε χαρακτήριζε μόνο την αντιεπαναστατική σκέψη των Καθολικών μετά τη Γαλλική Επανάσταση, αλλά γεννήθηκε στους ελληνιστικούς χρόνους ως αντίδραση στον κλασικό ελληνικό ορθολογισμό. Στη λεκάνη της Μεσογείου, λαοί διαφόρων θρησκειών (που οι περισσότερες απ’ αυτές είχαν γίνει δεκτές στο ρωμαϊκό πάνθεο) άρχισαν να ονειρεύονται κάποια αποκάλυψη που είχε συμβεί στην αυγή της ανθρώπινης ιστορίας. Αυτή η αποκάλυψη, σύμφωνα με τη μυστηριακή αίγλη που καλλιεργούσε η παραδοσιαρχία, είχε παραμείνει για πολύ καιρό κρυμμένη κάτω από το πέπλο γλωσσών που ήταν πια ξεχασμένες στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά, στους κέλτικους ρούνους, στους παπύρους των σχεδόν άγνωστων θρησκειών της Ασίας.

Αυτή η νέα κουλτούρα έπρεπε να είναι συγκρητιστική. Ο συγκρητισμός δεν είναι απλά, όπως λένε τα λεξικά, «ο συνδυασμός διαφόρων μορφών πίστης και λατρευτικής πρακτικής» -ένας τέτοιος συνδυασμός πρέπει να ανέχεται τις αντιφάσεις. Καθένα από τα αρχικά μηνύματα περιέχει ψήγματα σοφίας, και όποτε έμοιαζαν να λένε διαφορετικά ή ασύμβατα πράγματα, αυτό συνέβαινε μόνο και μόνο γιατί όλα παραπέμπουν, με αλληγορικό τρόπο, στην ίδια αρχέγονη αλήθεια. Συνεπώς, δε μπορεί να υπάρξει καμία πρόοδος στη γνώση. Η αλήθεια έχει ήδη καταγραφεί μια για πάντα, κι εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίζουμε να ερμηνεύουμε το δυσνόητο μήνυμά της.

Αν κοιτάξει κανείς τις βιβλιοθήκες διαφόρων φασιστικών καθεστώτων, θα βρει όλους τους μείζονες διανοητές της παραδοσιαρχίας. Η ναζιστική εσωτερική γνώση τρεφόταν με παραδοσιαρχικά, συγκρητιστικά και μυστικιστικά στοιχεία. Η πηγή που επηρέασε περισσότερο τις θεωρίες της νέας ιταλικής δεξιάς, ο Ιούλιος Έβολα, συνδύαζε το Άγιο Δισκοπότηρο με τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, και την αλχημεία με την Αγία Ρωμαϊκή και Γερμανική Αυτοκρατορία. Και μόνο το γεγονός ότι η ιταλική δεξιά, για να δείξει πόσο ανοιχτό μυαλό διαθέτει, διεύρυνε αυτό τον κατάλογο ώστε να συμπεριλάβει και έργα του Ντε Μαιτρ, του Γκενόν και του Γκράμσι, αποτελεί ολοφάνερη απόδειξη συγκρητισμού.

Αν κοιτάξετε τα ράφια που, στα αμερικάνικα βιβλιοπωλεία, φέρουν την επιγραφή «Νέα Εποχή», θα βρείτε εκεί μέχρι και Άγιο Αυγουστίνο, ο οποίος, απ’ ό,τι γνωρίζω, δεν ήταν φασίστας. Αλλά το να συνδυάζεις τον Άγιο Αυγουστίνο με το Στόουνχεντζ αυτό είναι σύμπτωμα πρωτοφασισμού.

2. Η παραδοσιαρχία συνεπάγεται την απόρριψη του μοντερνισμού. Και οι φασίστες και οι εθνικοσοσιαλιστές κυριολεκτικά λάτρευαν την τεχνολογία, ενώ οι διανοητές της παραδοσιαρχίας συνήθως την απορρίπτουν ως αντίθετη προς τις παραδοσιακές πνευματικές αξίες. Όμως, παρόλο που ο ναζισμός υπερηφανευόταν για τα βιομηχανικά του επιτεύγματα, ο εγκωμιασμός του μοντερνισμού δεν ήταν παρά η επιφάνεια μιας ιδεολογίας βασισμένης στην ιδέα Αίμα και Γη (Blut und Boden). Η απόρριψη του σύγχρονου κόσμου ήταν μεταμφιεσμένη σαν αντίκρουση του καπιταλιστικού τρόπου ζωής, αλλά αφορούσε κυρίως στην απόρριψη του Πνεύματος του 1789 (και του 1776, φυσικά).

Ο Διαφωτισμός, η Εποχή του Ορθολογισμού, γίνεται αντιληπτή ως απαρχή της σύγχρονης αχρειότητας. Κατ’ αυτή την έννοια, ο πρωτοφασισμός μπορεί να οριστεί ως ανορθολογισμός.

3. Ο ανορθολογισμός βασίζεται επίσης στη λατρεία της δράσης για τη δράση. Επειδή η δράση είναι από μόνη της όμορφη, πρέπει να αναλαμβάνεται πριν, ή χωρίς, οποιαδήποτε σκέψη. Η σκέψη είναι μια μορφή αποδυνάμωσης. Επομένως, η κουλτούρα είναι ύποπτη, στο βαθμό που ταυτίζεται με την κριτική στάση. Η καχυποψία απέναντι στον κόσμο της διανόησης αποτελούσε πάντοτε σύμπτωμα του πρωτοφασισμού, από την υποτιθέμενη ρήση του Γκέμπελς («όταν ακούω να μιλάνε για κουλτούρα αρπάζω το όπλο μου») μέχρι τη συχνή χρήση εκφράσεων όπως «εκφυλισμένοι διανοούμενοι», «κουλτουριάρηδες», «παρηκμασμένοι σνομπ», «τα πανεπιστήμια είναι φωλιές κομμουνιστών». Οι επίσημοι φασίστες διανοούμενοι ασχολούνταν κυρίως με το να επιτίθενται στο σύγχρονο πολιτισμό και την αριστερή διανόηση, που έχουν προδώσει τις παραδοσιακές αξίες.

4. Καμιά συγκρητιστική πίστη δεν αντέχει στην αναλυτική κριτική. Το κριτικό πνεύμα κάνει διακρίσεις μεταξύ των εννοιών, και αυτές οι διακρίσεις αποτελούν σημάδι μοντερνισμού. Στο σύγχρονο πολιτισμό, η επιστημονική κοινότητα επαινεί τη διαφωνία ως μέθοδο βελτίωσης της γνώσης. Για τον πρωτοφασισμό, η διαφωνία είναι προδοσία.

5. Εξάλλου, η διαφωνία αποτελεί σημάδι ποικιλομορφίας. Ο πρωτοφασισμός καλλιεργεί και αναζητεί τη συναίνεση με το να οξύνει και να εκμεταλλεύεται το φυσικό φόβο του διαφορετικού. Η πρώτη έκκληση ενός φασιστικού ή πρώιμου φασιστικού κινήματος είναι η έκκληση ενάντια στους παρείσακτους. Επομένως, ο πρωτοφασισμός είναι εξ ορισμού ρατσιστικός.

6. Ο πρωτοφασισμός πηγάζει από την ατομική ή κοινωνική απογοήτευση. Αυτός είναι και ο λόγος που ένα από τα πιο τυπικά χαρακτηριστικά των φασιστικών καθεστώτων του παρελθόντος ήταν η επίκληση προς μια απογοητευμένη μεσαία τάξη που μαστιζόταν από μια οικονομική κρίση ή ένιωθε πολιτικά εξευτελισμένη και φοβισμένη από την πίεση που ασκούσαν οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Στην εποχή μας, που οι παλιοί «προλετάριοι» είναι πλέον μικροαστοί (και τα λούμπεν στοιχεία είναι κατά κανόνα αποκλεισμένα από την πολιτική σκηνή), ο φασισμός του αύριο θα βρει το ακροατήριό του σ’ αυτή τη νέα πλειοψηφία.

7. Στους ανθρώπους που νιώθουν πως δεν έχουν πλέον ξεκάθαρη κοινωνική ταυτότητα, ο πρωτοφασισμός λέει πως το μοναδικό τους προνόμιο είναι το πιο κοινό, ότι έχουν γεννηθεί στην ίδια χώρα. Αυτή είναι και η απαρχή του εθνικισμού. Άλλωστε, το μοναδικό πράγμα που μπορεί να δώσει ταυτότητα στο έθνος είναι οι εχθροί του. Έτσι, στη ρίζα της πρωτοφασιστικής ψυχολογίας υπάρχει μια εμμονή με τις συνωμοσίες, ιδιαίτερα τις διεθνείς. Οι οπαδοί πρέπει να νιώθουν πολιορκημένοι. Ο πιο εύκολος τρόπος να πολεμήσεις μια συνωμοσία είναι η επίκληση στην ξενοφοβία. Αλλά η συνωμοσία πρέπει να έχει και εσωτερικούς μοχλούς: οι Εβραίοι είναι συνήθως ο καλύτερος στόχος, γιατί έχουν το πλεονέκτημα να είναι ταυτόχρονα και εσωτερικοί και εξωτερικοί εχθροί. Στις Η.Π.Α., ένα εμφανές δείγμα συνωμοσιολογικής εμμονής βρίσκεται στο βιβλίο του Πατ Ρόμπερτσον, Η Νέα Τάξη Πραγμάτων, αλλά, όπως έχουμε δει πρόσφατα, υπάρχουν και πολλά άλλα.

8. Οι οπαδοί πρέπει να νιώθουν ταπεινωμένοι από τον επιδεικτικό πλούτο και τη δύναμη των εχθρών τους. Όταν ήμουν μικρό παιδί, μου είχαν μάθει ότι οι Εγγλέζοι είχαν πέντε γεύματα τη μέρα. Έτρωγαν πιο συχνά από τους φτωχούς αλλά νηφάλιους Ιταλούς. Και ότι οι Εβραίοι είναι πλούσιοι και βοηθάνε ο ένας τον άλλο μέσω ενός μυστικού δικτύου αμοιβαίας αρωγής. Έτσι, με μια συνεχή μετατόπιση της ρητορικής εστίασης, οι εχθροί είναι ταυτόχρονα πολύ ισχυροί και πολύ αδύναμοι. Οι φασιστικές κυβερνήσεις είναι καταδικασμένες να χάνουν τους πολέμους τους, γιατί είναι εγγενώς ανίκανες να κάνουν μια αντικειμενική εκτίμηση της δύναμης του εχθρού.

9. Για τον πρωτοφασισμό, δεν υπάρχει αγώνας για τη ζωή• αντίθετα, η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας. Επομένως, ο ειρηνισμός ισοδυναμεί με συναλλαγή με τον εχθρό. Είναι κακός, γιατί η ζωή είναι ένας συνεχής πόλεμος. Αυτό, όμως, επιφέρει ένα «σύμπλεγμα Αρμαγεδδώνα». Εφόσον οι εχθροί πρέπει να ηττηθούν, θα πρέπει να υπάρξει μια τελική μάχη, μετά από την οποία το κίνημα θα έχει υπό τον έλεγχό του ολόκληρο τον κόσμο. Μια τέτοια «τελική λύση», όμως, θα σημάνει την αρχή μιας περιόδου ειρήνης, μιας Χρυσής Εποχής, πράγμα που έρχεται σε αντίφαση με το δόγμα του συνεχούς πολέμου. Κανείς φασίστας ηγέτης δεν έχει καταφέρει ποτέ να λύσει αυτό το πρόβλημα.

10. Ο ελιτισμός αποτελεί χαρακτηριστική διάσταση κάθε αντιδραστικής ιδεολογίας, στο βαθμό που είναι θεμελιωδώς αριστοκρατικός, και ο αριστοκρατικός και μιλιταριστικός ελιτισμός συνεπάγεται την περιφρόνηση προς τους αδύναμους. Ο πρωτοφασισμός μπορεί να εκφράσει μόνο ένα λαϊκό ελιτισμό. Κάθε πολίτης ανήκει στον καλύτερο λαό του κόσμου, τα μέλη του κόμματος είναι οι καλύτεροι πολίτες, κάθε πολίτης μπορεί (ή πρέπει) να γίνει μέλος του κόμματος. Αλλά δεν μπορεί να υπάρχουν πατρίκιοι χωρίς πληβείους. Ο Ηγέτης, που γνωρίζει ότι η εξουσία δεν του απονεμήθηκε δημοκρατικά αλλά την κατέκτησε με τη βία, γνωρίζει επίσης ότι η δύναμή του βασίζεται στην αδυναμία των μαζών -οι μάζες είναι αδύναμες, και γι’ αυτό χρειάζονται και αξίζουν έναν ηγεμόνα. Και εφόσον η ομάδα είναι οργανωμένη ιεραρχικά (σύμφωνα με το στρατιωτικό πρότυπο), κάθε ηγέτης περιφρονεί τους υφισταμένους του, και καθένας απ’ αυτούς περιφρονεί τους κατωτέρους του. Αυτό ενισχύει την αίσθηση του μαζικού ελιτισμού.

11. Μέσα σ’ αυτή την προοπτική, όλοι μαθαίνουν πως πρέπει να γίνουν ήρωες. Σε κάθε μυθολογία, ο ήρωας είναι ένα εξαιρετικό ον, αλλά για την πρωτοφασιστική ιδεολογία ο ηρωισμός είναι ο κανόνας. Αυτή η λατρεία του ηρωισμού συνδέεται στενά με τη λατρεία του θανάτου. Δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα συνθήματα που είχαν οι ισπανοί φαλαγγίτες ήταν το «viva la muerte» («ζήτω ο θάνατος»). Στις μη φασιστικές κοινωνίες, ο απλός λαός μαθαίνει ότι ο θάνατος είναι κάτι το δυσάρεστο που όμως πρέπει να το αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια• και οι πιστοί μαθαίνουν ότι είναι ένας οδυνηρός τρόπος για να περάσουν σε μια μεταφυσική ευτυχία. Αντίθετα, ο πρωτοφασίστας ήρωας αποζητά τον ηρωικό θάνατο, ο οποίος διαφημίζεται ως η μεγαλύτερη ανταμοιβή για μια ηρωική ζωή. Ο πρωτοφασίστας ήρωας ανυπομονεί να πεθάνει. Μέσα στην ανυπομονησία του, συχνά στέλνει κι άλλους ανθρώπους στο θάνατο.

12. Επειδή και ο συνεχής πόλεμος και ο ηρωισμός είναι δύσκολα παιχνίδια, ο πρωτοφασίστας μεταθέτει τον πόθο του για εξουσία στη σεξουαλική συμπεριφορά του. Έτσι προκύπτει ο ματσισμός [σ.τ.Μ.: το αντριλίκι] (που συνεπάγεται αφενός την περιφρόνηση προς τη γυναίκα και αφετέρου την καταδίκη παρεκκλινουσών ερωτικών συνηθειών, όπως η αγνότητα ή η ομοφυλοφιλία). Και επειδή και το σεξ είναι δύσκολο παιχνίδι, ο πρωτοφασίστας ήρωας προτιμά να παίζει με τα όπλα -σαν φαλλικό υποκατάστατο.

13. Ο πρωτοφασισμός βασίζεται σε έναν επιλεκτικό λαϊκισμό, έναν ποιοτικό λαϊκισμό, θα έλεγε κανείς. Σε μια δημοκρατία, οι πολίτες έχουν ατομικά δικαιώματα, αλλά οι πολίτες συνολικά έχουν πολιτική επιρροή μόνο από ποσοτική άποψη ακολουθούνται οι αποφάσεις της πλειοψηφίας. Για τον πρωτοφασισμό, όμως, τα άτομα ως άτομα δεν έχουν δικαιώματα, και ο Λαός γίνεται αντιληπτός σαν ποιότητα, σαν μια μονολιθική οντότητα που εκφράζει την Κοινή Βούληση. Και επειδή κανένα μεγάλο σύνολο ατόμων δε μπορεί ποτέ να έχει κοινή βούληση, ο Ηγέτης παριστάνει το διερμηνέα τους. Έχοντας χάσει την εξουσία της αντιπροσώπευσης, οι πολίτες δεν πράττουν -καλούνται μόνο να παίξουν το ρόλο του Λαού. Έτσι, ο Λαός δεν είναι παρά ένα θεατρικό εφεύρημα. Για να πάρουμε μια γεύση ποιοτικού λαϊκισμού δε χρειαζόμαστε πλέον την Πιάτσα Βενέτσια της Ρώμης, ούτε το Στάδιο της Νυρεμβέργης. Υπάρχει στο μέλλον μας ένας τηλεοπτικός ή διαδικτυακός λαϊκισμός, στον οποίο η συναισθηματική αντίδραση μιας επιλεγμένης ομάδας πολιτών θα μπορεί να παρουσιάζεται και να γίνεται αποδεκτή ως η Φωνή του Λαού.

Λόγω του ποιοτικού λαϊκισμού του, ο πρωτοφασισμός πρέπει να είναι κατά των «διεφθαρμένων» κοινοβουλευτικών κυβερνήσεων. Μια από τις πρώτες φράσεις που είπε ο Μουσολίνι στο ιταλικό κοινοβούλιο ήταν «Θα μπορούσα να μετατρέψω αυτό το βουβό και καταθλιπτικό μέρος σε στρατόπεδο για τις σπείρες μου» -οι «σπείρες» είναι μια υποδιαίρεση της παραδοσιακής ρωμαϊκής λεγεώνας. Βέβαια, αμέσως βρήκε καλύτερο καταυλισμό για τις σπείρες του, αλλά λίγο αργότερα διέλυσε το κοινοβούλιο. Όποτε ένας πολιτικός αμφισβητεί τη νομιμότητα ενός κοινοβουλίου γιατί δεν αντιπροσωπεύει πλέον τη Φωνή του Λαού, αρχίζει και μυρίζει πρωτοφασισμό.

14. Ο πρωτοφασισμός μιλάει τη «Νέα Ομιλία». Η Νέα Ομιλία επινοήθηκε από τον Όργουελ στο βιβλίο του 1984, ως επίσημη γλώσσα του Αγγλικού Σοσιαλισμού. Αλλά σε πολλές μορφές δικτατορίας συναντά κανείς πρωτοφασιστικά χαρακτηριστικά. Όλα τα ναζιστικά και φασιστικά σχολικά εγχειρίδια χρησιμοποιούσαν φτωχό λεξιλόγιο και στοιχειώδη σύνταξη, με σκοπό να περιορίσουν τη διάδοση των εργαλείων της σύνθετης και κριτικής σκέψης. Αλλά πρέπει να είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε άλλα είδη Νέας Ομιλίας, ακόμα κι αν παίρνουν τη φαινομενικά αθώα μορφή ενός δημοφιλούς τοκ-σόου.

Το πρωινό της 27ης Ιουλίου 1943, έμαθα ότι, σύμφωνα με ραδιοφωνικές ανακοινώσεις, ο φασισμός είχε καταρρεύσει και ο Μουσολίνι είχε συλληφθεί. Όταν η μητέρα μου με έστειλε να αγοράσω την εφημερίδα, είδα ότι οι εφημερίδες στον κοντινότερο πάγκο είχαν διαφορετικούς τίτλους. Επιπλέον, αφού είδα τους τίτλους, συνειδητοποίησα ότι κάθε εφημερίδα έγραφε διαφορετικά πράγματα. Αγόρασα μία στην τύχη, και διάβασα στην πρώτη σελίδα ένα μήνυμα που το υπέγραφαν πέντε ή έξι πολιτικά κόμματα, ανάμεσά τους η Χριστιανική Δημοκρατία, το Κομμουνιστικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Κόμμα της Δράσης, και το Φιλελεύθερο Κόμμα. Μέχρι τότε, πίστευα ότι υπήρχε μόνο ένα κόμμα σε κάθε χώρα, και ότι στην Ιταλία αυτό ήταν το Εθνικό Φασιστικό Κόμμα. Τώρα, ανακάλυπτα ότι στη χώρα μου μπορούσαν να υπάρχουν ταυτόχρονα διάφορα κόμματα. Καθώς ήμουν έξυπνο παιδί, κατάλαβα ότι όλα αυτά τα κόμματα δε μπορεί να γεννήθηκαν μέσα σε μια νύχτα, άρα θα πρέπει να υπήρχαν εδώ και αρκετό καιρό ως μυστικές οργανώσεις.

Το μήνυμα στην πρώτη σελίδα πανηγύριζε για το τέλος της δικτατορίας και την επιστροφή της ελευθερίας: της ελευθερίας του λόγου, του Tύπου, της πολιτικής σύμπραξης. Αυτές τις λέξεις, «ελευθερία», «δικτατορία» τις διάβαζα τώρα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Χάρη σ’ αυτές τις λέξεις, ξαναγεννήθηκα ως ελεύθερος δυτικός άνθρωπος. Πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση, ώστε το νόημα αυτών των λέξεων να μην ξεχαστεί ξανά. Ο πρωτοφασισμός βρίσκεται ακόμα γύρω μας, πολλές φορές με πολιτικά. Θα ήταν πολύ ευκολότερο, για μας, αν εμφανιζόταν στην παγκόσμια σκηνή κάποιος και έλεγε: «Θέλω να ξανανοίξω το Άουσβιτς, θέλω να παρελάσουν ξανά οι Μελανοχίτωνες στις ιταλικές πλατείες». Αλλά η ζωή δεν είναι τόσο απλή. Ο πρωτοφασισμός μπορεί να επιστρέψει με το πιο αθώο προσωπείο. Είναι καθήκον μας να τον αποκαλύπτουμε και να καταδεικνύουμε οποιαδήποτε από τις νέες εκφάνσεις του κάθε μέρα, σε κάθε μέρος του κόσμου. Και είναι καλό να θυμόμαστε τα λόγια που είπε ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ στις 4 Νοεμβρίου 1938: «Τολμώ να πω ότι, αν ποτέ η αμερικανική δημοκρατία πάψει να προχωρεί ως ζωντανή δύναμη και να προσπαθεί μέρα και νύχτα, με ειρηνικό τρόπο, να κάνει όλους τους πολίτες μας καλύτερους, τότε ο φασισμός θα δυναμώσει στη χώρα μας».

Ο Ουμπέρτο Έκο είναι ιταλός ακαδημαϊκός, καθηγητής, σημειολόγος, συγγραφέας. Το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1965 και το Το όνομα του Ρόδου, το περίφημο πρώτο του μυθιστόρημα, το 1980 (πούλησε 9 εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως, τιμήθηκε με τα βραβεία Strega και Medicis Etranger, ενώ μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο). Μερικά από τα βιβλία του που κυκλοφορούν στα ελληνικά: Κήνσορες και θεράποντες (εκδ. Γνώση), Το όνομα του Ρόδου (εκδ. Γνώση), To Εκκρεμές του Φουκώ (εκδ. Γνώση), Η αναζήτηση της τέλειας γλώσσας (εκδ. Ελληνικά Γράμματα), Μπαουντολίνο (εκδ. Ελληνικά Γράμματα), Η ιστορία της Ομορφιάς (εκδ. Καστανιώτη).

(πηγές: tvxs.gr, doctv.gr)

«Πρέπει να ομολογήσω ότι ποτέ δεν έχω δει τέτοιους οργανωμένους δαίμονες, τέτοια βλοσυρά τέρατα που φτύνουν μίσος και εκδίκηση» δήλωσε την Τετάρτη ο μεγάλος ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ FM για το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής.

«Πού βρέθηκαν όλοι αυτοί; Έχω ζήσει τρία φασιστικά καθεστώτα και μόνον οι βασανιστές τους ήταν τέτοια μούτρα. Το έγκλημα και ο φασισμός ενώθηκαν εδώ, για να δημιουργήσουν θρασύδειλους και δαιμονισμένους. Πιστεύω ότι τους εξέθρεψε η άθλια οικονομική κατάσταση των μνημονίων που μας επέβαλαν οι εταίροι μας και οι φίλοι μας οι Γερμανοί, που με μίσος λένε τέτοια ψέματα σε βάρος μας. Αυτά συνδέονται μεταξύ τους» προσέθεσε.

«Αργοπόρησαν πολύ να πάρουν μέτρα. Είχαν ορισμένες δικογραφίες, αλλά τις είχαν κλείσει σε συρτάρι. Αυτά όλα εξέθρεψαν το θηρίο, διότι αν δεν το αντιμετωπίσεις, αποθρασύνεται. Έτσι είναι ο φασισμός. Εάν δεν τον αντιμετωπίσεις μαζικά, επεκτείνεται», τόνισε ο κ. Βαλαωρίτης που είχε στείλει επιστολή για το θέμα στον πρωθυπουργό.

«Θέλω να συνεχιστεί ο αγώνας, ώστε να εκλείψουν πρώτα-πρώτα οι αιτίες του φαινομένου και μετά τα αποτελέσματα, που είναι αυτοί οι ψυχωτικοί άνθρωποι που αναλαμβάνουν να εκτελέσουν αυτές τις μεθόδους.

Για να βγει εκτός νόμου, πρέπει πρώτα να στηριχθούν όλες οι εγκληματικές κατηγορίες. Δεν είμαστε δυστυχώς μια χώρα που μπορεί να στείλει στο Άουσβιτς ή στη Σιβηρία χιλιάδες ανθρώπους. Πρέπει να ακολουθήσει τη διαδικασία των δημοκρατικών ελευθεριών», κατέληξε ο κ. Βαλαωρίτης.

(πηγές: nooz.gr, Τα Νέα)

Επιστήμονες στις ΗΠΑ έφεραν τα πάνω κάτω στις γνώσεις μας για το φως, δημιουργώντας από αυτό μια νέα μορφή ύλης, η οποία ως τώρα δεν είχε ποτέ παρατηρηθεί στη φύση. Συγκεκριμένα, κατάφεραν να «χειραγωγήσουν» με τέτοιο τρόπο τα φωτόνια, ώστε αυτά να σχηματίσουν μόρια.

Το επίτευγμα των ερευνητών των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και ΜΙΤ, με επικεφαλής τους καθηγητές φυσικής Μιχαήλ Λούκιν και Βλάνταν Βούλετιτς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature”, ανατρέπει δεκαετίες συμβατικής σοφίας σχετικά με τη φύση του φωτός. Τα φωτόνια θεωρούνται σωματίδια χωρίς μάζα που δεν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, γι’ αυτό π.χ. δύο ακτίνες λέιζερ που θα διασταυρωθούν, απλώς θα περάσει η μία μέσα από την άλλη.

Όμως τα «φωτονικά μόρια», που δημιούργησαν οι ερευνητές, όπως είπε ο Μιχαήλ Λούκιν, συμπεριφέρονται διαφορετικά και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους τόσο ισχυρά, που αρχίζουν να δρουν σαν να έχουν μάζα και έτσι προσδένονται μεταξύ τους σχηματίζοντας μόρια.

Οι ερευνητές έβαλαν άτομα ρουβιδίου σε ένα θάλαμο κενού και μετά, μέσω λέιζερ, έψυξαν το νέφος των ατόμων σε θερμοκρασία λίγων μόνο βαθμών πάνω από το απόλυτο μηδέν. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ασθενείς παλμούς λέιζερ, έστειλαν μεμονωμένα φωτόνια να περάσουν μέσα από αυτό το ατομικό νέφος, το οποίο επιβράδυνε σημαντικά την κίνηση των διερχομένων φωτονίων. Τελικά, τα φωτόνια εξέρχονταν από την άλλη μεριά του νέφους σαν ένα ενιαίο μόριο.

Η ανακάλυψη, πέραν του να ωθεί παραπέρα τα σύνορα της επιστημονικής γνώσης, μπορεί να έχει και πρακτικές επιπτώσεις, καθώς τα φωτόνια αποτελούν το καλύτερο μέσο για την μεταφορά κβαντικών πληροφοριών, θα μπορούσε συνεπώς να αξιοποιηθεί σε ένα μελλοντικό κβαντικό υπολογιστή.

Ο Λούκιν είπε επίσης ότι κάποια μέρα θα μπορούσαν να δημιουργηθούν και πολύπλοκες τρισδιάστατες δομές, όπως κρύσταλλοι, μόνο από φως. «Σε τι ακριβώς θα αποβεί χρήσιμη, δεν ξέρουμε ακόμα, όμως είναι μια νέα κατάσταση της ύλης, συνεπώς ελπίζουμε ότι νέες εφαρμογές θα ξεπηδήσουν, καθώς θα συνεχίσουμε να μελετούμε τις ιδιότητες των φωτονικών μορίων», πρόσθεσε.

(πηγές: nooz.gr, ΑΠΕ/ΜΠΕ)

Από τον Γιάννη Λυβιάκη

Το «φίδι» του φασισμού βγήκε από το αβγό και έδειξε την παράνοιά του με τη δολοφονία του άτυχου νέου. Τα όσα ακολούθησαν ήταν λίγο έως πολύ αναμενόμενα: δυναμικές κινητοποιήσεις ενάντια στη νεοναζιστική οργάνωση και εξαγγελίες πολιτικών -εκείνων που μέχρι πρότινος έκλειναν τα μάτια- για αντιμετώπιση του φαινομένου.

Το πιο ανησυχητικό, που μέχρι πριν ήταν κοινό μυστικό αλλά δεν ένοιαζε εκείνους που έπρεπε να νοιάξει, αφορά τις αποκαλύψεις για τις σχέσεις αστυνομικών με νεοναζιστικές συμμορίες.

Και είναι ανησυχητικό, γιατί πώς μπορεί να προστατέψει ισότιμα τους πολίτες ένα «όργανο της τάξης» όταν τους διαχωρίζει σε Έλληνες και ανθέλληνες; Και όταν θέλει την εξόντωση εκείνων που έχουν άλλη άποψη, άλλη ιδεολογία, άλλο χρώμα και άλλη ζωή; Το μαχαίρι, λοιπόν, πρέπει να μπει βαθιά στο κόκαλο, γιατί αποτελεί απειλή για τη Δημοκρατία η τυχόν άλωση κρατικών μηχανισμών από νεοναζιστικά μορφώματα.

Στη συνέχεια, όμως, πρέπει να συνομιλήσουμε και με το μέσα μας. Γιατί όπως σωστά είπε ο Γιάννης Αγγελάκας όταν στη διάρκεια συναυλίας του ακούστηκε το σύνθημα «Φασίστες κουφ… έρχονται κρεμάλες»: «Εμένα δεν μου αρέσει αυτό το σύνθημα. Η απάντηση πρέπει να είναι ψύχραιμη, να είναι προϊόν ορθής σκέψης και κυρίως χρειάζεται όλοι να προσέχουμε καθημερινά το φασισμό που κρύβουμε μέσα μας… Βεβαίως και κρύβουμε. Ακόμη και στην καθημερινότητά μας. Αλλά δεν μπορεί να είναι η βία απάντηση στη βία. Αν είναι δυνατόν. Πρέπει να φτάσουμε σε μία κοινωνία πολιτών με ευφυΐα και συνείδηση».

Και, επιτέλους, ας ανοίξει ο διάλογος για το τι Παιδεία θέλουμε. Γιατί ο μοναδικός τρόπος αντιμετώπισης του νεοφασισμού δεν είναι οι απαγορεύσεις, αλλά η Παιδεία που θα οδηγήσει τους νέους ανθρώπους μακριά από τέτοιες απάνθρωπες ιδέες και θα τους φέρει κοντά στις έννοιες του πολιτισμού, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Γιατί όπως είχε σημειώσει και ο Μάνος Χατζιδάκις σε κείμενό του το 1993, «η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία».

Αυτό το κτήνος θα υπάρχει όσο δεν θα υπάρχει εντός μας η Παιδεία που θα το αποβάλει.

(πηγή: Ελευθεροτυπία)

Οι μάσκες των απολυμένων του ΕΜΠ

Να γιατί σήμερα φοράμε μάσκες

Εν μια νυκτί στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο απολύονται 399 εργαζόμενοι, το μισό υποστηρικτικό δυναμικό του. Με υπουργική απόφαση, χωρίς καν την έγκριση της Βουλής – οι στοιχειώδεις όροι της δημοκρατίας δεν έχουν εφαρμογή όταν υλοποιούνται προμελετημένα εγκλήματα – 399 εργαζόμενοι σπρώχνονται στη διαθεσιμότητα και από κει στον Καιάδα της απόλυσης. Η δικαιολογία; Να ικανοποιηθεί ο αριθμός που ζητάει η τρόικα. 399 άνθρωποι χάνουν το πρόσωπό τους, χάνουν τα χαρακτηριστικά τους, χάνουν τη ζωή τους, μετατρέπονται σε αριθμούς. Άνθρωποι που από το πόστο τους ο καθένας έκαναν ότι μπορούσαν για να δουλεύει μέσα σε δυσκολίες με τον καλύτερο τρόπο αυτό που θαύμαζε και αγαπούσε η ελληνική κοινωνία, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Γι’ αυτό σήμερα φοράμε μάσκες. Τις μάσκες της θλίψης, της απόγνωσης, που κρύβουν εκατοντάδες προσωπικά δράματα. Αλλά τις μάσκες που δεν μπορούν να κρύψουν την οργή μας. Και την περηφάνια μας. Ούτε την απόφασή μας να αγωνιστούμε μέχρι τέλους για να σπάσει το εφιαλτικό μέτρο των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων.

Φοράμε μάσκες για να θυμίσουμε ότι, αν δεν ματαιωθεί το μέτρο των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων μπορεί αύριο, στο πολύ κοντινό αύριο, στη θέση μας να βρεθεί οποιοσδήποτε από σας. Το success story της «ανάκαμψης», που το μόνο που έχει πετύχει είναι να παράγει 2 εκατομμύρια ανέργους, δε θα σταματήσει να παράγει θλίψη και πόνο, αν δεν το σταματήσουμε εμείς.

Γιατί το κάνουν αυτό στο Πολυτεχνείο; Γιατί καταστρέφουν κάτι που φτιάχτηκε με τόσο κόπο, με την αφοσίωση χιλιάδων ανθρώπων, αυτό που είναι απαραίτητο για να ορθοποδήσει η χώρα (το 1943 μέσα στη γερμανική κατοχή, το Πολυτεχνείο έφτιαχνε σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας); Γιατί καταστρέφουν ακριβώς αυτό, μαζί με τα καλύτερα πανεπιστήμια της χώρας; Είναι μόνο η ακραία υποταγή της κυβέρνησης σε ότι παραγγέλλει η τρόικα; Είναι μόνο η ακραία και οφθαλμοφανής ανικανότητά τους;

Δυστυχώς όχι. Στόχος είναι να «κοντύνουν» τα μεγάλα πανεπιστήμια για να απελευθερώσουν χώρο για τα ιδιωτικά. Για να χάσει ο λαός μας το δικαίωμα να μπορεί να στέλνει τα παιδιά του δωρεάν σε ένα καλό δημόσιο πανεπιστήμιο. Εξάλλου σε μια χώρα τρίτης κατηγορίας – για ένα τέτοιο ρόλο προορίζουν την πατρίδα μας – τι χρειάζονται πανεπιστήμια πρώτης κατηγορίας;

Δε θα τους αφήσουμε. Ούτε να λεηλατήσουν τις ζωές μας, ούτε να καταστρέψουν το Πολυτεχνείο, ούτε να συνεχίζουν να γκρεμίζουν τη χώρα μας. Τα πράγματα αλλάζουν. Οι απελπισμένοι, εμείς όλοι, παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Δε θα φύγει κανείς από το ΕΜΠ!

Στηρίξτε μας σήμερα, να φτιάξουμε όλοι μαζί μια μεγάλη δύναμη, να νικήσουμε!

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΤΣΟΒΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

(πηγή: alfavita.gr)