paidevo.gr

“Η μόνη ειδική ανάγκη που έχω…. είναι να με αγαπούν και να με αποδέχονται, ακριβώς όπως είμαι!”

Αυτό τα λέει όλα! Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες ή γενικά κάποια διαφορετικότητα, το μόνο που χρειάζονται είναι η αγάπη μας και η αληθινή αποδοχή μας. Δυστυχώς η κοινωνία μας είναι αρκετά σκληρή και ανεπαρκής, ο καθένας μας όμως μπορεί να κάνει έστω μια μικρή διαφορά!

(πηγή: paidagwgos.blogspot.gr)

Η κατάθλιψη θα είναι η πρώτη αιτία θανάτου στον δυτικό αλλά και στον υπό ανάπτυξη κόσμο, σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.

Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για τα συμπτώματα της κατάθλιψης και να έχει τη δυνατότητα να κάνει καλύτερες επιλογές για τον εαυτό του ή για κάποιον δικό του.

Πώς μπορώ να ξέρω;

Όσον αφορά την κατάθλιψη, ένας στους τρεις ανθρώπους βιώνει έστω ένα καταθλιπτικό επεισόδιο μια φορά στη ζωή του. Αυτό σημαίνει ότι είναι σχεδόν αδύνατον κάποιος κοντινός σου άνθρωπος να μην βιώσει κατάθλιψη.

Οι περισσότεροι από εμάς ξέρουν πώς είναι κατά καιρούς να αισθάνεσαι τη διάθεσή σου πεσμένη. Όταν, όμως, αυτή η πεσμένη διάθεση συνεχίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, όταν αντί να βελτιώνεται χειροτερεύει και όταν αρχίζει να επηρεάζει αρνητικά την ζωή σου και να εισχωρεί συστηματικά με ζημιογόνο τρόπο στην καθημερινότητά σου, τότε ίσως είναι κατάθλιψη.

Η κατάθλιψη είναι μια ψυχολογική κατάσταση, που συχνά μπορεί να κρύβεται πίσω και από ένα πρόβλημα υγείας. Αυτό καμιά φορά μπορεί να προκαλεί σύγχυση, αφού π.χ. ένας χρόνιος πόνος μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη ή η κατάθλιψη μπορεί να προκαλέσει έναν χρόνιο πόνο. Άλλες φορές η κατάθλιψη μπορεί να κρύβεται πίσω από ψυχολογικές δυσκολίες όπως π.χ. άγχος, έμμονες ιδέες ή φοβίες.

Μερικά από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της κατάθλιψης είναι τα παρακάτω:

-Καταθλιπτική διάθεση.
-Έλλειψη ενδιαφέροντος για τη ζωή ή για πράγματα που σου αρέσουν και που ευχαριστιέσαι συνήθως όταν τα κάνεις, όπως τα χόμπι σου.
-Μειωμένη αίσθηση ευχαρίστησης ή απόλαυσης από πράγματα ή δραστηριότητες που συνήθως είναι για εσένα ευχάριστα και απολαυστικά.
-Κούραση και αίσθηση κόπωσης, που δεν προέρχεται από δραστηριότητα.
-Μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης.
-Σκέψεις για αυτοκτονία.
-Αλλαγές στην όρεξη, υπερβολική ή πολύ λίγη κατανάλωση φαγητού, αυξομειώσεις βάρους.
-Αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου σου – υπερβολικές ή πολύ λίγες ώρες ύπνου απ΄ότι συνηθίζεις, διακοπές του ύπνου στη διάρκεια της νύχτας και δυσκολία στο να ξανακοιμηθείς.
-Εκνευρισμός και οξυθυμία ή απάθεια και πλαδαρότητα που μπορούν να εκφράζονται και σωματικά με πολύ έντονες ή πολύ αργές κινήσεις αντίστοιχα.
-Συνεχή προβλήματα ή ενοχλήσεις στο σώμα που δεν απομακρύνονται ακόμα και μετά την ανάλογη αντιμετώπιση ή θεραπεία.

Σημείωση! Σε παρακαλώ σημείωσε εδώ ότι η αναφορά στα παραπάνω συμπτώματα έχει ως σκοπό την πληροφόρησή σου και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μέσο διάγνωσης άλλου ή του εαυτού σου. Επειδή κάθε περίπτωση είναι μοναδική, αν θεωρείς ότι εσύ ή κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο παρουσιάζει κάποιες από τις παραπάνω συμπεριφορές να ζητήσεις τη γνώμη ή τη βοήθεια ενός έγκυρου ειδικού.

Τα περισσότερα είδη κατάθλιψης μπορούν να θεραπευτούν με σύγχρονες και αποτελεσματικές θεραπείες, όπως είναι ψυχολογικές θεραπείες (συμβουλευτική, ψυχοθεραπεία) ή/ και με τη βοήθεια φαρμάκων σε κάποιες περιπτώσεις.

Έρευνες δείχνουν ότι μερικοί από τους κύριους λόγους της αναποτελεσματικής θεραπείας της κατάθλιψης είναι ότι οι άνθρωποι που υποφέρουν από αυτήν:
-Δεν θεωρούν ότι αυτό που βιώνουν μπορεί να είναι κατάθλιψη.
-το γνωρίζουν αλλά πιστεύουν ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι γι’ αυτό.
-σταματούν πολύ νωρίς την ψυχολογική ή φαρμακευτική θεραπεία τους κι έτσι αυξάνουν κατά πολύ τις πιθανότητες για υποτροπή- δηλ. τις πιθανότητες να αναβιώσουν κατάθλιψη.

Πώς μπορείς να βοηθήσεις;

Στους ανθρώπους που βιώνουν κατάθλιψη μπορεί να τους είναι δύσκολο να ομολογήσουν ότι έχουν πρόβλημα και ότι χρειάζονται βοήθεια. Δώσε προσοχή στην οικογένεια και τους φίλους σου. Αν ανησυχείς για κάποιον πρόσφερέ του πολλές και κατάλληλες ευκαιρίες να σου μιλήσει. Προσκάλεσε αυτούς που φαίνονται να είναι απομονωμένοι σε ένα κοινωνικό γεγονός και συνέχισε να τους καλείς ακόμη κι αν αρνούνται.

Οι άνθρωποι που βιώνουν κατάθλιψη δεν έχουν τη διάθεση να βρεθούν με κόσμο ή αισθάνονται ότι δεν έχουν κάτι να προσφέρουν. Προσπάθησε να το καταλάβεις και να το αποδεχτείς αυτό και βοήθησέ τους να βρουν τρόπους να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Ενημερώσου από έγκυρες πηγές για την κατάθλιψη και υπενθύμιζέ τους ότι η κατάθλιψη θεραπεύεται. Ενθάρρυνέ τους να ζητήσουν καλή επαγγελματική βοήθεια. Μην περιμένεις να γίνουν ‘ο παλιός τους εαυτός’ μέσα σε μια μέρα.

(πηγή: iatronet.gr)

Τα μισά από τα τρόφιμα που παράγονται ετησίως στον κόσμο πετιούνται, δηλαδή από 1,2 ως 2 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων, σύμφωνα με έκθεση που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα από τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης.
«Ποσοστό μεταξύ του 30 και του 50%» από τους 4 δισεκατομμύρια τόνους τροφίμων που παράγονται ετησίως στον κόσμο «δεν φτάνει ποτέ στο ανθρώπινο στομάχι», εξηγούν οι συντάκτες της έκθεσης αυτής του Ινστιτούτου Μηχανολόγων Μηχανικών (IMeche).
Η έκθεση αυτή με τίτλο «Global Food: Waste Not, Want Not» καταγγέλλει «την μη προσαρμογή των υποδομών και των συστημάτων αποθήκευσης» και «τις πολύ αυστηρές περιοριστικές ημερομηνίες πώλησης».
Οι συντάκτες της έκθεσης επικρίνουν επίσης την συμπεριφορά των καταναλωτών, αναφερόμενοι κυρίως στις προσφορές «στο ένα δώρο το δεύτερο» ή στην αξίωση «για αισθητική τελειότητα» του προϊόντος στα μάτια των αγοραστών.

Επισημαίνουν ότι κυρίως στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ «έως και τα μισά από τα τρόφιμα που αγοράζονται πετιούνται από τον ίδιο τον καταναλωτή».
Αυτή η καθαρή απώλεια δεν περιορίζεται στα απορρίμματα που προέρχονται από τα τρόφιμα που δεν καταναλώνονται, προσθέτουν στην έκθεσή τους, καθώς η σπατάλη είναι ορατή σε όλα τα επίπεδα της διατροφικής αλυσίδας: «550 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού» σπαταλώνται μάταια για να απομακρυνθούν αυτά τα χαμένα τρόφιμα.
Σύμφωνα με τον δρ. Τιμ Φοξ του IMeche, «είναι συγκλονιστική η ποσότητα των τροφίμων που πάει χαμένη στον κόσμο. Τα τρόφιμα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να θρέψουν τον αυξανόμενο παγκόσμιο πολιτισμό και ιδιαίτερα αυτούς που πεινάνε».
Μεταξύ του 2010 και του 2012, 860 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υπέφεραν από υποσιτισμό, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO).

«Είναι επίσης μια άχρηστη σπατάλη όσον αφορά τις εκτάσεις γης, το νερό και τους ενεργειακούς πόρους, που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή, την επεξεργασία και την διανομή των τροφίμων αυτών», σημείωσε ο δρ. Φοξ.
Οι ειδικοί εισηγούνται στην έκθεσή τους την βελτίωση «των μεθόδων και των υποδομών με μια ταυτόχρονη αλλαγή στην αντίληψη του καταναλωτή», το οποίο θα επέτρεπε την προσφορά «60 ως 100% περισσότερης τροφής» χωρίς να αυξηθεί η παραγωγή, αποδεσμεύοντας ταυτοχρόνως εκτάσεις και μειώνοντας την κατανάλωση ενέργειας.
Το 2075 ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να φτάσει περίπου τα 9,9 δισεκατομμύρια, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, δηλαδή θα υπάρχουν στον κόσμο περίπου 2,9 δισεκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι να τραφούν απ’ ό,τι σήμερα.

(πηγή: kourdistoportocali.com)

Το ανθρώπινο κόστος της ελληνικής τραγωδίας

Το ρεπορτάζ έγινε σε συνεργασία με τον φωτορεπόρτερ Δημήτρη Μπούρα και είναι αποτέλεσμα εκτενούς ρεπορτάζ στους δρόμους της Αθήνας τα δύο τελευταία χρόνια.

Της Φραγκίσκας Μεγαλούδη

Δημοσιεύτηκε και στη Huffington Post

Είναι ένα κρύο χειμωνιάτικο απόγευμα και η Μαρία* φτιάχνει το μακιγιάζ της μπροστά από μια λαμπερή βιτρίνα στο κέντρο της Αθήνας. Η Μαρία, μια περιστασιακά εκδιδόμενη, είναι 27 ετών αλλά η χρήση ναρκωτικών και η ζωή στους δρόμους την έχουν κάνει να δείχνει μεγαλύτερη.

Τα δύο μπροστινά της δόντια λείπουν και η επιδερμίδα της είναι κατεστραμμένη από τη «σίσα», ένα επικίνδυνο μείγμα από κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη και διάφορα άλλα άγνωστα χημικά που έχει εισβάλει στην ελληνική αγορά ναρκωτικών τα τελευταία δύο χρόνια. Κοστίζοντας μόλις 2-3 ευρώ ανά δόση, το νέο ναρκωτικό έχει αποδειχτεί μια δημοφιλής εναλλακτική λύση στην ηρωίνη.

Η δεινή οικονομική κατάσταση έχει αναγκάσει τους περισσότερους χρήστες ναρκωτικών να βγουν στην πορνεία και οι τοξικομανείς είναι πιο πρόθυμοι να αναλάβουν κινδύνους με άνδρες που πληρώνουν περισσότερο για σεξ χωρίς προφυλάξεις. Οι πελάτες της Μαρίας είναι Έλληνες, παντρεμένοι της μεσαίας τάξης, που αγοράζουν σεξ από τους τοξικομανείς για 10-15 ευρώ.

«Αγοράζουν συνήθως σεξ το πρωί και δεν χρησιμοποιούν προφυλακτικά», λέει η Μαρία, που πρόσφατα ανακάλυψε ότι ήταν θετική στον ιό HIV. «Αρνούμαι σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη, αλλά και οι άνδρες γίνονται πιεστικοί και είναι δύσκολο να πω όχι», προσθέτει.

Καθώς η Ελλάδα εισέρχεται στον τρίτο χρόνο οικονομικής κρίσης, η οικονομική δυσπραγία και η απελπισία ξηλώνουν τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Σε ένα έθνος 11 εκατομμυρίων σχεδόν 4 εκατομμύρια είναι άνεργοι ενώ εκείνοι που εργάζονται έχουν δει τις αποδοχές τους να μειώνονται κατά περισσότερο από 30% από το 2009.

Στο πλαίσιο των αυστηρών μέτρων λιτότητας που καθορίζονται από τους ξένους πιστωτές, η Ελλάδα αναγκάζεται να κρατήσει τις δημόσιες δαπάνες για την υγεία κάτω από το 6% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της, που ανερχόταν στα 298,73 δισ. δολάρια το 2011. Ωστόσο, ο μέσος όρος για τις χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι 9%.

Ενώ η ελληνική κυβέρνηση ήταν απρόθυμη να περάσει μεταρρυθμίσεις που θα χτυπήσουν τις οικογένειές της ολιγαρχίας της χώρας που ελέγχουν το χρηματοπιστωτικό τομέα, γρήγορα μείωσε τα κοινωνικά προγράμματα και την πρόνοια κατά 40%, εισάγοντας τέλη για όλες τις επισκέψεις των ασθενών στα εξωτερικά ιατρεία, και μείωσε τους μισθούς του νοσηλευτικού προσωπικού. Ως αποτέλεσμα, η χώρα γνώρισε ανησυχητική αύξηση σε ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών, στην πορνεία και στις μολύνσεις από τον HIV.

Μέχρι το 2010, οι μολύνσεις από τον HIV στους χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών (ΧΕΝ) ήταν 10 έως 15 ανά έτος. Το 2011, ο αριθμός αυτός ανέβηκε σε 256, ενώ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2012 επιπλέον 314 υποθέσεις έχουν αναφερθεί, με βάση την αναφορά από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) της Στοκχόλμης. Αυτό αντιπροσωπεύει συνολική αύξηση περίπου 1.500%.

«Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει δραματικά τις ζωές όλων των Ελλήνων, αλλά οι άνθρωποι που κάνουν χρήση ναρκωτικών ήταν αυτοί που πλήττονται περισσότερο», λέει ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος, διευθυντής του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ), ενός από τα μεγαλύτερα δίκτυα στην Ελλάδα εγκαταστάσεων απεξάρτησης. «Η αντιμετώπιση της εξάρτησης και η διατήρηση των ανθρώπων σε μια θεραπευτική κοινότητα κοστίζουν έξι φορές λιγότερο από τον εγκλεισμό. Ωστόσο, η κυβέρνηση έχει περικόψει τις κοινωνικές δαπάνες, χωρίς να λάβει υπόψη το ανθρωπιστικό και κοινωνικό κόστος. Αυτό δημιουργεί μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση», προσθέτει.

Μόνο το ΚΕΘΕΑ έχει δει τον προϋπολογισμό του να περικόπτεται κατά σχεδόν 8 εκατομμύρια ευρώ (από 24 σε 16 εκατομμύρια) από το 2009 και το προσωπικό του να μειώνεται κατά 15%.

«Υπάρχει μια αίσθηση απόγνωσης στους χρήστες ναρκωτικών. Καθώς όλα τα δίχτυα ασφαλείας διαλύονται, οι χρήστες έχουν χάσει το κίνητρό τους να αλλάξουν τη ζωή τους. Και αυτό συμβάλλει επίσης στην αύξηση των μολύνσεων από τον HIV», εξήγησε ο Πουλόπουλος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), υπάρχουν κατ’ εκτίμηση 25.000 ναρκομανείς στην Ελλάδα με πάνω από 10.000 ΧΕΝ, ως επί το πλείστον στην Αθήνα. Ωστόσο, πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Ανοιχτή χρήση ναρκωτικών στην Αθήνα

Σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της ελληνικής πρωτεύουσας, ο Νίκος* ξαπλώνει σε μια βρόμικη κουβέρτα. Δίπλα του ο 40χρονος Γιάννης* ετοιμάζει ένα μείγμα φθηνής ηρωίνης και ηρεμιστικών, γνωστό στους δρόμους ως «ταϊλανδικό», που κοστίζουν 5-7 ευρώ ανά δόση. Με τρεμάμενα χέρια ο Γιάννης «σουτάρει» «ταϊλανδικό» στο εσωτερικό του βραχίονά του. Οικογένειες με παιδιά, νεαρά ζευγάρια και μετανάστες περνούν από δίπλα του αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται για αυτό που βλέπει.

«Είτε πρέπει να αγοράσω βελόνες στο δρόμο είτε να μοιραστώ μία αφού την ξεπλύνω με νερό», λέει ο Νίκος. «Τα φαρμακεία παλιότερα μας έδιναν βελόνες φθηνά ή δωρεάν αλλά αυτό έχει αλλάξει τα τελευταία 2-3 χρόνια».

«Πριν από 4-5 χρόνια ήταν πιο εύκολο να βρεις βελόνες. Τώρα είναι πολύ πιο δύσκολο», λέει ο Δημήτρης*, ένας 50χρονος ηρωινομανής. «Εγώ κερδίζω τη δόση μου πουλώντας σύριγγες για 1 ευρώ. Κάποιες φορές τις πουλώ 30-40 λεπτά, κάποιες φορές 10 λεπτά».

Οι βελόνες και οι σύριγγες διανέμονται στην Αθήνα κυρίως μέσω εθελοντών, οι οποίοι παρέχουν δωρεάν σε χρήστες κιτ που περιλαμβάνουν βελόνες, σύριγγες και άλλο εξοπλισμό χρήσης ναρκωτικών, μαζί με προφυλακτικά. Το 2011 διανεμήθηκαν περίπου 120.000 σύριγγες, σύμφωνα με τα στοιχεία του ECDC. Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 15 σύριγγες ανά χρήση ανά έτος, κάτι που είναι πολύ χαμηλότερα από τις 200 σύριγγες ανά χρήστη που συνιστώνται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως μέτρο της συγκράτησης της επιδημίας του HIV.

«Η κατάσταση είναι ανησυχητική καθώς από τις 4-5 μολύνσεις από HIV ανά έτος ανάμεσα στους ΧΕΝ έχουμε ξεπεράσει τις 500 μέσα σε λιγότερα από 2 χρόνια», προειδοποιεί η Μαριανέλα Κλόκα, διευθύντρια της Θετικής Φωνής, μιας ΜΚΟ με έδρα την Αθήνα που εργάζεται εναντίον της εξάπλωσης του HIV, και προσθέτει ότι Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ πολιτικές μείωσης της βλάβης από τον ιό.

«Οι περικοπές του προϋπολογισμού έχουν επιδεινώσει ένα ήδη υπάρχον πρόβλημα. Προγράμματα ανταλλαγής βελόνων ποτέ δεν ήταν επαρκή και υπήρχε παντελής έλλειψη συντονισμού μεταξύ των διαφόρων οργανισμών που ασχολούνται με τη μείωση της βλάβης. Τώρα που η οικονομική κρίση έχει αλλάξει το πρότυπο της χρήσης ναρκωτικών και οι ΧΕΝ κάνουν ένεση με φθηνότερα ναρκωτικά αρκετές φορές την ημέρα, η ανάγκη για μεγαλύτερη διανομή βελόνων είναι επείγουσα», προσθέτει.

Ατιμωρησία στο εμπόριο ναρκωτικών

Η οικονομική κρίση έχει αλλάξει το είδος των ναρκωτικών που διατίθενται στην ελληνική αγορά ναρκωτικών, που έχει προσαρμοστεί γρήγορα στη μεταβαλλόμενη οικονομική πραγματικότητα. «Ταϊλανδικό» και κοκαΐνη έχουν γίνει τα κύρια εμπορεύσιμα ναρκωτικά ενώ η τοπικά παραγόμενη κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη και η «σίσα» διακινούνται σε συγκεκριμένες περιοχές του κέντρου της πόλης.

Η δόση πωλείται στη μορφή μιας μικροσκοπικής μπάλας που δεν ζυγίζει περισσότερο από ένα εκατοστό του γραμμαρίου, κάτι που αναγκάζει τους χρήστες να αγοράζουν 8-10 δόσεις ημερησίως. Ως αποτέλεσμα το κέρδος για τους εμπόρους παραμένει υψηλό, παρά τη χαμηλή τιμή της δόσης, καθώς κάθε δόση κοστίζει μέχρι 7 ευρώ ανάλογα με το είδος του ναρκωτικού.

Το εμπόριο ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας είναι καλά δομημένο και λαμβάνει χώρα γύρω από το ιστορικό κέντρο της πόλης και τις γύρω γειτονιές. Οι περιοχές χωρίζονται σε «ζώνες ναρκωτικών» και ανήκουν σε διαφορετικές εγκληματικές ομάδες, που κάθε μία εμπορεύεται συγκεκριμένο είδος ναρκωτικών.

Οι μετανάστες χωρίς έγγραφα, κυρίως από την Υποσαχάρια και Βόρεια Αφρική, «προσλαμβάνονται» από την τοπική μαφία και σπρώχνονται στην παράνομη εμπορία ναρκωτικών, συχνά ως ένας τρόπος να εξοφλήσουν το τέλος της διακίνησής τους.

Τέτοια είναι η περίπτωση του Raymon*, 35 ετών από τη Σομαλία, που εισήλθε στην Ελλάδα ύστερα από ένα επικίνδυνο ταξίδι 40 ημερών για να φτάσει σε μια χώρα της ΕΕ. Με την άφιξή του στις τουρκικές ακτές του ζητήθηκε να μπει σε μια φουσκωτή βάρκα μαζί με άλλους 10 άνδρες.

«Φτάσαμε σε μια βραχώδη ακτή και ο τιμονιέρης της βάρκας μάς άφησε εκεί. Ρωτήσαμε κάποιον πού βρισκόμαστε. ‘Εδώ είναι Ελλάδα’. Ήμασταν χαρούμενοι, φτάσαμε στην Ευρώπη».

Ύστερα από 2 ημέρες στο Νησί της Λέσβου, ένας συμπατριώτης του Raymon τον έφερε στο Λιμάνι του Πειραιά. Αμέσως προσλήφθηκε να πουλά ηρωίνη στην Πλατεία Βικτωρίας, ως ένας τρόπος να πληρώσει το τέλος της διακίνησής του. Σήμερα ο Raymon είναι άστεγος και εθισμένος στην ηρωίνη. Δεν εργάζεται πλέον για το δίκτυο και ζητιανεύει στους δρόμους για να επιβιώσει. Ισχυρίζεται ότι η παράνομη εμπορία ναρκωτικών προστατεύεται από διεφθαρμένους αστυνομικούς, που ενημερώνουν την τοπική μαφία για επιδρομές της αστυνομίας και απελευθερώνουν τους συλληφθέντες.

«Το εμπόριο ναρκωτικών χωρίζεται σε διαφορετικές ζώνες και η κάθε μία έχει τη δική της προστασία από την αστυνομία. Στην περιοχή μου, ένας υπαστυνόμος, γνωστός ως ‘Πατέρας’, ήταν το κεντρικό σημείο. Ήταν αυτός που διασφάλιζε ότι η Αστυνομία δεν θα μας ενοχλούσε», λέει.

Ο Raymon ισχυρίζεται ότι ο ‘Πατέρας’ του έδωσε τον προσωπικό τηλεφωνικό αριθμό ενός αστυνομικού στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα του κέντρου της Αθήνας, τον οποίο θα καλούσε σε περίπτωση σύλληψης. «Σε λιγότερα από 20 λεπτά ήμουν πάλι στο δρόμο», λέει. Όταν ζητήθηκε από την Ελληνική Αστυνομία να σχολιάσει τους ισχυρισμούς για εμπλοκή αστυνομικών σε εγκλήματα σχετικά με ναρκωτικά, αρνήθηκε να απαντήσει.

Οι περιπτώσεις διαφθοράς δεν είναι σπάνιες στις ελληνικές αστυνομικές δυνάμεις. Τον Νοέμβριο, ένα εγκληματικό δίκτυο από 67 άτομα που εμπλέκονται σε διακίνηση ναρκωτικών και όπλων στην Κρήτη εξαρθρώθηκε από τις ελληνικές αρχές. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν τρεις αστυνομικοί, δύο από αυτούς αξιωματικοί, που δρούσαν ως πληροφοριοδότες του δικτύου. Στις αρχές Δεκεμβρίου, οι ελληνικές αρχές συνέλαβαν επτά αστυνομικούς που φέρονται ως μέρος ενός εγκληματικού δικτύου εμπορίου ναρκωτικών στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Υπάρχει μια αίσθηση εγκατάλειψης όταν περπατάς σήμερα στο κέντρο της Αθήνας. Η ανοιχτή χρήση ναρκωτικών εντός οπτικού πεδίου από το Κοινοβούλιο της χώρας, η ανησυχητική αύξηση στις μολύνσεις από τον HIV και η ολοκληρωτική κατάρρευση του συστήματος υγείας είναι σημάδια μιας κοινωνίας της οποίας οι προτεραιότητες έχουν διαταραχθεί.

Εν τω μεταξύ, κάτω στους δρόμους υπάρχει η αίσθηση ότι η Ελλάδα παρουσιάζεται ως σύγχρονο κράτος.

* Τα ονόματα έχουν αλλαχθεί για προστασία των προσωπικών δεδομένων

(πηγή: thepressproject.gr)

ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΝΑΝΟΥ

Αποχωρεί αιφνιδιαστικά από τη Μονή Λαζαριστών, ώσπου να μειωθεί η συμμετοχή του στα έξοδα. Επαναδιαπραγμάτευση ζητάει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου, Σωτήρης Χατζάκης.

Με μία αιφνιδιαστική του κίνηση, στο ξεκίνημα του 2013, το ΚΘΒΕ κατεβάζει την αυλαία στη μονή Λαζαριστών. Η παράσταση «Μικρός Ήρως», που παιζόταν στη μονή, μεταφέρθηκε εκτάκτως στο θέατρο της ΕΜΣ, καθώς η καλλιτεχνική διεύθυνση του ΚΘΒΕ ανακοίνωσε την προσωρινή αναστολή της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας στο συγκρότημα της δυτικής Θεσσαλονίκης.

Αιτία για την αποχώρηση, η αδυναμία του ΚΘΒΕ να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις (έχουν συσσωρευτεί χρέη αρκετών ετών) ως μετόχου στην αστική μη κερδοσκοπική εταιρία «Μονή Λαζαριστών». «Η συμμετοχή μας απαιτεί περί τις 300.000 ευρώ το χρόνο. Αν παραμέναμε εκεί, θα έπρεπε από την πρώτη μέρα του νέου έτους να διώξω 52 εργαζόμενους από το Θέατρο. Προτίμησα να προστατέψω τις θέσεις εργασίας και να φύγουμε από τη μονή», εξηγεί στον «Α» ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Σωτήρης Χατζάκης.

Για την απόφαση αυτή του κ. Χατζάκη δηλώνουν άγνοια οι εκπρόσωποι άλλων φορέων που μετέχουν στο δ.σ. της εταιρίας «Μονή Λαζαριστών» (τόσο η πρόεδρος του ΚΜΣΤ, Κατερίνα Κοσκινά, όσο και ο πρόεδρος του ΕΤΟΣ – ΚΟΘ, Κωνσταντίνος Ζέρβας), ενώ φαίνεται να αιφνιδιάστηκε ακόμη και ο πρόεδρος του δ.σ. του ΚΘΒΕ, Θωμάς Τρικούκης. «Για να φύγουμε από τη μονή, πρέπει να λάβει απόφαση το δ.σ., αλλά ακόμη κι αν ληφθεί τέτοια απόφαση, σύμφωνα με το καταστατικό, δεν μπορούμε να φύγουμε προτού περάσει ένας χρόνος», λέει ο κ. Τρικούκης.

Όμως ο κ. Χατζάκης θέτει άλλες ιεραρχήσεις. «Αυτό είναι το νομικό μέρος, το Θέατρο όμως προηγείται της τυπικότητας. Θα τα βρούμε τα τυπικά. Σκοπός μου είναι να ταραχθούν τα νερά και να τεθούν εκ νέου οι όροι της συμμετοχής μας στην εταιρία “Μονή Λαζαριστών”. Δεν επιθυμώ αποχώρηση, αλλά επαναδιαπραγμάτευση. Φωνάζω εδώ και τρία χρόνια. Ασκώ πίεση με μόνο όπλο το καλλιτεχνικό μας έργο, για να γίνει τροποποίηση του καταστατικού. Είχε γίνει προσπάθεια και πέρυσι από τον πρόεδρό μας, τον κ. Τρικούκη, ο οποίος είχε πετύχει να μειωθεί κατά 20% το ποσοστό της συμμετοχής μας, και πάλι όμως το συνολικό ποσό είναι δυσβάσταχτο», λέει. Ο ίδιος δεν αρνείται τα συσσωρευμένα χρέη του ΚΘΒΕ στη μονή. «Θα τα καλύψουμε τα χρέη», τονίζει, υπενθυμίζοντας ότι η συμμετοχή στους Λαζαριστές φορτώνει το Θέατρο με μία τεράστια επιβάρυνση, άνιση σε σχέση με τους υπόλοιπους φορείς. «Στα λειτουργικά έξοδα εμείς συμμετέχουμε με 71%, το ΚΜΣΤ με 25%, η περιφέρεια και ο δήμος Παύλου Μελά με 2,6% και η ΚΟΘ με 1,2%. Το καλοκαίρι γίνονται στο χώρο φεστιβάλ, λειτουργεί εστιατόριο και εμείς, χωρίς να συμμετέχουμε, πληρώνουμε τα έξοδα».

Με την αποχώρησή του, το ΚΘΒΕ φέρνει στην επιφάνεια το κουβάρι των ισορροπιών και της κατανομής υποχρεώσεων μεταξύ των φορέων που απαρτίζουν την εταιρία «Μονή Λαζαριστών». «Αφού δεν μπορούσαμε να λύσουμε το κουβάρι, το κόβουμε», λέει ο διευθυντής του Θεάτρου.

Δεκαπέντε χρόνια αφότου πρωτολειτούργησε, η μονή Λαζαριστών παραμένει πολύπαθη υπόθεση, καθώς δεν κατάφερε να λειτουργήσει ως καλλιτεχνική «πιάτσα» στα δυτικά της πόλης. «Όλοι κοπτόμαστε να μη χαθεί ένας χώρος πολιτισμού, πόσες φορές όμως αυτοί που κόπτονται έχουν έρθει στο θέατρο;», παρατηρεί ο κ. Χατζάκης. Ο ίδιος είναι πεπεισμένος ότι η μονή μπορεί να δουλέψει. «Πιστεύω ακράδαντα ότι το θέατρο θα ζωντανέψει, αν το πάρουν στα χέρια τους οι νέοι της πόλης, όχι οι δεινόσαυροι της δημόσιας διοίκησης. Είναι αδιανόητο να κάνουμε εμείς μία παράσταση και πέντε εκδηλωσούλες ο δήμος και να μένουν έξω τόσες καλλιτεχνικές ομάδες νέων».

Από το ΚΘΒΕ τονίζεται ότι οι εκπτωτικές παροχές του προς τους κατοίκους των δυτικών συνοικιών ισχύουν για όλες τις παραστάσεις στην ΕΜΣ και το Βασιλικό.

(πηγή: agelioforos.gr)

Της Αργυρώ Λύτρα

Δημόσιο σχολείο εξαθλιωμένο με κυβερνητική «βούλα» και πανεπιστήμιο σε καθεστώς αβεβαιότητας και ως προς τη δομή του και ως προς τον δημόσιο χαρακτήρα του είναι το κληροδότημα του 2012 στον χρόνο που έρχεται όσον αφορά στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας.
Η πολιτική του Μνημονίου φέρνει τις δύο πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης σε τριτοκοσμικές συνθήκες, μετατρέποντας στην πραγματικότητα το ύψιστο αγαθό της βασικής παιδείας σε αντικείμενο του… πατριωτισμού των εκπαιδευτικών, οι αμοιβές των οποίων θέτουν υπό αμφισβήτηση ακόμη και την ίδια τους την επιβίωση.
Οι ελάχιστοι διορισμοί καθηγητών, δασκάλων και νηπιαγωγών που έγιναν κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς σε συνδυασμό με τα πολυάριθμα κενά που υπάρχουν σε γυμνάσια και λύκεια, αλλά ακόμη και σε δημοτικά και νηπιαγωγεία, παίρνει διαστάσεις πρόκλησης, ιδιαίτερα δε με δεδομένες τις άνευ προηγουμένου περικοπές στις αποδοχές τους.
Την ίδια στιγμή η υποχρηματοδότηση των δημόσιων σχολείων για τις λειτουργικές τους δαπάνες τα απειλεί με λουκέτο τους χειμερινούς μήνες, αφού δεν έχουν δοθεί τα αναγκαία χρήματα ούτε καν για την προμήθεια πετρελαίου θέρμανσης, ενώ οι εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να περικόπτουν ακόμη περισσότερο τον πενιχρό μισθό τους για τη χρηματοδότηση βασικών αναλώσιμων υλικών που χρειάζονται στην τάξη.
Η κατάσταση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν εμπνέει περισσότερη αισιοδοξία καθώς στο κρεβάτι του Προκρούστη αναμένεται να μπουν τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ της χώρας στο όνομα της εξοικονόμησης πόρων.

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Στην ουρά με την ελπίδα να εργαστούν με μισθούς πείνας και συμβάσεις διάρκειας έως 8 μηνών βρίσκονται δάσκαλοι και νηπιαγωγοί. Από τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που ελπίζουν να τους δοθεί η ευκαιρία να ασκήσουν το βαρυσήμαντο λειτούργημά τους διορίστηκαν φέτος μόνο 5 δάσκαλοι και 25 νηπιαγωγοί. «Το υπουργείο προσπαθεί να καλύψει τις ανάγκες των σχολείων με “ελαστικά” εργαζόμενους εκπαιδευτικούς, απασχολώντας τους ως αναπληρωτές με επτάμηνες και οκτάμηνες συμβάσεις μέσω ΕΣΠΑ, με όλα τα προβλήματα που υπάρχουν στη διαχείριση των σχετικών κονδυλίων» λέει στις «6μέρες» ο πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ), Κομνηνός Μαντάς. Ο ίδιος επισημαίνει ότι το υπουργείο είχε υποσχεθεί πριν από έναν μήνα ότι θα προσλάβει άλλους 800 εκπαιδευτικούς για να στελεχώσουν το πρόγραμμα της παράλληλης στήριξης και 700 άτομα ως ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό (δηλαδή κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους και άλλες ειδικότητες) για τις ανάγκες των σχολείων ειδικής αγωγής. Ωστόσο, ακόμη, δεν έχει προσληφθεί κανείς. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ τονίζει ότι την ερχόμενη χρονιά η κατάσταση θα είναι ακόμη χειρότερη αναφορικά με τους διορισμούς, καθώς το σχετικό κονδύλι έχει υποστεί τεράστια περικοπή.
Την ίδια στιγμή οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι δάσκαλοι και οι νηπιαγωγοί με τα νέα οικονομικά δεδομένα, ειδικότερα δε οι νεότεροι, που βρίσκονται στη χαμηλότερη μισθολογική κλίμακα, ισοδυναμεί με τραγωδία, σύμφωνα με τα όσα λέει ο κ. Μαντάς. «Συνάδελφος μου έλεγε ότι δεν είχε τα χρήματα να πάει στην Κρήτη» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Και ενώ οι εκπαιδευτικοί είναι καταδικασμένοι σε άνισο αγώνα επιβίωσης, καλούνται εκ των πραγμάτων σε πολλές περιπτώσεις να βάλουν χρήματα από την τσέπη τους για να καλύψουν ανάγκες του σχολείου που δεν καλύπτονται από τα δημόσια ταμεία. «Φέτος έχουν δοθεί στα σχολεία μέχρι στιγμής συνολικά 60 εκατομμύρια ευρώ σε τρεις δόσεις, ενώ το 2011 είχαν δοθεί 100 εκατομμύρια ευρώ τα οποία δεν είχαν φτάσει να καλύψουν ούτε τις περσινές ανάγκες, οπότε με το φετινό ποσό, που έτσι κι αλλιώς δεν επαρκεί, χρειάστηκε να καλυφθούν και “τρύπες” από την προηγούμενη χρονιά. Το αποτέλεσμα είναι οι δάσκαλοι να αγοράζουν μόνοι τους ακόμη και τους μαρκαδόρους με τους οποίους γράφουν στον πίνακα» λέει ο πρόεδρος της ΔΟΕ.
Ο ίδιος προβλέπει ότι το τοπίο θα είναι ακόμη πιο μαύρο για τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας το 2013, αφού το Μνημόνιο με τον νόμο 4093 «κόβει» ακόμη και τους αναπληρωτές, την ίδια στιγμή που παραμένουν ακάλυπτες πολλές οργανικές θέσεις στα δημοτικά σχολεία και τα νηπιαγωγεία της χώρας. Ιδιαίτερα δε το πρόβλημα είναι εμφανές σε σχολεία με πολυπληθή τμήματα (λόγω και των περσινών συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων).

ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Τα κενά στα γυμνάσια και στα λύκεια της χώρας, που συνδέονται με το ζήτημα των λιγοστών διορισμών, αναδεικνύεται το μείζον πρόβλημα και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Θέμη Κοτσιφάκη, κατά τη διάρκεια του 2012 έγιναν μόνο 185 διορισμοί, ενώ οι άνθρωποι που οδηγήθηκαν στη συνταξιοδότηση, κάτω από την εκβιαστική πίεση των δυσμενών μέτρων για το ασφαλιστικό, έφτασαν τους 3.200. Την ίδια ώρα, 1.542 κενά έχουν καταγραφεί από την ΟΛΜΕ σε 42 περιφέρειες της χώρας, ενώ εκτιμάται συνολικά ότι υπάρχουν πανελλαδικά 2.000 κενές θέσεις καθηγητών. Τα κενά αφορούν σε όλες τις ειδικότητες, ακόμη και τις βασικές, όπως αυτές των φιλολόγων, των μαθηματικών, των φυσικών, ενώ ακάλυπτες μένουν πολλές θέσεις και σε σχολεία ειδικού ενδιαφέροντος, όπως τα μουσικά και τα καλλιτεχνικά. Κατά τη φετινή χρονιά μειώθηκαν δραματικά και οι αναπληρωτές, φτάνοντας τους 3.000, οι μισοί σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, οπότε και έφταναν τους 6.000.
Όπως λέει ο κ. Κοτσιφάκης, το εκπαιδευτικό προσωπικό στα γυμνάσια και τα λύκεια της χώρας έχει μειωθεί τη διετία 2010-2012 κατά 12%, με αποτέλεσμα να έχουν διαμορφωθεί δραματικές συνθήκες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με το πέρας του πρώτου τετραμήνου του σχολικού έτους (Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2012), οι οποίες δεν υπάρχει προοπτική να αλλάξουν καθώς δεν προβλέπονται πιστώσεις για την πλήρωση των κενών θέσεων. «Το υπουργείο Παιδείας, αντί να προσλάβει εκπαιδευτικούς, προσπαθεί να συγχωνεύσει τμήματα με όσα αρνητικά αυτό συνεπάγεται για την εκπαιδευτική διαδικασία, μετατρέποντας ταυτόχρονα τους εκπαιδευτικούς σε λάστιχο» τονίζει ο γενικός γραμματέας της ΟΛΜΕ.
«Η πολιτική του Μνημονίου στην εκπαίδευση έχει πλήξει δραματικά το δημόσιο σχολείο και έχει εξαθλιώσει τους εκπαιδευτικούς. Τα τρία χρόνια του Μνημονίου οι δαπάνες για την εκπαίδευση μειώθηκαν κατά 33%. Αυτό έχει επίπτωση σε όλες τις λειτουργίες του σχολείου, στις καθημερινές του δαπάνες, από το πετρέλαιο για τη θέρμανση μέχρι το χαρτί για το φωτοτυπικό. Το αποτέλεσμα είναι να καλούνται οι γονείς όλο και περισσότερο να βάζουν το χέρι στην τσέπη για τις δαπάνες αυτές» λέει ο κ. Κοτσιφάκης. «Από την άλλη μεριά, το υπουργείο Παιδείας αποποιείται τις ευθύνες του για αυτή την κατάσταση και στοχοποιεί ως υπευθύνους τους εκπαιδευτικούς που τους εξαθλιώνει οικονομικά κόβοντας σχεδόν τον μισό μισθό τους, αλλά και επιστημονικά-επαγγελματικά, εγκαταλείποντας κάθε δυνατότητα για την επιμόρφωσή τους».

ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Έντονες αντιδράσεις εκδηλώθηκαν από την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς για την εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο, οι οποίες κλιμακώθηκαν πρόσφατα όταν η πανεπιστημιακή κοινότητα κλήθηκε να ψηφίσει για την ανάδειξη συμβουλίων διοίκησης στα πανεπιστήμια. Τελικά οι εκλογές διεξήχθησαν με ηλεκτρονική ψηφοφορία με την οποία παρακάμφτηκε η μέθοδος της συμβατικής κάλπης.
Στη θεσμοθέτηση των συμβουλίων διοίκησης αντιδρούν τόσο οι πανεπιστημιακοί καθηγητές όσο και οι φοιτητές καθώς αυτή θα σημάνει την ανάθεση της διοίκησης των ΑΕΙ της χώρας σε επιτροπές που θα αποφασίζουν για τη λειτουργία τους με καθαρά επιχειρηματικούς όρους.
Παράλληλα, στον δρόμο προς την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης και αντίθετα από τις δεσμεύσεις που απορρέουν από το άρθρο 16 του Συντάγματος, οδηγεί η -κατά τις επιταγές της τρόικας- αναγνώριση ισότιμων επαγγελματικών δικαιωμάτων στους αποφοίτους των κολεγίων με τους πτυχιούχους των ελληνικών πανεπιστημίων. Συγκεκριμένα, όπως προβλέπεται από την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, η οποία ανατρέπει τη σχετική διάταξη (Θ16) του νόμου 4093/2012, οι τίτλοι σπουδών των κολεγίων «δύνανται της αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων ανώτατης εκπαίδευσης του ελληνικού συστήματος τυπικής εκπαίδευσης», σύμφωνα με όσα ορίζει η διάταξη (Θ16) σχετικά με την αναγνώριση πτυχίων από άλλες χώρες της Ε.Ε.
Στο μεταξύ, και ενώ θίγεται ο δημόσιος χαρακτήρας του ελληνικού πανεπιστημίου, σε καθεστώς ανασφάλειας κρατά το υπουργείο Παιδείας και τους υποψηφίους των επόμενων Πανελλαδικών Εξετάσεων, οι οποίοι δεν θα μάθουν νωρίτερα από τον προσεχή Φλεβάρη, κατά τη δημοσιοποίηση του νέου μηχανογραφικού δελτίου, ποια πανεπιστημιακά τμήματα θα καταργηθούν στο πλαίσιο της προγραμματιζόμενου «Καλλικράτη» για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο νέος χάρτης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της χώρας, που ετοιμάζεται σε συνθήκες «εξπρές» από το υπουργείο Παιδείας, θα είναι κατά πολύ συρρικνωμένος από αυτόν που γνωρίζουμε έως σήμερα και δεν αποκλείεται να καταργηθούν περισσότερα από 150 πανεπιστημιακά τμήματα, αφήνοντας εκτός ακαδημαϊκής σκηνής χιλιάδες υποψηφίους. Μολονότι, η ανάγκη για εξορθολογισμό των ελληνικών πανεπιστημίων βρίσκει σύμφωνες όλες τις πλευρές, η πανεπιστημιακή κοινότητα αντιδρά στον σχεδιασμό του υπουργείου Παιδείας για ακρωτηριασμό των ιδρυμάτων αποκλειστικά και μόνο για λόγους εξοικονόμησης πόρων χωρίς τον απαιτούμενο σχεδιασμό στη βάση ακαδημαϊκών κριτηρίων.

ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗ Β/ΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ

Επεξεργασία στοιχείων Κοτσιφάκης Θέμης

ΕΤΟΣ                ΑΡΙΘΜΟΣ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ
2003                               4.361
2004                               5.294
2005                               5.286
2006                               5.062
2007                                3.931
2008                                4.321
2009                                2.786
2010                                1.425

(πηγή: topontiki.gr)

Ο Ευγένιος Σπαθάρης έγινε ευρέως γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους καραγκιοζοπαίχτες.

Γεννήθηκε στην Κηφισιά στις 2 Ιανουαρίου 1924. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική και ιδιαίτερα με τους ήρωες του θεάτρου σκιών, από τους πρωτοπόρους του οποίου ήταν ο πατέρας του.

Το γεγονός αυτό τον εξοικείωσε με το καλλιτεχνικό αυτό είδος και ξεκίνησε να δίνει ο ίδιος παραστάσεις, αρχικά στη διάρκεια της κατοχής, σε θέατρα της Αθήνας, σε πρεσβείες, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη κ.α.. Από τότε, έδωσε πληθώρα παραστάσεων, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια ειδικά για το θέατρο σκιών. Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη, τόσο ως άψυχο υλικό (φιγούρες ηρώων), όσο και σε έμψυχη (ζωντανή) παράσταση με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο «Ελληνικό Χορόδραμα», στο Θέατρο Χατζώκου (Θεσσαλονίκη), στο Θέατρο Συντεχνίας κ.α. με τις παραστάσεις «Το ταξίδι», «Το καταραμένο φίδι», «Ο δικτάτορας», «Ο Αλέκος με τα κυδώνια» κ.ά.

Το 1970 κυκλοφόρησε 13 εικονογραφημένα τεύχη με μαυρόασπρες φιγούρες και έγχρωμο εξώφυλλο ενώ το 1979 παρουσιάστηκε το επιτυχημένο βιβλίο του «Ο Καραγκιόζης των Σπαθάρηδων» με εφτά έργα και εφτά περιλήψεις. Από το 1962 κυκλοφόρησαν 10 έργα του σε δίσκους 45 στροφών από την His Master’s Voice, ενώ ακολούθησαν άλλοι 2 δίσκοι 33 στροφών και άλλες έξι παραστάσεις σε 6 αντίστοιχα CD.

Το 1950 ο Ευγένιος Σπαθάρης πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή σε κινηματογραφική ταινία, στο Πικρό Ψωμί του Γρηγόρη Γρηγορίου. Έπαιξε έργα του στην κρατική τηλεόραση από το 1966 μέχρι το 1992.

Στις 6 Μαΐου του 2009 και ενώ βρισκόταν στο Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών για να παραστεί σε εκδήλωση προς τιμήν του, έχασε την ισορροπία του και έπεσε από σκάλες, με αποτέλεσμα να υποστεί πολλά κατάγματα και να δημιουργηθεί σοβαρό αιμάτωμα στον εγκέφαλο, με την κατάστασή του να χαρακτηριστεί ως κρίσιμη.

Τελικά, στις 9 Μαΐου, ύστερα από τρεις ημέρες νοσηλείας απεβίωσε, σε ηλικία 85 ετών.

(πηγή: enikos.gr)

Έχε το νου σου στο παιδί

Κάποτε θα ‘ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν
και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα ‘ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα ‘ρθουν οι καιροί
που θα ‘χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος…. Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης…
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Γιάννης Κότσιρας || Πυξ Λαξ

για τα παιδιά μας

για όλα τα παιδιά του κόσμου 

και για το παιδί που κρύβουμε μέσα μας

Σοκ προκαλούν τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το παράρτημα της ΕΚΠΟΖΩ στην Πάτρα σύμφωνα με τα οποία μέσα σε διάστημα 19 μηνών από την ημέρα που άρχισε να… λειτουργεί, το 40% των ατόμων που ζήτησε στήριξη – καθώς αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους έχει «φλερτάρει» με την ιδέα της αυτοκτονίας.

Σε απόλυτους αριθμούς αυτό σημαίνει – σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στον «κόσμο» ο υπεύθυνος του γραφείου κ. Νικολαδάκης – πως από τα 3.500 χιλιάδες άτομα που έχουν περάσει την πόρτα της ΕΚΠΟΙΖΩ στην Πάτρα, οι 1400 έχουν σκεφτεί να βάλουν τέλος στη ζωή τους καθώς δεν βλέπουν πως υπάρχει μέλλον.
Αποκορύφωμα των όσων διαδραματίζονται καθημερινά σε οικογένειας της Πάτρας, περιστατικό με πρωταγωνιστή έναν 32χρονο πατρινό ο οποίος για χρέος 16.000€ τα τελευταία εικοσιτετράωρα εντοπίστηκε από την μητέρα του στην ταράτσα του σπιτιού τους και να κάνει περίεργες κινήσεις.
Οι δικοί του ειδοποίησαν το πρωί της περασμένης Τρίτης το γραφείο της ΕΚΠΟΖΩ στην Πάτρα το οποίο επενέβη προκειμένου να πειστεί ο άντρας πως δεν έχει να φοβηθεί τίποτα επειδή αδυνατεί να καταβάλει τα χρήματα που του ζητά η τράπεζα για την εξόφληση της
Σύμφωνα με όσα δήλωσε το 40% των ατόμων που έχουν ζητήσει βοήθεια, έχουν εκφράσει τάσεις αυτοκτονίας, καθώς αναρωτιούνται αν «αξίζει να ζήσουν»!
Αυτό όμως που είναι ακόμα χειρότερο πως οι κάτοικοι της Δυτικής Ελλάδας, έχουν χάσει την ελπίδα και το όραμά τους για το μέλλον. Η απαισιοδοξία είναι αυτή που κυριαρχεί, καθώς το 96% των ατόμων πιστεύει ότι τα πράγματα θα χειροτερέψουν, χωρίς να βλέπει κάποιο σημάδι για καλυτέρευση της ζωής του στο μέλλον.

Ειδική επιτροπή για τις αυτοκτονίες
Στη σύσταση ειδικής επιτροπής στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, για τις περιπτώσεις αναγγελιών αυτοκτονιών μέσω διαδικτύου, κάνει λόγο σε έγγραφό του που έστειλε στη Βουλή ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας.

Έργο της επιτροπής θα είναι να εξετάσει το υφιστάμενο νομικό και επιστημονικό πλαίσιο και να καθορίσει την διαδικασία και τις βασικές ενέργειες, από νομικής και επιστημονικής πλευράς, αλλά και να προτείνει νομοθετική ρύθμιση. Ο κ. Δένδιας για μια ακόμη φορά επισημαίνει ότι το φαινόμενο των αυτοκτονιών είναι πολυπαραγοντικό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας οι απόπειρες αυτοκτονίας από το Μάιο του 2010 έως και σήμερα ανέρχονται σε 837. Πριν από λίγες ημέρες είχαν διαβιβαστεί στη Βουλή στοιχεία από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη από τα οποία προέκυπτε ότι οι αυτοκτονίες και οι απόπειρες ανήλθαν το διάστημα της κρίσης, δηλαδή, από 1.1.2009 έως 23.08.2012, σε 3.124 πανελλαδικά.

(πηγή: dete.gr)

Τα  δημοσιεύματα και σχόλια του αμερικάνικου τύπου κυρίως, μετά το πρόσφατο μακελειό στο δημοτικό σχολείο του Κονέκτικατ, μοιάζουν σαν ξαναζεσταμένο φαΐ  Δεν λένε τίποτε καινούργιο, παρά επαναλαμβάνουν τα χιλιοειπωμένα, αυτά που έχουμε ήδη ακούσει και διαβάσει μετά από κάθε παρόμοιο περιστατικό, έτσι που να καθίσταται αδύνατον να διακρίνουμε αν αφορούν το Columbine, το Virginia Tech, το σινεμά Aurora, το ναό των Σιχ στο Wisconsin, ή τελευταία το Newtown. Μόνιμη επωδός, τα δάκρυα και οι κοπετοί, οι υποσχέσεις για τον περιορισμό των όπλων, για τον αυστηρότερο έλεγχο στη χορήγηση αδειών, για την ψυχιατρική εξέταση των υποψήφιων αγοραστών, αλλά μιλιά για τυχόν απαγόρευσή τους. Αν είναι δυνατόν να παραβιαστεί το Σύνταγμα, άσχετο αν παραβιάζεται συχνά-πυκνά, αν είναι δυνατόν να τροποποιηθεί, άσχετα αν έχει τροποποιηθεί καμιά τριανταριά φορές ως τα τώρα για άλλους λόγους.

Η οπλοφορία, κατά την πλειοψηφία των Αμερικανών, αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα για την κατοχύρωση της ελευθερίας, την αυτοπροστασία και την προστασία του πολιτεύματος από επίδοξους ανατροπείς.

Αυτά διακηρύσσει η πανίσχυρη Εθνική Ένωση Όπλων, (NRA), η οποία όμως δεν θα τα διακήρυττε σαν ευαγγέλιο, αν δεν εύρισκε ευήκοον ους στην πλειοψηφία των Αμερικανών. Δεν είναι εικασία, είναι γεγονός, ότι μετά από κάθε μαζική δολοφονία αυξάνονται τόσο οι πωλήσεις όπλων, όσο και οι υποστηρικτές της άρσης των όποιων ελάχιστων ελέγχων για την αγορά και κατοχή τους. Το 1990 αποτελούσαν μόνο το 19%, σήμερα αγγίζουν το 60%, και μερικές πολιτείες φτάνουν στο σημείο να προωθούν τη νομιμοποίηση κρυμμένων όπλων ακόμα και στα σχολεία. Το μόνο που βρήκε να πει ο εκτελεστικός διευθυντής της NRA, Larry Pratt μετά το φονικό, ήταν να καταλογίσει ευθύνες στους υποστηρικτές του περιορισμού των όπλων, τους οποίους κατηγόρησε ότι με το να αντιτίθενται στον εξοπλισμό των σχολείων, έβαψαν τα χέρια τους με το αίμα των μικρών παιδιών.

Μπλεγμένη θαρρείς, σε μια ομοιοπαθητική του κακού, η Αμερική κοιτάει να ξορκίσει την κλιμακούμενη βία με όλο και περισσότερες αρματωσιές. Τα γεγονότα όμως δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Παρά την εκτόξευση του αριθμού των όπλων, που εκτιμάται στα 200 εκατομμύρια, τα περιστατικά μαζικών δολοφονιών, από εξαιρετικά σπάνια μέχρι το 1980, κανα-δύο δηλαδή τη δεκαετία, από το 2000 και εντεύθεν φτάνουν τα μερικά το χρόνο. Αν τώρα, που ένας στους δυο Αμερικανούς ζει σε σπίτι με ένα τουλάχιστον όπλο, υπάρχει εκτίναξη των δολοφονιών, γιατί η γενίκευση της οπλοκατοχής να τις αποτρέψει; Δεν υπάρχει αμφιβολία. Είναι φανερό ότι η Αμερική έχει πιαστεί σε μια παρανοϊκή παγίδα θανάτου και βίας.

Είναι όμως μόνο η ευρεία διασπορά των όπλων που οδηγεί κάθε λίγο και λιγάκι σε τραγωδία; Θα έφτανε δηλαδή μια αυστηρότερη νομοθεσία και μια γενίκευση των ψυχιατρικών εξετάσεων; Αν ήταν έτσι, στην Ελβετία, όπου η οπλοφορία των ενηλίκων ανδρών είναι υποχρεωτική, (καθότι όλοι θεωρούνται εν δυνάμει στρατιώτες), θα έπρεπε το χιόνι να είναι μονίμως κόκκινο.  Αλλά δεν είναι.

Η διαφορά εδώ είναι ότι η βία αποτελεί συστατικό στοιχείο της αμερικάνικης κουλτούρας, πράγμα που δεν συμβαίνει με την ελβετική. Και όπως ένα αεροπορικό ατύχημα προκύπτει από τη συμβολή πολλών ταυτόχρονα παραγόντων, έτσι και η διάχυση της κουλτούρας αυτής προέρχεται από τη συνέργεια παραγόντων για τους οποίους διαχρονικά υπεύθυνο είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα και οι εξαρτήσεις του.

Αν το Χόλιγουντ είναι η πρώτη εξαγωγική βιομηχανία, η δεύτερη είναι η βία. Η Αμερική είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εξαγωγέας όπλων, διεξάγει πολέμους, μόνο για το 2011-2012, σε 9 διαφορετικές χώρες ταυτόχρονα, απασχολεί 400,000 προσωπικό σε περίπου 1,000 στρατιωτικές βάσεις και ευθύνεται για τον θάνατο τουλάχιστον μισού εκατομμυρίων παιδιών μόνο στο Ιράκ, για τα οποία, φυσικά, κανένας δεν έχυσε ούτε μισό δάκρυ. Η πολεμική βιομηχανία δεν συντηρείται φυσικά μόνο από τις εξαγωγές, αλλά και από την εσωτερική αγορά, τη διεύρυνση της οποίας έχουν αναλάβει με μεγάλη επιτυχία αδρά χρηματοδοτούμενα πανίσχυρα λόμπι.

Βία ξεχειλίζει και από τα media. Ένα παιδί μέχρι τα δώδεκά του, θα έχει παρακολουθήσει στην τηλεόραση πάνω από 8,000 φόνους, και πάνω από 100,000 άλλες πράξεις βίας. Η Αμερική πρωτοπορεί επίσης στις πωλήσεις των πλέον βίαιων βιντεο-παιχνιδιών, καθώς και στη διάδοση πολεμικών παιχνιδιών, τα οποία στις περισσότερες χώρες τελούν υπό απαγόρευση.

Και συνεχίζουμε. Η Αμερική έχει τους περισσότερους ανά κάτοικο φυλακισμένους. Η Αμερική παρουσιάζει μια από τις μεγαλύτερες ανισότητες στην κατανομή του πλούτου. Η μεσαία τάξη βρίσκεται σε καθίζηση, η φτώχεια σε άνοδο, και δεν είναι τυχαίο που η ραγδαία αύξηση των επεισοδίων βίας συμπίπτει με την περίοδο άνθισης του νεοφιλελευθερισμού. Η πίεση που ασκείται στα άτομα μέσα από τη γενικευμένη ανασφάλεια και τη θεοποίηση του ανταγωνισμού, έρχεται τότε και βρίσκει εκτόνωση στους κοινούς μύθους του μοναχικού καβαλάρη που εκεί στην άγρια δύση, δεν έχει τίποτε άλλο, παρά μονάχα τη καραμπίνα του για να προστατευτεί. Επικίνδυνο μείγμα.

(πηγή: logioshermes)

Σχολικά συσσίτια για όλους τους μαθητές ζητάει το Ενιαίο Μέτωπο Ιατρικής Αλληλεγγύης

Ο αριθμός των παιδιών που υποσιτίζονται στον ελλαδικό χώρο αυξάνει διαρκώς. Παιδιά αδυνατούν να αποδώσουν στο σχολείο, αδυνατούν να συμμετέχουν ενεργά στο μάθημα της γυμναστικής, ζαλίζονται, λιποθυμούν, απουσιάζουν ή/και σταματούν το σχολείο, λόγω υποσιτισμού.

Όπως επισημαίνει σε σχετική του ανακοίνωση το Ενιαίο Μέτωπο Ιατρικής Ελληλεγγύης: “Σύμφωνα με την έκθεση της Unicef για την κατάσταση της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα, το 2010 υπολογίζεται ότι 440.000 ανήλικοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το 1/5 των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά είναι οικονομικά αδύναμο για διατροφή με κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας.

Αν σκεφτεί κανείς πόσο έχει επιδεινωθεί η οικονομική κατάσταση από το 2010 μέχρι σήμερα, μπορεί να εκτιμήσει ότι ο πραγματικός αριθμός των παιδιών που πεινούν, ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες, πολύ μεγαλύτερος από όσο φαίνεται ή καταγράφεται στις λίστες για τα σχολικά κουπόνια.

Το πρόβλημα έχει μέχρι σήμερα αποπειραθεί να αντιμετωπίσει η πολιτεία με πρόχειρες λύσεις «πλαστικού επιδέσμου», οι οποίες όμως παρουσιάζουν συνοδούς δυσκολίες. Π.χ. οι λίστες των υποσιτιζόμενων μαθητών για την παροχή δωρεάν πρόχειρης τροφής μέσω κουπονιών από το κυλικείο του σχολείου:

α) αφήνουν ανέπαφο ένα μεγάλο κρυφό αριθμό υποσιτιζόμενων μαθητών, οι οποίοι αποκρύπτουν απόλυτα την ανάγκη τους, για να μην στιγματιστούν,

β)  καθιστούν τα παιδιά ευάλωτα θύματα σχολικού εκφοβισμού (έχουν αναφερθεί περιπτώσεις όπου συμμαθητές τους τα κορόιδευαν «να, ο φτωχούλης, τρώει από τα κουπόνια» κλπ.),

γ)  δεν καλύπτουν τις πραγματικές και αυξημένες διατροφικές ανάγκες του παιδιού, καθώς τα προϊόντα των σχολικών κυλικείων είναι συχνά χαμηλής διατροφικής αξίας (τυρόπιτες, κρουασάν, αναψυκτικά κλπ.) και οι οποίες ανάγκες, λόγω των καταστάσεων, δεν καλύπτονται ούτε στο σπίτι.

Μια άλλη λύση που έχει δοκιμαστεί είναι τα προγράμματα δωρεάν σίτισης προς όλους τους μαθητές κάποιων επιλεγμένων σχολείων από μη κρατικά ιδρύματα, οργανισμούς ή εταιρείες. Αυτά εξαλείφουν μεν την σημαντική παράμετρο της στοχοποίησης συγκεκριμένων παιδιών (καθώς όλα τα παιδιά στο επιλεγμένο σχολείο εισπράττουν δωρεάν γεύμα), δεν αποτελούν όμως συνολική λύση στο πρόβλημα, καθώς σε ΟΛΑ τα σχολεία της χώρας σήμερα, ανεξαρτήτως περιοχής, υπάρχουν κάποιοι μαθητές οι οποίοι υποσιτίζονται.

Η περιοχή στην οποία βρίσκεται ένα σχολείο δεν μπορεί να αποτελέσει πλέον κριτήριο πιθανής ανέχειας, καθώς η κρίση έχει πλήξει την πλειοψηφία των ελληνικών οικογενειών, ακόμη και εκείνων που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ευκατάστατες. Επίσης, οι χορηγίες σίτισης από ιδιωτικούς οργανισμούς είναι προσωρινή και ασταθής (τι θα γίνει αν ο οργανισμός αποφασίσει τη διακοπή της χορηγίας;), ενώ δημιουργούνται ερωτηματικά σχετικά με θέματα διαφήμισης στο σχολικό περιβάλλον.

Γνωρίζοντας ότι με την επιδρομή των νέων δρακόντειων μέτρων, το φαινόμενο του υποσιτισμού των παιδιών στην Ελλάδα, αναμένεται στους επόμενους μήνες να ενταθεί και να επεκταθεί δραματικά, το Ενιαίο Μέτωπο Ιατρικής Αλληλεγγύης του ΕΠΑΜ, προτείνει και καλεί όλους τους εμπλεκόμενους και ενδιαφερόμενους φορείς να υποστηρίξουν την ακόλουθη πρόταση:

Να ξεκινήσει άμεσα κρατικό πρόγραμμα δωρεάν παροχής ενός τουλάχιστον πλούσιου δεκατιανού γεύματος σε όλους τους μαθητές, όλων των σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας. Το γεύμα αυτό, θα πρέπει να είναι υψηλής διατροφικής αξίας (γάλα/γιαούρτη, σάντουιτς με τυρί/ζαμπόν ή βραστό αυγό, φρούτο εποχής και με εναλλακτικές επιλογές για παιδιά που είναι αλλεργικά σε κάποια συστατικά), με προϊόντα από Έλληνες παραγωγούς μόνο, χωρίς μεσάζοντες και χωρίς να προωθούνται συγκεκριμένες εταιρίες. Όσοι μαθητές δεν καταναλώσουν το γεύμα, θα ενθαρρύνονται να το πάρουν στο σπίτι.

Πριν μερικούς μήνες, το Υπουργείο Παιδείας ενέκρινε την διανομή γευμάτων μπανάνας (!) συγκεκριμένης εταιρίας, σε συγκεκριμένα σχολεία στα πλαίσια του μαθήματος της ευέλικτης ζώνης, για την προώθηση της υγιεινής διατροφής. Δεν μπορεί ο χώρος του σχολείου να αποτελέσει διαφημιστική πασαρέλα ιδιωτικών συμφερόντων, ούτε μπορεί το φλέγον ζήτημα της σίτισης των παιδιών να αντιμετωπισθεί με πρόσκαιρα ημίμετρα διαφορετικής στοχοθέτησης, όπως το ανεπαρκές ευρωπαϊκό πρόγραμμα υγιεινής διατροφής (ποίας διάρκειας αλήθεια;) «γάλα και φρούτο», που ανακοινώθηκε πρόσφατα από το Υπουργείο Παιδείας.

Χρειάζεται ολοκληρωμένη λύση από το κράτος κι ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας! Το πρόβλημα στην Ελλάδα σήμερα είναι πρόβλημα παιδικού υποσιτισμού, όχι πρόβλημα υγιεινής διατροφής!  Είναι χρέος της ελληνικής πολιτείας να μεριμνήσει άμεσα για τη σωστή σίτιση όλων των παιδιών της,  ιδιαίτερα σε μια εποχή, που οι γονείς τους βρίσκονται στην απελπισμένη κατάσταση να μην μπορούν να τους παρέχουν τα βασικά για την επιβίωσή τους, ακριβώς λόγω των πολιτικών, που οι ίδιες οι κυβερνήσεις (εγχώριες και ευρωπαϊκές)  επέλεξαν και που αποτελούν τη ρίζα του προβλήματος. Δεν επιτρέπεται καμία δικαιολογία τύπου «δεν υπάρχουν λεφτά». Για τη σίτιση των παιδιών μας, λεφτά υπάρχουν. Τελεία.

Συστρατευόμαστε με οποιοδήποτε φορέα επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί ανιδιοτελώς προς αυτήν την κατεύθυνση, πριν εκραγεί η διατροφική ωρολογιακή βόμβα, που οι ίδιες οι κυβερνητικές πολιτικές έχουν ενεργοποιήσει, με θύματα τα παιδιά μας.”

(πηγή: thebest.gr)

Στην εκτεταμένη οικονομική δυσπραγία που «ξηλώνει» τον κοινωνικό ιστό και τον σκληρότερο χειμώνα των τελευταίων τριών ετών αναφέρεται με σημερινό της άρθρο η Wall Street Journal.

«Ακόμη και η δεμένη ελληνική οικογένεια- ένας θεσμός που έχει βοηθήσει τον πληθυσμό να απορροφήσει την κατάρρευση στην αγορά εργασίας- τελεί υπό πίεση καθώς λιγοστεύει το εισόδημα του νοικοκυριού» γράφει η εφημερίδα.

«Πολλές οικογένειες γλιστρούν προς τα κάτω στην οικονομική σκάλα που οι γονείς και οι παππούδες τους σκαρφάλωσαν, συχνά κάνοντας τις οικογένειες εξαρτώμενες από τις συρρικνούμενες συντάξεις των τελευταίων. Οι ήδη άπορες οικογένειες πέφτουν εντελώς από τη «σκάλα», στα χέρια των υπερφορτωμένων φιλανθρωπικών οργανώσεων. Σε μια χώρα 11 εκατομμυρίων, μόνο 3,7 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν δουλειές, ενώ πριν από τέσσερα χρόνια ήταν 4,6 εκατομμύρια. Η οικονομική δραστηριότητα έχει συρρικνωθεί πάνω από 20% μέσα σε αυτό το διάστημα» επισημαίνεται στο άρθρο.

«Η ικανότητα της ελληνικής κοινωνίας να αντέξει ένα ακόμη μεγάλο οικονομικό χτύπημα αυτό τον χειμώνα, θα συντηρήσει ή θα ακυρώσει την προσπάθεια της κυβέρνησης να εφαρμόσει το σκληρό πρόγραμμα διάσωσης και την προσπάθεια της Ευρώπης να τιθασεύσει την κρίση» γράφει μεταξύ άλλων η εφημερίδα, επισημαίνοντας ότι στην καρδιά της Αθήνας υπάρχουν παντού τα σημάδια ότι «η ελληνική κοινωνία ζει με τα αποθέματά της». Οι οικονομίες και οι αντοχές λιγοστεύουν ολοένα για τις οικογένειες, τις επιχειρήσεις και τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.

«Μας έκαναν να φοβόμαστε το μέλλον», «κανείς δεν μιλά και δεν γελά πλέον στο Μετρό. Είναι σα νεκροταφείο» λένε δυο από τους Έλληνες που μίλησαν στη Wall Street Journal.

(πηγή: ethnos.gr)

Η τεράστια οικονομική κρίση που επηρεάζει το σύνολο των χωρών της Ευρώπης και η συνεχής μείωση του ΑΕΠ έχει ως αποτέλεσμα η καταναλωτική δαπάνη να σημειώνει μεγάλη πτώση. Το φαινόμενο αυτό, βέβαια, εμφανίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό στις χώρες που βρίσκονται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους.

Σε έρευνα που πραγματοποίησε η εταιρεία Visa Europe καταγράφεται μείωση της καταναλωτικής δαπάνης στην Ευρώπη κατά 1,6% το τρίτο τρίμηνο του 2012 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο.

Τα υψηλότερα ποσοστά μείωσης καταγράφονται στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ελλάδα, τις χώρες που έχουν χτυπηθεί περισσότερο από την οικονομική κρίση και βρίσκονται εντός μνημονίων.

Το Ευρωπαϊκό Βαρόμετρο Καταναλωτικής Δαπάνης της Visa Europe χρησιμοποιεί προσαρμοσμένα στοιχεία συναλλαγών με κάρτες Visa και έτσι αποτελεί ένα δείκτη της συνολικής καταναλωτικής δαπάνης με όλους τους τρόπους πληρωμών. Δεδομένου ότι 1 ευρώ στα 7 ευρώ δαπάνης στην Ευρώπη πραγματοποιείται με κάρτες Visa, το Βαρόμετρο αποτελεί έναν από τους πιο αξιόπιστους δείκτες καταναλωτικής δαπάνης.

Παρά τη γενικότερη μείωση της καταναλωτικής δαπάνης, τα στοιχεία του Βαρόμετρου δείχνουν ότι στο τρίτο τρίμηνο, 16 χώρες σημείωσαν αύξηση της δαπάνης σε ετήσια βάση, ενώ στο δεύτερο τρίμηνο οι χώρες αυτές ήταν 12. Σε αυτές περιλαμβάνεται και η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ, όπου η δαπάνη αυξήθηκε 0,8% κατά το τρίτο τρίμηνο, μετά από αύξηση 0,4% που είχε σημειωθεί το δεύτερο τρίμηνο.

Αντίθετα, σε άλλες μεγάλες οικονομίες της ΕΕ η καταναλωτική δαπάνη κινήθηκε αρνητικά, όπως στην Ισπανία (-5,3%), την Ιταλία (-4,6%) και τη Μεγάλη Βρετανία (-3,3%). Στη Γαλλία η μείωση ήταν μικρότερη, αγγίζοντας το 0,6% σε σχέση με την περασμένη χρονιά.

Η συνολική μείωση της δαπάνης των νοικοκυριών, όπως αποτυπώνεται στο Ευρωπαϊκό Βαρόμετρο Καταναλωτικής Δαπάνης της Visa Europe τα τελευταία χρόνια, συμβαδίζει με την αντίστοιχη τάση μείωσης του Ευρωπαϊκού ΑΕΠ που καταγράφεται από την Eurostat. Τα αρχικά στοιχεία για το τρίτο τρίμηνο του 2012 δείχνουν ότι το ΑΕΠ μειώνεται κατά 0,4% ετησίως.

(πηγή: iefimerida.gr)

Πολλά ήταν και το 2011, αλλά φέτος διπλασιάστηκαν τα νοικοκυριά που αδυνατούν να πληρώσουν το ρεύμα και η ΔΕΗ προχωρά σε διακοπή.

Όπως βλέπετε και στην κάρτα του Antenna, τον Οκτώβριο του 2012, 38.717 σπίτια έμειναν στο σκοτάδι και το κρύο.

(πηγή: on-news.gr)

Οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα είδος νεφρών, που λειτούργησαν σαν τα πραγματικά, όταν εμφυτεύτηκαν σε αρουραίους. Πρόκειται για μια ακόμα επιτυχία στο πεδίο της αναγεννητικής ιατρικής, που έρχεται να προστεθεί σε άλλα όργανα δημιουργημένα στο εργαστήριο, όπως ήπαρ και τραχεία.

Ξεκινώντας από μεμονωμένα κύτταρα νεφρών ποντικιών, οι ερευνητές, που παρουσιάζουν το επίτευγμά τους στο περιοδικό της Αμερικανικής Εταιρίας Νεφρολογίας, κατασκεύασαν «οργανοειδή» νεφρά, που εκτελούν αρκετές από τις λειτουργίες ενός πραγματικού νεφρού.

Η εξέλιξη αυτή θα δώσει μελλοντικά νέες δυνατότητες στους επιστήμονες για την εργαστηριακή δημιουργία νεφρών προς μεταμόσχευση σε νεφροπαθείς.

Καθώς σε όλο τον κόσμο υπάρχει έλλειψη επαρκών οργάνων νεφρών για μεταμόσχευση, οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους για να παράγουν νέα νεφρά, είτε από τα κύτταρα του ίδιου του ασθενούς, είτε από άλλες πηγές.

Έως τώρα, οι επιστήμονες μπορούσαν να παράγουν από εμβρυικά νεφρικά κύτταρα ιστούς παρόμοιους με ανώριμα νεφρά, όμως αδυνατούσαν να δημιουργήσουν πιο ώριμους νεφρικούς ιστούς στο εργαστήριο, επειδή οι πολύπλοκες μονάδες φιλτραρίσματος, που διαθέτουν τα εν λόγω όργανα, δεν σχηματίζονται χωρίς την υποστήριξη των αιμοφόρων αγγείων.

Πρώτη φορά, οι ερευνητές του Ινστιτούτου Νέγκρι κατάφεραν να αναπτύξουν «οργανοειδή» νεφρά, που είναι δυνατό να ενσωματωθούν κανονικά σε ένα ζωντανό πειραματόζωο και να εκτελούν τη βασική νεφρική λειτουργία της αιμοκάθαρσης.

Αυτό το πέτυχαν, επειδή «εμβάπτισαν» τα οργανοειδή νεφρά μέσα σε ένα διάλυμα («αγγειακό ενδοθηλιακό παράγοντα ανάπτυξης») που περιέχει μόρια, τα οποία διευκολύνουν το σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων.

Στη συνέχεια, εισήγαγαν με ένεση αυτά τα μόρια σε ενήλικα ζώα, αφού είχε προηγηθεί η εμφύτευση των «οργανοειδών» κάτω από τα κανονικά νεφρά των ζώων. Με τον τρόπο αυτό, τα νέα νεφρά μπόρεσαν να ωριμάσουν και τελικά να καταστούν λειτουργικά σε περίπου τρεις έως τέσσερις εβδομάδες, μετά την εμφύτευσή τους.

«Πρόκειται για τον πρώτο στον κόσμο νεφρικό ιστό που δημιουργήθηκε αποκλειστικά από μεμονωμένα κύτταρα. Δημιουργήσαμε λειτουργικό, βιώσιμο, γεμάτο αγγεία ιστό, ικανό να φιλτράρει το αίμα και να απορροφά μεγάλα μόρια από αυτό. Ο τελικός στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε ανθρώπινους (νεφρικούς) ιστούς», δήλωσε ο Χριστόδουλος Ξυναρής.

Θα χρειαστούν πάντως αρκετά χρόνια, ώσπου τέτοιου είδους νεφρικοί ιστοί να αξιοποιηθούν κλινικά και να ωφελήσουν τους νεφροπαθείς.

Στην περίπτωση των ανθρώπων, μια δυσκολία θα είναι να βρεθούν κυτταρικές πηγές για τα εργαστηριακά νεφρά, αφού απόκτησή τους από ανθρώπινα έμβρυα θεωρείται μη αποδεκτή ηθικά.

Μια πιθανή λύση θα είναι η αξιοποίηση βλαστικών κυττάρων από το αμνιακό υγρό ή από το νωτιαίο μυελό, καθώς επίσης από ενήλικα δερματικά κύτταρα, που θα μπορούσαν να αναπρογραμματιστούν, ώστε αρχικά να γίνουν πολυδύναμα και, στη συνέχεια, νεφρικά

Η ανακάλυψη αυτή, εκτός από τη δυνατότητα μελλοντικής αξιοποίησης για μεταμοσχεύσεις σε νεφροπαθείς, θα βοηθήσει γενικότερα στην καλύτερη μελέτη και κατανόηση των παθήσεων των νεφρών και των μεθόδων θεραπείας τους.

Ήδη, η ομάδα Ξυναρή δουλεύει με ανθρώπινα κύτταρα, που ενσωματώνονται σε καλλιέργειες νεφρικών κυττάρων ποντικιών. Ερωτηματικό, πάντως, παραμένει, αν στο μέλλον θα καταστεί εφικτό να παραχθούν αρκετά μεγάλα εργαστηριακά νεφρά, όσο τα ανθρώπινα.

(πηγή: psmn.gr)