paidevo.gr

Η Παγκόσμια Ημέρα Πνευμονίας έχει καθιερωθεί από το 2009 και παρέχει μια καλή ευκαιρία για να επιστήσουμε την προσοχή στην παιδική επιβίωση, καθώς σήμερα η πνευμονία αποτελεί τη μοναδική κυριότερη αιτία θανάτου παιδιών κάτω των πέντε ετών παγκοσμίως και είναι αιτία για το 18% των περίπου 6,9 εκατομμυρίων θανάτων παιδιών ετησίως – ή περίπου 1,3 εκατομμύρια παιδιά.

Η πνευμονία μπορεί να προκληθεί από ασθένειες που προλαμβάνονται με εμβολιασμό όπως η ιλαρά και ο κοκίτης. Αν και η παγκόσμια κάλυψη για τα εμβόλια κατά των ασθενειών αυτών είναι 85% για την κάθε μία, τα φτωχότερα παιδιά συχνά παραμένουν απροστάτευτα. Το 99% των θανάτων παιδιών από πνευμονία συμβαίνουν στις αναπτυσσόμενες χώρες.

«Το μεγαλύτερο φορτίο στη μάχη κατά της πνευμονίας πέφτει στους φτωχότερους, που ήδη αντιμετωπίζουν πάρα πολλά. Ένα παιδί από φτωχή οικογένεια, σε μια φτωχή χώρα, διατρέχει πολλαπλάσιο κίνδυνο να πεθάνει από πνευμονία, από ότι ένα παιδί στο πλουσιότερο 20% του πληθυσμού.» δηλώνει ο Δρ. Mickey Chopra, Υπεύθυνος του Τομέα Υγείας της UNICEF.

Η UNICEF είναι μέλος της Παγκόσμιας Συμμαχίας κατά της Πνευμονίας Παιδιών, ένα παγκόσμιο δίκτυο με περισσότερες από 140 Μη Κυβερνητικές οργανώσεις, τοπικούς οργανισμούς κοινοτικής βάσης, ακαδημαϊκά ιδρύματα, κυβερνητικές υπηρεσίες και ιδρύματα που ηγούνται από κοινού της Παγκόσμιας Ημέρας Πνευμονίας.

Η παγκόσμια έκστρατεία της UNICEF «Δέσμευση για την Παιδική Επιβίωση – η Ανανέωση μιας Υπόσχεσης» καλεί για την ανάληψη δράσης για την προστασία, την αποτελεσματική θεραπεία και την υποστήριξη για την πρόληψη αυτής της θανάσιμης ασθένειας.

«Από τον Ιούνιο αυτού του έτους, πολλά κράτη προσυπέγραψαν την Ανανέωση μιας Υπόσχεσης, ένα παγκόσμιο κίνημα για την παιδική επιβίωση. Η αντιμετώπιση της πνευμονίας είναι η καλύτερη ευκαιρία για να ανταποκριθούν σε αυτές τις δεσμεύσεις. Δεν μπορούμε να έχουμε τη μείωση των ποσοστών παιδικής θνησιμότητας που οραματιζόμαστε, χωρίς συντονισμένη ευθεία επίθεση στο μεγαλύτερο εχθρό που αντιμετωπίζουν τα παιδιά παγκοσμίως» λέει ο Δρ. Mickey Chopra.

Η έγκαιρη, αποτελεσματική θεραπεία για την πνευμονία μπορεί να σώσει ζωές, αλλά η διάγνωση μπορεί να είναι προβληματική σε χώρες χαμηλού εισοδήματος, οι οποίες μπορεί να μη διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Οι φτωχές κοινότητες συχνά βασίζονται σε οικιακές συνταγές ή αναζητούν περίθαλψη εκτός του επίσημου συστήματος φροντίδας υγείας. Λιγότερο από το ένα τρίτο των παιδιών με πνευμονία λαμβάνουν αντιβιοτικά στις αναπτυσσόμενες χώρες, με τη Νότια Ασία να παρουσιάζει μέσο όρο μόλις 18%. Μια πρόσφατη έκθεση της Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για Σωτήρια Εφόδια για τις Γυναίκες και τα Παιδιά, η οποία καθοδηγείται από τη UNICEF και το UNFPA, εκτιμά ότι περίπου 1,56 εκατομμύρια ζωές μπορούν να σωθούν μέσα σε 5 χρόνια με την αύξηση της διαθεσιμότητας της αμοξικιλίνης, του φθηνού αντιβιοτικού που χρησιμοποιείται στην θεραπεία της πνευμονίας.

Μερικά ακόμη στοιχεία:

• Η πνευμονία είναι η μοναδική  κυριότερη  αιτία θανάτου των παιδιών κάτω των πέντε ετών παγκοσμίως, αντιπροσωπεύοντας το 18% των περίπου 6,9 εκατομμυρίων θανάτων παιδιών ετησίως – ή περίπου 1,3 εκατομμύρια παιδιά το χρόνο.
• Ένα παιδί πεθαίνει από πνευμονία κάθε 25 δευτερόλεπτα – περίπου 3.400 κάθε μέρα.
• Η πνευμονία μπορεί να προκληθεί από ασθένειες που προλαμβάνονται με εμβολιασμό όπως η ιλαρά και ο κοκίτης. Αν και η παγκόσμια κάλυψη για τα εμβόλια κατά των ασθενειών αυτών είναι 85% για την κάθε μία, τα φτωχότερα παιδιά συχνά παραμένουν απροστάτευτα.
• Τα χαμηλού εισοδήματος νοικοκυριά καίνε ξύλα, κοπριά, άνθρακα και άλλα στερεά καύσιμα για μαγείρεμα ή θέρμανση, σε ανεπαρκώς αεριζόμενες φωτιές και σόμπες,  εκθέτοντας  τα παιδιά σε  υψηλό κίνδυνο πνευμονίας από τη ρύπανση του αέρα των  σπιτιών.  Τα συνωστισμένα σπίτια συμβάλουν επίσης σε υψηλότερα επίπεδα πνευμονίας στην παιδική ηλικία
• Η πνευμονία από στρεπτόκοκκο και η αιμοφιλική γρίπη τύπου b είναι δύο σημαντικές αιτίες της βακτηριακής πνευμονίας που μπορεί να προληφθεί μέσω των εμβολίων PCV και Hib.
• Στις περισσότερες χώρες χαμηλού εισοδήματος γίνονται εμβολιασμοί κατά της αιμοφιλικής γρίπης τύπου b (Hib) κατά της πνευμονίας. Το πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο (PCV) είναι διαθέσιμο σε πολλές χώρες, αν και η πρόοδος στη χρησιμοποίηση αυτών των εμβολίων είναι βραδύτερη σε χώρες με χαμηλά εισοδήματα.
• Άλλα προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν: καθαρό οικιακό περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένουτου ασφαλούς πόσιμου νερού και βελτιωμένων εγκατστάσεων υγιεινής, αδιάλειπτη πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη και επαρκή διατροφή για τις μητέρες και τα παιδιά, όπως ο μητρικός θηλασμός και συμπληρώματα διατροφής. Το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης πνευμονίας κατά 23%, αλλά  συνήθως  δεν ασκείται επαρκώς  στις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες, ιδίως μεταξύ των φτωχών.
• Η έγκαιρη, αποτελεσματική θεραπεία για την πνευμονία μπορεί να σώσει ζωές, αλλά  η διάγνωση μπορεί να είναι προβληματική σε χώρες χαμηλού εισοδήματος, οι οποίες μπορεί να μη διαθέτουν τον  κατάλληλο εξοπλισμό. Οι φτωχές κοινότητες συχνά βασίζονται σε  οικιακές συνταγές ή αναζητούν περίθαλψη εκτός του επίσημου συστήματος φροντίδας υγείας.
• Λιγότερο από το ένα τρίτο των παιδιών με πνευμονία  λαμβάνουν  αντιβιοτικά στις αναπτυσσόμενες χώρες, με τη Νότια Ασία  να παρουσιάζει  μέσο όρο 18%.  Στις αναπτυσσόμενες περιοχές, τα παιδιά με πνευμονία σε αστικές περιοχές  έχουν  ελαφρώς περισσότερες πιθανότητες να λάβουν αντιβιοτικά από ό, τι τα παιδιά στις αγροτικές περιοχές.
• Μια πρόσφατη έκθεση  της Αρμοστείας  των Ηνωμένων Εθνών για  Σωτήρια Εφόδια  για  τις Γυναίκες και τα  Παιδιά, η οποία καθοδηγείται από τη  UNICEF και  το  UNFPA, εκτιμά ότι περίπου 1,56 εκατομμύρια ζωές μπορούν να σωθούν μέσα σε 5 χρόνια με την αύξηση της διαθεσιμότητας της αμοξικιλλίνης, του φθηνού αντιβιοτικού που χρησιμοποιείται στην θεραπεία της πνευμονίας. Η αμοξικιλλίνη κοστίζει περίπου $ 0,30 σεντ ανά θεραπευτική δόση.
• Τον Οκτώβριο, το Πακιστάν έγινε η πρώτη χώρα στη Νότια Ασία  που  εισήγαγε  ένα πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο, το οποίο θα είναι διαθέσιμο δωρεάν στα πλαίσια του Διευρυμένου Προγράμματος για την  Ανοσοποίηση. Αυτό κατέστη δυνατό μέσω της  συνεργασίας  της κυβέρνησης του Πακιστάν και της Συμμαχίας  GAVI – η οποία περιλαμβάνει τη  UNICEF,  τη WHO και την κοινωνία των πολιτών. Η κυβέρνηση επίσης  ανανέωσε τη δέσμευσή της  γιαενίσχυση του ισχύοντος συστήματος τακτικών εμβολιασμών στη χώρα.

(πηγή: UNISEF)

Ανακαλύφθηκε ένας νέος εξωπλανήτης γύρω από το άστρο HD 40307 και ο οποίος εικάζεται ότι διαθέτει το κατάλληλο κλίμα για τη διατήρηση ζωής.

Μια αγγλογερμανική ομάδα αστρονόμων ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε ένα νέο πλανήτη που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από έναν «κοντινό» ήλιο, ακριβώς στη σωστή απόσταση, όπου το κλίμα ίσως να είναι κατάλληλο για τη διατήρηση ζωής.

Η ομάδα ανακάλυψε ουσιαστικά τρεις νέους πλανήτες, οι οποίοι βρίσκονται σε τροχιά γύρω από το αστέρι, περίπου 44 έτη φωτός μακριά, αλλά μόνο ένας εξ αυτών έχει τη σωστή θερμοκρασία ώστε να υπάρχει νερό σε υγρή μορφή.

«Το αστέρι HD 40307 είναι ένα ήσυχο παλιό αστέρι, οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο ένας τέτοιος πλανήτης δεν θα μπορούσε να διαθέτει κλίμα παρόμοιο με αυτό της Γης» δήλωσε ο Γκιλιέμ Άνγλα-Εκούντε του Πανεπιστημίου Γκέτινγκεν της Γερμανίας, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας σε συνεργασία με τον Μίκο Τουόμι του Πανεπιστημίου Χέρτφορντσαϊρ της Βρετανίας.

Όπως αναφέρει το πρακτορείο Ρόιτερς, ο πλανήτης έχει μάζα τουλάχιστον επτά φορές αυτή της Γης, αλλά η απόστασή του από τον ήλιο είναι περίπου η ίδια με αυτή του πλανήτη μας, κάτι που σημαίνει ότι δέχεται σχεδόν την ίδια ηλιακή ενέργεια με τη Γη.

Περισσότεροι από 800 πλανήτες έχουν ανακαλυφθεί εκτός του ηλιακού μας συστήματος από τις αρχές του 1990, αλλά μόνο λίγοι από αυτούς υπάγονται στην «κατοικήσιμη ζώνη». Ακόμα λιγότεροι εξ αυτών είναι πλανήτες που περιστρέφονται, όπως κάνει ο συγκεκριμένος, ώστε να δημιουργούνται συνθήκες ημέρας και νύχτας, κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες το περιβάλλον του να είναι παρόμοιο με αυτό του πλανήτη μας.

(πηγή: physicsgg.wordpress.com, ΑΜΠΕ)

Από την Καραϊβική στον Καναδά διαμέσου της Νέας Υόρκης. H κίνηση του καταστροφικού τυφώνα Sandy από 23 έως 31 Οκτωβρίου, όπως καταγράφηκε από τον δορυφόρο της NASA.

(πηγή: physicsgg.wordpress.com)

Χωρίς θέρμανση κάνουν μάθημα οι μαθητές των σχολείων της Φλώρινας με θερμοκρασίες που διαμορφώνονται από δύο μέχρι οκτώ βαθμούς Κελσίου κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μέχρι στιγμής ο καιρός ήταν ευνοϊκός ωστόσο τα πρώτα χιόνια έπεσαν χθες Πέμπτη στα γύρω βουνά και αναμένεται κύμα ψύχους σε μια περιοχή που πλήττεται ιδιαίτερα από σφοδρούς χειμώνες.

Τα αποθέματα πετρελαίου που υπάρχουν στα σχολεία είναι πολύ μικρά και επαρκούν για λίγες μόνο μέρες ενώ εκπαιδευτικοί και εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης επισημαίνουν ότι αν δεν φτάσουν οι επιχορηγήσεις για την προμήθεια πετρελαίου, θα αναγκαστούν να κλείσουν τα σχολεία.

«Την Πέμπτη τα σχολεία έμειναν κλειστά λόγω των εκδηλώσεων για τα εκατό χρόνια από την απελευθέρωση της Φλώρινας. Μέχρι τώρα αντέχαμε σε αυτές τις θερμοκρασίες. Ωστόσο το κύμα ψύχους πλησιάζει και αν δεν έρθουν οι επιχορηγήσεις θα κλείσουμε τα σχολεία» τονίζει χαρακτηριστικά ο δήμαρχος της Φλώρινας Γιάννης Βοσκόπουλος. «Τα περισσότερα παιδιά είναι άρρωστα καθώς κρυώνουν και δεν μπορούν να ζεσταθούν αφού δεν λειτουργεί η θέρμανση και δεν υπάρχει πετρέλαιο» σημειώνει από την πλευρά του ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Φλώρινας, Στέφανος Μπύρος.

Στο μεταξύ, οι φορείς της Φλώρινας, αναμένουν την απάντηση της πολιτείας στην πρόταση που διαμόρφωσαν κατά τις επαφές τους με τον πρόεδρο της Βουλής και τους αρχηγούς των κομμάτων, την περασμένη εβδομάδα. Η πρόταση αυτή αφορά τη μείωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης μέσω της αξιοποίησης του λιγνιτικού τέλους (που προκύπτει από την απόδοση ενός ποσού από τα ιδιωτικά λιγνιτωρυχεία στο κράτος) και του τοπικού πόρου (που δίνεται από την πολιτεία ως αντάλλαγμα στις κοινωνίες που φιλοξενούν μονάδες παραγωγής ρεύματος της ΔΕΗ).

(πηγή: enikos.gr, ΑΠΕ)

Εκατό προσωπικότητες από όλες τις χώρες της Ευρώπης ζητούν τη σωτηρία του προγράμματος Erasmus από το οποίο χρηματοδοτούνται υποτροφίες φοιτητών σε άλλες χώρες, την παραμονή της συνόδου των υπουργών Οικονομικών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα εξετάσει το αίτημα επιμήκυνσης της χρηματοδότησής του.
Σε ανοιχτή επιστολή τους προς τους Ευρωπαίους ηγέτες, άνθρωποι του πολιτισμού, του αθλητισμού και των γραμμάτων υπενθυμίζουν ότι από το 1987 το πρόγραμμα Erasmus επέτρεψε σε περίπου 3 εκατομμύρια νέους να σπουδάσουν στο εξωτερικό και να επιμορφωθούν για να βρουν «καλύτερη δουλειά». Υπογραμμίζουν ότι η οικονομική κρίση πλήττει κυρίως τους νέους και ότι ένας στους πέντε νέους Ευρωπαίους είναι άνεργος. «Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δεν μπορούμε να έχουμε μια χαμένη γενιά», τονίζουν.
Μεταξύ αυτών που υπογράφουν την ανοιχτή επιστολή είναι ο φιλόσοφος Μισέλ Σερ, ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής της Γαλλίας Λιλιάν Τουράμ, ο σκηνοθέτης Πέδρο Αλμοδόβαρ, ο συγγραφέας Χαβιέ Μαρίας, ο Γερμανός ηθοποιός Ντάνιελ Μπριλ, ο Βρετανός σεναριογράφος Ντέιβιντ Χέιρ, η Βελγίδα τραγουδίστρια Αξελ Ρεντ και η νεαρή Λιθουανή Ρούτα Μεϊλουτίτε, ολυμπιονίκης στην κολύμβηση.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ζητήσει από τους «27» να εγκρίνουν μια πρόσθετη χρηματοδότηση ύψους 8,9 δισ. ευρώ προκειμένου να στηριχθούν διάφορα προγράμματα, μεταξύ των οποίων και το Erasmus για το οποίο απαιτούνται λιγότερα από 100 εκατ. για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις.

(πηγή: press-gr.blogspot.gr)

Εισήγηση της Μαρίας Μαρινάκου

Κοινωνικής Λειτουργού

μέλους του Ελληνικού Δικτύου για την Καταπολέμηση της Φτώχειας

σε συνέντευξη τύπου του Δικτύου

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ(1)

Στην Ελλάδα δεν υπήρξε μέχρι τώρα μια στοιχειοθετημένη Εθνική Στρατηγική για την αντιμετώπιση της Φτώχειας. Τα τελευταία 16 έτη (1994-2010) για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, ο πληθυσμός των ατόμων που βιώνουν φτώχεια παρέμεινε κυμαινόμενος μεταξύ 19,5% και 23%.

Το 2010 τα άτομα που βιώνουν φτώχεια ήταν 27,7%, ενώ το 21,4% του συνολικού πληθυσμού της χώρας αντιμετώπιζε την απειλή να βρεθεί σε κατάσταση φτώχειας.

Με βάση την τελευταία έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ, ο πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανέρχεται σε 3.403.000 άτομα.

Ο πληθυσμός που διαβιεί σε νοικοκυριά που δεν εργάζεται κανένα μέλος ή εργάζεται λιγότερο από 3 μήνες συνολικά το έτος ανέρχεται σε 837.000 άτομα, ενώ στο προηγούμενο έτος (2010) ανερχόταν σε 544.800 άτομα.

Ο πληθυσμός που απειλείται από τη φτώχεια είναι κυρίως

• Άνδρες – άνεργοι (48,4%)
• Μονογονεϊκά νοικοκυριά με, τουλάχιστον, ένα εξαρτώμενο παιδί (43,2%)
• Λοιποί μη οικονομικά ενεργοί (εκτός συνταξιούχων) (30,0%)
• Νοικοκυριά με έναν ενήλικα ηλικίας 65 ετών και άνω (29,7%)
• Μονοπρόσωπα νοικοκυριά με μέλος θήλυ (25,8%)
• Παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (23,7)

Το ΕΑΠΝ Ελλάδας υπολογίζει ότι το 2012 οι φτωχοί στην Ελλάδα έχουν φτάσει περίπου τα 3 εκατομμύρια άτομα.

ΓΡΑΜΜΗ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

Το όριο της φτώχειας ορίζεται (με βάση τα στοιχεία του 2010) στο ποσό των 549,25 ευρώ μηνιαίως (6.591 ευρώ ετησίως) ανά άτομο και σε 13.842 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών. Το 2008 οριζόταν στα 650 ευρώ ανά άτομο.

Όμως το μέσο ελάχιστο καθαρό μηνιαίο εισόδημα για την αντιμετώπιση των αναγκών των νοικοκυριών της χώρας, με βάση την δήλωσή τους, ανέρχεται σε 2.235 ευρώ. Τα φτωχά νοικοκυριά χρειάζονται 1.808 ευρώ, ενώ τα μη φτωχά νοικοκυριά 2.350 ευρώ.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη θέση της λίστας για τον κίνδυνο φτώχειας της Ε.Ε. μετά τις Λετονία, Ρουμανία και Βουλγαρία, χώρες με αρκετά χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα (στοιχεία πριν το 2011).

ΑΝΕΡΓΙΑ(2)

ΑΝΕΡΓΙΑ 25,1%, ΝΕΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ 55,1%, ΓΥΝΑΙΚΕΣ 37,8%, ΝΕΕΣ ΑΝΕΡΓΕΣ 15-24 ΕΤΩΝ 61,9%

400.000 οικογένειες χωρίς εργαζόμενο μέλος.

Άνεργοι τον Ιανουάριο του 2012: 1.084.668 άτομα του οικονομικά ενεργού πληθυσμού (αύξηση 14,8% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2010), εντός του 2011 χάθηκαν 363.360 θέσεις εργασίας. Σε σύγκριση με το 2008 το ποσοστό έχει το λιγότερο τριπλασιαστεί από το 7,8%.

• Μακροχρόνια άνεργοι! 37% (υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στις ηλικίες 15-24: 50,8%)
• Ένας νέος/α πρωτοδιοριζόμενος/η, έχει ως βασικό μισθό 511 ευρώ, άρα αυτομάτως βρίσκεται κάτω από το όριο φτώχειας (Εργαζόμενος/η φτωχός/η)
• Η Ελλάδα το 2008 είχε τον υψηλότερο αριθμό εργαζόμενων φτωχών στην Ευρώπη (14% για Ελλάδα, 8% για την Ε.Ε.). Αυτό το ποσοστό έχει προφανώς αυξηθεί.

ΥΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΕΡΗΣΗ

Η Ελλάδα παρουσιάζει από τα υψηλότερα ποσοστά υλικής αποστέρησης στην Ε.Ε. ενώ στο 11,2% βρίσκεται και στο ποσοστό ακραίας υλικής αποστέρησης. Ο εναλλακτικός αυτός δείκτης, βασίζεται στη δυνατότητα κάλυψης των παρακάτω 9 δεικτών αναγκών:

1. γεύμα με ψάρι ή κρέας κάθε δεύτερη ημέρα
2. μια εβδομάδα διακοπές το χρόνο
3. αντιμετώπιση έκτακτων εξόδων
4. επαρκή θέρμανση στο σπίτι
5. αποπληρωμή χωρίς δυσκολίες των τοκοχρεολυσίων, των ενοικίων και των λογαριασμών
6. πλυντήριο στην κατοικία διαμονής
7. έγχρωμη τηλεόραση στην κατοικία διαμονής
8. τηλέφωνο στην κατοικία διαμονής
9. κατοχή αυτοκινήτου

Ένα νοικοκυριό χαρακτηρίζεται από υλική αποστέρηση, όταν αδυνατεί να καλύψει τουλάχιστον 3 από τις 9 αυτές ανάγκες. Επίσης, χαρακτηρίζεται από ακραία αποστέρηση όταν υπάρχει αδυναμία κάλυψης τουλάχιστον 4 από τις 9 ανάγκες.

• Το 42,7 του φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι στερείται διατροφής που περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του μη φτωχού πληθυσμού εκτιμάται σε 0,3%.
• Το 69,5% του φτωχού πληθυσμού και το 24,9% του μη φτωχού έχει οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες αξίας περίπου 600 ευρώ.

Δείκτες της Στρατηγικής «Ευρώπη 2020»

Αφορούν την Κοινωνική Ένταξη:

• Ο πληθυσμός που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανέρχεται στο 31,0% του πληθυσμού της Χώρας. Σημειώνεται ότι περισσότερο απειλείται ο πληθυσμός 18-64 ετών (31,6%)
• Ο πληθυσμός ηλικίας 18-64 ετών που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό εκτιμάται για τους Έλληνες σε 29,7% και για τους αλλοδαπούς σε 58,3%
• Το ποσοστό πληθυσμού ηλικίας 18-59 ετών που διαβιεί σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας ανέρχεται σε 13,2% για το σύνολο, 11,9% για τους άνδρες και 14,5% για τις γυναίκες.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Η Ελλάδα είχε από πάντα ένα συνταξιο-κεντρικό μοντέλο. Αυτό αποτέλεσε ένα από τα βασικά επιχειρήματα ενάντια στη θέσπιση ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

Παρόλα αυτά ένας μεγάλος αριθμός χαμηλοσυνταξιούχων ήταν παραδοσιακά στην φτώχεια.

Οι κοινωνικές μεταβιβάσεις (συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων) αποτελούν το 30,9% του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών της χώρας.

• Οι συντάξεις αναλογούν στο 27,1% και τα κοινωνικά επιδόματα αποτελούν το 3,8% του διαθέσιμου εισοδήματος

Οι περικοπές στο ΕΚΑΣ, στα επιδόματα και στις συντάξεις του ΟΓΑ, βυθίζουν τους ήδη φτωχούς σε εξαθλίωση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του σύγχρονου κοινωνικού Καιάδα είναι η αύξηση της επαιτείας και της πείνας. Τα αποτελέσματα διαφαίνονται στην κατακόρυφη αύξηση των αυτοκτονιών και θανάτων από υποθερμία και ασιτία.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ

Όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας χαρακτηρίζει τα μέτρα που πάρθηκαν και θα παρθούν ΑΔΙΚΑ και ΣΚΛΗΡΑ (Βλέπε Μνημόνια 1 και 2 και τα χτεσινά μέτρα). Παρόλα αυτά δεν έχει προταθεί ούτε μία πολιτική κοινωνικής προστασίας που θα ανακούφιζε όσους/ες πλήττονται.

Η μετάλλαξη της Ελληνικής κοινωνίας σε κοινωνία φτωχών, κοινωνία ανέχειας, επισφάλειας και σφοδρής ανισότητας, έχει επιτελεσθεί στο ιστορικά πολύ μικρό χρονικό διάστημα των 2 ετών, στο οποίο το κράτος δεν αναγνωρίζει πλέον το ρόλο του ως εγγυητή των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων και η κοινωνία δεν έχει προλάβει να αναπτύξει τυπικά και άτυπα δίχτυα προστασίας.

Ακόμα και εκείνο το υπολειμματικό κράτος πρόνοιας που αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 80 με ανάπτυξη δομών και κοινωνικών υπηρεσιών συστηματικά συρρικνώνεται και κατακερματίζεται.

Έχουμε φτάσει πλέον σ’ ένα σημείο που ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί σε σχεδόν μη αναστρέψιμο επίπεδο, ειδικά στους τομείς της υγείας και ψυχικής υγείας, όπως και κοινωνικής προστασίας.

Παραδείγματα:

• Το πρόγραμμα ΨΥΧΑΡΓΩ διαλύεται
• Ο ΟΚΑΝΑ έχει απαξιωθεί
• Τα ΚΕΠΑ έχουν εγκλωβίσει περίπου 70.000 άτομα με αναπηρία που περιμένουν να επαναξιολογηθούν
• Χιλιάδες παιδιά με αναπηρία περιμένουν 2 μήνες στα σπίτια τους γιατί δεν μπορούν να μεταφερθούν σε σχολεία
• Στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Λέρου, το προσωπικό κάλυπτε τα έξοδα σίτισης των τροφίμων μέχρι που ανέλαβαν ΜΚΟ να καλύπτουν βασικές ανάγκες
• Ξενώνες παιδιών και εφήβων κλείνουν ή δεν έχουν πόρους για να λειτουργήσουν (απλήρωτο προσωπικό επί μήνες κλπ)

Οι δήμοι αδυνατούν να δώσουν λύσεις γιατί δεν έχουν πόρους.

Οι ΜΚΟ που παραμένουν ανοιχτές παρέχουν βοήθεια με μειώσεις πόρων μέχρι και 60% ή χωρίς καθόλου χρηματοδοτικούς πόρους.

Το ΕΣΠΑ έχει λιμνάσει τουλάχιστον σε ότι αφορά στα μέτρα και τα προγράμματα κοινωνικής υποστήριξης ενώ οι διαθέσιμοι πόροι συχνά αποτελούν αντικείμενο συναλλαγής.

Με βάση τα νέα μέτρα λιτότητας που ψηφίστηκαν πού θα βρεθούμε το 2013 και μετά; Πόσο και πώς θα αντέξει η κοινωνία μας;

Το Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας ξεκινά έναν Ανοιχτό διάλογο με την Κοινωνία των Πολιτών όσο και τους Θεσμούς της χώρας με στόχο όχι μόνο να ανταλλάξουμε απόψεις και να κατανοήσουμε ουσιαστικότερα το πρόβλημα, αλλά κυρίως να παράξουμε λύσεις με νέες οπτικές και εργαλεία. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από αξιοποίηση της κεφαλαιοποιημένης εμπειρίας, συνέργειες, διαδικασίες ανοικτής δημοκρατίας και αλληλεγγύης.

__

(1) Ανάλυση στοιχείων ΕΛΣΤΑΤ 2012 και Eurostat, EU–SILC, 2011

(2) (ΕΛΣΤΑΤ 2012 Σεπ.)

Γιατί στην πρόκληση της παιδείας τόσες πολλές χώρες αποτυγχάνουν; Μερικές είναι απλώς υπερβολικά φτωχές για να παράσχουν αξιοπρεπή σχολεία. Αλλά και οι πλούσιες χώρες αποτυγχάνουν.

Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, αφήνουν με σκληρότητα τα φτωχότερα παιδιά τους να υποφέρουν. Οι φτωχοί ζουν σε φτωχογειτονιές με φτωχά σχολεία. Οι γονείς είναι συχνά άνεργοι, άρρωστοι, χωρισμένοι ή φυλακισμένοι. Τα παιδιά παγιδεύονται σε έναν επίμονο δια-γενεαλογικό κύκλο φτώχειας, παρά την γενικότερη ευημερία της κοινωνίας. Πολύ συχνά, τα παιδιά που μεγαλώνουν στη φτώχεια καταλήγουν φτωχοί ενήλικες.

Ένα νέο ντοκιμαντέρ, «The House I Live In» (Το σπίτι όπου ζω) δείχνει ότι η ιστορία της Αμερικής είναι ακόμη πιο θλιβερή και σκληρή λόγω των καταστροφικών πολιτικών που εφαρμόζονται. Πριν από περίπου 40 χρόνια, οι αμερικανοί πολιτικοί κήρυξαν ένα «πόλεμο κατά των ναρκωτικών», δήθεν για να καταπολεμήσουν την χρήση εθιστικών ουσιών όπως η κοκαΐνη. Όπως όμως δείχνει με σαφήνεια η ταινία, ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών έγινε πόλεμος κατά των φτωχών, ιδίως των φτωχών που ανήκουν σε μειονότητες.

Ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών οδήγησε στην μαζική φυλάκιση νέων μειονοτικών αντρών. Στις ΗΠΑ είναι φυλακισμένοι ανά πάσα στιγμή 2,3 εκατ. άνθρωποι. Η χώρα έχει το υψηλότερο ποσοστό φυλακισμένων παγκοσμίως 743 άτομα ανά 100.000!

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει έναν εφιαλτικό κόσμο στον οποίο η φτώχεια περνάει από τη μια γενιά στην άλλη ενώ ο ωμός, δαπανηρός και αναποτελεσματικός «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» διευκολύνει τη διαδικασία. Οι φτωχοί, συχνά Αφροαμερικανοί, δεν μπορούν να βρουν δουλειά. Ζουν στη φτώχεια και στρέφονται στα ναρκωτικά.

Αντί όμως να λάβουν κοινωνική και ιατρική βοήθεια, συλλαμβάνονται και μετατρέπονται σε εγκληματίες. Από εκείνη τη στιγμή, μπαινοβγαίνουν στις φυλακές και έχουν ελάχιστες πιθανότητες να βρουν μια νόμιμη δουλειά που θα τους επιτρέψει να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Τα παιδιά τους μεγαλώνουν χωρίς τον ένα γονιό στο σπίτι. Συχνά γίνονται και τα ίδια ναρκομανείς, καταλήγουν στη φυλακή, υφίστανται βία ή πεθαίνουν νωρίς.

Για να σπάσει τον κύκλο της φτώχειας, μια χώρα πρέπει να επενδύσει στο μέλλον των παιδιών της και όχι στην φυλάκιση 2,3 εκατ. ανθρώπων τον χρόνο.

Πολλοί πολιτικοί είναι πρόθυμοι συνεργοί αυτής της τρέλας. Εκμεταλλεύονται τους φόβους της μεσαίας τάξης, ιδίως τον φόβο της για τις μειονότητες, προκειμένου να διαιωνίσουν αυτή την κακή διαχείριση κοινωνικής προσπάθειας και κρατικών δαπανών.

Στην σοσιαλδημοκρατία που εφαρμόζεται στη Σκανδιναβία αλλά και σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Κόστα Ρίκα, οι κοινωνικές επενδύσεις είναι υψηλές και χρηματοδοτούνται από υψηλούς φόρους τους οποίους οι πλούσιοι όντως πληρώνουν αντί να γλιτώνουν.

Αυτή είναι η μέθοδος για να σπάσει ο δια-γενεαλογικός κύκλος της φτώχειας. Ένα φτωχό παιδί στη Σουηδία έχει πλεονεκτήματα από την αρχή.

Μια σύγκριση ΗΠΑ – Σουηδίας είναι αποκαλυπτική. Οι ΗΠΑ έχουν ποσοστό φτώχειας 17,3%, διπλάσιο από το 8,4% της Σουηδίας. Αλλά το αμερικανικό ποσοστό φυλακισμένων είναι δεκαπλάσιο από το σουηδικό των 70 ατόμων ανά 100.000. Οι ΗΠΑ είναι γενικώς πλουσιότερες από τη Σουηδία αλλά στην Αμερική η ψαλίδα ανάμεσα στους πλουσιότερους και τους φτωχότερους είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο στη Σουηδία. Οι ΗΠΑ συμπεριφέρονται στους φτωχούς σαν να τους τιμωρούν αντί να τους υποστηρίζουν.

Σοκ προκαλεί επίσης ότι τα τελευταία χρόνια η Αμερική έχει σχεδόν το χαμηλότερο ποσοστό κοινωνικής κινητικότητας ανάμεσα στις εύπορες χώρες. Τα παιδιά που γεννιούνται φτωχά παραμένουν φτωχά, εκείνα που γεννιούνται εύπορα γίνονται εύποροι ενήλικες.

Αυτό ισοδυναμεί με το ότι πολλά ανθρώπινα ταλέντα πάνε χαμένα. Αν δεν αλλάξει πορεία η Αμερική θα πληρώσει το τίμημα μακροχρόνια.

(πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ)

*Ο Jeffrey D. Sachs είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, διευθυντής του Earth Institute και ειδικός σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ

Αναστάτωση επικρατεί στο 7ο και στο 10ο Δημοτικό Σχολείο Χαλανδρίου, με αφορμή την αντίδραση γονέων να φοιτήσουν στο σχολείο παιδιά των Ρομά.

Ο σύλλογος γονέων έθεσε το θέμα σε ψηφοφορία την προηγούμενη Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, 234 γονείς ψήφισαν να μην γίνουν δεκτά τα παιδιά Ρομά και μόλις 4 να γίνουν, και βρέθηκε μία λευκή ψήφος.

Το συγκεκριμένο σχολείο βρίσκεται πίσω από το Νομισματοκοπείο στο Χαλάνδρι, σε μια περιοχή όπου υπάρχουν οικογένειες Ρομά.

Όπως δήλωσαν στο ΑΜΠΕ στελέχη της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, ορισμένοι γονείς διαφώνησαν και με το πρόγραμμα του σχολείου, ωστόσο καταβάλλονται προσπάθειες από το σχολείο ώστε σε συνεννόηση με τους γονείς να λυθεί ομαλά το πρόβλημα.

Σύμφωνα πάντα με τα στελέχη της Εκπαίδευσης, το σχολείο θα συνεχίσει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, να μην κάνει δηλαδή διακρίσεις στα παιδιά και οι προσπάθειες που καταβάλλονται είναι να λυθεί το θέμα ομαλά.

Σύμφωνα και με πηγές του υπουργείου Παιδείας, όλα τα παιδιά έχουν αναφαίρετο δικαίωμα στην εκπαίδευση, χωρίς διακρίσεις.

(πηγή: newsit.gr)

Αναδημοσιεύουμε από το site της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, μια μαρτυρία που καταδεικνύει τον επικίνδυνο δρόμο του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, στον οποίο βαδίζει η ελληνική κοινωνία.

Η Ραμπάπ γεννήθηκε στην Ελλάδα το 1983. Το ίδιο και τα δύο αδέρφια της, το ίδιο και το παιδί της. Ο μικρός της γιος διανύει μόλις τον τρίτο χρόνο της ζωής του, όμως ήδη έχει δει το πιο σκληρό της πρόσωπο: αυτό της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού στην ίδια του τη χώρα.

«Ήταν 7 παρά 10’ το απόγευμα, όταν το λεωφορείο όπου επιβαίναμε έφτασε στον προορισμό μας, στη στάση Μπάτης στο Φάληρο» διηγείται η Ραμπάπ, η οποία φορά μουσουλμανική μαντήλα. «Περίμενα τους συνεπιβάτες μου να αποβιβαστούν, καθώς είχα τον μικρό στο καρότσι. Όταν έφτασε η σειρά μου και άρχισα να τον κατεβάζω σιγά σιγά, είδα την πόρτα να κλείνει επάνω στο καρότσι με δύναμη. Το λεωφορείο ήταν διπλό κι εγώ βρισκόμουν στο πίσω μέρος. “Δεν βλέπεις το καρότσι;” φώναξα στον οδηγό. Κι εκείνος άνοιξε αμέσως την πόρτα, μόνο και μόνο για να την ξανακλείσει δυνατά. Τρεις φορές την ανοιγόκλεισε πάνω στο καρότσι του παιδιού μου. Εάν είχε το χεράκι του απ’ έξω, θα του το είχε κόψει…» διηγείται η νεαρή γυναίκα.

«Αν δεν ανοίξεις την πόρτα, θα πάω τώρα να σου κάνω μήνυση», φώναξε στον οδηγό για τελευταία φορά. Κι εκείνος εκνευρίστηκε, άνοιξε με δύναμη και τη δική του πόρτα, και κατέβηκε απ’ το λεωφορείο για να πάει να τη βρει. Σχεδόν κόλλησε το πρόσωπό του στο δικό της κι άρχισε να την προπηλακίζει.

«Σε “μένα θα κάνεις μήνυση; Ποια είσαι εσύ;» ρωτούσε τη γυναίκα, η οποία ξέρει τα δικαιώματά της και δεν φοβάται να τα διεκδικήσει. «Άι πνίξου μωρή μες τη θάλασσα και γύρνα πίσω στη χώρα σου. Και άμα σε ξαναδώ στο δρόμο, δεν σε βάζω μες το λεωφορείο», φώναξε έξαλλος ο οδηγός πριν φύγει.

«Η μαμά μου, που ήταν μαζί μας, τα ‘χε παίξει» αναφέρει η Ραμπάπ. «Κοίταζε πώς θα προστατέψει το μωρό, ενώ γινόταν ένας χαμός. Οι επιβάτες του λεωφορείου ήταν αμίλητοι και στο δρόμο δεν έδινε κανείς σημασία. Κοιτούσαν μόνο, κι εγώ είχα τρελαθεί. Το παιδί ούρλιαζε. Είχε τρομάξει πάρα πολύ με τις φωνές και με την πόρτα να κλείνει πάνω του. Κι από τότε, απ’ τις 9 Σεπτέμβρη, όταν συνέβη το περιστατικό, ακόμα το θυμάται. Πάντα, πριν μπούμε σε λεωφορείο με ρωτάει “Θα μου κλείσουν το χέρι στην πόρτα; Θα με χτυπήσει ο οδηγός;” Μου ζητά να τον πάρω αγκαλιά γιατί έχει αυτό το φόβο στο λεωφορείο και το τρόλεϊ».

Η ίδια η Ραμπάπ, που κατάγεται από την Αίγυπτο, έχει ξανασυναντήσει τέτοιες συμπεριφορές σε μέσα μαζικής μεταφοράς. «Με έχουν βρίσει πολύ χυδαία μέσα σε τρόλεϊ, επειδή με άκουσαν να μιλάω αραβικά με τη μητέρα μου. Άλλες φορές δεν με αφήνουν να μπω στο λεωφορείο γιατί έχω το καρότσι. “Απαγορεύεται το καρότσι στο λεωφορείο” μου είπε μία φορά ο οδηγός κι άλλη μια φορά μια κυρία που ήταν μέσα. Και όταν τη ρώτησα: “Εγώ πώς θα πάω;” μου απάντησε “με τα πόδια, τα λεωφορεία είναι μόνο για μας, όχι για εσάς”.

(πηγη:exandasdocumentaries.com)

Την άμεση διευθέτηση του ζητήματος που έχει προκύψει με τη μεταφορά μαθητών ζητεί με παρέμβασή του ο Συνήγορος του Πολίτη ώστε να εξομαλυνθεί η κατάσταση για όλους τους μαθητές που δικαιούνται μεταφοράς στο σχολείο και τη δρομολόγηση διαδικασιών για την έγκαιρη διασφάλιση της μεταφοράς των μαθητών μελλοντικά Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει δεχθεί σημαντικό αριθμό αναφορών, σχετικά με προβλήματα που έχουν προκύψει στις μετακινήσεις των μαθητών, ήδη από την προηγούμενη σχολική χρονιά.

Τα προβλήματα αφορούσαν κυρίως την έλλειψη συνοδών στα λεωφορεία, τη μη χρήση ζωνών ασφαλείας, την κακή εκτέλεση των δρομολογίων, περιπτώσεις ανάρμοστης συμπεριφοράς οδηγών προς τους μεταφερόμενους μαθητές και προβλήματα στη μεταφορά μαθητών με αναπηρίες.

Το Υπουργείο Παιδείας, σε σχετικό έγγραφο της Αρχής, απάντησε ότι δεν έχει καμία αρμοδιότητα τόσο για την μεταφορά των μαθητών καθεαυτή όσο και για τον έλεγχο της ασφαλούς μετακίνησής τους.

Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς εμφανίστηκαν σοβαρότερα ζητήματα στη διεξαγωγή της μεταφοράς των μαθητών πανελλαδικά, με αποτέλεσμα πολλοί μαθητές να μην έχουν πρόσβαση στο σχολείο, εκτός και αν μπορούν να τους μεταφέρουν οι γονείς τους.

Ο Συνήγορος του Πολίτη, σε νέα παρέμβασή του προς τα Υπουργεία Παιδείας και Εσωτερικών, επισημαίνει τα εξής:

α) Η νομοθεσία προβλέπει δωρεάν μεταφορά για συγκεκριμένες κατηγορίες μαθητών, που φοιτούν σε δημόσιο σχολείο, δικαίωμα άμεσα συνδεδεμένο με το δικαίωμα στην εκπαίδευση.

β) Η συγχώνευση σχολείων με στόχο την πληρέστερη εκπαίδευση των παιδιών αλλά και την εξοικονόμηση πόρων που πρόκρινε το Υπουργείο Παιδείας, θα έπρεπε να συνοδεύεται από τη ρύθμιση της δωρεάν και ασφαλούς μεταφοράς των μαθητών σε βάθος χρόνου, και της εποπτείας των φορέων που την υλοποιούν. Πιθανή επέκταση των συγχωνεύσεων θα πρέπει να πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις.

γ) Τα παιδιά που υποχρεωτικά φοιτούν σε Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, θα πρέπει να μετακινούνται δωρεάν με μεταφορικά μέσα που πληρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας. Για πολλά από αυτά η έλλειψη μεταφοράς συνεπάγεται τον αποκλεισμό τους από την εκπαίδευση.

δ) Η οικονομική επιβάρυνση για τη μεταφορά των παιδιών στο σχολείο οδηγεί σε αρκετές περιπτώσεις σε διακοπή της φοίτησης, όταν οι γονείς αδυνατούν να καλύψουν τα έξοδα μετακίνησης. Μια προσωρινή άμβλυνση του προβλήματος αυτού θα μπορούσε να αποτελέσει η δωρεάν μετακίνηση των παιδιών στα ήδη υπάρχοντα δρομολόγια των αστικών συγκοινωνιών και των ΚΤΕΛ για όσο διάστημα παραμένει το πρόβλημα.

ε) Η διασφάλιση της μεταφοράς των μαθητών είναι απαραίτητη για τη συνέχιση της λειτουργίας των Μουσικών και των Καλλιτεχνικών σχολείων, τα οποία συγκεντρώνουν μαθητές από πολλούς δήμους.

Στις 23.10.2012, ψηφίστηκε σχέδιο νόμου για τη μεταφορά μαθητών, που ρυθμίζει θέματα οικονομικής αποζημίωσης των μεταφορέων και προβλέπει την ανάληψη της σχετικής αρμοδιότητας από τις Περιφέρειες.

Ωστόσο, το πρόβλημα της έλλειψης μεταφοράς παραμένει για μεγάλο αριθμό μαθητών.

Προβληματίζει ο αριθμός των ανασφάλιστων και κυρίως των παιδιών που προσέρχονται στα ιατρεία κοινωνικής αποστολής του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, χωρίς να έχουν πραγματοποιήσει ούτε καν τον βασικό εμβολιασμό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΣΑ από τα 1.620 άτομα που εμβολιαστήκαν το 98% ήταν βρέφη, παιδιά και έφηβοι που εκτελούν το πρόγραμμα του βασικού εμβολιασμού.

Ήδη έχουν γίνει περίπου 2.000 εμβολιασμοί, όμως οι ανάγκες που προέκυψαν από την καταγραφή των εμβολιαστικών ελλείψεων ξεπερνούν τα 10.000 εμβόλια.

Όπως προέκυψε, το 97% των παιδιών χρωστούν τουλάχιστον 3 εμβόλια, 3 στα 10 παιδιά πρέπει να επαναλάβουν τον εμβολιασμό τους, ενώ το 8,8% των παιδιών δεν είχαν καθόλου βιβλιάρια και κατά πάσα πιθανότητα δεν είχαν εμβολιαστεί ποτέ.

Σε ό,τι αφορά τους ενήλικες ανασφάλιστους το 16,4 % των ασθενών που επισκέφτηκαν τα ιατρεία ήταν καρκινοπαθείς, με το 70% να χρήζει χειρουργικής επέμβασης και το 30% να ακολουθεί θεραπεία.

Τα στοιχεία αυτά ανακοινωθήκαν στο πλαίσιο της κοινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν το πρωί ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γ. Πατούλης και ο πρόεδρος του ΣΦΕΕ Κ. Φρουζής.

Από τις φαρμακευτικές εταιρείες που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία του ΙΣΑ συγκεντρώθηκαν 9.000 φάρμακα. Συνολικά στους 9 μήνες που λειτουργούν τα κοινωνικά ιατρεία έχουν γίνει 13.645 ιατρικές επισκέψεις και έχουν εξεταστεί 5.400 ασθενείς.

(πηγή: capital.gr Β. Κουρλιμπίνη)

Χάνουν το δικαίωμα εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης

«Περισσότερα από 200 παιδιά με νοητική υστέρηση 14-21 χρόνων αποκλείονται από την ένταξη στο κοινωνικό σύνολο, την εκπαίδευση καταξιωμένων από καταξιωμένους ειδικούς παιδαγωγούς και καταδικάζονται όχι μόνο στην εσωστρέφεια, αλλά και παράλληλα και στην απραξία, χάνοντας πια το δικαίωμα της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης στην υφαντική και σε άλλες τέχνες» αναφέρει ο Ιατρικός Σύλλογος σε ανακοίνωσή του.

Όπως επίσης αναφέρεται στην ανακοίνωση, για το Σικιαρίδειο ίδρυμα, που παρείχε πολύτιμο έργο στην ΕΝΤΑΞΗ των παιδιών με νοητική υστέρηση ώστε να έχουν ισότιμη προσβασιμότητα σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας μας, ο Δήμος Αμαρουσίου έκανε μεγάλο αγώνα και εξάντλησε κάθε δυνατότητα παρέμβασης προς το Υπουργείο Παιδείας, καταφέρνοντας να διατηρηθεί σε λειτουργία το νηπιαγωγείο και το δημοτικό, όμως η προσπάθεια για τη μερίδα των παιδιών ηλικιών 14-21 ετών που σύμφωνα με το κληροδότημα του Ιδρύματος υπήρχε η δέσμευση του κράτους ότι θα επιδοτούντο, δεν ευοδώθηκε.

Δίπλα στους γονείς των παιδιών του Ιδρύματος και τους ουσιαστικά απολυμένους εργαζόμενους, συμπαραστάθηκε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας του Σικιαρίδιου Ιδρύματος ο Πρόεδρος του Ι.Σ.Α. Γιώργος Πατούλης, η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σοφία Σακοράφα, οι παρατάξεις του δημοτικού συμβουλίου, ο Πρόεδρος ΔΣ κος Γαρδέλης, ο αντιδήμαρχος κος Αλεπούς και οι δημοτικοί σύμβουλοι κος Σμυρνής, ο κος Μαγιάκης, ο κος Φωτόπουλος ο κος Κούκουζας, ο κος Πολυχρονιάδης καθώς και πολλοί γονείς, παιδιά εργαζόμενοι κα φορείς του Αμαρουσίου και Πεντέλης.

Ο Δήμος Αμαρουσίου από την πλευρά του συμπαραστέκεται σε γονείς και παιδιά με νοητική υστέρηση του Σικιαρίδιου Ιδρύματος και καταδικάζει εκείνους που έφεραν την ευθύνη να χρηματοδοτήσουν.

«Αν δεν υπάρχουν οι σχετικοί κωδικοί χρηματοδότησης των εργαζομένων του Σικιαρίδιου στα αρμόδια Υπουργεία, καλούμε τα Υπουργεία Παιδείας και Εργασίας σε άμεση ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση, όπως εξασφαλίσουν πόρους μέσα από το ΕΣΠΑ για να χρηματοδοτηθεί η λειτουργία του Ιδρύματος και η μισθοδοσία των εργαζόμενων. Κάνουμε ένα καθολικό κάλεσμα με τη φυσική παρουσία όλων πάνω από παρατάξεις και κόμματα γιατί είμαστε και θα είμαστε δίπλα στον Άνθρωπο και ιδιαίτερα στο Παιδί που μας έχει ανάγκη» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος του Ι.Σ.Α. κος Πατούλης και κατέληξε την ομιλία του τονίζοντας την αδήριτη ανάγκη μιας καθολικής συγκρότησης αυτής και των άλλων μονάδων της χώρας που προσφέρουν το πολύτιμο έργο της ΕΝΤΑΞΗΣ στα Παιδιά με Αναπηρία, και τον συντονισμό άμεσης παρέμβασης σε πανελλαδικό επίπεδο για την εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση των ατόμων με αναπηρία σε τόσο μοναδικές και εξειδικευμένες δομές της χώρας», καταλήγει η ανακοίνωση.

(πηγή: newsbeast.gr)

Κάνω μάθημα ΕΔΩ, γιατί δεν μπορώ να πάω στο σχολείο μου…

«Κάνω μάθημα ΕΔΩ, γιατί δεν μπορώ να πάω στο σχολείο μου» είναι το σύνθημα των μαθητών, γονέων, εκπαιδευτικών και βοηθητικού προσωπικού ειδικών σχολείων, που προχώρησαν σε μια πρωτότυπη διαμαρτυρία για την κατάργηση των κονδυλίων για τις μεταφορές των μαθητών με ειδικές ανάγκες.

Περισσότερο από ένα μήνα μετά την έναρξη των μαθημάτων στα σχολεία, οι μαθητές της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (όπως και τόσοι άλλοι μαθητές από τα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία αλλά και περιοχές με δύσκολη πρόσβαση σε σχολικές μονάδες), παραμένουν μέχρι και σήμερα και παρ’ όλες τις μεγαλόστομες διακηρύξεις της Πολιτείας ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ.

Στερούμενοι το αναφαίρετο και κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα της χώρας, Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Συνθήκες ισότιμο δικαίωμά τους στη μόρφωση και την εκπαίδευση, μαθητές με ειδικές ανάγκες παραμένουν στην πλειοψηφία τους (80%) εγκλωβισμένοι για πάνω από ένα μήνα στα σπίτια τους, οδηγούμενοι σε πλήρη απορρύθμιση και οι οικογένειές τους σε απόγνωση.

Απέναντι σε μια Πολιτεία που ανερυθρίαστα υπεκφεύγει, αδυνατώντας ή αδιαφορώντας να αναλάβει τις ευθύνες της προς αυτή τη μερίδα του πληθυσμού που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη υποστήριξης και πρόνοιας.

Εμείς δημιουργήσαμε ένα συμβολικό «ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ» για τα παιδιά αυτά.

Έτσι, το Δίκτυο Ειδικών Σχολείων, στην προσπάθειά του να δημοσιοποιήσει το τεράστιο πρόβλημα της κατάρρευσης των μεταφορών των μαθητών αποφάσισε να φιλοξενήσει παιδιά, γονείς και εθελοντές εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης σε ένα «ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», για να προσφέρει μια δημιουργική ανάπαυλα στα παιδιά που τόσο άδικα στερούνται την εκπαίδευσή τους, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα την Πολιτειακή ανεπάρκεια και ανερυθρίαστη αδιαφορία που καταλύει τη δημόσια Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση.

Όλοι εμείς – γονείς, παιδιά και εθελοντές εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης που συμμετέχουμε σήμερα στο «ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», καλούμε την Πολιτεία να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες που της αναλογούν και να αποκαταστήσει ΑΜΕΣΑ και ΜΟΝΙΜΑ τις μεταφορές των μαθητών, αποκαθιστώντας την ισότιμη πρόσβασή τους στην εκπαίδευση.

Δίκτυο Ειδικών Σχολείων (Δ.Ε.Σ.)