paidevo.gr

Συντάκτης: Βασίλης Σ. Κανέλλης

Είναι ζήτημα πολιτισμού η προστασία των ζώων. Είναι ντροπή, είναι έγκλημα και πρέπει να τιμωρούνται βαριά όσοι βαριούνται τα ζωάκια τους και τα εγκαταλείπουν

Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων, λοιπόν και γέμισαν τα Μέσα Ενημέρωσης με ειδήσεις για το γεγονός. Μηνύματα ευαισθητοποίησης από πολιτικούς και πολίτες, συγκίνηση, αισθήματα αγάπης για τα ζωάκια που κυκλοφορούν αδέσποτα στους δρόμους.

Σύμφωνα με τις φιλοζωϊκές οργανώσεις, στην Ελλάδα κυκλοφορούν σχεδόν 1 εκατομμύριο αδέσποτα ζώα κάθε είδους. Το διανοείστε το νούμερο; Είναι απίστευτο αλλά είναι και ντροπή για τη χώρα μας.

Ειδικά από τη στιγμή που οι υποδομές για τη φύλαξη, για την προστασία αυτών των ζώων είναι ελάχιστες και συνήθως είναι αποτέλεσμα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας ή των δήμων, όταν αυτοί έχουν τη δυνατότητα.

Ποιος ευθύνεται γι’ αυτό το έγκλημα; Ποιος ευθύνεται για τα ζώα που πεθαίνουν στους δρόμους από την πείνα ή από ατυχήματα;

Ποιος ευθύνεται γιατί πολλά ζώα αγριεύουν κι επιτίθενται;

Ένας είναι ο μοναδικός υπεύθυνος ο άνθρωπος, ο απάνθρωπος. Που εγκαταλείπει τα ζώα, που τα βαριέται και τα πετάει στο δρόμο, που αδιαφορεί για την κατάσταση που αντικρίζει, που δεν πιέζει το κράτος για να υπάρξει μια πιο ισχυρή φιλοζωϊκή πολιτική.

Μου έλεγε ο δήμαρχος Σαλαμίνας ότι με το τέλος του καλοκαιριού το νησί γεμίζει από αδέσποτα σκυλάκια. Χιλιάδες πλέον κυκλοφορούν και οι αρχές αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα.

Ξέρετε γιατί; Γιατί εκδρομείς του καλοκαιριού κάνουν τις διακοπές τους και στη συνέχεια εγκαταλείπουν τα ζώα τους γιατί τα βαρέθηκαν.

Έχετε πάει να δείτε τι γίνεται στα βουνά της Αττικής; Στον Υμηττό, στην Πάρνηθα, στην Πεντέλη;

Γεμάτα από σκυλάκια που έχουν πεταχτεί γιατί τα βαρέθηκαν οι ιδιοκτήτες τους.

Μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, αφού κανείς δεν μπορεί να ελέγξει στη συνέχεια την αναπαραγωγή τους, με αποτέλεσμα να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες αδέσποτα.

Είναι ό,τι πιο απάνθρωπο να εγκαταλείπεις το ζώο που πήρες για να σου κρατάει συντροφιά, για να σε αγαπήσει, για να γίνει μέλος της οικογένειάς σου, για να γίνει ένα ακόμη «παιδί» σου. Είναι το ίδιο απάνθρωπο και βάναυσο με την κακοποίηση των ζώων και θα πρέπει να τιμωρείται αυστηρότατα.

Όποιος πήρε στο σπίτι του ένα ζώο δεν το εγκαταλείπει ποτέ. Αυτό είναι νόμος, εκτός κι αν υπάρχουν έκτακτοι λόγοι (θέματα υγείας, θάνατοι των ιδιοκτητών τους). Και τότε, όμως, τα ζωάκια δίνονται σε καταφύγια, δεν εγκαταλείπονται στους δρόμους.

Και είναι ντροπιαστικό ειδικά τώρα, στα χρόνια της πανδημίας όπου τα ζώα προσφέρουν ψυχική ηρεμία, χαρά, βόλτα στους ιδιοκτήτες τους στη συνέχεια να εγκαταλείπονται γιατί κάποιοι τα βαρέθηκαν.

Από την πλευρά της η Πολιτεία πρέπει να βοηθήσει ακόμη περισσότερο τις φιλοζωϊκές οργανώσεις.

Να φτιαχτούν καταφύγια αδέσποτων παντού, να δοθούν κίνητρα για ακόμη μεγαλύτερη φροντίδα των ζώων.

Να υλοποιηθούν προγράμματα μαζικής στείρωσης και ταυτόχρονα φροντίδας, ακόμη και στους δρόμους. Με φαγητό και νερό σε κάθε γειτονιά.

Πρόσφατα ανακοινώθηκε πρωτοβουλία για την κατασκευή ξύλινων σπιτιών για ζωάκια από κρατούμενους. Και ο δήμος της Αθήνας ανακοίνωσε τη δημιουργία σύγχρονου καταφυγίου.

Αυτό δεν θα μπορούσε να επεκταθεί παντού;

Δεν θα μπορούσαν π.χ. επιχειρήσεις, ο ιδιωτικός τομέας να «υιοθετήσει» τέτοιες πρωτοβουλίες ενισχύοντάς τες με υλικά, χρήματα, οποιαδήποτε βοήθεια;

Αλλά θα πρέπει το κράτος να εμφυτεύσει στο μυαλό των πολιτών από την παιδική τους ηλικία, την αγάπη για τα ζώα.

Μαθήματα στα σχολεία, δράσεις ευαισθητοποίησης των παιδιών και των μεγαλύτερων, εκδηλώσεις συνέχεια κι όχι μόνο την 4η Απριλίου.

Και κάθε γειτονιά να υιοθετεί τα ζωάκια της περιοχής της, να μην αδιαφορεί απέναντι σε ένα ειδεχθές έγκλημα.

Στο κάτω – κάτω, υιοθετήστε ένα ζωάκι, ένα αδεσποτάκι. Σώζετε μια ζωή.

Η προστασία των ζώων είναι ζήτημα πολιτισμού, είναι υπόθεση ανθρωπιάς. Έστω και μια φορά να κοιτάξετε στα μάτια ένα σκυλάκι θα καταλάβετε τι εννοώ.

Γιατί στο κάτω – κάτω δεν υπάρχουν αδέσποτα ζώα. Υπάρχουν αδέσποτοι, απάνθρωποι, αδιάφοροι πολίτες που δεν κάνουν ούτε τα στοιχειώδη απέναντι στα ζώα που μόνο αγάπη και συντροφιά μπορούν να μας προσφέρουν.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Σωτηρία Λοϊζου

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού, που τιμάται στις 2 Απριλίου, συγκεντρώσαμε δέκα ταινίες που μιλούν για τον αυτισμό μέσα από πανέμορφες ιστορίες.

Extremely Loud & Incredibly Close

Πριν από περίπου έναν μήνα, η νέα ταινία της Αυστραλέζας τραγουδίστριας Sia, «Music», προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις στην κοινότητα του αυτισμού. Άλλοι θεώρησαν ότι η ταινία ήταν προβληματική, αφού ο ρόλος της πρωταγωνίστριας με αυτισμό δεν δόθηκε σε ηθοποιό που ανήκει στο φάσμα. Άλλοι δεν ενοχλήθηκαν με την επιλογή της Μάντι Ζίγκλερ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά χάρηκαν που μία εμπορική ταινία ασχολήθηκε και απεικόνισε στη μεγάλη οθόνη την εμπειρία των ατόμων με αυτισμό.

Μπορεί ο αυτισμός να είναι ένα ευαίσθητο θέμα, ο κινηματογράφος όμως είναι ένα μέσο που έχει τη δύναμη να μας ευαισθητοποιήσει σχετικά με τέτοια θέματα και φυσικά να δώσει θάρρος σε άτομα με αναπηρίες, να τα κάνει να νιώσουν «ορατά». Έτσι, πριν από  τη Sia, πολλοί ήταν οι σκηνοθέτες που θέλησαν να μελετήσουν το θέμα του αυτισμού και να μεταφέρουν την πραγματικότητα αυτών των ατόμων στον κινηματογράφο.

Εμείς συγκεντρώσαμε δέκα ταινίες που μιλούν για τον αυτισμό μέσα από πανέμορφες ιστορίες – άλλες πραγματικές και άλλες όχι – οι οποίες γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και μας έμαθαν περισσότερα για τη ζωή των ατόμων με αυτισμό.

#1 Ο άνθρωπος της Βροχής – Rain man (1989)

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους τον Δεκέμβριο του 1988 σε σκηνοθεσία Μπάρι Λέβινσον και σενάριο Μπάρι Μόροου και Ρόναλντ Μπας. Πρόκειται για μία από τις πιο αγαπητές αμερικανικές δραματικές ταινίες, η οποία μάλιστα έλαβε διθυραμβικές κριτικές χάρη στο σενάριο και την συγκινητική ερμηνεία του Ντάστιν Χόφμαν. Μάλιστα, ο χαρακτήρας του Χόφμαν, Ρέιμοντ, είναι εμπνευσμένος από την πραγματική ιστορία του Κιμ Πικ, που γεννήθηκε με διανοητική αναπηρία, ωστόσο, είχε απίστευτη μνήμη και θυμόταν με κάθε λεπτομέρεια το περιεχόμενο 12.000 βιβλίων. Όταν συνάντησε τον Μπάρι Μόροου σε ένα συνέδριο για άτομα με νοητική στέρηση, η ζωή και των δύο άλλαξε. Ο Μόροου έγραψε ένα συγκλονιστικό σενάριο βασισμένο στη ζωή του, ενώ οι ικανότητες του Πικ αναγνωρίστηκαν σε όλο τον κόσμο.

Η ταινία βραβεύτηκε με τέσσερα βραβεία Όσκαρ (Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α’ Ανδρικού Ρόλου, Πρωτότυπου σεναρίου), ενώ απέσπασε 354,8 εκατομμύρια δολάρια στο box office. Πρωταγωνιστούν οι Ντάστιν Χόφμαν, Τομ Κρουζ και Βαλέρια Γκολίνο.

#2 Τι βασανίζει τον Γκίλμπερτ Γκρέιπ – What’s Eating Gilbert Grape (1993)

Σε αυτή τη δραματική ταινία του Σουηδού Λάσε Χάλστρομ, ο Ντεπ υποδύεται τον Γκρέιπ, έναν νεαρό άντρα που φροντίζει την άρρωστη μητέρα του και τον αδερφό του Άρνι (Λεονάρντο Ντι Κάπριο), ο οποίος έχει αυτισμό. Το σενάριο, που έγραψε ο Πίτερ Χέτζις, είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του. Ο Ντι Κάπριο ξεχώρισε στον ρόλο του Άρνι, ενός παιδιού που κανείς δεν περίμενε ότι θα ζήσει μέχρι την ενηλικίωση του, όμως τα κατάφερε. Ο ίδιος είχε δηλώσει πως για να ερμηνεύσει τον Άρνι έπρεπε πρώτα να μπει στο μυαλό ενός παιδιού με αναπηρία. Γι’ αυτό τον λόγο πέρασε μερικές μέρες σε ένα ίδρυμα με εφήβους με αναπηρίες.

Πρωταγωνιστούν οι Τζόνι Ντεπ, Τζούλιετ Λιούις, Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Νταρλίν Κέιτς

#3 Fly Away (2011)

Το «Fly Away» είναι μια αμερικάνικη δραματική ταινία σε σκηνοθεσία και σενάριο της Τζάνετ Γκρίλλο. Πρόκειται για μία ανεξάρτητη ταινία μικρής παραγωγής, η οποία όμως μας κέρδισε με την ρεαλιστική απεικόνιση του αυτισμού. Μιλά για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μία μόνη μητέρα (Μπεθ Μπρόντερικ) που μεγαλώνει ένα παιδί με αυτισμό την Μάντι (Άσλεϊ Ρίκαρντς), χωρίς όμως να ξεχνά και τις όμορφες στιγμές αυτού του ταξιδιού. Η ταινία κέρδισε το βραβείο Kαλύτερης ταινίας και Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής για την Ρίκαρντς στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αριζόνα το 2011. Η ταινία απέσπασε αρκετά θετικές κριτικές, με τους New York times να γράφουν πως η ταινία προσφέρει μια «τολμηρή και μια προσγειωμένη ματιά στην πολύπλοκη σχέση και αλληλεξάρτηση μεταξύ μιας μόνης μητέρας και της αυτιστικής της κόρης».

#4 Ζωή σαν Τριαντάφυλλο – Temple Grandin (2010)

Ένα αυτοβιογραφικό δράμα της Τεμπλ Γκρέιντιν σε σκηνοθεσία Μικ Τζάκσον. Η Τεμπλ Γκρέιντιν ήταν μία αυτιστική γυναίκα που κατάφερε να σπουδάσει ψυχολογία και αργότερα κτηνοτροφία και να αντιμετωπίσει όποιες δυσκολίες είχε με την βοήθεια του μέντορα της. Η ίδια, παρά τις δυσκολίες, κατάφερε να γίνει μια από τους πρώτους ειδικούς στον κόσμο, στο σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανημάτων αγροτικού εξοπλισμού. Αποτελεί πηγή έμπνευσης δίνοντας ελπίδα με τα επιτεύγματα της, την πίστη και την επιμονή της.

Πρωταγωνιστούν οι Κλερ Ντέινς, Κάθριν Οφχάρα, Τζούλια Όρμοντ και Ντέιβιντ Στράθερν

#5 Horse Boy – Ντοκιμαντέρ (2009)

Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ βασισμένο στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Ρούπερτ Άιζακσον, που περιγράφει την αναζήτηση του ίδιου και της γυναίκας του Kristen Neff έτσι ώστε να βρουν θεραπεία για το αυτιστικό παιδί τους, Rowan. Στην πορεία ανακαλύπτουν πως η κατάσταση του γιού τους βελτιώνεται μέσω της επαφής του με άλογα. Έτσι, η οικογένεια ξεκινά ένα ταξίδι στην Μογγολία για να συμβουλευτεί σαμάνους που ζουν εκεί. Στο «Horse Boy» συμπεριλήφθηκαν και οι γνωματεύσεις των γιατρών Grandin και Baren-Cohen.

#6 Ο Μότσαρτ και η Φάλαινα – Mozart and the Whale (2005)

Η ταινία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πραγματική ιστορία των Τζέρι και Μέρι Νιούπορτ, ένα ζευγάρι με σύνδρομο Άσπεργκερ, μια μορφή αυτισμού. Στην ταινία βλέπουμε την ζωή του ζευγαριού, οι οποίοι παντρεύτηκαν, χώρισαν και επανασυνδέθηκαν. Πρόκειται για ένα ρομαντικό κωμικό δράμα σε σκηνοθεσία του Νορβηγού Peter Naess και σενάριο Ρόναλντ Μπας. Η ταινία είναι συγκινητική και ταυτόχρονα ευχάριστη, ενώ οι δύο ηθοποιοί υποδύονται με ρεαλιστικό τρόπο τις ιδιαιτερότητες που έχουν τα άτομα με αναπηρίες.

Πρωταγωνιστούν οι Τζος Χάρτνετ στον ρόλο του Ντόναλντ και η Ράντα Μίτσελ στον ρόλο της Ιζαμπέλ.

#7 Το όνομα μου είναι Καν – My name is Khan (2010)

Η ταινία είναι ινδικής – αμερικάνικης παραγωγης σε σκηνοθεσία Karan Johar και σενάριο Shibani Bathija και Niranjan Iyengar. Η υπόθεση διηγείται την ιστορία ενός παιδιού από την Ινδία που πάσχει από το σύνδρομο Άσπεργκερ και όταν μετακομίζει στις ΗΠΑ (μετά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001) ζει τον απόλυτο ρατσισμό από άλλα παιδιά της ηλικίας του. Η ταινία είναι γεμάτη με αντιρατσιστικά μηνύματα καθώς ο ήρωας της ιστορίας απορρίπτεται λόγω του συνδρόμου, αλλά και της θρησκείας του. Η ταινία απέσπασε θετικές κριτικές και διακρίσεις, ενώ έσπασε πολλά ρεκόρ στο Box office.

Πρωταγωνιστούν οι Σαρούκ Καν, η Κατζόλ Μουκερί και ο Τζίμι Σέιρτζιλ.

#8 Εξαιρετικά δυνατά και Απίστευτα κοντά – Extremely Loud & Incredibly Close (2011)

Μία αμερικάνικη δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Στίβεν Ντάλντρι και σενάριο του Έρικ Ροθ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ. Μπορεί να απέσπασε μεικτές κριτικές, ωστόσο έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Β’ Ανδρικού Ρόλου. Στο «Εξαιρετικά Δυνατά και Απίστευτα Κοντά) ο μικρός Όσκαρ πάσχει από αυτισμό και είναι απίστευτα ταλαντούχος. Έχει πολύ στενή σχέση με τον πατέρα του, ο οποίος τον ενθαρρύνει πάντα να αλληλεπιδρά με τους άλλους. Ωστόσο, ο πατέρας του πέθανε την ημέρα της τρομοκρατικής επίθεσης της 9ης Σεπτεμβρίου του 2001. Ο σκηνοθέτης της ταινίας ανέφερε πως κάνανε αρκετή έρευνα, έτσι ώστε να παρουσιαστεί ρεαλιστικά ο Όσκαρ, ενώ πέρασε πολύ χρόνο με διαφορετικούς εμπειρογνώμονες του συνδρόμου Άσπεργκερ.

Πρωταγωνιστούν οι Τομ Χανκς, Σάντρα Μπούλοκ, Τόμας Χορν, Τζον Γκούντμαν, Μαξ φον Σίντοφ, Βαϊόλα Ντέιβις, Τζέφρι Ράιτ

#9 Αρκεί μια Στιγμή – Snow Cake (2006)

Μία ρομαντική δραματική ταινία του Μαρκ Έβανς γυρισμένη στο Οντάριο του Καναδά. Είναι ένα δράμα που περιστρέφεται γύρω από την Λίντα, μίας μητέρας με αυτισμό που δυσκολεύεται να εκφράσει τα συναισθήματα της και του Άλεξ, ο οποίος την επισκέπτεται γιατί η κόρη της σκοτώθηκε σε ένα δυστύχημα. Κατά την διάρκεια της ταινίας η ηθοποιός, Σιγκούρνι Γουίβερ διερεύνησε το θέμα του αυτισμού και καθοδηγήθηκε από την Ρος Μπλάκμπερν, που είναι συγγραφέας και ομιλήτρια για τον αυτισμό και το σύνδρομο Άσπεργκερ.

Πρωταγωνιστούν οι Άλαν Ρίκμαν, Σιγκούρνι Γουίβερ, Κάρι-Αν Μος, Έμιλι Χάμπσαϊρ και Κάλουμ Κιθ Ρένι

#10 Η ζωή με τον Άλκη (1988)

Κλείνουμε την λίστα μας με μία ελληνική ταινία του Δημήτρη Κολλάτου. Πρόκειται για μία αυτοβιογραφική ταινία, αφού μιλά για τον μεγάλο γιό του Κολλάτου, ο οποίος έχει αυτισμό. Μάλιστα, τον ρόλο του 11χρονου αυτιστικού αγοριού υποδύθηκε ο άλλος γιος του, ο Αλέξανδρος Κολλάτος, ο οποίος μάλιστα, βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του. Η ταινία επιχειρεί να μας ευαισθητοποιήσει σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν τα παιδιά με αυτισμό στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80 και όχι μόνο.

Πρωταγωνιστούν οι Δημήτρης Κολλάτος, Δώρα Σιτζάνη, Αλέξανδρος Κολλάτος, Κώστας Μποζώνης, Καίτη Κριτσωτάκη, Κώστας Λάος, Πάνος Νικολαϊδης, Αγγελος Γεωργιάδης, Αλέκος Πετρίδης, Ολγα Αυλωνίτου, Γιώργος Σάλτογλου

(Πηγή: monopoli.gr)

Μια από τις επιπτώσεις της απώλειας των θαλάσσιων πάγων στην Αρκτική είναι η μετακίνηση της πολικής δίνης νοτιότερα με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει σφοδρά κύματα κακοκαιρίας η ευρωπαϊκή ήπειρος – REUTERS/NAS

Νέα μελέτη υποδεικνύει ως υπεύθυνη για τα σφοδρά κύματα κακοκαιρίας στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια και τις πολύ έντονες χιονοπτώσεις την απώλεια των θαλάσσιων πάγων στην Αρκτική εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών.

Έχει διαπιστωθεί ότι η Αρκτική είναι περιοχή του πλανήτη που βιώνει με τον πλέον έντονο τρόπο τις κλιματικές αλλαγές. Ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας στις αρκτικές περιοχές είναι πολλαπλάσιος από αυτόν στις υπόλοιπες περιοχές της Γης. Αυτό έχει μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις με κυριότερη την εξαφάνιση των θαλάσσιων πάγων σε μόνιμη πλέον βάση.

Οι θαλάσσιοι πάγοι της Αρκτικής αποτελούν βασικό κρίκο στα τοπικά οικοσυστήματα. Ανέκαθεν τους καλοκαιρινούς μήνες ένα ποσοστό των θαλάσσιων πάγων έλιωνε αλλά στην συνέχεια με την μείωση των θερμοκρασιών «επέστρεφαν» στην επιφάνεια του Αρκτικού Ωκεανού και των γύρω θαλάσσιων περιοχών.

Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρούνταν ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό απώλειας των θαλάσσιων πάγων τους καλοκαιρινούς μήνες και ολοένα και μικρότερη αναπλήρωση τους στην συνέχεια. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει γίνει δραματική με το ποσοστό της απώλειας των θαλάσσιων πάγων να είναι τεράστιο και το ακόμη χειρότερο μόνιμο.

Για αυτόν τον λόγο μάλιστα έχει υπάρξει διάνοιξη θαλάσσιων οδών για την ναυσιπλοΐα που πριν ήταν απροσπέλαστες. Ήδη τόσο οι εμπορικοί στόλοι όσο και αλιευτικοί αλλά ακόμη και ο τουριστικός τομέας έχουν αρχίσει να εκμεταλλεύονται την διάνοιξη αυτών των θαλάσσιων δρόμων δημιουργώντας επιπλέον οικολογικά προβλήματα στην περιοχή.

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Oulu στην Φιλανδία αποκαλύπτουν τώρα μια ακόμη άγνωστη αρνητική όσο και άκρως απειλητική επίπτωση που έχει η εξαφάνιση των θαλάσσιων πάγων. Στην στρατόσφαιρα πάνω από την Αρκτική και την Ανταρκτική σχηματίζεται ένα τεράστιο δακτυλίδι κρύων αέριων μαζών, επονομαζόμενες πολικές δίνες. Η πολική δίνη της Ανταρκτικής παραμένει σταθερά σε εκείνη την περιοχή.

Η πολική δίνη της Αρκτικής όμως είναι πιο ευαίσθητη σε διαφόρων ειδών μεταβολές και «συμπεριφέρεται» αναλόγως μεταβάλλοντας την κίνηση και την ένταση της. Η θάλασσα του Μπάρεντς είναι μια θάλασσα του Αρκτικού Ωκεανού που βρίσκεται ανοικτά των βόρειων ακτών της Νορβηγίας και της Ρωσίας.

Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση Nature οι ερευνητές αναφέρουν ότι ο παγωμένος χειμώνας του 2018 στην Ευρώπη οφείλεται στην συρρίκνωση των θαλάσσιων πάγων στην θάλασσα του Μπάρεντς. Η συρρίκνωση αυτή «έσπρωξε» την πολική δίνη νοτιότερα προκαλώντας τον τρομερό χιονιά που έπληξε την Ευρώπη το 2018.

Σύμφωνα με τους ερευνητές όσο η απώλεια των θαλάσσιων πάγων στην θάλασσα του Μπάρεντς αλλά και γενικότερα σε ολόκληρη την Αρκτική συνεχίζεται η Ευρώπη θα συνεχίζει να βιώνει ακραία καιρικά φαινόμενα και ειδικότερα πολύ έντονες χιονοπτώσεις.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Ομάδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με έφηβες που οδήγησαν σε «αυτοκτονικές κρίσεις» και «σοβαρούς αυτοτραυματισμούς» ανακαλύφθηκαν από την αστυνομία στη Βρετανία.

Δώδεκα κορίτσια, ηλικίας μεταξύ 12 και 16 ετών από όλη τη νότια Αγγλία, ήταν μέρος μιας ομάδας συνομιλίας στο Instagram, το όνομά της οποίας αναφερόταν σε αυτοκτονία. Η ομάδα ανακαλύφθηκε όταν τρία από τα κορίτσια εξαφανίστηκαν και βρέθηκαν σε άσχημη κατάσταση στο Λονδίνο.

Το Instagram υποστηρίζει ότι δεν βρήκε περιεχόμενο που σχετίζεται με αυτοκτονία ή αυτοτραυματισμό στην ομάδα.

«Σοβαρός αυτοτραυματισμός»

Το BBC News έλαβε ενημέρωση της αστυνομίας για την έρευνα, η οποία έριξε φως σε αυτές τις διαδικτυακές ομάδες. Όπως αναφέρεται “η επιρροή από φίλους αυξάνει τον αυτοκτονικό ιδεασμό μεταξύ των παιδιών που εμπλέκονται, στο βαθμό που αρκετά κλιμακώθηκαν σε κρίσεις αυτοκτονίας και σοβαρούς αυτοτραυματισμούς”.

<iframe width=”470″ height=”264″ src=”https://www.youtube.com/embed/7sv43UinY-o” title=”YouTube video player” frameborder=”0″ allow=”accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture” allowfullscreen></iframe>

Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τους νεότερους χρήστες των κοινωνικών μέσων; Το Instagram χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να κυνηγήσει και να μπλοκάρει δημοσιεύσεις αυτοτραυματισμού. Η ομάδα έπεσε στο “ραντάρ” της αστυνομίας, όταν τρία από τα κορίτσια, που είχαν αναφερθεί ως αγνοούμενα, ταξίδεψαν με τρένο για να συναντηθούν στο Λονδίνο. Βρέθηκαν με σοβαρή αδιαθεσία σε δρόμο και μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο για επείγουσα θεραπεία. Ένα από τα κορίτσια ανέφερε ότι γνωρίστηκαν πρώτα στο διαδίκτυο και συζήτησαν την αυτοκτονία, σύμφωνα με την αστυνομική ενημέρωση που δημοσιεύθηκε στις 25 Μαρτίου.

Οι αστυνομικοί εξέτασαν στη συνέχεια ψηφιακές συσκευές για να προσδιορίσουν το όνομα της διαδικτυακής ομάδας και των άλλων μελών της. Επτά από τα 12 κορίτσια είχαν αυτοτραυματιστεί πριν εντοπιστούν από την αστυνομία. Οι υπηρεσίες κοινωνικής μέριμνας παιδιών από επτά διαφορετικές τοπικές αρχές έχουν εμπλακεί στη διαφύλαξη παιδιών που αναγνωρίζονται ως μέλη της ομάδας. Το BBC σημειώνει ότι μερικά από τα παιδιά είχαν συναντηθεί σε άλλες πλατφόρμες κοινωνικών μέσων, αλλά ήταν μέρος μιας κλειστής ομάδας Instagram του οποίου ο τίτλος αναφέρει ρητά τις λέξεις “αυτοκτονία” και “εξαφάνιση”.

Τον Νοέμβριο του 2020, το Instagram παρουσίασε νέα τεχνολογία για την αναγνώριση του αυτοτραυματισμού και του περιεχομένου αυτοκτονίας στην εφαρμογή του. Οι φόβοι για τον αντίκτυπο αυτού του περιεχομένου στους νέους και τα ευάλωτα άτομα έχουν αυξηθεί από τότε που η 14χρονη μαθήτρια Μόλι Ράσελ αυτοκτόνησε αφού είδε γραφικές εικόνες στην πλατφόρμα.

(Πηγή: enikos.gr)

Τον ξυλοδαρμό 13χρονου μαθητή από αστυνομικούς, σε πάρκο της Λάρισας, καταγγέλλουν εκπαιδευτικοί.

Φωτογραφία αρχείου
INTIME NEWS

Σύμφωνα με την καταγγελία, ο μαθητής έσπασε το χέρι του όταν άνδρες της Ασφάλειας Λάρισας επιχείρησαν να τον ακινητοποιήσουν και παρά τον τραυματισμό του, ο 13χρονος οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα.

Όπως καταγγέλλεται, οι γονείς του παιδιού ειδοποιήθηκαν και έφτασαν στο αστυνομικό τμήμα δύο ώρες αργότερα.

Η Αγωνιστική Παρέμβαση Εκπαιδευτικών Λάρισας που προέβη στην εν λόγω καταγγελία αναφέρει ότι τα παραπάνω διαδραματίστηκαν την Τρίτη 30 Μαρτίου, στο πάρκο του Αγίου Αντωνίου.

Η ανακοίνωση της Αγωνιστικής Παρέμβασης Εκπαιδευτικών:

«Επειδή δηλώνετε Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και συνηθίζετε, μάλιστα, να κάνετε λόγο για αστυνομικούς που τους χειροκροτεί ο κόσμος, σας ενημερώνουμε δημόσια για ένα ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ αστυνομικής βίας σε βάρος 13χρονων παιδιών σε πάρκο της Λάρισας.

Όπως καταγγέλλουν οι γονείς και τα παιδιά, την Τρίτη 30 Μαρτίου στις 20:30 μμ, μια ομάδα πέντε μαθητών γυμνασίου (τρία κορίτσια και δύο αγόρια) κάθονταν στο πάρκο του Αγίου Αντωνίου και συζητούσαν, όταν ξαφνικά μια ομάδα ενηλίκων –χωρίς διακριτικά- τους περικύκλωσε και άρχισε να τους κάνει διάφορες ερωτήσεις σε επιθετικό τόνο (δεν θα αναφέρουμε εδώ τις εκφράσεις που χρησιμοποίησαν) αποσκοπώντας στην τρομοκράτησή τους! Το αποτέλεσμα ήταν τα παιδιά, επειδή νόμισαν ότι ήταν κλέφτες, να βάλουν τις φωνές, ενώ ένα από αυτά προσπάθησε να φύγει από το σημείο.

Οι ενήλικοι, εκπαιδευμένοι ασφαλίτες, άρπαξαν τον άτυχο μαθητή, τον πέταξαν κυριολεκτικά στο έδαφος και στη συνέχεια, εκτελώντας τη γνωστή λαβή ακινητοποίησης, του έσπασαν το χέρι!!! Επαναλαμβάνουμε, κύριε Χρυσοχοΐδη, έσπασαν το χέρι του δεκατριάχρονου παιδιού!!! Αν δεν έχετε ακόμα εξοργιστεί (πολύ πιθανόν, υπάρχει άλλωστε και η συνήθης δικαιολογία του λάθους!) μάθετε και τις επόμενες «επιτυχίες» των συγκεκριμένων αστυνομικών. Ενώ είχαν σπάσει το χέρι του μαθητή, και μάλιστα ένας εξ αυτών γύρισε και είπε στους υπόλοιπους «ρε μ…α του το έσπασα» -συνεπώς είχαν πλήρη επίγνωση της πράξης τους- αντί να μεταφέρουν το παιδί στο νοσοκομείο, το έσυραν στην αστυνομία για ανάκριση! Οι γονείς ειδοποιήθηκαν και έφτασαν στο αστυνομικό τμήμα δύο ώρες αργότερα! Αυτά συνέβησαν στη Λάρισα, τμήμα της ελληνικής επικράτειας, και όχι σε κάποιο στενοσόκακο μιας κακόφημης γειτονιάς τριτοκοσμικής χώρας, κύριε Χρυσοχοΐδη.

Eπισυνάπτουμε την επιστολή γονέα όπως στάλθηκε και καλούμε κάθε πολίτη αυτής της χώρας να εκφράσει με κάθε πρόσφορο τρόπο τον αποτροπιασμό του για τα παραπάνω και να απαιτήσει να σταματήσει η τρομοκράτηση και η άσκηση βίας απέναντι στους πολίτες. Καλούμε το ΔΣ της ΕΛΜΕ Λάρισας να πάρει θέση και μαζί με όλα τα σωματεία σε όλη τη χώρα να ορθώσουν ασπίδα προστασίας και υπεράσπισης των παιδιών μας».

Η επιστολή του γονέα:

«Ως γονέας και πολίτης θεωρώ αδιανόητο το παιδί μου (13 χρονών) αντί να βγαίνει μια βόλτα στο πάρκο με σκοπό να ξεσκάσει (ειδικά αυτό τον καιρό λόγω της πανδημίας), να γυρίζει από αυτό με κλάματα και σε κατάσταση σοκ μη θέλοντας ξανά να πάει εκεί, προχωρώ στην παρούσα καταγγελία προς εσάς γνωρίζοντας ότι κάνοντας ανάλογη καταγγελία στην Αστυνομία δεν πρόκειται ουσιαστικά να ακουστώ.

Κατά δήλωση των παιδιών (τα οποία τονίζω είναι ακόμα σε κατάσταση σοκ και προσπαθούμε ως γονείς να τα ηρεμήσουμε) – η κόρη μου με δύο φίλες της και δύο φίλους, όλοι της ηλικίας της και συμμαθητές – (ήσυχα παιδιά της γειτονιάς μας) καθόντουσαν και συζητούσαν στο πάρκο του Αγ. Αντωνίου στις 20:30΄. Ξαφνικά τους κυκλώνουν 6-7 ενήλικα άτομα με μάσκες, χωρίς διακριτικά, χωρίς να τους συστηθούν, θαμπώνοντάς τους με φακούς στο πρόσωπο και αρχίζουν να τους διατάζουν να δείξουν τα χέρια τους, να τους ψιθυρίζουν διάφορα λόγια με άκομψο τρόπο, χωρίς τα παιδιά να μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς τους ζητούν. Τα παιδιά πανικοβλήθηκαν, επειδή θεώρησαν ότι μάλλον ήταν θύματα ληστείας, λόγω της συμπεριφοράς και της εμφάνισης των εν λόγω ατόμων και η αντίδρασή τους είναι να προσπαθήσουν να απομακρυνθούν. Το ένα αγόρι της παρέας προσπαθώντας να απομακρυνθεί, για κακή του τύχη, το ακινητοποίησαν με λαβές και τον έριξαν με τρικλοποδιά στο έδαφος. Προσέξτε: 3-4 ενήλικα άτομα έπιασαν από το λαιμό και στη συνέχεια έριξαν βίαια στο έδαφος ένα 13χρονο. Αποτέλεσμα; O 13χρονος συμμαθητής της κόρης μου στο νοσοκομείο με σπασμένο χέρι και τα υπόλοιπα 4 παιδιά σε κατάσταση σοκ, να τρέχουν, να φωνάζουν βοήθεια και να αναζητούν καταφύγιο στα πέριξ του πάρκου εμπορικά καταστήματα! Εκ των υστέρων και προσπαθώντας να ηρεμήσουν τα παιδιά, τους δήλωσαν ότι ήταν αστυνομικοί.

Εξ όσον έμαθα και από τους γονείς του αγοριού, τα άτομα/θύτες ήταν όντως της αστυνομίας οι οποίοι διερευνούσαν το ενδεχόμενο διακίνησης ναρκωτικών ουσιών (επιλέγοντας προς έλεγχο 13χρονα…!). Το παιδί παρότι πονούσε, αντί να το πάνε άμεσα στο νοσοκομείο το μετέφεραν στον Τμήμα για ανάκριση. Όταν ειδοποιήθηκαν οι γονείς του, φτάνοντας στην αστυνομία τους ζήτησαν συγνώμη για το συμβάν και τους εξήγησαν ότι έτσι συνηθίζεται να γίνεται η «έφοδος»! Συγνώμη λάθος δηλαδή !

Οι γονείς πήγαν άμεσα το παιδί στο Νοσοκομείο όπου και του τοποθετήθηκε γύψος. Το παιδί μου όπως και τα υπόλοιπα παιδιά είναι ακόμα σε κατάσταση σοκ. Η κόρη μου χαρακτηριστικά αναφέρει ότι δεν μπορεί να ξεχάσει τη σκηνή της εμπλοκής και της ακινητοποίησης του συμμαθητή της και αναζητά το λόγο. Τι να του εξηγήσουμε του παιδιού σαν γονείς; Δεκατριών χρονών παιδί να βλέπει κάποιους, οι οποίοι αποδεικνύεται ότι είναι όργανα της τάξης, να πιάνουν στα καλά καθούμενα συμμαθητή της με κεφαλοκλείδωμα και με λαβές να τον ρίχνουν βίαια στο έδαφος και να του σπάνε το χέρι! Ξανατονίζω: 13 χρονών και ήσυχο παιδί – χαμηλών τόνων!

Το παιδί μου όπως και τα άλλα παιδιά δηλώνουν ότι δεν θα θέλουν να ξαναπάνε στο πάρκο για παιχνίδι, γεγονός αδιανόητο.

Δεν νοείται όργανα της Αστυνομίας-Ασφάλειας χωρίς διακριτικά, να μην συστήνονται σαφώς στον πολίτη, στα καλά καθούμενα να του ρίχνουν φακούς στο πρόσωπο, να μην εξηγούν καν τον λόγο ελέγχου και να ασκούν ωμή βία άνευ λόγου ! Πόσο μάλλον όταν οι δέκτες είναι παιδιά 13 χρόνων τα οποία πηγαίνουν απλά μια βόλτα σε πάρκο της πόλης! Θα τους άρεσε τους κυρίους αυτούς να συμβεί κάτι ανάλογο στα παιδιά τους ;

Ευνόητο ότι ως γονείς εξετάζουμε το ενδεχόμενο άσκησης κάθε νόμιμου δικαιώματος με σκοπό την παραδειγματική τιμωρία αυτών τον «ανθρώπων».

(Πηγή: cnn.gr)

Γερμανός ειδικός συγκρίνει την κατάσταση του κοροναϊού με «ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί»

Σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα, η κατάσταση με τον κοροναϊό στη Γερμανία, λίγες μέρες πριν από το καθολικό Πάσχα (4 Απριλίου), είναι πιο εκρηκτική, κατά την άποψη ενός διακεκριμένου επιστήμονα, ο οποίος την παρομοιάζει με «ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί»

«Ιδίως η παραλλαγή του ιού B.1.1.7 (σ.σ. βρετανική μετάλλαξη), που είναι η επικρατούσα εν τω μεταξύ στη Γερμανία, εξαπλώνεται πιο γρήγορα εντός των οικογενειών. Επιπλέον, ο αριθμός των κρουσμάτων αυξάνεται αυτή την στιγμή. Πρόκειται για ένα ηφαίστειο πάνω στο οποίο καθόμαστε, που είναι έτοιμο να εκραγεί», είπε ο καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου του Ζααρμπρίκεν, Τόρστεν Λερ, στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (dpa).

«Σε αντίθεση με το τέλος του 2020, πολλά άτομα από την ιδιαίτερα απειλούμενη ηλικιακή ομάδα εμβολιάζονται τώρα, ωστόσο, το ποσοστό των ατόμων άνω των 70 ετών που έχει εμβολιαστεί είναι μόνο το ένα τέταρτο. Μέχρι να υπάρξει πραγματικά θετική επίδραση στον αριθμό των κρουσμάτων, απαιτούνται μερικές εβδομάδες. Επομένως, δεν μπορεί να δοθεί λήξη συναγερμού. Έχουμε λοιπόν μερική αποδυνάμωση μέσω του εμβολιασμού, αλλά επιδείνωση λόγω των μεταλλάξεων», προσέθεσε ο καθηγητής Λερ.

Να σημειωθεί ότι ο Γερμανός καθηγητής είναι αρμόδιος και για έναν προσομοιωτή Covid-19, που έχει ως στόχο να καταστήσει δυνατή την πρόβλεψη λοιμώξεων από τον κοροναϊό, συμπεριλαμβανομένων των προβλέψεων για τη διαθεσιμότητα νοσοκομειακών κλινών, των δυνατοτήτων των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, των διαθέσιμων αναπνευστήρων και των ποσοστών θανάτου στα επιμέρους ομοσπονδιακά κρατίδια.

Για τέταρτο κύμα προειδοποιεί ο Φάουτσι

«Όταν κατεβαίνεις από μια κορύφωση κι αρχίζεις να βλέπεις ένα πλατό, αν παραμείνεις σε αυτό το πλατό, υπάρχει στ’ αλήθεια κίνδυνος νέου κύματος», επεσήμανε ο κορυφαίος επιδημιολόγος των ΗΠΑ, Δρ Αντονι Φάουτσι.

Ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου για την αντιμετώπιση της πανδημίας του νέου κοροναϊού, Δρ Αντονι Φάουτσι, δήλωσε την Κυριακή ανήσυχος για τη σταθεροποίηση σε υψηλά επίπεδα του αριθμού των κρουσμάτων του SARS-CoV-2 στις ΗΠΑ, που έκρινε πως οφείλεται στην «πρόωρη» άρση των περιορισμών σε ορισμένες Πολιτείες.

«Είμαστε κολλημένοι στα περίπου 50.000 κρούσματα την ημέρα, τις προάλλες έφθασαν ακόμη και τα 60.000, υπάρχει στ’ αλήθεια κίνδυνος» να εκδηλωθεί νέο κύμα της πανδημίας, εξήγησε ο ανοσολόγος στο τηλεοπτικό δίκτυο CBS, τονίζοντας πως τα παραλλαγμένα στελέχη του νέου κοροναϊού, παρότι πιο μεταδοτικά, δεν αποτελούν τη μοναδική εξήγηση για την κατάσταση αυτή.

Το πλατό αυτό οφείλεται «σε πράγματα όπως οι ανοιξιάτικες διακοπές και η άρση των περιοριστικών μέτρων (…) σε ορισμένες Πολιτείες, που φρονώ ότι ήταν πρόωρη», σημείωσε ο Δρ Φάουτσι.

«Όταν κατεβαίνεις από μια κορύφωση κι αρχίζεις να βλέπεις ένα πλατό, αν παραμείνεις σε αυτό το πλατό, υπάρχει στ’ αλήθεια κίνδυνος νέου κύματος», επέμεινε και «δυστυχώς, αυτό αρχίζουμε να βλέπουμε», συμπλήρωσε, παραπέμποντας στην εξέλιξη σε ευρωπαϊκές χώρες, όπου η πανδημία αναζωπυρώνεται.

(Πηγή: in.gr)

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ και τον Καναδά εξέτασαν τις επιπτώσεις του στη θνησιμότητα από κάθε αιτία και επιμέρους νοσήματα. Τι βρήκαν για καρδιοπάθεια, εγκεφαλικά, άνοια, κατάθλιψη, διαβήτη και καρκίνο.

Νέα ευρήματα που αποδεικνύουν ότι ένα από τα πιο αγαπημένα μας έπιπλα υπονομεύει σιωπηρά την υγεία μας, αποκαλύπτει μια νέα μελέτη. Η μελέτη συσχετίζει το έπιπλο αυτό με το σχεδόν 8% των παγκόσμιων θανάτων. Ειδικά στις ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης, όμως, σχετίζεται με το σχεδόν 10% των θανάτων.

Το εν λόγω έπιπλο είναι για πολλούς από εμάς τρόπος ζωής. Δυστυχώς όμως σχετίζεται με τον πρόωρο θάνατο και την πρόκληση πολλών μη-μεταδοτικών νοσημάτων, όπως:

• Καρδιοπάθειας
• Εγκεφαλικού
• Υπέρτασης
• Τύπου 2 διαβήτη
• Αρκετών μορφών καρκίνου

Σχετίζεται επίσης με την παχυσαρκία η οποία είναι ό,τι χειρότερο εν μέσω της πανδημίας που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός. Και αυτό διότι έχει αναδειχθεί σε έναν από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για σοβαρή νόσο Covid-19 και θάνατο από αυτήν.

Δυστυχώς όμως, το να περνά κάποιος τη ζωή του καθισμένος σε μία καρέκλα, είναι ολέθριο. Όπως έδειξε η νέα μελέτη, στην οποία αναλύθηκαν στοιχεία του 2016 από 168 χώρες του κόσμου, στις χώρες της Δύσης το σχεδόν 37% των ενηλίκων περνούν τη μέρα τους καθισμένοι σε μία καρέκλα.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν γυμνάζονται καθόλου, ήπια ή έντονα. Αν γυμνάζονταν θα έπρεπε να αφιερώνουν 150 λεπτά την εβδομάδα στο περπάτημα ή 75 λεπτά στο τρέξιμο, αντιστοίχως. Δυστυχώς όμως δεν κάνουν ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Οι συνέπειες

Όσο ξεκούραστη και αναπαυτική κι αν είναι η καρέκλα, τόσο βλάπτει την υγεία. Η νέα μελέτη υπολόγισε ότι σε αυτήν μπορεί να αποδοθεί το 9,3% των θανάτων από κάθε αιτία στη Δύση. Ευθύνεται επίσης για εκατομμύρια κρούσματα διαφόρων νοσημάτων.

Τα σχετικά ποσοστά παρουσιάζουν διακύμανση αναλόγως με το νόσημα. Ειδικότερα, η καθιστική ζωή υπολογίστηκε πως ευθύνεται, μεταξύ άλλων, για:

• Το 9,9% των θανάτων από καρδιοαγγειακά αίτια
• Το 6,5% των κρουσμάτων καρδιοπάθειας
• Το 2,2% των κρουσμάτων υπέρτασης
• Το 6,5% των κρουσμάτων εγκεφαλικού
• Το 5,9% των κρουσμάτων σακχαρώδους διαβήτη
• Το 9,3% των κρουσμάτων καρκίνου του οισοφάγου
• Το 9% των κρουσμάτων καρκίνου του στομάχου
• Το 9,3% των κρουσμάτων καρκίνου του νεφρού
• Το 10,5% των κρουσμάτων άνοιας
• Το 9,3% των κρουσμάτων κατάθλιψης

Η καρέκλα σε σύγκριση με το κάπνισμα

Για να δίνει πιο κατανοητές οι σοβαρές επιπτώσεις που έχει η ακινησία στην καρέκλα, οι ερευνητές σημειώνουν στο άρθρο τους ότι αντίστοιχα το κάπνισμα ευθύνεται για το 8,7% των παγκόσμιων θανάτων.

Η θνησιμότητα εξαιτίας της ακινησίας στην καρέκλα είναι υψηλότερη:

• Στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική
• Στις πλούσιες χώρες της Δύσης
• Στις πλούσιες χώρες της Ασίας του Ειρηνικού

Αντιθέτως, η θνησιμότητα εξαιτίας της ακινησίας στην καρέκλα είναι χαμηλότερη:

• Στην υποσαχάριο Αφρική
• Στην Ωκεανία
• Στην Ανατολική και την Νοτιοανατολική Ασία

Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην ιατρική επιθεώρηση British Journal of Sports Medicine.

(Πηγή: iatropedia.gr)

Η περυσινή χρονιά ήταν η τρίτη χειρότερη για την καταστροφή δασών εδώ και μία εικοσαετία, σύμφωνα με το πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και την Global Forest Watch

Για τα δάση του πλανήτη, η περυσινή χρονιά ήταν ένας εφιάλτης.

Ο ρυθμός με τον οποίο καταστράφηκαν αυξήθηκε απότομα μέσα στο 2020, με τις απώλειες να ξεπερνούν κατά πολύ τον μέσο όρο των τελευταίων 20 χρόνων.

Για την ακρίβεια, τα στοιχεία του πανεπιστήμιου του Μέριλαντ και της παγκόσμια πλατφόρμα Global Forest Watch δείχνουν ότι το 2020 ήταν η τρίτη χειρότερη χρονιά σε ό,τι αφορά στην καταστροφή δασών απ’ όταν άρχισε η σχετική καταγραφή, το 2002.

Βαρύ πλήγμα στα τροπικά δάση

Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 42.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα δενδροκάλυψης χάθηκαν σε σημαντικές τροπικές περιοχές: από τον Αμαζόνιο, έως το Κονγκό και τη νοτιοανατολική Ασία, σημειώνοντας αύξηση 12% συγκριτικά με το 2019.  Πρόκειται ουσιαστικά για μία έκταση όση αυτή της Ολλανδίας…

Δεκάδες χιλιάδες δένδρα έγιναν στάχτη από πυρκαγιές. Μεγάλες εκτάσεις αποψιλώθηκαν, παρά το γεγονός ότι αυτού του τύπου τα δάση είναι κρίσιμης σημασίας για την απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και, κυρίως, για τη βιοποικιλότητα του πλανήτη.

Για να γίνει περισσότερο αντιληπτός ο αντίκτυπος, οι επιστήμονες στο World Resources Institute (WRI), που συνέταξαν την έκθεση, επισημαίνουν ότι αυτή η καταστροφή ισοδυναμεί σε συνέπειτες με τις εκλύσεις διοξειδίου του άνθρακα από τουλάχιστον 575 εκατομμύρια οχήματα, σε ετήσια βάση!

Η πλέον πληγείσα χώρα είναι η Βραζιλία, υπό τις «ευλογίες» μάλιστα του ακροδεξιού πρόεδρου Μπολσονάρο, υπέρμαχου της μαζικής αποψίλωσης εκτάσεων του Αμαζονίου. Συνολικά, στη χώρα πέρυσι καταστράφηκαν 1,7 εκατομμύρια εκτάρια δασικών εκτάσεων, περίπου 25% περισσότερα συγκριτικά με το 2019.

Πρόκειται για τριπλάσιο ποσοστό απωλειών σε σχέση με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, που είναι η δεύτερη πληγείσα χώρα.

Βασική αιτία της καταστροφής ήταν η γεωργία. Όμως οι ερευνητές αναφέρονται και στα κύματα καύσωνα και ξηρασίας που πυροδότησαν καταστροφικές πυρκαγιές. Όχι μόνον στον Αμαζόνιο, αλλά ως τη Σιβηρία και την Αυστραλία.

Έτερος παράγοντας για την επιδείνωση της κατάστασης ήταν, όπως φαίνεται, και η πανδημία. Κι αυτό γιατί η παράνομη υλοτομία εντάθηκε, είτε επειδή πολλές δασώδεις περιοχές έμειναν αφύλακτες, είτε εξαιτίας της μαζικής άφιξης νέων κατοίκων σε αγροτικές περιοχές.

Ευάλωτα κράτη

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η κατάσταση ενδέχεται να επιδεινωθεί περαιτέρω με τη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων λόγω κοροναϊού, για να ανακάμψουν οι εθνικές οικονομίες.

Σύμφωνα μάλιστα με την Φράνσις Σέιμουρ, ερευνήτρια του WRI, οι χώρες που είναι σήμερα αντιμέτωπες με υψηλότερο χρέος ενδέχεται να μπουν στον πειρασμό να ενδώσουν σε οικονομικά συμφέροντα, που επιδιώκουν την εκμετάλλευση δασών με μη βιώσιμο τρόπο.

Αυτό δεν σημαίνει στον αντίποδα, σύμφωνα με την έκθεση, ότι οι πλουσιότερες χώρες είναι άτρωτες.

Στη Γερμανία, για παράδειγμα, τριπλασιάστηκαν οι απώλειες δασικών εκτάσεων το 2020, σε σύγκριση με το 2018. Στη δε Αυστραλία ήταν εννιαπλάσιες μέσα στην τελευταία διετία.

(Πηγή: in.gr)

Η υγειονομική κρίση του κορονοϊού έπληξε σημαντικά την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερο από μία γενιά για να επιτευχθεί ο στόχος, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.

Πλέον θα χρειαστούν 36 χρόνια για να εξαλειφθούν οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων τόσο σε οικονομικό και σε πολιτικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο υγείας ή ακόμη και εκπαίδευσης, υπογραμμίζεται στην 15η έκθεση για την ανισότητα ανδρών-γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο.

“ Η πανδημία είχε καταλυτική επιρροή στην ισότητα ανδρών-γυναικών, τόσο στον χώρο εργασίας όσο και στο σπίτι, ανατρέποντας χρόνια προόδων”, ανέφερε η Σάαντια Ζαχίντι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

Οι επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης ήταν πιο σημαντικές για τις γυναίκες, καθώς περισσότερες σε σχέση με άνδρες έχασαν τη δουλειά τους, εν μέρει κυρίως επειδή υπερεκπροσωπούνται σε τομείς όπως η εστίαση που επλήγη ιδιαίτερα από τα περιοριστικά μέτρα που υιοθετήθηκαν για την ανάσχεση της covid-19.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας (ΙLO), το ποσοστό των γυναικών που έχασε τη δουλειά του το 2020 φτάνει το 5%, έναντι 3,9% για τους άνδρες.

Η υγειονομική κρίση αύξησε και τον φόρτο εργασίας που έχουν οι γυναίκες στο σπίτι, από τις δουλειές του σπιτιού και τη φύλαξη των παιδιών ως τη φροντίδα ηλικιωμένων συγγενών, τα οποία ανέλαβαν “ σε δυσανάλογο ποσοστό”.

Πολιτικό χάσμα

Εξάλλου τώρα που η οικονομία ανακάμπτει ο ρυθμός που προσλαμβάνονται γυναίκες είναι πιο αργός, ενώ και οι πιθανότητες να τους ανατεθούν ηγετικές θέσεις μικρότερες, αναφέρει η έκθεση, η οποία παρατηρεί υποχώρηση ενός ή δύο ετών στις προόδους που είχαν επιτευχθεί ως τώρα.

Το χάσμα είναι ιδιαίτερα μεγάλο στην πολιτική. Αν και υπάρχει βελτίωση στις περισσότερες από τις μισές από τις 156 χώρες που εξετάζει η έκθεση, οι γυναίκες καταλαμβάνουν μόνο το 26,1% των κοινοβουλευτικών εδρών και το 22,6% των υπουργικών θέσεων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αν συνεχιστεί η πορεία αυτή, θα χρειαστούν 145,5 χρόνια για να καλυφθεί το χάσμα μεταξύ γυναικών και ανδρών στην πολιτική. Στην προηγούμενη έκθεση που είχε δημοσιευθεί στο τέλος του 2019 είχε εκτιμηθεί ότι θα χρειάζονταν 95 χρόνια για να ξεπεραστεί αυτή η διαφορά.

Η δημοσίευση της 15ης έκθεσης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ καθυστέρησε λόγω της υγειονομικής κρίσης, με τους συντάκτες να αναφέρουν ότι τα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει για το 2021 δεν αντικατοπτρίζουν ακόμη πλήρως τις επιπτώσεις της πανδημίας στις γυναίκες.

Για δωδέκατη συνεχή χρονιά η Ισλανδία βρίσκεται πρώτη στην κατάταξη ως η χώρα που έχει πετύχει σε μεγαλύτερο βαθμό την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων. Ακολουθούν η Φινλανδία, η Νορβηγία, η Νέα Ζηλανδία και η Σουηδία.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

AP Photo/Francois Mori

Η λήψη μέτρων κατά των κλιματικών αλλαγών θα είναι λιγότερο δαπανηρή για την οικονομία από την αδράνεια, αποτιμούν περισσότεροι από 700 διεθνείς οικονομολόγοι, ειδικοί πάνω στο θέμα αυτό, σε έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας δόθηκαν χθες, Δευτέρα, στη δημοσιότητα.

Από τους 738 οικονομολόγους που ρωτήθηκαν από το Institute for Policy Integrity του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, το 66% συμφωνεί ότι τα πλεονεκτήματα μιας σαφούς μείωσης των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου ως το 2050 υπερτερούν των δαπανών και το 74% κρίνει ότι είναι απαραίτητες “άμεσες και δραστικές ενέργειες” για να μειωθούν οι εκπομπές των αερίων στις οποίες οφείλεται η υπερθέρμανση του πλανήτη, έναντι ποσοστού 50% που δήλωνε το ίδιο το 2015.

“Άνθρωποι που έχουν αφιερώσει την σταδιοδρομία τους στην μελέτη της οικονομίας συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό ότι η κλιματική αλλαγή θα στοιχίσει ακριβά και θα είναι ενδεχομένως καταστροφική”, υπογράμμισε ο Πίτερ Χάουαρντ, διευθυντής του Ινστιτούτου για την Ακεραιότητα Πολιτικής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης που διεξήγαγε την έρευνα αυτή.

Αν συνεχιστεί με τον σημερινό ρυθμό η υπερθέρμανση του πλανήτη, οι οικονομικές ζημίες θα φτάσουν το 1,7 τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως ως το 2025 και τα περίπου 30 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως ως το 2075, σύμφωνα με τον μέσο όρο των προβλέψεων των οικονομολόγων που ρωτήθηκαν στην έρευνα αυτή και οι οποίοι είναι όλοι συντάκτες μελετών για την κλιματική αλλαγή σε οικονομικές επιθεωρήσεις.

Οι οικονομικές συνέπειες της αδράνειας για το κλίμα θα επιδεινώσουν τις εισοδηματικές ανισότητες ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές χώρες, κρίνει επίσης το 89% των οικονομολόγων που ρωτήθηκαν. Επίσης περίπου το 70% των οικονομολόγων πιστεύει ότι ακόμη και εντός των ίδιων των χωρών, οι κλιματικές αλλαγές θα αυξήσουν τις ανισότητες ανάμεσα στις λαϊκές και τις πλουσιότερες τάξεις.

Ωστόσο οι οικονομολόγοι που ρωτήθηκαν εξακολουθούν να είναι αισιόδοξοι όσον αφορά την ταχεία ανάπτυξη καθαρών πηγών ενέργειας, κρίνοντας ότι ποσοστό μεγαλύτερο από το 50% του ενεργειακού μείγματος σε παγκόσμιο επίπεδο θα συνίσταται από τεχνολογίες μηδενικών εκπομπών ως το 2050, ενώ σήμερα το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε περίπου 10%.

(Πηγή: efsyn.gr)

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε σήμερα ότι η μετάδοση του κορονοϊού στον άνθρωπο μέσω ζώου που έπαιξε τον ρόλο του ενδιάμεσου ξενιστή αποτελεί μία υπόθεση “ πιθανή έως πολύ πιθανή”, επιβεβαιώνοντας ότι πολλά ζώα αποτελούν δεξαμενή ιών που μπορεί να μολύνουν τους ανθρώπους. Ποια ζώα μεταδίδουν αυτούς τους ιούς; Από πού μπορεί να προέλθουν άλλες πανδημίας 

Η πλειονότητα των ανθρώπινων ασθενειών

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό για την Υγεία των Ζώων, το 60% των μολυσματικών ασθενειών είναι ζωονοτικές, δηλαδή προέρχονται από ένα ζώο. Το ποσοστό αυτό αυξάνει ακόμη και στο 75% για τις νέες μολυσματικές ασθένειες που προκύπτουν, σύμφωνα με βρετανική έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2001.

Μεταξύ των παθογόνων που ευθύνονται για τις ασθένειες αυτές, ένας στους έξι είναι ένας ιός, το ένα τρίτο βακτήρια, το άλλο ένα τρίτο παρασιτικά σκουλήκια και περίπου το 10% μικροσκοπικά μανιτάρια, σύμφωνα με την έρευνα αυτή.

Νυχτερίδες: ο ιδανικός ύποπτος;

Οι νυχτερίδες έχουν τον ρόλο της δεξαμενής μεγάλου αριθμού ιών που επηρεάζουν τους ανθρώπους, είναι ξενιστές τους χωρίς να αρρωσταίνουν οι ίδιες.

Κάποιοι ιοί είναι εδώ και καιρό γνωστοί, όπως αυτός της λύσσας, όμως πολλοί άλλοι εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια: ο Έμπολα, ο κορονοϊός του SARS, ο SARS-CoV-2 ή ο ιός Nipah που εμφανίστηκε το 1998 στην Ασία.

Οι νυχτερίδες “ ήταν πάντα καλές δεξαμενές για πολλούς ιούς, όμως παλαιότερα είχαμε λίγες επαφές” με αυτές, εξηγεί ο Ερίκ Φεβρ, καθηγητής μολυσματικών ασθενειών ζώων στο πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ και στο International Livestock Research Institute στην Κένυα.

Η μείωση των τροπικών δασών, η επέκταση των πόλεων και των καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, φέρνουν τα ζώα αυτά πιο κοντά σε κατοικημένες περιοχές και τα αναγκάζουν να “ αλληλεπιδρούν ολοένα και περισσότερο με τους ανθρώπους”, παρατηρεί.

Νυφίτσες, μινκ και κουνάβια

Μια άλλη οικογένεια θηλαστικών, οι μουστελίδες (στις οποίες ανήκουν κουνάβια, νυφιτσες, μινκ και ασβοί) συχνά κατηγορούνται για τη μετάδοση ζωονοτικών μολυσματικών ασθενειών, κυρίως όσες οφείλονται στους κορονοϊούς.

Η μοσχογαλή θεωρείται ξενιστής του ιού που προκάλεσε το οξύ, αναπνευστικό σύνδρομο (SARS), από το οποίο έχασαν τη ζωή τους 774 άνθρωποι το διάστημα 2002-2003. Αν και ο SARS εντοπίστηκε σε κάποια από αυτά τα ζώα, δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι αυτά μετέδωσαν τον ιό στους ανθρώπους.

Η μόλυνση μινκ σε εκτροφεία από τον ιό SARS- CoV- 2 απέδειξε ότι το είδος αυτό μπορεί να προσβάλλεται από τους ανθρώπους, αλλά δεν έχει αποδειχθεί το αντίθετο.

Παγκολίνος: αθώος;

Στην αρχή της πανδημίας covid-19 αυτό το απειλούμενο με εξαφάνιση ζώο θεωρήθηκε από τους Κινέζους ερευνητές ως “ πιθανός ξενιστής”, με δεδομένη την ομοιότητα στη γενετική αλληλουχία του SARS- COV-2 και ενός κορονοϊού που μολύνει τους παγκολίνους. Όμως ο ρόλος του στη μετάδοση της covid-19 δεν είναι ξεκάθαρος.

Η έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα από τους ειδικούς του ΠΟΥ σε συνεργασία με Κινέζους επιστήμονες δεν βοήθησε να ξεκαθαρίσει η κατάσταση.

“ Μεταξύ των ιών που προέρχονται από τα δύο αυτά θηλαστικά (νυχτερίδες και παγκολίνους) και οι οποίοι έχουν εντοπιστεί μέχρι στιγμής, κανένας δεν μοιάζει αρκετά με τον SARS- CoV-2 ώστε να θεωρείται άμεσος πρόγονός του”, αναφέρουν οι ειδικοί.

Άλλα θηλαστικά

“ Από ιστορικής άποψης, το ιικό μας φορτίο προέρχεται κυρίως από τα εκτρεφόμενα ζώα”, υπογραμμίζει ο Σερζ Μοράν του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS)

Ο ιός της ιλαράς προήλθε από την προσαρμογή τον Μεσαίωνα ενός ιού που μόλυνε τα βοοειδή.

Συχνά οι χοίροι έχουν τον ρόλο του ξενιστή για τους ιούς της γρίπης ή τον Nipah.

Το ζώο αυτό είναι ευαίσθητο στους ανθρώπινους ιούς, ενώ στους χοίρους παρατηρείται ότι γίνεται συνδυασμός ιών. Πιθανόν αυτό να συνέβη με την πανδημία Η1Ν1 το 2009-2010, που αρχικά είχε ονομαστεί “ γρίπη των χοίρων”, από την οποία εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους 152.000 με 575.000 άνθρωποι: το στέλεχος του ιού εμφανίστηκε πρώτη φορά σε έναν χοίρο που ήταν ξενιστής του ιού της γρίπης των πτηνών και ταυτόχρονα ενός ιού της ανθρώπινης γρίπης.

Ο ιός της λύσσας που μεταδίδεται από τους σκύλους και τις αλεπούδες, που είναι διαφορετικός από αυτόν που εμφανίζεται στις νυχτερίδες, ευθύνεται για τη μεγάλη πλειονότητα των 59.000 θανάτων ετησίως που καταγράφονται παγκοσμίως από την ασθένεια αυτή.

Οι μεγάλοι πίθηκοι χρησίμευσαν ως ξενιστές του ιού HIV και του Έμπολα, ενώ μια καμήλα δρομάδα φαίνεται να ήταν “ ξενιστής του MERS- CoV και πηγή της μόλυνσης στους ανθρώπους”, αν και “ ο συγκεκριμένος ρόλος που παίζουν αυτά τα ζώα στη μετάδοση του ιού αλλά και ο τρόπος μετάδοσης δεν είναι γνωστά”, επισημαίνει ο ΠΟΥ.

Άγρια και οικόσιτα πουλιά

Η ισπανική γρίπη του 1918-19, η ασιατική γρίπη του 1957, η “γρίπη του Χονγκ Κονγκ” έντεκα χρόνια αργότερα, η γρίπη Η1Ν1 το 2009: όλοι αυτοί οι ιοί προήλθαν άμεσα ή έμμεσα από τα πουλιά.

Δύο άλλα στελέχη της γρίπης των πτηνών, το Η5Ν1 από το 2003 ως το 2011 και το Η7Ν9 από το 2013 προκάλεσαν την ασθένεια ανθρώπων που ήρθαν σε άμεσης επαφή με μολυσμένα πτηνά και σε σπάνιες περιπτώσεις τη μόλυνση μεταξύ ανθρώπων.

Τα άγρια πτηνά μπορούν να αποτελέσουν την αφετηρία των επιδημιών αυτών και τα οικόσιτα παίζουν συχνά τον ρόλο “ του πληθυσμού ενισχυτή”, παρατηρεί ο Ερίκ Φεβρ.

Μεταλλάξεις των ιών στη συνέχεια μπορεί να ευνοήσουν τη μετάδοσή τους στους ανθρώπους, όπως συνέβη με τον ιό Η5Ν8, που έχει κάνει την εμφάνισή του εδώ και μερικούς μήνες σε ευρωπαϊκά εκτροφεία και τον Φεβρουάριο εντοπίστηκε σε επτά εργαζόμενους σε πτηνοτροφείο.

Προς το παρόν ο ιός αυτός δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, χρειάζεται να υπάρξει άμεση επαφή με ένα άρρωστο πτηνό ή τα περιττώματά του για να προσβληθεί κάποιος.

Όμως άλλες μεταλλάξεις ενδέχεται να καταστήσουν δυνατή τη μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Κουνούπια και τσιμπούρια

Ο όρος ζωονοτικές ασθένειες αφορά και τα έντομα, όπως τα κουνούπια, ή και τα αρθρόποδα όπως τα τσιμπούρια, τα οποία μεταφέρουν πολλές μεταδοτικές ασθένειες από τις οποίες προσβάλλονται οι άνθρωποι.

Τα κουνούπια, για παράδειγμα, μεταδίδουν τον ιό που ευθύνεται για τον κίτρινο πυρετό, τον δάγκειο πυρετό, τον ιό Ζίκα ή τον ιό του Δυτικού Νείλου, μεταξύ άλλων.

Η επόμενη πανδημία

Τον Οκτώβριο του 2020 μια ομάδα ειδικών του ΟΗΕ για τη Βιοποικιλότητα (IPBES) προειδοποίησε ότι οι πανδημίες “ θα εμφανίζονται πιο συχνά, θα εξαπλώνονται πιο γρήγορα, θα σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους”.

Αρχικά διότι η δεξαμενή είναι τεράστια: σύμφωνα με εκτιμήσεις που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Science το 2018, υπάρχουν 1,7 εκατομμύριο άγνωστοι ιοί στα θηλαστικά και τα πουλιά και 540.000 ως 850.000 από αυτούς “ μπορούν να προσβάλουν τους ανθρώπους”.

Όμως κυρίως η εξάπλωση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και η αυξημένη αληλλεπίδραση με την άγρια πανίδα αυξάνουν τον κίνδυνο ιοί ικανοί να προσβάλουν τους ανθρώπους “ να βρουν” τον ξενιστή τους.

“ Δεν γνωρίζουμε πότε, πώς ή από πού” θα προέλθει η επόμενη πανδημία, καταλήγει ο Σερζ Μοράν. Σύμφωνα με τον ίδιο, σε αυτό το πλαίσιο, το πιο επείγον είναι να “ επανεξετάσουμε τις σχέσεις μας με τα άγρια και οικόσιτα ζώα”.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ανησυχητικό εμβολιαστικό κενό στα εμβόλια ρουτίνας παιδιών και εφήβων έχει δημιουργήσει η πανδημία της COVID-19, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρίας, καθηγητή Παιδιατρικής, Ανδρέα Κωνσταντόπουλο. Σημειώνει ότι το υπουργείο Υγείας έχει καθιερώσει ένα Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών το οποίο εφαρμοζόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό και έτσι η εμβολιαστική κάλυψη στη χώρα μας ήταν σε υψηλά επίπεδα. Όμως, στο πρώτο lock down (Μάρτιος – Απρίλιος 2020) ο βασικός εμβολιασμός ρουτίνας (διφθερίτιδα, τέτανος, κοκκύτης, ηπατίτιδα Β, Hib, πολιομυελίτιδα, πνευμονιόκοκκος, ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα) ελαττώθηκε σημαντικά. Στα παιδιά ηλικίας μικρότερης των 18 μηνών μόνον ποσοστό 20% εμβολιάστηκε. Στα παιδιά ηλικίας άνω των 4 ετών και τους εφήβους, δυστυχώς τα ποσοστά εμβολιασμού σχεδόν μηδενίστηκαν, αναφέρει ο καθηγητής.

Μετά το πρώτο lock down οι εμβολιασμοί ξεκίνησαν εκ νέου να πραγματοποιούνται με την προτροπή των παιδιάτρων και της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας, έχοντας σαν αποτέλεσμα τον Οκτώβριο 2020 οι εμβολιασμοί να αυξηθούν σημαντικά σε όλες τις ηλικίες, φτάνοντας σε ποσοστό 80%.

Δυστυχώς, με το δεύτερο lock down το Νοέμβριο, τα ποσοστά των βασικών εμβολιασμών ρουτίνας στα παιδιά κάτω των 18 μηνών μειώθηκαν και πάλι κατά 17-20%, ενώ στα μεγαλύτερα παιδιά και τους εφήβους μειώθηκαν κατά 40%, σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντόπουλο.

Ενδεικτικά αναφέρει τις εξής μειώσεις στα ποσοστά εμβολιασμών:

– Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας (HPV) → μείωση εμβολιασμών κατά 40-45%,

– Μηνιγγίτιδα C → μείωση εμβολιασμών κατά 30-35%,

– Μηνιγγίτιδα Β → μείωση εμβολιασμών κατά 40% κλπ.

«Έχει δημιουργηθεί ένα ανησυχητικό εμβολιαστικό κενό», τονίζει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι «στο τρίτο lock down του Φεβρουαρίου 2021 τα πρώτα δεδομένα δείχνουν ότι υπάρχει σχεδόν μηδενικός εμβολιασμός στην εφηβική ηλικία».

Σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντόπουλο, από τα παραπάνω προκύπτει ότι «το τείχος προστασίας (ανοσία αγέλης) στα παιδιά και εφήβους έχει σημαντικά ελαττωθεί. Αυτό σημαίνει ότι αν δεν δράσουμε άμεσα, θα εμφανισθούν παλιά (ξεχασμένα) λοιμώδη νοσήματα, όπως ιλαρά, κοκκύτης, μηνιγγίτιδα κλπ. Το πρόβλημα θα είναι πιο έντονο για τη μηνιγγίτιδα Β, που η κάλυψη είχε φθάσει στο 40%».

Ο καθηγητής τονίζει επίσης, ότι «οι ψευδείς πληροφορίες που κυκλοφορούν τελευταία για δήθεν αναποτελεσματικότητα και ανύπαρκτες παρενέργειες των εμβολίων έναντι του COVID-19, δυστυχώς θα οδηγήσουν στο να χάσουν οι γονείς την εμπιστοσύνη τους σε όλα τα εμβόλια. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το αντι-εμβολιαστικό κίνημα στην Ελλάδα δημιουργήθηκε το 2009 με την παραπληροφόρηση για το εμβόλιο της πανδημίας της γρίπης». Προτείνει το υπουργείο Υγείας μαζί με όλους τους αρμόδιους φορείς και την Ελληνική Παιδιατρική Εταιρία να προωθήσουν άμεσα τον εμβολιασμό των παιδιών που έχει καθυστερήσει δραματικά λόγω της πανδημίας του COVID-19, με στόχο να επανέλθει η κοινωνία στα εμβολιαστικά επίπεδα προ της πανδημίας. Και καταλήγει: «Δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά, ασφαλή και σώζουν ζωές».

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Χιλιάδες πλαστικά παιχνίδια που έπεσαν από πλοίο στον Ειρηνικό ταξίδεψαν μια πραγματική Οδύσσεια.

H ταϊβανέζικη μεταφορική εταιρεία Evergreen Marine Corp, διαχειρίστρια του πλοίου που έκλεισε για μέρες τη Διώρυγα του Σουέζ, είχε αντιμετωπίσει και μία άλλη κρίση στην ιστορία της, ένα ατύχημα που σκόρπισε στη θάλασσα 28.000 πλαστικά παπάκια και άλλα παιχνίδια.

Δεκαετίες μετά το περιστατικό το 1992, κίτρινα παπάκια συνεχίζουν να εκβράζονται σε ακτές σε όλο τον κόσμο.

Η υπόθεση είχε απασχολήσει το in.gr το 2003, όταν ωκεανογράφοι ανέφεραν ότι μετέτρεψαν το ατύχημα σε παγκόσμιο πείραμα για τη μελέτη των ωκεάνιων ρευμάτων.

Οι διαδρομές που εκτιμάται ότι ακολούθησαν οι πλαστικοί ναυαγοί μέχρι το 2007 (NordNordWest/Wikimedia Commons)

Όταν τα πλαστικά παιχνίδια άρχισαν να ξεβράζονται σε ακτές σε όλο τον κόσμο, κανείς δεν γνώριζε την προέλευσή τους. Ο δημοσιογράφος Ντόνοβαν Χον, συνεργάστηκε με επιστήμονες για να καταλήξει ότι επρόκειτο για φορτίο που έπεσε από το πλοίο Ever Laurel, το οποίο διαχειριζόταν η Evergreen Marine Corp. Όπως ανέφερε ο Χον στο βιβλίο που έγραψε για το περιστατικό, 12 κοντέινερ έπεσαν από το πλοίο στις 10 Ιανουαρίου 1992 στη μέση του Βόρειου Ειρηνικού Ωκεανού.

Στη θάλασσα έπεσαν τότε 7.200 κίτρινα παπάκια, 7.200 πράσινα βατράχια, 7.200 κόκκινοι κάστορες και άλλα τόσα γαλάζια χελωνάκια, σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε ο Χορν.

Τα πλαστικά παιχνίδια εθεάθησαν στις ΗΠΑ, στον Ατλαντικό, τη Χαβάη και την Ευρώπη, με το πιο πρόσφατο περιστατικό να καταγράφηκε στη Βρετανία το 2007.

Ο Business Ιnsider συνέδεσε τις δύο ιστορίες και ανέφερε πρώτος ότι η Evergreen Marine Corp έχει στο ιστορικό της το παράξενο περιστατικό πλαστικής ρύπανσης.

Τη Δευτέρα, η εταιρεία κατάφερε να αποκολλήσει το πλοίο εμπορευματοκιβωτίων Ever Given που σφήνωσε διαγώνια στη Διώρυγα του Σουέζ και έκλεισε έναν από τους πλέον πολυσύχναστους θαλάσσιους διαδρόμους.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Ευαγγελία Μπίφη

Φωτισμένη η σφαίρα του Ευρωπαϊκού Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) στη Γενεύη
AP Photo/Anja Niedringhaus, file

Τις «πύλες» για την αποκρυπτογράφηση ενός κρυμμένου μυστικού του Σύμπαντος ενδέχεται να «άνοιξαν» οι επιστήμονες του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών (CERN), ανιχνεύοντας προς έκπληξή τους μία ασυνήθιστη αντίδραση που θα μπορούσε να ισοδυναμεί με την πρώτη ένδειξη μίας άγνωστης δύναμης της φύσης -και να «διορθώνει» το Καθιερωμένο Πρότυπο της Κοσμογονίας, την κυρίαρχη έως σήμερα θεωρία για τα δομικά στοιχεία της ύλης.

Μία εκ των τεσσάρων βασικών ερευνητικών ομάδων που «τρέχει» τα πειράματα στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (Large Hadron Collider) ήλθε μπροστά στο αναπάντεχο εύρημα, αναλύοντας δεδομένα που συνελέγησαν επί μία δεκαετία αναφορικά με τον τρόπο κατά τον οποίο τα ασταθή σωματίδια μεσόνια Β, που δημιουργήθηκαν στιγμιαία στο γιγαντιαίο μηχάνημα, αποσυντέθηκαν σε πιο «οικεία ύλη», όπως τα ηλεκτρόνια.

Το μαθηματικό πλαίσιο που περιβάλλει την επιστημονική κατανόηση για τον υποατομικό κόσμο, το Καθιερωμένο Πρότυπο της φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων, ορίζει ότι τα σωματίδια πρέπει να διασπώνται σε συστατικά που περιλαμβάνουν ηλεκτρόνια με τον ίδιο ακριβώς ρυθμό που διασπώνται σε συστατικά που περιλαμβάνουν τον βαρύτερο «ξάδελφο» του ηλεκτρονίου, ένα σωματίδιο που ονομάζεται μιόνιο.

(Πηγή: cnn.gr)

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι εμβολιάζονται καθημερινά. Και πολλοί εξ αυτών βιώνουν τις αναμενόμενες παρενέργειες που συνοδεύουν το εμβόλιο COVID-19.

Οι περισσότερες παρενέργειες είναι ήπιες και περνούν γρήγορα. Αλλά οι ειδικοί προειδοποιούν να γνωρίζουμε για τις πιο σπάνιες (αλλά πιθανώς πιο σοβαρές) αντιδράσεις.

Ιδιαίτερα αν αυτές είναι πρήξιμο σε τρία συγκεκριμένα σημεία μετά το εμβόλιο COVID-19.

Κορονοϊός: Εάν εμφανίσετε πρήξιμο στα χείλη, τα μάτια ή τη γλώσσα σας, αυτό θα μπορούσε να είναι αλλεργική αντίδραση στο εμβόλιο

Οι ανεπιθύμητες παρενέργειες του εμβολίου COVID-19 μπορεί να σας κάνουν να νιώσετε λίγο άρρωστοι. Οι περισσότερες μπορούν να αντιμετωπιστούν με απλή ανάπαυση, καλή ενυδάτωση και χρήση ήπιων αναλγητικών. Ωστόσο, σε πολύ μικρό αριθμό περιπτώσεων, μπορεί να προκύψει αλλεργική αντίδραση στο εμβόλιο.

Οι ειδικοί προειδοποιούν τους ασθενείς να είναι σε εγρήγορση για:

• συνεχή δύσπνοια ή συριγμό
• ερυθρότητα, πρήξιμο ή κνησμό σε περιοχές του σώματος πέρα από το σημείο της ένεσης

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί σε τυχόν πρήξιμο σε χείλη, μάτια ή γλώσσα.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, όπου απαιτείται θεραπεία με επινεφρίνη ή νοσηλεία, αυτό είναι γνωστό ως αναφυλαξία. Πιθανότατα θα μείνετε για σύντομη παρακολούθηση 15 λεπτών μετά το εμβόλιο COVID-19 για να δείτε εάν έχετε άμεση αντίδραση.

Κορονοϊός: Μιλήστε αμέσως με τον γιατρό σας εάν εμφανίσετε τέτοια αντίδραση

Εάν αντιμετωπίσετε σοβαρή αλλεργική αντίδραση, πρέπει να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας και να μην κάνετε τη δεύτερη δόση του εμβολίου. “Εάν η αντίδραση ήταν μετά από εμβόλιο mRNA COVID-19 (είτε Pfizer-BioNTech είτε Moderna), θα πρέπει να μην κάνετε τη δεύτερη δόση ενός από αυτά τα εμβόλια”, αναφέρει το CDC.

«Μια άμεση αλλεργική αντίδραση συμβαίνει εντός 4 ωρών από τον εμβολιασμό και μπορεί να περιλαμβάνει συμπτώματα όπως φουσκάλες, πρήξιμο και συριγμό (αναπνευστική δυσχέρεια)«, σημειώνει το CDC. «Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν ειδικό αλλεργιολόγο και για περισσότερη φροντίδα και συμβουλές”.

Κορονοϊός: Το πρήξιμο στο σημείο της ένεσης είναι απολύτως αναμενόμενο

Μερικοί αναπτύσσουν κοκκινίλα, φαγούρα, πρήξιμο ή επώδυνο εξάνθημα στο σημείο της ένεσης, λέει το CDC. Το εξάνθημα (γνωστό και ως “χέρι COVID”) μπορεί να εμφανιστεί περισσότερο από μία εβδομάδα μετά τον εμβολιασμό.

Οι περισσότερες αναφορές για το «χέρι COVID» ήταν μεταξύ εκείνων που έλαβαν το εμβόλιο Moderna, γι’ αυτό ορισμένοι το αποκαλούν «χέρι Moderna». Η δρ. Esther Freeman, διευθύντρια στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης στη Βοστώνη, δήλωσε πρόσφατα στο Dermatology Times: “Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ότι με το εμβόλιο της Moderna, οι άνθρωποι βλέπουν δερματικές αντιδράσεις στο εμβολιασμένο χέρι να εμφανίζονται όχι εντός ωρών ή μιας ημέρας, αλλά ακόμα και 8 ημέρες αργότερα. Λίγοι που έλαβαν το εμβόλιο της Pfizer ανέπτυξαν επίσης αυτό το καθυστερημένο εξάνθημα”.

Ωστόσο, το CDC δεν θεωρεί ότι το «χέρι COVID» είναι μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση, όπως το πρήξιμο των χειλιών, των ματιών ή της γλώσσας. Έτσι, όσοι έχουν αυτή την αντίδραση μπορούν άνετα και με ασφάλεια να κάνουν τη δεύτερη δόση.

(Πηγή: iatropedia.gr)