paidevo.gr | parents

ΠΡΟΣ ΟΠΟΙΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ

Η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα, μετά από μια πορεία 30 ετών, βρίσκεται για ακόμα μια φορά σε ένα κρίσιμο σημείο και απειλείται τόσο η συνέχισή της όσο και η λειτουργία των δομών που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκειά της. Δυστυχώς, παρά το σημαντικό έργο που έχει αναδειχθεί, ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν αποτελεσματικά τα εμπόδια και οι δυσλειτουργίες του συστήματος, τα οποία οδήγησαν σε πισωγυρίσματα ή, ακόμα, στην αμφισβήτηση και την ακύρωση στην πράξη των προσπαθειών για μετάβαση από την ιδρυματική περίθαλψη στην κοινοτική φροντίδα.

Επιπλέον, η ασταθής, αποσπασματική και ευκαιριακή πολιτική για την ψυχική υγεία που εφαρμόζεται, έχει ως αποτέλεσμα να παρουσιάζονται σοβαρά προβλήματα στην οργάνωση και το σχεδιασμό των παρεχομένων υπηρεσιών, με συνέπεια όλοι οι εμπλεκόμενοι (ειδικοί, πάσχοντες, οικογένειες) να βρίσκονται “χαμένοι” μέσα σε ένα κατακερματισμένο σύστημα ψυχικής υγείας.

Η ιδιαιτερότητα που υπήρχε στην Ελλάδα είναι ότι ένα σημαντικό μέρος (περίπου το 35%) της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης υλοποιήθηκε από μη-κερδοσκοπικούς φορείς (ΝΠΙΔ), στους οποίους το Υπουργείο Υγείας ανέθεσε το έργο της αποασυλοποίησης των ασθενών από τα μεγάλα ψυχιατρεία, καθώς και την δημιουργία Κινητών Μονάδων και Κέντρων Ημέρας. Οι φορείς αυτοί καλύπτουν τις ανάγκες περίπου 30.000 ασθενών. Ένα αντίστοιχα σημαντικό μέρος έχουν αναλάβει οι κρατικοί φορείς του δημοσίου με ανάλογη δράση.

Παρά τα παραπάνω προβλήματα, αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου 2700 άνθρωποι που ζουν και εξυπηρετούνται σε 450 περίπου στεγαστικές δομές, οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες και στις οικογένειές τους και στις κοινότητες όπου εδρεύουν.

Υπάρχουν 24 Κινητές Μονάδες Ψυχικής Υγείας που καλύπτουν δυσπρόσιτες περιοχές και πληθυσμό (παιδιά, εφήβους και ενήλικες) που ειδάλλως δεν θα είχε καμία πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Υπάρχουν 41 (?) Κέντρα Ψυχικής Υγείας, 69 (?) Κέντρα Ημέρας που αντιστοίχως καλύπτουν τις ανάγκες για υπηρεσίες ψυχικής υγείας των τοπικών κοινωνιών όπου εδρεύουν. Να σημειώσουμε ότι οι γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της Ελλάδας (πολλά νησιά και απομονωμένα χωριά) κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την πρόσβαση των ανθρώπων σε υπηρεσίες υγείας, ιδιαίτερα όταν αυτές δεν είναι τομεοποιημένες.

Στην πραγματικότητα όμως, πολλές από αυτές τις μονάδες, λόγω σοβαρής υπο-χρηματοδότησης, καθυστέρησης χρηματοδοτήσεων, υπο-στελέχωσης, κακού σχεδιασμού και απουσίας εφαρμογής της βασικής αρχής της τομεοποίησης, υπολειτουργούν ή και δεν λειτουργούν καθόλου, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι και ίσως ολόκληρες γεωγραφικές περιοχές να μην καλύπτονται καθόλου.

Η τωρινή κατάσταση επιβάλει άμεσα να συζητηθούν οι αδυναμίες και να δράσουμε προς ένα κοινό στόχο: το αμετάκλητο της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης προς όφελος των ασθενών, των οικογενειών τους και των κοινοτήτων που καλύπτουμε.

Για όσους από εσάς δεν το γνωρίζετε, αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα η ψυχική υγεία βάλλεται και απειλείται και ως λειτουργία και ως σύστημα πρωτίστως από την έλλειψη πολιτικής βούλησης και δευτερευόντως από τις διαφωνίες και την έλλειψη συνεργασίας μεταξύ φορέων ή ατόμων που εκπροσωπούν τον κρατικό ή τον μη-κερδοσκοπικό τομέα. ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ!

Περιληπτικά να σας αναφέρουμε ότι, στην Ελλάδα του 2013:

• Προσβάλλεται το αναφαίρετο δικαίωμα όλων των ηλικιακών ομάδων (παιδιά ενήλικες, τρίτη ηλικία) να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας ενός επαρκούς επιπέδου.

• Τα δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων και των οικογενειών τους καταπατούνται συλλήβδην σε τουλάχιστον δύο επίπεδα: αφενός γιατί οι άνθρωποι στις περιοχές που ζουν έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας που τους στερούνται (είτε δεν υπάρχουν υπηρεσίες, είτε δεν αρκούν, είτε δεν λειτουργούν) και αφετέρου γιατί υπάρχουν σοβαρά ελλείμματα στη λειτουργία και στο συντονισμό των υπηρεσιών (πχ αύξηση ακούσιων νοσηλειών και μη τήρηση του σχετικού νόμου. Επισήμως έχουν καταγραφεί περιστατικά που ασθενείς που έχουν καεί υπό καθήλωση, ασθενείς εξαθλιωμένοι και σε άμεσο κίνδυνο).

• Σε αυτές τις συνθήκες αποστέρησης, ανασφάλειας και βίαιων αλλαγών, με την κατάρρευση του κοινωνικού ιστού και του κράτους πρόνοιας, οι ευπαθείς ομάδες είναι σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι εξαιτίας της πολιτικής που ασκείται, οι ψυχικά πάσχοντες και οι οικογένειές τους στερούνται βασικών επιδομάτων απαραίτητων για την επιβίωσή τους και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Επίσης υπάρχει τεράστια έλλειψη ψυχιατρικών φαρμάκων που τους υποχρεώνει είτε να επωμίζονται το κόστος ακριβότερων φαρμάκων είτε να αλλάζουν τις φαρμακευτικές αγωγές τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

• Τα «δύσκολα περιστατικά» (πχ βαριά νοητική υστέρηση, ψυχογηριατρικά) παραμένουν χρόνια ή δεκαετίες στα ψυχιατρεία, γιατί λόγω των προαναφερόμενων προβλημάτων οι φορείς αδυνατούν να απορροφήσουν αυτά τα απαιτητικά περιστατικά.

• Οποιοσδήποτε ασθενής χρειαστεί να κάνει χρήση στεγαστικής δομής στην κοινότητα υποχρεούται βάση υπουργικής απόφασης να έχει νοσηλευτεί ένα χρόνο σε ψυχιατρείο ή ψυχιατρική κλινική. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ασθενείς χωρίς νοσηλείες αποκλείονται από τις υπηρεσίες και ασθενείς με νοσηλείες υποχρεούνται να νοσηλευτούν ξανά για να καλύψουν αυτή την προϋπόθεση.

• Δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο κοινοτικής φροντίδας για το follow-up των ασθενών στην κοινότητα που ζουν και εργάζονται.

• Ασθενείς που είναι στην πιο αδύναμη θέση από όλους (ασφαλισμένοι στην Πρόνοια, άνεργοι, ανάπηροι, άποροι) αποκλείονται από τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας λόγω ακριβώς αυτής της συνθήκης της περιορισμένης ασφαλιστικής τους κάλυψης. Επίσης υποχρεώνονται να συμμετέχουν με το πενιχρό εισόδημά τους στο κόστος διαμονής τους στις στεγαστικές δομές, σύμφωνα με τις πρόσφατες νομοθετικές διατάξεις που ακυρώνουν το δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών αυτών, και μάλιστα τη στιγμή που το επίδομα της Πρόνοιας έχει διακοπεί από χιλιάδες άτομα για χρονικά διαστήματα που ξεπερνούν το ένα έτος !

• Οι περίπου 3.000 εργαζόμενοι στα ΝΠΙΔ (που υλοποιούν ένα μέρος των δωρεάν παρεχόμενων υπηρεσιών ψυχικής υγείας του Δημόσιου Εθνικού Συστήματος Υγείας) παραμένουν απλήρωτοι έως και 10 μήνες εξαιτίας έλλειψης πολιτικής βούλησης να διατηρήσει τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας (ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν επανειλημμένα προσφερθεί και διασώσει το όλο εγχείρημα…). Αντιστοίχως συνάδερφοι εργαζόμενοι στα ΝΠΔΔ βιώνουν δραματικές περικοπές και απειλούνται με συγχωνεύσεις και καταργήσεις υπηρεσιών. Και οι μεν και οι δε εργαζόμενοι απαξιωμένοι και οικονομικά εξαθλιωμένοι και οι ίδιοι καλούνται να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες των ακόμα πιο εξαθλιωμένων ασθενών. Εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε το ειδικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι θεραπευτές που εργάζονται με βαριά ψυχικά πάσχοντες, οι οποίοι καλούνται να αντέξουν τεράστια άγχη και ανάγκες των ασθενών τους. Όλα αυτά σε μια πραγματικότητα που υπάρχει παντελής έλλειψη στηρίγματος από το «κοινωνικό κράτος» και ο καθένας παλεύει μόνος του για τη δική του επιβίωση. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει ότι και ασθενείς και ειδικοί βρίσκονται σε κίνδυνο.

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

• Διασφάλιση της συνέχειας και επικύρωσης του αμετάκλητου της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης.

• Επαρκή χρηματοδότηση ενός ολοκληρωμένου Δημόσιου Συστήματος Ψυχικής Υγείας που να καλύπτει αξιοπρεπώς τις ανάγκες του πληθυσμού σε πρωτοβάθμιες, δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

• Ολοκληρωτική αναδιοργάνωση και σύμπραξη των υπηρεσιών ψυχικής υγείας κρατικού και μη-κερδοσκοπικού τομέα με έμφαση στην κοινότητα και σταδιακός μετασχηματισμός των Ψυχιατρείων.

• Πλήρης Τομεοποίηση στην πράξη. Η τομεοποίηση είναι προϋπόθεση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης, θα εξασφαλίσει την κάλυψη των αναγκών ψυχικής υγείας των πολιτών ανά τομέα. Θα πρέπει να ιδρυθούν οι απαραίτητες εξωνοσοκομειακές, ψυχιατρικές μονάδες και να τηρηθούν οι υπάρχουσες, με βάση την αξιολόγηση τους.

Για περισσότερες πληροφορίες και δεδομένα παρακαλούμε επικοινωνήστε:
Email: synskepsi@gmail.com (http://syn-skepsi.blogspot.gr/)

https://www.facebook.com/groups/psiaction/

http://psi-action.blogspot.gr/

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΘΕΜΑ, ΚΑΘΩΣ ΤΑ ΜΜΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΟΥΝ «ΕΠΙΛΕΞΕΙ» ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΤΟΥ

Ή αυτοί θα μας τρελάνουν, ή εμείς θα τους τρελάνουμε! Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αλλιώς κάποιος την προτροπή του Παγκόσμιου Οργανισμού για τα Τρόφιμα και την Γεωργία ο οποίος καλεί τους πολίτες σε όλο τον κόσμο, αν δεν έχουν να φάνε, να τρώνε έντομα!

«Τρώτε έντομα»! Αυτό είναι το πρόγραμμα που παρουσίασε ο Παγκόσμιος Οργανισμός για τα Τρόφιμα και την Γεωργία (FAO) για να ενθαρρύνει την εκτροφή σε μεγάλη κλίμακα εντόμων, ενός όχι ακριβού και οικολογικού διατροφικού στοιχείου που είναι επιπλέον… «νοστιμότατο».

Στους παραδοσιακούς πολιτισμούς, δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι καταναλώνουν ήδη έντομα, όμως μπορεί να γίνουν πολύ περισσότεροι, εκτιμά ο οργανισμός αυτός του ΟΗΕ για τα τρόφιμα και τη γεωργία.

«Το μήνυμά μας είναι: τρώτε έντομα, τα έντομα υπάρχουν σε αφθονία, είναι μια πλούσια πηγή πρωτεϊνών και ιχνοστοιχείων», δήλωσε η Εύα Ούρσουλα Μίλερ, διευθύντρια του τμήματος πολιτικής οικονομίας των δασών, παρουσιάζοντας αυτή την έκθεση στη Ρώμη.

Τα δισεκατομμύρια των εντόμων, τα οποία αναπαράγονται αδιάκοπα στο έδαφος, στον αέρα και στα ύδατα, «έχουν υψηλά ποσοστά ανάπτυξης και μετατροπής σε τροφή, ενώ έχουν μικρή επίδραση στο περιβάλλον σε όλο τον κύκλο της ζωής τους», αναφέρουν οι εμπειρογνώμονες.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, περίπου 900 είδη εντόμων είναι βρώσιμα.

Στον FAO, οι ειδικοί απαριθμούν τα πλεονεκτήματα της παραγωγής εντόμων σε μεγάλη κλίμακα: δύο κιλά τροφή είναι απαραίτητα για να παραχθεί ένα κιλό εντόμων, ενώ τα βοοειδή απαιτούν 8 κιλά τροφή για να παραγάγουν ένα κιλό κρέατος.

Εξάλλου τα έντομα «είναι θρεπτικά, με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, λίπη και ιχνοστοιχεία» και «μπορούν να καταναλώνονται ολόκληρα ή σε σκόνη ή σε μορφή πατέ και ενσωματωμένα σε άλλα τρόφιμα».

Η εκτροφή των εντόμων είναι εύκολη διότι μπορεί να γίνει σε οργανικά απορρίμματα, όπως για παράδειγμα τα απορρίμματα τροφίμων. Επίσης τα έντομα χρησιμοποιούν λιγότερο νερό και παράγουν λιγότερα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου απ’ ό,τι τα ζώα της κτηνοτροφίας.

Η κατανάλωση εντόμων (εντομοφαγία) ήταν ανέκαθεν διαδεδομένη στην παραδοσιακή κουλτούρα ορισμένων περιοχών της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής.

«Ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού τρώει έντομα και αυτό συμβαίνει διότι είναι νοστιμότατα και θρεπτικά», λέει η Εύα Ούρσουλα Μίλερ.

Ωστόσο, η κα Μίλερ δεν μας έδωσε και την λίστα για να ξέρουμε ποιά έντομα να φάμε και ποιά όχι.

(πηγή: plektani.gr)

Του Εμμανουήλ Πολυζόπουλου

Ψυχίατρου – Ψυχοθεραπευτή

Η Νικολέτα είναι μια όμορφη και πολύ ενδιαφέρουσα γυναίκα η οποία δεν έχει δώσει αφορμή για κανένα κακεντρεχές σχόλιο στη δουλειά της. Έχει 2 παιδιά και όλοι πιστεύουν ότι ο γάμος της είναι ο ιδανικός γάμος. Η Νικολέτα πηγαίνει πάντα στη δουλειά της στην εντέλεια, αλλά κάποιες φορές απουσιάζει και δηλώνει άρρωστη. Μια ημέρα εντελώς ξαφνικά και ενώ είχε δηλώσει πάλι άρρωστη, την επισκέφτηκε για να της κάνει έκπληξη στο σπίτι, η φίλη της η Μαρία. Χτύπησε το κουδούνι και όταν η Νικολέτα άνοιξε ανυποψίαστη την πόρτα, αυτό που είδε η Μαρία την σόκαρε. Η Νικολέτα γεμάτη μώλωπες και εκχυμώσεις στο πρόσωπο, η μύτη της έσταζε αίμα, τα μάτια της είχαν πρηστεί από το ξύλο και είχαν μαυρίσει, ενώ τα χείλη της είχαν γίνει σαν τούμπανο. Η Νικολέτα είναι άλλο ένα θύμα ενδοοικογενειακής βίας που κανείς δεν το ξέρει γιατί η ίδια το υπομένει…

Η ενδοοικογενειακή βία είναι μια σοβαρή απειλή για πολλές γυναίκες. Ο/Η σύντροφος ή σύζυγος σας ζητάει συγγνώμη και λέει ότι η κακή συμπεριφορά δεν θα συμβεί ξανά – αλλά φοβάστε ότι θα ξανασυμβεί. Μερικές φορές αναρωτιέστε αν φαντάζεστε την κακοποίηση, και αν ο συναισθηματικός ή σωματικός πόνος που αισθάνεστε είναι πραγματικός. Αν αυτό ακούγεται οικείο, ίσως να είστε θύμα ενδοοικογενειακής βίας.

Αναγνωρίστε την ενδοοικογενειακή βία

Η ενδοοικογενειακή βία εμφανίζεται μεταξύ των ανθρώπων σε μια οικεία σχέση. Η ενδοοικογενειακή βία μπορεί να πάρει πολλές μορφές, συμπεριλαμβανομένων της συναισθηματικής, σεξουαλικής και σωματικής κακοποίησης. Η ενδοοικογενειακή βία πιο συχνά κατευθύνεται προς τις γυναίκες. Η ενδοοικογενειακή βία μπορεί να συμβεί είτε σε ετερόφυλες είτε σε ομόφυλες σχέσεις.

Μπορεί να μην είναι εύκολο να εντοπιστούν αρχικά τα σημάδια ενδοοικογενειακής βίας. Ενώ κάποιες σχέσεις έχουν σαφώς καταχρηστικές συμπεριφορές από την αρχή, η κακοποίηση συχνά αρχίζει διακριτικά και χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου.

Ίσως να βιώνετε ενδοοικογενειακή βία, αν είστε σε μια σχέση με κάποιον που:

– Σας απευθύνεται με διάφορους υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς ή ύβρεις,

– Σας αποτρέπει από το να πηγαίνετε στην εργασία ή το σχολείο

– Σας εμποδίζει με την στάση του από το να δείτε τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας σας ή τους φίλους σας,

– Προσπαθεί να ελέγξει το πώς ξοδεύετε τα χρήματα, πού θα πάτε, τι φάρμακα παίρνετε ή τι φοράτε.

– Πράξεις ζηλοτυπίας ή κτητικότητας ή συνεχώς σας κατηγορεί ότι είστε άπιστος/η,

– Θυμώνει όταν πίνει αλκοόλ ή μετά την χρήση ναρκωτικών,

– Σας απειλεί με βία ή ακόμα και με όπλο,

– Σας καταφέρνει κτυπήματα, κλωτσιές, σπρωξίματα, χαστούκια, ή σας απειλεί να βλάψει εσάς, τα παιδιά σας ή τα κατοικίδια ζώα σας,

– Σας αναγκάζει να κάνει σεξ παρά τη θέλησή σας,

– Κατηγορεί εσάς για την βίαιη συμπεριφοράς του/της ή σας λέει ότι το αξίζετε,

– Θεωρεί τη βία ως αμοιβαία και συναινετική.

Εγκυμοσύνη, τα παιδιά και η ενδοοικογενειακή βία

Μερικές φορές, η ενδοοικογενειακή βία αρχίζει – ή επιδεινώνεται – κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης – κατά τη διάρκεια αυτής της ευαίσθητης περιόδου για την υγεία σας και την υγεία του μωρού. Ο κίνδυνος και οι συμπεριφορές συνεχίζονται και αφότου το μωρό γεννιέται. Ακόμα κι αν το παιδί σας δεν γίνει αντικείμενο κακοποίησης, ο εξαναγκασμός τους να είναι απλά μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας μπορεί να είναι πολύ επιβλαβής για αυτά. Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε σπίτια που υπάρχει κακοποίηση, είναι πολύ πιθανό να έχουν προβλήματα συμπεριφοράς στο μέλλον. Ως ενήλικες, είναι πιο πιθανό να γίνουν τα ίδια θύτες ή να θεωρούν ότι η κακοποίηση είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι μιας σχέσης.

Μπορεί να ανησυχείτε ότι αν ζητήσετε βοήθεια, αυτό θα θέσει σε κίνδυνο ακόμη και το παιδί σας ή ότι θα μπορούσε να διαλύσει την οικογένειά σας, αλλά είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσετε το παιδί σας – και τον εαυτό σας.

Σπάστε τον κύκλο

Αν είστε σε μια σχέση με κακοποίηση μπορείτε να αναγνωρίσετε τα εξής:

– Ο Υβριστής σας απειλεί με βία,

– Σας χτυπά,

– Σας ζητά συγγνώμη, υπόσχεται να αλλάξει και προσφέρει δώρα,

– Ο κύκλος επαναλαμβάνεται,

– Τυπικά η βία γίνεται πιο συχνή και σοβαρή με την πάροδο του χρόνου.

Η περαιτέρω παραμονή σας σε μια τέτοια σχέση, επιφέρει μεγάλο πλήγμα στην αυτοεκτίμησή σας. Μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη και άγχος. Μπορεί να αρχίσετε να αμφιβάλλετε για την ικανότητά σας να φροντίσετε τον εαυτό σας ή να αναρωτιέστε εάν το να ανέχεστε την κακοποίηση είναι το ελάττωμά σας. Μπορεί να αισθάνεστε αβοήθητες/οι ή σε παράλυση. Εάν είστε μια ηλικιωμένη γυναίκα που έχει προβλήματα υγείας, μπορεί να νιώσετε ότι εξαρτάστε άμεσα από αυτόν που σας κακοποιεί.

Αν έχετε μια ομοφυλόφιλη σχέση, μπορεί να είναι λιγότερο πιθανό να ζητήσετε βοήθεια, διότι πιθανά δεν θέλετε οι άλλοι να αποκαλύψουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό σας. Παρόλα αυτά, ο μόνος τρόπος για να σπάσει ο κύκλος της ενδοοικογενειακής βίας είναι να αναλάβετε δράση – και όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο.

Ξεκινήστε με την αποκάλυψη σε κάποιον άλλον άνθρωπο για τα φαινόμενα κακοποίησης στα οποία είστε θύμα, είτε πρόκειται να απευθυνθείτε σε ένα φίλο, αγαπημένο πρόσωπο, φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης ή οποιοδήποτε άλλο έμπιστο πρόσωπο. Στην αρχή θα είναι δύσκολο, αλλά θα είναι επίσης πιθανό να αισθανθείτε ανακούφιση και να λάβετε την απαραίτητη υποστήριξη.

Δημιουργήστε ένα σχέδιο ασφάλειας και διαφυγής

Πάρτε τις παρακάτω προφυλάξεις:

Καλέστε ένα από τα γνωστά κέντρα Κακοποιημένων Γυναικών για παροχή συμβουλών (αναλυτικός κατάλογος ακολουθεί). Κάντε το τηλεφώνημα σε μια ασφαλή χρονική στιγμή – όταν ο δράστης δεν είναι κάπου κοντά – ή από το σπίτι ενός φίλου ή άλλη ασφαλή θέση.

Ετοιμάστε ένα σάκο έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνει τα στοιχεία που θα χρειαστείτε όταν φεύγετε, όπως επιπλέον ρούχα και κλειδιά. Αφήστε την τσάντα σε ένα ασφαλές μέρος. Κρατήστε τα σημαντικά προσωπικά σας έγγραφα, χρήματα και βιβλιάριο φαρμάκων σε ασφαλές σημείο, έτσι ώστε να μπορείτε να τα βρείτε σε σύντομο χρονικό διάστημα και να τα πάρετε μαζί σας.

Να γνωρίζετε ακριβώς πού θα πάτε και πώς θα φτάσετε εκεί.

Προστατέψτε την επικοινωνία και την τοποθεσία σας

Ένας θύτης μπορεί να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία για την παρακολούθηση του τηλεφώνου σας και την online επικοινωνία και να παρακολουθεί τη φυσική θέση σας. Εάν ανησυχείτε για την ασφάλειά σας, ζητήστε βοήθεια.

Για να διατηρήσετε την ανωνυμία σας:

Χρησιμοποιήστε τα τηλέφωνα με προσοχή. Αυτός που σας κακοποιεί μπορεί να υποκλέψει τις κλήσεις και να ακούσει τις συνομιλίες σας.

Χρησιμοποιήστε τον υπολογιστή του σπιτιού σας προσεκτικά. Αυτός που σας κακοποιεί σας θα μπορούσε να παρακολουθεί τα email σας και τις ιστοσελίδες που επισκέπτεστε.

Συχνά να αλλάζετε τον κωδικό πρόσβασης του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας. Επιλέξτε έναν κωδικό που θα ήταν αδύνατο να μαντέψει.

Εκκαθάριση ιστορικού προβολής σας. Ακολουθήστε τις οδηγίες του browser σας για να καθαρίσετε οποιοδήποτε αρχείο των δικτυακών τόπων που έχετε δει.

Που να βρείτε βοήθεια

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, καλέστε το 100.

Η Ενδοοικογενειακή βία είναι ένα έγκλημα που τιμωρείται από τις διατάξεις του Ν. 3500/2006 .

Η άσκηση κάθε είδους βίας ή κακοποίησης (ψυχολογικής, σωματικής, σεξουαλικής και συναισθηματικής), διώκεται από το Νόμο.

Αν γνωρίζετε κάποιον που είναι θύμα εκφοβισμού, μην φοβηθείτε να το πείτε σε ένα γονέα, φροντιστή, φίλο, δάσκαλο, αστυνομικό ή κάποιον άλλο που εμπιστεύεστε.

Καλέστε το 100 σε περίπτωση άμεσης ανάγκης ή επικοινωνήστε με το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Επίσης μπορείτε να καλέσετε στην τηλεφωνική γραμμή SOS 15900. Δηλώστε την κακοποίηση και ζητήστε προστασία.

Έχετε το δικαίωμα να υποβάλετε μήνυση.

Η Ελληνική Αστυνομία λαμβάνει σοβαρά υπόψη κάθε περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας.

Εάν πάτε στο νοσοκομείο για εξετάσεις, μη διστάσετε να πείτε την αλήθεια για το τι σας συνέβη.

Απευθυνθείτε στις ειδικές υπηρεσίες για κακοποιημένες γυναίκες.

Η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων λειτουργεί το Συμβουλευτικό Κέντρο της Αθήνας από το 1988. Το κέντρο παρέχει ΔΩΡΕΑΝ ψυχοκοινωνική στήριξη και νoμική συμβουλευτική σε γυναίκες θύματα βίας. Σκοπός των παρεχόμεων υπηρεσιών είναι η ενδυνάμωση των γυναικών και η επανάκτηση της αυτοεκτίμησης τους ώστε να μπορέσουν να αναλάβουν την ευθύνη της επαγγελματικής, προσωπικής και οικογενειακής τους ζωής και να πάρουν οι ίδιες τις καλύτερες αποφάσεις για το μέλλον τους.

Στο πλαίσιο της παροχής υπηρεσιών στήριξης των γυναικών θυμάτων βίας λειτουργεί και η τηλεφωνική γραμμή SOS 15900, η οποία είναι πανελλαδικής εμβέλειας, 24ωρης λειτουργίας – 365 μέρες το χρόνο. Η τηλεφωνική γραμμή SOS στελεχώνεται από ψυχολόγους και κοινωνικούς επιστήμονες που παρέχουν άμεση βοήθεια σε έκτακτα και επείγοντα περιστατικά βίας και υπηρεσίες ενημέρωσης και τηλεφωνικής συμβουλευτικής σε θύματα όλων των μορφών βίας λόγω φύλου.

– Γραμμή SOS για γυναίκες θύματα βίας: 15900

e-mail: sos15900@isotita.gr

– Συμβουλευτικό Κέντρο Αθήνας:

Νίκης 11, Σύνταγμα

τηλ: 210 – 3317305, 210 – 3317306

Επίσης:

Μιλήστε σε κάποιον που εμπιστεύεστε – σε ένα φίλο, γείτονα, συνάδελφο ή στην εκκλησία.

Σε οποιοδήποτε Κέντρο Κακοποιημένων Γυναικών. Πλήρη κατάλογο μπορείτε να βρείτε εδώ: http://www.antiviolence-net.eu/images/Organisations_gr.pdf

Υπηρεσίες υγείας. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές και οι κοινωνικές υπηρεσίες των Νοσοκομείων μπορούν να σας παραπέμψουν σε ασφαλή καταφύγια και φορείς. Ένα τοπικό καταφύγιο γυναικών ή κέντρο αντιμετώπισης κρίσεων. Τα καταφύγια και κέντρα κρίσεων τυπικά παρέχουν 24-ωρο καταφύγιο έκτακτης ανάγκης, καθώς και συμβουλές σχετικά με νομικά θέματα, την υπεράσπιση και τις υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης.

Κέντρα ψυχικής υγείας. Συμβουλευτική και ομάδες υποστήριξης για τις κακοποιημένες γυναίκες είναι διαθέσιμα σε πολλές κοινότητες.

Μια δικαστική Αρχή. Το δικαστήριο και ο Εισαγγελέας Υπηρεσίας μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε μια περιοριστική εντολή (ασφαλιστικά μέτρα, με τα οποία ο δράστης υποχρεούται να μείνει μακριά από εσάς) ή ακόμα να προβεί και στην σύλληψη του. Οι δικηγόροι μπορούν να σας καθοδηγήσουν για την κατάλληλη διαδικασία και τις ενέργειες που μπορείτε να κάνετε.

Μπορεί να είναι δύσκολο να αναγνωρίσετε ή να παραδεχτείτε ότι είστε σε μια κακοποιητική σχέση – αλλά η βοήθεια είναι διαθέσιμη. Θυμηθείτε, κανείς δεν αξίζει να γίνει αντικείμενο κακοποίησης από κανέναν.

(πηγή: iatropedia.com)

Η πλειονότητα των μαθητών του δημοτικού (98%) δήλωσαν ότι είναι χρήστες του διαδικτύου, όμως μόλις το 17% έχουν την επίβλεψη από κάποιο γονιό, ή έστω τη φυσική παρουσία του.

Πρόκειται για ένα μέρος από τα στοιχεία του προγράμματος ασφαλούς διαδικτύου που δημιουργήθηκε από μια ομάδα ψυχολόγων και κοινωνιολόγων της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων.

Μέσα από αυτή την επαφή με τους μαθητές των τριών τελευταίων τάξεων του δημοτικού, 17 σχολείων της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων (651 μαθητές), συγκεντρώθηκαν στοιχεία που μας δίνουν μια γενική εικόνα του μεγέθους της έκθεσης των παιδιών στους κινδύνους του διαδικτύου.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, ενώ όλοι σχεδόν οι μαθητές δήλωσαν ότι το σωστό είναι ο χρόνος περιήγησής τους στο διαδίκτυο να μην ξεπερνά τη μία ώρα ημερησίως, το 41% μπαίνει στο διαδίκτυο έως 3 ώρες την ημέρα. Αξιοσημείωτο είναι και το ποσοστό 20% που ανέφερε ότι παραμένει στον υπολογιστή πάνω από 3 ώρες την ημέρα. Το ποσοστό των μαθητών που δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν το κινητό τους για να μπουν στο διαδίκτυο φτάνει το 37%, ενώ το ποσοστό των μαθητών που επισκέπτονται και internet café αγγίζει το 39%.

Το 83% παίζει παιχνίδια online, το 89% μπαίνει στο youtube, και οι μισοί από αυτούς που μπαίνουν στο ίντερνετ έχουν ένα λογαριασμό facebook. Ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό που άγγιζε το 33% δήλωσε ότι έχει μιλήσει με αγνώστους έστω μία φορά.

Σημαντικές διαφορές εμφανίζονται, στο πλαίσιο του ίδιου προγράμματος, μεταξύ αγοριών και κοριτσιών στις απαντήσεις τους. Τα αγόρια σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά από τα κορίτσια δήλωσαν ότι επισκέπτονται internet café, παραμένουν στο διαδίκτυο πάνω από τρεις ώρες την ημέρα, και συνομιλούν με αγνώστους.

Τα κορίτσια αντιθέτως πιστεύουν σε μεγαλύτερο ποσοστό από τα αγόρια ότι έχουν την επίβλεψη των γονιών τους όταν μπαίνουν στο διαδίκτυο και απασχολούνται μόνο μία ώρα την ημέρα στο διαδίκτυο.

Οι γονείς, σύμφωνα με την ομάδα ψυχολόγων και κοινωνιολόγων της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, επιβάλλεται να επιβλέπουν την πλοήγηση των παιδιών τους στο διαδίκτυο, δηλαδή να ελέγχουν το ιστορικό πλοήγησης, τις συνομιλίες, τις φιλίες και τις σχέσεις που αναπτύσσουν.

Στην αγορά διατίθενται προγράμματα που περιορίζουν την ανεξέλεγκτη χρήση του διαδικτύου από ανήλικα άτομα. Επίσης οι γονείς θα πρέπει να προσπαθούν να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ενήμεροι για τις εξελίξεις στο χώρο του internet. Πριν επιτρέψουν στο παιδί τους να πλοηγηθεί σε έναν διαδικτυακό χώρο θα ήταν καλό να γνωρίζουν οι ίδιοι τι είναι αυτός ο χώρος.

Όσον αφορά το χρόνο παραμονής στο διαδίκτυο, σύμφωνα με την ομάδα σημειώνεται ότι ο γονιός πρέπει να θέτει αυστηρά και ξεκάθαρα όρια για τον χρόνο που επιτρέπει σε ένα παιδί να μπαίνει στο διαδίκτυο. Πολύ συχνά οι γονείς αντιμετωπίζουν το διαδίκτυο ως μια εύκολη, ήσυχη, ακίνδυνη απασχόληση των παιδιών αγνοώντας τον κίνδυνο ενός μελλοντικού εθισμού.

Τέλος η ομάδα σημειώνει ακόμα ότι η καλή επικοινωνία με το παιδί, ο απλός και καθαρός λόγος του γονιού, απαλλαγμένος από άγχος, υπερβολές, και επικριτική διάθεση, μπορούν να αποτελέσουν την καλύτερη μέθοδο προστασίας απέναντι στις συνεχείς προκλήσεις του διαδικτύου.

(πηγή: kathimerini.gr)

Τα παιδιά που εκτίθενται στην ατμοσφαιρική ρύπανση λόγω της μεγάλης κυκλοφορίας των οχημάτων στους δρόμους, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία, με τη σειρά της, μπορεί να οδηγήσει αργότερα στην εμφάνιση διαβήτη, όταν πια θα έχουν ενηλικιωθεί, σύμφωνα με μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του Γερμανικού Ερευνητικού Κέντρου Περιβαλλοντικής Υγείας, με επικεφαλής τους Ελίζαμπεθ Τίρινγκ και Γιοακίμ Χάινριχ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διαβητολογικό περιοδικό «Diabetologia», σύμφωνα με το ΒΒC, μελέτησαν τις περιπτώσεις περίπου 400 δεκάχρονων παιδιών που ζουν κοντά σε πολυσύχναστους δρόμους και διαπίστωσαν ότι ανά 500 μέτρα πιο κοντά στις πηγές ρύπανσης αυξάνεται κατά 7% η ινσουλινοαντίσταση.

Τα παιδιά, που έδωσαν δείγματα αίματος, βρέθηκαν να αναπτύσσουν όλο και μεγαλύτερη αντίσταση στην ινσουλίνη, όσο περισσότερο εκτίθεντο στην ατμοσφαιρική ρύπανση στη γειτονιά τους.

Οι χημικές ουσίες (όπως το διοξείδιο του αζώτου) και τα μικροσκοπικά αιωρούμενα σωματίδια που εκλύονται στην ατμόσφαιρα από τα αυτοκίνητα, δρουν οξειδωτικά στον οργανισμό και επιδρούν αρνητικά στα λιπίδια και τις πρωτεΐνες του αίματος.

Όπως είπε ο δρ. Χάινριχ, «αν και η τοξικότητα διαφέρει μεταξύ των διαφορετικών ρυπαντών του αέρα, όλες οι ρυπογόνες ουσίες θεωρούνται ιδιαίτερα οξειδωτικές και μπορούν είτε άμεσα να επιδράσουν στα λιπίδια και τις πρωτεΐνες, είτε έμμεσα μέσω της ενεργοποίησης άλλων οξειδωτικών μηχανισμών μεταξύ των κυττάρων. Το οξειδωτικό στρες που προκαλεί η ρύπανση του αέρα, μπορεί να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη».

Άλλοι, πάντως, Βρετανοί ειδικοί, εμφανίστηκαν πιο επιφυλακτικοί, θεωρώντας ότι δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί με βεβαιότητα η σχέση ανάμεσα στην ατμοσφαιρική ρύπανση και στον κίνδυνο για την ινσουλινοαντίσταση και τον διαβήτη στα παιδιά.

Γι’ αυτό, τόνισαν την ανάγκη, να γίνει μια νέα μεγαλύτερη έρευνα που θα επιβεβαιώνει τα ευρήματα της γερμανικής.

Προηγούμενες επιδημιολογικές μελέτες έχουν συσχετίσει τη ρύπανση από την κυκλοφορία των οχημάτων με άλλες χρόνιες παθήσεις, όπως η αρτηριοσκλήρυνση και η καρδιοπάθεια.

(Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση:

http://www.diabetologia–journal.org/files/Thiering.pdf)

(πηγή: ΑΜΠΕ)