Είναι κοινά αποδεκτό ότι η συμπεριφορά των γονέων επηρεάζει την ανάπτυξη και την προσωπικότητα των παιδιών. Αν ο γονέας είναι για παράδειγμα αδιάφορος ή αυταρχικός, τότε αυτό θα έχει συνέπειες στην εξέλιξη του παιδιού. Τα τελευταία χρόνια όμως πολλοί νέοι γονείς στην προσπάθεια τους να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για το παιδί τους, φτάνουν στο άλλο άκρο.
Και παρόλο που έχουν τις καλύτερες προθέσεις, αυτοί οι υπερπροστατευτικοί γονείς είναι πιθανόν να δημιουργήσουν στο παιδί εξίσου σοβαρά προβλήματα με έναν αδιάφορο ή αυταρχικό γονέα.
Υπερπροστατευτικός θεωρείται ο γονέας, που δεν βάζει όρια στην φροντίδα του για το παιδί. Στην ουσία ζει αποκλειστικά για το παιδί του και πασχίζει, για να του προσφέρει τα πάντα. Ο γονέας αυτός παραμελεί τη δική του ζωή και αφιερώνεται στο παιδί του, αδιαφορώντας για τον ή την σύντροφο του και τη δουλειά του. Η καθημερινότητα του περιστρέφεται γύρω από το παιδί, σε μια συνεχή προσπάθεια να είναι πάντα εκεί για εκείνο και να καλύπτει όλες τις ανάγκες του. Προγραμματίζει το παιχνίδι του, διαλέγει τις δραστηριότητες του, ασχολείται με την εκπαίδευση του και κυρίως το προστατεύει από οποιαδήποτε άσχημη εμπειρία.
Όσο κι αν ο υπερπροστατευτικός γονέας δεν το καταλαβαίνει, στην πραγματικότητα εμποδίζει την συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού του. Με το να είναι συνέχεια δίπλα του και να προσπαθεί να το προστατεύσει από καθετί άσχημο, του στερεί την δυνατότητα να ανεξαρτητοποιηθεί και να σταθεί στα πόδια του. Το παιδί δεν μπορεί να ωριμάσει, αφού ξέρει πως για ό,τι χρειαστεί, αρκεί απλά να φωνάξει τη μαμά ή τον μπαμπά. Έτσι δεν κάνει το ίδιο καμία προσπάθεια και παραμένει απόλυτα εξαρτημένο από τον γονέα του.
Τα παιδιά αναμφισβήτητα χρειάζονται αγάπη, φροντίδα και προστασία από τους γονείς τους. Ταυτόχρονα όμως, χρειάζονται και την ευκαιρία να αναπτυχθούν και να γίνουν αυτόνομες προσωπικότητες, ξεφεύγοντας από τις προστατευτικές φτερούγες των γονέων τους.
(πηγή: mother.gr)
