paidevo.gr

Επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ κατάφεραν για πρώτη φορά να αναστρέψουν την απώλεια όρασης σε ποντίκια

Επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ κατάφεραν να αναστρέψουν την απώλεια όρασης λόγω γλαυκώματος ή γήρανσης σε ποντίκια, για πρώτη φορά γυρνώντας πίσω το «ρολόι» στα κατεστραμμένα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς των ματιών τους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή γενετικής Ντέιβιντ Σινκλέρ, ειδικό σε θέματα γήρανσης, διευθυντή του Κέντρου Ερευνών Paul Glenn για τη Βιολογία της Γήρανσης στο Χάρβαρντ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», ανέφεραν ότι είναι πλέον πιθανώς εφικτό να αναπρογραμματισθούν με ασφάλεια οι πολύπλοκοι ιστοί, όπως τα νευρικά κύτταρα του ματιού, έτσι ώστε να γυρίσουν σε μια νεότερη ηλικία, όταν δεν υπήρχε κυτταρική βλάβη και η συνακόλουθη απώλεια όρασης.

Όχι μόνο οι επιστήμονες έδειξαν ότι είναι δυνατό να προγραμματίσουν ξανά το γερασμένο επιγενετικό «ρολόι» των κυττάρων του ματιού, αλλά απέδειξαν στο εργαστήριο ότι είναι εφικτή η πλήρης αναστροφή της απώλειας όρασης σε γέρικα τρωκτικά που είχαν σχεδόν τυφλωθεί είτε απλώς λόγω γήρανσης, είτε από το αντίστοιχο του ανθρώπινου γλαυκώματος, της κύριας αιτίας απώλειας της όρασης σε όλο τον κόσμο.

Τα τρωκτικά με γλαύκωμα έβλεπαν πια κανονικά, ενώ τα απλώς γέρικα ποντίκια έβλεπαν σαν να ήταν νεαρά.

Είναι η πρώτη φορά, σύμφωνα με τους ερευνητές, που υπήρξε επιτυχές εγχείρημα αποκατάστασης της όρασης σε ζώα με γλαύκωμα και όχι απλώς «φρενάρισμα» στην περαιτέρω επιδείνωση της απώλειας όρασης.

Αν κάτι ανάλογο επιβεβαιωθεί σε μελλοντικές μελέτες σε ζώα, προτού αρχίσουν τα πειράματα σε ανθρώπους, τότε ανοίγει ο δρόμος για νέου τύπου θεραπείες του γλαυκώματος, αλλά και άλλων παθήσεων που σχετίζονται με τη γήρανση των νευρώνων, αποκαθιστώντας τη λειτουργία και άλλων ιστών και οργάνων πέρα από τα μάτια.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ως όχημα έναν γενετικά τροποποιημένο αβλαβή αδενοϊό για να εισάγουν στους αμφιβληστροειδείς των ποντικιών τρία γονίδια (Oct4, Sox2 και Klf4) που είναι γνωστά ως «παράγοντες Γιαμανάκα» (από το όνομα του ιάπωνα νομπελίστα που τα ανακάλυψε, μαζί με ένα τέταρτο γονίδιο, το c-Myc,το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε) και αποκαθιστούν τη νεότητα, επαναπρογραμματίζοντας τα ώριμα κύτταρα να ξαναγίνουν νεανικά.

Η θεραπεία βοήθησε στην αναγέννηση του οπτικού νεύρου του ματιού και στην αποκατάσταση της όρασης, χωρίς να πυροδοτηθούν αρνητικές παρενέργειες, όπως η δημιουργία καρκινικών όγκων ή ο πρόωρος κυτταρικός θάνατος.

Αν οι μελέτες με μεγαλύτερα ζώα είναι εξίσου ασφαλείς και επιτυχείς, τότε θα αρχίσουν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους σε δύο περίπου χρόνια, για να διαπιστωθεί κατά πόσο είναι εφικτός ο αναπρογραμματισμός των εγκεφαλικών νευρώνων, ώστε να ξανανιώσουν.

(Πηγή: in.gr)

Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα σοβαρή αυτή την περίοδο που η πανδημία της covid-19 έχει αναγκάσει πολλές χώρες να κλείσουν τα σχολεία και να μεταφέρουν τα μαθήματα στο διαδίκτυο.

Τα δύο τρίτα των παιδιών σχολικής ηλικίας παγκοσμίως δεν έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ στο σπίτι τους την ώρα που η πανδημία του κορονοϊού έχει καταστήσει την τηλεκπαίδευση σχεδόν τον μόνο τρόπο πρόσβασης στην εκπαίδευση, υπογράμμισε ο ΟΗΕ σήμερα.

Συνολικά 1,3 δισεκατομμύριο παιδιά ηλικίας 3 με 17 ετών δεν έχουν σύνδεση στο ίντερνετ στο σπίτι τους, διευκρινίζεται σε κοινή έκθεση της Unicef και της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (UIT). Στην ηλικιακή ομάδα 15-24 ετών, το ποσοστό αυτών που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο από το σπίτι τους είναι 63%.

“Το γεγονός ότι τόσα παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο από το σπίτι τους δεν αποτελεί ένα ψηφιακό χάσμα, αλλά ένα χάος”, δήλωσε η Ενριέτα Φόρε επικεφαλής της Unicef.

Απομονώνονται από τον κόσμο

Το να μην μπορούν να συνδεθούν στο διαδίκτυο στερεί από τους νέους αυτούς τα μέσα “για να ανταγωνίζονται στη σύγχρονη οικονομία. Τους απομονώνει από τον κόσμο”, πρόσθεσε.

Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα σοβαρή αυτή την περίοδο που η πανδημία της covid-19 έχει αναγκάσει πολλές χώρες να κλείσουν τα σχολεία και να μεταφέρουν τα μαθήματα στο διαδίκτυο.

“Για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: η έλλειψη πρόσβασης στο ίντερνετ στερεί από τις επόμενες γενιές το μέλλον τους”, τόνισε η Φόρε.

Το ψηφιακό χάσμα και η αύξηση ανισοτήτων

Η έκθεση υπογραμμίζει ότι πριν από την πανδημία, το ψηφιακό χάσμα συνέβαλλε στην αύξηση των ανισοτήτων, με τα παιδιά που δεν είχαν ίντερνετ να δυσκολεύονται να καλύψουν το κενό.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, στις χώρες με χαμηλό εισόδημα ένα παιδί στα 20 σε σχολική ηλικία έχει πρόσβαση στο ίντερνετ από το σπίτι του, έναντι 9 στα 10 στις πλούσιες χώρες.

Οι χώρες που βρίσκονται στη χειρότερη θέση είναι αυτές της Υποσαχάριας Αφρικής και της νότιας Ασίας, όπου μόλις το 10% των παιδιών έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο από το σπίτι τους.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Θεοδώρα Ν. Τσώλη

Αυτό δείχνει καναδική μελέτη από την οποία προκύπτουν επίσης τα κύρια συμπτώματα της νόσου που εκδηλώνονται στις μικρές ηλικίες

Πάνω από το 1/3 των παιδιών που μολύνονται με τον νέο κορωνοϊό είναι ασυμπτωματικά, σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα στον Καναδά, γεγονός που μαρτυρεί ότι το ποσοστό των μικρών παιδιών που διαγιγνώσκεται με τον ιό αποτελεί «σταγόνα» στον… ωκεανό των μολυσμένων μικρών με SARS-CoV-2.

Η νόσος κυκλοφορεί πολύ περισσότερο από ό,τι νομίζουμε

 «Η ανησυχία σε ό,τι αφορά τη δημόσια υγεία είναι ότι κυκλοφορεί πολύ περισσότερη COVID-19 στην κοινότητα από ό,τι νομίζουμε» ανέφερε ο Φίνλεϊ ΜακΑλιστερ, καθηγητής Ιατρικής στη Σχολή Ιατρικής και Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα, κύριος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση του Καναδικού Ιατρικού Συλλόγου (CMAJ).

Στο πλαίσιο της μελέτης ο καθηγητής ΜακΑλιστερ και οι συνεργάτες του ανέλυσαν αποτελέσματα σχετικά με 2.643 παιδιά που είχαν εξεταστεί για πιθανή μόλυνση με τον νέο κορωνοϊό κατά το πρώτο πανδημικό κύμα – από τον περασμένο Μάρτιο ως τον Σεπτέμβριο.

Ποσοστό 35,9% των παιδιών ήταν ασυμπτωματικά

Από το σύνολο των παιδιών 1.987 έλαβαν θετική διάγνωση και 476 αρνητική διάγνωση. Από τα παιδιά που διαγνώσθηκαν με τον ιό 714 – ποσοστό 35,9% – ήταν ασυμπτωματικά. Εξαιτίας αυτής της ασυμπτωματικής «φύσης» της COVID-19 στο ένα τρίτο των παιδιών, ο καθηγητής ΜακΑλιστερ σχολίασε ότι είναι σωστές οι αποφάσεις για κλείσιμο των σχολείων. «Εξ όσων γνωρίζουμε, τα παιδιά έχουν λιγότερες πιθανότητες να μεταδώσουν τη νόσο COVID-19 σε σύγκριση με τους ενηλίκους, ωστόσο ο κίνδυνος δεν είναι μηδενικός. Οι ασυμπτωματικοί φορείς του ιού είναι πιθανώς λιγότερο μεταδοτικοί σε σύγκριση με ένα άτομο που κάθεται δίπλα μας και φτερνίζεται επάνω μας, αλλά δεν είμαστε και σίγουροι».

Τα κύρια «παιδικά» κορωνο-συμπτώματα

Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε επίσης πως παρότι ο βήχας, η καταρροή και ο πονόλαιμος αποτελούσαν τα τρία πιο κοινά συμπτώματα σε παιδιά με COVID-19 – με τα ποσοστά εμφάνισής τους να είναι 25%, 19% και 16% αντιστοίχως – στην πραγματικότητα ήταν ελαφρώς πιο κοινά στα παιδιά με αρνητική διάγνωση για COVID-19 (γεγονός που σημαίνει ότι πολλά παιδιά έπασχαν από άλλου τύπου λοίμωξη). Έτσι, σύμφωνα με τους ερευνητές, τα συμπτώματα αυτά δεν είναι προγνωστικά ενός θετικού τεστ. «Τα παιδιά κινδυνεύουν να μολυνθούν από πολλούς διαφορετικούς ιούς, οπότε τα συμπτώματα που συγκεκριμένα παραπέμπουν σε COVID-19 είναι κατά κύριο λόγο η απώλεια γεύσης και όσφρησης, ο πονοκέφαλος, ο πυρετός, η ναυτία και οι έμετοι και όχι η καταρροή, ο βήχας και ο πονόλαιμος» σημείωσε ο καθηγητής ΜακΑλιστερ.

Πονόλαιμος και καταρροή δεν αποτελούν αξιόπιστα συμπτώματα ούτε στους ενηλίκους

Προσέθεσε ότι η ομάδα του αναμένεται να δημοσιεύσει σύντομα νέα μελέτη η οποία δείχνει πως ο πονόλαιμος και η καταρροή δεν αποτελούν αξιόπιστα συμπτώματα της COVID-19 ούτε στους ενηλίκους, παρότι η πλειονότητα των ενηλίκων (84%) είναι συμπτωματικοί. «Ο πονόλαιμος και η καταρροή μαρτυρούν ότι υπάρχει κάποια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, αλλά ο πυρετός, ο πονοκέφαλος, η ανοσμία και η αγευσία αποτελούν τα κύρια συμπτώματα που δείχνουν ότι κάποιος πάσχει από COVID-19 παρά από μια άλλη λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού» σχολίασε ο καθηγητής συμπληρώνοντας ότι η ναυτία και οι έμετοι δεν είναι τόσο συχνοί στους ενηλίκους με COVID-19 όσο στα παιδιά.

Τήρηση όλων των μέτρων προστασίας

Ο δρ ΜακΑλιστερ κατέληξε τονίζοντας ότι οιοσδήποτε εμφανίζει οποιοδήποτε σύμπτωμα πρέπει να μένει στο σπίτι και να υποβάλλεται σε τεστ. Ακόμη όμως και τα άτομα που αισθάνονται καλά στην υγεία τους πρέπει να τηρούν απαρέγκλιτα όλα τα μέτρα προστασίας – χρήση μάσκας, συχνό πλύσιμο των χεριών, τήρηση αποστάσεων, αποφυγή συγχρωτισμού κυρίως σε κλειστούς χώρους. «Ορισμένα άτομα παρότι είναι μολυσμένα με τον νέο κορωνοϊό αισθάνονται καλά και δεν συνειδητοποιούν ότι φέρουν τον ιό. Έτσι συναντιούνται με φίλους και μεταδίδουν τον ιό χωρίς να το γνωρίζουν. Θεωρώ ότι αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα».

(Πηγή: in.gr)

Υπεραιωνόβια γυναίκα αφού επιβίωσε από την πανδημία της ισπανικής γρίπης και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τώρα νίκησε τρεις φορές τον κορονοϊό.

© CC0

Έκπληκτοι έχουν μείνει γιατροί και νοσοκόμοι σε περιοχή της Ιταλίας από την περίπτωση μιας υπερήλικης γυναίκας, ηλικίας 101 ετών, η οποία μέχρι τώρα έχει επιζήσει από την πανδημία ισπανικής γρίπης, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τώρα αντιμετώπισε τον κορονοϊό, βγαίνοντας νικήτρια όχι μία αλλά τρεις φορές!

Η «ανίκητη» γυναίκα ονομάζεται Μαρία Όρσινγκερ και διαγνώστηκε για πρώτη φορά θετική στον κορονοϊό τον Φεβρουάριο.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα της κόρης της, Κάρλα, «τον Φεβρουάριο, η μητέρα νοσηλεύτηκε στο Σόνταλο και στη συνέχεια, ο γιατρός του νοσοκομείου, όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία, μας είπε ότι ποτέ άλλοτε ένα τόσο ηλικιωμένο άτομο δεν κατάφερε να επιβιώσει από τον κορονοϊό με αυτόν τον τρόπο, αναπνέοντας μόνο του και χωρίς να ανεβάσει πυρετό».

Μετά από την πρώτη της μάχη με τον κορονοϊό, η υπερήλικη γυναίκα γιόρτασε τα 101α γενέθλιά της τον Ιούλιο.

Η δεύτερη μάχη με τον κορονοϊό

Δυστυχώς για τη γυναίκα, τον Σεπτέμβριο νοσηλεύτηκε με πυρετό, οπότε και διαγνώστηκε θετική στον ιό για δεύτερη φορά και υποβλήθηκε σε θεραπεία για 18 ημέρες. Το ιατρικό προσωπικό έμεινε έκπληκτο από την ανθεκτικότητά της και είπε στα τοπικά ΜΜΕ ότι η νοσηλεία ήταν ως επί το πλείστον προληπτική.

Η τρίτη φορά και η ασυμπτωματική

Ο κορονοϊός εμφανίστηκε και τρίτη φορά στην υπεραιωνόβια Μαρία, καθώς διαγνώστηκε ξανά θετική την περασμένη Παρασκευή. Η τρίτη φορά όμως αν και τις περισσότερες φορές είναι και η «φαρμακερή», για τη Μαρία ήταν ασυμπτωματική, καθώς η υπερήλικη γυναίκα δεν έχει εμφανίσει συμπτώματα μέχρι τώρα.

Η Μαρία παραμένει στο κρεβάτι και αγωνίζεται να επικοινωνήσει με τις τρεις κόρες της καθώς είναι κωφή, αλλά η οικογένειά της περιμένει με ανυπομονησία την επόμενη επανένωσή τους.

Γεννημένη στις 21 Ιουλίου 1919 στο μικρό χωριουδάκι του Γκάτζιο στο Αρντένο, η Μαρία Όρσινγκερ επιβίωσε από την πανδημία της ισπανικής γρίπης, παντρεύτηκε κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου και τώρα προσβλήθηκε τρεις φορές από τον κορονοϊό.

«Ακόμη και οι γιατροί είναι έκπληκτοι» λένε οι κόρες της, επιβεβαιώνοντας ότι η μητέρα τους έχει διαγνωστεί θετική τρεις φορές και έχει διαγνωστεί αρνητική στον ιό τρεις φορές, με όλες τις διαγνώσεις να έχουν γίνει σε διάστημα εννέα μηνών.

«Υπήρξαν αρκετά επεισόδια αρνητικών εξετάσεων σε ασθενείς που ανάρρωσαν και ακολούθησε μια νέα θετική διάγνωση που κράτησε για μεγάλο χρονικό διάστημα» δήλωσε ο Κάρλο Σινιορέλιi, καθηγητής Υγιεινής στο Πανεπιστήμιο Σαν Ραφαέλε του Μιλάνου.

(Πηγή: sputniknews.gr)

Πολιτιστικές δραστηριότητες που θα δώσουν διέξοδο και στους ανθρώπους του χώρου που έχουν πληγεί από την πανδημία.

Παιδιά σε θεατρικό παιχνίδι

«Τέχνη και Σχολείο», μια πρωτοβουλία-πρόταση στήριξης από μια ομάδα καλλιτεχνών έρχεται να εισηγηθεί μια διέξοδο στους ανθρώπους των τεχνών και κυρίως στον κόσμο του θεάτρου και της μουσικής που δοκιμάζονται αυτή την περίοδο της πανδημίας των περιοριστικών μέτρων.

Η διέξοδος που προτείνεται αφορά την ώσμωση του πολιτισμού με τη δημόσια εκπαίδευση, η οποία, ούτως ή άλλως, χρειάζεται ενίσχυση. Η επείγουσα ανάγκη για πολιτιστικές δραστηριότητες στα σχολεία μπορεί, τώρα, να αποδειχθεί μια δημιουργική και δυναμική προοπτική για μεγάλο μέρος του καλλιτεχνικού κόσμου. Αρκεί η πολιτεία, με οργάνωση και σύστημα, να αξιοποιήσει τις τεράστιες δυνατότητες που έχουν τα δημόσια σχολεία. Με την εποπτεία των εκπαιδευτικών και τη συνεργασία των καλλιτεχνών, μπορεί να διαμορφωθεί ένα νέο πεδίο δημιουργικής έκφρασης και οι καλλιτέχνες να επιτελέσουν τον πολύτιμο κοινωνικό τους ρόλο.

Η πρόταση είναι η εξής:

Φυσικά ή νομικά πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή καλλιτεχνικού έργου θα μπορούν, στο πλαίσιο ενός προσεκτικά οργανωμένου προγράμματος, να συνεργαστούν με τους διευθυντές, τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν καλλιτεχνικά μαθήματα ή εκπαιδευτικούς-υπευθύνους για τις θεατρικές ή άλλες ομάδες, για να τους προτείνουν και να σχεδιάσουν μαζί πολιτιστικές και καλλιτεχνικές δράσεις. Στο πλαίσιο των Πολιτιστικών Προγραμμάτων, η συνεργασία αυτή μπορεί να περιλαμβάνει συμμετοχή και παροχή υποστήριξης στις θεατρικές και μουσικές παραστάσεις που γίνονται στα σχολεία –ώστε να εμπλουτιστούν με τη ματιά και την εμπειρία των επαγγελματιών, που θα μεταφέρουν όλο το πλέγμα της θεατρικής πράξης (σκηνικά, κοστούμια, μουσική, κίνηση)–, προγραμματισμό θεατρικών αναλογίων, συζητήσεων, εκπαιδευτικών, καλλιτεχνικών αλλά και κοινωνικών δραστηριοτήτων, διά ζώσης ή και διαδικτυακά. Σε αυτές μπορούν να εμπλακούν ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτές, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι, φωτιστές, ηχολήπτες, εικαστικοί κ.λπ., ώστε τα παιδιά να συμμετάσχουν σε ολοκληρωμένα σχέδια δημιουργίας.

Αν το εγχείρημα αγκαλιαστεί και οργανωθεί από τους ιθύνοντες (πρωτίστως από το υπουργείο Παιδείας), τότε η οικονομική του στήριξη, παρά τις όποιες γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, θα επιφέρει μια σημαντικότατη προσέγγιση του κόσμου των τεχνών με τον κόσμο της δημόσιας εκπαίδευσης, δημιουργώντας μια σχέση με ιδιαίτερα ευεργετικά αποτελέσματα, κοινωνικά και εκπαιδευτικά.

Για παράδειγμα, υπάρχει συγκεκριμένη προτεραιότητα στα προγράμματα ΕΣΠΑ και τα διαθέσιμα κονδύλια, που είναι δυνατόν να δεσμευθούν εφόσον υπάρξει άμεσα απόφαση από την πολιτεία, υπάρχει δυνατότητα ενίσχυσης από τον τακτικό προϋπολογισμό, κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης, ακόμη και κονδύλια από τους δήμους. Αυτά τα χρήματα, κατανεμημένα με διαφάνεια ανά εκπαιδευτική μονάδα και ομάδα καλλιτεχνών, είναι βέβαιο ότι θα μπορούσαν να στηρίξουν οικονομικά μεγάλο τμήμα των χειμαζόμενων ανθρώπων της τέχνης.

Τα παραπάνω δεν αποτελούν ουτοπική πρόταση, αλλά ρεαλιστική προοπτική. Το θεσμικό και νομοθετικό καθεστώς το επιτρέπει, κονδύλια βρίσκονται. Αρκεί να υπάρξει η πολιτική βούληση, η κινητοποίηση των σχολικών κοινοτήτων, ώστε να εμπλακούν σε ένα τέτοιο εγχείρημα, και, παράλληλα, να πεισθούν σύλλογοι εκπαιδευτικών και γονέων ότι το δημόσιο σχολείο διαθέτει πολλές και πολλαπλές δυνατότητες συμπόρευσης και συνδημιουργίας με την κοινωνία και η συγκεκριμένη είναι μία από αυτές. Αυτό ζητούμε, ως κάτι εφικτό, που μπορεί και πρέπει να γίνει άμεσα, για τη στήριξη των ανθρώπων της τέχνης στη χώρα, αλλά και για να ενθαρρυνθεί μια άλλη σχέση με τον πολιτισμό και να δοθεί επιτέλους έμφαση στην ανάπτυξη όλων των ικανοτήτων των παιδιών και των εφήβων. Το σχολείο πρέπει να είναι ο χώρος όπου, μετά την τραυματική εμπειρία της πανδημίας και μέσα από την ενίσχυση παράλληλων καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων και δράσεων, θα καλλιεργηθούν η κοινωνική συνοχή και η δημιουργική σκέψη.

Την παραπάνω πρόταση στηρίζουν πολλοί ηθοποιοί, σκηνοθέτες, μεταφραστές, σκηνογράφοι, συνθέτες, λογοτέχνες, θεατρολόγοι, εκπαιδευτικοί. Ανάμεσά τους οι Κώστας Βόμβολος, Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Θανάσης Βλαβιανός, Γιάννης Αναστασάκης, Βασίλης Βαφέας, Εφη Γιαννοπούλου, Ιώ Βουλγαράκη, Θανάσης Δήμου, Γιάννης Καλαβριανός, Βασίλης Κουκαλάνι, Γιάννης Λεοντάρης, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Μανώλης Μαυροματάκης, Νίκος Χατζόπουλος, Γιώργος Χριστιανάκης, Γιάννης Μόσχος, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Κατερίνα Πολέμη, Αργύρης Ξάφης, Θανάσης Παπαγεωργίου, Σοφία Σεϊρλή, Λένα Πλάτωνος, Στάθης Δρογώσης, Παντελής Δεντάκης κ.ά.

*Όποιος επιθυμεί να συνυπογράψει την Πρωτοβουλία-Πρόταση Στήριξης των Καλλιτεχνών μπορεί να στείλει μήνυμα στην επίσημη σελίδα που υπάρχει στο Facebook με το όνομα και την ιδιότητά του.

(Πηγή: efsyn.gr)

REUTERS/TATYANA MAKEYEVA

Ο κορωνοϊός SARS-CoV-2 που προκαλεί τη νόσο Covid-19, μπορεί να μην είναι τόσο χαμαιλέοντας στις μεταμορφώσεις όσο ο ιός της γρίπης, όμως ακόμη και όταν αρχίσουν οι εμβολιασμοί, η εξέλιξη του δεν θα σταματήσει και στην πορεία μπορεί να γίνει πιο ανθεκτικός. Γι’ αυτό, χρειάζεται συνεχής εγρήγορση, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες, καθώς στις λοιμώδεις νόσους οι νόμοι του Δαρβίνου είναι εξίσου σημαντικοί με τους νόμους του Παστέρ.

Με άλλα λόγια, η φυσική επιλογή στους μικροοργανισμούς μπορεί να τους μεταμορφώσει μέσω της εξέλιξης τους. Όπως τα βακτήρια αναπτύσσουν αντίσταση στα αντιβιοτικά, οι ιοί μπορούν να εξελιχθούν και να γίνουν πιο ανθεκτικοί στα εμβόλια.

Όπως επισημαίνουν σε δημοσίευση τους στο περιοδικό βιολογίας «PLoS Biology» οι καθηγητές βιολογίας Ντέηβιντ Κένεντι και ‘Αντριου Ριντ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, ειδικοί στην ανάπτυξη της ιικής αντίστασης στα εμβόλια, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», υπάρχει μια μικρή πιθανότητα η εξέλιξη του νέου κορωνοϊού να υποσκάψει σταδιακά την αποτελεσματικότητα της πρώτης γενιάς εμβολίων.

«Όπως έχουμε δει με άλλες νόσους, όπως η πνευμονία, η εξέλιξη αντίστασης μπορεί γρήγορα να καταστήσει τα εμβόλια αναποτελεσματικά. Μαθαίνοντας από την προηγούμενη εμπειρία και εφαρμόζοντας αυτή τη γνώση στο σχεδιασμό των εμβολίων, μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε σε βάθος χρόνου τη θετική επίπτωση των εμβολίων κατά της Covid-19», ανέφερε ο Κένεντι.

Μεταξύ άλλων, οι δύο επιστήμονες προτείνουν τα ρινοφαρυγγικά δείγματα που συλλέγονται από εθελοντές στη διάρκεια των κλινικών δοκιμών των διαφόρων εμβολίων, να αναλύονται για τον προσδιορισμό του ιικού φορτίου τους (της ανιχνεύσιμης ποσότητας του κορωνοϊού), έτσι ώστε να υπάρχει ένας διαχρονικός δείκτης για το πώς εξελίσσεται η μεταδοτικότητα του.

Επισημαίνουν ότι το «φρενάρισμα» της μετάδοσης του ιού μέσω των εμβολιασμών αποτελεί παράγοντα-κλειδί για την εξέλιξη της αντίστασης του, καθώς όσο λιγότερο μεταδίδεται ο ιός, τόσο ελαχιστοποιούνται οι ευκαιρίες που έχει για να μεταλλαχθεί και έτσι, μέσω της διαδικασίας της φυσικής επιλογής- να αναδειχθούν νέα ισχυρότερα στελέχη.

Οι ερευνητές ακόμη προτείνουν τα γενετικά δεδομένα που αποκτώνται μέσω των ρινοφαρυγγικών δειγμάτων, να χρησιμοποιούνται για να παρακολουθείται κατά πόσο όντως στην πορεία συμβαίνει η εξέλιξη του ιού ως απάντηση στα εμβόλια. Για παράδειγμα, η ανίχνευση γενετικών διαφορών λόγω μεταλλάξεων ανάμεσα στα γονιδιώματα του κορωνοϊού από εμβολιασμένους ανθρώπους, σε σχέση με γονιδιώματα του ιού από άτομα που δεν έχουν εμβολιαστεί αλλά είχαν κάνει εικονικό εμβόλιο (πλασίμπο), θα παράσχει την αναγκαία σύγκριση για να διαπιστωθεί κατά πόσο ο ιός εξελίσσεται υπό την πίεση των εμβολίων.

Ακόμη, η μελέτη εισηγείται την ανάλυση των δειγμάτων αίματος που λαμβάνονται στη διάρκεια των κλινικών δοκιμών των εμβολίων, προκειμένου να διαπιστωθεί, μέσω μέτρησης των αντισωμάτων και των Τ-λεμφοκυττάρων, κατά πόσο υπάρχει πλεονάζουσα ανοσία στους εμβολιαζόμενους.

«Όπως η συνδυαστική θεραπεία με αντιβιοτικά καθυστερεί την εξέλιξη της αντίστασης στα φάρμακα αυτά, τα εμβόλια που έχουν σχεδιαστεί για να προκαλούν μια πλεονάζουσα ανοσιακή αντίδραση -ή μία κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα ενθαρρύνεται να στοχεύσει σε πολλαπλά σημεία στην επιφάνεια του ιού- μπορεί επίσης να καθυστερήσει την εξέλιξη της αντίστασης απέναντι στα εμβόλια. Αυτό συμβαίνει, επειδή ο κορωνοϊός θα πρέπει να αποκτήσει αρκετές μεταλλάξεις, αντί για μία μόνο, προκειμένου να επιβιώσει από την επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου», τόνισε ο δρ Ριντ.

Γενικά πάντως, οι ερευνητές φαίνονται αισιόδοξοι ότι ο νέος κορωνοϊός δεν θα γίνει ανθεκτικός στα εμβόλια. Ούτε τα βακτήρια ούτε οι ιοί αναπτύσσουν αντίσταση στα εμβόλια τόσο εύκολα, όσο κάνουν με άλλα φάρμακα. Για παράδειγμα, το εμβόλιο της ευλογιάς ποτέ δεν έχασε την αποτελεσματικότητα του, ούτε τα εμβόλια για την ιλαρά και την πολιομυελίτιδα, παρά την πολυετή χρήση τους.

Αντίθετα, τα αντιβιοτικά γρήγορα σχεδόν αχρηστεύονται. Εν μέρει η διαφορά οφείλεται στο ότι τα εμβόλια γενικά πυροδοτούν μια ευρύτερη και πιο ποικιλόμορφη της φυσικής ανοσίας, ενώ ένα αντιβιοτικό έχει μια πιο στενή στόχευση. Επίσης τα εμβόλια δρουν προτού ο παθογόνος μικροοργανισμός προλάβει να πολλαπλασιαστεί στον οργανισμό, ενώ όταν τα αντιβιοτικά ή άλλα φάρμακα χορηγούνται, το βακτήριο ή ο ιός-στόχος έχει ήδη αναπαραχθεί στο σώμα του ασθενούς.

Μερικές φορές πάντως, οι ιοί αναπτύσσουν αντοχή στα εμβόλια, αλλά δεν είναι πολύ συνηθισμένο. Έως τώρα δεν υπάρχουν ενδείξεις, σύμφωνα με τον Κένεντι, ότι τα πρώτα υπό δοκιμή εμβόλια για τον κορωνοϊό (mRNA και άλλα) οδηγούν στην ανάπτυξη αντίστασης, αλλά το ζήτημα θα πρέπει να παρακολουθείται και, αν χρειαστεί, οι δημιουργοί των εμβολίων να αναπροσαρμόσουν τη σύνθεση τους.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.3001000

 (Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Μια πρόσφατη έρευνα στη Βρετανία βρήκε ότι μόνο ο ένας στους πέντε ανθρώπους απομονώνεται πραγματικά για δέκα μέρες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων

Καθώς συσσωρεύονται περισσότερα δεδομένα για το πόσο διαρκεί η πιο μολυσματική και μεταδοτική φάση της νόσου Covid-19 στους περισσότερους ανθρώπους – συνήθως από δύο μέρες πριν την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων έως πέντε μέρες μετά – οι επιστήμονες και οι αρμόδιες υγειονομικές αρχές των κρατών αντιμετωπίζουν ένα δίλημμα: μήπως θα έπρεπε να μειωθεί η διάρκεια της συνιστώμενης απομόνωσης των ασθενών, εάν μάλιστα κάτι τέτοιο τους δώσει μεγαλύτερο κίνητρο να υπακούουν στις άνωθεν οδηγίες;

Το Σεπτέμβριο η Γαλλία μείωσε από 14 σε επτά τις απαιτούμενες μέρες απομόνωσης των ατόμων που διαγιγνώσκονται με τον κοροναϊό SARS-CoV-2. Η Γερμανία εξετάζει την περαιτέρω μείωση στις πέντε μέρες, ενώ και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», τα οποία μέχρι σήμερα συνιστούν ελάχιστη απομόνωση διάρκειας δέκα ημερών από την αρχή της Covid-19, εξετάζουν να μικρύνουν αυτό το χρονικό διάστημα. Πιθανώς θα εκδώσουν νέες οδηγίες, ίσως και την επόμενη εβδομάδα, σύμφωνα με πηγές (δύο ομοσπονδιακούς αξιωματούχους) που είναι σε γνώση των σχετικών συζητήσεων. Τον Ιούλιο τα DCD είχαν περιορίσει τη συνιστώμενη περίοδο απομόνωσης από 14 σε δέκα μέρες.

Μια πρόσφατη έρευνα στη Βρετανία βρήκε ότι μόνο ο ένας στους πέντε ανθρώπους απομονώνεται πραγματικά για δέκα μέρες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων. «Ακόμη κι αν κάνουμε περισσότερα τεστ, αν δεν μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι θα αυτο-απομονωθούν, τότε δεν νομίζω ότι θα μπορέσουμε να ελέγξουμε την εξάπλωση του κορονοϊού», δήλωσε η λοιμωξιολόγος δρ Μάγκε Τσέβικ του Πανεπιστημίου Σεντ ‘Αντριους της Σκωτίας, επικεφαλής πρόσφατης σημαντικής μεγάλης μελέτης στο ιατρικό περιοδικό «Lancet Microbe», σύμφωνα με την οποία είναι πιθανότερο κάποιος φορέας του κοροναϊού SARS-CoV-2 να τον μεταδώσει έως την πέμπτη μέρα από την έναρξη των συμπτωμάτων του.

Η μελέτη (μετα-ανάλυση) επιβεβαιώνει ότι ένας άνθρωπος είναι πιο μεταδοτικός στο αρχικό στάδιο της λοίμωξης Covid-19, όταν συνήθως έχει μεγαλύτερο ιικό φορτίο. Γι’ αυτό, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι κρίσιμη η έγκαιρη απομόνωση όσων έχουν μολυνθεί. Προηγούμενες έρευνες είχαν καταλήξει στην εκτίμηση ότι οι άνθρωποι είναι πιο μεταδοτικοί μία έως δύο μέρες πριν την έναρξη των συμπτωμάτων. Σε συνδυασμό και με τη νέα μελέτη, η πρώτη εβδομάδα της λοίμωξης φαίνεται να είναι η πιο επικίνδυνη για μετάδοση.

Διάγνωση κατόπιν εορτής

Ένα βασικό πρόβλημα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι ότι πολλοί άνθρωποι κάνουν τεστ κοροναϊού αφού περάσουν τουλάχιστον μία έως δύο μέρες, αφότου αρχίσουν να νιώθουν άρρωστοι. Αν προστεθεί και η καθυστέρηση δύο έως τριών ημερών για να βγουν τα αποτελέσματα του μοριακού τεστ, τότε συχνά μαθαίνει κανείς ότι έχει μολυνθεί από τον κοροναϊό, όταν πια πλησιάζει προς το τέλος της πιο μεταδοτικής περιόδου του (το πρόβλημα είναι μικρότερο με τα γρήγορα τεστ ανίχνευσης αντιγόνου). Γι’ αυτό, ολοένα περισσότεροι επιστήμονες τάσσονται υπέρ της σύντμησης της διάρκειας απομόνωσης.

Από την άλλη, λίγοι ασθενείς που έχουν μεγάλο ιικό φορτίο ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να αποβάλουν τον ιό στο περιβάλλον ακόμη και 20 μέρες -καμιά φορά έως και τρεις μήνες- μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Με δεδομένο όμως ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αρρωσταίνουν ήπια από τον κοροναϊό και τον μεταδίδουν για περίπου μία εβδομάδα, το δίλημμα είναι προφανές: πρέπει οι υγειονομικές αρχές να μικρύνουν το χρόνο απομόνωσης (ιδίως αν αυτό σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι θα συμμορφωθούν) ή η απομόνωση δεν πρέπει να συντομευθεί, προκειμένου να καλύπτει σχεδόν κάθε περιστατικό, έστω και με μεγαλύτερο τίμημα για την κοινωνία και την οικονομία;

Λοιμωξιολόγοι όπως η δρ Τσέβικ τάσσονται πλέον υπέρ της πενθήμερης απομόνωσης. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο δρ Μάικλ Μίνα της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ τονίζει ότι «αν ακόμη κι αν κάνει κάποιος αμέσως το μοριακό τεστ PCR, την πρώτη κιόλας μέρα των συμπτωμάτων του, εωσότου πάρει τα αποτελέσματα, το 90% της αποβολής του κοροναϊού στο περιβάλλον του θα έχει ολοκληρωθεί, καθώς, όπως έδειξε και η νέα μετα-ανάλυση, το «παράθυρο» μετάδοσης είναι πολύ σύντομο».

Σύμφωνα με τον επιδημιολόγο Στέφαν Μπάραλ του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, αν μια μικρότερη περίοδος απομόνωσης ενθαρρύνει περισσότερους ανθρώπους να αυτό-απομονωθούν, το όφελος θα είναι μεγαλύτερο από τον όποιο αυξημένο κίνδυνο για την κοινότητα, επειδή λίγοι ασθενείς θα συνεχίσουν να αποβάλουν ένα μικρό ιικό φορτίο μετά την πέμπτη μέρα από την έναρξη των συμπτωμάτων τους. Σε αυτό δήλωσε σύμφωνη και η ιολόγος ‘Αντζελα Ρασμούσεν του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν της Ουάσιγκτον.

Σημειωτέον ότι οι ασυμπτωματικοί ασθενείς φαίνεται συνήθως να «καθαρίζουν» τον κοροναϊό ακόμη πιο γρήγορα από το σώμα τους (αλλά στο μεταξύ έχουν κάνει τη «ζημιά» σε άλλους γύρω τους). Οι ηλικιωμένοι μεταδίδουν τον ιό για περισσότερες μέρες από ό,τι οι νέοι και τα παιδιά, είναι όμως πολύ σπάνιο να είναι μεταδοτικοί μετά από εννέα μέρες λοίμωξης.

Επειδή η μεταδοτικότητα του κοροναϊού κορυφώνεται αρκετά γρήγορα, μια συνέπεια είναι ότι κινδυνεύουν περισσότερο να κολλήσουν οι γιατροί και νοσηλευτές στις απλές κλινικές νοσηλείας και όχι στις μονάδες εντατικής θεραπείας, όπου όταν πια φθάνει ο ασθενής, βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και συνήθως δεν είναι πια τόσο μεταδοτικός.

Η Τσέβικ συμβουλεύει να απομονώνεται μόνος του όποιος νιώθει το παραμικρό σύμπτωμα, όπως ενοχλήσεις στο λαιμό και πόνους στο κεφάλι ή στους μυς (αν και αυτά τα συμπτώματα μπορεί κάλλιστα να αφορούν άλλες λοιμώξεις, όπως ένα απλό κρυολόγημα) και να κάνει αργότερα ένα γρήγορο τεστ για να επιβεβαιώσει αν έχει κοροναϊό ή όχι. Χρήσιμα θα είναι εν προκειμένω τα νέα κατ’ οίκον γρήγορα τεστ, που θα δείχνουν άμεσα αν κάποιος έχει κοροναϊό.

(Πηγή: in.gr)

Ένας γιατρός πιστός στο λειτούργημα του πρόσφερε τις υπηρεσίες του ενώ ο ίδιος υπέφερε από τους πόνους και είχε ορό στο χέρι.

Πρόκειται για τον χειρουργό Νίκο Ξημέρη ο οποίος ενώ είχε εφημερία στο Βενιζέλειο νοσοκομείο υπέστη κολικό του νεφρού με αποτέλεσμα να του χορηγήσουν ενδοφλέβια παυσίπονη αγωγή.

Ο Χειρουργός Επιμελητής Β του νοσοκομείο δεν παράτησε το πόστο του και παρά τους πόνους που είχε, πρόσφερε τις ιατρικές του υπηρεσίες στους ασθενείς που τον είχαν ανάγκη.

Όπως βλέπεται και στο βίντεο, ο χειρουργός με τον ορό στο χέρι ράβει τον ασθενή που είχε τραυματιστεί στο πρόσωπο

Τέτοιοι άνθρωποι τιμάνε τον όρκο τους…

(Πηγή: cretapost.gr)

Έκκληση σε όλους τους φοιτητές που βρίσκονται στο 4ο, 5ο και 6ο έτος των σπουδών τους στην Ιατρική να συνεισφέρουν στον αγώνα που διεξάγεται αυτή τη στιγμή για την προστασία και την υπεράσπιση της Υγείας, απευθύνει ο Σύλλογος Φοιτητών Ιατρικής του ΑΠΘ.

«Τώρα που στην πόλη μας ο πόλεμος ενάντια στην πανδημία κλιμακώνεται, οι φοιτητές Ιατρικής, μελλοντικοί γιατροί έχουμε ευθύνη να μην κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Θέτουμε άμεσα τους εαυτούς μας στη διάθεση των νοσοκομείων της πόλης, των αυριανών συναδέλφων που δίνουν την «μητέρα» των μαχών ενάντια στον κοροναϊό. Καλούμε κάθε συμφοιτητή και συμφοιτήτρια που βρίσκεται στο 4ο, 5ο και 6ο έτος, να συνεισφέρουμε στον αγώνα που διεξάγεται αυτή τη στιγμή για την προστασία και την υπεράσπιση της υγείας του λαού…Επιλέγουμε να μην μείνουμε αμέτοχοι μπροστά στην οριακή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, έχουμε διάθεση να συμβάλλουμε πλάι στους εργαζόμενους» αναφέρεται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση του Συλλόγου.

Συντονισμός δράσεων

Παράλληλα ο Σύλλογος ζητά να διασφαλιστούν, προηγουμένως, όλα τα απαραίτητα μέτρα ατομικής ασφάλειας των φοιτητών που θα συμβάλλουν σ’ αυτή την προσπάθεια και καλεί στους Φοιτητικούς Συλλόγους των Ιατρικών Σχολών όλης της Ελλάδας για τον συντονισμό της δράσης.

Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι ο Σύλλογος στηρίζει τις πρωτοβουλίες της ΟΕΝΓΕ και ζητά από την κυβέρνηση : άμεση επίταξη του ιδιωτικού τομέα υγείας και ένταξή του στο κρατικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας, μαζικές προσλήψεις γιατρών, νοσηλευτών και αναγκαίου μόνιμου προσωπικού στην Υγεία, μονιμοποίηση των χιλιάδων συμβασιούχων εργαζόμενων και πλήρωση όλων των κενών οργανικών θέσεων, να εξασφαλιστεί επάρκεια σε ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό του προσωπικού, να επιταχτούν τα αναγκαία υλικά για την υποδομή του δημόσιου συστήματος Υγείας και τον άμεσο εφοδιασμό των υγειονομικών, να επαναλειτουργήσουν και να στελεχωθούν τα Νοσοκομεία «Λοιμωδών» και «Παναγία» στη Θεσσαλονίκη, να ληφθούν μέτρα για την αποσυμφόρηση στα ΜΜΜ και να τηρούνται όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας στα σχολεία και τους εργασιακούς χώρους.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

INTIME NEWS/ΚΑΠΑΝΤΑΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Η  Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. (Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας) έστειλε επιστολή προς τον υπουργό Υγείας, Βασίλη Κικίλια, τον υφυπουργό Υγείας, Βασίλη Κοντοζαμάνη, τα μέλη της Γ.Σ. ΟΕΝΓΕ, τους προέδρους Ενώσεων και διάφορους αρμόδιους φορείς αναφορικά με τις δηλώσεις του υπουργού Υγείας για το νοσοκομείο και την πόλη της Δράμας, σε συνέντευξή του. Η ΟΕΓΝΕ περιγράφει τη δραματική κατάσταση στα νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας και κάνει έκκληση για άμεση πρόσληψη προσωπικού.

Συγκεκριμένα η επιστολή αναφέρει:
«Ο υπουργός Υγείας σε συνέντευξή του σε τηλεοπτικό σταθμό, λίγα λεπτά μετά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις της Πρόεδρου της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών για ενίσχυση με γιατρούς του νοσοκομείου της Δράμας, δήλωσε: “δεν έχει πρόβλημα το νοσοκομείο της Δράμας, έχει η πόλη της Δράμας».

Θέλει θράσος να ισχυρίζεσαι ότι δεν έχει πρόβλημα το νοσοκομείο της Δράμας όταν:
–    Εργάζονται μόλις 64 γιατροί (50 μόνιμοι και 14 επικουρικοί) από  τους 107 που προβλέπει ο «κουτσουρεμένος οργανισμός του 2012».
–    7 από τις 11 οργανικές θέσεις μόνιμων γιατρών παθολόγων είναι κενές.
–    4 παθολόγοι και 1 πνευμονολόγος περιθάλπουν 140 ασθενείς με λοίμωξη Covid-19, οι οποίοι κάνουν 10 εφημερίες το μήνα ο καθένας.
–    Πάνω από 100 εργαζόμενοι έχουν νοσήσει από Covid -19.
–    Για να μπαλώσουν όπως-όπως τα κενά μετακινούν έναν παθολόγο από το Νοσοκομείο Σερρών στο οποίο νοσηλεύονται κατά τη διάρκεια του 2ου επιδημικού κύματος κατά μέσο όρο 120-140 ασθενείς με λοίμωξη Covid-19 και στο οποίο από τους 13 παθολόγους που προβλέπει ο οργανισμός υπηρετούν μόλις 7.

Σε ασφυκτικό κλοιό η Βόρεια Ελλάδα

Και ενώ η Βόρεια Ελλάδα βρίσκεται σε ασφυκτικό κλοιό από την πανδημία και τα νοσοκομεία στενάζουν κάτω από το βάρος των τραγικών ελλείψεων, ακόμα και τώρα, κάνουν συνεντεύξεις για να επιλέξουν ποιόν από τους 4 υποψήφιους γιατρούς θα προσλάβουν, για τη μία και μοναδική θέση παθολόγου που προκηρύχθηκε για το νοσοκομείο Σερρών τον 2/2020!
Επιβάλλεται να μη χαθεί άλλο πολύτιμος χρόνος!

1. Άμεσα, χωρίς καμία καθυστέρηση, να διοριστούν σε μόνιμες θέσεις και οι 4 παθολόγοι που υπέβαλλαν υποψηφιότητα για τη μία θέση στο νοσοκομείο Σερρών και να συνεπικουρήσει ιατρικό προσωπικό το νοσοκομείο Δράμας μέχρι να εξομαλυνθεί η κατάσταση.
2. Άμεση ένταξη, υποχρεωτικά, όλων των ιδιωτών παθολόγων και πνευμονολόγων του νόμου Δράμας στο σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας με τους ίδιους μισθολογικά και εργασιακά όρους με τους μόνιμους ιατρούς του ΕΣΥ για την αντιμετώπιση της έκτακτης κατάστασης. Δεν είναι δυνατό σε συνθήκες πανδημίας, με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης, να παροπλίζεται και να μένει αναξιοποίητο, ένα μεγάλο ποσοστό του ιατρικού δυναμικού της χώρας.
3.  Προκήρυξη ΣΗΜΕΡΑ των 50 κενών οργανικών θέσεων γιατρών, που υπάρχουν στο νοσοκομείο Δράμας.
4.  Μονιμοποίηση ΤΩΡΑ των 14 επικουρικών γιατρών του νοσοκομείου Δράμας.
5.  Μονιμοποίηση ΤΩΡΑ των 68 συμβασιούχων νοσηλευτών και όλων των συμβασιούχων ανεξαρτήτου ειδικότητας.
   ΥΓ.: Η αξιωματική αντιπολίτευση ας μην κάνει την ανήξερη. Η τραγική κατάσταση στο νοσοκομείο της Δράμας, συνολικά του εμπορευματοποιημένου δημόσιου συστήματος υγείας, έχει και τη δική της σφραγίδα!»

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Όχι αρκετοί γιατροί, όχι αρκετές κλίνες: στα Βαλκάνια, εύθραυστες υγειονομικές υπηρεσίες βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού με την κατακόρυφη άνοδο των κρουσμάτων του κορονοϊού, μια κατάσταση που φέρνει σε μερικούς στο νου το χάος των πολέμων στα χρόνια του 1990.

Ο εφιάλτης όλων, η υγειονομική κατάρρευση, αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα σε μια φτωχή περιοχή, η οποία είχε αρχικά συγκρατήσει την πανδημία υιοθετώντας εκτεταμένα υποχρεωτικά μέτρα.

Στη Βοσνία, ένας γιατρός αφηγείται στο Γαλλικό Πρακτορείο, ζητώντας να μην κατονομασθεί, πως δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στους πολλούς ασθενείς, των οποίων η ζωή κρέμεται από μια κλωστή.

«Η κατάσταση μου θυμίζει τον πόλεμο και υπάρχει κίνδυνος να επιδεινωθεί στη διάρκεια του χειμώνα. Μπορούμε να κάνουμε δουλειά τριών ανθρώπων, αλλά όχι πέντε».

Το δεύτερο κύμα είναι πολύ πιο ισχυρό απ’ αυτό της άνοιξης, αποκαλύπτοντας τις ελλείψεις υγειονομικών συστημάτων που πάσχουν από έλλειψη πόρων, γιατρών ή νοσηλευτών, οι οποίοι έχουν φύγει για τη δυτική Ευρώπη.

Τα δυτικά Βαλκάνια γνωρίζουν μια μαζική μετανάστευση, ιδιαίτερα των μορφωμένων νέων που θέλουν να ξεφύγουν από την ανεργία, τη διαφθορά και τους χαμηλούς μισθούς.

Από την αρχή της κρίσης, τον Μάρτιο, έχουν καταγραφεί σχεδόν 10.000 νεκροί, σχεδόν οι μισοί από τους οποίους στη διάρκεια του τελευταίου μήνα.

«Δεν υπάρχει θέση» 

Η Βοσνία, η Βόρεια Μακεδονία ή το Μαυροβούνιο περιλαμβάνονται στις πρώτες δέκα χώρες της Ευρώπης όσον αφορά την αναλογία της θνητότητας προς τον αριθμό των κατοίκων, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου.

Όμως οι κυβερνήσεις, πιεσμένες πολύ από τους οικονομικούς καταναγκασμούς, δεν επέβαλαν και πάλι δραστικά μέτρα, προτιμώντας να θέσουν σε εφαρμογή περιορισμούς στα ωράρια λειτουργίας των εστιατορίων και των μπαρ.

Ακόμη και πριν από την πανδημία, τα Βαλκάνια κατέγραφαν από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη αναλογίες γιατρών έναντι του πληθυσμού, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Σήμερα ο αριθμός των γιατρών έχει μειωθεί ακόμη περισσότερο εξαιτίας των μολύνσεων.

Στη Σερβία, συνολικά 2.000 γιατροί χρειάστηκε να αυτοαπομονωθούν, την ώρα που τα νοσοκομεία κατακλύζονται από ασθενείς.

«Ποτέ δεν είχα δει κάτι τέτοιο σε όλη την καριέρα μου», είπε προχθές, Παρασκευή, με φωνή που έτρεμε στο τηλεοπτικό κανάλι N1 ο Ράντε Πάνιτς, πρόεδρος ενός συνδικάτου των Σέρβων γιατρών.

«Δεν είχα θέση για ασθενείς που θεωρούνται ιατρικά νέοι, δεν είχα πουθενά να τους μεταφέρω», συνέχισε ο αναισθησιολόγος αυτός, ο οποίος εργάζεται στην «κόκκινη ζώνη» ενός νοσοκομείου Covid-19.

«Επαφές» 

Το Βελιγράδι δεν έχει πλέον διαθέσιμες νοσοκομειακές κλίνες και οι αρχές προσπαθούν υπό πίεση να δημιουργήσουν δύο καινούρια νοσηλευτικά ιδρύματα.

Το Κόσοβο, όπου η έλλειψη γιατρών υποχρέωνε ήδη πριν από την κρίση τους κατοίκους να πηγαίνουν στις γειτονικές χώρες, εξετάζει το ενδεχόμενο να μετατρέψει παλιά ξενοδοχεία σε πρόχειρα νοσοκομεία.

Ο 33χρονος Βεπρίμ Μορίνα, προπονητής αθλημάτων, μολύνθηκε από τον ιό, όμως τον έδιωξαν όταν πήγε σε νοσοκομείο της Πρίστινα.

Ο γιατρός «μου είπε να πάρω τα φάρμακά μου στο σπίτι μου», λέει στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Κατάφερε να βρει μια νοσηλεύτρια για να τον νοσηλεύσει κατ’οίκον, όπως κάνουν όλοι όσοι έχουν τα μέσα. Για να έχεις μια κλίνη σε νοσοκομείο, πρέπει να έχεις «επαφές» και «πολλή τύχη».

Στη γειτονική Αλβανία, τουλάχιστον 300 εύποροι ασθενείς αναχώρησαν με ιατρικές πτήσεις για το εξωτερικό, κυρίως για την Τουρκία. Το κόστος καθενός απ’ αυτά τα ταξίδια για λόγους νοσηλείας ανέρχεται σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ.

Η κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας επιτάσσει από την πλευρά της ιδιωτικά νοσοκομεία, καθώς τα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα είναι υπερπλήρη.

«Γίνεται όλο και πιο δύσκολο», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Υγείας Βένκο Φιλίπτσε.

Η ελπίδα του εμβολίου 

Μπροστά σε κλινικές των Σκοπίων, οικογένειες ασθενών φέρνουν φαγητό και μερικές φορές φάρμακα.

«Καταστροφή και αποδιοργάνωση. Κανένας δεν απαντάει στα τηλέφωνα επί ώρες», αφηγείται ένας άνδρας που προσπάθησε να πάρει πληροφορίες για έναν συγγενή. Το ιατρικό προσωπικό «δίνει μάχη, όμως δεν μπορούν να κάνουν τα πάντα».

Στη λοιμωξιολογική κλινική της Πρίστινα, η οποία ξεχειλίζει, οι οικογένειες βοηθούν κι αυτές. «Δεν είναι το καλύτερο, εξαιτίας του κινδύνου, όμως ο μεγάλος αριθμός των ασθενών και ο μικρός αριθμός των γιατρών υποχρεώνουν τις οικογένειες να μένουν (με τους ασθενείς)», λέει η Γεχόνα Ζίτια, η οποία περιποιείται τον άρρωστο σύζυγό της.

Οι Κροάτες γιατροί έχουν προειδοποιήσει κι αυτοί για ελλείψεις προσωπικού και εξοπλισμού, με επιστολή τους, την οποία υπογράφουν έξι επαγγελματικές οργανώσεις. Περισσότεροι από 2.100 ασθενείς νοσηλεύονται και το σύστημα «θα καταρρεύσει», αν ο αριθμός αυτός φθάσει τις 3.000, προειδοποιούν.

Οι αρχές της περιοχής κινούνται ανάμεσα στην υγειονομική κατεπείγουσα ανάγκη και την ανάγκη να προστατευθούν εύθραυστες οικονομίες.

«Είμαστε υπερβολικά φτωχοί για να επαναλάβουμε δύο φορές το σύνολο» των περιορισμών, υπογραμμίζει ο Κροάτης οικονομολόγος Λιούμπο Γιούρτσιτς.

Στη Βοσνία, σχεδόν τα πάντα παραμένουν ανοικτά, εμπορικά καταστήματα, κινηματογράφοι, αίθουσες γυμναστηρίων, καθώς η χώρα δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει μέτρα αρωγής προς τις επιχειρήσεις ή τους εργαζομένους τους.

Η Γιασμίνα Σμάγιτς, επικεφαλής των ομάδων που περιθάλπουν τις πιο δύσκολες περιπτώσεις στο νοσοκομείο της Τούζλα, θα ήθελε περισσότερα μέτρα, καθώς φοβάται «καταστροφικές συνέπειες».

Βασίζει όλες τις ελπίδες της στα εμβόλια.

«Το εμβόλιο μου δίνει ελπίδα, αν έχουμε πρόσβαση σ’ αυτό σε όχι πάρα πολύ καιρό».

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Πάνε κιόλας έντεκα μήνες από τότε που ο κορονοϊός μας χτύπησε την πόρτα, και η ζωή μας έχει αλλάξει ριζικά… Εκτός από την μάσκα, οι αποστάσεις που πρέπει να κρατάμε από όλους είναι απαραίτητες, ενώ πολλές φορές αποφεύγω ακόμη και να αγκαλιάσω τα παιδιά μου επειδή φοβάμαι.

Στην πρώτη καραντίνα, αυτό που έλειπε περισσότερο απ’ όλα ήταν η επαφή με τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Λαχταρούσα να κλείσω στην παλάμη μου τα χέρια των γονιών μου για να τους παρηγορήσω ή να αγκαλιάσω τις φίλες μου για να παρηγορηθώ. Μου έλειπαν οι συγκεντρώσεις των συγγενών στο σπίτι και οι παιδικές φωνές στην γειτονιά. Με τους περισσότερους κοντινούς μου ανθρώπους μιλούσα μόνο στο τηλέφωνο ή στο skype κι αυτό μου στοίχιζε πολύ συναισθηματικά!

Αργότερα, όταν τελείωσε το lockdown, τα πράγματα δεν έγιναν ευκολότερα για μένα. Ναι μεν μπορούσα να συναντήσω όποιον ήθελα, αλλά από απόσταση δύο μέτρων. Η ζεστή αγκαλιά εκείνων που αγαπώ μου έλειπε αφόρητα και τίποτα δεν μπορούσε να με παρηγορήσει. Όταν συνατιόμασταν, μάλιστα, έτρεχα ασυναίσθητα να τους αγκαλιάσω και τελευταία στιγμή θυμόμουν πως δεν πρέπει – ώσπου συνέβη κάτι που δεν είχα φανταστεί…

Δυο μέρες πριν ανακοινωθεί το δεύτερο lockdown, βρέθηκα με τους αγαπημένους μου φίλους και δεν επιχείρησα ούτε καν μηχανικά να τους αγκαλιάσω. Το σώμα και το μυαλό μου έχουν πλέον αποδεχτεί αυτήν την κατάσταση και σταδιακά, η ανάγκη για αγκαλιά δεν είναι τόσο μεγάλη, όσο ήταν πριν την εμφάνιση του κορονοϊού. 

Εκτός απ’ αυτό, όμως, έχει αλλάξει και κάτι ακόμα στη ζωή μου: μερικές φορές, δεν νιώθω καν την ανάγκη να επικοινωνήσω με άλλους ανθρώπους. Μόλις τελειώσω με τις υποχρεώσεις της ημέρας και βάλω τα παιδιά για ύπνο, μου αρέσει να απομονώνομαι στα βιβλία ή τις σειρές μου, και δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν. Αποφεύγω τα μηνύματα των φίλων μου, βγαίνω από το σπίτι μόνο για τα απολύτως απαραίτητα και δεν έχω όρεξη να δω κανέναν. Οι ατέλειωτες ώρες στο τηλέφωνο και το skype έγιναν παρελθόν – ένα παρελθόν, μάλιστα, που δεν μου λείπει καθόλου. 

Παρόλο που δεν μου λείπει, όμως, αναγνωρίζω πως είναι επικίνδυνο. Φοβάμαι πολύ την νέα αυτή κατάσταση και ανησυχώ πως μέχρι να περάσει η πανδημία, θα έχω περάσει στο άλλο άκρο. Ενώ κάποτε δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς φίλους, αγκαλιές και ατελείωτες συζητήσεις, μετά από αυτήν την περιπέτεια θα έχω κλειστεί στον εαυτό μου και θα παρουσιάζω αντικοινωνικές συμπεριφορές. 

Μία επίπτωση που την φοβάμαι τόσο για μένα, όσο και για τα παιδιά μου που όλο αυτό το διάστημα με παρακολουθούν να μεταμορφώνομαι από μία μαμά γεμάτη ζωντάνια, σε μια μια μαμά σχεδόν καταθλιπτική.

Και δυστυχώς, δεν είναι κάτι που φοβάμαι μόνο για τον εαυτό μου. Παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου και βλέπω στα μάτια τους την παραίτηση. Τουλάχιστον τον πρώτο καιρό έβλεπες ανησυχία, άγχος ή φόβο – υπήρχαν συναισθήματα. Πλέον αισθάνομαι ότι είναι παραδομένοι στην κατάσταση κι αφήνονται στη θλίψη να τους κάνει ό,τι θέλει.

Αντιλαμβάνομαι πλήρως τη σοβαρότητα της κατάστασης, κατανοώ τα προβλήματα που έχουν προκύψει και ξέρω πως ο καθένας μας κουβαλάει «τοn σταυρό» του. Αναγνωρίζω, όμως, και την αναγκαιότητα να σταθούμε στα πόδια μας με αισιοδοξία και να μην αφήσουμε τις καταστάσεις να μας πάρουν από κάτω. Όσο μεγάλη κι αν είναι αυτή η φουρτούνα πρέπει να την περάσουμε παρέα. Ο ένας να δίνει κουράγιο στον άλλον και όλοι μαζί να δίνουμε το καλό παράδειγμα στα παιδιά. Οι φίλοι μας και η οικογένειά μας είναι αναντικατάστατοι και χρειάζεται να παλέψουμε ώστε να μην αποξενωθούμε μεταξύ μας. Εξάλλου, η αγάπη τα νικάει όλα, σωστά;

(Πηγή: mama365.gr)

REUTERS/LEE SMITH

Περισσότεροι από 1.300 άνθρωποι στη Βρετανία ενημερώθηκαν λανθασμένα ότι είχαν προσβληθεί από τον νέο κορωνοϊό, λόγω εργαστηριακού σφάλματος στο σύστημα Εξετάσεων και Ιχνηλάτισης του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS), ανέφερε σήμερα το υπουργείο Υγείας.

Οι υπεύθυνοι του συστήματος αυτού επικοινώνησαν με 1.311 ανθρώπους στους οποίους ειπώθηκε ανακριβώς ότι τα τεστ για την Covid-19, στα οποία είχαν υποβληθεί μεταξύ 19-23 Νοεμβρίου, ήταν θετικά. Ένας εκπρόσωπος του υπουργείου διευκρίνισε ότι το λάθος προήλθε από ένα πρόβλημα με μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται στις εξετάσεις.

«Ελήφθησαν γρήγορα μέτρα για να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι και τους ζητήθηκε να επαναλάβουν την εξέταση και να παραμείνουν σε καραντίνα, εφόσον έχουν συμπτώματα», πρόσθεσε.

Το εργαστηριακό σφάλμα που προκάλεσε το πρόβλημα ήταν ένα «μεμονωμένο περιστατικό» και διερευνάται, σημειώνεται στην ανακοίνωση του υπουργείου.

Το σύστημα Εξετάσεων και Ιχνηλάτισης έχει επικριθεί έντονα για τα προβλήματα που παρουσίασε αφότου τέθηκε σε λειτουργία, νωρίτερα αυτόν τον χρόνο και οι υπουργοί έχουν παραδεχτεί ότι δεν ανταποκρίθηκε τόσο καλά όσο ήλπιζαν. Τον Σεπτέμβριο, σχεδόν 16.000 θετικές εξετάσεις «χάθηκαν» από το σύστημα για πολλές ημέρες, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η ιχνηλάτιση των επαφών αυτών των κρουσμάτων.

Σύμφωνα με την καταμέτρηση του πρακτορείου Reuters, στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν καταγραφεί περισσότερα από 1,6 εκατομμύριο κρούσματα και πάνω από 57.500 θάνατοι από την αρχή της πανδημίας.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ, Reuters)

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) αυξάνει την πιθανότητα κάποιος να μην χειριστεί σωστά τα οικονομικά του, να βουτηχτεί στα χρέη και τελικά να αυτοκτονήσει από την απελπισία του, σύμφωνα με μια νέα αμερικανο-σουηδική επιστημονική μελέτη, την πρώτη που κάνει αυτή τη διαπίστωση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ψυχολογίας Τεοντόρ Μποσέν του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», ανέλυσαν στοιχεία ιατρικών ιστορικών, χρεών και αυτοκτονιών πολλών ετών στη Σουηδία.
Η μελέτη σύμφωνα με το ΑΠΕ, βρήκε ότι τα άτομα με διαγνωσμένη ΔΕΠΥ έχουν ελαφρώς μόνο μεγαλύτερη τάση -σε σχέση με το γενικό πληθυσμό- για δημιουργία δανείων (π.χ. μέσω πιστωτικών καρτών) έως την ηλικία των 30 ετών.

Όμως στη συνέχεια και έως τη μέση ηλικία η τάση αυτή εντείνεται, αν και συχνά τα αιτήματά τους για δάνεια απορρίπτονται από τις τράπεζες, με συνέπεια να εντείνονται τα οικονομικά προβλήματα των ασθενών.

Οι ενήλικες με ΔΕΠΥ έχουν υπερτετραπλάσια πιθανότητα να κάνουν τραπεζικές υπεραναλήψεις από το λογαριασμό τους, να μην πληρώνουν διατροφή στον ή στην σύντροφό τους μετά το διαζύγιο, να μην πληρώνουν έγκαιρα τους φόρους τους, τα δίδακτρα των παιδιών τους στο ιδιωτικό σχολείο ή τη δόση του στεγαστικού δανείου τους.

Έχουν επίσης πάνω από έξι φορές μεγαλύτερη πιθανότητα – σε σχέση με το γενικό πληθυσμό – να πτωχεύσουν έως τα 40 τους, ενώ είναι πιθανότερο να αυτοκτονήσουν λόγω των χρεών τους.

Οι ενήλικες με ΔΕΠΥ και με τα μεγαλύτερα χρέη έχουν περίπου τετραπλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν από αυτοκτονία σε σχέση με όσους έχουν ΔΕΠΥ αλλά όχι πολλά χρέη ή σε σχέση με όσους έχουν πολλά χρέη αλλά όχι ΔΕΠΥ.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους άνδρες, καθώς στις γυναίκες δεν διαπιστώθηκε άμεση συσχέτιση ανάμεσα στη διόγκωση των πρόσφατων χρεών και στην αυτοκτονία.

Ακόμη η μελέτη βρήκε ότι όσοι παίρνουν φάρμακα για τη ΔΕΠΥ, δεν έχουν καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα σε σχέση με όσους δεν κάνουν θεραπεία. Οι ερευνητές τόνισαν την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στις οικονομικές δυσκολίες των ατόμων με ΔΕΠΥ και στο πώς αυτές επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία τους.

«Η παρορμητικότητα που χαρακτηρίζει τη ΔΕΠΥ, προδιαθέτει και για αυτοκτονία. Αν κάποιος σε όλη τη ζωή του έχει οικονομικά προβλήματα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ένα αίσθημα απελπισίας.

Η απελπισία, σε συνδυασμό με την παρορμητικότητα, είναι ένας πραγματικά κακός συνδυασμός και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αυτοκτονίας», δήλωσε ο Μποσέν.

(Πηγή: in.gr)

Ένα κοινωνικό θέμα που “καίει”, αναδεικνύει με μια παραστατική ανάρτησή του, ο ιδιωτικός υπάλληλος Ευθύμης Παιδαράκης, που έχει ως αντικείμενο αποκοπές και επανασυνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος.

Το θέμα αφορά το γεγονός ότι εν μέσω πανδημίας, οικονομικής κρίσης και καραντίνας, δίδονται εντολές για διακοπή της ρευματοδότησης σε νοικοκυριά που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην πληρωμή των λογαριασμών τους.

Η συγκλονιστική ανάρτηση του κ. Παιδαράκη:

“Την αξιοπρέπεια των ανθρώπων δεν την ποδοπατάμε… Τη ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ! Εντολή αποκοπής ρεύματος σε κάποιον οικισμό του νομού μας. Αφού έφτασα στον μετρητή και ξεκίνησα τη διαδικασία, έρχεται ο ιδιοκτήτης του σπιτιού με σκυμμένο το κεφάλι και μου λέει σχεδόν ψιθυριστά: “Σε παρακαλώ, κάνε υπομονή μια ώρα και μετά έλα κόψ’ το. Αυτή την ώρα κάνει το παιδί μου μάθημα μαθηματικών, σε παρακαλώ έλα λίγο αργότερα…”. Σειρά μου τώρα να σκύψω το κεφάλι και να ντρέπομαι να τον κοιτάξω… Ανάθεμά σε φτώχεια καταραμένη, μα κι ευλογημένη, γιατί μας κάνεις να γινόμαστε άνθρωποι και να σκύβουμε το κεφάλι μπροστά στην ανάγκη του άλλου… Ευλογημένη, γιατί μας ενώνεις πάνω στο αμόνι της ζωής αν και ξέρουμε πως το σφυρί της ανάγκης θα μας κτυπήσει αλύπητα!”.

Το θετικό είναι ότι τελικά έγινε κατορθωτό με τη συνδρομή συνανθρώπων να συγκεντρωθεί το αναγκαίο ποσό και να αποφευχθεί – για την ώρα – η αποκοπή του ρεύματος.

(Πηγή: inkomotini.news)