paidevo.gr

Ρεκόρ ζέστης καταγράφηκε προχθές Σάββατο στο αρχιπέλαγος της Νορβηγίας Σβάλμπαρντ, σχεδόν 22 βαθμοί Κελσίου, ανακοίνωσε η νορβηγική μετεωρολογική υπηρεσία

Με 21,7 βαθμούς Κελσίου να καταγράφονται στις 18:00 χθες κοντά στη μικρή πόλη Λόνγκγιάρμπεν, η χθεσινή ημέρα ήταν η πιο ζεστή που έχει καταγραφεί στο αρχιπέλαγος από τότε που διατηρούνται μετεωρολογικά αρχεία.

Το προηγούμενο ρεκόρ είχε καταγραφεί στις 16 Ιουλίου 1979, όταν ο υδράργυρος έφτασε τους 21,3 βαθμούς Κελσίου, δήλωσε η Νορβηγίδα μετεωρολόγος Κρίστεν Γκίσλεφος.

Η συστάδα των νησιών, που είναι γνωστή και με το όνομα Σπίτσμπεργκ, βρίσκεται χίλια χιλιόμετρα από τον Βόρειο Πόλο. Το κύμα ζέστης ξεκίνησε χθες και αναμένεται να διαρκέσει μέχρι τη Δευτέρα. Κανονικά η θερμοκρασία στο Σβάλμπαρντ τον Ιούλιο, τον πιο ζεστό μήνα στην Αρκτική, είναι 5 με 8 βαθμοί.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η Αρκτική θερμαίνεται δύο φορές πιο γρήγορα από τον υπόλοιπο πλανήτη. Το καλοκαίρι του 2020 στο ρωσικό κομμάτι της Αρκτικής καταγράφηκαν θερμοκρασίες που ισοδυναμούν με καύσωνα: η θερμοκρασία στη Σιβηρία είναι σταθερά 5 βαθμούς Κελσίου πάνω από το κανονικό από τον Ιανουάριο, με ρεκόρ 38 βαθμών Κελσίου να καταγράφεται στις αρχές Ιουλίου.

Σύμφωνα με την πρόσφατη επίσημη νορβηγική έκθεση «Το κλίμα στο Σβάλμπαρντ το 2100», η μέση θερμοκρασία στην περιοχή την περίοδο 2027-2100 αναμένεται να αυξηθεί κατά 7 με 10 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τη μέση θερμοκρασία την περίοδο 1970-2000.

Η αλλαγή είναι ήδη ορατή: «από το 1971 ως το 2017 παρατηρήθηκε αύξηση της θερμοκρασίας κατά 3 με 5 βαθμούς Κελσίου, με τη μεγαλύτερη άνοδο να καταγράφεται τους χειμώνες», επισημαίνεται στην έκθεση.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ο καταστροφικός οικονομικός απολογισμός Covid-19 στον κόσμο κινδυνεύει να προκαλέσει νέα μεταναστευτικά κύματα όταν θα ανοίξουν και πάλι τα σύνορα, προειδοποίησε ο διευθυντής του Ερυθρού Σταυρού.

«Παρακολουθούμε όλο και περισσότερο, σε πολλές χώρες, τις δευτερογενείς συνέπειες της πανδημίας στα μέσα επιβίωσης και την κατάσταση του επισιτισμού», δήλωσε ο γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συλλόγων του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου (FICR) Jagan Chapagain , σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Τα μέτρα του lockdown και το κλείσιμο των συνόρων για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης της επιδημίας κατέστρεψαν τα μέσα επιβίωσης πληθυσμών σε πολλές χώρες και είναι πιθανόν να οδηγήσουν στην φτώχεια εκατομμύρια επιπλέον ανθρώπους.

«Ακούμε ορισμένους ανθρώπους να λένε ότι πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στον ιό και την φτώχεια», λέει προσθέτοντας: «Πολλοί άνθρωποι που χάνουν τα μέσα επιβίωσής τους είναι πιθανόν να αισθανθούν υποχρεωμένοι να μετακινηθούν όταν θα αρχίσουν να ανοίγουν τα σύνορα».

«Δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν δούμε μαζική αύξηση της μετανάστευσης τους επόμενους μήνες και χρόνια».

Ζητώντας επείγουσα διεθνή υποστήριξη για την «άμβλυνση αυτής της απελπισίας», τόνισε ότι πέραν του ηθικού χρέους, τα οικονομικά επιχειρήματα βαρύνουν επίσης.

«Το κόστος της φροντίδας των ανθρώπων κατά την μετάβαση και κατά την εγκατάστασή τους στις χώρες προορισμού είναι πολύ υψηλότερο από την υποστήριξη των ανθρώπων και των μέσων επιβίωσής τους, της εκπαίδευσής τους και των αναγκών τους στον υγειονομικό τομέα στις χώρες τους», τόνισε ο Jagan Chapagain .

Μετανάστευση για το εμβόλιο

Ο γενικός γραμματέας του FICR ανησυχεί επίσης ότι οι ανισότητες στον τομέα της υγείας ως προς την πανδημία θα ωθήσουν περισσότερους ανθρώπους στην μετανάστευση.

«Οι άνθρωποι μπορεί να αισθανθούν ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης στις απέναντι ακτές», λέει υπογραμμίζοντας ότι άλλος σημαντικός παράγοντας για τις μετακινήσεις μπορεί να είναι «η διαθεσιμότητα εμβολίων».

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει κινητοποιηθεί για οικουμενική πρόσβαση, ταχεία και ισότιμη προς τα εμβόλια που θα παρασκευασθούν. Όμως, ορισμένες χώρες έχουν ριχτεί στην κούρσα των εμβολίων, όπως οι ΗΠΑ που έχουν προπαραγγείλει εκατομμύρια δόσεις.

«Αν οι άνθρωποι δουν ότι το εμβόλιο είναι για παράδειγμα διαθέσιμο στην Ευρώπη, αλλά όχι στην Αφρική, τι θα γίνει; Θα θέλουν να μετακινηθούν προς μία περιοχή όπου θα είναι διαθέσιμο», εξηγεί ο γενικός γραμματέας.

Ο Jagan Chapagain καταδίκασε πρόσφατα τις προσπάθειες που καταβάλλονται από ορισμένες χώρες για να διασφαλισθεί ότι ο πληθυσμός τους θα είναι ο πρώτος που θα εμβολιασθεί.

Τονίζοντας ότι «ο ιός διασχίζει τα σύνορα», τονίζει ότι ο εμβολιασμός του πληθυσμού μίας μόνο χώρας χωρίς τον ταυτόχρονο εμβολιασμό των άλλων «απλώς, δεν έχει κανένα νόημα».

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Μπάμπης Μιχάλης

Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές αδυνατούν επί του παρόντος να τονώσουν με υψηλότερες δαπάνες την οικονομική δραστηριότητα
AP Photo/Francois Mori, File

Συνολικά 1,4 εκατ. νέοι άνεργοι και 28 εκατ. σε κίνδυνο να χάσουν τα σπίτια τους στις ΗΠΑ ● Επιδείνωση καταναλωτικής εμπιστοσύνης στην ευρωζώνη και έκκληση του ΟΗΕ για επίδομα επιβίωσης σε 2,7 δισ. φτωχούς σε 132 αναπτυσσόμενες χώρες ● Η διακοπή του εβδομαδιαίου τσεκ των 600 δολαρίων εκτιμάται ότι μπορεί να οδηγήσει σε συρρίκνωση του αμερικανικού ΑΕΠ κατά 2,5% στο β’ εξάμηνο και σε απώλεια ακόμη και 2,5 εκατ. θέσεων εργασίας.

Kοινωνική υδρογονοβόμβα τροφοδοτεί η ανεπαρκής απάντηση των μεγάλων κυβερνήσεων του κόσμου στην πρωτοφανή υγειονομική και οικονομική κρίση που προκάλεσε η πανδημία του κορονοϊού. Προσκολλημένες στην οικονομία της αγοράς και την εξυπηρέτηση των ισχυρών συμφερόντων του ιδιωτικού τομέα, οι περισσότερες εξ αυτών απέφυγαν να σπάσουν αυγά ξεπερνώντας το κυρίαρχο οικονομικό δόγμα και να λάβουν τις γενναίες αποφάσεις που απαιτούνται. Βρίσκονται έτσι ξανά αντιμέτωπες με τα χειρότερα μπροστά τους, καθώς ο κορονοϊός επανακάμπτει, η οικονομία δεν δείχνει να πιάνει πάτο ακόμη και οι στρατιές των ανέργων και των εξαθλιωμένων μεγαλώνουν.

Στις ΗΠΑ, μετά από 4 μήνες συνεχούς πτώσης, οι αιτήσεις για λήψη επιδόματος ανεργίας αυξήθηκαν την περασμένη εβδομάδα κατά περίπου 100 χιλιάδες, στο 1,4 εκατομμύρια. Οι αιτήσεις των ανέργων είχαν υποχωρήσει κάθετα από τον Μάρτιο, όταν ξεπέρασαν τα 6 εκατομμύρια την εβδομάδα. Παρέμεναν βέβαια σταθερά πάνω από 1,3 εκατ., σε διπλάσιο επίπεδο από το προ κορονοϊού προηγούμενο ρεκόρ των 692.000 που καταγράφηκε το 1982.

Καθώς ο αριθμός κρουσμάτων του ιού επανακάμπτει και αρκετές Πολιτείες επανεξετάζουν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης, το πιο πιθανό είναι να αυξηθούν περαιτέρω στη συνέχεια. Η επιδείνωση αυτή στην αμερικανική αγορά εργασίας έρχεται λίγο πριν από την εκπνοή του προγράμματος παροχής του επιδόματος ανεργίας 600 δολαρίων την εβδομάδα στο τέλος του μήνα, το οποίο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παρέχει πέραν των αντίστοιχων των Πολιτειών.

Το Κογκρέσο δεν έχει ακόμη αποφασίσει την επέκτασή του, καθώς οι Ρεπουμπλικανοί διαφωνούν ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ προτείνει τη μείωσή του κατά 70%. Το πρόγραμμα αυτό αποτελεί γραμμή ζωής για περίπου 25 εκατομμύρια Αμερικανούς που έχασαν τη δουλειά τους στην κρίση. Την ίδια στιγμή, κυβέρνηση και Ρεπουμπλικανοί αρνούνται να διορθώσουν τις τρύπες του προγράμματος επιδότησης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων για τη διατήρηση της απασχόλησης σε αυτές που εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο φίλια οικονομικά συμφέροντα και μεγάλες επιχειρήσεις αφήνοντας τους μικρούς απέξω.

Η διακοπή του εβδομαδιαίου τσεκ των 600 δολαρίων εκτιμάται ότι μπορεί να οδηγήσει σε συρρίκνωση του αμερικανικού ΑΕΠ κατά 2,5% στο β’ εξάμηνο και σε απώλεια ακόμη και 2,5 εκατ. θέσεων εργασίας. Μια τέτοια εξέλιξη φαντάζει τρομακτική όταν ένας στους 10 Αμερικανούς δεν έχει αυτή τη στιγμή επαρκή σίτιση. Ο αριθμός αυτός είναι διπλάσιος για μαύρους και ισπανόφωνους, ενώ το 1/3 των πρώτων και το ¼ των δεύτερων καθυστερούν να πληρώσουν και το ενοίκιο του σπιτιού τους.

Συνολικά 28 εκατομμύρια Αμερικανοί κινδυνεύουν να βρεθούν τους επόμενους μήνες στον δρόμο αν το κράτος πάψει να μεριμνά γι’ αυτούς και το μορατόριουμ στις εξώσεις αποσυρθεί οριστικά από όλες τις Πολιτείες. Το νούμερο είναι περίπου τριπλάσιο των 10 εκατ. Αμερικανών που έχασαν τα σπίτια τους μετά το κραχ στην αγορά στεγαστικής πίστης των ΗΠΑ το 2008. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μια τέτοια εκδίωξη ενοικιαστών από τα σπίτια τους θα είναι πρωτοφανής για τη σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ και πιθανότατα θα οδηγήσει σε ένα δεύτερο κύμα πανδημίας, καθώς οι άστεγοι θα υποχρεωθούν να συνωστιστούν σε σπίτια συγγενών ή σε κρατικές εγκαταστάσεις.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού εν τω μεταξύ, οι πολιτικές ηγεσίες της Ε.Ε. πανηγυρίζουν ακόμη για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στην τελευταία σύνοδο κορυφής και για τα δισεκατομμύρια ευρώ που θα αντληθούν από τις αγορές προκειμένου να διανεμηθούν για την ανάκαμψη. Ωστόσο κάποια στοιχεία γεννούν δεύτερες σκέψεις. Η Κομισιόν ανακοίνωσε χθες ότι η καταναλωτική εμπιστοσύνη συρρικνώθηκε απροσδόκητα στην ευρωζώνη αυτόν τον μήνα, παρότι οι αναλυτές προέβλεπαν ισχυρή βελτίωσή της.

Η εξέλιξη αυτή υποδηλώνει ότι η οικονομική συρρίκνωση των χωρών της ευρωζώνης δεν έχει καταλαγιάσει σε αντίθεση με τις εκτιμήσεις αρκετών κυβερνήσεων. Επίσης ότι οι Ευρωπαίοι καταναλωτές αδυνατούν επί του παρόντος να τονώσουν με υψηλότερες δαπάνες την οικονομική δραστηριότητα.

Το μήνυμα είναι σαφές: Αν δεν υπάρξει μεγαλύτερη διασφάλιση της απασχόλησης και των εισοδημάτων τους, αν δεν μπει χρήμα στις τσέπες τους, η τόνωση της ζήτησης από την πλευρά τους είναι απίθανη. Το ζήτημα αυτό ουδόλως απασχόλησε τη σύνοδο, σε αντίθεση π.χ. με τις μεταρρυθμίσεις που δογματικά αποτελούν για ακόμη μια φορά βασικό όρο για λήψη κεφαλαίων στην Ε.Ε. και οικονομική μεγέθυνση.

Την ίδια στιγμή αίσθηση προκαλεί η έκκληση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την παροχή ενός βασικού εισοδήματος στα 2,7 δισεκατομμύρια πιο φτωχούς ανθρώπους του πλανήτη σε 132 αναπτυσσόμενες χώρες. Μια τέτοια κίνηση, σύμφωνα με τον οργανισμό, μπορεί να περιορίσει την εξάπλωση του κορονοϊού επιτρέποντας στους αποδέκτες της να μείνουν σπίτι και να μην εργάζονται…

Έκκληση που μάλλον αποτελεί… ψιλά γράμματα για τους παραπάνω.

(Πηγή: efsyn.gr)

Τα κρούσματα του νέου κορονοϊού στις ΗΠΑ ξεπέρασαν σήμερα τα 4 εκατομμύρια, καθώς καταγράφονται κάθε ώρα 2.600 νέες μολύνσεις, κατά μέσο όρο, σύμφωνα με μια καταμέτρηση του πρακτορείου Reuters.

Αφότου εντοπίστηκε το πρώτο κρούσμα στις ΗΠΑ, στις 21 Ιανουαρίου, ο ρυθμός των μολύνσεων επιταχύνθηκε πολύ γρήγορα. Χρειάστηκαν 98 ημέρες για να φτάσουν τα κρούσματα το 1 εκατομμύριο, άλλες 43 ημέρες για να διπλασιαστούν, μόλις 27 ημέρες για να ξεπεράσουν τα 3 εκατομμύρια και 16 ημέρες για τα 4 εκατομμύρια – με ρυθμό 43 νέων κρουσμάτων το λεπτό.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, που μέχρι πρότινος ήταν απρόθυμος να φορέσει μάσκα δημοσίως, άλλαξε τόνο αυτήν την εβδομάδα και ενθάρρυνε τους Αμερικανούς πολίτες να χρησιμοποιούν προστατευτικές μάσκες.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Περισσότερα από τρία εκατομμύρια κρούσματα του νέου κορονοϊού έχουν καταγραφεί επισήμως στην Ευρώπη, εκ των οποίων τουλάχιστον τα μισά στη Ρωσία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ισπανία και στην Ιταλία, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου με βάση επίσημες πηγές σήμερα Πέμπτη στις 11:00 ώρα Ελλάδας.

Η Ευρώπη κατέγραφε σήμερα το πρωί 3.002.861 κρούσματα σε ένα σύνολο 15.237.784 παγκοσμίως. Η ήπειρος παραμένει η πιο πληγείσα σε ό,τι αφορά τον αριθμό των θανάτων: 206.633 ασθενείς απεβίωσαν σε σύνολο 629.994 σε όλο τον κόσμο.

Η Ρωσία, η ευρωπαϊκή χώρα που καταγράφει τον μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων (795.038, εκ των οποίων 12.892 θάνατοι), το Ηνωμένο Βασίλειο (296.377 κρούσματα, 45.501 θάνατοι), η Ισπανία (267.551, 28.426) και η Ιταλία (245.032, 35.082) είναι οι τέσσερις χώρες της ηπείρου που καταγράφουν επισήμως περισσότερα από 225.000 κρούσματα στο έδαφός τους.

Ο αριθμός αυτός των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων αντανακλά ωστόσο μόνο ένα κλάσμα του πραγματικού αριθμού μολύνσεων, καθώς πολλές χώρες δεν χρησιμοποιούν τεστ παρά μόνο για εντοπισμό των μολύνσεων ή δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους προκειμένου να διεξαγάγουν μεγάλες εκστρατείες εντοπισμού και ιχνηλάτησης.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Γενς Τουράου – Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου

Την άνοιξη ο κόσμος επευφημούσε το νοσηλευτικό προσωπικό ως τους ήρωες της κρίσης. Οι απολαβές τους και οι συνθήκες εργασίας τους είναι όμως εδώ και χρόνια κακές. Μια πραγματικότητα που δεν αφορά μόνο τη Γερμανία.

Στις αρχές Μαρτίου ήταν σαφές πλέον και στη Γερμανία πως η πανδημία του κορωνοϊού ήταν μια σοβαρή κρίση που θα ταλάνιζε για καιρό την κοινωνία. Όλο και περισσότερο επικεντρωνόταν κανείς στις επαγγελματικές ομάδες που θα έπαιζαν τον πιο σημαντικό ρόλο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Επιστρατεύθηκαν νοσηλευτές σε νοσοκομεία και γηροκομεία ακόμα και εάν δεν ήταν πλήρως εκπαιδευμένοι. Τα βράδια έβγαινε ο κόσμος στα μπαλκόνια και χειροκροτούσε. Ασθενείς, νοσηλευτικό προσωπικό και γιατροί ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας και καλύτερες αμοιβές για τους νέους ήρωες της πανδημίας.

Ο υπουργός Υγείας Γενς Σπαν ζήτησε μάλιστα να δοθεί ένα μπόνους 1.500 ευρώ. Τώρα, μερικούς μήνες αργότερα, η κυβέρνηση αποφάσισε 1.000 ευρώ. Τα κρατίδια και οι εργοδότες πρέπει να δώσουν τα υπόλοιπα 500.

Ειδικοί πάντως θεωρούν πως είναι σταγόνα στον ωκεανό το ποσό αυτό. «Η Κοινωνική Ένωση Θυμάτων Πολέμου και Συγγενών Θυμάτων Πολέμου και Συνταξιούχων Γερμανίας» έχει δύο εκατομμύρια μέλη και είναι η μεγαλύτερη κοινωνική ένωση στη Γερμανία. Η πρόεδρος της ένωσης Βερένα Μπεντέλε μιλώντας στην εφημερίδα Neue Osnabrücker Zeitung δηλώνει πως είναι απαραίτητες τώρα καλύτερες συνθήκες εργασίας και περισσότερα χρήματα.

Πώς θα χρηματοδοτηθεί το ακριβό σύστημα παροχής υπηρεσιών

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο για την Αγορά Εργασίας και την Επαγγελματική Έρευνα στη Νυρεμβέργη οι νοσηλευτές κερδίζουν 2.400 ευρώ μεικτά. Το ποσό διαφέρει από κρατίδιο σε κρατίδιο και τελευταία στην κατάταξη είναι η Σαξωνία-Άνχαλτ με 2.100 ευρώ. Ο υπουργός υγείας Γενς Σπαν θέλει τώρα να εγκριθούν ενιαίες απολαβές σε όλη τη Γερμανία που θα είναι 2.500 ευρώ μικτά. Ωστόσο η Ένωση Ιδιωτικών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων, που εκπροσωπεί 8.000 ιδρύματα σε όλη τη χώρα, καλεί τον Γερμανό υπουργό Υγείας αντί να εξαγγέλλει μεγάλες αμοιβές, να καταθέσει σχέδια για το πώς μπορεί να χρηματοδοτηθεί η ακριβή παροχή υπηρεσιών.

Και πραγματικά η παροχή υπηρεσιών στους οίκους ευγηρίας για παράδειγμα είναι πολύ ακριβή. Σπάνια η ασφάλεια καλύπτει όλα τα έξοδα. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι γερνούν και έχουν ανάγκη φροντίδας. Ένας στους πέντε νέους Γερμανούς δηλώνει πως θεωρητικά θα μπορούσε να εργαστεί σε αυτόν τον τομέα αλλά μόνο το 4% ενδιαφέρεται πραγματικά. Για τον καθηγητή Στέφαν Σελ, ειδικό σε κοινωνικά θέματα της αγοράς, το ποσοστό αυτό δεν θα πρέπει να εκπλήσσει διότι προφανώς οι νέοι καταλαβαίνουν πολύ καλά τι πραγματικά συμβαίνει στα γηροκομεία και σε παρόμοια ιδρύματα.

Οι χαμηλές αμοιβές είναι αποτρεπτικές

Οι χαμηλές αμοιβές είναι ένα σημαντικός παράγοντας που αποτρέπει τους νέους απ’ αυτή την εργασία. Πριν από την πανδημία του κορωνοϊού η γερμανική κυβέρνηση είχε αποφασίσει πως θα έπρεπε να δημιουργηθούν 13.000 νέες θέσεις εργασίας στα γηροκομεία. Σύμφωνα όμως με πληροφορίες του πρώτου δημόσιου καναλιού ARD μόνο 2.600 θέσεις έχουν καλυφθεί μέχρι τώρα.

Μια ματιά στο εξωτερικό όμως δείχνει πως δεν είναι μόνο η Γερμανία που δεν πληρώνει καλά το νοσηλευτικό προσωπικό. Και στη Γαλλία η επίσημη πολιτική είναι παρόμοια. Γεμάτοι επαίνους για το νοσηλευτικό προσωπικό την περίοδο της μεγάλης κρίσης της πανδημίας. Ωστόσο στις 14 Ιουλίου, ημέρα της εθνικής επετείου, στους δρόμους δεν έγινε μια μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, για πρώτη φορά από το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά ήταν νοσηλευτές, ταμίες των σουπερμάρκετ και αστυνομικοί στην τιμητική εξέδρα δίπλα από τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν.

Ωστόσο στο περιθώριο των εορτασμών ακτιβιστές άνοιξαν ένα μεγάλο πανό που έγραφε ότι «πίσω από τις τιμές, ο Μακρόν πνίγει τους νοσηλευτές». Γιατροί και νοσηλευτές διαμαρτύρονται σε όλη τη χώρα ότι υπάρχουν λίγες μάσκες και γενικότερα το προστατευτικό υλικό δεν επαρκεί. Ο Προέδρος Εμανουέλ Μακρόν υποσχέθηκε τώρα στους σύγχρονους ήρωες να τους δώσει 200 ευρώ επιπλέον το μήνα.

(Πηγή: dw.com)

Πληθαίνουν οι φωνές επιστημόνων σχετικά με τη δημιουργία πλάνου έκτακτης ανάγκης για να σωθεί η Γη από μοιραία σύγκρουση

Δύο από τους πέντε αστεροειδείς που έχει εντοπίσει η NASA το προηγούμενο διάστημα και βρίσκονται δυνητικά σε μελλοντική τροχιά πρόσκρουσης με τη Γη πέρασαν σε κοντινή απόσταση τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα ώρα Ελλάδας, ενώ τρεις ακόμα αστεροειδείς αναμένεται να περάσουν σε σχετικά κοντινή απόσταση. Τέσσερις από αυτούς έχουν διάμετρο άνω των 50 μέτρων.

Συγκεκριμένα οι δύο που πέρασαν νωρίτερα σήμερα είχαν μέγεθος όσο ένα αεροπλάνο δηλαδή 210 πόδια (64 μέτρα) και 190 πόδια (59,9 μέτρα) αντίστοιχα. Ο μεγαλύτερος πέρασε σε απόσταση 4,470.000 μίλια από τη Γη και ο μικρότερος 2.060.000 μίλια από τη Γη. Στο τέλος της ημέρας θα περάσει ένας ακόμα με μήκος 400 πόδια (121,9 μέτρα), είναι ο μεγαλύτερος από τους πέντε και έχει το μέγεθος ουρανοξύστη.

Στις 22 του μήνα θα περάσει κοντύτερα από όλους (στα 486,000 μίλια) ο μικρότερος της παρέας με 49 πόδια μήκος (14,9 μέτρα). Η πεντάδα θα κλείσει στις 23 του μήνα με έναν ακόμα αστεροειδή που έχει μήκος 200 πόδια (60,9 μέτρα) και έχει απόσταση 3.250.000 μιλίων από τη Γη.

Σχηματίζονται σε άλλο ηλιακό σύστημα

Την ίδια ώρα Βραζιλιάνοι επιστήμονες αναφέρουν  πως έχουν εντοπίσει περίπου 19 μεγάλους βράχους διαστημικής προέλευσης στο ηλιακό μας σύστημα. Επιστήμονες στο Ινστιτούτο Γεωεπιστημών και Ακριβών Επιστημών του Κρατικού Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο έχουν εντοπίσει αστεροειδείς που σχηματίζονται σε άλλο ηλιακό σύστημα στον γαλαξία και τους ταξινομούν ως Κενταύρους.

19 μεγάλοι «εξωγήινοι» αστεροειδείς

Αυτοί οι 19 «εξωγήινοι» αστεροειδείς βρίσκονται ανάμεσα στις τροχιές του Δία και του Ποσειδώνα και εντοπίστηκαν χάρη στην ασυνήθιστη πορεία τους γύρω από το ηλιακό μας σύστημα. Σύμφωνα με μια από τις συγγραφείς της μελέτης, Μαρία Ελένα Μορέρα Μωραΐς ο αστεροειδής με την κωδική ονομασία 514107 Kaepaokaawela χαρακτηρίζεται “άτακτος αντίθετος-κινούμενος σύντροφος του Δία”. Η τροχιά του διαστημικού βράχου αντιστοιχεί σε αυτή του Δία, αλλά περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο στην αντίθετη κατεύθυνση.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια προσομοίωση υπολογιστών που λένε ότι «λειτουργεί σαν μια μηχανή του χρόνου», εντοπίζοντας την τροχιά της προς τα πίσω κατά 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια μέχρι πολύ πέρα ​​από τα άκρα του ηλιακού μας συστήματος. Η έρευνα καταλήγει με προβληματισμούς σχετικά με τη μελέτη και τη δραστηριότητα της ανθρωπότητας ώστε να αντιμετωπίσει έναν πιθανό κίνδυνο από σύγκρουση με αστεροειδή στο μέλλον.

(Πηγή: ethnos.gr)

Αυτό που ο λαός ξέρει εδώ και αιώνες, έρχονται τώρα Γερμανοί επιστήμονες για να το επιβεβαιώσουν. Ορισμένα ζώα διαθέτουν μία έκτη αίσθηση, ικανή να νιώσει εκ των προτέρων τον επερχόμενο σεισμό και έτσι μπορούν να λειτουργήσουν ως σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Συμπεριφοράς των Ζώων Μαξ Πλανκ και του Πανεπιστημίου της Κωνσταντίας, με επικεφαλής τον καθηγητή Μάρτιν Βικέλσκι, μελέτησαν τον τρόπο που έξι αγελάδες, πέντε πρόβατα και δύο σκυλιά μπορούσαν να ανιχνεύσουν τα σεισμικά κύματα, πριν ο σεισμός γίνει αισθητός στους ανθρώπους. Οι επιστήμονες προσάρτησαν αισθητήρες στα ζώα σε ένα αγρόκτημα -σε μία σεισμογενή περιοχή της Βόρειας Ιταλίας- και κατέγραψαν τις κινήσεις τους στη διάρκεια αρκετών μηνών, οπότε σημειώθηκαν περίπου 18.000 σεισμοί διαφόρων μεγεθών, εκ των οποίων οι 12 είχαν ισχύ άνω των 4 Ρίχτερ.

Το πείραμα έδειξε ότι τα ζώα, όντως, ήταν ασυνήθιστα ανήσυχα ακόμη και 20 ώρες πριν από έναν σεισμό. Όσο πιο κοντά βρίσκονταν τα ζώα στο επίκεντρο του σεισμού, τόσο νωρίτερα άρχιζε η ασυνήθιστη συμπεριφορά τους. Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι αν συνδυαστεί το «προφίλ» της κίνησης διαφορετικών ειδών ζώων σε διαφορετικές περιοχές, είναι δυνατό να εξαχθούν χρήσιμες ενδείξεις για τον χρόνο και τον τόπο ενός επικείμενου σεισμού.

Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες διαφωνούν σχετικά με το κατά πόσο είναι εφικτό να προβλεφθεί ένας σεισμός μέσω επιστημονικών-τεχνολογικών μεθόδων. Πάντως, τα ζώα φαίνεται να έχουν βρει τον δικό τους τρόπο. Υπάρχουν αναφορές ότι άγρια ζώα εγκαταλείπουν τις φωλιές και τα ενδιαιτήματά τους πριν από ισχυρούς σεισμούς, ενώ ακόμη και τα κατοικίδια ζώα γίνονται ανήσυχα σαν να προαισθάνονται τι θα συμβεί.

Όπως ανέφερε ο δρ Βικέλσκι, η προαίσθηση των ζώων γίνεται αισθητή κυρίως όταν κανείς έχει μία συνολική εικόνα από πολλά μαζί ζώα. «Συλλογικά τα ζώα φαίνονται να έχουν ικανότητες που δεν είναι τόσο εύκολα αναγνωρίσιμες σε ατομικό επίπεδο», σημείωσε.

Προς το παρόν, είναι ασαφές με ποιον βιολογικό μηχανισμό τα ζώα μπορούν να προαισθανθούν τους σεισμούς. Πιθανώς αντιλαμβάνονται με το τρίχωμά τους τον ιοντισμό του αέρα, ο οποίος προκαλείται από τις μεγάλες πιέσεις στα πετρώματα που δημιουργούνται πριν από έναν σεισμό. Εναλλακτικά, ίσως τα ζώα μυρίζουν τα αέρια που απελευθερώνονται από κρυστάλλους χαλαζία πριν τον σεισμό.

Οι ερευνητές εξετάζουν την πιθανότητα δημιουργίας ενός συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, το οποίο θα βασίζεται σε «τσιπάκια» αισθητήρων προσαρμοσμένων σε κολάρα στον λαιμό των ζώων. Οι αισθητήρες θα στέλνουν δεδομένα για τις κινήσεις των ζώων σε έναν κεντρικό υπολογιστή κάθε τρία λεπτά. Εάν το σύστημα καταγράψει σημαντικά αυξημένη και ασυνήθιστη κινητικότητα πολλών ζώων επί τουλάχιστον 45 λεπτά, τότε θα αποστέλλεται αυτόματα ένα προειδοποιητικό σήμα για επερχόμενο σεισμό. Οι επιστήμονες δοκίμασαν ήδη ένα τέτοιο σύστημα και διαπίστωσαν ότι όντως, τρεις ώρες μετά το σήμα προειδοποίησης, ένας μικρός σεισμός έλαβε χώρα στην περιοχή, με επίκεντρο σχεδόν κάτω από τον στάβλο των ζώων.

Όμως, πριν αξιοποιηθεί η συμπεριφορά των ζώων ως προειδοποιητικό εργαλείο στη σεισμολογία, πρέπει να γίνουν παρατηρήσεις μεγάλου αριθμού ζώων σε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε διαφορετικές σεισμογενείς ζώνες ανά τον κόσμο. Για αυτόν τον σκοπό, θα χρησιμοποιηθεί το νέο παγκόσμιο παρατήρησης των ζώων Icarus, που έχει εγκατασταθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και θα τεθεί σε λειτουργία σε λίγες εβδομάδες. Το πρόγραμμα Icarus, το οποίο διευθύνεται από τον Βικέλσκι, πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστημικής (DLR) και τη ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos, με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).

(Πηγή: enikos.gr)

AP Photo/Emilio Morenatti

Μεγάλης κλίμακας έρευνα στην Ισπανία για τον Covid-19 δείχνει ότι μόλις το 5% του πληθυσμού της έχει αναπτύξει αντισώματα για να πολεμήσει την ασθένεια, ενισχύοντας τα στοιχεία ότι η λεγόμενη «ανοσία της αγέλης» είναι αδύνατoν να επιτευχθεί.

Το τελικό στάδιο της μελέτης, κατά την οποία εξετάστηκαν σχεδόν 70.000 άνθρωποι στην τρεις φορές κατά τη διάρκεια των τριών μηνών που πέρασαν, έδειξε ότι η εξάπλωση της Covid-19 δεν άλλαξε σημαντικά από τον Μάιο, που είχαν δημοσιευτεί τα πρώτα αποτελέσματά της.

Από τα ευρήματα προκύπτει ότι το 95% του πληθυσμού της Ισπανίας παραμένει ευάλωτο στον ιό και ότι το 1/3 των ασθενών του νέου κορονοϊού παραμένουν ασυμπτωματικοί, πράγμα που, σύμφωνα με τους ερευνητές, προκαλεί σημαντικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

Η χώρα της Ιβηρικής είναι μία από τις πλέον πληγείσες της Ευρώπης, η οποία θρηνεί συνολικά 199.642 ανθρώπους και έχει επιβεβαιώσει 2.741.163 κρούσματα. Σε όλο τον κόσμο η πανδημία έχει προκαλέσει τουλάχιστον 535.025 θανάτους παγκοσμίως και περισσότερες από 11.522.750 μολύνσεις, σύμφωνα με τον τελευταίο απολογισμό.

(Πηγή: efsyn.gr)

Συντάκτης: Νίκολας Μάρτιν  Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

Αρχικά οι πιο ισχυρές χώρες του πλανήτη διατείνονταν ότι θα συνεργαστούν στην προμήθεια και ανάπτυξη ενός πιθανού εμβολίου κατά της πανδημίας. Στο μεταξύ όμως παρακολουθούμε μια διεθνή κούρσα για τη ρεμδεσιβίρη.

Στα 12.000 δολάρια εκτιμά, σε ανοιχτή επιστολή, ο επικεφαλής της βιοτεχνολογικής εταιρίας Gilead Sciences Ντάνιελ Ο Ντέι το κόστος θεραπείας για κάθε ασθενή της πανδημίας χωρίς το αντιικό φάρμακο ρεμδεσιβίρη. Σε αντίθεση, η συμφωνία με την αμερικανική κυβέρνηση για μια τιμή 390 δολαρίων ανά δόση ρεμδεσιβίρης και 2.340 δολάρια για τη πλήρη θεραπεία με συνολικά έξι δόσεις περιορίζει δραστικά το κόστος, υπογραμμίζει ο Ντάνιελ Ο Ντέι.

Μιλώντας στην DW o εκδότης του γερμανικού ιατρικού περιοδικού «Arznei-Telegramm» Βόλφγκανγκ Μπέρκ-Μπρίζερ παρατηρεί ότι η τιμή για εναλλακτικές θεραπείες χωρίς ρεμδεσιβίρη ορίζεται, συχνά, αυθαίρετα: «Η τιμή στηρίζεται σε υποθέσεις. Φανταστείτε ωστόσο για τι κέρδος μιλάμε σε παγκόσμιο επίπεδο για την εν λόγω εταιρία. Είμαι βέβαιος ότι η τιμή αυτή ξεπερνά κατά πολύ το κόστος παραγωγής του φαρμάκου».

Σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις ΕΕ-Gilead Sciences

Το περιοδικό Der Spiegel δημοσιεύει ανάλυση βρετανών επιστημόνων, οι οποίοι τοποθετούν το κόστος για μια δόση ρεμδεσιβίρης στα 8 ευρώ. Από την άλλη ωστόσο η τιμή πώλησης ενός φαρμάκου ξεπερνά πάντα το κόστος παραγωγής, μιας και οι φαρμακοβιομηχανίες ή εταιρίες βιοτεχνολογίας επενδύουν τουλάχιστον 1 δις δολάρια για την ανάπτυξη ενός φαρμάκου.

Ο γερμανός ειδικός Βόλφγκανγκ Μπέρκ-Μπρίζερ είναι ωστόσο βέβαιος ότι η τιμή των 390 δολαρίων για κάθε δόση στις ΗΠΑ θα μπορούσε να είναι υψηλότερη και εξηγεί το γιατί: «Η Gilead Sciences βρίσκεται υπό μεγάλη πίεση από τη κοινή γνώμη. Θα δούμε ποια θα είναι η τελική τιμή του, όταν το παρασκεύασμα λάβει άδεια κυκλοφορίας. Σίγουρα πάντως η τωρινή τιμή είναι αποτέλεσμα συμβιβασμού. Θα ήταν υψηλότερη αν δεν υπήρχε η πανδημία και η κοινή γνώμη δεν έδειχνε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για την τιμή του φαρμάκου».

Μέχρι στιγμής η άδεια για τη κυκλοφορία της ρεμδεσιβίρης έχει δοθεί υπό αίρεση, διότι δεν έχει ακόμα αποδειχθεί επαρκώς πόσο δραστική είναι στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι από κοινού με τη δεξαμεθαζόνη είναι τα μόνα παρασκευάσματα που συντομεύουν την αποθεραπεία. Προφανώς για αυτό παρακολουθούμε μια διεθνή κούρσα για την εξασφάλιση της ρεμδεσιβίρης. Όπως όμως επισημαίνει ο Βόλφγκανγκ Μπέρκ-Μπρίζερ μια πιθανή διαμάχη ΗΠΑ και ΕΕ για το ποιος θα εξασφαλίσει ταχύτερα το φάρμακο ωφελεί εν τέλει την παρασκευάστρια εταιρία, η οποία μπορεί να ζητήσει περισσότερα από τη στιγμή που διαθέτει ένα είδος μονοπωλίου. Το αν η Gilead Sciences εκμεταλλευθεί τη θέση ισχύος, στην οποία βρίσκεται, θα το δούμε σύντομα. Αυτές τις μέρες η ΕΕ διαπραγματεύεται με την αμερικανική εταιρία την αγορά ρεμδεσιβίρης και για τις 27 χώρες-μέλη.

(Πηγή: dw.com)

Η μητέρα που έδωσε το νεφρό της και η κόρη που το πήρε GLOMEX

Συγκινεί η ιστορία της οικογένειας Πουλοπούλου και αποτελεί παράδειγμα ανθρωπιάς. Οι δύο γονείς έδωσαν τα νεφρά τους στα παιδιά τους που αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα υγείας και τα βοήθησαν να ξαναγεννηθούν.

Μοναδική και παράδειγμα ανθρωπιάς είναι η ιστορία της οικογένειας Πουλοπούλου. Δύο από τα παιδιά της οικογένειας διαγνώστηκαν σε μικρή ηλικία με σοβαρό πρόβλημα υγείας, το οποίο προκάλεσε νεφρική ανεπάρκεια.

Η μεταμόσχευση ήταν μονόδρομος για να έχουν τα παιδιά μια φυσιολογική καθημερινότητα χωρίς αιμοκάθαρση. Τότε οι δύο γονείς πήραν την απόφαση να γίνουν αυτοί οι δωρητές για τα παιδιά τους.

“Ξεκίνησε ξαφνικά πριν από 21 χρόνια όταν η κόρη μας η μεγάλη μπήκε στο νοσοκομείο για μια ίωση και εκεί οι γιατροί μας είπαν ότι έχει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Ένα χρόνο μετά έδωσε ο μπαμπάς της μόσχευμα. Τώρα είναι 20 χρόνια μεταμοσχευμένη και πάει πάρα πολύ καλά” δήλωσε η Βιβή Πουλοπούλου, η μητέρα της οικογένειας.

Λίγα χρόνια μετά την μεταμόσχευση της μεγάλης κόρης, με το ίδιο πρόβλημα διαγνώστηκε ο μικρός αδερφός της. Αυτή τη φορά είχε σειρά η μητέρα να δωρίσει το νεφρό της. Οι γιατροί την προειδοποίησαν όμως ότι υπήρχε κίνδυνος για την δική της υγεία.

“Έπρεπε ως μητέρα να παλέψω για το παιδί μου. Ήταν 24 ετών και έκανε αιμοκάθαρση. Δεν είχε ζωή” τόνισε η κα Παυλοπούλου.

(Πηγή: news247.gr)

Ένα από τα πιο ύπουλα χαρακτηριστικά του νέου κορωνοϊού, το οποίο προβληματίζει τους επιστήμονες, είναι η ικανότητά του να μολύνει ασυμπτωματικούς φορείς, οι οποίοι μεταδίδουν τον ιό σε άλλους ανυποψίαστους ανθρώπους.

Σε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουνίου στο Annals of Internal Medicine, ερευνητές από το Scripps Research Translational Institute, εξέτασαν δεδομένα από 16 διαφορετικές ομάδες ασθενών με COVID-19 από όλο τον κόσμο, για να επιβεβαιώσουν πόσα άτομα με COVID-19 διαδίδουν τον ιό, χωρίς να γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί. Αυτό που διαπίστωσαν, είναι το ποσοστό αυτό εκτείνεται από 30% έως 45% .

Η ασυμπτωματική διασπορά που έχει παρατηρηθεί στον νέο κορωνοϊό, δεν συναντάται συχνά στους αναπνευστικούς ιούς, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς προκαλούν συμπτώματα και ασθένειες όταν προσβάλλουν τον ξενιστή τους. Στην περίπτωση του κορωνοϊού SARS-CoV-2, όμως, που είναι υπεύθυνος για το COVID-19, έχει αποδειχθεί ότι έχει την ικανότητα να μολύνει σιωπηλά τους ξενιστές και να τους χρησιμοποιεί ως “πιόνια” στη μολυσματική επέκτασή του.

«Το εύρος των ασυμπτωματικών ασθενών που εντοπίσαμε ήταν εξαιρετικά υψηλό», λέει ο Dr. Eric Topol, διευθυντής και ιδρυτής του Ινστιτούτου και ένας από τους συγγραφείς της επιθεώρησης.

«Αυτό σημαίνει ότι το εύρος των επιπτώσεων που μπορεί να υπάρξουν με τον SARS-CoV-2 εκτείνεται από κανένα σύμπτωμα έως τον θάνατο. Δεν μοιάζει καθόλου με τους άλλους ιούς ή παθογόνους μικροοργανισμούς που γνωρίζαμε στο παρελθόν, από όσους τουλάχιστον έχουν την δυνατότητα να οδηγήσουν στον θάνατο. Αυτό που συμβαίνει με τον κορωνοϊό περιλαμβάνει ένα μεγάλο φάσμα επιπτώσεων, ακόμη και μέσω του αθόρυβου τρόπου μόλυνσης κάποιου”.

Τί έδειξε η ανασκόπηση μελετών για τους ασυμπτωματικούς φορείς

Ο Topol και ο Daniel Oran, ανασκόπησαν όλες τις μελέτες που περιελάμβαναν ασυμπτωματικά άτομα και εστίασαν σε 16 διαφορετικές ομάδες ανθρώπων που υποβλήθηκαν σε τεστ για COVID-19 σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ αυτών, συμπεριέλαβαν μια ομάδα με περισσότερα από 13.000 άτομα από την Ισλανδία, τα οποία είχαν προσφερθεί εθελοντικά να υποβληθούν σε εξέταση για COVID-19.

Επίσης, εξετάστηκαν αποτελέσματα μελετών από κατοίκους της Ιταλίας, από επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου Diamond Princess όπου εμφανίστηκε ξέσπασμα κορωνοϊού, από θαμώνες κέντρων άστεγων στη Βοστώνη και το Λος Άντζελες και επίσης, από φυλακισμένους, φοιτητές και τρόφιμους σε γηροκομεία.

Σε πέντε από αυτές τις μελέτες, που προέβλεπαν την παρακολούθηση της πορείας της υγείας των συμμετεχόντων αποδείχθηκε ωστόσο, ότι ένα μικρό ποσοστό ασυμπτωματικών και θετικών στη νόσο COVID-19 ατόμων, στη συνέχεια ανέπτυξαν συμπτώματα.

Αυτή η διαπίστωση ήταν που οδήγησε τους ερευνητές να κάνουν διάκριση μεταξύ των ατόμων που είναι προ-συμπτωματικοί, δηλαδή, εκείνων που αποδεικνύονται θετικοί και στη συνέχεια αναπτύσσουν συμπτώματα και εκείνων που είναι πραγματικά ασυμπτωματικοί με θετικό τεστ για το COVID-19 αλλά δεν αναπτύσσουν ποτέ συμπτώματα.

Η πλειοψηφία των ατόμων, πάντως, από δείγμα 2.300 συμμετεχόντων σε μία από τις μελέτες αποδείχθηκε ότι δεν εμφάνισε ποτέ συμπτώματα, από τη στιγμή που τέθηκε η θετική στην COVID-19 διάγνωση και μέσα σε περίοδο 14 ημερών.

Τα ασυμπτωματικά άτομα έχουν υψηλό ιικό φορτίο

Η παραπάνω διαπίστωση δεν θα ήταν ιδιαίτερα ανησυχητική, εάν δεν υπήρχε μια άλλη μελέτη που απέδειξε ότι τα επίπεδα του ιικού φορτίου σε ασυμπτωματικά άτομα είναι παρόμοια με αυτά των ασθενών που εμφανίζουν συμπτώματα. Αυτό υποδηλώνει ότι, ενώ ενδέχεται τα άτομα αυτά να μην έχουν εμφανή συμπτώματα της ασθένειας, εξακολουθούν να φέρουν ένα δυνητικά επικίνδυνο φορτίο μολυσματικού ιού, που μπορεί να εξαπλωθεί προσβάλλοντας άλλους ανθρώπους.

Μια άλλη ανησυχία, υποστηρίζει ο καθηγητής Topol, είναι ότι ο ιός μπορεί να βλάπτει “αθόρυβα” τον οργανισμό των ασυμπτωματικών ατόμων, με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, μεταξύ των 331 επιβατών του κρουαζιερόπλοιου Diamond Princess που ήταν θετικοί στον κορωνοϊό, αλλά δεν είχαν συμπτώματα, ανάμεσα σε 76 άτομα που εξετάστηκαν με αξονική τομογραφία πνευμόνων, σχεδόν οι μισοί εμφάνισαν σημάδια βλάβης στους πνευμονικούς ιστούς, χαρακτηριστική επίπτωση της λοίμωξης από κορωνοϊούς.

«Οι άνθρωποι που μολύνονται χωρίς συμπτώματα μπορεί να υφίστανται πραγματικά μεγάλη βλάβη στον οργανισμό τους, χωρίς να το γνωρίζουν», λέει ο Dr. Topol. Τα ίδια ευρήματα υποστηρίζει και μια άλλη μικρότερη μελέτη στη Νότια Κορέα, που έγινε σε δείγμα 10 ασυμπτωματικών ατόμων, ανάμεσα σε μια ομάδα 139 ασθενών με COVID-19.

Ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν – Στο μεταξύ “να φοράτε μάσκα”

Δεδομένου ότι οι υγειονομικές αρχές σε όλες τις χώρες δεν υποβάλλουν σε τεστ το σύνολο του πληθυσμού, εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστια κενά στην κατανόηση της ασυμπτωματικής μετάδοσης της νόσου, υποστηρίζουν οι ειδικοί.

Ένα βασικό ερώτημα που μένει να απαντηθεί, για παράδειγμα, σχετικά με τους ασυμπτωματικούς ασθενείς είναι: το ανοσοποιητικό τους σύστημα ελέγχει καλύτερα τον ιό, ή ο ιός από τον οποίο έχουν προσβληθεί είναι λιγότερο ισχυρός για να προκαλέσει σοβαρά συμπτώματα; Ή μήπως αυτοί οι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί επειδή έχουν αποκτήσει, ήδη, ανοσία έναντι άλλων πιο διαδεδομένων κορωνοϊών (που είναι υπεύθυνοι για το κοινό κρυολόγημα) και επομένως μπορεί ήδη να έχουν ήδη ένα επίπεδο προστασίας έναντι του SARS-CoV-2;

Συνοψίζοντας τα δεδομένα, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα παραπάνω ανησυχητικά ευρήματα καθιστούν ακόμη πιο επιτακτική την αναγκαιότητα της χρήσης μάσκας, καθώς κανείς δεν γνωρίζει ποιος μπορεί να είναι ο ασυμπτωματικός φορέας.

“Ο ίδιος ο ασυμπτωματικός ασθενής δεν γνωρίζει ότι πάσχει, αλλά και οι επαφές του δεν το γνωρίζουν. Αυτό έχει τεράστιες επιπτώσεις και είναι ένας τομέας που πρέπει να μελετήσουμε περισσότερο, δηλαδή να εξετάσουμε περισσότερα άτομα χωρίς συμπτώματα, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα την ικανότητα του ιού να διαδίδεται μέσω των ασυμπτωματικών φορέων, αλλά και να προσδιορίσουμε με ακρίβεια την ικανότητα αυτών των ανθρώπων να μεταδίδουν τον ιό”, καταλήγει ο καθηγητής Dr. Eric Topol.

(Πηγή: iatropedia.gr)

Οι γνώμες των ειδικών διίστανται ως προς το χρονικό ορίζοντα ανάπτυξης αποτελεσματικού και ασφαλούς εμβολίου

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Ντάνασης, Μαρία Γαβριατοπούλου και Θάνος Δημόπουλος, καθηγητής Θεραπευτικής και πρύτανης ΕΚΠΑ, παραθέτουν δεδομένα σχετικά με τη δημιουργία εμβολίου για τη νόσο Covid-19.

Οι γνώμες των ειδικών διίστανται ως προς το χρονικό ορίζοντα ανάπτυξης αποτελεσματικού και ασφαλούς εμβολίου.

Το πιο αισιόδοξο σενάριο είναι για τα τέλη του χρόνου, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι απέχουμε 12 έως 18 μήνες για ευρέως διαθέσιμο εμβόλιο.

Οι πρώτες ενδείξεις είναι αρκετά ενθαρρυντικές, ωστόσο απαιτούνται ορισμένες προϋποθέσεις που καθιστούν δύσκολη την ακριβή πρόβλεψη για το πότε το εμβόλιο θα είναι διαθέσιμο.

Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται:

– Η δυνατότητα του εμβολίου να παράγει αντισωματική απάντηση για επαρκές χρονικό διάστημα (για παράδειγμα χρονικό διάστημα 3 μηνών δεν κρίνεται επαρκές).

– Η ολοκλήρωση των απαραίτητων ελέγχων, ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του εμβολίου.

– Ακολούθως, η δυνατότητα μαζικής παραγωγής σε ευρεία κλίμακα, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες σε παγκόσμια κλίμακα.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας από τις 29 Ιουνίου 2020, 17 υποψήφια εμβόλια βρίσκονται υπό αξιολόγηση σε κλινικές μελέτες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι ενεργές αρκετές μελέτες φάσης 1 και 2, καθώς και δύο κλινικές μελέτες φάσης 3, οι οποίες, εφόσον δείξουν θετικά αποτελέσματα, θα οδηγήσουν πιθανότατα σε σχετική έγκριση του εμβολίου από τις εγκριτικές Αρχές.

Επιπλέον, τουλάχιστον 132 υποψήφια εμβόλια βρίσκονται υπό αξιολόγηση σε προκλινικές μελέτες.

Κάποια από αυτά βασίζονται σε τεχνολογίες DNA ή RNA, δηλαδή παράγουν τμήματα του ιού μετά τον εμβολιασμό μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό, ώστε να ενεργοποιηθεί το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ορισμένα βασίζονται σε ανασυνδυασμένες υπομονάδες που περιέχουν ιικούς επίτοπους, ενώ άλλα βασίζονται σε φορείς με βάση απενεργοποιημένο αδενοϊό και άλλα σε χορήγηση κεκαθαρμένου αδρανοποιημένoυ ιού.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Συντάκτης: Ανθή Κουτσουμπού

Ειδικοί γνωστοποίησαν εικόνες του εργαζόμενου από το σπίτι το 2045, οι οποίες προκαλούν τρόμο. Υπάρχει, ωστόσο, τρόπος να μην καταλήξουμε έτσι.

Δουλειά από το σπίτι SHUTTERSTOCK

Με τον κορονοϊό να συνεχίζει να είναι εκεί έξω, απειλώντας να αλλάξει εκ νέου την καθημερινότητά μας, δεν αποκλείεται πολλοί να αναγκαστούν και πάλι να δουλέψουν από το σπίτι τους.

Προφανώς υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε περίπτωση που ένα τέτοιο σενάριο γίνει πραγματικότητα. Τα αρνητικά φρόντισε να μας τα απεικονίσει η DirectlyApply. Κλινικοί ψυχολόγοι και γυμναστές δημιούργησαν ένα μοντέλο, το οποίο δείχνει πώς θα καταντήσει κάποιος αν εργαστεί από το σπίτι του τα επόμενα 25 χρόνια, χωρίς να έχει καταφέρει να δαμάσει τις διατροφικές αδυναμίες του και να έχει κινηθεί πέρα από την “κλασική” διαδρομή κρεβάτι – καναπές – καρέκλα.

Η Σούζαν, λοιπόν, όπως ονομάζεται το μοντέλο, δεν προκαλεί έκπληξη που έχει κακή στάση σώματος, οπτικό σύνδρομο υπολογιστών, μαύρους κύκλους, περισσότερες ρυτίδες από τον μέσο όρο, είναι υπέρβαρη, έχει τριχόπτωση ενώ αυτό που δεν φαίνεται είναι ότι νοσεί ψυχολογικά λόγω της έλλειψης ανθρώπινης επαφής και του άγχους, που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη αρτηριακή πίεση, η οποία με τη σειρά της προκαλεί χρόνια προβλήματα υγείας όπως καρδιαγγειακές παθήσεις.

Όλα αυτά φυσικά μπορούν να αποφευχθούν ή τουλάχιστον να περιοριστούν με περισσότερη κίνηση και με πιο σωστή διατροφή.

(Πηγή: news247.gr)

Η 55χρονη Σοφία, μητέρα ενός παιδιού και εργαζόμενη στον χώρο της εκπαίδευσης, επέλεξε να μην αποκτήσει δεύτερο επειδή, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «η ευθύνη ήταν πολύ μεγάλη και δεν ήθελα να στερήσω επιπλέον χρόνο από τα υπόλοιπα ενδιαφέροντά μου, αλλά και από την προσωπική μου ζωή». Η Άννα, 42 χρονών και μητέρα δύο παιδιών, θα ήθελε ένα τρίτο παιδί αλλά συνάντησε την άρνηση του συζύγου της, ο οποίος προέβαλε κυρίως οικονομικού τύπου ενστάσεις. Και η 30χρονη Ιωάννα, η οποία συζεί τα τελευταία χρόνια με τον σύντροφό της, δεν ξέρει αν και πότε θα αποκτήσει παιδί: «Έχω μια δουλειά, αλλά δεν ξέρω για πόσο. Δεν μπορώ επομένως να σκεφτώ σε αυτή τη φάση ένα παιδί, δεν θα ήθελα να μεγαλώσει μέσα στη στέρηση, αντίθετα θα ήθελα να μπορώ να του προσφέρω κάποια πράγματα που εγώ θεωρώ βασικά».

«Η κρίση είναι αποτέλεσμα μιας διπλής επιτυχίας της ανθρωπότητας»

Οι λόγοι είναι διαφορετικοί αλλά δεν είναι καινούργιοι. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η δημοσιογράφος και καθηγήτρια στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρα Τραγάκη, είναι λόγοι που διατυπώνονται από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 όταν η ελληνική οικογένεια άρχισε να αναζητά μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τα πολλά παιδιά έπαψαν να θεωρούνται οικογενειακός πλούτος για να γίνει βασική επιδίωξη, τουλάχιστον για τα νοικοκυριά της μεσαίας τάξης, μια πιο άνετη ζωή: Ένα μεγαλύτερο σπίτι με ξεχωριστό υπνοδωμάτιο για κάθε παιδί, που τώρα όμως δεν είναι τέσσερα και πέντε αλλά ένα ή δυο, ένα αυτοκίνητο, ενδεχομένως και μια εξοχική κατοικία.

«Όλα αυτά ήταν απολύτως θεμιτά. Και σήμερα είναι ουτοπικό να πιστεύει κανείς πως ο κόσμος θα αλλάξει άποψη και θα αρχίσει να αποκτά πολλά παιδιά. Είναι μια πολύ συνειδητή επιλογή και είναι μια επιλογή που σχετίζεται με την οικονομική άνεση, τον ελεύθερο χρόνο, τις επαγγελματικές μας φιλοδοξίες» λέει η Αλεξάνδρα Τραγάκη. Αν όμως σε αυτήν την καθόλα θεμιτή επιδίωξη, αυτό το κυνήγι της ευτυχίας, προστεθεί η συγκράτηση της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού, αυτών των 7 δισ. ατόμων από τον οποίο ο πλανήτης υποφέρει, τότε γιατί μιλάμε για κρίση; «Με αυτό που λέμε κρίση και δημογραφικό πρόβλημα περιγράφουμε δυο πολύ μεγάλες επιτυχίες της ανθρωπότητας» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη. «Η μία μεγάλη επιτυχία ήταν ο έλεγχος της γονιμότητάς μας. Κάνουμε πλέον τα παιδιά που επιθυμούμε και μπορούμε να στηρίξουμε και να μεγαλώσουμε. Η δεύτερη μεγάλη επιτυχία της ανθρωπότητας είναι ότι μπορούμε και ζούμε περισσότερα χρόνια και πιο υγιείς σε σχέση με παλαιότερα. Πού είναι το πρόβλημα; Στις επιπτώσεις ετών στην ηλικιακή δομή».

Οι δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον

Με λίγα λόγια, ο πληθυσμός γερνάει. Στην ηλικιακή πυραμίδα αρχίζει και στενεύει η βάση, δηλαδή η ομάδα των νέων ανθρώπων, ενώ φαρδαίνει η κορυφή, όπου βρίσκονται οι μεγάλες ηλικίες. Και μια τέτοια ανεστραμμένη πυραμίδα δεν μπορεί να στηρίξει κανένα ασφαλιστικό σύστημα. «Προσθέστε σε αυτό το γεγονός πως παλαιότερα οι άνθρωποι έμπαιναν νωρίτερα στην αγορά εργασίας και παρέμεναν περισσότερα χρόνια. Σήμερα δεν συμβαίνει αυτό. Επομένως ζούμε περισσότερο, αλλά εργαζόμαστε λιγότερα χρόνια, αφού μπαίνουμε στην αγορά εργασίας αργότερα και βγαίνουμε από αυτήν λίγο μετά τα εξήντα μας χρόνια ή ακόμη και νωρίτερα».

Αυτό που περιγράφει η καθηγήτρια του Χαροκοπείου μοιάζει με φαύλο κύκλο. Οι συνταξιούχοι περιμένουν να λάβουν από το ασφαλιστικό σύστημα την ανταπόδοση των εισφορών τους τη στιγμή που νεώτεροι, οι οποίοι και καλούνται να χρηματοδοτήσουν τις συντάξεις είναι λιγότεροι και μικρότερο και πιο ασταθή ασφαλιστικό βίο. Είναι λοιπόν η δημογραφική κρίση ανάλογη της κλιματικής, ένα πρόβλημα που ζούμε ήδη και για το οποίο εάν δεν δράσουμε θα καταστεί μη αναστρέψιμο; «Ο παραλληλισμός με την κλιματική κρίση είναι δόκιμος» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη. «Και στις δυο περιπτώσεις, αυτό που συμβαίνει είναι αποτέλεσμα παλαιότερων επιλογών. Είχαμε προβλέψει αυτό που θα συνέβαινε αλλά επειδή δεν κάναμε τίποτε για να το ανακόψουμε τώρα πια το ζούμε. Και το ζούμε με τον χρόνο να κυλάει σε βάρος μας καθώς οποιαδήποτε αλλαγή είναι εξαιρετικά χρονοβόρα. Αν δηλαδή υποθέσουμε ότι λαμβάνουμε τώρα μέτρα για την αναστολή του φαινομένου, δεν θα βλέπαμε τα πρώτα αποτελέσματα παρά σε τριάντα χρόνια από σήμερα».

Και αν δεν λάβουμε μέτρα και συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις; Την εικόνα περιγράφει έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δημογραφική κρίση που δόθηκε στη δημοσιότητα στα μέσα του περασμένου Ιουνίου. Οι προβλέψεις για την Ελλάδα λένε πως έως το 2070 ο πληθυσμός της χώρας θα έχει μειωθεί από τα 10,7 εκατομμύρια σήμερα στα 8,5 εκατομμύρια. Ενώ όμως ο πληθυσμός από 10 έως 69 ετών θα έχει μειωθεί έως και κατά 15%, ο πληθυσμός από 69 ετών ως 80 θα έχει διπλασιαστεί. Τα στοιχεία λένε ακόμη πως ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων θα έχει εκτοξευθεί στο 65% από το 38% σήμερα. Και η διάμεση ηλικία θα ανεβεί στα 52 από τα 45 χρόνια σήμερα.

«Τα κίνητρα για γεννήσεις δεν αρκούν»

Το πρόβλημα αποτυπώνεται και στην πορεία του δείκτη γονιμότητας: το 1960 κάθε Ελληνίδα γεννούσε 2,23 παιδιά. Σήμερα γεννάει 1,35. Κι αυτό σημαίνει πως οι γενιές δεν ανανεώνονται. Πόσα παιδιά θα έπρεπε να γεννά κάθε γυναίκα γι’ αυτήν την ανανέωση; «2,1 παιδιά, αυτή είναι η παγκόσμια σταθερά με τα σημερινά επίπεδα θνησιμότητας» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη. «Δεν είναι πολλά, είναι όμως περισσότερα απ’ όσα αποκτά η πλειονότητα των γυναικών σήμερα. Κανέναν όμως δεν μπορείς να υποχρεώσεις να κάνει παιδιά», επισημαίνει. Μητέρα δυο παιδιών η ίδια, η καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας επιμένει στην «ουτοπία» της αύξησης της γονιμότητας. Ακόμη και αν δοθούν κίνητρα; «Τα κίνητρα είναι πολύ σημαντικά με την έννοια πως είναι πολύ σημαντικό για μια γυναίκα που θέλει να αποκτήσει επιπλέον παιδιά να έχει τη στήριξη για να το κάνει. Τα κίνητρα έχουν να κάνουν με τη δυνατότητά μου να κάνω αυτό που έχω επιλέξει. Και πάντως δεν είναι κίνητρο από μόνο του οποιοδήποτε επίδομα γέννησης. Κάνω ένα παιδί αλλά πού το πάω; Αυτό είναι το πρόβλημα. Χρειάζομαι επομένως έναν βρεφονηπιακό σταθμό. Χρειάζομαι ενδεχομένως και κάποια βοήθεια στα πάγια έξοδα της βρεφικής ηλικίας. Αλλά χρειάζομαι οπωσδήποτε και ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα. Να έχω την αίσθηση πως το παιδί μου πηγαίνει σε ένα σχολείο που του παρέχει εφόδια για τη ζωή».

Οι 55 και άνω: Ένας μοναδικός σε αφθονία πόρος

Η ίδια υπογραμμίζει ακόμη πως για να πετύχει μια πολιτική κινήτρων, όπως συνέβη στη Γαλλία ή τις σκανδιναβικές χώρες, πρέπει να είναι σταθερή. Όπως το θέτει, «κανένας δεν θα κάνει παιδί επειδή θα πάρει ένα επίδομα 2000 ευρώ. Η κατάργηση του επιδόματος όμως θα επιδρούσε αρνητικά στη σχέση της εμπιστοσύνης κράτους – πολίτη». Ακόμη κι έτσι, όμως, μάλλον είναι απίθανο να εκτοξευθεί ο δείκτης γονιμότητας από τα 1,35 παιδιά στα 2,1. Τι μας μένει επομένως να κάνουμε; «Να ξεκαθαρίσουμε κατ’ αρχάς πως δεν υπάρχει ιδανικός πληθυσμός. Υπάρχει όμως ιδανική αναλογία ηλικιών. Η αναλογία δεν είναι καλή, η πυραμίδα κινδυνεύει να αντιστραφεί. Πρέπει επομένως να ανοίξουμε την αγορά εργασίας σε κατηγορίες που έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση όπως είναι οι γυναίκες και, ακόμη περισσότερο, οι μετανάστες. Κυρίως όμως πρέπει να αντιληφθούμε πως οι άνω των 55 είναι ένας πόρος. Αυτήν την ηλικιακή ομάδα θα έχουμε σε αφθονία και αυτήν την ηλικιακή ομάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε ως οικονομία» επισημαίνει.

«Εκμετάλλευση» σημαίνει να διατηρούνται οι ομάδες αυτές κοινωνικά και οικονομικά ενεργές. Δεν μοιάζει ανέφικτο αν λάβει υπόψη του κανείς πως οι ειδικοί έχουν αρχίσει να αναθεωρούν την έννοια της μέσης ηλικίας, καθώς αυτή παρατείνεται πλέον στα χρόνια. Το γήρας έρχεται πια πολύ αργότερα σε σχέση με τις περασμένες δεκαετίες, δεν είναι πια ο 50αρης ο «νέος της εποχής», αλλά ο 60αρης ή ακόμη και ο 65αρης. «Αυτόν τον 65αρη, λοιπόν, δεν μπορείς να τον έχεις στην άκρη της κοινωνίας. Δεν έχεις το περιθώριο να τον έχεις στην άκρη της κοινωνίας» σχολιάζει η Αλεξάνδρα Τραγάκη.

Θα συμφωνούσαν και οι ψυχολόγοι: για να μπει κανείς στο περιθώριο, να γίνει ένας απόμαχος της ζωής που το μόνο που του έμεινε να κάνει είναι να κρατάει τα εγγόνια του, πρέπει να αισθάνεται πως συνεχίζει να προσφέρει. Πώς; «Το κλειδί βρίσκεται σε αυτό που οι κοινωνικές επιστήμες αναγνωρίζουν ως social involvement. Είτε μιλάμε για περισσότερα χρόνια εργασίας είτε για άλλου τύπου συμμετοχή, πολιτική, κοινωνική εθελοντική κλπ».

Στη ρίζα του προβλήματος

Η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης είναι ωστόσο κόκκινο πανί για τα συνδικάτα – αρκεί μια γρήγορη αναζήτηση στο Διαδίκτυο για να εντοπίσει ανακοινώσεις όπως αυτή: «Οι προσπάθειες για αύξηση των ορίων ηλικίας των γυναικών (και στη συνέχεια και των ανδρών) είναι μια αντικοινωνική και αντεργατική επιλογή». Η Αλεξάνδρα Τραγάκη επανέρχεται στη ρίζα του δημογραφικού προβλήματος: «Η ουσία βρίσκεται στην αναντιστοιχία του συλλογικού με το ατομικό συμφέρον. Στο ατομικό μου συμφέρον είναι να κάνω ένα ή το πολύ δυο παιδιά και να σταματήσω εκεί για να μπορώ να κάνω κάθε χρόνο τις διακοπές μου ή να παρέχω όσα περισσότερα μπορώ στα παιδιά μου. Στο ατομικό μου συμφέρον είναι να φύγω στο εξωτερικό για να έχω περισσότερες ευκαιρίες ή απολαβές. Είναι να ζήσω όσο το δυνατόν περισσότερο και να πάρω σύνταξη όσο το δυνατόν νωρίτερα. Όλα αυτά όμως αντικρούουν στο συλλογικό συμφέρον. Αυτά τα δυο αντικρουόμενα συμφέροντα είναι που πρέπει να συμφιλιώσουμε».

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)