paidevo.gr

AP Photo/Hani Mohammed

Δραματική έκκληση απευθύνει ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, σχετικά με τον κίνδυνο νέας «παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης», με μακροπρόθεσμες συνέπειες για «εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά και ενήλικους» εάν δεν αναληφθούν πρωτοβουλίες για να αμβλυνθεί ο αντίκτυπος της πανδημίας του κορονοϊού.

«Τα επισιτιστικά συστήματά μας δεν λειτουργούν πλέον και η πανδημία του κορονοϊού επιδεινώνει την κατάσταση», εκτίμησε ο Γκουτέρες, σύμφωνα με δελτίο Τύπου που συνοδεύει μελέτη του ΟΗΕ για το πρόβλημα, υπενθυμίζοντας πως εν έτει 2020 «πάνω από 820 εκατομμύρια άνθρωποι δεν είναι σε θέση να φάνε όταν πεινάνε».

«Περίπου 144 εκατομμύρια παιδιά κάτω από 5 ετών πάσχουν από καθυστέρηση της ανάπτυξής τους, δηλαδή πάνω από το ένα παιδί στα πέντε στον κόσμο», τόνισε.

«Φέτος, άλλοι 49 εκατομμύρια άνθρωποι ενδέχεται να βρεθούν σε κατάσταση ακραίας φτώχειας εξαιτίας της κρίσης» που προκαλεί η πανδημία, πρόσθεσε.

«Ο αριθμός των ανθρώπων σε κατάσταση σοβαρής διατροφικής ανασφάλειας και των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν οξύ υποσιτισμό θα αυξηθεί πολύ γρήγορα», προεξόφλησε ο Γενικός Γραμματέας, ζητώντας να υπάρξει κινητοποίηση «κατά προτεραιότητα εκεί όπου ο κίνδυνος είναι πιο οξυμένος».

Ο Αντόνιο Γκουτέρες ζήτησε ιδίως προστασία για τους εργαζόμενους στον τομέα των τροφίμων, τη συνέχιση της ανθρωπιστικής βοήθειας, την ενίσχυση της στήριξης στη βιομηχανία των τροφίμων, αλλά και των εμπορικών ανταλλαγών, για να αποφευχθεί η διακοπή λειτουργίας των δικτύων διανομής.

Απηύθυνε επίσης έκκληση να δημιουργηθούν προγράμματα επισιτιστικής αρωγής, ειδικά για παιδιά που δεν έχουν πλέον πρόσβαση σε σχολικά γεύματα.

(Πηγή: efsyn.gr)

Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού δεν μπορούν να μειώσουν δραστικά την ταχεία εξάπλωση του ιού απουσία προληπτικών μέτρων, τα οποία αποτελούν την ασπίδα προστασίας μας έναντι του κορονοϊού και τους θερινούς μήνες. Συνεπώς, για να μείνουμε ασφαλείς θα πρέπει να συνεχίσουμε να φοράμε προστατευτικές μάσκες και να τηρούμε την απόσταση του 1,5 μέτρου.

Αποτελέσματα μελέτης που αφορούν την επίδραση των κλιματολογικών παραμέτρων στη διασπορά του κορονοϊού δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Science και ανασκοπούνται από τους καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτριο Παρασκευή και Θάνο Δημόπουλο.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα χαμηλά επίπεδα ανοσίας στον πληθυσμό έναντι του SARS-CoV-2 θα είναι ο κυρίαρχος παράγοντας, σε αντίθεση με τον καιρό, που θα καθορίσει τη συνεχιζόμενη εξάπλωση του νέου κορoνοϊού το προσεχές διάστημα.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα μαθηματικό μοντέλο για να προσομοιώσουν πώς οι εποχικές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη διασπορά του SARS-CoV-2 σε διαφορετικές πόλεις ανά την υφήλιο. Δεδομένου ότι πρόκειται για νέο ιό που δεν έχουμε επαρκή δεδομένα για το πώς επιβιώνει κάτω από συνθήκες υψηλών θερμοκρασιών, οι ερευνητές διερεύνησαν τρία διαφορετικά σενάρια με βάση τι είναι γνωστό για την επίδραση του κλίματος στην εξάπλωση άλλων ιών, συμπεριλαμβανομένων δύο κορονοϊών, των OC43 και HKU1, που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα στους ανθρώπους.

Και στα τρία σενάρια, τα μοντέλα έδειξαν ότι οι κλιματολογικές συνθήκες θα αποτελούσαν σημαντικό παράγοντα για τον περιορισμό των μεταδόσεων από SARS-CoV-2 μόνο όταν ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων σε έναν πληθυσμό έχει αναπτύξει ανοσία. Στην πραγματικότητα, διαπιστώθηκε ότι, ακόμη και αν ο SARS-CoV-2 είναι ευαίσθητος στις κλιματολογικές συνθήκες όσο και οι άλλοι εποχιακοί ιοί, η καλοκαιρινή ζέστη δεν θα ήταν αρκετή για να περιοριστεί η αρχική ταχεία εξάπλωσή του ιού στον άνθρωπο. Αυτό καθίσταται σαφές και από την ταχεία εξάπλωση του SARS-CoV-2 αυτήν την περίοδο στη Βραζιλία, τον Ισημερινό, καθώς και σε άλλες τροπικές περιοχές.

Στα αποτελέσματα των μελετών υπήρξε μία αισιόδοξη νότα. Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι μπορεί να περιοριστεί σημαντικά η εξάπλωση του κορονοϊού όταν εφαρμοστούν προληπτικά μέτρα, όπως, για παράδειγμα, τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης κατά τη θερινή περίοδο που κυριαρχούν υψηλές θερμοκρασίες.

Αυτά τα ευρήματα, υπογραμμίζουν οι καθηγητές του ΕΚΠΑ, μας υπενθυμίζουν ότι η κοινωνική αποστασιοποίηση θα πρέπει να μας συνοδεύει καθόλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και αποτελεί σημαντικό μέτρο πρόληψης έναντι της εξάπλωσης του SARS-CoV-2.

(Πηγή: enikos.gr)

Συντάκτης: Γεωργία Σάκκουλα

AP Photo

Συντριπτικά είναι τα στατιστικά στοιχεία για την αστυνομική βία και βαρβαρότητα στις ΗΠΑ, που έρχονται και πάλι στο προσκήνιο με αφορμή τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ και το κύμα οργισμένων διαδηλώσεων που πυροδότησε κυρίως στην Αμερική αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.

Ο Φλόιντ ήταν ένας από τους πολλούς Αμερικανούς που σκοτώνονται από αστυνομικούς κάθε χρόνο. Όμως, σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες τέτοια περιστατικά είναι σπάνια.

Οι στατιστικές συγκρίσεις δείχνουν ότι η αστυνομία στις ΗΠΑ συνήθως πυροβολεί, συλλαμβάνει και φυλακίζει περισσότερους ανθρώπους από αναπτυγμένα έθνη στο ίδιο επίπεδο, που ανήκουν στην ομάδα G7  είτε κατατάσσονται παρόμοια στους παγκόσμιους δείκτες πλούτου, ελευθερίας και δημοκρατίας. Όμως, όσον αφορά την αστυνόμευση και την ποινική δικαιοσύνη οι ΗΠΑ ξεχωρίζουν και οι μαύροι Αμερικανοί επηρεάζονται δυσανάλογα.

Είναι χαρακτηριστικό πως στις ΗΠΑ πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της κράτησης τους από την αστυνομία διπλάσιοι και παραπάνω άνθρωποι σε σχέση με την Αυστραλία και περίπου έξι φορές περισσότεροι σε σχέση με τη Βρετανία.

Ειδικότερα, σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας που υπάγεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (Bureau of Justice Statistics) για κάθε 100.000 συλλήψεις στις ΗΠΑ πεθαίνουν 12 άνθρωποι. Την ίδια ώρα για τον ίδιο αριθμό συλλήψεων αντιστοιχούν 5 θάνατοι στην Αυστραλία και 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι πως κατά το 10μηνο από τον Ιούνιο του 2015 μέχρι τον Μάρτιο του 2016, σύμφωνα με μελέτη της παραπάνω ομοσπονδιακής υπηρεσίας, καταγράφηκαν 1.348 θάνατοι ανθρώπων που πιθανόν συνδέονται με τη σύλληψή τους. Πρόκειται δηλαδή για ένα μέσο όρο 135 θανάτων τον μήνα ή 4 θανάτων την ημέρα.

Η αμερικανική υπηρεσία διευκρινίζει βέβαια πως δεν πρόκειται για την πλήρη εικόνα αφού εξαιρούνται οι θάνατοι που έχουν συμβεί υπό τη δικαιοδοσία ομοσπονδιακών δυνάμεων επιβολής του νόμου.

Συγκριτικά στη Βρετανία το αντίστοιχο διάστημα πέθαναν 13 άνθρωποι κατά τη διάρκεια ή μετά τη σύλληψή τους, σύμφωνα με την αρχή ελέγχου της αστυνομίας.

Αντίστοιχα, στην Αυστραλία πέθαναν 21 άνθρωποι κατά τη σύλληψή τους ή σε αστυνομικές επιχειρήσεις το διάστημα μεταξύ 2015-2016.

Όπως τονίζει το CNN που παρουσιάζει συγκεντρωτικά τα στοιχεία, τα δεδομένα από τη Βρετανία δεν περιλαμβάνουν κάθε θάνατο που συνέβη μετά την επαφή με την αστυνομία.

Επίσης, σημειώνεται πως δεν υπάρχουν σε κοινή μορφή δεδομένα για τις συλλήψεις, τους θανάτους και τις φυλακίσεις στις αναπτυγμένες χώρες, οπότε δεν μπορεί κανείς να πει με ακρίβεια πόσοι ακριβώς πεθαίνουν στα χέρια αστυνομικών στις ΗΠΑ κάθε χρόνο συγκριτικά με άλλες χώρες.  Όμως μια εικόνα αρκετά αξιόπιστη μπορεί να σχηματιστεί.

Πιο συχνά τα θανατηφόρα πυρά

Η αμερικανική αστυνομία πυροβολεί επίσης περισσότερους ανθρώπους απ’ ότι οι αστυνομικές δυνάμεις σε παρόμοια αναπτυγμένες χώρες.

Στις ΗΠΑ λοιπόν, το 2018 οι αστυνομικοί σκότωσαν περίπου 1.000 ανθρώπους. Αυτό σημαίνει 31 άτομα ανά 10 εκατομμύρια.

Αντίστοιχα στη Γερμανία σκοτώθηκαν από πυρά αστυνομικών 11 άνθρωποι, δηλαδή 1 ένας ανά 10 εκατομμύρια, ενώ στη Βρετανία 3 που σημαίνει λιγότερο από ένας ανά 10 εκατομμύρια.

Το FBI κατέγραψε ότι 407 άνθρωποι πυροβολήθηκαν σε μια σκηνή «δικαιολογημένης ανθρωποκτονίας» από αστυνομικό το 2018, αριθμός μειωμένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Ωστόσο, οι ανθρωποκτονίες που κρίνονται «δικαιολογημένες» δεν περιλαμβάνουν κάθε δολοφονία από αστυνομικούς και οι αριθμοί του FBI αμφισβητούνται από πολλές ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδησεογραφικούς οργανισμούς που έχουν συλλέξει πολύ υψηλότερα στοιχεία.

Η Washington Post, για παράδειγμα, μέτρησε 1.004 άτομα που πυροβολήθηκαν θανάσιμα από την αστυνομία το 2019, ενώ η ομάδα Mapping Police Violence έφτασε τους 1.099.

Και πάλι οι αριθμοί του FBI επισκιάζουν δραματικά τους αριθμούς πολλών άλλων χωρών, όπου οι πυροβολισμοί της αστυνομίας είναι πολύ μεμονωμένα περιστατικά. Η αστυνομία στη Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο (εκτός της Βόρειας Ιρλανδίας) δεν φέρει πάντα οπλισμό.

Ο Καναδάς ίσως ακολουθεί στενότερα τις ΗΠΑ μεταξύ των χωρών της G7. Τα επίσημα δεδομένα συλλέγονται μόνο όταν διώκεται ένας αστυνομικός, αλλά μια ανάλυση από το CBC διαπίστωσε 461 θανατηφόρες αστυνομικές επιχειρήσεις μεταξύ του 2000 και του 2017.

Περισσότερες συλλήψεις και βία κατά μαύρων

Οι Αμερικανοί είναι επίσης πιο πιθανό να συλληφθούν ή να φυλακιστούν από τους συνομηλίκους τους παγκοσμίως.

Συνολικά 10.310.960 συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ το 2018 – αυτή είναι μία σύλληψη ανά 32 Αμερικανούς πολίτες. Αυτά τα στοιχεία δίνουν στις ΗΠΑ ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό σύλληψης από το Ηνωμένο Βασίλειο ή την Αυστραλία, μεταξύ άλλων αναπτυγμένων χωρών.

Ειδικότερα, το 2018 η αστυνομία στις ΗΠΑ συνέλαβε τρία ανά 100 άτομα. Αντίστοιχα στην Αυστραλία η αναλογία ήταν 2 προς 100 και στη Βρετανία 1 προς 100.

Από αυτούς που έρχονται αντιμέτωποι με αστυνομικούς ή συλλαμβάνονται οι μαύροι Αμερικανοί είναι πιθανότερο να υποστούν βία.

Είναι χαρακτηριστικό πως η χρήση βίας σε μαύρους στις ΗΠΑ είναι 273 άτομα ανά 100.000, ενώ για τους λευκούς η αναλογία είναι 76 / 100.000.

Το ίδιο είχε διαπιστώσει μελέτη του 2016, που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Health, σύμφωνα με την οποία οι μαύροι είναι σχεδόν τρεις φορές πιο πιθανό από τους λευκούς να σκοτωθούν από την αστυνομία. Δεν είναι εύκολα διαθέσιμα συγκρίσιμα στοιχεία για άλλες χώρες, τονίζει το CNN.

Γενικά, περισσότεροι Αμερικανοί πέφτουν στα γρανάζια του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης από ό, τι σε πολλές άλλες χώρες και περισσότεροι καταλήγουν στη φυλακή.

Περισσότεροι φυλακισμένοι απ’ οπουδήποτε αλλού

Στις ΗΠΑ, το 2018, ήταν φυλακισμένοι 655 πολίτες ανά 100.000. Στη Βρετανία η αναλογία ήταν 140 / 100.000, στον Καναδά 114/ 100.000, στη Γαλλία 100/100.000, στην Ιταλία 98/100.000, στη Γερμανία 76/100.000 και στην Ιαπωνία 41/100.000.

Οι μαύροι Αμερικανοί αποτελούν το 1/3 του πληθυσμού των φυλακών των ΗΠΑ, παρόλο που αντιπροσωπεύουν μόνο το 1/8 του συνολικού πληθυσμού της χώρας.

Το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, αλλά όχι στην κλίμακα των ΗΠΑ.

(Πηγή: efsyn.gr)

Συντάκτης: Γιώργος Λιάλιος

Περισσότεροι καύσωνες, που θα αρχίζουν νωρίτερα και θα τελειώνουν αργότερα, θα πλήττουν μέσα στα επόμενα 30 χρόνια πολλές ελληνικές πόλεις. Στις περισσότερες, ο αριθμός των συνεχόμενων ημερών με υψηλές θερμοκρασίες θα αυξηθεί κατά 12-13 ημέρες, με εξαίρεση την Καλαμάτα όπου θα αυξηθεί κατά 16 ημέρες. Στην Αθήνα, η μέση τιμή της θερμοκρασίας το καλοκαίρι αναμένεται να αυξηθεί κατά 2 βαθμούς έως το 2050.

Η έκδοση «Περιβάλλον και Υγεία» του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης συγκεντρώνει στοιχεία από όλες τις έρευνες των τελευταίων ετών σχετικά με την κλιματική αλλαγή και τις επιδράσεις της στη δημόσια υγεία. Το θέμα της κλιματικής αλλαγής και των επιδράσεών της στην υγεία επιμελήθηκε ομάδα επιστημόνων του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με επικεφαλής τον διευθυντή του Νίκο Μιχαλόπουλο. Οπως αναφέρει, οι προσομοιώσεις για το άμεσο (έως το 2050) και το μακρινό μέλλον (2050-2100) υποδεικνύουν ότι τα «τροπικά βράδια» (με ελάχιστη θερμοκρασία 20 βαθμών), οι «τροπικές ημέρες» (ελάχιστη θερμοκρασία 30 βαθμών) και οι «θερμές ημέρες» (με θερμοκρασία μεγαλύτερη των 35 βαθμών) θα ξεκινούν νωρίτερα και θα τελειώνουν αργότερα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.

Ειδικά για την Αθήνα, έως το τέλος του αιώνα οι καύσωνες θα αυξηθούν από 160% έως 170%, ενώ στα επόμενα 30 χρόνια η μέση τιμή του δείκτη Humidex (που υποδηλώνει τη δυσφορία που προκαλεί η ζέστη στον άνθρωπο) θα αυξηθεί κατά 2°C. Περαιτέρω, ο αριθμός συνεχόμενων ημερών με καύσωνα αναμένεται να αυξηθεί κατά 12 ημέρες στο εγγύς μέλλον (2021-2050) και κατά 32 ημέρες στο μακρινό μέλλον (2070-2100).

Όπως σημειώνει η έκδοση, οι τελευταίες μελέτες καταλήγουν ότι η αύξηση των πολύ ζεστών ημερών αφορά όλες τις περιοχές, και τις παράκτιες και τις νησιωτικές. «Στις αστικές περιοχές η αύξηση θα κυμανθεί μεταξύ 10 και 13 ημερών, με εξαίρεση την πόλη της Καλαμάτας στην οποία θα παρατηρηθεί η μεγαλύτερη αύξηση, κατά 16 επιπλέον ημέρες. Ο αριθμός ημερών με “μεγάλη δυσφορία” αναμένεται να αυξηθεί σε όλες τις τουριστικές περιοχές της Ελλάδας. Η υψηλότερη αύξηση κατά 30 (±6) ημέρες θα παρατηρηθεί στη Ρόδο και στο Ηράκλειο, ενώ η μικρότερη αύξηση κατά 7 (±2) θα σημειωθεί στα νησιά των Κυκλάδων», αναφέρεται.

Η Ελλάδα αναμένεται να επηρεαστεί σε σημαντικό βαθμό τόσο στο εγγύς όσο και στο απώτερο μέλλον με βάση και τα δύο σενάρια εκπομπών ρύπων του θερμοκηπίου. «Μια τέτοια αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης των επεισοδίων καύσωνα στο μέλλον πιθανότατα να αυξήσει τα περιστατικά εισαγωγής σε νοσοκομεία με συμπτώματα θερμοπληξίας και θερμικής εξάντλησης, καθώς και τα επίπεδα θνησιμότητας, σύμφωνα με τα έως τώρα ευρήματα από τις επιπτώσεις ενός επεισοδίου καύσωνα στον πληθυσμό».

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν επιστημονικές δημοσιεύσεις ειδικά για την Πελοπόννησο και τη Μήλο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πρόσφατων μελετών, στην περιοχή της Πελοποννήσου αναμένεται αύξηση του αριθμού ημερών με υψηλές θερμοκρασίες μέχρι τα μέσα του 21ου αιώνα – αύξηση που θα είναι μεγαλύτερη στην ενδοχώρα σε σχέση με τις παράκτιες περιοχές λόγω της επίδρασης της θαλάσσιας αύρας κατά τη διάρκεια του θέρους. Περαιτέρω αύξηση του αριθμού ημερών με ισχυρή θερμή επιβάρυνση αναμένεται μέχρι τα τέλη του 21ου αιώνα, οπότε και θα επηρεαστούν οι παράκτιες περιοχές της Δυτικής και Ανατολικής Πελοποννήσου. Στη Μήλο αναμένεται αύξηση του αριθμού θερμών ημερών κατά 21 ημέρες (αύξηση 34%) και μείωση του αριθμού ψυχρών ημερών κατά 5 ημέρες (μείωση 33%) ανά έτος στο εγγύς μέλλον (2021-2050).

Όπως υποδεικνύει η έκδοση του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης, η αύξηση της θερμοκρασίας έχει άμεσες, αλλά και έμμεσες συνέπειες στη ζωή των ανθρώπων.

Οι άμεσες συνέπειες

Όσον αφορά τις άμεσες, «οι προβλεπόμενες αυξήσεις της έντασης και της συχνότητας των καυσώνων στην Ελλάδα αναμένεται να συμβάλει στην αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας, καθώς η έκθεση του οργανισμού σε πολύ υψηλή περιβαλλοντική θερμοκρασία μπορεί να οδηγήσει σε θερμικές κακώσεις, όπως η θερμική εξάντληση και η θερμοπληξία. Τα συμπτώματα της θερμικής εξάντλησης είναι η κόπωση, η ζάλη, ο εμετός, η ναυτία, η ταχυκαρδία και η υπόταση. Η δε θερμοπληξία μπορεί να προκαλέσει τον θάνατο καθώς και μόνιμες βλάβες στον οργανισμό εάν δεν ληφθεί αμέσως ιατρική βοήθεια», αναφέρεται.

Μία από τις έμμεσες συνέπειες είναι η αύξηση χρόνου που το ασιατικό κουνούπι-τίγρης θα δρα σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. «Η κλιματική αλλαγή και η επερχόμενη άνοδος της θερμοκρασίας στην Ευρώπη αναμένεται να μετατοπίσουν τη ζώνη δράσης του κουνουπιού-τίγρη προς Βορράν, μειώνοντας τη συμβατότητά του στην Ελλάδα, παρ’ όλα αυτά η προσαρμογή του στη χώρα θα παραμείνει, με έμφαση στη δυτική αλλά και στην κεντρική ηπειρωτική χώρα, στην Πελοπόννησο και στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη. Επίσης, τις επόμενες δεκαετίες, η δυνητική διάρκεια της περιόδου δράσης του κουνουπιού-τίγρη στην Ελλάδα είναι πιθανό να επιμηκυνθεί λόγω της κλιματικής αλλαγής», αναφέρεται. «Λόγω των ασθενειών που μεταφέρονται από τα κουνούπια φορείς και της πιθανής επέκτασής τους με βάση τα πιθανά σενάρια της κλιματικής αλλαγής, είναι κρίσιμο η πολιτεία αλλά και οι πολίτες αυτόνομα να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προστασίας».

«Ο τρόπος αντιμετώπισης των αυξανόμενων περιβαλλοντικών προκλήσεων είναι πλέον γνωστός», σχολιάζει στην έκθεση η πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος, Ζωή Βροντίση. «Η επιστημονική κοινότητα έχει εδώ και χρόνια προτείνει μέτρα για την αντιμετώπιση των δυσμενών επιπτώσεων της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της κλιματικής αλλαγής. Οι αλλαγές που απαιτούνται είναι λιγότερο επεμβατικές από αυτές που χρειάστηκαν κατά την πρόσφατη εμπειρία μας με την COVID-19, τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, όμως, απαιτούν μια συστημική αλλαγή προς διαφορετικά πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης».

(Πηγή: kathimerini.gr)

Της Ανθής Αγγελοπούλου

SHUTTERSTOCK

Το νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα ή μπίζνα δισεκατομμυρίων γιατί όπως φαίνεται οι Βρυξέλλες έχουν ήδη αποφασίσει ότι το νερό στο μέλλον θα ανήκει περισσότερο στις εταιρείες παρά στον κόσμο.

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, είναι πηγή ζωής και βασικός παράγοντας για την υγεία κάθε ανθρώπου και τη δημόσια υγεία συνολικότερα. Ωστόσο, το ζωτικής σημασίας αυτό αγαθό έχει αρχίσει να «στερεύει» και σε λίγο δεν θα είναι δυνατό να ξεδιψάσει όλο τον πλανήτη. Από τη μία μεριά φταίει η ασύδοτη κατανάλωση που κάνει ο άνθρωπος και από την άλλη η μόλυνση του περιβάλλοντος και τα κατεστραμμένα δίκτυα ύδρευσης  από την αδιαφορία των κυβερνώντων με αποτέλεσμα να γίνεται επικίνδυνο για χρήση.

Και εκεί που θα περιμέναμε να βρεθεί μία λύση στη εποχή της τεχνολογίας που διανύουμε, η ΕΕ βάζει στο «τραπέζι» μία και μοναδική λύση. Αυτή των ιδιωτικοποιήσεων ξεχνώντας ότι το νερό δεν είναι εμπόρευμα, είναι δημόσιο αγαθό.

Η οδηγία 2000/60 δίνει τις κατευθυντήριες οδηγίες για την εµπορευµατοποίηση του νερού, απελευθερώνοντας το από την κρατική προστασία των περιβαλλοντικών υπηρεσιών µεταξύ αυτών η άρδευση και η αποχέτευση. Μόνο το 2012 ο τζίρος στην παγκόσμια αγορά των υδάτινων πόρων ξεπερνούσε τα 120 δισ. δολάρια ενώ το 2015 ξεπέρασε το 1,5 τρισ. δολάρια, όπου το 92% το εκπροσωπούν 10 µονοπωλιακοί όµιλοι. Παρόλα αυτά, σε πολλές χώρες του κόσµου όπως για παράδειγμα στη Γαλλία, η εφαρµογή αυτής της οδηγίας απέτυχε παταγωδώς.

Η ιστορία της ιδιωτικοποίησης του νερού στην Ευρώπη

Το θέμα έβγαλε στη δημοσιότητα για πρώτη φορά το 2016, με συντριπτικά στοιχεία, η εκπομπή «Monitor» στη δημόσια Γερμανική τηλεόραση η οποία έκανε μια έρευνα για τις πιέσεις που ασκεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις χώρες μέλη της Ε.Ε. για να ιδιωτικοποιήσουν τις υπηρεσίες ύδρευσης.

Οι σημαντικότερες πολιτικές αλλαγές κρύβονται καμιά φορά στη λεπτομέρεια. Σύμφωνα με τους Γερμανούς δημοσιογράφους, σημαντικά μυστικά είναι κρυμμένα σε μια οδηγία μέσω της οποίας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπαθεί να περάσει το σχέδιο του αιώνα και αυτό δεν είναι άλλο από την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης σε όλη την Ευρώπη.

«Το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μετατρέπει το νερό από ένα συλλογικό αγαθό ί σε αντικείμενο κερδοσκοπίας για πολλά δισεκατομμύρια. Είναι μια νίκη μεγάλων πολυεθνικών που πολέμησαν αρκετά χρόνια για αυτή την ιδιωτικοποίηση και οι συνέπειες για τους καταναλωτές θα είναι τεράστιες» σύμφωνα με το δημοσιογράφο του “Monitor”.

Όπως ανέφεραν οι  δημοσιογράφοι Στέφαν Στούχλιγκ και Νίκολας Στάινερ, στη Γερμανία το νερό ανήκει κυρίως στους δήμους και στις κοινότητες, δηλαδή σε όλο τον κόσμο. Αυτό ενδέχεται να αλλάξει με δραστικές επιπτώσεις . Κατά την επιθυμία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οι αλλαγές αυτές ξεκινούν από την Πορτογαλία όπου οι Βρυξέλλες απαίτησαν από τη χώρα να πουλήσει τις υπηρεσίες υδρεύσεως της. Στο Πάσος Ντε Φερέιρα η ιδιωτικοποίηση έχει ήδη ξεκινήσει ενάντια στη θέληση των πολιτών, οι οποίοι όπως λένε «παλαιότερα το νερό στην πόλη τους πινόταν. Ήταν καλό, φρέσκο νερό. Τώρα όχι πια!» «Είμαι 66 χρονών λέει ένας άλλος κάτοικος, και πάντοτε το νερό πινόταν. Τώρα πια δεν κάνει να πιούμε από τη δημόσια βρύση γιατί όπως μας λένε το δημόσιο νερό δεν πίνεται πλέον!» Η κοινότητα στο Πάσος Ντε Φερέιρα, υποτίθεται ότι κέρδισε από αυτή την πώληση. Οι πολίτες όμως ζουν με τις συνέπειες… Οι άνθρωποι δείχνουν τους λογαριασμούς τους στο δημοσιογράφο και τα μηνιαία ποσά που καλούνται να πληρώσουν πια είναι τρομακτικά. Οι συνέπειες της ιδιωτικοποίησης είναι καταστρεπτικές. Ήδη υπάρχει αύξηση 400% στα τιμολόγια μέσα σε λίγα χρόνια και κάθε χρόνο ακολουθεί μια αύξηση τιμών 6%!

Χώρες όπως η Πορτογαλία και η Ελλάδα εν μέσω οικονομικής κρίσης είχαν μεγάλη ανάγκη από ρευστό γι αυτό η τρόικα πίεζε τις Βρυξέλλες να πουλήσουν τους παροχείς ύδρευσής τους, σύμφωνα με το δημοσιογράφο. Το παράρτημα των συμβάσεων με την τρόικα που παρουσίασε τότε το «Monitor» έδειχνε ότι στην Ελλάδα είναι να πουληθούν οι δύο μεγάλες εταιρείες ύδρευσης της Αθήνας (ΕΥΔΑΠ) και της Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ). Ενώ, στην Πορτογαλία προωθείτο η ιδιωτικοποίηση της εθνικής εταιρείας ύδρευσης Aguas De Portugal.

Όμως οι χώρες σε κρίση ήταν μόνο την αρχή

Σύμφωνα με το «Monitor» η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετοιμάζει τώρα το μεγάλο χτύπημα. Η νέα πρόταση οδηγίας για τις παραχωρήσεις εκμετάλλευσης κρύβει επιμελώς την απαίτηση του ανοίγματος της αγοράς στον τομέα της ύδρευσης. Τι σημαίνει αυτό; Η Χάιντε Ρύλε, η ειδική των Ευρωπαίων Πρασίνων στον τομέα του νερού μελέτησε με προσοχή την πρόταση και πιστεύει ότι η Επιτροπή βρίσκεται πολύ κοντά στο στόχο της ιδιωτικοποίησης της ύδρευσης. «Η οδηγία για παραχωρήσεις εκμετάλλευσης δεν το κάνει ευθέως, δηλαδή δεν ανοίγει διάπλατα την πόρτα για ιδιωτικοποίηση, αλλά ανοίγει την πίσω πόρτα» επεσήμαινε τότε η Ρύλε συμπληρώνοντας ότι «Βήμα – βήμα δίνεται τη δυνατότητα στους ιδιώτες να εισέλθουν στην αγορά του νερού».

Ο επίτροπος Miche Barnier αρνήθηκε ακόμη και το ότι θέλει την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης. Όπως είπε στους δημοσιογράφους, η οδηγία του θέλει απλώς να αναδιαρθρώσει την αγορά «Όλα θα μείνουν όπως είναι τόνισε» και τότε γιατί χρειαζόμαστε την οδηγία τον ρώτησε ο δημοσιογράφος; «Επειδή χρειαζόμαστε κανόνες απάντησε ο Επίτροπος. «Κάθε γερμανική κοινότητα θα εξακολουθήσει να μπορεί να αποφασίσει για το νερό της. Τώρα όμως δίνουμε τη δυνατότητα να εμπιστευτούμε και σε έναν ιδιώτη εταίρο το νερό. Τώρα θα ρυθμιστεί και αυτό σε όφελος των καταναλωτών».  Άρα πράγματι, επισημαίνει ο δημοσιογράφος, η ιδέα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι άδειες νερού πρέπει να δοθούν σε όλη την Ευρώπη με αποτέλεσμα το πλεονέκτημα να το έχουν πλέον οι ιδιωτικές εταιρείες. Αφού τις προσφορές τους δεν μπορεί να τις ανταγωνιστεί καμία κοινοτική επιχείρηση.

Εντωμεταξύ το 82% των Γερμανών θέλουν οι δήμοι και οι κοινότητες να οργανώνουν την παροχή ύδρευσης. Εδώ όμως, ήδη σε δήμους και κοινότητες αναστρέφονται ιδιωτικοποιήσεις. Για παράδειγμα στο Βερολίνο το 1999 ημι-ιδιωτικοποιήθηκαν οι εταιρείες ύδρευσης και μετά από μαζικές διαμαρτυρίες η πόλη άρχισε να επαναγοράζει τμήματα αυτών. Ήταν μια ακριβή υπόθεση και μία πρώτη νίκη της πρωτοβουλίας των πολιτών. Ωστόσο, η νέα στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα μπορούσε να ισοπεδώσει αυτή την ιδέα όπως τονίζει η εκπρόσωπος των πολιτών στο Βερολίνο.

«Η νέα οδηγία της ΕΕ σημαίνει να τεθούν τα απάντα υπό την πίεση των ιδιωτικοποιήσεων. Η εμπειρία στο Βερολίνο δείχνει ότι και μια ημι-ιδιωτικοποίηση, η λεγόμενη “σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα” στην πραγματικότητα ωφελεί μόνο τον ιδιώτη εταίρο. Αυτοί έχουν εξασφαλισμένα τα κέρδη και ο λαός πληρώνει». Για τους ιδιώτες επενδυτές το νερό είναι ένα αγαθό όπως το ρεύμα ή το χρυσάφι και επειδή είναι αντικείμενο κερδοσκοπίας αποτελεί σοβαρό οικονομικό αγαθό. Οι αναλυτές εκτιμούν την αγορά του νερού στην ΕΕ σε ένα ύψος εκατοντάδων δισεκατομμυρίων και οι εταιρείες θέλουν να την κατακτήσουν. Κολοσσιαίοι όμιλοι όπως η Thames Water ή η Veolia, αλλά και γερμανικοί όμιλοι όπως η RWE και η Gelsenwasser περιμένουν την ιδιωτικοποίηση, επισημαίνουν οι δημοσιογράφοι του “Monitor”.

Αποτυχημένο το εγχείρημα σύμφωνα με μελέτη

Ωστόσο, μια μελέτη του πανεπιστημίου της Βαρκελώνης που έγινε το 2010 έδειξε ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού σπάνια έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Σε αυτήν εμπεριέχονται ενδείξεις ότι μετά την ιδιωτικοποίηση σε αρκετές περιοχές η ποιότητα του νερού έπεσε, κυρίως όμως δεν γίνετε φθηνότερο. «Δεν μπορούμε να πιστοποιήσουμε κανένα αποτέλεσμα ότι η παραγωγή νερού από ιδιώτες είναι οικονομικότερη. Οι υποσχέσεις που συνοδεύουν τις ιδιωτικοποιήσεις της ύδρευσης για καλύτερη εξυπηρέτηση και μειωμένες τιμές δεν πραγματοποιούνται ποτέ», όπως λέει ένας εκ των συντακτών της έκθεσης και συμπληρώνει. «Απεναντίας υπάρχει αύξηση των τιμών και οι υποσχεθείσες επενδύσεις στο δίκτυο ύδρευσης δεν υλοποιούνται ποτέ. Και αυτό γιατί τα χρήματα για την ακριβή κατασκευή του δικτύου δεν συνάδουν με τα γρήγορα κέρδη».

Τρανό παράδειγμα το Λονδίνο ή το Μπορντώ όπου οι αγωγοί σαπίζουν και η βρωμιά διεισδύει στο πόσιμο νερό με αποτέλεσμα οι εταιρείες να προσθέτουν χλώριο ή παρόμοιες ουσίες προκειμένου να διατηρήσουν την υγιεινή.

Τα ερωτήματα που έθεσαν οι δημοσιογράφοι ήταν: Γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφασίζει ενάντια στον ευρωπαϊκό πληθυσμό; Σε ποιες γνωμοδοτήσεις βασίζεται; Με ποιον συζητά το θέμα; Για παράδειγμα με αυτούς από το Streering Group, μια ομάδα ειδικών που συμβουλεύει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε θέματα πολιτικής των υδάτων. Η λίστα των συμμετοχών είναι εκπληκτική. Φιγουράρουν κυρίως αντιπρόσωποι βιομηχανίας υδάτων και συναφών βιομηχανιών. «Αυτή την ομάδα δεν την επέλεξα εγώ προσωπικά» επισημαίνει ο Επίτροπός Barnier, «όμως πιστεύω ότι η ομάδα των ειδικών θα μπορούσε να έχει μια πιο ισορροπημένη σύνθεση». Ενώ, για τον Κρίστιαν Ούντε, πρόεδρο του γερμανικού Συμβουλίου Δήμων και Κοινοτήτων, είναι ατυχές το γεγονός ότι κάποιοι επίτροποι ανταγωνισμού γνωρίζουν μόνο τις ανάγκες των συνομιλητών τους διευθυντικών στελεχών των εταιρειών και όχι τις ανάγκες του πληθυσμού.

 Η πρόσβαση στο νερό είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα

Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα ο ΟΗΕ, περίπου 1,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να πίνουν νερό που έχει μολυνθεί με περιττώματα, ενώ 2,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν διαθέτουν βασικές εγκαταστάσεις αποχέτευσης. 1 στους 9 ανθρώπους (περίπου 2,6 δισ.) δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές, καθαρό νερό ενώ 1 στους 3 δεν έχουν πρόσβαση σε τουαλέτα.

Το 80% των ασθενειών στις αναπτυσσόμενες χώρες συνδέονται με το βρόμικο νερό και τις συνθήκες υγιεινής ενώ, το 1/3 των ανθρώπων παγκοσμίως είναι μόνιμα άρρωστο εξαιτίας του βρώμικου νερού και 10 εκατ./ετησίως πεθαίνουν από το νερό που πίνουν. Συγκεκριμένα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, υπολογίζει ότι 1,6 εκατομμύρια θάνατοι/ετησίως σε όλο τον πλανήτη οφείλονται στην κατανάλωση βρώμικου νερού. Ενώ, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχει καταγράψει ένα τραγικό στοιχείο που αφορά στην απώλεια παιδιών ζωών. Κάθε 20 δευτερόλεπτα ένα παιδί χάνει τη ζωή του εξαιτίας του μολυσμένου νερού.

Σοβαρά προβλήματα όμως αντιμετωπίζουν και τα προηγμένα κράτη καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία, στο 70% των ευρωπαϊκών πόλεων με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων, τα υπόγεια ύδατα καταναλώνονται και μολύνονται με ρυθμούς ταχύτερους από ότι αναπληρώνονται. Εκτιμάται ότι μέχρι το 2025 εκτιμάται τα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού θα υποφέρουν από την έλλειψη νερού. Και ο λόγος είναι, ότι 2.500.000.000 τόνοι ανθρωπίνων και βιομηχανικών αποβλήτων, διατίθενται σε υδατικούς φορείς κάθε μέρα. Οι μισοί υγροβιότοποι του πλανήτη έχουν εξαφανισθεί από το 1900 ενώ από το 1991 μέχρι το 2010 πάνω από 870.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από φυσικές καταστροφές, εκ των οποίων το 90% συνδεόταν με το νερό.

Έρευνα των Ηνωμένων Εθνών έδειξε ότι κάθε μέρα είναι απαραίτητα 20-50lt καθαρού νερού για τις βασικές ανάγκες ενός ανθρώπου, όπως για να μαγειρέψει, να πιεί και να καθαρίσει το χώρο του ή τα ρούχα του κ.λπ. την ίδια στιγμή, πάνω από 894 εκατ. άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη, δηλαδή ποσοστό μεγαλύτερο του 16% δεν έχει πρόσβαση σε αυτές τις ποσότητες καθαρού νερού.

Η κατανάλωση νερού στην Ελλάδα

Σύμφωνα με το ΠΑΚΟΕ η Ελλάδα είναι 2η χώρα παγκοσμίως στην κατανάλωση πόσιμου νερού πίσω μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και 2η στο σύνολο των μεσογειακών χωρών πίσω από την Πορτογαλία, με 5.886 κμ ανά κάτοικο διαθεσίμων υδάτων, ενώ η συνολική κατανάλωση δεν ξεπερνά το 12,5% των εσωτερικών υδάτων. Το 86% του νερού που καταναλώνεται σήμερα στην Ελλάδα αφορά την άρδευση, το 11% την ύδρευση, και το 3% καλύπτει ανάγκες της βιομηχανίας. Το 60% του νερού που αντλείται στην Ελλάδα από λίμνες, και ποτάμια χάνεται λόγω απωλειών από το δίκτυο μεταφοράς του.

Η κατάσταση των ποταμιών της χώρας είναι σε ποσοστό 64% από μέτρια ως κακή. Στο 18% της επικράτειας έχει χωριστεί σε ζώνες νιτρορύπανσης (Κάμπος Ημαθίας, Θεσσαλονίκης, Πέλλας, Θεσσαλικός Κάμπος, Κωπαΐδα, λεκάνη Στρυμόνα, Έβρος) και ήδη επιβάλλονται πρόστιμα για αυτήν. Πέρα όμως από τα επικίνδυνα συστατικά που φτάνουν στον υδροφόρο ορίζοντα εξαιτίας βιομηχανικών και αγροτικών χρήσεων, στην Ελλάδα υπάρχει εντονότατο πρόβλημα με το, σε μεγάλο βαθμό, κατεστραμμένο και πεπαλαιωμένο δίκτυο της ΕΥΔΑΠ. Οι σωλήνες (περίπου το 50%) είναι κατασκευασμένες από αμίαντο, ενός υλικού απαγορευμένου πια και κατηγορούμενο για καρκινογενέσεις. Το δίκτυο αυτό φτάνει τα 7000 χλμ και χρήζει άμεσης αντικατάστασης. Πέρα από τη χημική ρύπανση υπάρχει και η μικροβιακή μόλυνση. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, οι μικροβιακές αναλύσεις είναι περίπου 10.000 το χρόνο, που είναι πολύ λίγες για το συνολικά διανεμόμενο νερό (360 εκατ. κυβικά μέτρα).

Σχεδόν 2.400 κυβικά μέτρα νερού τον χρόνο αναλογούν στην κατανάλωση κάθε κατοίκου της Ελλάδας, όταν ο αντίστοιχος παγκόσµιος µέσος όρος είναι 1.240κ.μ. Η υπερκατανάλωση είναι πηγή έλλειψης παιδείας και οικολογικής συνείδησης.

Η κοστολόγηση των υπηρεσιών ύδατος θα οδηγήσει σε αύξηση της τιµής του νερού και αύξηση του κόστους νερού σηµαίνει αύξηση του κόστους αγροτικής παραγωγής, περισσότερα έξοδα για τους παραγωγούς. Με σωστή διαχείριση των υδάτινων πόρων από την πολιτεία και οικονομία στην κατανάλωση από τους πολίτες, αποκατάσταση του πεπαλαιωμένου δικτύου και σωστή επεξεργασία του νερού η Ελλάδα θα διατηρήσει στο ακέραιο τον εθνικό της θησαυρό.

Ας λειτουργήσει επιτέλους το Εθνικό Συμβούλιο Διαχείρισης Νερού καθώς και τα αντίστοιχα περιφερειακά και να γίνονται τακτικοί έλεγχοι στο νερό.

Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) σταθμίζοντας αφενός, την πορεία κατοχύρωσής του δικαιώματος στο νερό σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο κι αφετέρου, τους κινδύνους για την απόλαυση του από τις εντεινόμενες πιέσεις ιδιωτικοποίησης των φορέων παροχής του, επισημαίνει την ανάγκη για εμπέδωση του χαρακτήρα του νερού ως «δημοσίου αγαθού» και όχι ως «εμπορεύματος», όσο και την επείγουσα ανάγκη για αντιμετώπιση του νερού ως φυσικού αγαθού σε ανεπάρκεια.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Το πρώτο κύμα της πανδημίας του κοροναϊού μπορεί να μην έχει τελειώσει ακόμα, αλλά το μέλλον της πανδημίας θα εξαρτηθεί από τις ανθρώπινες ενέργειες και την ίδια τη μυστηριώδη φύση του ιού.

Τα εστιατόρια ανοίγουν,  τα πάρκα είναι γεμάτα και οι άνθρωποι γυρνούν στις δουλειές τους: πολλές χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής απολαμβάνουν τα οφέλη της άρσης του lockdown. Την ίδια ώρα, στις ΗΠΑ, στην Ινδία και τη Λατινική Αμερική εξακολουθούν να καταγράφονται χιλιάδες νέα κρούσματα κάθε μέρα.

Το πρώτο κύμα του κοροναϊού δεν έχει τελειώσει ακόμα. Η μελλοντική μορφή της πανδημίας θα εξαρτηθεί τόσο από τις ανθρώπινες ενέργειες, όπως η κοινωνική αποστασιοποίηση, τα τεστ και τις άλλες παραδοσιακές μεθόδους ελέγχους ασθενειών, αλλά και από την αποκρυπτογράφηση των μυστικών της φύσης του ιού.

Οι ειδικοί λένε ότι υπάρχουν πολλές πιθανότητες για το δεύτερο κύμα του ιού.

Τα σκαμπανεβάσματα του κοροναϊού

Ένα σενάριο για το δεύτερο κύμα της πανδημίας είναι ότι η καθημερινή εικόνα δεν θα είναι σταθερή, αλλά θα έχει σκαμπανεβάσματα: μία μέρα η καμπύλη θα πηγαίνει προς τα πάνω, μία προς τα κάτω.

Αυτό να συνεχιστεί μέχρι να εμβολιαστεί σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού της γης ή μέχρι να αναπτύξει ανοσία.

Τα τεστ αντισωμάτων έχουν δείξει ότι το μέτρο της καραντίνας ήταν πολύ αποτελεσματικό στην επιβράδυνση του ιού. Λιγότερο από το 10% του πληθυσμού της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Σουηδίας έχει αναπτύξει αντισώματα αφού ασθένησε από τον ιό και θεωρητικά έχει ανοσία.

Αυτό βέβαια σημαίνει ότι η πλειονότητα του κόσμου παραμένει εκτεθειμένη στον κοροναϊό.

Αν οι κοινωνίες ανοίξουν πριν καταπολεμηθεί επαρκώς ο ιος, τότε το πρώτο κύμα της πανδημίας θα αργήσει να τελειώσει, σύμφωνα με την Άντζελα Ράσμουσεν, ιολόγο στο πανεπιστήμιο Κολούμπια.

«Στις ΗΠΑ, αίρεται το lockdown την ώρα που αυξάνονται οι αριθμοί των κρουσμάτων σε πολλές πολιτείες… Ίσως έχουμε κορυφώσεις και διαλείμματα της μετάδοσης καθώς αλλάζει η συμπεριφορά του ιού», αναφέρει.

Οι κορυφώσεις του ιού μπορούν να «χαμηλώσουν» αν γίνουν αλλαγές όπως η χρήση μάσκα, η εκ περιτροπής χρήση των ΜΜΜ και η αποφυγή του συνωστισμού σε σημεία πιθανής υπερμετάδοσης του ιού.

Αν οι εξάρσεις του κοροναϊού βγουν εκτός ελέγχου, κάποιες κυβερνήσεις ίσως επιλέξουν να επαναφέρουν την καραντίνα.

Μελλοντικά κύματα

Οι περισσότερες πανδημίες γρίπης έχουν χτυπήσει σε κύματα, με μία πρώτη κορύφωση και συνήθως ένα δεύτερο κύμα μετά από έξι μήνες. Φυσικά, δεν είναι δεδομένο ότι έτσι θα γίνει και με τον νέο κοροναϊό.

Η κοινωνική αποστασιοποίηση και η ενδελεχής διενέργεια τεστ – ή η απουσία της – θα είναι υψίστης σημασίας για το μέλλον της πανδημίας. Υπάρχουν όμως και στοιχεία που δεν μπορούμε να ελέγξουμε.

Το ένα από αυτά είναι αν πράγματι μπορούμε να αποκτήσουμε ανοσία στον ιό, και αν ναι, πόσο αυτή θα κρατά.

Κάποιες φορές η ανοσία μπορεί να κρατά για δεκαετίες, όπως η γρίπη των χοίρων του 2009.

Η ανοσία σε κάποιους πρόσφατους κοροναϊούς θεωρείται ότι κρατά περίπου ένα χρόνο. Αν η ανοσία στον Covid-19 δεν είναι μόνιμη, τότε ο κοροναϊός θα γίνει εποχική ασθένεια και θα έρχεται κάθε ένα με δύο χρόνια ή θα έχει σποραδικές εξάρσεις.

Η συχνότητα των εξάρσεων αυτών μπορεί να επηρεαστεί και από τον καιρό. Οι περισσότερες μορφές γρίπης μεταδίδονται τον χειμώνα γιατί ο ιός προτιμά τον ξηρό αέρα σε σχέση με την υγρασία και επειδή οι άνθρωποι μαζεύονται κοντά ο ένας στον άλλον σε εσωτερικούς χώρους λόγω του κρύου.

Οι κοροναϊοί συνήθως είναι εποχικοί. Αν ο νέος κοροναϊός συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο – κάτι το οποίο δεν γνωρίζουμε ακόμα – τότε θα υπάρχουν εξάρσεις τον χειμώνα.

Αλλά με τόσους ανθρώπους που δεν έχουν ασθενήσει ακόμα, δεν πρέπει να αισθανόμαστε ασφαλείς ούτε το καλοκαίρι σύμφωνα με τους επιστήμονες. Ο πιο σημαντικός παράγοντας για τη μετάδοση είναι πόσοι άνθρωποι είναι επιρρεπείς ακόμα στην ασθένεια.

Οι μεταλλάξεις του ιού μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέο κύμα κρουσμάτων. Ευτυχώς, σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο παράγοντας αυτός δεν προκαλεί τόσο μεγάλη ανησυχία.

Το παράδειγμα της Νέας Ζηλανδίας

Για τις χώρες που μπορούν να εφαρμόσουν υψηλής αποτελεσματικότητας μέτρα, όπως τα τεστ και η ιχνηλάτηση, αυτό το πρώτο κύμα του κοροναϊού ίσως είναι και το τελευταίο, για αρκετό καιρό.

Για παράδειγμα, στη Νέα Ζηλανδία, η οποία κατόρθωσε να εξαφανίσει τον ιό, ίσως δεν υπάρξουν σημαντικές εξάρσεις στο μέλλον.

Γενικά, απομακρυσμένες χώρες με μικρό πληθυσμό ίσως καταφέρουν να πετύχουν την εξάλειψη του ιού. Δυστυχώς, για τις περισσότερες χώρες αυτό θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, ειδικά για αυτές με μεγάλο πληθυσμό και ανοιχτά σύνορα.

«Ξεφτίζει» ο ιός;

Λίγοι επιδημιολόγοι πιστεύουν ότι έχει διογκωθεί η θνησιμότητα του κοροναϊού. Μία από αυτές είναι η Σουνέτρα Γκούπτρα, καθηγήτρια θεωρητικής επιδημιολογίας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Η καθηγήτρια ισχυρίζεται ότι ο κίνδυνος της πανδημίας έχει ήδη απομακρυνθεί: υπάρχει πιθανότητα να υπάρχει ήδη ανοσία στον Covid-19 από την έκθεση σε άλλους κοροναϊούς. Επίσης, παρατηρεί ότι αυξομειώσεις στον αριθμό των κρουσμάτων παρατηρήθηκαν και σε χώρες όπου δεν εφαρμόστηκαν αυστηρά lockdown.

Απόψεις αυτές θεωρούνται οι εξαιρέσεις στον κανόνα, και οι περισσότερες κυβερνήσεις προτίμησαν να προετοιμαστούν για το χειρότερο σενάριο – ότι δηλαδή εκατομμύρια άνθρωποι θα εκτίθεντο στον ιό.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από The Guardian)

Ένας άνθρωπος χρειάστηκε βοήθεια για να απεγκλωβιστεί – Δείτε το βίντεο

Στη θάλασσα βρέθηκαν τα σπίτια στην περιοχή Kråkneset στον βορρά της Νορβηγίας, όπου το έδαφος υποχώρησε σε πολύ μεγάλο πλάτος, περίπου 600 μέτρων, και κατέληξε στο νερό.

Η αστάθεια του εδάφους συνεχίστηκε για ώρες, παρασύροντας τουλάχιστον οκτώ σπίτια στη θάλασσα, ενώ ένας άνθρωπος χρειάστηκε να απεγκλωβιστεί από παρακείμενη οικία.

Η Αστυνομία ειδοποιήθηκε για την κατολίσθηση χθες το απόγευμα και ξεκίνησε αμέσως επιχείριση διάσωσης από αέρος και θαλάσσης, καθώς δεν ήταν δυνατή η προσέγγιση του σημείου από τη στεριά.

Ντόπιος κατέγραψε μέρος του φαινομένου σε βίντεο. «Έτρεξα για να σωθώ» περιέγραψε ένας άλλος κάτοικος, που ακούγοντας τον θόρυβο νόμιζε πως κάποιος εισέβαλε στο σπίτι του.

Τα περισσότερα από τα σπίτια ήταν εξοχικά.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Ο Μάιος του 2020 ήταν ο πιο ζεστός που έχει καταγραφεί ποτέ στον πλανήτη, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή υπηρεσία Κοπέρνικος για την κλιματική αλλαγή, η οποία υπογράμμισε ότι σημειώθηκαν θερμοκρασίες πολύ πάνω από το κανονικό, κυρίως στην Αρκτική.

“ Ο Μάιος του 2020 ήταν κατά 0,63 βαθμό Κελσίου θερμότερος από τον μέσο όρο του μήνα την περίοδο 1981-2010, αυτό τον καθιστά τον πιο ζεστό Μάιο που έχουμε καταγράψει από τότε που διατηρούνται αρχεία”, μπροστά και από τον Μάιο του 2016 και τον Μάιο του 2017, επεσήμανε ο Κοπέρνικος σε ανακοίνωσή του σήμερα.

Θερμοκρασίες πολύ πάνω από τις κανονικές καταγράφηκαν στη Σιβηρία, με τη θερμοκρασία να είναι σχεδόν 10 βαθμούς Κελσίου πάνω από το συνηθισμένο. Στο βορειοδυτικό τμήμα της Σιβηρίας το λιώσιμο των πάγων στους ποταμούς Ομπ και Γιενισέι δεν έχει αρχίσει ποτέ τόσο νωρίς, διευκρίνισε η ευρωπαϊκή υπηρεσία.

Επίσης η άνοιξη ήταν ιδιαίτερα ζεστή σε μεγάλο μέρος της Αρκτικής, κυρίως στη δυτική Αλάσκα, αλλά και στην Ανταρκτική.

Σε παγκόσμιο επίπεδο η Κοπέρνικος υπογράμμισε ότι οι δώδεκα μήνες από τον Ιούνιο του 2019 ως τον Μάιο του 2020 ήταν εξίσου ζεστοί με την πιο ζεστή χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ -από τον Οκτώβριο του 2015 ως τον Σεπτέμβριο του 2016– με τη θερμοκρασία να είναι 0,7 βαθμό Κελσίου πάνω από το κανονικό.

Εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής που προκαλούν οι εκλύσεις αερίων του θερμοκηπίου η θερμοκρασία της Γης έχει ήδη αυξηθεί κατά έναν βαθμό Κελσίου σε σχέση με την προβιομηχανική περίοδο προκαλώντας ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως ξηρασία, καύσωνες και πλημμύρες.

Το 2019 ήταν ήδη η δεύτερη πιο ζεστή χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ, μετά το 2016, και οι ειδικοί αναμένουν ότι η παγκόσμια μέση θερμοκρασία θα σπάσει νέο ρεκόρ την επόμενη πενταετία (2020-2024).

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

“Θα παλέψουμε εναντίον της αδικίας επειδή υπάρχουν άνθρωποι σαν κι εσενα” είπε ο δήμαρχος του Ντιτρόιτ σε έναν 16χρονο που διοργάνωσε συγκέντρωση για τη δολοφονία Φλόιντ και εγγυήθηκε για την ασφάλεια όλων.

Ο 16χρονος Στέφαν Περέζ ξεκίνησε πορεία διαμαρτηρίας στους δρόμους του Ντιτρόιτ για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ μαζί με άλλα 15 άτομα.

Καθώς προχωρούσαν όλο και περισσότεροι ενώνονταν μαζί του μέχρι που ο 16χρονος έγινε  επικεφαλής μιας τεράστιας διαδήλωσης και υποσχέθηκε να τους κρατήσει όλους ασφαλείς.

Μετά το τέλος της διαμαρτυρίας, όπου δεν σημειώθηκε το παραμικρό επεισόδιο, προέτρεψε τους διαδηλωτές να συμμορφωθούν με την απαγόρευση της κυκλοφορίας ώστε να μην δεχθούν επίθεση από την αστυνομία.

Με την ντουντούκα στο χέρι ηρεμούσε τους διαδηλωτές αν και κάποιοι ήταν επιφυλακτικοί για τις προθέσεις και τον ρόλο του.

Όπως είπε σε τοπικό μέσο ενημέρωσης “προσπάθούσα να τους κρατήσω όλους μαζί, σε μια ομάδα, να μην διασπαστούν. Εκπλήσσομαι που με άκουγαν και χαίρομαι γι αυτό γιατί όλοι είναι καλά τώρα, θα μπορούσαν να μην είναι “.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης με την δημοσιογράφο, χτύπησε το τηλέφωνό του. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο δήμαρχος του Ντιτρόιτ Μάικ Ντάγκαν που παρακολούθησε τι είχε συμβεί.

Η κάμερα κατέγραψε το τηλεφώνημα.

“Αγόρι μου είδα τι έκανες κι έχω συγκινηθεί” του είπε ο δήμαρχος. “Είσαι ξεχωριστός για το Ντιτρόιτ, θα παλέψουμε ενάντια στην αδικία επειδή υπάρχουν άνθρωποι σαν κι εσένα”.

(Το τηλεφώνημα του δημάρχου στο 5ο λεπτό)

(Πηγή: news247.gr)

Γράφει η Ντίνα Δασκαλοπούλου

AP Photo

«Κοιτάζω γύρω και βλέπω τι γίνεται στους όμοιούς μου κάθε μέρα, με κυνηγούν όπως τα θηράματα. Θέλω να ζήσω». Tο τραγούδι του Keedron Bryant ακούγεται σε όλο τον πλανήτη. Η ερμηνεία του είναι συγκλονιστική, συγκλονιστικότερο όμως είναι το γεγονός ότι ένας 12χρονος τραγουδά στίχους σαν κι αυτούς τού «Ι’m a young black man».

Λίγα χρόνια νωρίτερα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, στην ακρότατη γωνίτσα της Ευρώπης, σε μια λιλιπούτεια χώρα πιτσιρικάδες σαν τον Keedron έβγαιναν μαζικά στους δρόμους εξαιτίας μιας εν ψυχρώ δολοφονίας από αστυνομικό. Το θύμα ήταν μόλις 15 χρονών και η σφαίρα στο στήθος του σημάδεψε την καρδιά της γενιάς τους. Και τότε όπως και τώρα, και εδώ όπως και εκεί η δολοφονία διέρρηξε το σκηνικό της «κανονικότητας» κι αποκάλυψε την τεράστια οργή που νιώθουν οι νέοι άνθρωποι σε έναν κόσμο ο οποίος τους προετοιμάζει για μια ζωή χωρίς δικαιώματα, χωρίς όνειρα, χωρίς δημιουργία. Τα αγόρια και τα κορίτσια του Δεκέμβρη του 2008 στην Ελλάδα φώναζαν «είμαστε εικόνα από το μέλλον». Δώδεκα χρόνια αργότερα αυτό το ζοφερό μέλλον είναι ήδη εδώ και κάποιοι άλλοι πιτσιρικάδες κάνουν το «δεν μπορώ ν’ ανασάνω» μυριόστομη κραυγή από τη Μινεάπολη μέχρι την Αθήνα.

Η μητρόπολη του καπιταλισμού φλέγεται και οι αιτίες της έκρηξης είναι πολύ βαθύτερες από τον σπινθήρα που την πυροδότησε. Δεν είναι μόνο η ρατσιστική δολοφονία, αλλά η χρόνια βία της φτώχειας, της περιθωριοποίησης του αποκλεισμού για όλη αυτή τη γενιά που ενώνεται κάτω από το σύνθημα «no justice, no peace». Οι εξεγερμένοι της Χιλής έβαλαν αυτό το αίσθημα του πνιγμού σε άλλες λέξεις: «Δεν επιστρέφουμε στην κανονικότητα γιατί η κανονικότητα μας πνίγει». Τους ακούμε;

(Πηγή: efsyn.gr)

REUTERS/USFS/Yosemite National Park

Η Ε.Ε. φοβάται πως οι ξηρές κλιματικές συνθήκες θα προκαλέσουν ασυνήθιστα εκτεταμένες δασικές πυρκαγιές στην ήπειρο κατά τους ερχόμενους μήνες, περιλαμβανομένων των κεντρικών και των βορείων περιοχών, οι οποίες συνήθως διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο, ανακοίνωσε σήμερα ο Ευρωπαίος Επίτροπος Διαχείρισης Κρίσεων.

Μετά τις ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες, άνω του μέσου όρου, της άνοιξης, δασικές πυρκαγιές έχουν ξεσπάσει ήδη τις τελευταίες ημέρες στη Σουηδία και τη βόρεια Γαλλία, σύμφωνα με τα στοιχεία που διένειμε το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφόρησης για Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS).

Αυτές θα πρέπει να προστεθούν στις πυρκαγιές σε Πορτογαλία και Ιταλία, δύο χώρες ιδιαιτέρως ευεπίφορες στις πυρκαγιές λόγω του θερμού κλίματός τους.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει πως η κατάσταση θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες: «Η περίοδος των πυρκαγιών φέτος αναμένεται να είναι άνω του συνήθους μέσου όρου, όσον αφορά τον αριθμό των πυρκαγιών και των αποτεφρωμένων περιοχών στην Ευρώπη» δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο ευρωπαίος επίτροπος Γιάνεζ Λέναρτσιτς, αναφερόμενος στην περίοδο Ιουνίου -Σεπτεμβρίου, η οποία είναι συνήθως η πιο θερμή στην ήπειρο.

Μολαταύτα, ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να προβλέψει εάν αυτό το έτος θα είναι χειρότερο από το προηγούμενο, κατά το οποίο οι πυρκαγιές ανήλθαν σε επίπεδα καταστροφής στην Ευρώπη, πρόσθεσε όμως πως η Επιτροπή εκτιμά ότι είναι υψηλός ο κίνδυνος για μεγάλες πυρκαγιές σε κλίμακα και αριθμό.

Οι ξηρές συνθήκες έχουν αρχίσει επίσης να επεκτείνονται και σε συνήθως υγρές περιοχές, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο πυρκαγιάς και πέραν των παραδοσιακών “διακεκαυμένων ζωνών”. “Οι περιοχές που είναι επιρρεπείς σε δασικές πυρκαγιές δεν βρίσκονται πλέον μόνο στο νότιο τμήμα της Ευρώπης, αλλά και στην κεντρική Ευρώπη, όπως ακόμη και στο βόρειο τμήμα της Ευρώπης”, δήλωσε ο Λέναρτσιτς, επικαλούμενος τις πρόσφατες πυρκαγιές και τις προβλέψεις που έχουν ανακοινώσει οι εθνικές αρχές σε κράτη μέλη της ΕΕ.

Το Βέλγιο, στο βορειοδυτικό τμήμα της Ευρώπης, γνώρισε φέτος τον ξηρότερο Μάιο από τον 19ο αιώνα, με ατμοσφαιρικές συνθήκες που έχουν προκαλέσει αναστάτωση στον κύκλο ανάπτυξης των καλλιεργειών και έχουν μειώσει τις αποδόσεις στη γεωργική επαρχία της Δυτικής Φλάνδρας.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ, Reuters)

Ισχυρή καταιγίδα έπληξε το απόγευμα της Τετάρτης την Αττική, αλλά και το κέντρο της Αθήνας.

Λίγο μετά τις 17:30, δυνατό μπουρίνι σάρωσε το κέντρο της πρωτεύουσας, καθώς και τις περιοχές Νέα Σμύρνη, Καλλιθέα, Γκάζι, Νέο Κόσμο, Κουκάκι.

Ισχυρές καταιγίδες σημειώθηκαν και στα δυτικά προάστια.

Η σημερινή ημέρα είναι η δέκατη συνεχόμενη, αλλά και τελευταία, ημέρα αστάθειας στη χώρα, αφού σύμφωνα με τα προγνωστικά στοιχεία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών / Meteo.gr, οι βροχές και οι σποραδικές καταιγίδες που εκδηλώνονται από τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης 03/06 στο Βορειοανατολικό Αιγαίο θα συνεχιστούν έως το μεσημέρι, ενώ τις μεσημεριανές και απογευματινές ώρες φαινόμενα προβλέπονται στα ηπειρωτικά και στην Κρήτη. Αυξημένη πιθανότητα χαλαζοπτώσεων υπάρχει στα βορειοανατολικά. Οι βροχές μετά το απόγευμα θα σταματήσουν, ενώ την Πέμπτη 04/06, δεν αναμένονται φαινόμενα.

Δείτε εικόνα και βίντεο από τη σελίδα Forecast Weather Greece:

(Πηγή: alfavita.gr)

Εκατοντάδες άνθρωποι που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τον Λευκό Οίκο στην Ουάσινγκτον αψήφησαν ξανά τη νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας που επιβλήθηκε για να αποκατασταθεί η τάξη στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Το πλήθος, που διαδήλωνε ειρηνικά – ήταν πολύ πιο ογκώδες από την προηγουμένη – γονάτισε την ώρα που άρχιζε η απαγόρευση της κυκλοφορίας χθες, στις 19:00 (τοπική ώρα· στη 01:00 σήμερα ώρα Ελλάδας) φωνάζοντας συνθήματα όπως «αυτό είναι το πρόσωπο της δημοκρατίας», ή «δεν θα φύγουμε».

Διαδηλωτές εναντίον του ρατσισμού και της αστυνομικής βαρβαρότητας ήταν συγκεντρωμένοι μπροστά στον καινούργιο φράκτη που τους εμποδίζει να μπουν σε ένα πάρκο έξω από το κτίριο της αμερικανικής προεδρίας όπου οι δυνάμεις ασφαλείας έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων χθες ώστε ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ να μπορέσει τα πόδια σε μια εκκλησία που υπέστη μικρές φθορές και να φωτογραφηθεί κρατώντας ένα αντίτυπο της Αγίας Γραφής.

Στην Ουάσινγκτον, όπως και σε δεκάδες άλλες πόλεις στις ΗΠΑ, γίνονται καθημερινά κινητοποιήσεις τις τελευταίες ημέρες από ανθρώπους που καταγγέλλουν τον βαθιά εδραιωμένο ρατσισμό στη χώρα μετά τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ, 46χρονου Αφροαμερικανού, κατά τη διάρκεια της βίαιης προσαγωγής του από λευκούς αστυνομικούς στη Μινεάπολη την περασμένη Δευτέρα.

 1.600 στελέχη του στρατού ξηράς μεταφέρθηκαν στην περιοχή της Ουάσινγκτον

Το αμερικανικό Πεντάγωνο γνωστοποίησε ότι μετέφερε 1.600 στελέχη του στρατού ξηράς στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα, η οποία όπως και πολλές άλλες πόλεις των ΗΠΑ συγκλονίζεται από διαδηλώσεις τις τελευταίες ημέρες.

Κατά τον εκπρόσωπο του υπουργείου Άμυνας Τζόναθαν Ραθ Χόφμαν, έχουν μεταφερθεί «στοιχεία σε ενεργή υπηρεσία» σε «στρατιωτικές βάσεις» της περιφέρειας της Ουάσινγκτον, πάντως όχι «μέσα» στην Ουάσινγκτον.

Ο εκπρόσωπος διευκρίνισε πως οι στρατιωτικοί έχουν τεθεί σε «υψηλό επίπεδο συναγερμού», πάντως δεν «συμμετέχουν» σε επιχειρήσεις των πολιτικών υπηρεσιών επιβολής του νόμου.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Της Αφροδίτης Τζιαντζή

P Photo/Ringo H.W. Chiu

H Eλι και η Βένι είναι δυο φίλες που πάνε Γυμνάσιο. Όπως όλοι οι έφηβοι της Ελλάδας έμειναν σε καραντίνα, χωρίς σχολείο, κολλημένες στα κινητά τους τηλέφωνα, με τα σόσιαλ μίντια μόνη τους επαφή με τον έξω κόσμο. Ποστάροντας στόρι, με χορευτικές χειρονομίες που αντιγράφουν από άλλους χρήστες κοινωνικών δικτύων, σε μια αέναη ανακύκλωση μιας κοινής παγκόσμιας ιεροτελεστίας.

Οι ώρες του εγκλεισμού πέρασαν με εξομολογήσεις σε ομαδικά τσατ, παρεξηγήσεις και συγγνώμες, εκνευρισμό και όνειρα. Και μετά ήρθε το σχολείο. Με ή χωρίς κάμερα, μαθήματα μέρα παρά μέρα και τα μισά παιδιά να απουσιάζουν.

Και ξαφνικά, πριν από λίγες μέρες, τα ψηφιακά προφίλ των κοριτσιών, από καρδούλες και γκλίτερ γέμισαν υψωμένες γροθιές και συνθήματα «Ι can’t breathe». Tα 13χρονα και τα 16χρονα, από τη Μινεάπολη ώς το Χονγκ Κονγκ, από την Ατλάντα ώς την Αθήνα, έμαθαν το όνομα του Τζορτζ Φλόιντ, είδαν το γόνατο του λευκού αστυνομικού να συνθλίβει μέχρι θανάτου τον μαύρο άντρα, έμαθαν τι θα πει αστυνομική βαρβαρότητα.

Τα ίδια παιδιά που πριν από 20 μήνες ήταν πολύ μικρά για να καταλάβουν τι έγινε με τον Ζακ Κωστόπουλο στο κέντρο της Αθήνας, τώρα είναι ώριμα για να καταλάβουν ότι η αστυνομία στις ΗΠΑ δολοφονεί ανθρώπους για το χρώμα του δέρματός τους. Ξαφνικά τα σόσιαλ μίντια των παιδιών ξεχείλισαν οργή, με τη γατούλα Hello Kitty να καίει περιπολικά και το λαγουδάκι My Melody να φωνάζει «Δεν υπάρχει ειρήνη, χωρίς δικαιοσύνη».

Ίσως όχι όλων των παιδιών, ούτε όλων το ίδιο. Πάντως, σε συνδυασμό με τα αντιδραστικά νομοσχέδια για την παιδεία, τη νέα φτωχοποίηση που προμηνύεται, τους φόβους για νέο κύμα επιδημίας, οι φλόγες που άναψαν στη Μινεάπολη δύσκολα θα σβήσουν από τις οθόνες των παιδιών στην Αθήνα. Κι ακόμα πιο δύσκολα θα παραμείνουν εικόνες στα κινητά τους.

(Πηγή: efsyn.gr)