paidevo.gr

Σε κατεστραμμένα σχολεία από τις αεροπορικές επιδρομές του Ισραήλ επέστρεψαν χιλιάδες παλαιστίνιοι μαθητές στη Λωρίδα της Γάζας. Η σχολική χρονιά ξεκίνησε με καθυστέρηση δύο εβδομάδων εξαιτίας των αιματηρών επιθέσεων που άφησαν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά. Οι μαθητές της Γάζας πήγαν στα σχολεία τους κρατώντας φωτογραφίες των νεκρών συμμαθητών τους.

Το υπ. Παιδείας της Παλαιστίνης αναφέρει ότι 700.000 παιδιά πήγαν ξανά σχολείο. «Είκοσι τέσσερα σχολεία υπέστησαν μεγάλες καταστροφές και 125 σχολεία μικρότερες καταστροφές από τις ισραηλινές βόμβες» σημειώνεται στη σχετικά ανακοίνωση.

«Καταβάλλουμε επίσης τις μέγιστες δυνατές προσπάθειες για να επιλύσουμε το πρόβλημα των εκτοπισμένων ανθρώπων που έχουν καταφύγει στα σχολεία» προστίθεται. Στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, όπου 10 σχολικά κτίρια συνεχίζουν να λειτουργούν ως καταφύγια για τους εκτοπισμένους πολίτες.

«Οι προσπάθειες να πειστούν οι εκτοπισμένοι κάτοικοι να μετακινηθούν σε τρία σχολεία και να αδειάσουν τα υπόλοιπα επτά απέτυχαν», ανέφερε ο εκπρόσωπος της οργάνωσης UNRWA Αντνάν Αμπού Χάσνα. «Αποφασίστηκε έτσι να μην αρχίσει η σχολική χρονιά στην πόλη», πρόσθεσε ο ίδιος.

(πηγή: tvxs.gr)

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ

Συνάδελφοι, μαθητές και γονείς,

Το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς υπογραμμίζει με ένα νοερό τρόπο τη δύναμη της συνήθειας. Προσπαθεί με το δικό του, μονότονο τρόπο να πείσει πως τίποτα δεν έχει αλλάξει και πως και αυτή η χρονιά θα κυλήσει με την ίδια μονοτονία της καθημερινής επανάληψης του ήχου του. Επιμένει να μας λέει πως «ό,τι έγινε – έγινε». Να σβήσουμε, δηλαδή, τα προηγούμενα και να συνεχίσουμε σαν τίποτα να μην συνέβη, σαν τίποτα να μην αλλάζει.

Όμως εμείς οι εκπαιδευτικοί, σε πείσμα των καιρών και κόντρα σ’ εκείνους που μας λένε πως πρέπει να ξεχνάμε και να παραμένουμε απαθείς και πειθήνιοι, επιμένουμε πως τίποτα δεν μπορεί να διαγραφεί. Όλα εδώ συμβαίνουν και όλοι εδώ κρινόμαστε.

Δεν κλείνουμε τα μάτια μας στη ζωγραφισμένη σε εφηβικά πρόσωπα αγωνία και απογοήτευση, όταν αντίκριζαν την απόρριψή τους τον περασμένο Ιούνη.

Είναι πέρα από τη λογική μας, να ξεπουλάμε τα παιδιά μας στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα της μαθητείας από τα άγουρα ακόμα χρόνια τους.

Δεν ξεχνάμε τους 20.000 μαθητές και μαθήτριές μας που έχασαν πέρυσι το καλοκαίρι την ειδικότητά τους, και τους 2.500 συναδέλφους μας εκπαιδευτικούς που σβήστηκαν από το σχολικό χάρτη με μια μονοκονδυλιά, με την κατάργηση 50 ειδικοτήτων της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Δεν μπορούμε να πούμε πως τίποτα δεν συνέβη όταν τα σχολεία φτωχαίνουν χρόνο με το χρόνο κατά χιλιάδες καθηγητές και «νέο αίμα» δεν μπαίνει στις τάξεις.

Πώς να ξεχάσουμε το κλίμα φόβου και ανασφάλειας όταν η θηλιά των διοικητικών μηχανισμών στο όνομα της «αξιολόγησης» σφίγγει απειλητικά, τόσο που να είναι δύσκολο ακόμα και να ανασάνεις;

Ήρθε ο καιρός εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς να σφίξουμε ξανά τα χέρια. Να υπογράψουμε το δικό μας κοινωνικό συμβόλαιο. Να γίνουμε θεματοφύλακες της Μόρφωσης και της Δουλειάς.

Γνωρίζουμε πολύ καλά πως δεν υπάρχει τίποτα το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό και πιο μεγάλο από έναν άνθρωπο που αποφασίζει να σηκώσει το κεφάλι του και να γίνει ένας με τους πολλούς και όλοι μαζί ένα σώμα.

Να δώσουμε λοιπόν ξανά το πραγματικό νόημα στις λέξεις Αγώνας, Αξιοπρέπεια και Αλληλεγγύη.

Δεν θα ευχηθούμε, λοιπόν, καλή χρονιά, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.

Θα δώσουμε όμως την υπόσχεση πως και αυτή τη χρονιά θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το Ψωμί, για τη Μόρφωση και για τη Δουλειά, για μια πραγματικά καλή χρονιά. Δεν υπάρχουν αδιάβατοι δρόμοι! Θα κάνουμε τ’ αδύνατα δυνατά!

Εμπρός λοιπόν!

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ

Σεπτέμβρης 2014

(πηγή: alfavita.gr)

Η οικονομική κρίση και τα χωρίς καμία λογική μέτρα που επιβλήθηκαν υποτίθεται για να την αντιμετωπίσουν δεν διαλύουν απλά τη χώρα που λέγεται Ελλάδα.

Την σβήνουν από το χάρτη.

Όπως γράφουν οι ίδιοι οι Γερμανοί το μεγάλο πρόβλημα της χώρας δεν είναι τα χρέη της αλλά η απίστευτη “κοινωνική εξάρθρωση”! Οι ίδιοι γράφουν ότι…

το δημογραφικό πρόβλημα είναι βόμβα με τις γεννήσεις να έχουν μειωθεί από το 2008 κατά 15%. Εξίσου τρομακτικό είναι η “αρπαγή” Ελλήνων επιστημόνων! Σύμφωνα με τα στοιχεία που οι Γερμανοί επικαλούνται 150.000 Έλληνες επιστήμονες έχουν μεταναστεύσει στα χρόνια της κρίσης!

Δεν τα ισχυρίζεται κάποιος Έλληνας κουρασμένος και αγανακτισμένος από την κρίση και τις επιπτώσεις της. Επαναλαμβάνουμε τα γράφουν κάποιοι Γερμανοί που βλέπουν ότι οι πολιτικές που επέβαλε η Μέρκελ ,ο Σόϊμπλε και η παρέα τους οδηγούν στον όλεθρο. Ο οποίος αν προκύψει δεν θα αφορά μόνο στην Ελλάδα.

Πέντε χρόνια πιέζουν την Ελλάδα σε μια εξοντωτική πολιτική. Υγεία, Παιδεία και Εθνική Άμυνα διαλύθηκαν. Άνθρωποι έχασαν όχι μόνο το επίπεδο της ζωής που είχαν με κόπο δημιουργήσει αλλά και την ίδια τους τη ζωή. Είναι λοιπόν από τη μια θετικό αλλά από την άλλη -ταυτόχρονα- εξοργιστικό να διαβάζεις “φιλοσοφίες”, “αναλύσεις” και διαπιστώσεις που έχουν κάνει ακόμη και μικρά παιδιά εδώ και χρόνια. Πόσο μάλλον να τις διαβάζεις από γερμανούς που ακόμη και σήμερα μας “κουνάνε το δάχτυλο”.

“Να μην γίνει η Ελλάδα το πτωχοκομείο της Ευρώπης”, γράφει ο γερμανικός Τύπος και δεν μπορεί παρά να χαμογελάσεις πικρά.

Η DW μεταφράζει ένα δημοσίευμα της εφημερίδας Handelsblatt στο οποίο αναφέρεται:

“…Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κάνει λόγο για “success story“, υπενθυμίζει η εφημερίδα, σχολιάζοντας πως «όλα αυτά εκλαμβάνονται από τους Έλληνες ως καθαρή κοροϊδία», καθώς καταβάλλουν ένα υψηλό τίμημα για αυτό που ο Σόιμπλε χαρακτηρίζει «σημαντική πρόοδο» (σ.σ. της Deutsche Welle: Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κάνει συχνά λόγο για «σημαντική πρόοδο» όταν αναφέρεται στο ελληνικό πρόγραμμα) .

«Πολύ πιο ανησυχητική είναι η κοινωνική εξάρθρωση»

Η πολιτική της λιτότητας, την οποία ακολουθεί κατ` εντολή των διεθνών δανειστών η Αθήνα, «προκάλεσε στην χώρα την πιο βαθιά και μακρά ύφεση από το τέλος του πολέμου», αναφέρει η εφημερίδα, παραπέμποντας στη μείωση κατά 25% του ελληνικού ΑΕΠ, στο κλείσιμο 250.000 μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στην εξαφάνιση ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας.

Υπενθυμίζονται επίσης η κατά το ένα τρίτο μείωση του εισοδήματος των νοικοκυριών (σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ) και οι εκτιμήσεις της Κομισιόν που θέλουν τους τέσσερις στους δέκα Έλληνες να απειλούνται από τη φτώχεια.

«Δεν αναμένεται να αλλάξει γρήγορα κάτι σε αυτό. Η Ελλάδα θα μείνει για δεκαετίες περίπτωση εξυγίανσης», παρατηρεί η Handelsblatt, επισημαίνοντας ότι το κυριότερο πρόβλημα της χώρας δεν είναι σε καμία περίπτωση τα χρέη της. «Πολύ πιο ανησυχητική είναι η κοινωνική εξάρθρωση», τονίζει η εφημερίδα, εστιάζοντας στο υψηλό ποσοστό της ανεργίας που θα παραμείνει και του χρόνου στο 27%.

Η υψηλή ανεργία και η συρρίκνωση των εισοδημάτων έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στη χρηματοδότηση των συντάξεων. «Τα συνταξιοδοτικά ταμεία θα χρειαστούν μέχρι το 2020 επιπροσθέτως τουλάχιστον 10 δισεκατομμύρια ευρώ… Το 2055 η χώρα θα πρέπει να δαπανά το 24,3% του ΑΕΠ για τη χρηματοδότηση των συντάξεων. Το αντίστοιχο ποσοστό στη Γερμανία θα είναι 12,5%», υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα.

Δεν υπάρχει ανάπτυξη με νέα προγράμματα λιτότητας

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, τα προβλήματα αυτά οξύνονται από την λιτότητα αλλά και το δημογραφικό, ενώ υπενθυμίζεται ότι το ποσοστό των γεννήσεων έχει μειωθεί στην Ελλάδα κατά 15% από το 2008. «Πάνω από 150.000 έλληνες επιστήμονες έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό.

Πρόκειται για ένα άνευ προηγουμένου braindrain», παρατηρεί το δημοσίευμα. Αναφορικά με τα μέτρα ποσοτικής χαλάρωσης που έχει εγκρίνει η ΕΚΤ, η εφημερίδα υποστηρίζει ότι δεν φτάνουν στην Ελλάδα, καθώς οι τράπεζες δεν δίνουν πιστώσεις, επειδή έχουν συσσωρεύσει πολλά τοξικά δάνεια. «Πώς θα μπορέσει η χώρα να επιστρέψει στη βιώσιμη ανάπτυξη κάτω από αυτές τις αντίξοες συνθήκες», διερωτάται η Handelsblatt. «Σε κάθε περίπτωση όχι με νέα προγράμματα λιτότητας. Αντ` αυτών θα πρέπει η ΕΕ να βοηθήσει έτσι ώστε να ενισχυθούν με ευνοϊκά δάνεια οι κλάδοι εκείνοι της οικονομίας που είναι προσανατολισμένοι στο μέλλον».

Ενδεικτικά αναφέρονται ο τουρισμός, οι μεταφορές, η φαρμακοβιομηχανία, οι περιβαλλοντικές τεχνολογίες και ο τομέας της πληροφορικής. «Ταυτόχρονα, θα πρέπει οι Έλληνες να συνεχίσουν την πορεία των μεταρρυθμίσεων με αποφασιστικότητα», αποφαίνεται η εφημερίδα, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο θα πρέπει να προσαρμοσθεί στις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες, έτσι ώστε να μην μεταναστεύουν οι ταλαντούχοι Έλληνες στο εξωτερικό. «Σε διαφορετική περίπτωση η Ελλάδα θα γίνει το πτωχοκομείο και το γηροκομείο της Ευρώπης», καταλήγει η Handelsblatt.

(πηγή: dw.de -Σταμάτης Ασημένιος)

Σχεδόν 30 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο στις χώρες που πλήττονται από έκτακτες ανάγκες ή ένοπλες συρράξεις, σύμφωνα με τη Unicef.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει η Unicef, στη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σχολεία θα παραμείνουν κλειστά τουλάχιστον μέχρι το τέλος του έτους, λόγω της επιδημίας Έμπολα, που επηρεάζει πάνω από 3,5 εκατομμύρια παιδιά.

Eπίσης, επισημαίνει για τις χώρες και τις περιοχές που πλήττονται από ένοπλες συρράξεις:

Στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία το 1/3 των σχολείων είχε πρόσφατα χτυπηθεί από σφαίρες, πυρποληθεί, λεηλατηθεί ή καταληφθεί από ένοπλες ομάδες.

Αποκατάσταση χρειάζονται πάνω από 100 σχολεία που χρησιμοποιήθηκαν ως καταφύγια για περισσότερους από 300.000 εκτοπισθέντες κατά τη διάρκεια της πιο πρόσφατης σύγκρουσης στη Γάζα.

Μαθητές και εκπαιδευτικοί έχουν σκοτωθεί και απαχθεί στη βορειοανατολική Νιγηρία, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 200 κοριτσιών που δεν έχουν ακόμη απελευθερωθεί.

Σχεδόν 3 εκατομμύρια παιδιά, το ήμισυ του σχολικού πληθυσμού της Συρίας, τώρα δεν παρακολουθούν μαθήματα σε τακτική βάση.

Περίπου 290 σχολεία έχουν καταστραφεί ή υποστεί βλάβες στις πρόσφατες μάχες στην Ουκρανία.

(πηγή: tvxs.gr)

Επιμέλεια: Άλκηστις Καραλή

Εκατομμύρια ζωές χάνονται κάθε χρόνο εξαιτίας της διαφθοράς, με τα παιδιά να πληρώνουν το μεγαλύτερο τίμημα.

Ένα τρισεκατομμύριο δολάρια χάνουν οι φτωχές χώρες κάθε χρόνο, εξαιτίας της διαφθοράς, με αποτέλεσμα να χάνονται εκατομμύρια ζωές, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ακτιβιστών.

Έκθεση της οργάνωσης One, που έχει έδρα τις ΗΠΑ και σκοπό την καταπολέμηση της φτώχειας, αναφέρει ότι μεγάλο μέρος της προόδου που έχει σημειωθεί κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες, όσον αφορά την αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας, τίθεται σε κίνδυνο, λόγω της διαφθοράς και του εγκλήματος. Στις δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με τη διαφθορά περιλαμβάνονται οι εταιρείες – φαντάσματα και το ξέπλυμα χρήματος.

Σύμφωνα με την αναφορά, η διαφθορά ευθύνεται για τα 3.6 εκατομμύρια θανάτους το χρόνο. Εάν λαμβάνονταν μέτρα για τον τερματισμό της μυστικότητας που επιτρέπει στην διαφθορά να ακμάζει – και αν τα ανακτημένα έσοδα επενδύονταν στην υγεία – θα μπορούσαν να αποφευχθούν πολλοί θάνατοι στις χώρες με χαμηλά εισοδήματα. Η One περιγράφει τα ευρήματά της ως “σκάνδαλο του ενός τρισεκατομμυρίου”.

“Η διαφθορά εμποδίζει τις ιδιωτικές επενδύσεις, μειώνει την οικονομική ανάπτυξη, αυξάνει το κόστος της επιχειρηματικής δραστηριότητας και μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική αστάθεια”, σύμφωνα με την αναφορά. “Αλλά στις αναπτυσσόμενες χώρες, η διαφθορά είναι δολοφόνος. Όταν οι κυβερνήσεις στερούνται τους δικούς τους πόρους για να επενδύσουν στον τομέα της υγείας, στην ασφάλεια των τροφίμων ή στις απαραίτητες υποδομές, χάνονται ζωές και το μεγαλύτερο τίμημα το πληρώνουν τα παιδιά.”

Σύμφωνα με την αναφορά, εάν εξαλειφόταν η διαφθορά στην υποσαχάρια Αφρική:

– Δέκα εκατομμύρια παιδιά ακόμη θα είχαν πρόσβαση στην εκπαίδευση

– Θα υπήρχαν τα χρήματα για να πληρωθούν 500 χιλιάδες ακόμη δάσκαλοι δημοτικών σχολείων

– Θα παρέχονταν αντιρετροϊκά φάρμακα σε περισσότερους από 11 εκατομμύρια ανθρώπους με HIV/AIDS

Η οργάνωση One παροτρύνει τους ηγέτες των G – 20 (των 20 πλουσιότερων χωρών στον κόσμο), που θα συναντηθούν το Νοέμβριο στην Αυστραλία, να λάβουν διάφορα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, συμπεριλαμβανομένης και της δημοσιοποίησης των πληροφοριών που σχετίζονται με το ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες των εταιρειών και των τραστ, ώστε να μην μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν για ξέπλυμα χρήματος ή για την απόκρυψη της ταυτότητας εγκληματιών.

Επίσης, η οργάνωση υποστηρίζει την εισαγωγή νόμων υποχρεωτικής αναφοράς για τους τομείς πετρελαίου, φυσικού αερίου και εξόρυξης, ώστε “ουσιαστικά να μην κλέβουν τους φυσικούς πόρους από τους ανθρώπους που ζουν από πάνω”. Επιπλέον, συνιστά τη λήψη μέτρων κατά των φοροφυγάδων “ώστε οι αναπτυσσόμενες χώρες να έχουν τις πληροφορίες που χρειάζονται για τη συλλογή των ανεξόφλητων φόρων” και μια πιο ανοιχτή διακυβέρνηση, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να φέρουν τις αρχές προ των ευθυνών τους όσον αφορά τη διανομή των στοιχειωδών υπηρεσιών.

(πηγές: news247.gr, BBC)

Σημαντικός ο αντίκτυπος σε θέματα υγείας, ασφάλειας, αξιοπρέπειας

Το πρόβλημα είναι τόσο οξυμένο, που ο ΟΗΕ καθιέρωσε πρόσφατα την 19η Νοεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Τουαλέτας

Πρόσφατη έρευνα των Ηνωμένων Εθνών δείχνει πως 2,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη στερούνται προσβάσεως σε τουαλέτες και βασικές αποχετευτικές υποδομές, γεγονός που έχει άμεσο αντίκτυπο σε ζητήματα όχι μόνο σχετικά με την υγεία αλλά και με την ασφάλεια, την εκπαίδευση και την αξιοπρέπεια.

«Ένας από τους βασικούς παράγοντες της παιδικής θνησιμότητας είναι η διάρροια και η δυσαντερεία εξαιτίας της κακής ποιότητας του νερού και της έλλειψης συστήματος αποχέτευσης», αναφέρει ο Χαν Ελάισον, αναπληρωτής γενικός γραμματέας του ΟΗΕ. Το πρόβλημα μάλιστα γίνεται πιο έντονο όταν σε πολλά σχολεία χωρών του αναπτυσσόμενου κόσμου παρατηρείται συχνά έλλειψη ξεχωριστών τουαλετών ανδρών/γυναικών, με αποτέλεσμα γυναίκες να κακοποιούνται σεξουαλικά.

Η έρευνα επίσης, αποκαλύπτει πως παρόλο που οι κυβερνήσεις έχουν δραστηριοποιηθεί επί του θέματος, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που εξακολουθούν να έχουν περισσότερο πρόσβαση σε κινητά τηλέφωνα παρά σε τουαλέτες. Ο αναπτυξιακός στόχος (MDG) της ανάγκης βασικού αποχετευτικού συστήματος αν και προβλεπόταν να καλυφθεί μέχρι το τέλος του 2015, φαίνεται πως τελικά δεν θα επιτευχθεί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρωθυπουργός την Ινδίας Ναρέντα Μάντι, στην προεκλογική του εκστρατεία διαμήνυσε: «Πρώτα χτίστε τουαλέτες και μετά ναούς !».

Ωστόσο και στην υποσαχάρια Αφρική το πρόβλημα είναι σοβαρό, καθώς όπως ανέφερε και ο πρωθυπουργός του Κονγκό Ογκούστιν Ματάτα Πόνυο «η διάταξη για τις τουαλέτες σχετίζεται άμεσα με την εκπαίδευση και τη ισότητα των δύο φύλων. Με το χτίσιμο διαφορετικών τουαλετών για αγόρια και κορίτσια, οι γονείς αισθάνονται πιο ασφαλείς να στείλουν τις κόρες τους σχολείο , χωρίς να φοβούνται ότι θα τους επιτεθούν».

(πηγή: tovima.gr)

Έξι μήνες μετά την έναρξη της επιδημίας του ιού Έμπολα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα απηύθυναν μια σκληρή προειδοποίηση, ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών.

«Ο κόσμος χάνει τη μάχη εναντίον της πιο βαριάς επιδημίας Έμπολα της ιστορίας» δήλωσε η Joanne Liu, πρόεδρος της διεθνούς οργάνωσης Γιατροί Χωρίς Σύνορα.

«Τα κράτη δείχνουν ένα είδος διεθνούς απραξίας» συνέχισε.

Μετά την προειδοποίηση του Διεθνούς Οργανισμού Υγείας, στις 8 Αυγούστου, πράγματι, δεν υπήρξε  «επαρκής αντίδραση» με μορφή επείγοντος για τη δημόσια υγεία σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο ιός προκάλεσε ήδη τον θάνατο σε 1.550 άτομα, κυρίως στη Γουινέα, Λιβερία και Σιέρα Λεόνε ενώ 3.500 προσβλήθηκαν από τον ιό.

«Οι υποσχέσεις χρηματοδότησης και διάθεσης ειδικών δεν επαρκούν. Οι κυβερνήσεις που μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση έχουν την πολιτική και ανθρωπιστική υποχρέωση να δώσουν μια συγκεκριμένη απάντηση σε αυτή την καταστροφή. Αντί να περιορίζονται στο να διαχειρίζονται την άφιξη ενός πιθανού ασθενούς στη χώρα τους, θα έπρεπε να δράσουν εκεί που χρειάζεται, στην Ανατολική Αφρική» πρόσθεσε.

«Το θέμα είναι να απαντήσουμε μαζικά για να σταματήσουμε την επιδημία» δήλωσε από την πλευρά του ο δόκτωρ Thomas Frieden, διευθυντής του αμερικανικού κέντρου ελέγχου και πρόληψης των ασθενειών (CDC) και διαβεβαίωσε ότι «ξέρουμε πώς να σταματήσουμε τον Εμπολα».

Τη Δευτέρα ο πρόεδρος της Διεθνούς Τράπεζας  Jim Yong-Kim καταδίκασε την απουσία διεθνούς αντίδρασης. «Η κρίση που εξαπλώνεται κάτω από τα μάτια μας οφείλεται λιγότερο στον ίδιο τον ιό και περισσότερο στις θανατηφόρες προκαταλήψεις που οδήγησαν σε μια καταστροφικά ακατάλληλη απάντηση στην επιδημία» έγραψε σε άρθρο του στην «Washington Post».

Πέμπτη και Παρασκευή πραγματοποιείται στην Γενεύη, έδρα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας διάσκεψη προκειμένου να καθοριστούν οι πειραματικές θεραπείες που μπορούν να αντιμετωπίσουν την επιδημία. Το φάρμακο Zmapp, το οποίο έχει δοκιμαστεί σε 18 χιμπατζήδες και τους έχει θεραπεύσει δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ σε άνθρωπο, θυμίζει σε άρθρο του το «Time». Χορηγήθηκε σε 7 ασθενείς που προσβλήθηκαν από τον ιό Εμπολα και οι δύο από αυτούς πέθαναν. Η αμερικανική κυβέρνηση υπέγραψε πάντως ένα συμβόλαιο 25 εκατομμυρίων δολαρίων με την φαρμακοβιομηχανία Mapp Biopharmaceutical Inc, η οποία παρασκευάζει το συγκεκριμένο φάρμακο, προκειμένου να ξεκινήσει η παραγωγή του. Επίσης το Εθνικό Κέντρο Υγείας των ΗΠΑ NIH (National Institute of Health), ξεκίνησε την παραγωγή εμβολίων.

(πηγή: iefimerida.gr)

Κάλεσμα της ΕΣΑμεΑ σε εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς στην κινητοποίηση την Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου και ώρα 11 π.μ. στο υπουργείο Παιδείας

Το αναπηρικό κίνημα και ο χώρος της εκπαίδευσης των ατόμων με αναπηρία έχουν χορτάσει από υποσχέσεις που συνήθως αποδεικνύονται κούφιες και καλούν σε μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τα φλέγοντα ζητήματα της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης την Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου και ώρα 11 π.μ., στο υπουργείο Παιδείας στο Μαρούσι (Α. Παπανδρέου 37).

“Η Ε.Σ.Α.μεΑ. ζητά να ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά χωρίς τα προβλήματα των περασμένων ετών.

• Άμεση επανεξέταση της άκριτης κατάργησης του Πίνακα Α΄, χωρίς να διασφαλίζεται η προστασία της πρόσληψης των εκπαιδευτικών με αναπηρία στις ΣΜΕΑΕ. Εάν αυτό εξεταστεί σε συνδυασμό με ρατσιστικές ρυθμίσεις της εγκυκλίου 131370/41 για τις προσλήψεις αναπληρωτών ωρομισθίων εκπαιδευτικών στην ειδική εκπαίδευση, τότε η κατάργηση του Πίνακα Α΄ αποκτά χαρακτηριστικά τιμωρίας. Απαιτείται η διασφάλιση της πρόσληψης κατά προτεραιότητα ανά κλάδο και ειδικότητα των εκπαιδευτικών με αναπηρία στις ΣΜΕΑΕ, σε συγκεκριμένο ποσοστό.

• Να καταργηθεί η προαναφερθείσα εγκύκλιος με την οποία ζητούνται ιατρικές γνωματεύσεις παθολόγου και ψυχιάτρου μόνο από τους εκπαιδευτικούς με αναπηρία για την πρόσληψή τους ως αναπληρωτών εκπαιδευτικών στην Ειδική Εκπαίδευση. Με την ίδια εγκύκλιο αποκλείονται οι εκπαιδευτικοί με αναπηρία από την πρόσληψή τους στα ΚΕΔΔΥ και στην παράλληλη στήριξη με τρόπο άκριτο και ενάντια σε κάθε έννοια δικαίου. Είναι εμφανές ότι η ανωτέρω εγκύκλιος συνιστά άνιση και διακριτική μεταχείριση για τα άτομα με αναπηρία.

• Να αλλάξει και να εφαρμοστεί άμεσα και για το σχολικό έτος 2014-2015, η διάταξη που ανοίγει το δρόμο για την κατά προτεραιότητα πρόσληψη εκπαιδευτικών με αναπηρία στα σχολεία Γενικής Εκπαίδευσης σε ποσοστό 10%.

Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας επιζητεί τον εξοστρακισμό των εκπαιδευτικών με αναπηρία από τον χώρο της Εκπαίδευσης!

• Να αρθεί η διαθεσιμότητα εκπαιδευτικών με αναπηρία που ίσχυσε με το ν. 4172/2013, θέτοντας εκτός εργασίας εκπαιδευτικούς με αναπηρία που υπηρετούν στην εκπαίδευση χρόνια, και δημιουργώντας δυσαναπλήρωτα κενά στις δομές της ειδικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ΕΕΕΕΚ). Η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου θέματος είναι αδιανόητη, ειδικά όταν οι υπάλληλοι δημοσίου λοιπών Υπουργείων, ΝΠΔΔ κ.λπ., που είναι οι ίδιοι άτομα με αναπηρία ή έχουν ένα μέλος με αναπηρία στην οικογένειά τους έχουν εξαιρεθεί από τα μέτρο της διαθεσιμότητας. Το όλο θέμα δημιουργεί άνιση και διακριτική μεταχείριση μεταξύ των ατόμων με αναπηρία.

• Να γίνει επιτέλους ο διαγωνισμός ειδικής αγωγής από το ΑΣΕΠ, όπως προβλέπεται με το ν. 3848/2010. Η εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία στα σχολεία ειδικής εκπαίδευσης δεν μπορεί να στηρίζεται σε αναπληρωτές και ωρομίσθιους για ευνόητους λόγους.

• Να στελεχωθούν άμεσα τα ΚΕΔΥΥ της χώρας με εκπαιδευτικούς για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις αυξημένες και σημαντικές θεσμικές αρμοδιότητες τους και να εφαρμοστεί ο νέος σημαντικός θεσμός των ΕΔΕΑΥ.

• Το νέο νομοσχέδιο για την ειδική εκπαίδευση, το οποίο αναμένονταν να έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή, πρέπει να λειτουργήσει προς όφελος της εκπαίδευσης των μαθητών με αναπηρία και της επαγγελματικής αποκατάστασης των εκπαιδευτικών με αναπηρία, και όχι ως προκρούστεια κλίνη της εκπαίδευσης των ατόμων με αναπηρία. Γι’ αυτό, απαιτείται να αρθούν διατάξεις αποκλεισμού των εκπαιδευτικών με αναπηρία από τα ΚΕΔΔΥ και την παράλληλη στήριξη. Με το νέο νομοσχέδιο απαιτείται η αναβάθμιση της ποιότητας των εκπαιδευτικών υπηρεσιών στα άτομα με αναπηρία για να μην παραμείνουν οι παρίες της εκπαίδευσης και μετέπειτα της ίδιας της ζωής. Η μη προώθηση του νομοσχεδίου στη Βουλή και η σιγή που παρατηρείται για το εν λόγω θέμα δείχνει την αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζεται η ειδική εκπαίδευση.

• Να ληφθούν μέτρα για την ασφαλή και δωρεάν μετακίνηση των μαθητών με αναπηρία από και προς τα σχολεία τους. Το θέμα αυτό που ταλαιπωρεί διαχρονικά τους μαθητές και τις οικογένειές τους έχει τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομική ζωή των οικογενειών τους.

• Να διασφαλιστούν οι πιστώσεις για την ειδική εκπαίδευση από τον τακτικό προϋπολογισμό. Η αναζήτηση χρηματοδότησης από το ΕΣΠΑ για τις προσλήψεις αναπληρωτών – ωρομίσθιων ή για την παράλληλη στήριξη δεν μπορεί να εγγυηθεί την ποιοτική παροχή εκπαίδευσης σε κανένα πολίτη της χώρας.

• Να ληφθούν πρόσθετα μέτρα για τους «αιώνιους φοιτητές» οι οποίοι αποδεδειγμένα για λόγους αναπηρίας και χρόνιας πάθησης έχουν καθυστερήσει την αποφοίτησή τους από το τμήμα ΑΕΙ ή ΤΕΙ στο οποίο φοιτούν, και να εξαιρεθούν φοιτητές με αναπηρία και χρόνια πάθηση από τις διατάξεις του άρθρου 33 του ν. 4009/2011, υπό την προϋπόθεση ότι η αδυναμία παρακολούθησης των μαθημάτων τους και συμμετοχής τους στις φοιτητικές εξετάσεις των προηγούμενων περιόδων οφείλεται σε λόγους αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης τους.

• Να ισχύσει ένα δίκαιο σύστημα μετεγγραφών, το οποίο θα λαμβάνει υπόψη του τις αντικειμενικές ανάγκες των φοιτητών με αναπηρία και εκείνων των φοιτητών που στην οικογένειά τους υπάρχει ένα τουλάχιστον μέλος με αναπηρία. Δυστυχώς, και όπως έχει αναγνωριστεί από τον πολιτικό κόσμο της χώρας, ειδικά οι φοιτητές που έχουν αδελφό με βαριά αναπηρία δεν έχουν έως και σήμερα ενταχθεί στο σύστημα μετεγγραφών. Διαχρονικά το σύστημα μετεγγραφών διέπεται από ρυθμίσεις που χρησιμοποιούν αδόκιμη και αναχρονιστική ορολογία για την αναπηρία και αποκλείουν σημαντικές κατηγορίες αναπηρίας και χρόνιας πάθησης (μεταμοσχευμένοι συμπαγών οργάνων, καρκινοπαθείς, θαλασσαιμικοί, αιμορροφιλικοί και πολλές άλλες κατηγορίες αναπηρίας και χρόνιας πάθησης).

• Να τροποποιηθεί επιτέλους το Π.Δ. 50/1996 με το οποίο καθορίζονται οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια των μεταθέσεων ειδικών κατηγοριών, μεταξύ των οποίων και εκπαιδευτικών με αναπηρία και εκπαιδευτικών –γονέων ατόμων με αναπηρία.

Το αναπηρικό κίνημα δεν ζητά τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτά που ορίζει η εθνική νομοθεσία και η Διεθνής Σύμβαση για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, όπως κυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, για να εφαρμοστεί και μην μείνει, ως είθισται, κενή περιεχομένου. Τα θέματα της Ειδικής Εκπαίδευσης και Αγωγής είναι θέματα που αφορούν την παρούσα και μελλοντική ζωή παιδιών και νέων ανθρώπων. Είναι θέματα που αφορούν την εκπαιδευτική κοινωνική και οικονομική ζωή των ατόμων με αναπηρία ως μαθητών, ως γονιών και ως εκπαιδευτικών”.

(πηγή: ertopen.com)

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ελπίζει να καταφέρει να φρενάρει τη μετάδοση του ιού μέσα σε τρεις μήνες

Γενεύη. Η επιδημία του ιού Έμπολα ενδέχεται να πλήξει περισσότερους από 20.000 ανθρώπους, ανακοίνωσε την Πέμπτη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), προσθέτοντας πως ελπίζει ότι θα μπορέσει να σταματήσει τη διάδοση του ιού μέσα σε τρεις μήνες, ενώ ο επικεφαλής των αμερικανικών υπηρεσιών υγείας εξέφρασε επίσης την εκτίμηση πως η επιδημία θα επιδεινωθεί περαιτέρω.

Η υπηρεσία υγείας του ΟΗΕ εξέδωσε ένα στρατηγικό σχέδιο για την καταπολέμηση της επιδημίας σε τέσσερις χώρες της Δυτικής Αφρικής, για τις οποίες δήλωσε πως ο πραγματικός αριθμός των κρουσμάτων μπορεί να είναι ήδη δύο ως τέσσερις φορές μεγαλύτερος από τον αναφερόμενο, που είναι 3.069. Ο αριθμός των νεκρών φθάνει τους 1.552.

«Αυτός ο οδικός χάρτης στηρίζεται στην υπόθεση ότι σε πολλές περιοχές έντονης μετάδοσης ο πραγματικός αριθμός των κρουσμάτων μπορεί να είναι διπλάσιος μέχρι τετραπλάσιος απ’ αυτόν που αναφέρεται αυτή τη στιγμή. Λαμβάνει υπόψη ότι τα κρούσματα της νόσου του ιού Έμπολα μπορεί να υπερβούν τις 20.000», ανακοίνωσε ο ΠΟΥ.

Ο ΠΟΥ εκφράζει την ελπίδα ότι θα μπορέσει να σταματήσει τη διάδοση των κρουσμάτων του Έμπολα μέσα σε τρεις μήνες και εξηγεί πως χρειάζεται 490 εκατ. δολάρια (371 εκατ. ευρώ). O οργανισμός ανακοίνωσε ακόμη πως μια «διαφορετική» επιδημία του Έμπολα, η οποία δεν συνδέεται με την τρέχουσα στη Δυτική Αφρική, επισημάνθηκε στις 24 Αυγούστου από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Ωστόσο τα δεδομένα από τη χώρα αυτή δεν περιλαμβάνονται στον απολογισμό που δημοσιοποιήθηκε σήμερα από τον ΠΟΥ.

«Πάνω από 40% του συνολικού αριθμού των κρουσμάτων σημειώθηκαν» στη διάρκεια των 21 τελευταίων ημερών και επικεντρώνονται σε μερικές τοποθεσίες, προσθέτει ο ΠΟΥ.

Υψηλή θνησιμότητα, ραγδαία μετάδοση

Η ασθένεια έχει μέσο ποσοστό θνησιμότητας 52%, το οποίο ποικίλει από 42% στη Σιέρα Λεόνε ως 65% στη Γουινέα.

Ο ιός εξακολουθεί να μεταδίδεται σε «σημαντικό αριθμό κοινοτήτων» επιδεινώνοντας τις εύθραυστες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που επικρατούν εκεί και έχει ήδη σκοτώσει έναν άνευ προηγουμένου αριθμό εργαζομένων στην υγεία, ανακοίνωσε ο ΠΟΥ.

Ένα ευρύτερο σχέδιο του ΟΗΕ θα ανακοινωθεί ως τα τέλη Σεπτεμβρίου, ανακοίνωσε ακόμη ο ΠΟΥ.

Ο διευθυντής του αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) Τομ Φρίντεν δήλωσε χθες το βράδυ στη Μονρόβια, έπειτα από μια πολυήμερη αποστολή στη Λιβερία, πως «ο αριθμός των κρουσμάτων αυξάνεται. Θα ήθελα να μην πρέπει να το πω αυτό, αλλά η κατάσταση θα επιδεινωθεί, πριν βελτιωθεί».

«Ποτέ ο κόσμος δεν έχει δει μια επιδημία του Έμπολα όπως αυτή εδώ. Συνεπώς όχι μόνον οι απολογισμοί είναι αυξημένοι, αλλά γνωρίζουμε πως υπάρχουν πολύ περισσότερα κρούσματα απ’ αυτά που διαγιγνώσκονται ή επισημαίνονται», προειδοποίησε.

Το CDC προσφέρει τεχνική βοήθεια στις υπηρεσίες υγείας των αφρικανικών χωρών που πλήττονται από την επιδημία.

Οι δηλώσεις του Φρίντεν απηχούν αυτές του συντονιστή του ΟΗΕ εναντίον του ιού Έμπολα, του δρος Ντέιβιντ Ναβάρο, και του αναπληρωτή διευθυντή του ΠΟΥ για την υγειονομική ασφάλεια, του δρος Κέιτζι Φουκούντα. Αμφότεροι είχαν δηλώσει πως θα χρειασθούν τουλάχιστον έξι μήνες για να σταματήσει η επιδημία.

(πηγή: tovima.gr)

Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα αποτελέσματα της έρευνας του ινστιτούτου ZEW με τίτλο «Νεανική ανεργία στην Ευρώπη», η οποία προβλέπει ότι τα προγράμματα για την απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα είναι αποτελεσματικά και σημειώνει ότι τα αίτια της υψηλής νεανικής ανεργίας δεν είναι συγκυριακά, λόγω της κρίσης.

Η έρευνα του Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών (ZEW) που διενεργήθηκε κατ’ εντολή του Ιδρύματος Robert-Bosch καταδεικνύει ότι περισσότεροι από 7,5 εκατομμύρια νέοι στην Ευρώπη είναι άνεργοι. Το 2012,  ένας στους δύο νέους στην Ισπανία και την Ελλάδα δεν είχε δουλειά και δεν κατείχε κάποια θέση μαθητείας.

Η υψηλή ανεργία υπήρχε και πριν από δέκα χρόνια, δεν είναι νέο φαινόμενο, υποστηρίζει ο Χόλγκερ Μπονίν, ειδικός επιστήμονας του ZEW σε θέματα απασχόλησης. Εκτιμά ότι σε ορισμένες περιπτώσεις σχετίζεται με το υψηλό ποσοστό μαθητών που εγκαταλείπουν χωρίς απολυτήριο την σχολική εκπαίδευση, σε άλλες με την απόσταση που χωρίζει την επαγγελματική εκπαίδευση από τις ανάγκες της αγοράς εργασίας ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι οι διαρκείς συγκρούσεις εργοδοτών και συνδικάτων που βάζουν εμπόδια στην απασχόληση.

Τονίζεται ότι αυτό που λείπει από τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας είναι η κατάλληλη επαγγελματική εξειδίκευση ενώ επικρίνονται έντονα και οι ρυθμίσεις βάση των οποίων οι μόνιμοι υπάλληλοι απολαμβάνουν το προνόμιο της προστασίας από τις απολύσεις και στον αντίποδα οι νεοεισερχόμενοι απασχολούνται συχνά με συμβάσεις συγκεκριμένου χρόνου.

Οι επιστήμονες που διενήργησαν την έρευνα ζητούν από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές να κινητοποιηθούν αλλά δεν αναμένουν σημαντικά αποτελέσματα από την πρωτοβουλία της Κομισιόν για τη μείωση της νεανικής ανεργίας εκτιμώντας ότι χρειάζονται νέες δομές στη δημόσια διοίκηση, οι οποίες θα κατευθύνουν τα μέτρα.

(πηγές:enet.gr, DW)

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΛΗΨΗ ΜΕΤΡΩΝ

Συναγερμό στις κυβερνήσεις όλου του κόσμου για την άμεση λήψη μέτρων για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων από τα ορυκτά καύσιμα καθώς οι άνθρωποι βρίσκονται ένα βήμα πριν να προκαλέσουν μη αναστρέψιμη και εκτεταμένη ζημιά στον πλανήτη θα σημάνει η έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή.

Η υπερθέρμανση του πλανήτη ήδη επηρεάζει «όλες τις ηπείρους και όλους τους ωκεανούς» και η περαιτέρω μόλυνση με αέρια που εγκλωβίζουν τη ζέστη αυξάνει τις πιθανότητες «για σοβαρές, διάχυτες και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις για ανθρώπους και οικοσυστήματα» αναφέρει ένα προσχέδιο της έκθεσης που αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα στις 2 Νοεμβρίου στην Κοπεγχάγη.

Πέρα από τις αλλαγές στο περιβάλλον η έκθεση, το προσχέδιο της οποίας δημοσιεύει το Bloomberg, περιγράφει και τις οικονομικές επιπτώσεις από μια ενδεχόμενη αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2,5 βαθμούς Κελσίου. Σε αυτή την περίπτωση οι απώλειες εκτιμάται ότι θα φτάσουν το 2% των παγκοσμίων εσόδων.

Ήδη από το 1880 η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά 0,85 βαθμούς Κελσίου, με ρυθμό, δηλαδή, ταχύτερο από αυτό που εκτιμάται ότι προκάλεσε το τέλος της εποχής των παγετώνων πριν από περίπου 10.000 χρόνια.

Και μπορεί να επισημαίνεται ότι η λήψη μέτρων για τον περιορισμό των επιπτώσεων έχει κόστος – η μείωση στην παγκόσμια κατανάλωση θα φτάσει το 1,7% το 2030, το 3,4% το 2050 και το 4,8% το 2100 – αλλά όπως τονίζεται χαρακτηριστικά «οι κίνδυνοι από τη λήψη περιοριστικών μέτρων είναι υπαρκτοί αλλά δεν συγκρίνονται με τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν από την κλιματική αλλαγή».

Στις 32 σελίδες της περίληψης της έκτασης 127 σελίδων έκθεσης περιγράφονται εν συντομία όλοι οι κίνδυνοι από την αύξηση της θερμοκρασίας όπως οι ζημιές στην αγροτική παραγωγή, η αύξηση του επιπέδου της θάλασσας, το λιώσιμο των παγετώνων και οι πιο εκτεταμένοι καύσωνες.

Ένα από τα καταστροφικά σενάρια προβλέπει το λιώσιμο του στρώματος πάγου που καλύπτει τη Γροιλανδία, εξέλιξη που θα προκαλέσει την άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά 7 μέτρα απειλώντας να εξαφανίσει πόλεις όπως το Μαϊάμι ή η Μπανγκόνγκ και νησιωτικά συμπλέγματα όπως οι Μαλδίβες, το Κιριμπάτι και το Τουβάλου.

Οι επιστήμονες δηλώνουν «μερικώς σίγουροι» ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να πυροδοτηθεί από ενδεχόμενη άνοδο της θερμοκρασίας κατά 4 βαθμούς Κελσίου.

Σε κάθε περίπτωση όλα τα σενάρια συνηγορούν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του αέρα στην επιφάνεια του πλανήτη είναι αναπόφευκτη. Στο μόνο που διαφέρουν είναι η έκταση, η οποία κυμαίνεται από 0,3 έως 4,8 βαθμούς Κελσίου για τον 21ο αιώνα καθώς αυτή θα εξαρτηθεί από τα μέτρα που θα εφαρμόσουν οι κυβερνήσεις. Με τη σειρά της αυτή η αύξηση θα προκαλέσει μια άνοδο της στάθμης της θάλασσας από 26 έως 82 εκατοστά που θα προστεθούν στα 19 εκατοστά που έχουν ήδη μετρηθεί.

Τυχόν καθυστέρηση κοστίζει και θα κοστίσει πολύ, επισημαίνουν οι συντάκτες της έκθεσης, εκτιμώντας ότι σε περίπτωση που η λήψη αποφάσεων αναβληθεί για το 2030, τότε το κόστος μέχρι το 2050 αναμένεται να αυξηθεί κατά 44%.

Παράλληλα όσο δεν αναπτύσσονται οι τεχνολογίες για τον περιορισμό της εκπομπής του διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα διπλασιασμού του κόστους, σημειώνεται στο προσχέδιο της έκθεσης.

Απαντώντας, τέλος, στους σκεπτικιστές που υποστηρίζουν ότι δεν έχει καταγραφεί σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας από το 1998, οι ερευνητές απαντούν ότι τα μοντέλα δεν είναι τόσο αποδοτικά σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο υπενθυμίζοντας ότι από το 1951 έως το 2012 τα κλιματικά μοντέλα οι προβλέψεις έπεσαν πιο κοντά σε σχέση με τις τελικές παρατηρήσεις.

(πηγή: Ημερησία)

Mέχρι το 2020 τουλάχιστον 13 χώρες του πλανήτη, θα «γεμίσουν» με ηλικιωμένους ανθρώπους – Στην Ελλάδα πολίτες άνω των 65 ετών θα αποτελούν το 20% του πληθυσμού – Ποιες άλλες χώρες δέχονται «σοβαρές πιέσεις γήρανσης»

Γερνάει ο πληθυσμός χρονιά με τη χρονιά και όπως δείχνουν ολοένα και περισσότερες έρευνες, το φαινόμενο αυτό δεν είναι πιο μόνο ευρωπαϊκό.

Έκθεση της Moody’s καταγράφει τη ραγδαία αύξηση της γήρανσης του παγκόσμιου πληθυσμού, τονίζοντας ότι μέχρι το 2020 τουλάχιστον 13 χώρες του πλανήτη, θα «γεμίσουν» με ηλικιωμένους ανθρώπους, αφού τα άτομα άνω των 65 ετών θα αποτελούν το 20% του πληθυσμού τους. Εκτιμάται μάλιστα ότι το ποσοστό αυτό θα μεγεθυνθεί μέχρι το 2030.

Πιο απογοητευτική εκτιμάται η κατάσταση για τη χώρα μας, καθώς σύμφωνα με την έρευνα, ο αριθμός των ατόμων άνω των 65 ετών είναι το ταχύτερα αυξανόμενο τμήμα του ελληνικού πληθυσμού. Το κομμάτι αυτό αναμένεται να «εκτοξευθεί» αριθμητικά τον επόμενο χρόνο.

Μέχρι το 2020, η Γαλλία και η Σουηδία θα αναφέρονται ως χώρες υπερηλίκων, ενώ στον… κατάλογο ακολουθούν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία και ο Καναδάς.

«Σοβαρές πιέσεις γήρανσης» πρόκειται να δεχθούν και οι ασιατικές χώρες, με την Κίνα, την Κορέα και τη Σιγκαπούρη να «φιλοξενούν» συνταξιούχους πολίτες.

Η έκθεση επισημαίνει ότι ένας πληθυσμός που γερνάει μπορεί να προκαλέσει σημαντικές – αρνητικές- επιπτώσεις στην οικονομική ανάπτυξη. Το εργατικό δυναμικό μειώνεται, οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών συρρικνώνονται και οι παγκόσμιες επενδύσεις ελαχιστοποιούνται.

(πηγή: briefingnews.gr)

Ισραηλινός πύραυλος, που εκτοξεύθηκε από μαχητικό F-16, βρίσκει τον στόχο του σε πυκνοκατοικημένη συνοικία της Πόλης της Γάζας

Τα Ηνωμένα Έθνη υποτίμησαν σε τεράστιο βαθμό την καταστροφή που θα μπορούσε να προκύψει από πιθανές επιθέσεις του Ισραήλ στη Γάζα φέτος, αφού 350.000 άτομα μέχρι στιγμής είναι εκτοπισμένα λόγω της σύγκρουσης διάρκειας έξι εβδομάδων – αριθμός επτά φορές μεγαλύτερος από τα 50.000 άτομα που είχαν αρχικά υπολογισθεί στο σχέδιο επείγουσας επέμβασης του υπερεθνικού οργανισμού, σύμφωνα με ανώτατη αξιωματούχο της UNICEF. Η Pernille Ironside πρόσθεσε ότι εάν οι σοβαροί εμπορικοί περιορισμοί που έχει επιβάλει το Ισραήλ στη Γάζα δεν ελαττωθούν, τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 18 χρόνια για την επιδιόρθωση των καταστροφών, ενισχύοντας τις πιθανότητες τα παιδιά της Γάζας να φτάσουν στην ενηλικίωση μέσα από χρόνια στέρησης, θυμού και απελπισίας. «Ήδη, πριν από αυτή τη σύγκρουση, η κατάσταση στη Γάζα για τα παιδιά ήταν φρικτή», τόνισε. «Υπήρχε μεγάλη ενεργειακή κρίση και έλλειψη νερού, τεράστια ανεργία, το 80% του πληθυσμού χρειαζόταν κάποιο επίδομα για να επιβιώσει και το μέλλον διαγραφόταν ζοφερό για τους νέους ανθρώπους στη Γάζα», είπε.

Καναδικής καταγωγής δικηγόρος, με ειδίκευση στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην υπεράσπιση των παιδιών, η Ironside έδωσε μια συνέντευξη στα κεντρικά της UNICEF κατά τη διάρκεια μιας σύντομης επίσκεψης, πριν επιστρέψει στη Γάζα την επόμενη εβδομάδα. Περίπου δύο χιλιάδες Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους, κυρίως άμαχοι πολίτες, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονται 450 παιδιά. Από την ισραηλινή πλευρά 64 στρατιώτες και τρεις πολίτες σκοτώθηκαν. Η βασική ανησυχία της Ironside για τη Γάζα είναι οι μακροπρόθεσμες ψυχολογικές επιπτώσεις που θα έχει η σύγκρουση στα μικρά παιδιά, ορισμένα από τα οποία έχουν ζήσει τις προηγούμενες δύο ισραηλινές στρατιωτικές επεμβάσεις από το 2008. «Εάν είσαι επτά ετών στη Γάζα, έχεις ήδη ζήσει τρεις πολέμους», σχολίασε η Ironside.

Οι σύμβουλοι της UNICEF έχουν αφιερώσει μεγάλο μέρος των προσπαθειών τους στην παροχή συμβουλευτικής για τα παιδιά που βιώνουν τα τραύματα του πολέμου, που έχουν δει τους συγγενείς τους να σκοτώνονται και τα σπίτια τους να καταστρέφονται. «Οι ενήλικοι υποτιμούν τον αντίκτυπο που έχει η σύγκρουση στους μικρούς», υπογράμμισε η δικηγόρος. Σύμφωνα με την ίδια, τα συμπτώματα των ψυχικών τραυμάτων του πολέμου είναι «σημάδια απομόνωσης, αδιαφορία για το παιχνίδι, το φαγητό και προσκόλληση στους γονείς».

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα της UNICEF στη Γάζα αφορά τη σταθερή παροχή πόσιμου νερού στα σχολεία και στα πιο φτωχά νοικοκυριά, σε μια περιοχή όπου πάνω από το 50% του πληθυσμού αποτελείται από άτομα κάτω των δεκαοκτώ. Δεκατρείς εγκαταστάσεις αφαλάτωσης έχουν δημιουργηθεί, αν και κάποιες έχουν υποστεί ζημιές, οι οποίες ωστόσο βρίσκονται υπό έλεγχο. Η Ironside περιέγραψε πώς έχει βιώσει η ίδια την αγωνία των βομβαρδισμών εγκλωβισμένη σε ένα υπόγειο με άλλους εργαζομένους του ΟΗΕ, αν και σίγουρα απολαμβάνει περισσότερα προνόμια από τους απλούς κατοίκους της Γάζας. «Οι άνθρωποι πραγματικά αισθάνονται ότι δεν υπάρχει κανένα ασφαλές μέρος για να πάνε», τόνισε. «Θα έλεγα ότι είναι τρομοκρατημένοι και θύματα τρομοκρατίας», κατέληξε.

(πηγή: Καθημερινή)

Της Εύης Βουλγαράκη -Πισίνα*

Ζούμε στη χώρα της ευκαιρίας. Η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ανακοινώνει τη δυνατότητα αυτοχρηματοδότησης των ΑΕΙ μέσω ιδιωτικών πόρων και ευρωπαϊκών προγραμμάτων, επισημαίνοντας παράλληλα το πεπερασμένο του δημόσιου κορβανά.

Μια σχετικά ουδέτερη υπουργική ανακοίνωση που συνοδεύει τη σχετική ρύθμιση παρουσιάζεται επικοινωνιακά από το σύνολο των συστημικών ΜΜΕ σε τόνους πανηγυρικούς. Η δυνατότητα ιδιωτικής χρηματοδότησης εξαίρεται ως δικαίωμα, αν όχι και προνόμιο. Κι ενώ η τηλεοπτική σκηνοθεσία μάς καλεί να ζήσουμε το νεοφιλελεύθερο americandream στην Ελλάδα, η πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσουμε με την επιστροφή στην πόλη θα είναι αδυσώπητη.

Το δημόσιο Πανεπιστήμιο, όπως το γνωρίζαμε, δεν θα υπάρχει πια. Η πορεία αυτή στον χώρο της Παιδείας είναι προδιαγεγραμμένη και αναμενόμενη, αλλά τώρα πια η καταστροφή προχωρά πλησίστια. Διότι μαζί με τις νέες χρηματοδοτικές ρυθμίσεις για τα ΑΕΙ, ταυτόχρονα εκποιούνται και περιουσιακά τους στοιχεία, ενώ συνάμα ιδιωτικοποιούνται φορείς της εκπαίδευσης.

Ο εκπαιδευτικός σχεδιασμός συνάδει με τη γενικότερη πολιτική κατάσταση. Όταν ένας λαός παρηγορείται νοερά στη σφαίρα μιας εικονικής πραγματικότητας, ενώ προορίζεται να ζει υποταγμένος, υποδουλωμένος σε χρέη, πάμφτωχος, στον παροξυσμό του φόβου, είναι προφανές ότι θα στερηθεί και το δικαίωμα της παιδείας. Δεν γίνεται, πράγματι, να οικοδομείται η δημόσια, ελεύθερη, ανθρωπιστική, κριτική, δημοκρατική παιδεία σε συνθήκες έκπτωσης από τη δημοκρατία, αλλά και σε συνθήκες εσωτερικής υποτίμησης. Η υποτίμηση της Παιδείας μοιραία θα ακολουθήσει.

Οι γενιές του Μεσοπολέμου, αλλά και κατά τα μεταπολεμικά χρόνια μέχρι και τα χρόνια της χούντας είχαν ένα όραμα: να μορφώσουν τα παιδιά τους, να τα βγάλουν από το χωράφι ή από τη μοίρα των ανειδίκευτων εργατών, από την ανάγκη να μπαρκάρουν ή να μεταναστεύσουν και να τους δώσουν μια καλύτερη ζωή. Η Παιδεία ήταν το κύριο κοινωνικό ασανσέρ.

Σήμερα, το κοινωνικό αυτό ασανσέρ αποδείχτηκε πολλαπλά απατηλό. Όχι μόνο για τη μη εξεύρεση επαρκούς ισορροπίας μεταξύ ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, αλλά και γιατί η αντίρροπη πορεία έχει ήδη αρχίσει. Η γενιά της μεταπολίτευσης και οι νεότερες του νόμου-πλαίσιο 1268/1982, και των μεταρρυθμίσεων που ακολούθησαν, από θέσεις γονέων, δασκάλων ή απλών πολιτών καλούνται να προστατέψουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους από την ερήμωση στο τοπίο της Παιδείας.

Οι σπουδάζουσες γενιές ήδη αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο διαγραφής από τους φοιτητικούς καταλόγους, λόγω καθυστέρησης στον χρόνο σπουδών. Καθώς η μαύρη εργασία έχει γίνει ημινόμιμο καθεστώς, οι εργαζόμενοι και κατά τεκμήριο φτωχότεροι φοιτητές αδυνατούν να αποδείξουν την εργασία τους. Παράλληλα, οι φοιτητές ενδέχεται να συναντήσουν και τα δίδακτρα –και όχι μόνο στα μεταπτυχιακά. Κάθε φοιτητική κινητοποίηση καταστέλλεται εν τη γενέσει της μπροστά στο φάσμα της ανεργίας και τον κίνδυνο απώλειας της φοιτητικής ιδιότητας.

Η τελευταία συνολική μεταρρύθμιση Διαμαντοπούλου ήταν το καίριο χτύπημα, η μήτρα του κακού στον χώρο της εκπαίδευσης. Η απαξίωση της δημόσιας Παιδείας και ο ολοένα ταξικότερος χαρακτήρας της μέσω της πρόσδεσης σε ιδιωτικά κεφάλαια φανερώθηκαν απροκάλυπτα, ενώ εξειδικεύτηκαν και βάθυναν περαιτέρω από τις μνημονιακές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα.

Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την παραγωγή, με τις ανάγκες της κοινωνίας στο εκάστοτε παρόν ήταν ένα αιτούμενο της εκπαίδευσης που απομάκρυνε τον κίνδυνο μιας αραχλιασμένης θεωρητικοποίησης και υποσχόταν φρεσκάδα, προσαρμοστικότητα, ευελιξία, κινητικότητα και καινοτομία.

Η εγκατάλειψη όμως του δημόσιου Πανεπιστημίου στις χρηματοδοτήσεις εταιρειών με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια αφενός χειραγωγεί την επιστήμη και αφετέρου ρίχνει ταφόπλακα σε μια σειρά κλάδων σπουδών. Μια ζεύξη του δημόσιου και του ιδιωτικού θα είχε νόημα και ενδεχομένως να ήταν ευεργετική μέσα από πολύ αυστηρούς κανόνες λειτουργίας και σε καμία περίπτωση σε καθεστώς πολιτειακής εγκατάλειψης και εξώθησης σε επαιτεία.

Όπως νοείται σήμερα, η σύνδεση της Παιδείας με την «παραγωγή», δηλαδή ως περαιτέρω και σχεδόν αποκλειστική εξάρτηση από τις επιλογές του κεφαλαίου, μέσω πολυεθνικών και της Ε.Ε., θα καταστρέψει το υπ’ αριθμόν 1 εθνικό προϊόν της χώρας, το πολιτιστικό, που θα μπορούσε να είναι η ναυαρχίδα της ελληνικής οικονομίας –και όχι μόνο στο πεδίο της τουριστικής αξιοποίησης. Ο ελληνικός πολιτισμός και η Ιστορία αυτού του τόπου συνιστούν προϊόν εξαγώγιμο και με μεγάλη, παγκόσμια ζήτηση.

Αντί η χώρα να επενδύσει σ’ αυτούς τους τομείς, έχει επιλέξει την αποεπένδυση, όπως περιγράφεται αυτό που όντως συμβαίνει με όρους οικονομικής πολιτικής. Και μάλιστα, η προσπάθεια του κράτους είναι να άρει την ευθύνη του για δημόσια επένδυση, μετατοπίζοντάς την όσο μπορεί περισσότερο στην αδηφάγο αγορά.

Ήδη και πριν από την κρίση, η αχρηστία των δομών, αλλά και αδυσώπητες ευθύνες των προσώπων έχουν οδηγήσει στη διαρκή εισαγωγή επεξεργασμένων προϊόντων του ίδιου του πολιτισμού μας. Οι κριτικές εκδόσεις αρχαίων, και όχι μόνο, κειμένων γίνονται, επί το πλείστον, σε μεγάλα Πανεπιστήμια και εκδοτικούς οίκους του εξωτερικού, ενώ μια τεράστια μορφωτική και παραγωγική βιομηχανία στήνεται εκτός των ορίων της ελληνικής επικράτειας στη βάση της εγχώριας κληρονομιάς μας, αρχαίας, βυζαντινής ή και σύγχρονης.

Η πολιτιστική κληρονομιά μας είναι παγκόσμια, όπως όλοι οι μείζονες πολιτισμοί. Εξίσου παγκόσμια και η επιστήμη. Ένας μίζερος επαρχιωτισμός αναμφίβολα δεν είναι το ζητούμενο. Εκείνο που αμφισβητείται είναι οι επιλογές αυτοαπαξίωσής μας και η αδυναμία, η απροθυμία και η πολλαπλή ανεπάρκεια να παίξουμε σοβαρά σε ένα κατεξοχήν προνομιακό για μας πεδίο.

Υπάρχει χώρος και τρόπος για μια τελείως διαφορετική πολιτική στον τομέα της Παιδείας, που θα αποφέρει κέρδος σε όλα τα επίπεδα, αξιοποιώντας τις δυνατότητες, την πρώτη ύλη αυτής της χώρας. Για τον λόγο αυτό ο εκπαιδευτικός σχεδιασμός δεν μπορεί να γίνεται στο ασφυκτικό και καθ’ υπαγόρευσιν πλαίσιο των επιταγών του Μνημονίου.

Εξάλλου, ο αυτοκαθορισμός των προτεραιοτήτων ενός εκπαιδευτικού σχεδιασμού είναι όρος αναγκαίος, όχι όμως και ικανός. Η μεθοδολογία της εργασίας, και ιδίως της συνεργασίας, χρήζει επαναπροσδιορισμού, με γνώμονα να επιτύχουμε βέλτιστες συνέργειες σε όλα τα επίπεδα.

Εάν παζαρέψουμε και ξεπουλήσουμε τα πάντα στην Παιδεία, θα παραδώσουμε στα παιδιά μας ένα σκοτεινό ή λειψό εκπαιδευτικό πλαίσιο, ξένο προς το κλασικό παράδειγμα, που εκτρέφει την υποτέλεια, την ακρισία, την άγνοια και τον ευτελισμό. Θα τα αποστερήσουμε από το μείζον εκείνο εργαλείο που θα τους επιτρέπει να αυτοκαθορίζουν την πορεία τους ως πολίτες.

Τελικά η Παιδεία είναι δημόσιο αγαθό και ανθρώπινο δικαίωμα;

(πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών)

* Η Εύη Βουλγαράκη –Πισίνα είναι Δρ Θεολογίας, εκπαιδευτικός, συγγραφέας