paidevo.gr

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες εκφράζει τη βαθιά της θλίψη με αφορμή το νέο τραγικό ναυάγιο που σημειώθηκε σήμερα τα ξημερώματα. Τουλάχιστον είκοσι δύο άτομα (12 γυναίκες, 6 άντρες και 4 παιδιά) πνίγηκαν ανοιχτά της Σάμου, όταν το σκάφος στο οποίο επέβαιναν ανετράπη. Τριάντα έξι άτομα διασώθηκαν στο πλαίσιο κοινής επιχείρησης του ελληνικού Λιμενικού και της Frontex. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, πρόκειται για Σομαλούς, Ερυθραίους και Σύρους. Κλιμάκιο της Ύπατης Αρμοστείας βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη Σάμο για να συνδράμει τους διασωθέντες.

Τις δύο τελευταίες μέρες, περισσότεροι από 250 άνθρωποι διασώθηκαν από τις ελληνικές αρχές σε τρεις ξεχωριστές θαλάσσιες επιχειρήσεις.

Χθες (4 Μαΐου), η Ύπατη Αρμοστεία επισκέφτηκε στον Πειραιά 147 άτομα συριακής κι αιγυπτιακής καταγωγής, μεταξύ των οποίων κι ένας μεγάλος αριθμός ασυνόδευτων παιδιών, όπου είχαν μεταφερθεί μετά από επιχείρηση έρευνας και διάσωσης των λιμενικών αρχών νότια της Κρήτης. Το σκάφος τους είχε μείνει ακυβέρνητο για περισσότερες από τρεις ημέρες στη Μεσόγειο, μεταξύ Ελλάδας και Μάλτας. Η Ύπατη Αρμοστεία παρείχε ενημέρωση, υπηρεσίες διερμηνείας και διένειμε ανθρωπιστικό υλικό στους διασωθέντες.

Επιπλέον, 69 άτομα, κυρίως Σύροι και Αφγανοί, περισυλλέγησαν χθες ανοιχτά της Σαμοθράκης και μεταφέρθηκαν στον Έβρο. Εκεί, συναντήθηκαν με κλιμάκιο της Ύπατης Αρμοστείας στην περιοχή, ενώ αναμένεται να μεταφερθούν στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής.

Με αφορμή τη συνεχιζόμενη απώλεια ανθρώπινων ζωών και τους κινδύνους που  αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στην προσπάθειά τους να βρουν ασφάλεια ή να επανενωθούν με μέλη της οικογένειάς τους σε άλλες χώρες, η Ύπατη Αρμοστεία επαναλαμβάνει την έκκλησή της στις κυβερνήσεις για ενίσχυση της δυνατότητας  νόμιμης μετακίνησης, ώστε να αποφεύγεται η επιλογή επικίνδυνων παράτυπων περασμάτων.

Όπως τις κατέγραψε έρευνα εκπαιδευτικού σε παιδιά ηλικίας 12-15 ετών

ΕΡΕΥΝΑ – Του Χρήστου Κάτσικα

Αποφασισμένοι να παλέψουν για ένα καλύτερο αύριο

«Φοβάμαι μήπως ο πατέρας μου χάσει τη δουλειά του»

«Έχει αυξηθεί η βία στο σχολείο, στην οικογένεια, στις παρέες»

«Απαισιοδοξία, θυμός, ανασφάλεια, αγωνία, μοναξιά»

«Πρέπει να αλλάξει η κατάσταση»

Αν ξεφύγει κανείς από τις κυβερνητικές διακηρύξεις που φλυαρούν πάνω στα συντρίμμια της φτώχειας και της ανεργίας, ο αντικειμενικότερος καθρέφτης για τις ψυχοσυναισθηματικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στους μαθητές είναι οι ίδιες οι αναπαραστάσεις των παιδιών – ο τρόπος, δηλαδή, που βιώνουν τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα και οι όροι με τους οποίους τα αντιλαμβάνονται.

Στις αντιλήψεις των μαθητών για τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης έρχεται να απαντήσει μια πρόσφατη έρευνα που πραγματοποίησε ο εκπαιδευτικός και διευθυντής του 9ου Γυμνασίου Καλλιθέας δρ Νίκος Αναστασάτος σε 224 μαθητές γυμνασίου, ηλικίας 12-15 ετών.

Αρχικά, επιβάλλεται να αναφερθούμε στο γεγονός ότι εδώ και αρκετό καιρό οι μαθητές αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω της κρίσης. Για παράδειγμα, πολλά παιδιά δεν μπορούν να πληρώσουν για τις εκδρομές που διοργανώνονται από το σχολείο, άλλοι δεν μπορούν να δώσουν λεφτά για τα υλικά που χρειάζονται για κάποια μαθήματα, όπως για το μάθημα της τεχνολογίας… Το σοβαρότερο πρόβλημα, όμως, είναι ότι κάποιοι μαθητές αδυνατούν να αγοράσουν το κολατσιό τους.

Από τα συμπεράσματα της έρευνας φαίνεται καθαρά ότι η πλειοψηφία των μαθητών νιώθουν ανασφάλεια για το μέλλον τους και ότι η οικονομική κρίση τούς δημιουργεί θλίψη. Το ένα τρίτο των μαθητών δηλώνει πως νιώθει περισσότερη μοναξιά. Το ένα πέμπτο των μαθητών δηλώνουν ότι λόγω της κατάστασης δεν έχουν ιδιαίτερη διάθεση για κοινωνικές συναναστροφές και εξωσχολικές δραστηριότητες. Το ένα δέκατο δεν έχει διάθεση ούτε για διασκέδαση. Η συντριπτική πλειοψηφία τους δηλώνει ότι ο τρόπος που παρουσιάζουν τις ειδήσεις τα τηλεοπτικά κανάλια τούς δημιουργεί άγχος. Τα δύο πέμπτα συνδυάζουν τις σπουδές που θα ήθελαν να κάνουν όχι με αυτό που τους αρέσει, αλλά με το πόσο θα τους διευκολύνει να βρουν εργασία· παράλληλα, όμως, η πλειοψηφία πιστεύει πως ό,τι κι αν σπουδάσει θα βρει δύσκολα δουλειά. Στοιχεία άκρως ανησυχητικά για την ψυχική υγεία των παιδιών, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο ερευνητής Νίκος Αναστασάτος.

Τα δύο πέμπτα των μαθητών λόγω της κατάστασης δεν έχουν ιδιαίτερη διάθεση για τα μαθήματα. Τα τρία δέκατα έχουν σταματήσει το φροντιστήριο και το ίδιο ποσοστό τη δεύτερη ξένη γλώσσα.

Παράλληλα όμως, εκτός αυτών των αρνητικών στοιχείων, καταγράφονται θετικά ευρήματα, όπως ότι πάνω από τους μισούς μαθητές θεωρούν πως το σχολείο τους συνέβαλε να γίνουν πιο ανεκτικοί απέναντι στους άλλους και επίσης η συντριπτική πλειοψηφία δηλώνει ότι τους βοηθά να συνειδητοποιήσουν την υπάρχουσα κατάσταση και να θέσουν συγκεκριμένους στόχους στη ζωή τους.

Σχεδόν οι μισοί μαθητές δηλώνουν ότι οι γονείς τους φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους. Συγκριτικά με πριν από δύο χρόνια, οι γονείς που είχαν αισιοδοξία για τη σταθερότητα της εργασίας τους μειώθηκαν. Το ένα τρίτο των μαθητών δηλώνουν ότι η συμπεριφορά των γονιών τους έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια και λίγο περισσότεροι ότι τους μείωσαν το χαρτζιλίκι που τους έδιναν (αυξήθηκε το ποσοστό στα τελευταία δύο χρόνια). Στα τέσσερα δέκατα των οικογενειών των μαθητών υποβαθμίστηκε το βιοτικό επίπεδο. Τα δυο πέμπτα δηλώνουν ότι θέλουν να σπουδάσουν στην Αθήνα, γιατί στην επαρχία δεν θα μπορούν να έχουν την οικονομική στήριξη των γονιών τους.

Σχεδόν το σύνολο των μαθητών (εννέα στους δέκα) έχουν αντιληφθεί την έξαρση της βίας στο σχολικό περιβάλλον και στις παρέες. Δηλώνουν ένας στους πέντε ότι έχει αυξηθεί η βία στο οικογενειακό τους περιβάλλον και στην ίδια αναλογία ότι έχουν οδηγηθεί -λόγω της κατάστασης- σε περισσότερο ρατσιστικές απόψεις. Οι μισοί μαθητές απαντούν ότι τα κρούσματα παραβατικότητας έχουν αυξηθεί και συχνά το σκέφτονται και οι ίδιοι, και το ένα δέκατο έχουν πέσει θύματα και οι ίδιοι.

Ελάχιστο είναι το ποσοστό των μαθητών που διαβλέπει βελτίωση της κατάστασης τα προσεχή χρόνια (ένας στους δέκα). Το ένα τρίτο των μαθητών συζητούν με την παρέα τους για την οικονομική κρίση και περισσότεροι από τους μισούς (έξι στους δέκα) ενδιαφέρονται περισσότερο για την πολιτικοοικονομική κατάσταση της χώρας. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών (εννέα στους δέκα) δηλώνουν θυμό για τις τράπεζες και τη Γερμανία. Παρόμοια είναι η αναλογία για την κυβέρνηση (οκτώ στους δέκα) και λίγο μικρότερη (εφτά στους δέκα) για τις ΗΠΑ. Πολλοί είναι οι μαθητές που θέλουν να εκφράσουν έμπρακτα την οργή τους (έξι στους δέκα), οι περισσότεροι (οκτώ στους δέκα) δηλώνουν ότι είναι πιο αποφασισμένοι να παλέψουν για ένα καλύτερο μέλλον και σχεδόν το σύνολό τους (εννέα στους δέκα) ότι πρέπει να αγωνιστούν για να αλλάξει η κατάσταση.

Ο Νίκος Αναστασάτος επισημαίνει: «Θεωρούμε σημαντικότερα ευρήματα της έρευνας τη μοναξιά, τη θλίψη, το άγχος, την ανασφάλεια και την αγωνία για το μέλλον από τα οποία διακατέχονται πολλά παιδιά, με ανυπολόγιστες συνέπειες στην ψυχοσυναισθηματική τους ισορροπία. Πολλοί μαθητές εξαιτίας της οικονομικής κρίσης έχουν εγκαταλείψει το φροντιστήριο και τη δεύτερη ξένη γλώσσα, αλλά ταυτόχρονα δηλώνουν ότι το σχολείο τους βοήθησε στο να αισθάνονται πιο συνειδητοποιημένοι και ανεκτικοί απέναντι στους άλλους. Αρκετοί από τους γονείς που εργάζονται φοβούνται μήπως χάσουν τη δουλειά τους, το βιοτικό τους επίπεδο έχει υποβαθμιστεί και πολλών η συμπεριφορά άλλαξε».

«Η μεγαλύτερη μερίδα των μαθητών επιθυμεί να σπουδάσει στην Αθήνα, γιατί οι οικογένειές τους δεν μπορούν να τους στηρίξουν οικονομικά σε σχολές της επαρχίας. Οι πάντες εντοπίζουν την αύξηση της βίας και μια ομάδα μαθητών δηλώνουν ότι έχουν πέσει θύματα παραβατικότητας. Τέλος, ελάχιστοι μαθητές είναι αυτοί που πιστεύουν ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί τα προσεχή χρόνια, νιώθουν θυμωμένοι γι’ αυτά που συμβαίνουν και σχεδόν το σύνολό τους δηλώνει ότι πρέπει να αγωνιστούν όλοι για να αλλάξει η κατάσταση».

(πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών)

Οι νέοι Έλληνες, ηλικίες 16-30, δηλώνουν οι πιο περιθωριοποιημένοι σε σύγκριση με τους υπόλοιπους νέους στην Ευρώπη καθώς 87% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι βρίσκονται στο περιθώριο της οικονομικής και κοινωνικής ζωή εξαιτίας της κρίσης.

Το ποσοστό αυτό είναι πολύ υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ που βρίσκεται στο 57% σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο που διεξήχθη από το Ευρωκοινοβούλιο στο τέλος Μαρτίου με σκοπό να δείξει τι σκέφτονται οι νέοι της Ευρώπης για την απασχόληση, το μέλλον της Ευρώπης και τις ευρωεκλογές.

Στην ερώτηση κατά πόσο το εκπαιδευτικό σύστημα στην κάθε χώρα της ΕΕ είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες τις αγοράς οι Έλληνες βρίσκονται στην χαμηλότερη θέση απαντώντας θετικά μόλις 18% σε αντίθεση με τον μέσο όρο της ΕΕ που βρίσκεται στο 55%. Η αμέσως επόμενη χαμηλότερη χώρα είναι η Ισπανία επιβεβαιώνοντας ότι σε χώρες που η ανεργία των νέων είναι η πιο υψηλή κυριαρχεί η παραπάνω άποψη.

Σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο οι νέοι ευρωπαίοι δεν είναι ιδιαίτερα ενθουσιώδης με την επιχειρηματικότητα ως απάντηση στην ανεργία. Πάνω από 50% των νέων δεν θέλουν να ξεκινήσουν την δικιά τους επιχείρηση ενώ μόλις 11% των Ελλήνων επιθυμεί κάτι τέτοιο. Συγχρόνως 43% των Ελλήνων, το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, θεωρούν ότι το άνοιγμα της δικής σου επιχείρησης είναι κάτι πολύ δύσκολο.

Παρά την οικονομική κρίση εφτά στους δέκα ευρωπαίους πιστεύει ότι η ένταξη της χώρας τους στην ΕΕ είναι πλεονέκτημα στον κόσμο της παγκοσμιοποίησης. Το ποσοστό αυτό και στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα υψηλό στο 62%.

Συγχρόνως 44% των Ευρωπαίων νέων δηλώνει ότι η ψήφος τους στις Ευρωεκλογές είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να συμμετάσχουν στην δημόσια ζωή της ΕΕ. Αυτό το νούμερο στην Ελλάδα βρίσκεται μόλις στο 24% ενώ η επιλογή του να γίνεις μέλος σε κάποιο κόμμα για συμμετοχή στην δημόσια ζωή παίρνει μόλις ένα 5% πάλι το χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη καθώς ο μέσος όρος βρίσκεται στο 16%.

(πηγή: kathimerini.gr)

Του Κώστα Κάππα

Ο καρκινοπαθής είναι πλέον προβληματικός εργαζόμενος, «άχρηστος» για το σύστημα

Σπουδάζεις στην Ελλάδα, μετά συνεχίζεις, συχνά έξω. Αφήνεις πολλά χρόνια από τη νιότη σου στο νοσοκομείο της μεγάλης ξένης πόλης, συγκινείσαι, πεισμώνεις και μαγεύεσαι ταυτόχρονα. Ονειρεύεσαι να σώσεις τον κόσμο και κατεβαίνεις κουρδισμένος στην Ελλάδα να γίνεις τμήμα του θεϊκού τρίπτυχου: βλέπω το κλινικό πρόβλημα, ερευνώ για να του βρω λύση, την βρίσκω και θεραπεύω. Και όλα αυτά τα διδάσκω στους φοιτητές και στους νέους γιατρούς. Τρία σ’ ένα! Τι καλύτερο χωράφι να ευδοκιμήσει το τρίπτυχο αυτό από ένα Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο;

Πας συνειδητά στην επαρχία, θυσιάζεις την οικογενειακή ζωή, τους βλέπεις δύο διήμερα τον μήνα. Μπαίνεις στο τριτοβάθμιο νοσοκομείο και ανακαλύπτεις ότι είναι το μοναδικό που προσφέρει θεραπευτικές ακτινοβολίες για τους ασθενείς, για μία τεράστια περιοχή, κοντά στο ένα εκατομμύριο κάτοικοι. Μαζεύεις τα επιδημιολογικά στοιχεία της περιοχής και αναμένεις ότι κάτι λιγότερο από 3.000 κάτοικοι θα ασθενήσουν από καρκίνο, από τους οποίους οι 2.000 περίπου θα υποβληθούν και σε ακτινοθεραπεία. Τρομάζεις. Σύμφωνα με τα διεθνή standards, ο γραμμικός επιταχυντής (η βασική ακτινοθεραπευτική μονάδα) μπορεί να εξυπηρετήσει σωστά, το πολύ 500 ασθενείς τον χρόνο. Έχεις δύο γραμμικούς επιταχυντές, 1.000 ασθενείς το πολύ. Τι κάνεις για τους άλλους 1.000;

Αφού φωνάξεις, κάνεις εκατοντάδες έγγραφα, παρακαλέσεις για νέα μηχανήματα και απογοητευτείς, στο τέλος εθελοτυφλείς και κοιτάς τι θα κάνεις με τους 1.000 που μπορείς. Κοιτάς τους γραμμικούς επιταχυντές και διαπιστώνεις ότι είναι του… 1994. Μόλις ανακάλυψες ότι όλη η τεχνογνωσία μετά το σωτήριο έτος 1994 είναι μεν στο κεφάλι σου, αλλά η αντίστοιχη τεχνολογία λείπει από το μηχάνημα. Αυτόματα επιλέγεις μόνο τα περιστατικά εκείνα, για τα οποία η ποιότητα της θεραπείας θα είναι αποδεκτή ακόμη και με την παλιά αυτή τεχνολογία. Τα άλλα τα στέλνεις να γεμίσουν τις ουρές του «Άγιου Σάββα» και του Θεαγενείου.

Μετράς τους συναδέλφους σου και ανακαλύπτεις ότι είναι λιγότεροι από όσους πρέπει και συνεχώς μειώνονται, είτε με ρουσφετολογικές μεταθέσεις, είτε με συνταξιοδοτήσεις, είτε, είτε, είτε… Είναι το κλήμα στραβό, το τρώει και ο γάιδαρος… ο γραμμικός επιταχυντής χαλάει συχνά (υψηλή τεχνολογία + παλαιότητα + εντατική χρήση = εφιάλτης) και πολλές φορές η γραφειοκρατία του Δημοσίου μαζί με την έλλειψη κονδυλίων οδηγεί σε πολύμηνη διακοπή της λειτουργίας του.

Όταν κλείνει το ένα μηχάνημα για περισσότερο από ένα χρόνο, σημαίνει μείον 500 ασθενείς. Τι κάνουν αυτοί; Οι 100 θα βρουν (εν μέσω κρίσης; στο χωριό; από πού;) τα 7.000-8.000 ευρώ, τα οποία απαιτούνται (επιπλέον των 5.000 που πρέπει να δώσει ο ασφαλιστικός φορέας) στο ιδιωτικό νοσοκομείο, άλλοι 100 θα απορροφηθούν σχετικά σύντομα από τα δημόσια ακτινοθεραπευτικά τμήματα Αθήνας-Θεσσαλονίκης και οι υπόλοιποι 300, ο Θεός και η ψυχή τους…

Τότε θα θυμηθείς τη στατιστική: Ακόμη και για μέτριας ποιότητας παροχή ακτινοθεραπείας, οι μισοί ασθενείς διεθνώς θεραπεύονται οριστικά και οι άλλοι μισοί καταλήγουν, λόγω της ασθένειας, με μέσο χρόνο επιβίωσης τα 12 χρόνια (άλλοι σε εβδομάδες, άλλοι σε μήνες και άλλοι ύστερα από πολλά χρόνια). Τότε ανακαλύπτεις γιατί το κράτος δεν βιάζεται (έστω ασυνείδητα και όχι επίτηδες) να βρει προσωπικό και νέα μηχανήματα.

Ο καρκινοπαθής είναι πλέον προβληματικός εργαζόμενος, «άχρηστος» για το σύστημα. Ζητά συνεχώς άδειες από την εργασία του για checkup, σε παρά πολλές περιπτώσεις βγαίνει με 67% αναπηρία και στοιχίζει πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε φάρμακα και συντάξεις. όταν κλείνει λοιπόν ένας γραμμικός επιταχυντής, π.χ. για ένα χρόνο, η οικονομία για το Σύστημα δεν είναι τα 250.000 ευρώ της συντήρησης που θα έπρεπε να γίνει εάν λειτουργούσε, αλλά τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από τους «ενοχλητικούς» και «άχρηστους» ασθενείς…

Τότε θα σου τεθεί ένα ηθικό δίλημμα: Εάν είσαι «απολίτικος» επιστήμονας θα πεις: «Δεν φταίω, εάν αντί για 2.000 ασθενείς μου ανέθεσαν τελικά 500. Για τους 500 θα κάνω το καλύτερο που μπορώ και θα κοιμηθώ με ήσυχη τη συνείδησή μου». Ξεχνάς όμως ότι και ο κορυφαίος επιστήμονας του κόσμου να είσαι, η στατιστική είναι αμείλικτη: με τα συγκεκριμένα οικονομοτεχνικά δεδομένα θα σώσεις τους μισούς, άντε το 60%, ήτοι 300 ανθρώπους και θα δώσεις παράταση ζωής στους υπόλοιπους.

Εάν όμως σκεφθείς ότι έχεις ηθική υποχρέωση και σε εκείνους που τους αποτρέπει ή απαγορεύει το σύστημα να έχουν πρόσβαση στη θεραπεία, τότε θα ουρλιάξεις και θα παλέψεις να ξαναγίνουν τουλάχιστον 1.000 αυτοί που θα έρθουν σε σένα. Και τους μισούς να κάνεις καλά, είναι πολλές δεκάδες περισσότερα άτομα από αυτά του «αποστειρωμένου» συναδέλφου σου.

Ο αγώνας όμως ματώνει: το σύστημα έχει τους ανθρώπους του, έχει μηνύσεις, έχει διασυρμό, έχει τον φόβο. Τι θέλει -στην ουσία- να σου πει, είτε με το καλό είτε με το άγριο: «Γιατί βασανίζεσαι με όλα αυτά; Πεινάς, σου σκοτώσαμε τα όνειρα, τσάμπα σπούδασες, σε απειλούμε με απόλυση. Πήγαινε στην κοινωνική τάξη σου! Πήγαινε σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο, όπου θα έχεις την τεχνολογία και την εξουσία που σου αξίζει. Φύγε από τη μιζέρια! Αν δεν φύγεις με το καλό, θα σε στείλουμε με το άγριο!».

Να αντισταθώ εγώ μόνος μου, δεν αντέχω άλλο. Ούτε και εσύ. Πρέπει να πάρουν την τύχη στα χέρια τους και να ενεργοποιηθούν οι πολίτες-ασθενείς. Στο κάτω κάτω οι λαοί έχουν την υγεία που τους αξίζει. Αλήθεια, μας αξίζει το σημερινό σύστημα υγείας;

* Ο Κώστας Κάππας είναι Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής στο Ιατρικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

(πηγές: alfavita.gr, Εφημερίδα των Συντακτών)

Μέσα σε έναν χρόνο, από το 2009 ως το 2010, περίπου 551 Έλληνες αυτοκτόνησαν καθαρά λόγω των συνεπειών της κρίσης υποστηρίζει -μεταξύ άλλων- η πρώτη έρευνα σχετικά με το θέμα, η οποία διεξήχθη από το βρετανικό πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ, που δημοσιεύει ο Guardian.

Σύμφωνα με την έρευνα, κάθε ποσοστιαία μονάδα μείωσης των κρατικών δαπανών, αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 0,43% του ποσοστού αυτοκτονιών. 
Ο έλληνας οικονομολόγος Νικόλαος Αντωνακάκης, που συμμετείχε στην έρευνα αναφέρει πως διαπίστωσαν ότι μεταξύ του 2009 και του 2010, το ποσοστό των αυτοκτονιών ήταν περίπου δύο άνθρωποι ανά ημέρα και ότι ο ένας από τους δύο αυτοκτόνησε για λόγους που σχετίζονταν μόνο με την κρίση.

Αναφέρει πως θέλησε να μελετήσει το φαινόμενο και να βρει περισσότερα στοιχεία για την σχέση μεταξύ της οικονομικής κρίσης και του ποσοστού αυτοκτονιών, διαβάζοντας ειδήσεις και αναφορές σε ΜΜΕ και λόγων ιστοριών που ακούει ο ίδιος από φίλους του, για γνωστούς τους που αυτοκτόνησαν.

Συμπληρώνει πως αν και έχουν γίνει έρευνες για τις αρνητικές συνέπειες της κρίσης στην υγεία του πληθυσμού υπήρχε κενό μεταξύ της σχέσης της μείωσης των κρατικών δαπανών (για επιδόματα, συντάξεις, παροχές, περίθαλψη, δομές πρόνοιας κ.ο.κ) και της αύξησης των προβλημάτων υγείας.

Ο κ. Αντωνακάκης και ο οικονομολόγος Άλαν Κόλινς που διεξήγαν την έρευνα ανέφεραν πως διαπίστωσαν με έκπληξη το πόσες αυτοκτονίες ήταν συνδεδεμένες με την κρίση και πόσο ξεκάθαρη ήταν αυτή η σχέση.

Επιπλέον προέκυψε ότι υπήρξε χάσμα μεταξύ των δύο φύλων όσον αφορά τις αυτοκτονίες, καθώς τα γυναικεία ποσοστά αυτοκτονιών δεν αυξήθηκαν σημαντικά, την περίοδο που εξετάστηκε.

Η «ομάδα υψηλού κινδύνου» είναι οι άνδρες από 45 ως 89, οι οποίοι είναι περισσότερο εκτεθειμένοι στις περικοπές μισθών και συντάξεων και στην ανεργία.

Το άρθρο αναφέρει πως η κρίση έχει επιδεινώσει με πολλούς τρόπους την κατάσταση της Υγείας στην Ελλάδα, γεγονός που έχουν καταδείξει ήδη ορισμένες έρευνες. Μετά από δεκαετίες εμφανίστηκαν στην Ελλάδα ξανά ασθένειες όπως η ελονοσία για παράδειγμα – λόγω του ότι δεν γίνονται πλέον επαρκείς ψεκασμοί για τα κουνούπια.

Διαβάστε το άρθρο στον Guardian

(πηγή: nooz.gr)

Σοκαριστική η έκθεση της UNICEF

Η μείωση των κοινωνικών παροχών, η ανεργία των γονέων, η οικονομική ανέχεια και η ελλιπής πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη επιδεινώνουν, χρόνο με τον χρόνο, τη ζωή των ανηλίκων στην Ελλάδα, σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF «H κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2014- Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στα παιδιά» που συντάχθηκε για λογαριασμό της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών και σκιαγραφεί την κατάσταση των παιδιών στη χώρα, σήμερα.

Στη συνέντευξη Τύπου παρουσιάστηκε επίσης ο μεγάλος ετήσιος ραδιομαραθώνιος για τα παιδιά σε όλο τον κόσμο, που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 10 Απριλίου.

Συγκριτικά με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός των παιδιών στην Ελλάδα μειώθηκε περισσότερο (-9%) από τον συνολικό (-1,1%), επισήμανε ο καθηγητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Δημοσθένης Δασκαλάκης περιγράφοντας συνοπτικά τα κύρια ευρήματα της έκθεσης. Σύμφωνα με στοιχεία της απογραφής του 2011, τα παιδιά ηλικίας έως 18 ετών είναι 1.889.916, που αντιστοιχούν στο 17,5% του μόνιμου πληθυσμού της χώρας (10.815.197) με τα αγόρια να αποτελούν το 51,2% και τα κορίτσια το 48,8%. Αύξηση σημειώνεται στα παιδιά των αλλοδαπών/μεταναστών, τα οποία το 2011 έφθασαν τα 181.000 άτομα, κατά 11,8% περισσότερα από το 2001 και αναλογούν στο 9,6% του συνόλου των ανηλίκων στην Ελλάδα (από 7,8% το 2001). Επίσης, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, τα νοικοκυριά στην Ελλάδα χωρίς παιδιά κάτω των δεκαπέντε ετών αναλογούν στο 76,5% και με παιδιά στο 23,5% του συνόλου.

Στην Ελλάδα τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ανέρχονταν σε 686.000, ή στο 35,4%, το 2012, από 30,4% το 2011, με πιο ευάλωτα τα μονογονεϊκά (74,7%) και τα τρίτεκνα/πολύτεκνα (43,7%) νοικοκυριά. Τα παιδιά που ζουν σε νοικοκυριά που κανένας ενήλικος δεν εργάζεται ανέρχονταν σε 292.000, ή 13,2%, το 2012, έχοντας αυξηθεί κατά 204.000 από το 2008. Ο κίνδυνος φτώχειας στους αλλοδαπούς φθάνει το 43,7% για το 2012, ενώ στα παιδιά αυτών βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα, ξεπερνώντας το 53,1% από 49,6% που ήταν το 2011.

Οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών έχουν χειροτερέψει, καθώς το 74,1% των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά και το 29,5% των μη φτωχών, δήλωναν αδυναμία πληρωμής εκτάκτων αλλά και καθημερινών δαπανών. Επίσης η έκθεση καταγράφει δυσκολίες σε εξοφλήσεις πάγιων λογαριασμών, δανείων, αλλά και οικονομική δυσπραγία για διατροφή που περιλαμβάνει κάθε δεύτερη μέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά. Επιπλέον, το 86,5% των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά το 2012 δεν είχαν να ξοδέψουν χρήματα για μια εβδομάδα διακοπών.

Οι παροχές κοινωνικής προστασίας μειώθηκαν κατά 4,9% το 2011 σε σχέση με το 2009. Εκτιμάται ότι σημαντικός αριθμός παιδιών στην Ελλάδα δεν έχει ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη λόγω απώλειας ασφαλιστικών δικαιωμάτων των γονιών τους.

Στον τομέα της εκπαίδευσης, ενώ τα ποσοστά εγγραφής στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι πολύ υψηλά στην Ελλάδα, τα αντίστοιχα στην προσχολική εκπαίδευση παραμένουν χαμηλά. Η συμμετοχή των παιδιών σε υπηρεσίες επίσημης βρεφονηπιακής φροντίδας είναι σταθερά μικρότερη σε σχέση με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στο γεγονός ότι οι υφιστάμενες δομές (κυρίως δημοτικές) δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών.

Μια ακόμα παράμετρος της οικονομικής κρίσης εντοπίζεται στην παράταση της παιδικής ηλικίας. Τα υψηλά ποσοστά φτώχειας (32,3%) και ανεργίας (58,6%) για το 2012 των ηλικιακών ομάδων 16-24 και 15-24 ετών αντίστοιχα, σε συνδυασμό με την εκτόξευση του ποσοστού των ατόμων αντίστοιχων ηλικιακών ομάδων που δεν εργάζονται και ταυτόχρονα δε συμμετέχουν σε κάποιας μορφής εκπαίδευση και κατάρτιση, οδηγούν στην έντονη οικονομική εξάρτηση από τους γονείς τους με αποτέλεσμα να παρατείνουν τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Ενδεικτικό στοιχείο αποτελεί το υψηλό ποσοστό (73,3%) των νέων 20 έως 29 ετών που διαμένει με τους γονείς του και η μέση ηλικία εγκατάλειψης της γονεϊκής στέγης (29,1 έτη) για το 2012.

Ο Δημοσθένης  Δασκαλάκης σημείωσε πως η συγκέντρωση και η επεξεργασία των στοιχείων παρουσιάζεται μέχρι το 2011-2012, και δεν περιλαμβάνονται οι επόμενες χρονιές, που όλα δείχνουν πως θα εμφάνιζαν μια περαιτέρω υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και επιδείνωση της φτώχειας των νοικοκυριών και, κατά συνέπεια, των παιδιών.

(πηγή: left.gr)

Αύξηση 5% παρουσίασαν οι θάνατοι στην Ελλάδα το 2012, σε σύγκριση με την αμέσως προηγούμενη χρονιά, και ανήλθαν σε 116.670, (60.137 άντρες και 56.533 γυναίκες) έναντι 111.099 θανάτων (57.999 άντρες και 53.100 γυναίκες) το 2011.

Με βάση τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), για τις αιτίες θανάτου στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, κυριότερες αιτίες το 2012 ήταν τα νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος, με 49.728 θανάτους. Ακολουθούν οι θάνατοι από νεοπλάσματα που ανήλθαν σε 28.201, ενώ σε 11.384 ανήλθαν οι θάνατοι που οφείλονται σε νοσήματα του αναπνευστικού συστήματος.

Σε σχέση με παλαιότερα χρόνια, το ποσοστό θανάτων από νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος στο σύνολο των θανάτων, ανήλθε σε 25% το 1956 (πρώτο μεταπολεμικό έτος για το οποίο υπάρχουν στοιχεία) και 43% το 2012, από 10% που ήταν το 1938 (πρώτο έτος για το οποίο υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία).

Αντίστοιχα, το ποσοστό θανάτων από νεοπλασματικές νόσους, από 4% το 1938, ανήλθε σε 24% το 2012. Αντίθετα, οι θάνατοι από λοιμώδεις και παρασιτικές νόσους, από 18,5% των θανάτων το 1938 έχουν περιοριστεί σε ποσοστό λιγότερο του 1% το 2012.

Ο αριθμός θανάτων από αυτοκτονίες, όπως αυτές χαρακτηρίστηκαν από τις ιατροδικαστικές και ανακριτικές αρχές, ανήλθε σε 508 το 2012, έναντι 477 το 2011. Σημειώνεται ότι ενδεχόμενες αποκλίσεις από στοιχεία άλλων φορέων μπορεί να οφείλονται σε διαφορετική μεθοδολογία ή άλλους παράγοντες, όπως ανάγκη χρονοβόρου έρευνας από πλευράς ιατροδικαστικών Αρχών για τις συνθήκες θανάτου, θάνατοι συνεπεία όψιμων αποτελεσμάτων απόπειρας αυτοκτονίας κ.ά.

(πηγή: left.gr)

Της Ηρώς Κουνάδη

Είναι δύσκολο να αντιληφθείς πόσα πράγματα «χάνεις» περιδιαβαίνοντας μόνος σου προθήκη την προθήκη σε ένα μουσείο, μέχρι να βρεθείς σε μια καλή ξενάγηση μέσα στους διαδρόμους του. Μοιάζει συνήθως σαν αποκάλυψη: Ποτέ άλλοτε δεν σου είχε φανεί καμία έκθεση τόσο ενδιαφέρουσα, ποτέ δεν είχες συνειδητοποιήσει πόσες ιστορίες μπορεί να κρύβονται πίσω από ένα καρτελάκι που λέει απλά «αγγείο, 3η χιλ. π.Χ.». Δεν μας πιστεύετε; Δοκιμάστε… του λόγου μας το αληθές, σε μια από τις δέκα πολύ ενδιαφέρουσες ξεναγήσεις στα αθηναϊκά μουσεία που ακολουθούν.

Στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων

Δύο καταξιωμένοι δημιουργοί, ο γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης και ο χαράκτης Νίκος Δεσεκόπουλος συναντώνται σε μια πρωτότυπη έκθεση στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων (Γερμανικού και Μυλλέρου, Μεταξουργείο). Ο χαράκτης Νίκος Δεσεκόπουλος αναλαμβάνει ρόλο ξεναγού στην ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έκθεση Όταν η χαρακτική συναντά τη γλυπτική, τις Κυριακές 30 Μαρτίου και 6 και 13 Απριλίου στις 12.00. Για την συμμετοχή στις ξεναγήσεις είναι απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής στο τηλ. 210 5202420 από Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00-13:00. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 29 Απριλίου, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη τόσο στις ξεναγήσεις όσο και τις υπόλοιπες μέρες.

Στην έκθεση Νύφες του Μουσείου Μπενάκη

Το Σάββατο 29 Μαρτίου στις 12.30 θα μάθουμε τα πάντα για την έκθεση με τα κομψά και περίτεχνα νυφικά του τέλους του 19ου αιώνα έως τις πρωτοποριακές δημιουργίες των σύγχρονων σχεδιαστών και τις εκκεντρικές εμφανίσεις των νυφών του 21ου αιώνα. Η συμμετοχή στην ξενάγηση επιβαρύνει το εισιτήριο κατά 2€ (κοστίζει, δηλαδή συνολικά 7€, ή 4,50€ αν δικαιούστε μειωμένο εισιτήριο).

Στο Μουσείο της Ακρόπολης

Από τις 27 Μαρτίου έως και τις 2 Απριλίου, το Μουσείο της Ακρόπολης μας προσκαλεί σε μια σειρά από ενδιαφέρουσες ξεναγήσεις: Την Τρίτη στις 12.00 οι αρχαιολόγοι και οι φροντιστές του μουσείου μοιράζονται μαζί μας τα μυστικά του Παρθενώνα, την Παρασκευή στις 20.00 και την Κυριακή στις 12.00 μας ξεναγούν στα αριστουργήματα του μουσείου, και την Παρασκευή στις 12.00 στα αρχαϊκά χρώματα της Ακρόπολης. Τέλος, κάθε Σάββατο το μουσείο φιλοξενεί και μια διαφορετική παρουσίαση –αυτό το Σάββατο, 29 Μαρτίου, το θέμα είναι «Πιο κοντά στον ουρανό: οι στέγες και τα στολίδια τους στην Ακρόπολη». Η συμμετοχή σε όλες τις ξεναγήσεις είναι δωρεάν με το εισιτήριο του μουσείου (5€ το κανονικό, 3€ το μειωμένο).

Στην έκθεση του Γιάννη Τσαρούχη

Η Νίκη Γρυπάρη, Πρόεδρος του Ιδρύματος Γιάννη Τσαρούχη και επιμελήτρια της έκθεσης “Γιάννης Τσαρούχης. Εικονογράφιση μιας αυτοβιογραφίας” που φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη της Οδού Πειραιώς μας ξεναγεί στη μοναδική αυτή έκθεση την Κυριακή 30 Μαρτίου στις 12.30 το μεσημέρι. Η συμμετοχή στην ξενάγηση επιβαρύνει το εισιτήριο κατά 2€ (κοστίζει, δηλαδή συνολικά 7€, ή 5€ αν δικαιούστε μειωμένο εισιτήριο).

Στην έκθεση για τον Καβάφη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Περισσότερα από εξήντα αρχαία αντικείμενα (γλυπτά, νομίσματα, πήλινα ειδώλια και επιτύμβιες στήλες) από 14 ελληνικά μουσεία πλαισιώνουν 27 επιλεγμένα ποιήματα, μυθολογικού και ιστορικού περιεχομένου, του μεγάλου αλεξανδρινού. Στη σπουδαία έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης (η οποία ολοκληρώνεται στις 30 Μαρτίου) μας ξεναγούν οι επιμελητές του μουσείου, κάθε Πέμπτη στις 19.00 και Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 13.00. Η συμμετοχή στην ξενάγηση είναι δωρεάν με το εισιτήριο του μουσείου (7€ το κανονικό, 3,50€ το μειωμένο, δωρεάν για παιδιά και νέους έως 18 ετών).

Στο Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου

Κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα, μέχρι και τον Ιούλιο, από τις 10.00 το πρωί μέχρι τις 14.00 το μεσημέρι, έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε το έργο του ζωγράφου Αλέκου Κοντόπουλου, μέσα από μια οργανωμένη περιήγηση στο σπίτι όπου έζησε και εργάστηκε. Το Μουσείο βρίσκεται στην ομώνυμη οδό (Αλέκου Κοντόπουλου 13) στην Αγία Παρασκευή, και η συμμετοχή στην ξενάγηση είναι δωρεάν. Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 210 6010121.

…Και οι ξεναγήσεις στο πλαίσιο των Δωρεάν Ξεναγήσεων του Δήμου Αθηναίων

Το Σάββατο 12 Απριλίου 2014 στις 10.30 η ξεναγός Θεώνη Κάμπρα θα μας μυήσει στα μυστικά των αιγυπτιακών συλλογών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Το σημείο συνάντησης είναι στην είσοδο του Μουσείου, στο 44 της οδού Πατησίων, και οι θέσεις είναι περιορισμένες (έως 35 άτομα) γι’ αυτό σπεύσατε να δηλώσετε συμμετοχή, στο 210 3313038 (καθημερινές, 10.00-13.00).

Την Κυριακή 13 Απριλίου 2014 στις 10.30 το πρωί, η ξεναγός Θεώνη Κάμπρα μας αποκαλύπτει τα μυστικά της Ισλαμικής Τέχνης, στο ομώνυμο μουσείο που αποτελεί παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη. Και εδώ, οι θέσεις είναι περιορισμένες (έως 35 άτομα) και η δήλωση συμμετοχής στο 210 3313038 (καθημερινές, 10.00-13.00) απαραίτητη.

Το Σάββατο 26 Απριλίου 2014 στις 10.30 η Κασσάνδρα Ποριώτη θα μας ξεναγήσει στις αίθουσες του Βυζαντινού Μουσείου. Σημείο συνάντησης είναι η κεντρική είσοδος, επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας 22. Η ξενάγηση επιτρέπει έως 40 άτομα. Δηλώσεις συμμετοχής στο 210 3313038 (καθημερινές, 10.00-13.00).

(πηγή: www.in2life.gr)

«Τα αποδεικτικά στοιχεία δείχνουν την ανάγκη για μια συντονισμένη δράση προκειμένου ο αέρας που αναπνέουμε να είναι καθαρός», δήλωσε η Μαρία Νέιρα, επικεφαλής του τμήματος Δημόσιας Υγείας και Περιβάλλοντος του ΠΟΥ. «Οι κίνδυνοι από την ατμοσφαιρική ρύπανση είναι πλέον πολύ μεγαλύτεροι από όσο νομίζαμε ή κατανοούσαμε, ιδιαίτερα για τις καρδιακές παθήσεις και τα εγκεφαλικά επεισόδια», είπε.

Οι οικονομικά φτωχές χώρες στην νοτιοανατολική Ασία και την περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού είχαν το 2012 τα μεγαλύτερα ποσοστά ρύπανσης, με 3,3 εκατομμύρια θανάτους να συνδέονται με τη ρύπανση του αέρα σε εσωτερικούς χώρους και 2,6 εκατομμύρια σε εξωτερικούς.

Σύμφωνα με την έκθεση του ΠΟΥ, η ρύπανση στους εσωτερικούς χώρους προκαλείται κυρίως από το μαγείρεμα με κάρβουνα, ξύλο ή σε σόμπες βιομάζας. Ο Οργανισμός εκτιμά ότι 2,9 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη χρησιμοποιούν για το μαγείρεμα εστίες όπου καίνε ξύλα, κάρβουνα ή κοπριά ως καύσιμο υλικό.

Η Φλάβια Μπιουστρέο, ειδικός σε θέματα υγείας στον ΠΟΥ, λέει πως οι γυναίκες και τα παιδιά –που ζουν σε φτωχές χώρες- αντιμετωπίζουν συχνά το βάρος των κινδύνων από τη ρύπανση σε εσωτερικούς χώρους, «δεδομένου ότι περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στο σπίτι, αναπνέοντας τον καπνό και την αιθάλη από τις οικιακές εστίες στις οποίες μαγειρεύουν καίγοντας ξύλα και κάρβουνα».

Στους εξωτερικούς χώρους, ο αέρας μολύνεται κυρίως από τα οχήματα, την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τις εκπομπές βιομηχανικών και γεωργικών ρύπων και το μαγείρεμα. Η έρευνα δείχνει ότι τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης έχουν αυξηθεί σημαντικά σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, ιδιαίτερα σε χώρες με μεγάλο πληθυσμό, όπως η Κίνα και η Ινδία.

Ο Κάρλος Ντόρα, ειδικός για τη δημόσια υγεία στον ΠΟΥ, κάλεσε τις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς υγείας να ενεργούν με βάση τα στοιχεία και να αναπτύξουν πολιτικές για τη μείωση της ρύπανσης του αέρα, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της υγείας των ανθρώπων.

«Η υπερβολική ρύπανση του αέρα αποτελεί συχνά ένα υποπροϊόν των μη βιώσιμων πολιτικών σε τομείς όπως οι μεταφορές, η ενέργεια, η διαχείριση των αποβλήτων και η βιομηχανία», είπε. «Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι στρατηγικές που θα μπορούσαν να υιοθετηθούν για καλύτερη υγεία θα έχουν ως αποτέλεσμα να μειωθούν και οι δαπάνες για την περίθαλψη».

(πηγές: econews.gr, ΑΠΕ)

Το ποσοστό των Ευρωπαίων ηλικίας 18-30 που μένουν ακόμα με τους γονείς τους είχε ανέλθει μέχρι το 2011 στο 48% (36,7 εκατομμύρια), ακολουθώντας την αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας στην Ευρώπη

Επίπεδα-ρεκόρ εξάρτησης από τους γονείς παρουσιάζει έκθεση του ευρωπαϊκού Ιδρύματος, με έδρα το Δουβλίνο, Eurofound. Σχεδόν οι μισοί νέοι ενήλικες της Ευρώπης ζουν με τους γονείς τους.

Τα στοιχεία από την έρευνα (που θα παρουσιαστεί επισήμως την Τρίτη) παρουσιάζει η βρετανική εφημερίδα Τhe Guardian, αναφέροντας ότι ελάχιστες χώρες είναι «απρόσβλητες» από το φαινόμενο, το οποίο δεν περιορίζεται στη Μεσόγειο.

Αύξηση του αριθμού των νέων ενηλίκων που ζουν με τους γονείς τους σημειώνεται στη Σουηδία, τη Δανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Αυστρία.

Στην Ιταλία, σχεδόν τα 4/5 (79%) των νεαρών ενηλίκων ζουν με τους γονείς τους.

Το ποσοστό αυτό μειώνεται -κατά την ίδια περίοδο- σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ιρλανδία και η Βρετανία.

«Δεν είναι μόνο ο επαγγελματικός κόσμος που έχει αλλάξει, αλλά και η ίδια η κοινωνία: οι μεταβάσεις γίνονται πιο απρόβλεπτες. Οι άνθρωποι δεν έχουν μια δουλειά για όλη τους τη ζωή, ούτε ζουν σε ένα μέρος για όλη τη ζωή τους» είπε η Άννα Λούντβινεκ, μία από τις συντάκτριες της έκθεσης.

Για τις γυναίκες 25 έως 29 ετών, το ποσοστό των γυναικών που μένουν με τους γονείς τους αυξήθηκε κατά πέντε μονάδες στο 26%, ενώ για τους άνδρες κατά τρεις μονάδες στο 34%. Ακόμα και σε αυτούς που έχουν εργασία, το ποσοστό αυξήθηκε κατά μία μονάδα στο 34%.

Η έρευνα βρήκε επίσης ότι το 49% των νέων Ευρωπαίων ζει με κάποιου είδους στέρηση. Τα ποσοστά της στέρησης σημειώνουν τεράστια αύξηση στην Ελλάδα (15 μονάδες), την Ισπανία (20 μονάδες) και τη Βρετανία (10 μονάδες).

(πηγή: thepressproject.gr, με πληροφορίες από το in.gr)

“Ο άνθρωπος θα κατοικήσει στο φεγγάρι σε 50 χρόνια και στον Άρη έως το 2100” προβλέπει ο κορυφαίος βρετανός θεωρητικός φυσικός, Στίβεν Χόκινγκ.

Τις παραπάνω εκτιμήσεις διατύπωσε κατά τη διάρκεια της εκπομπής “Live from Space: Lap of the Planet” του καναλιού Channel 4, στην οποία αστροναύτες από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) μετέδιδαν ζωντανά.

Όπως ανέφερε, πιστεύει ότι σε 50 χρόνια θα υπάρχουν ανθρώπινες αποικίες στο φεγγάρι, ενώ ο άνθρωπος θα μπορέσει να ζήσει στον Άρη έως το 2100.

Πρόσθεσε μάλιστα ότι εάν ο άνθρωπος δεν καταφέρει να αποικίσει άλλους πλανήτες, το ανθρώπινο είδος θα κινδυνεύσει με εξαφάνιση, διότι η Γη δεν θα μπορεί να αντέξει τόσους ανθρώπους.

“Ο πλανήτης μας είναι ένας παλιός κόσμος, που απειλείται από έναν συνεχώς αυξανόμενο πληθυσμό και τους πεπερασμένους πόρους. Πρέπει να προλάβουμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις απειλές και να φτιάξουμε ένα σχέδιο Β” δήλωσε.

Και πρόσθεσε: “Εάν ο άνθρωπος αποικίσει άλλους πλανήτες, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτός ο αιώνας θα μείνει στην ανθρώπινη Ιστορία ως η πραγματική Εποχή του Διαστήματος (Space Age)”

(πηγή: theinsider.gr)

Σε 55 χώρες εφαρμόζεται η στρατολόγηση ανηλίκων

Οι πόλεμοι και οι ένοπλες συγκρούσεις σε πολλές χώρες του κόσμου έχουν φτάσει σε ακραίο σημείο και έχουν «δυσανάλογες και απαράδεκτες συνέπειες για τα παιδιά», δήλωσε σήμερα από τη Γενεύη η ειδική εκπρόσωπος του ΟΗΕ για τα παιδιά και τις ένοπλες συγκρούσεις Λεϊλά Ζερούγκι.

Περισσότερα από 250.000 παιδιά έχουν στρατολογηθεί από ένοπλες οργανώσεις ή και από τα ίδια τα κράτη, πρόσθεσε η Ζερούγκι σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μία ημέρα μετά την ομιλία της στην 25η ολομέλεια του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που ήταν αφιερωμένη στα δικαιώματα των παιδιών.

«Στη Συρία, το Νότιο Σουδάν, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία αλλά επίσης και στη Σομαλία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και πολλές άλλες χώρες, χιλιάδες παιδιά στρατολογούνται, σκοτώνονται, ακρωτηριάζονται, βιάζονται, υφίστανται πλύση εγκεφάλου και εξαναγκάζονται να διαπράττουν ωμότητες», τόνισε.

Στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία από την έναρξη του κινήματος των ανταρτών Σελεκά, στα τέλη του 2012, «υπολογίζουμε ότι 3.500-6.000 παιδιά έχουν ενταχθεί σε διάφορες ένοπλες ομάδες».

Ο ΟΗΕ έχει καταρτίσει έναν κατάλογο με 55 χώρες όπου εφαρμόζεται η στρατολόγηση ανηλίκων κάτω των 18 ετών. Οκτώ κυβερνήσεις και 46 ένοπλες οργανώσεις κατηγορούνται ότι στρατολογούν παιδιά-στρατιώτες.

Από τις 8 χώρες (Αφγανιστάν, ΛΔ του Κονγκό, Μιανμάρ, Σομαλία, Σουδάν, Νότιο Σουδάν, Τσαντ και Υεμένη), οι 6 έχουν υιοθετήσει ένα σχέδιο δράσης για την απαγόρευση της πρακτικής αυτής, ενώ οι άλλες 2 (Υεμένη και Σουδάν) σκοπεύουν επίσης να το υπογράψουν.

«Η στρατολόγηση παιδιών κάτω των 15 ετών θεωρείται έγκλημα πολέμου», υπενθύμισε η Ζερούγκι.

(πηγή: newsbeast.gr)

Τι αναφέρει η απόφαση της πρυτανείας

Κλείνει επ’ αόριστον το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μετά από σχετική απόφαση της πρυτανείας, εξαιτίας των επεισοδίων που σημειώνονται τις τελευταίες ημέρες στη διάρκεια επιχειρήσεων της αστυνομίας κατά του παρεμπορίου, μπροστά στην είσοδο του Ιδρύματος.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της πρυτανείας αναφέρει:

«Τις τελευταίες ημέρες, λαμβάνουν χώρα αστυνομικές επιχειρήσεις με σκοπό την αντιμετώπιση του παραεμπορίου που πραγματοποιείται επί του πεζοδρομίου της οδού Πατησίων, μπροστά από την είσοδο του κεντρικού κτηρίου του Πανεπιστημίου. Κατά τη διάρκεια αυτών των επιχειρήσεων διαδραματίζονται βίαια επεισόδια σοβαρής έκτασης μεταξύ της αστυνομίας, των ασκούντων το παραεμπόριο, καθώς και υποστηρικτών τους.

Ως αποτέλεσμα, έχει τεθεί κατ’ επανάληψη σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα των μελών της κοινότητάς μας και έχει διαταραχθεί σε σοβαρό βαθμό η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου. Υπό αυτές τις συνθήκες το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να λειτουργήσει, σύμφωνα με τους σκοπούς του. Για τον λόγο αυτό το κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου θα παραμείνει κλειστό από σήμερα 12/3/2014, 21:00, μέχρι νεωτέρας ανακοίνωσης».

(πηγή: newsbeast.gr)

Ελλάδα, Ιταλία και Γερμανία σύρουν τον χορό της… γήρανσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Μία από τις πλέον “γερασμένες” χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) είναι η Ελλάδα, με μόνο την Ιταλία και τη Γερμανία να παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά γήρανσης.

Στο παραπάνω συμπέρασμα καταλήγει η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Μαρί-Νοέλ Ντυκέν, σε εργασία της, στην οποία επεξεργάζεται -μεταξύ άλλων- δεδομένα της Eurostat, βάσει των οποίων η γήρανση του πληθυσμού στην Ελλάδα όπως και σε όλη την ΕΕ συνεχίστηκε απρόσκοπτα κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας.

Όπως προκύπτει από την επεξεργασία των στοιχείων, το ποσοστό του ηλικιωμένου πληθυσμού της Ελλάδας αυξήθηκε σημαντικά, από 16,7% στα 19,4%, επίπεδο υψηλότερο από τον αντίστοιχο μέσο όρο της ΕΕ των 27 (17,5% το 2011).

Ο δείκτης γήρανσης, σύμφωνα με την αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, επιβεβαιώνει σαφώς αυτή την τάση: αν ο αριθμός ηλικιωμένων ατόμων για 100 νέους (κάτω από 15 ετών) ήταν 110 το 2001, σήμερα φτάνει τους 134. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αντίστοιχος δείκτης ανέρχεται σε 112 για το σύνολο της ΕΕ, ενώ μόνο τρεις χώρες αντιμετωπίζουν ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα σε σχέση με την Ελλάδα (εκτός από τις δύο προαναφερόμενες, είναι επίσης η Βουλγαρία με δείκτη=140).

Εξετάζοντας την ηλικιακή δομή του πληθυσμού της Ελλάδας, προκύπτει ότι το ποσοστό ηλικίας 65 ετών και άνω ξεπερνά το 19% (σχεδόν ένας στους πέντε), τοποθετώντας τη χώρα μας στην ομάδα των τριών χώρων της Ένωσης με τα υψηλότερα ποσοστά- μαζί με την Ιταλία (20,3%) και τη Γερμανία (20,6%).

Στον αντίποδα, οι τρεις χώρες με τα μικρότερα ποσοστά είναι η Ιρλανδία (11,5%) και ακολουθούν η Σλοβακία (12,6%) και η Κύπρος (12,7%).

Οι παραπάνω δείκτες αναδεικνύουν σοβαρό πρόβλημα αναπαραγωγής του πληθυσμού στην Ελλάδα, γεγονός που επιβεβαιώνει η πρόσφατη εξέλιξη του Φυσικού Ισοζυγίου της χώρας (διαφορά μεταξύ των γεννήσεων και των θανάτων).

Σύμφωνα με τα δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, το Φυσικό Ισοζύγιο μειώθηκε ραγδαία κατά την περίοδο 2008-2012 για να είναι πλέον αρνητικό. Αν το 2008 οι γεννήσεις υπερέβαιναν τους θανάτους κατά 10.300 (θετικό Φυσικό Ισοζύγιο), από το 2011 και έπειτα, οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις. Πιο ανησυχητική είναι η δραματική φυσική μείωση του πληθυσμού το 2012. Το έλλειμμα υπέρ-τριπλασιάστηκε, από -4.671 το 2011, έφτασε στα -16.299 το 2012.

Χαμηλά επίπεδα γήρανσης σε Νότιο Αιγαίο, Αττική και Κρήτη

Αν η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί γενικευμένο φαινόμενο, η ένταση στο εσωτερικό της χώρας διαφοροποιείται σε σημαντικό βαθμό, με την Περιφέρεια Νότιου Αιγαίου να παρουσιάζει ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο (πολύ κάτω από το μέσο όρο τόσο της Χώρας όσο και της ΕΕ). Ακολουθούν η Αττική και η Κρήτη οι οποίες βρίσκονται στα ίδια επίπεδα με το σύνολο της Ένωσης και σαφώς κάτω από το εθνικό επίπεδο.

Γενικότερα, επισημαίνει η κ. Ντυκέν, υπάρχει σαφής αντίθεση μεταξύ: α) αρκετών νησιωτικών περιφερειακών ενοτήτων, οι οποίες παρουσιάζουν περιορισμένη γήρανση, με ποσοστό πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω που δεν ξεπερνά το 17% (ειδικά οι Π.Ε. Μυκόνου, Κω, Άνδρου, Ρόδου, Θήρας, Ρέθυμνου, Ηρακλείου) και β) των περιφερειακών ενοτήτων με έντονο ορεινό χαρακτήρα, όπως οι Π.Ε. Καρδίτσας, Άρτας, Φωκίδας, Γρεβενων και Ευρυτανίας, με ποσοστό άνω των 26.5%.

Η κ. Μαρί-Νοέλ Ντυκέν από το 1999 είναι επιστημονικός συνεργάτης του Εργαστηρίου Αγροτικού Χώρου (ΕΑΧ) του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας και από το 2000, μέλος της Επιστημονικής Ομάδας του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων (ΕΔΚΑ) του ίδιου Πανεπιστήμιου.

Έχει συμμετάσχει σε πάνω από 60 ερευνητικά προγράμματα και μελέτες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Είναι, επίσης, μέλος της Ένωσης DEMOBALK, δίκτυο επιστημόνων και φορέων που εξετάζουν θέματα που άπτονται των πληθυσμιακών και κοινωνικών εξελίξεων στα Βαλκάνια.

(πηγές: news247.gr, ΑΠΕ – ΜΠΕ)

Η ευθύτητα στο λόγο της Δήμητρας Γαλάνη συναγωνίζεται το συναίσθημα στην ερμηνεία της. Με την ίδια ευαισθησία που διακρίνεται στα τραγούδια της, η δημοφιλής ερμηνεύτρια παρακολουθεί την κατάσταση στην ελληνική κοινωνία και αναλύει τα προβλήματα που ανακύπτουν. Σε συνέντευξή της στο 1againstracism.gr, την  πλατφόρμα της εκστρατείας κατά της ρατσιστικής βίας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, η κα Γαλάνη σχολιάζει το ζήτημα του ρατσισμού, κάνοντας έκκληση «να λειτουργήσουν οι θεσμοί».

«Θα σας μιλήσω ως άνθρωπος που κατ’ αρχήν σέβεται και υποκλίνεται στους θεσμούς», σημειώνει η κα Γαλάνη. «Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή το πρόβλημα είναι πως οι θεσμοί δεν επιβάλλονται. Έχουν καταστρατηγηθεί από οικονομικά συμφέροντα και γεωπολιτικά παιχνίδια. Θεωρώ λοιπόν υποχρέωσή μου να ζητήσω να λειτουργήσουν και να βάλουμε φρένο σε αυτήν την αθλιότητα. Όλη αυτή η κινητικότητα εξαθλιωμένων ανθρώπινων ψυχών, που ξεριζώνονται από τις πατρίδες τους, βρίσκονται όπου γης, και πάλι διώκονται από εκεί, έχει δημιουργήσει αυτή την τραγική κατάσταση. Θεωρώ εξευτελισμό για το ανθρώπινο είδος, οι άνθρωποι να πηγαινοέρχονται με καραβιές και να τους πετούν στη θάλασσα σαν άδεια σακιά. Απαιτώ λοιπόν από τους θεσμούς να λειτουργήσουν, γιατί φοβούμαι ότι αυτό έχει χαθεί στην πορεία των πραγμάτων. Κι όσο χάνεται αυτό, τόσο θα χάνεται και η ανθρωπότητα. Σαφώς και αντιλαμβάνομαι ότι γίνεται δουλειά, σαφώς και κατανοώ το μέγεθος του προβλήματος. Δεν μιλώ έτσι απλώς για να κάνω μια κριτική –άλλωστε δεν είναι κριτική, επίκληση είναι».

«Γιατί ξεριζώνεται αυτός ο κόσμος από τις πατρίδες του; Λόγω των πολέμων και της φτώχειας, τη στιγμή που το 1% είναι πλούσιο εις βάρος του 99% στην ανθρωπότητα. Για όλα αυτά, σίγουρα δεν είναι υπεύθυνος εκείνος που καλλιεργούσε το χωραφάκι του ή το κομμάτι γης του σε μια μακρινή χώρα. Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στις εξουσίες και τα συμφέροντα που τις έχουν αγκαλιάσει εγκληματικά. Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στην υποκριτική στάση του δυτικού κόσμου και των μεγάλων δυνάμεων γενικότερα, και αυτό πρέπει να τελειώσει».

«Η ξενοφοβία εν μέρει οφείλεται στην ανθρώπινη φύση, η οποία όμως τιθασεύεται άμα αισθανθεί το χνώτο των θεσμών σοβαρά πάνω από το κεφάλι της».

(πηγή: unhcr.gr)