paidevo.gr

Το διαστημικό τηλεσκόπιο «Γαία» – η πιο φιλόδοξη ευρωπαϊκή διαστημική αποστολή – εκτοξεύτηκε  από την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία στη Γαλλική Γουιάνα και αποστολή του είναι να συνθέσει τον πιο λεπτομερή χάρτη του γαλαξία μας που έχει υπάρξει ποτέ.

Η Γαία εκτοξεύθηκε, με ένα ρωσικό πύραυλο Soyuz ο οποίος θα τη μεταφέρει σε τροχιά γύρω από το σημείο Λαγκράντζ L2, 1,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη.

To σκάφος κόστισε συνολικά παραπάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ ενώ χρειάστηκαν 13 χρόνια για την ολοκλήρωσή του καθώς απαιτούσε τεχνολογία που δεν υπήρχε κατά τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού του και αναπτύχθηκε ειδικά για αυτό το σκοπό,  και θα καταγράψει χάρη στη μεγαλύτερη διαστημική κάμερα που έχει κατασκευαστεί μέχρι σήμερα, 1.000 megapixel την ηλικία, την κίνηση, την ταχύτητα και την απόσταση ενός δισεκατομμυρίου αστεριών.

Μάλιστα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται και η λήψη τρισδιάστατων φωτογραφιών, οι οποίες θα συμβάλλουν στον προσδιορισμό της θέσης του πλανήτη μας στον γαλαξία.

Η Γαία πρόκειται να συνεχίσει το έργο που ξεκίνησε με την επίσης ευρωπαϊκή αποστολή Hipparcos (High Precision Parallax Collecting Satellite) το 1989, η οποία έδωσε στοιχεία για 118.000 άστρα με μεγάλη αξιοποίηση στην έρευνα. Εξοπλισμένη με τεχνολογία ακμής θα εκτελέσει λεπτομερείς μετρήσεις διάφορων φυσικών μεγεθών των άστρων, όπως η ταχύτητα, η θερμοκρασία, η φωτεινότητα και η σύνθεσή τους. Για περίπου 10 εκατομμύρια άστρα, η Γαία θα υπολογίσει την απόστασή τους από τον Ήλιο με ακρίβεια της τάξης του 1%, όταν σήμερα γνωρίζουμε με αντίστοιχη ακρίβεια τη θέση λίγων εκατοντάδων μόνο άστρων. Τα αποτελέσματα αυτά θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να προσδιορίσουν την προέλευση αλλά και την εξέλιξη του Γαλαξία μας.

Θεωρείται επίσης πολύ πιθανό, αν και δεν είναι πρωταρχικός σκοπός της αποστολής, πως από τα δεδομένα που θα συλλέξει η Γαία θα ανακαλυφθούν έως και 2.500 νέοι εξωπλανήτες, εκατοντάδες χιλιάδες αστεροειδείς εντός του Ηλιακού Συστήματος, και χιλιάδες ακόμη κόκκινοι νάνοι (πολύ μικρά και σχετικά ψυχρά άστρα). Για τα σώματα αυτά θα είναι δυνατός και ο απευθείας υπολογισμός της μάζας τους κάτι που για το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ για παράδειγμα ήταν αδύνατο.

Ο κατάλογος με τις μετρήσεις από τη Γαία θα ολοκληρωθεί το 2021 και εάν εκτυπωνόταν θα χρειάζονταν 53.000 ογκώδεις τόμοι. Τα δεδομένα από την αποστολή θα αποτελέσουν έναν τόπο αναφοράς για την προσπάθεια του ανθρώπου να παρατηρήσει το Σύμπαν, και είναι σίγουρο πως για τις επόμενες δεκαετίες θα είναι ό,τι πιο επίκαιρο γνωρίζουμε για τον Γαλαξία μας.

(πηγές: physicsgg.me, euronews, naftemporiki.gr – www.esa.int)

Δραματική αύξηση της στατιστικά «ακραίας φτώχειας», καταγράφει σχετική μελέτη της Ομάδας Ανάλυσης Δημόσιας Πολιτικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών για την «Ανατομία της φτώχειας στην Ελλάδα του 2013».

Σημειώνεται ότι το όριο της ακραίας φτώχειας, ορίζεται για το 2013 στα 233 ευρώ το μήνα για άτομο που ζει μόνο του και στα 684 ευρώ το μήνα για ζευγάρι με δύο παιδιά (νοικοκυριού που διαμένουν στην Αθήνα και δε βαρύνονται με έξοδα ενοικίου ή στεγαστικού δανείου). Τα εισοδηματικά αυτά κριτήρια, που καθορίζουν το όριο της φτώχειας, διαφέρουν ανάλογα με τον τόπο κατοικίας, την κατοχή ή όχι κατοικίας και την οικογενειακή κατάσταση.

Όπως σημειώνουν οι συντάκτες της συγκεκριμένης μελέτης, «το μαζικό πλέον φαινόμενο των οικογενειών με παιδιά χωρίς κανέναν εργαζόμενο και χωρίς επίδομα ανεργίας ή άλλη εισοδηματική ενίσχυση είναι το “νέο κοινωνικό ζήτημα”».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, πάνω από 1,5 εκατομμύριο κάτοικοι στη χώρα μας φέτος, έχουν τόσο χαμηλό εισόδημα που δεν επαρκεί για την αγορά βασικών αγαθών. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, ενώ το 2009 το ποσοστό του πληθυσμού που ζούσαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας ήταν 2,2%, το 2013 ανέρχεται σε 14%, έχει, δηλαδή, σχεδόν εξαπλασιαστεί.

Το μεγαλύτερο ποσοστό ακραίας φτώχειας καταγράφεται στους ανέργους, το οποίο είναι τριπλάσιο του μέσου πανελλαδικού όρου και ανέρχεται στο 33,7%! Δηλαδή, ένας στους τρεις ανέργους δεν έχει ούτε τα «προς το ζην». Ακολουθούν οι φοιτητές και σπουδαστές, με ποσοστό 20%, οι αυτοαπασχολούμενοι, με ποσοστό 16,3% και οι αγρότες με 10,8%.

Η ηλικιακή ομάδα, που πλήττεται περισσότερο, είναι τα παιδιά και οι έφηβοι ηλικίας 1 έως 17 ετών. Ακολουθούν τα άτομα ηλικίας 30 έως 44 ετών, με ποσοστό ακραίας φτώχειας στο 18,1%. Όσον αφορά στην κατανομή ανά περιοχή, σε χειρότερη μοίρα βρίσκεται η Αθήνα, με ποσοστό ακραίας φτώχειας στο 20,6% του πληθυσμού της. Σε δραματική κατάσταση έχουν περιέλθει και αυτοί που δε διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, με το ποσοστό ακραίας φτώχειας από 3,7% το 2009 να έχει εκτιναχτεί στο 23,6% το 2013. Αντίστοιχα, για όσους δεν πληρώνουν ενοίκιο ή στεγαστικό δάνειο, το ποσοστό ακραίας φτώχειας το 2009 ήταν 1,4% και φέτος έφτασε στο 8,6%.

(πηγή: Ριζοσπάστης)

Ουραγός στη χρήση του internet εμφανίζεται η Ελλάδα, καθώς υπολείπεται του μέσου όρους της ΕΕ των «28» σε πολλά ποιοτικά στοιχεία.

Σύμφωνα με την έρευνα της Eurostat, περίπου το 1/3 ή και περισσότερο των ατόμων σε Ρουμανία (42%), Βουλγαρία (41%), Ελλάδα (36%), Ιταλία (34%), Πορτογαλία (33%), Κύπρο (32%) και Πολωνία (32%) δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ το διαδίκτυο.

Στην ΕΕ των «28», το 79% των νοικοκυριών είχε πρόσβαση στο διαδίκτυο το 2013 και το 76% είχε ευρυζωνική σύνδεση στο internet, σε σύγκριση με 55% και 42% αντίστοιχα το 2007.

Για τα περισσότερα άτομα η χρήση του διαδικτύου έχει γίνει μια τακτική δραστηριότητα, με το 62% των ατόμων να το χρησιμοποιούν κάθε μέρα ή σχεδόν κάθε μέρα και ένα επιπλέον 10% τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.

Από την άλλη, το 21% των πολιτών ανέφεραν ότι δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ το internet σε σύγκριση με 37% το 2007.

Όσον αφορά στη χρήση του internet στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, το 41% των ατόμων στην ΕΕ έχει χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο για συναλλαγές με τις δημόσιες αρχές ή υπηρεσίες το 2013.

Κυρίως για φορολογικές δηλώσεις (44%), αιτήσεις έκδοσης προσωπικών έγγραφων (20%), χορήγηση επιδομάτων κοινωνικής ασφάλισης (16%), αλλά και εγγραφή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ή πανεπιστήμιο (9%) .

Το επίπεδο πρόσβασης σήμερα στο δαδίκτυο κυμαίνεται από 54% των νοικοκυριών στη Βουλγαρία έως 95% στην Ολλανδία.

Στα περισσότερα κράτη-μέλη, το ποσοστό πρόσβασης στο διαδίκτυο ήταν υψηλό το 2013 , με μερίδιο άνω του 90% στην Ολλανδία (95% των νοικοκυριών), το Λουξεμβούργο (94%), στη Δανία και στη Σουηδία (93%).

Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν σε Βουλγαρία (54% ), Ελλάδα (56%) και Ρουμανία (58%).

Το 2013, σε κάθε κράτος μέλος τουλάχιστον το ήμισυ των νοικοκυριών διέθετε ευρυζωνική σύνδεση, δηλαδή γρήγορο internet. Στη Φινλανδία το ποσοστό αυτό ήταν στο 88% και στη Γερμανία στο 85%.

Η πλειοψηφία των ατόμων που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο κάθε μέρα ή σχεδόν κάθε μέρα στη Δανία ανέρχεται στο 84%, στην Ολλανδία 83%, στο Λουξεμβούργο 82%, στη Σουηδία 81%, στη Φινλανδία 80% και στο Ηνωμένο Βασίλειο 78%.

Τα υψηλότερα ποσοστά των ατόμων που ανέφεραν ότι χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, αλλά όχι κάθε μέρα, καταγράφονται στην Τσεχία (16%)μ στην Εσθονία, την Ιρλανδία και την Αυστρία (14%).

Περίπου το 1/3 ή και περισσότερο των ατόμων σε Ρουμανία (42%), Βουλγαρία (41%), Ελλάδα (36%), Ιταλία (34%), Πορτογαλία (33%), Κύπρο (32%) και Πολωνία (32%) δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ το διαδίκτυο, ενώ σε έξι κράτη-μέλη το ποσοστό αυτό ήταν κάτω από 10%.

(πηγή: left.gr)

Σοκαριστικά για την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού εξαιτίας των πολιτικών της λιτότητας είναι τα στοιχεία της έρευνας της ΕΛΣΤΑΤ.

Το 20% των Ελλήνων στερούνται βασικά αγαθά (πχ γεύμα με κρέας ή κοτόπουλο) και υπηρεσίες. Το 26,7% δεν μπορεί να έχει ικανοποιητική θέρμανση. Σύμφωνα με την έρευνα  η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στη έκτη χειρότερη θέση στην ΕΕ. Την ξεπερνούν μόνο η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Λετονία, η Ουγγαρία και η Λιθουανία. Μάλιστα αν ληφθεί υπόψη ότι η έρευνα βασίζεται σε δεδομένα του 2011 οι χώρες που την ξεπερνούν είναι σήμερα πολύ λιγότερες.

Βασικές διαπιστώσεις της έρευνας είναι ότι η στέρηση βασικών αγαθών και υπηρεσιών δεν αφορά πλέον μόνο των φτωχό πληθυσμό  αλλά και μέρος του μη φτωχού πληθυσμού. Στην στέρηση βασικών αγαθών υπολογίζεται η  δυσκολία ικανοποίησης βασικών αναγκών, δυσκολία για μία εβδομάδα διακοπών ετησίως, για γεύμα με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι -ή ισοδύναμο για χορτοφάγους- κάθε δεύτερη ημέρα, για επαρκή θέρμανση της κατοικίας, για αγορές διαρκών αγαθών όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωμη ΤV, τηλέφωνο, κινητό τηλέφωνο ή αυτοκίνητο, για αποπληρωμή δανείων ή αγορών με δόσεις, για πληρωμή πάγιων λογαριασμών, κλπ.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με αποτέλεσμα να στερείται τουλάχιστον τέσσερις από τις εννέα διαστάσεις της υλικής στέρησης  ανέρχεται σε 19,5% το 2012, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 15,2% το 2011, 11,6% το 2010, 11% το 2009 και 11,2% το 2008. Η αύξηση στην στέρηση των αγαθών αυτών τα τελευταία πέντε χρόνια είναι μεγαλύτερη στα άτομα ηλικίας 0-17 ετών και 0-64 ετών, από ότι στα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω. Το 50,3% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι στερείται διατροφής που περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του μη φτωχού πληθυσμού εκτιμάται σε 2,9%.

Η έρευνα αποκαλύπτει ότι το 76,3% του φτωχού πληθυσμού και το 30,8% του μη φτωχού δηλώνει οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες, ύψους περίπου 540 ευρώ.

Το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που δηλώνει οικονομική αδυναμία να έχει ικανοποιητική θέρμανση ανέρχεται σε 26,7% το 2012, από 16,4% το 2008, ενώ αντίστοιχα για το φτωχό πληθυσμό είναι 47,6% το 2012, από 33,0% το 2008 και για το μη φτωχό πληθυσμό 20,8% το 2012, από 12,1% το 2008.

Το 40,3% του πληθυσμού που έχει λάβει καταναλωτικό δάνειο για αγορά αγαθών και υπηρεσιών, δηλώνει ότι δυσκολεύεται πάρα πολύ στην αποπληρωμή αυτού ή των δόσεων.

Το 51,1% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει δυσκολία στην πληρωμής πάγιων λογαριασμών εγκαίρως, όπως αυτών του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, του φυσικού αερίου, κλπ.

Το 55,5% του φτωχού πληθυσμού αναφέρει μεγάλη δυσκολία στην αντιμετώπιση των συνήθων αναγκών του με το συνολικό μηνιαίο ή εβδομαδιαίο εισόδημά του.

Το ελάχιστο μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα για την αντιμετώπιση των αναγκών των νοικοκυριών της χώρας ανέρχεται, κατά δήλωσή τους, σε 1.940 ευρώ. Τα φτωχά νοικοκυριά χρειάζονται 1.677 ευρώ, ενώ τα μη φτωχά νοικοκυριά 2.014 ευρώ.

Δραματικά είναι τα στοιχεία που αφορούν τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά σχετικά πάντα με την διάσταση της υλικής στέρησης.

Το 20,9% του πληθυσμού που στερείται  τέσσερις (4) από τις εννέα (9), συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης είναι παιδιά κάτω των 18 ετών

34,7% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευσης.

20,7% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 64 ετών

8,6% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση

14,3% του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω

16,3% γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω

11,8% άνδρες ηλικίας 65 ετών και άνω

Σχετικά με τα νοικοκυριά που ζουν σε ιδιόκτητη κατοικία και όσων ζουν σε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε βασικές ανάγκες προκύπτουν τα εξής:

3,6% των νοικοκυριών με ιδιόκτητη κατοικία με οικονομικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη, κλπ.)

6,3% των νοικοκυριών με ιδιόκτητη κατοικία χωρίς οικονομικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη)

9,9% σε ενοικιασμένη κατοικία

13,1% σε παραχωρημένη δωρεάν κατοικία

(πηγή: alterthess.gr)

Με πρόστιμο που θα αγγίζει τα 750 ευρώ θα τιμωρείται η αστεγία στην Μαδρίτη. Στην Ισπανία, οι περιφέρειες είναι ελεύθερες να νομοθετούν κατά το δοκούν, για την επαιτεία.

Η Ana Botella, δήμαρχος της Μαδρίτης, αποφάσισε να ποινικοποιήσει την φτώχεια και να επιβάλλει «συνταγματικό σαδισμό» σε χιλιάδες ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα.

Ετοιμάζει ένα σχέδιο νόμου που θα επιφέρει κυρώσεις στους ανθρώπους που είναι αναγκασμένοι να ζουν στον δρόμο, να ζητιανεύουν ή να πλένουν παρμπρίζ αυτοκινήτων για να επιβιώσουν.

Αντί να αναζητηθούν λύσεις για τη δραματική αύξηση που παρουσιάζει ο κοινωνικός αποκλεισμός, το διάταγμα που κατατέθηκε, τιμωρεί τους ανθρώπους που δεν έχουν στέγη.

Έτσι, προβλέπεται η επιβολή κυρώσεων και πρόστιμο 750 ευρώ για όσους ζητιανεύουν στις εισόδους εμπορικών κέντρων, γραφείων, σχολείων και νοσοκομείων, κοιμούνται σε παγκάκι ή πωλούν χαρτομάντιλα στα φανάρια για να εξασφαλίσουν ένα γεύμα. Το πρόστιμο μπορεί να φτάσει και τις 3.000 ευρώ αν πραγματοποιείται επαιτεία συνοδεία παιδιού.

Όσο αυξάνονται οι οικογένειες που ζουν στον δρόμο, τόσο πιο συχνό γίνεται το φαινόμενο να μαγειρεύουν σε μικρές σόμπες, πράξη η οποία επίσης θα τιμωρείται με πρόστιμο 750 ευρώ.

Όλα αυτά συμβαίνουν, αφού έχουν προηγηθεί εξώσεις ανθρώπων από τα σπίτια τους αλλά και από την Δημοτική Επιχείρηση Στέγασης, όπου φιλοξενούταν όσοι το είχαν ανάγκη.

Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, 1 στους 5 ζει σε συνθήκες φτώχειας, 2,2 εκατομμύρια παιδιά δεν σιτίζονται κανονικά και το 29,9% των νοικοκυριών είναι υποθηκευμένα λόγω απλήρωτων στεγαστικών δανείων που οι ιδιοκτήτες τους απειλούνται με πλειστηριασμό ακινήτου.

Στην Σουηδία η ξενοφοβία είναι παρούσα ακόμα και στον διαχωρισμό όσων επαιτούν. Το ακροδεξιό κόμμα «Δημοκράτες της Σουηδίας» κατέθεσε πρόταση στο Κοινοβούλιο, με την οποία ζητά η επαιτεία από ξένους να αποτελεί λόγο απέλασης από την χώρα και απαγόρευσης εισόδου σε αυτή για πάντα.

Στην Νορβηγία, η κυβέρνηση συνασπισμού, της οποία ηγείται το Κόμμα της Προόδου θέλει να επιτρέψει στους δήμους την απαγόρευση της επαιτείας. Σύμφωνα με τον αρχηγό του κόμματος Siv Jensen, αυτή η απαγόρευση θα επιτρέψει την καταπολέμηση της εγκληματικότητας και κυρίως θα στραφεί εναντίον των Ρομά.

Ακόμα κι αν η επαιτεία παραμένει για την ώρα νόμιμη στην χώρα, στο πρόγραμμα του κόμματος αναφέρεται η απαγόρευσή της σε ολόκληρο το έδαφος της.

Πολλές χώρες επωφελούνται από το νομικό κενό που υπάρχει στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν θεσμοθετεί παρά μόνο την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Η ποινή που μπορεί να επιβληθεί σε περίπτωση επανάληψης της πράξης της αστεγίας που κρίνεται ως παράνομη, μπορεί να είναι και η φυλάκιση.

Στην περίπτωση της Ουγγαρίας, χώρα με 30.000 άστεγους, η κυβέρνηση με αρχηγό τον Viktor Orban έχει τοποθετηθεί από το 2010, ότι θα λάβει μέτρα ενάντια στην φτώχεια που γίνεται ορατή.

Οι τροποποιήσεις στην νομοθεσία απαγορεύουν την επαιτεία και τον ύπνο στον δρόμο, στις αστικές τουριστικές περιοχές. Όμως αυτές οι περιοχές δεν αναφέρονται με σαφή τρόπο και έτσι το γεωγραφικό τους στίγμα ορίζεται κάθε φορά από την αστυνομία. Το Ουγγρικό Κοινοβούλιο επέτρεψε παρόλα αυτά στους δήμους, να δημιουργήσουν ειδικές ζώνες- γκέττο για αστέγους.

Στην Γαλλία η επαιτεία είναι παράνομη από την δεκαετία του 1990. Παρόλα αυτά οι δήμαρχοι έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν οι ίδιοι για την περιοχή τους.

Σε αρκετές γαλλικές πόλεις όπως η Μασσαλία, το Μπορντώ και οι Κάννες θεωρείται παράνομη η «επιθετική επαιτεία». Πιο συγκεκριμένα όταν αυτή πραγματοποιείται «με επιθετικό τρόπο» ή συνοδεία «επικίνδυνου ζώου». Αυτοί οι «επικίνδυνοι» ζητιάνοι καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο 38 ευρώ.

Από το 2011, η ξενοφοβική τάση της Ευρώπης γίνεται και εδώ πραγματικότητα, όπου οι αλλοδαποί άστεγοι που θεωρούνται «επικίνδυνοι», απελαύνονται.

Στην Γαλλία το 2012 υπήρχαν 141.500 άστεγοι, εκ των οποίων 30.000 παιδιά.

Η Γερμανία ακολουθεί διαφορετική πολιτική και επιλέγει την αλληλεγγύη. Από την 1η Απριλίου 1976 τα ομοσπονδιακά κρατίδια είναι υπεύθυνα για την παροχή υποστήριξης σε άτομα που αντιμετωπίζουν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα. Δηλαδή να δημιουργήσουν δομές για την φιλοξενία αστέγων. Όμως, απαγορεύεται η επαιτεία σε πάρκα και η προτροπή παιδιών σε αυτήν. Η εκκλησία είναι υποχρεωμένη να χρησιμοποιεί ένα ποσοστό των χρημάτων που λαμβάνει από τους φόρους των πιστών για έργα φιλανθρωπίας υπέρ των φτωχών.

Στην Ιταλία η επαιτεία δεν είναι απαγορευμένη, αρκεί να γίνεται στα πλαίσια της αξίωσης της ανθρώπινης αλληλεγγύης και χωρίς να διαταράσσεται η δημοσιά τάξη.

Ο επαίτης πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση πραγματικής φτώχειας. Η αστυνομία μπορεί να επέμβει αν τα χρήματα χρησιμοποιηθούν για αγορά αλκοόλ ή ναρκωτικών ή οτιδήποτε άλλο κρίνεται ως μη αναγκαίο για την επιβίωση.

Αλλά αυτή η ελαστικότητα του νόμου μπορεί να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους. Το 2008 μια γυναίκα Ρομά συνελήφθη με την κατηγορία ότι έκανε δουλεμπόριο, επειδή ζητιάνευε μαζί με το παιδί της.

Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η επαιτεία αποτελεί μέρος «της πολιτιστικής κληρονομιάς των Ρομά» και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα καταδίκης της γυναίκας.

Η Sandra Petrović Jakovina ευρωβουλευτής από την Κροατία κατέθεσε πριν λίγες εβδομάδες επερώτηση στο Κοινοβούλιο σχετικά το πρόβλημα:

«Υπάρχει μια τάση στην Ευρώπη η οποία κινείται στα πλαίσια καταπιεστικών καθεστώτων σε τοπικό επίπεδο και συχνά οδηγεί σε παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ατόμων που βρίσκονται σε δυσμενή κατάσταση, όπως οι άστεγοι, οι μετανάστες, οι φτωχοί και οι αποφυλακισμένοι που τιμωρούνται όλο και πιο συχνά εξαιτίας της κατάστασης τους.

Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις εξαιρούνται από τα κοινωνικά προγράμματα ή αυτά της στέγασης, που λειτουργούν για να βοηθήσουν ανθρώπους να ενταχτούν ή να επανενταχτούν στην κοινωνία.

Οι τοπικές αρχές παίρνουν μέτρα για να ποινικοποιήσουν τις καθημερινές δραστηριότητες των αστέγων, στον αγώνα τους για επιβίωση. Αυτά μπορεί να είναι η απαγόρευση του ύπνου στον δρόμο ή σε παγκάκι, η αφαίρεση αντικειμένων από κάδους απορριμμάτων ή και η εξαναγκαστική και βίαιη αποχώρηση τους από κάποιον χώρο. Και για όσους βιώνουν την αστεγία είναι πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο να έχουν πρόσβαση στην δικαιοσύνη.

Ακριβώς όπως και στα άλλα κράτη μέλη, στην Κροατία, τα τελευταία χρόνια, σημειώθηκε αύξηση των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

Αυτά είναι τα ευάλωτα μέλη της κοινωνίας και έχουν κάθε δικαίωμα να απολαμβάνουν τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις ελευθερίες τους στην ΕΕ αλλά και επί μέρους στα κράτη μέλη.

Μεταξύ άλλων, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υποχρεωμένη να δώσει μάχη κατά του κοινωνικού αποκλεισμού και των διακρίσεων, να προωθήσει την κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία και τέλος να συμβάλλει στην εξάλειψη της φτώχειας ενισχύοντας την αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών.

Δεν είναι δίκαιο σε άλλες χώρες να ποινικοποιείται η αστεγία και αλλού να γίνεται κάθε δυνατή προσπάθεια για να βοηθηθούν οι πολίτες να διατηρήσουν την περιουσία τους, παρότι είναι άνεργοι και αδυνατούν να ανταποκριθούν στις δανειακές υποχρεώσεις τους.

Δεδομένου ότι η οικονομική κρίση βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και πέντε χρόνια, είναι πολύ πιθανό να συνεχίσει να αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

Ποια νομικά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι προστατεύονται οι αξίες και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, όπως αυτά κατοχυρώνονται από τις Συνθήκες, έτσι ώστε να καταστεί αδύνατη για τα κράτη μέλη η θέσπιση μέτρων που δυσχεραίνει τη θέση των αστέγων;»

Βίδες στα σκαλοπάτια σπιτιού για να μην μπορούν να κοιμηθούν άστεγοι στην είσοδο

(πηγές: interpressgr.blogspot.gr,   πηγή i  πηγή ii  πηγή iii )  

(Έρευνα/ Μετάφραση/ Προσαρμογή: Βανέσσα Μαρά V4vent@gmail.com) 

Πενήντα χρόνια στιχουργικής έκλεισε φέτος ο Μάνος Ελευθερίου – μισό αιώνα δημιουργίας, με βάση «τη δική του περιπέτεια σ’ αυτό το χώρο και σ’ αυτό τον τόπο», όπως λέει. Τα τραγούδια του τα θεωρεί «πιστή αντιγραφή της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας» και ως προσεκτικός μελετητής της σχολιάζει την εμφάνιση του ρατσισμού στο 1againstracism.gr, την πλατφόρμα της εκστρατείας κατά της ρατσιστικής βίας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

«Δεν ξέρει κανείς πώς ξεκινά μια τέτοια θεομηνία. Πάντα αρχίζει από ένα τίποτα και σιγά σιγά γιγαντώνεται», σημειώνει ο ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος. «Γίνεται κατά κάποιο τρόπο κάτι σαν σλόγκαν και περνάει ύπουλα και αθόρυβα στη ζωή των ανθρώπων, έτσι που πολλοί να το αντιμετωπίζουν και σαν στάση ζωής. Το πιστεύουν. Δεν ενοχλεί αυτό τούτο το γεγονός στην αρχή. Ενοχλεί όμως ότι ορισμένοι άνθρωποι κάνουν πράγματα, που δεν τα κάνει το ευρύ κοινό. Αντιμετωπίζονται, δηλαδή, όπως κάποτε αντιμετώπιζε ο λαός τους λεπρούς και η εκκλησία παλαιότερα τις μάγισσες του Μεσαίωνα. Επειδή η τιμωρία δια της πυράς έχει καταργηθεί από χρόνια, συνεχίζεται όμως ο λιθοβολισμός σε ορισμένα μέρη του πλανήτη ώσπου να πεθάνει το θύμα, κι ακόμη το μαστίγιο –ή αλλιώς βούρδουλας».

«Αυτά συμβαίνουν σε βασανισμένους λαούς που έχουν πολλές θρησκευτικές αιρέσεις, πολλές φυλές και πολλές διαφορές μεταξύ τους. Αυτά ευτυχώς είναι μακριά μας. Ωστόσο, στους δικούς μας πολιτισμούς και ιδιαίτερα στα δικά μας χρόνια επανέρχεται επικίνδυνα μια ηθική χειρότερη από την βικτωριανή και ο υστερικός συντηρητισμός αρχίζει και από πνευματικούς ανθρώπους, δυστυχώς, και ακόμη από ανθρώπους της εκτελεστικής εξουσίας».

«Είναι αδύνατο να αντιμετωπιστούν τέτοιες καταστάσεις μόνο με νόμους και να χτυπηθούν από τη ρίζα τους. Η σωστή διδασκαλία πρέπει να αρχίζει από το δημοτικό σχολείο, δηλαδή στη φωλιά της ζωής του ανθρώπου, εφόσον και οι δάσκαλοι δεν είναι θύματα. Εκεί θα καταλάβουν τα παιδιά ότι ένας Εβραίος, για παράδειγμα, ή ένας έγχρωμος είναι και αυτός άνθρωπος που έχει αίμα και αισθήματα όπως όλων των ανθρώπων της οικουμένης και που κλαίει όπως οι υπόλοιποι, όπως δηλαδή μπορεί να κλαίει η μητέρα των παιδιών. Ότι έχει μυαλό και σκέφτεται και έχει προσφέρει έργα στην ανθρωπότητα που τιμούν το πέρασμα του ανθρώπου από τον κόσμο. Μόνο έτσι θα χτυπηθεί η υστερία».

«Το να μπουν όμως στη φυλακή ορισμένοι –να μην το ξεχνάμε αυτό– κινδυνεύουμε να γίνουν και μάρτυρες και να αποκτήσουν οπαδούς οι οποίοι θα είναι χειρότεροι από τους ίδιους».

Τα τραγούδια του Μάνου Ελευθερίου κυκλοφόρησαν πρόσφατα σε συγκεντρωτική έκδοση με τον τίτλο «Τα λόγια και τα χρόνια, 1963-2013» από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

(πηγή: www.unhcr.gr/1againstracism)

Την αναγκαιότητα νέου πλαισίου χρηματοδότησης του συνταξιοδοτικού συστήματος, με την ανεύρεση -εκτός του κρατικού προϋπολογισμού- και νέων πόρων, υποστηρίζει στην εισήγησή του «για την κοινωνική ασφάλιση και τις επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στο ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδος 2013-2050» το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ-ΓΣΕΕ).

Όπως τονίζεται στη μελέτη, από το τέλος του 2015 η κρατική επιχορήγηση και οι ασφαλιστικές εισφορές δεν θα επαρκούν για την κάλυψη των συνταξιοδοτικών δαπανών.

Το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ εκτιμά ότι προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι δυσμενείς εξελίξεις στη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος στην Ελλάδα και να επιτευχθεί η μακροχρόνια οικονομική βιωσιμότητα και κοινωνική αποτελεσματικότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, θα πρέπει, εκτός του κρατικού προϋπολογισμού, να ανευρεθούν νέοι πόροι, όπως η αύξηση των αντικειμενικών αξιών της δημόσιας περιουσίας, τα τυχερά παιχνίδια, η κερδοφορία των τραπεζών και των δημόσιων επιχειρήσεων, οι κρατικές προμήθειες και τα δημόσια έργα.

Αναλυτικά από τη μελέτη προκύπτουν τα εξής:

– Η οριακή ισορροπία εισροών- εκροών κατά το 2014-2015, ενώ από το τέλος του 2015 και μετά ανατρέπεται.

– Η δημογραφική μεταβολή του πληθυσμού λόγω της αύξησης του προσδόκιμου ζωής και της ταυτόχρονης μείωσης των γεννήσεων (γήρανση του πληθυσμού) συμβάλλει σήμερα στην αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 15%. Με διαφορετικά σενάρια εκτίμησης της θνησιμότητας, αυτή η επιβάρυνση προσεγγίζει το 27% (2050).

– Οι περικοπές των συντάξεων και η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης εάν δεν συνοδεύονταν από τις συνθήκες εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας τότε το οριακό έτος στην εξέλιξη των αποθεματικών θα ήταν περίπου το 2025. Η παρατεταμένη και βαθειά ύφεση, καθώς και η ανεργία, μετατόπισε το οριακό έτος δέκα χρόνια νωρίτερα (2015).

Σε ό,τι αφορά την ανεργία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, το 2013 ο δείκτης ανεργίας έφθασε στα επίπεδα του 28- 29%, ενώ η ανεργία αυξήθηκε κατά περίπου 200% σε σχέση με τα επίπεδα του 2009 (τριπλάσια σε σχέση με το 2009).

Ακόμη διεθνείς οργανισμοί, όπως το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, εκτιμούν ότι η ανεργία αυτή θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα (άνω του 15%) τουλάχιστον μέχρι το 2020 -φαινόμενο το οποίο θα επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης της χώρας.

(πηγή: nooz.gr)

Πόσο έχουν γονατίσει τα νοικοκυριά

Διεύρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων στην Ελλάδα και η ψαλίδα ανάμεσα στο πιο πλούσιο και το πιο φτωχό πληθυσμό της χώρας ,γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Όπως έδειξαν και τα στοιχεία του 2012 (εισοδήματα 2011), που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ για την «οικονομική ανισότητα» στην Ελλάδα, το μερίδιο του εισοδήματος του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού είναι 6,6 φορές μεγαλύτερο από το μερίδιο του εισοδήματος του φτωχότερου 20% του πληθυσμού. Το άνοιγμα της «ψαλίδας» μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερων, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το 2010 (εισοδήματα 2009) ήταν 5,6.

Σύμφωνα με την έρευνα εισοδήματος και συνθηκών διαβίωσης των ελληνικών νοικοκυριών το 2012, με βάση τα εισοδήματα του 2011:

Το μερίδιο του εισοδήματος του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού ήταν 6,6 φορές μεγαλύτερο από το μερίδιο του εισοδήματος του φτωχότερου 20% του πληθυσμού. Ο αντίστοιχος δείκτης για το εισόδημα του 2010 ήταν 6 και για εκείνο του 2009 ήταν 5,6. Μάλιστα, η οικονομική ανισότητα για τα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω εκτιμάται στο 4,5, στο ίδιο επίπεδο με το 2011, ενώ για τα άτομα κάτω των 65 ετών αυξήθηκε στο 7,4 από 6,3 το 2011.

Το 25% των νοικοκυριών με το χαμηλότερο εισόδημα το 2011 κατέχει το 8,7% του συνολικού εθνικού εισοδήματος, ενώ το 2010 κατείχε το 9,4%. Στον αντίποδα, το 25% με το υψηλότερο εισόδημα κατέχει το 47% του συνολικού εθνικού εισοδήματος, από 46,8%, το 2010.

Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στην Ευρώπη με τον υψηλότερο δείκτη εισοδηματικής ανισότητας. Πρώτη είναι η Ισπανία με το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού να έχει 7,2 φορές υψηλότερο εισόδημα από το 20% του φτωχότερου πληθυσμού. Στην περίπτωση της Ελλάδας το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού έχει 6,6 φορές υψηλότερο εισόδημα από το 20% του φτωχότερου πληθυσμού. Στην τρίτη θέση έρχεται η Λετονία με το συντελεστή να διαμορφώνεται στο 6,5% και ακολουθεί η Ρουμανία με τον αντίστοιχο συντελεστή στο 6,3% και η Βουλγαρία με 6,1%. Ο χαμηλότερος δείκτης εισοδηματικής ανισότητας εμφανίζεται στη Νορβηγία με 3,2%, την Ισλανδία και τη Σλοβενία με 3,4%. Στη Γερμανία ο συντελεστής είναι 4,3% και στη Γαλλία 4,5%.

Στην Ελλάδα ο συντελεστής Gini κυμάνθηκε το 2012 στο 34,3% (αφορά στα εισοδήματα του 2011). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εάν κανείς πάρει τυχαία δύο άτομα του ελληνικού πληθυσμού, το εισόδημα τους αναμένεται να διαφέρει κατά 34,3% του μέσου εισοδήματος. Το αντίστοιχο ποσοστό για τα εισοδήματα του 2010 ήταν 33,6%, του 2009 32,9%, του 2008 33,1% και του 2007 33,4%.

Οι πρωταθλητές ανισότητας στην Ευρώπη το 2012

Ισπανία 7,2

Ελλάδα 6,6

Λετονία 6,5

Ρουμανία 6,3

Βουλγαρία 6,1

Πορτογαλία 5,8

Ιταλία 5,6

Εσθονία 5,4

Κροατία 5,4

Λιθουανία 5,3

Πολωνία 4,9

Κύπρος 4,7

Δανία 4,5

Γαλλία 4,5

Γερμανία 4,3

(Δείκτης S80/S20 μερίδιο εισοδήματος του πλουσιότερου 20% πληθυσμού σε σχέση με το μερίδιο του φτωχότερου 20% του πληθυσμού.)

WSI: Νέες μειώσεις στο πραγματικό εισόδημα των Ελλήνων

Νέες μειώσεις στο πραγματικό εισόδημα των Ελλήνων προβλέπει το Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών ερευνών της Γερμανίας. Το WSI εκτιμά πως θα γίνουν περικοπές στους μισθούς σε 12 από τις 28 χώρες της ΕΕ, ανάμεσά τους η Ελλάδα και η Κύπρος.

Συγκεκριμένα, προβλέπεται μείωση 6,2% και 8,5% στους μισθούς στις δύο χώρες αντίστοιχα. Στον αντίποδα, το Ινστιτούτο αναφέρει πως για τη Γερμανία θα υπάρξει συντηρητική αύξηση του εισοδήματος.

Σύμφωνα με την μελέτη του Ινστιτούτου, οι εργαζόμενοι στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου θα υποστούν τις δραστικότερες μειώσεις στο εισόδημά τους, λόγω των περικοπών στους μισθούς στον δημόσιο τομέα και της μείωσης του κατώτατου μισθού. Μικρότερα εισοδήματα εργαζομένων προβλέπονται και για την Ολλανδία, τη Βρετανία και την Ιρλανδία.

Η Γερμανία, όπως επισημαίνει το WSI, ανήκει στις λίγες χώρες, όπου οι εργαζόμενοι έχουν αύξηση των πραγματικών μισθών τους. Το γερμανικό ινστιτούτο σημειώνει, πάντως, ότι λόγω της μεγάλης μείωσης των μισθών την περίοδο 2001-2009 κατά 6,2%, η αύξηση της τάξης του 2,8% που παρατηρείται από το 2010 δεν έχει αντισταθμίσει πλήρως τις απώλειες.

(πηγή: iefimerida – πηγή πίνακα: ΕΛΣΤΑΤ)

Η ταινία “The Social Media Generation” του Shoukei Tam, αφηγείται την εξάρτηση του δυτικού κόσμου από τα social media.

Το animation μικρού μήκους βασίζεται στο ομώνυμο κόμικ του Μarc Μarοn και επικεντρώνεται στο πώς η νέα γενιά ζει μια δεύτερη ζωή στην ψηφιακή πραγματικότητα σε βαθμό που δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς την “cyber ταυτότητά” της.

Ο ίδιος, δημιούργησε ένα τεστ που αποτελείται από 17 ερωτήσεις κλειστού τύπου και με την υποβολή των απαντήσεων γνωστοποιεί στον ενδιαφερόμενο σε ποιο από τα 3 επίπεδα του FoMO (χαμηλό, μεσαίο, υψηλό) κατατάσσεται.

Κάντε το τεστ εδώ.

FOMO: Fear Of Missing Out
Το σύνδρομο των social media. Το ψυχολογικό σύνδρομο της σύγχρονης εποχής

Είστε συνέχεια συνδεδεμένοι στο inernet. Οδηγείτε και τσεκάρετε συνέχεια τις ενημερώσεις και τα σχόλια στο Facebook. Κατά τη διάρκεια του φαγητού με την οικογένεια έχετε ανοιχτό το τάμπλετ και μιλάτε με τους φίλους σας.

Αισθάνεστε πως η κοινωνική σας δικτύωση είναι σημαντικότερη και από τον ίδιο σας τον εαυτό. Οι ειδικοί προειδοποιούν: προσοχή, πάσχετε από FOMO (Fear Of Missing Out). Δηλαδή τον «φόβο ότι κάτι μπορεί να χάσω».

Οι ψυχολόγοι εξηγούν πως πλέον είμαστε τόσο «συνδεδεμένοι» ο ένας με τον άλλον – ακόμα και άγνωστοι άνθρωποι μεταξύ τους – μέσα από το Facebook, το Twitter και το foursquare και όλα αυτά τα κοινωνικά δίκτυα που μεταφέρουν τη ζωή μας, τις δραστηριότητές μας, τις κινήσεις μας, τη διάθεσή μας ακόμα και το στίγμα μας για το που βρισκόμαστε κάθε λεπτό, που η ζωή των ανθρώπων έχει μεταφερθεί σε ένα άλλο επίπεδο.

Χαρακτηριστικό είναι ότι πολλές φορές και ενώ έχουμε μόλις αποσυνδεθεί, συνδεόμαστε «άλλη μια τελευταία φορά» για να δούμε μήπως έχουμε χάσει κάτι. Μας αρέσει να μας παρακολουθούν, αλλά και να παρακολουθούμε τις ζωές των άλλων, γεγονός που μας δημιουργεί και μας γεμίζει με ποικίλα συναισθήματα: ανησυχία, άγχος, ένταση, αίσθημα ντροπής, θλίψη ακόμα και ζήλια.

O ιός του fomo προσβάλλει κυρίως νεαρές ηλικίες μεταξύ 18-33 ετών και όπως επισημαίνουν οι ειδικοί είναι σίγουρα μεταδοτικός. Οι νέοι πλέον επικοινωνούν σχεδόν αποκλειστικά μέσα από το inetrnet, τα chat και τα social media. Η έννοια της παρέας, του καφέ, της βόλτας, του σινεμά, ακόμα και της πλατείας έχουν αντικατασταθεί από την διαδικτυακή δικτύωση.

Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν πολλοί, με τους γονείς να πρέπει να αγρυπνούν και να παρακολουθούν διακριτικά τη δραστηριότητα των παιδιών τους, που πολλές φορές μπορεί εύκολα να παρασυρθούν από κάποιον «άγνωστο». Στις μέρες μας δεν είναι εύκολο να αποτρέψουμε εντελώς τα παιδιά από το διαδίκτυο, ωστόσο μπορούμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις και τα κίνητρα ώστε να στραφούν και σε άλλου είδους δραστηριότητες.

Αλήθεια, έχει σκεφτεί ο καθένας από μας ότι πάσχουμε σε μικρό ή μεγάλο βαθμό από αυτό το σύνδρομο; Ας το σκεφτούμε όλοι καλύτερα απαντώντας με ένα «ναι» ή «όχι» στις ερωτήσεις που ακολουθούν:

1) Η πρώτη σας κίνηση που κάνετε όταν ξυπνήσετε, ακόμη και πριν φτιάξετε το πρωινό καφέ σας, είναι να συνδεθείτε στο Facebook ή στο Twitter με το κινητό σας, το λάπτοπ ή ακόμη και τον επιτραπέζιο υπολογιστή σας;
2) Ο πιο συνηθισμένος τρόπος επικοινωνίας με τον σύντροφό σας ή γενικά τους κοντινού σας ανθρώπους είναι από το MSN ή Skype;
3) Κάθε φορά που βγάζετε φωτογραφίες το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε είναι ότι θα τις ανεβάσετε στο Facebook ή στο My Space γι’ αυτό πρέπει να είναι “τέλειες”;
4) Ένας από τους λόγους που θα βγείτε έξω με τους φίλους σας είναι για να κάνετε «check in» στο Foursquare ή στο Facebook σε νέα μέρη και να μαζέψετε περισσότερους πόντους ή Like;
5) Κάθε φορά που τσακώνεστε με τον σύντροφό σας φτάνετε ένα βήμα πριν την αλλαγή της κατάστασή σας (relationship status) ή ακόμη μέχρι και το σημείο της παροδικής σας διαγραφής από τον λογαριασμό ή τον μπλοκάρισμα του από το Facebook;
6) Τους περισσότερους διαδικτυακούς σας φίλους δεν τους έχετε συναντήσει ποτέ από κοντά;
7) Παρατήσατε τη δουλειά σας επειδή το πρώην αφεντικό σας μπλόκαρε κάθε δυνατότητα σύνδεσης στα social media;
8) Exete ksexasei na grafete me ellinikous xaraktires epeidi oli mera grafete me Greeklish?
9) Πρέπει οι φίλοι σας να γνωρίζουν το πότε πάτε στην τουαλέτα και την ακριβή ώρα που θα κοιμηθείτε ή πότε βγήκατε έξω, σε ποιο μαγαζί και αν εν τέλει περάσατε καλά;
Εάν λοιπόν απαντήσατε «ναι» στις περισσότερες από τις 9 περιπτώσεις και ξέρετε ότι αυτό για το καθένα έχει διαρκεί για πολύ καιρό, ίσως πάσχετε από αυτό το σύνδρομο σε μικρό ή μεγάλο βαθμό.

Επειδή όμως η εξάρτηση αυτή πλήττει μικρούς και μεγάλους, οι ψυχολόγοι συμβουλεύουν με ποιους τρόπους θα μπορούμε όλοι να αντιμετωπίσουμε το σύνδρομο αυτό:
– Κάνετε μια συμφωνία με τον εαυτό σας ώστε κάθε μέρα, για κάποιο χρονικό διάστημα, να είστε εκτός διαδικτύου και δείτε την πρόοδο σας.
– Σε αυτό το συμφωνημένο χρονικό διάστημα βάλτε σε αθόρυβη λειτουργία το κινητό ή αναποδογυρίστε το ώστε να μην βλέπετε την οθόνη που αποσπά την προσοχή σας.
– Διαβάστε κάποιο βιβλίο ή ακούστε μουσική.
– Σκεφτείτε νοερά μια εικόνα που σας ταξιδεύει και σας χαλαρώνει.
– Πάρτε τηλέφωνο σε κάποιον φίλο αντί να του στείλετε κάποιο mail.
– Κανονίστε μια συνάντηση με φίλους, μία έξοδο, ένα σινεμά, μια βόλτα στη θάλασσα.

(πηγή: enfo.gr)

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ

Ελάχιστα είναι τα καταγεγραμμένα περιστατικά αυτοκτονιών συγκριτικά με όσα συμβαίνουν στην πραγματικότητα, όπως προκύπτει από την έρευνα της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας». Καθημερινά στα δημόσια νοσοκομεία πολλές από τις αυτοκτονίες, αλλά και τις απόπειρες, καταγράφονται ως δηλητηριάσεις, καρδιακές ανακοπές και ατυχήματα…

Ακριβής αριθμός, ο οποίος να πιστοποιεί αυτό που ομολογούν όχι μόνο οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία και οι πανεπιστημιακοί, αλλά και όσα μαρτυρούν οι ιστορίες αυτοχείρων δεν υπάρχει λόγω του ότι η πολιτεία δεν αντιμετωπίζει το θέμα συντονισμένα, αλλά ως «ταμπού» ή ως ενοχλητική υπενθύμιση των επιπτώσεων του Μνημονίου στην κοινωνία.

Πόσοι άνθρωποι αυτοκτόνησαν από την αρχή της οικονομικής κρίσης; Ακόμη και οι επίσημοι φορείς της πολιτείας «τσακώνονται» μεταξύ τους. Άλλα λέει η Ελληνική Αστυνομία και άλλα η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Για την ΕΛ.ΑΣ., την τετραετία από το 2009 έως και τον Αύγουστο του 2012 αυτοκτόνησαν 3.124 άνθρωποι, ενώ για την ΕΛ.ΣΤΑΤ. την ίδια περίοδο αυτοκτόνησαν 1.245 συμπολίτες μας.

Την ίδια ώρα, όλο και περισσότερες διεθνείς αλλά και ελληνικές επιστημονικές έρευνες πιστοποιούν πως η οικονομική κρίση οδηγεί πολλούς ανθρώπους στην αυτοκτονία. Μελέτες, οι οποίες προφανώς περνούν απαρατήρητες από τον υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος πιστεύει και δηλώνει πως πρόκειται για μύθο ότι η κρίση αποτελεί αιτία χιλιάδων αυτοκτονιών.

Ανεξάρτητα με το τι πιστεύει ο κάθε υπουργός αυτής της κυβέρνησης όμως, η πραγματικότητα είναι σκληρή. Η οικονομική κρίση προκαλεί αδιαμφισβήτητους δυσμενείς ψυχοκοινωνικούς δείκτες.

Ο Μιχάλης Γ. Μοδιανός, ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε μελέτη του για την απαξίωση των ψυχιατρικών δομών του κράτους, διαπιστώνει: «Μεταξύ 2006 και 2011 παρατηρείται αύξηση κατά 35% της κατανάλωσης αντικαταθλιπτικών, κατά 62% των νέων κρουσμάτων HIV, ενώ βρέθηκε μια ιδιαίτερα μεγάλη αύξηση κατά 185% των ατόμων που έκαναν απόπειρες αυτοκτονίας».

Το 2008 η μείζων κατάθλιψη σε πανελλήνιο δείγμα γενικού πληθυσμού ήταν 3,3%, ενώ το 2011 ανέβηκε στο 8,2%! Τα στοιχεία προέρχονται από επιδημιολογικές μελέτες του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας (ΕΠΙΨΥ) για το πώς επιδρά η κρίση στην ψυχική υγεία των πολιτών.

Αυτό που εκτιμά ο Μ. Γ. Μοδιανός στα γραπτά του είναι ξεκάθαρο: «Ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό εύρημα μεταξύ 2001 και 2011 είναι η στατιστικά σημαντική συσχέτιση δημόσιου χρέους, ποσοστών ανεργίας και ποσοστών αυτοκτονιών ανά ηλικία».

Από την πλευρά του, ο καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Βασίλης Κονταξάκης, εξηγεί στην «Κ.Ε.» πως το φαινόμενο της αυτοχειρίας σαφώς και σχετίζεται με την παρατεινόμενη ανεργία. Η διαπίστωση προέρχεται από μια μεγάλη έρευνα που έκανε με την επιστημονική του ομάδα. Ένα επιπλέον στοιχείο που παρατηρεί ο καθηγητής Κονταξάκης είναι πως τα τελευταία χρόνια καταγράφεται ιδιαίτερη αύξηση των αυτοκτονιών στις ηλικίες 15-35 ετών.

«Σε όλες τις οικονομικές κρίσεις, με ελάχιστες εξαιρέσεις, παρατηρήθηκαν αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και αυτοκτονίες», υποστηρίζει, επισημαίνοντας πως «αυτός είναι ο κανόνας που έχει να κάνει με την παρατεταμένη ανεργία, τη φτώχεια και τη δυσκολία πρόσβασης στις υπηρεσίες». Ενδιαφέρουσα, όμως, και η πεποίθησή του πως «δεν καταγράφονται όλες οι αυτοκτονίες. Τα στοιχεία των αυτοκτονιών είναι ελλιπή».

Γιατί, όμως, δεν καταγράφονται όλες οι αυτοκτονίες;

Η Σωτηρία Δάλλα, με 30ετή εμπειρία από τα δημόσια νοσοκομεία, μέλος της ΠΟΕΔΗΝ και εργαζόμενη στο Ασκληπιείο της Βούλας, αποκαλύπτει: «Δεν καταγράφεται το συμβάν, αλλά το αποτέλεσμα. Οι απόπειρες ή οι τελεσθείσες πράξεις αυτοκτονιών από κατάποση φαρμάκων καταγράφονται ως δηλητηριάσεις. Μια βουτιά από τον πέμπτο όροφο καταγράφεται ως ατύχημα, όπως και ένας απαγχονισμός»! Τα περιστατικά που αντιμετωπίζονται στο συγκεκριμένο νοσοκομείο έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία τρία χρόνια.

Ο καθηγητής Κονταξάκης αναφέρει ότι την περίοδο της κρίσης τα ποσοστά αυτοκτονιών έχουν αυξηθεί κατά 27%. Με δεδομένο, όμως, πως «σε μία αυτοκτονία αντιστοιχούν τουλάχιστον είκοσι απόπειρες», καταλαβαίνει κάποιος ότι το θέμα ούτε απλό, αλλά ούτε και εύκολο είναι…

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ-ΣΟΚ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΧΕΙΡΩΝ

«Εύχομαι το αίμα μου να γίνει ποτάμι και να σας πνίξει…»

Το χειρόγραφο σημείωμα του αυτόχειρα Δημήτρη Χριστούλα στην πλατεία Συντάγματος

«Να προσέχεις τα παιδιά» *

Πριν από μερικούς μήνες ο Μιχάλης, δημόσιος υπάλληλος, πατέρας δύο παιδιών -το ένα στο Γυμνάσιο και το άλλο στο Λύκειο- και κάτοικος νοτίων προαστίων της Αττικής, βρέθηκε από τη σύζυγό του κρεμασμένος στο σαλόνι του σπιτιού τους. Η περίπτωση αυτή δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με ανθρώπους του στενού φιλικού του περιβάλλοντος, ως επίσημη αιτία θανάτου αναφέρεται το «ατύχημα» και όχι η αυτοκτονία.

«Μη γράψετε ότι αυτοκτόνησε, η γυναίκα του προσπαθεί να πάρει σύνταξη. Θα έχει πρόβλημα», μας λένε. «Ο υπαλληλικός κώδικας καλύπτει τους εργαζόμενους εν ζωή. Ο Κώδικας Πολιτικών Συντάξεων του Δημοσίου καλύπτει γενικώς το θάνατο, ανεξαρτήτως τρόπου», εξηγεί ο νομικός Γιάννης Κιμιωνής. Το πρόβλημα υπάρχει σε περιπτώσεις ιδιωτικής ασφάλειας, καθώς οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν καλύπτουν τις αυτοκτονίες.

Υπάρχουν περιπτώσεις αυτοχείρων που έχουν προσφύγει εναντίον του Δημοσίου-εργοδότη, αιτούμενοι αποζημίωση για τον απροσδόκητο θάνατο κάποιου δικού τους ανθρώπου; Αυτό που κάνει σαφές ο Γ. Κιμιωνής είναι ότι έχουν επιδικαστεί αποζημιώσεις υπέρ οικογενειών που έχουν αποδώσει το «ατύχημα» κάποιου δικού τους ανθρώπου σε ασφυκτική πίεση από το εργασιακό περιβάλλον.

Ο γέροντας στην Έδεσσα

Τον περασμένο Ιούλιο ένας ηλικιωμένος είχε σκαρφαλώσει στα κάγκελα στον καταρράκτη της Έδεσσας. Κοιτούσε τους περαστικούς και έκλαιγε. «Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι έλεγε, σαν να μοιρολογούσε», μας περιγράφει άνθρωπος που βρισκόταν εκεί και ήταν ένας από αυτούς που τον παρακαλούσαν να μην πέσει. «Μην το κάνεις, μην το κάνεις, δεν αξίζει…»

Ο γέροντας αυτοκτόνησε. Έκτοτε κανείς δεν έμαθε την ιστορία του και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Στις περισσότερες των περιπτώσεων οι οικογένειες των αυτοχείρων συγκαλύπτουν το γεγονός, εξαιτίας του κοινωνικού στίγματος.

Αγαπούσε τα καράβια

Ανάλογη ήταν και η περίπτωση ενός άνεργου ναυτικού. Όταν το παλικάρι αυτοκτόνησε, οι φίλοι του σοκαρίστηκαν και άρχισαν να δημοσιεύουν στο Διαδίκτυο σημειώματα για το φίλο τους. «Αγαπούσε πολύ τα καράβια και ήθελε από μικρός να γίνει ναυτικός. Περνούσε ώρες στο λιμάνι, να βλέπει και να καμαρώνει τα πλοία. Ταξίδεψε αρκετά χρόνια». Ωστόσο, η οικογένεια του αυτόχειρα τους ζήτησε να μην ξαναγράψουν…

Απ’ το κάστρο του Μολύβου

«Ο Μανώλης τον τελευταίο καιρό φαινόταν να έχει κλειστεί στον εαυτό του», μας εξιστορεί ο Μ.Π. για τον Μανώλη Μαρώλια που ζούσε στη Συκαμιά της Λέσβου, τον 58χρονο συνταξιούχο εκπαιδευτικό που αυτοκτόνησε στις 20 Σεπτεμβρίου πέφτοντας από το Κάστρο του Μολύβου. «Ήταν μορφωμένος, ήξερε τι του γινόταν, είχε χιούμορ, αλλά τον τελευταίο καιρό τον έβλεπες με τη σύντροφό του λιγοστά. Ψώνιζαν κάνα ψαράκι και πίσω στο σπίτι ξανά». Είχε καιρό που αυτός ο άνθρωπος είχε σκοτεινιάσει μέσα του.

«Προς ημάς: Δυστυχώς όλα τα κραυγαλέα και βδελυρά έχουν κατακυριεύσει τον τόπο σαν ένας κύκλος νοήματος που ορχείται με το σκότος. Έχοντας την πεποίθηση ότι ένας κόκκος αλήθειας είναι ενεργητικότερος από ένα οικοδόμημα ψευδαισθήσεων και εν πλήρει νηφαλιότητα -όπως όταν μυρίζεις γιασεμί-, απεφάσισα, μη δυνάμενος πλέον να υφίσταμαι το ειδεχθές άλγος των κοινωνικών συνθηκών, την εκούσια ολοκλήρωση του βιολογικού μου κύκλου. Έρρωσθε! Μαρώλιας Εμμανουήλ».

Ο Μανώλης κηδεύτηκε στη σιωπή. Δεν ήθελε να τον διαβάσει ο παπάς. (Όταν τα νεκροταφεία ανήκαν στην Εκκλησία και όχι στους δήμους, όπως σήμερα, οι αυτόχειρες δεν κηδεύονταν με εκκλησιαστική κηδεία, αλλά σιωπηλά, εκτός κοιμητηρίου. Αυτό άλλαξε επί εποχής αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, οπότε και διαβάζεται για τους αυτόχειρες μια εξόδιος ευχή).

«Έχω χρέη. Δεν αντέχω…»

Χανιώτης αυτόχειρας, 39 ετών: «Έχω πολλά χρέη. Δεν αντέχω άλλο. Ο αδελφός μου μου δάνεισε χρήματα, αλλά δεν αρκούσαν. Ζητάω συγγνώμη από όλους».

«Έπρεπε να γίνει αυτό…»

Αυτόχειρας, 29χρονος, από την Πάτρα: «Μαμά, μπαμπά, σας αγαπώ, δεν αντέχω άλλο αυτή την κατάσταση, να προσέχετε την αδερφή μου, να προσέχετε όλη την οικογένεια, σας αγαπώ. Έπρεπε να γίνει αυτό…».

«Δεν έχω ούτε για το νοίκι»

Αυτόχειρας, 53χρονος, από τη Θεσσαλονίκη: «Μπαίνουμε σε έναν χειμώνα που θα διαρκέσει χρόνια. Καλύτερα ένα φρικτό τέλος παρά φρίκη χωρίς τέλος… Δεν έχω χρήματα ούτε για ενοίκιο. Πώς να σκεφτείς με άδειο στομάχι; Είμαι σε κινούμενη άμμο».

«Ζητώ συγγνώμη, αλλά…»

Αυτόχειρας, 52χρονος, από την Κρήτη: «Δεν αντέχω άλλο. Ζητώ συγγνώμη από την οικογένειά μου. Θέλω το παιδί μου να σπουδάσει. Ελπίζω να με καταλάβετε».

Χωρίς Καλάσνικοφ…

Δημήτρης Χριστούλας, αυτόχειρας στο Σύνταγμα στα 77 του χρόνια: «Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μία αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι’ αυτή. Επειδή έχω μία ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω, αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικωφ, ο δεύτερος θα ήμουν εγώ), δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για τη διατροφή μου»…

«Δεν μπορώ να πληρώσω»

Αυτόχειρας, 62χρονος, από τη Νίκαια: «Δούλευα όλα μου τα χρόνια, δεν με ήξερε κανείς, ούτε η Αστυνομία, αλλά έκανα ένα μεγάλο λάθος. Στα 40 μου έγινα ελεύθερος επαγγελματίας και φεσώθηκα μέχρι το λαιμό. Δεν μπορώ να πληρώσω τα χρέη μου και αυτοκτονώ».

«Το αίμα μου ποτάμι»

Νίκος Τζιανής, από τη Λάρισα: «Ξέρω ότι οι Έλληνες πρέπει να πάψουν να αυτοκτονούν και να βγουν στους δρόμους, για να σας διώξουν. Ξέρω ότι αυτοκτονώντας δεν βοηθάω κανέναν, αλλά δεν αντέχω άλλο αυτή την ντροπή… Εύχομαι το αίμα μου να γίνει ποτάμι και να σας πνίξει»…

(πηγή: Ελευθεροτυπία)

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Σε περίπου 10 χρόνια  θα φανούν οι δραματικές συνέπειες στην υγεία του ελληνικού πληθυσμού εξαιτίας της κρίσης. Τι καταγράφουν ειδικοί επιστήμονες και πως μπορούμε να μεγαλώσουμε με Υγεία χωρίς κόστος για το σύστημα υγεία

Τα μνημόνια και η κρίση φέρνουν δραματικές επιπτώσεις στην Υγεία των πληθυσμών. Εκτός από τις άμεσες συνέπειες που καταγράφονται καθημερινά με πολλούς συμπολίτες μας να μην μπορούν να αγοράσουν ούτε τα φάρμακά τους, υπάρχουν και εκείνες οι επιπτώσεις που θα φανούν σε περίπου 10 χρόνια.

Όπως εξηγεί ο πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας με αφορμή το πρόγραμμα που εστιάζει στην πρόληψη των ασθενειών “Μεγαλώνουμε με Υγεία» ο καθηγητής πνευμονολογίας Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης  σημειώνει ότι χάνουμε πλέον χρόνια από τη ζωή μας επειδή λόγω κρίσης οι Έλληνες δεν ακολουθούν πρόγραμμα πρόληψης ενώ αυξάνουν τις κακές συνήθειες.

Ενδεικτικά σύμφωνα με τον κ. Γουργουλιάνη οι Έλληνες λόγω φτώχιας και άγχους καπνίζουν περισσότερο αλλά και χειρότερα τσιγάρα τα οποία είναι παρανόμως εισαγόμενα και κακής ποιότητας. Ταυτόχρονα δεν αθλούνται ενώ δεν κάνουν και προληπτικές εξετάσεις επειδή πια το μυαλό τους είναι στην επιβίωση και όχι στη φροντίδα υγείας.

Και επειδή πλέον τα συστήματα υγείας ειδικά των χωρών που ζουν σε ρυθμούς μνημονίων δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην κάλυψη των αναγκών των πολιτών, η επιστημονική κοινότητα στοχεύει στο να γερνάμε με υγεία και χωρίς σοβαρά προβλήματα.

Άλλωστε  η γήρανση του πληθυσμού παγκοσμίως είναι ένα σοβαρό ζήτημα που απασχολεί έντονα την επιστημονική κοινότητα και τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω θα αποτελούν το 29,5% του πληθυσμού της Ευρώπης έως το 2060. Και η Ελλάδα, εμφανίζει συμπτώματα δημογραφικής γήρανσης, καθώς το ποσοστό των ηλικιωμένων άνω των 65 ετών αναμένεται να φθάσει το 32% έως το 2050, από 18% που είναι σήμερα.

Όπως εξήγησε ο κ. Γουργουλιάνης, κατά τη διάρκεια πρόσφατης ενημερωτικής εκδήλωσης: «Καθώς μεγαλώνουμε, το ανοσοποιητικό μας σύστημα εξασθενεί και αυξάνεται ο κίνδυνος προσβολής από σοβαρά νοσήματα ενώ βλαβερές συνήθειες, όπως το κάπνισμα και η καθιστική ζωή, επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τον οργανισμό μας.

«Μεγαλώνουμε με Υγεία» σημαίνει ότι υιοθετούμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας υγιεινές συνήθειες, όπως η ισορροπημένη διατροφή, η τακτική άσκηση, οι κατάλληλες διαγνωστικές εξετάσεις και ο εμβολιασμός για την πρόληψη νοσημάτων, με στόχο τη διασφάλιση της ποιότητας στη ζωή μας.

Πρέπει να αναφέρουμε ότι ένας από τους παράγοντες αύξησης των δαπανών υγείας δεν προκαλείται από αυτή καθ’ αυτήν τη γήρανση του πληθυσμού, αλλά από τη γήρανση χωρίς καλή υγεία».

Η Δρ. Αδαμαντία Λιαπίκου, Πνευμονολόγος, Επιμελήτρια Ν.Ν.Θ.Α «ΣΩΤΗΡΙΑ» και Υπεύθυνη της Ομάδας Λοιμώξεων της Ελληνικής Πνευμονολογικής  Εταιρείας υπογράμμισε ότι: «Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα χαρακτηριστούν από την επιδίωξη για πολιτική εξοικονόμησης πόρων, στον τομέα της υγείας, με κατεύθυνση την υγιή γήρανση και την πρόληψη των παθήσεων. Η σωστή και ισορροπημένη διατροφή, η ένταξη της σωματικής άσκησης στην καθημερινότητά μας, βοηθούν στην αποφυγή της παχυσαρκίας και των νόσων που επηρεάζονται από αυτήν (Σακχαρώδης Διαβήτης, Υπέρταση κλπ). Επιπλέον οι προληπτικές πρακτικές συμπληρώνονται με τις ετήσιες διαγνωστικές εξετάσεις και τον εμβολιασμό.

Ο εμβολιασμός είναι αποδεδειγμένα ένα από τα περισσότερο οικονομικώς αποδοτικά επιστημονικά επιτεύγματα της σύγχρονης εποχής για τη δημόσια υγεία. Τα σωστά δομημένα εθνικά προγράμματα εμβολιασμών μπορούν να διασφαλίσουν ότι κάθε παιδί και ενήλικας λαμβάνει το σωστό εμβόλιο, στο σωστό μέρος, την κατάλληλη στιγμή».

Ωστόσο σύμφωνα με την κ. Λιαπίκου τα ποσοστά εμβολιασμού των ενηλίκων παραμένουν χαμηλά τόσο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως (μικρότερο του 40% του πληθυσμού), εξαιτίας και της λανθασμένης και ελλιπούς πληροφόρησης του κοινού.

Ο κ. Κώστας Αθανασάκης, Ερευνητής του Τομέα Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, στη διάρκεια της ομιλίας του, εξήγησε το κόστος που έχει στα συστήματα υγείας η μη πρόληψη:

«Θα μπορούσαμε χαρακτηριστικά να αναφέρουμε ότι:

(α) Το συνολικό κόστος από το κάπνισμα στην Ελλάδα ανέρχεται σε 3,27 δις. ευρώ ετησίως. Μια μείωση κατά 10% στην κατανάλωση σήμερα θα περιόριζε τους αναμενόμενους θανάτους στον τρέχοντα πληθυσμό κατά 96.000, σε βάθος χρόνου, και θα περιόριζε τη δαπάνη υγείας για τη θεραπεία νοσημάτων σχετιζόμενων με το κάπνισμα κατά 180 εκατ. ευρώ κατ’ έτος

(β) Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι άνω των 3 εκατ. πολιτών πάσχουν από υπέρταση σήμερα, εκ των οποίων πολύ λίγοι κατορθώνουν να διατηρούν την αρτηριακή τους πίεση εντός αποδεκτών ορίων.

Υπολογίζεται ότι αν όλοι οι υπερτασικοί ασθενείς στη χώρα επιτύγχαναν ρύθμιση της αρτηριακής τους πίεσης σήμερα, το σύστημα υγείας θα μείωνε, με μια άκρως συντηρητική εκτίμηση, τις δαπάνες υγείας κατά 83 εκατ. ευρώ ετησίως μόνο από αποφευχθέντα εμφράγματα του μυοκαρδίου και αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια

(γ) Η ρύθμιση των ασθενών με διαβήτη, που στην Ελλάδα σήμερα ξεπερνούν τις 700.000, έχει πολλαπλά οφέλη, κλινικά και οικονομικά, καθώς έχει υπολογισθεί ότι ένας μη ορθά ρυθμισμένος διαβητικός ασθενής έχει κατά 59,5% υψηλότερο ετήσιο κόστος θεραπείας, σε σύγκριση με έναν αντίστοιχο ασθενή ο οποίος έχει επιτύχει ικανοποιητική ρύθμιση της γλυκόζης αίματος

(δ) Αν και τα ποσοστά εμβολιασμού των ανηλίκων στην Ελλάδα κινούνται σε ικανοποιητικά επίπεδα, προσεγγίζοντας το 100%, η ίδια εικόνα δεν ισχύει στον εμβολιασμό του ενήλικου πληθυσμού, όπου η χώρα βρίσκεται κάτω του μέσου όρου. Ο εμβολιασμός, όμως, των ενηλίκων είναι βασικός παράγοντας της διατήρησης ενός καλού επιπέδου υγείας δια βίου, αλλά και του περιορισμού της δαπάνης περίθαλψης. Με βάση διεθνή δεδομένα, κάθε 1€ το οποίο διατίθεται σε προγράμματα εμβολιασμού ενηλίκων επιστρέφει 4,02€ στο κοινωνικό σύνολο, υπό τη μορφή αυξημένης παραγωγικότητας και αποφευχθείσας νοσηρότητας».

(πηγή: iatropedia.com)

Ο εθισμός στο Διαδίκτυο στις ΗΠΑ θεωρείται πιο διαδεδομένος ακόμα κι από τον αλκοολισμό, ενώ εγείρεται το ερώτημα για το αν θα πρέπει να χαρακτηριστεί επίσημα ως ψυχική ασθένεια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα πρωτότυπο σχεδιάγραμμα που συγκρίνει τον εθισμό στο διαδίκτυο με το κάπνισμα.

Η εταιρία Iconic Displays πραγματοποίησε μία έρευνα η οποία έδειξε ότι το 60% των ανθρώπων δεν μπορούν να βγουν από το σπίτι χωρίς να έχουν πρόσβαση σε WiFi για περισσότερο από μία ημέρα, ενώ το 75% δήλωσε ότι μια εβδομάδα χωρίς Wi-Fi θα τους κάνει πιο ευερέθιστους και νευρικούς απ’ ότι μία εβδομάδα χωρίς καφέ.

Η εκτεταμένη συνδεσιμότητα έχει ανατρέψει τον τρόπο που οι άνθρωποι επικοινωνούν, παραμένουν οργανωμένοι, ενημερώνονται, δουλεύουν και σπουδάζουν. Ωστόσο, υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά σε αυτή την ιστορία.

Ο εθισμός στο Διαδίκτυο είναι επισήμως γνωστός ως Διαταραχή Χρήσης του Διαδικτύου (IUD) και έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά άλλων εξαρτήσεων όπως το αλκοόλ, το κάπνισμα και τα τυχερά παιχνίδια, ενώ ο εξαρτημένος συχνά δεν είναι σε θέση να ελέγχει τις παρορμήσεις τους, με τρόπο που είναι καταστροφικός για άλλους τομείς της ζωής του.

Ας δούμε στο σχεδιάγραμμα της Iconic Displays σε ποιο βαθμό είναι ανησυχητικός ο εθισμός στο διαδίκτυο.

30% των ερωτηθέντων δε μπορούν να βγουν από το σπίτι χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο για περισσότερο από μία ώρα

60% των ερωτηθέντων δε μπορούν να βγουν από το σπίτι χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο για περισσότερο από μία ημέρα

39% των ερωτηθέντων θα παρατούσαν τον καφέ και όχι το ίντερνετ αν ήταν αναγκασμένοι να διαλέξουν μόνο ένα από τα δύο, ενώ ένα 43% θα επέλεγε να ζήσει χωρίς σοκολάτα αντίστοιχα.

44% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι δεν μπορούν να κρατήσουν επαφή με τους συγγενείς τους αν δεν έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ.

Τέλος, ένα συντριπτικό 75% δήλωσε ότι μία βδομάδα χωρίς διαδίκτυο θα τους προκαλούσε μεγαλύτερο εκνευρισμό απ’ ότι μία εβδομάδα χωρίς καφέ.

Όπως αναφέρεται στην έρευνα, η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι τόσο σημαντική, ώστε μέχρι το 2014 υπολογίζεται να υπάρχουν περισσότερα από 1.200 αεροπλάνα που θα προσφέρουν wi-fi κατά τη διάρκεια της πτήσης.

Το σχεδιάγραμμα επισημαίνει επίσης ότι το ασύρματο δίκτυο στο σπίτι μπορεί να προκαλέσει ηλεκτροϋπερευαισθησία, με ένα 3%-8% του ανεπτυγμένου κόσμου να παρουσιάζει ήδη τα πρώτα συμπτώματα, όπως μυϊκοί πόνοι, πονοκέφαλος, κούραση και ναυτία, όταν βρίσκονται σε χώρο με ασύρματο ίντερνετ.

(πηγή: techit.gr)

Σήμα κινδύνου από τον δημιουργό του, Τιμ Μπέρνερς- Λι

Η δημοκρατική φύση που έως τώρα χαρακτήρισε το διαδίκτυο, κινδυνεύει από «ένα ογκούμενο κύμα παρακολουθήσεων και λογοκρισίας», προειδοποιεί ο δημιουργός του Παγκόσμιου Ιστού (World Wide Web), ο Βρετανός σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι. Η Ελλάδα πάντως, που βρίσκεται στην 26η θέση του δείκτη Web Index για το 2013, θεωρείται μία από τις χώρες όπου το διαδίκτυο είναι κατ’ εξοχήν ελεύθερο και ανοικτό για την έκφραση απόψεων.

Το 94% των χωρών δεν έχουν επαρκή εποπτεία των κυβερνητικών «παρεμβολών» στο διαδίκτυο, ενώ το 30% των κρατών μπλοκάρουν ή φιλτράρουν το πολιτικό περιεχόμενο στο Ίντερνετ, σύμφωνα με τη νέα ετήσια έκθεση του Ιδρύματος Παγκόσμιου Ιστού, που ο ίδιος ο σερ Τιμ έχει δημιουργήσει.

Η έκθεση συμπεραίνει, σύμφωνα με το BBC, ότι το τρέχον νομικό πλαίσιο για τις παρακολουθήσεις στο διαδίκτυο από κυβερνητικές υπηρεσίες χρειάζεται άμεση αλλαγή.

Από την άλλη, όπως επεσήμανε ο σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι, «ένα από τα πιο ενθαρρυντικά ευρήματα της ετήσιας έκθεσης είναι ότι ο Ιστός και τα κοινωνικά μέσα όλο και περισσότερο παροτρύνουν τους ανθρώπους να οργανωθούν, να αναλάβουν δράση και προσπαθούν να εκθέσουν τις παρασπονδίες σε κάθε περιοχή του κόσμου».

Ο διάσημος Βρετανός έκανε λόγο για «απειλή κατά της δημοκρατίας» και για την «ανάγκη να προστατευθούν τα θεμελιώδη δικαιώματα στην ιδιωτικότητα, στην έκφραση της γνώμης και στη συνάθροιση online».

Είπε επίσης ότι οι προσπάθειες των μυστικών υπηρεσιών να παραβιάσουν τα συστήματα online κρυπτογράφησης είναι «απαίσια και ανόητα» και, γι’ αυτό, ζήτησε καλύτερο έλεγχο στη βρετανική GCHQ και την αμερικανική NSA που συστηματικά υποκλέπτουν online δεδομένα.

Σύμφωνα με την έκθεση του World Wide Web Foundation, στο 80% των χωρών, με πρώτες τη Σουηδία και τη Νορβηγία, οι πολίτες δείχνουν ενδιαφέρον να αντισταθούν στην απώλεια δημοκρατικότητας του διαδικτύου, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 26η θέση στην παγκόσμια κατάταξη του δείκτη «Web Index 2013» του Ιδρύματος. H χώρα μας βαθμολογείται με 80 μονάδες στην υποκατηγορία «Ελευθερία και Ανοικτότητα» του διαδικτύου, με μία από τις καλύτερες επιδόσεις παγκοσμίως (συγκριτικά οι ΗΠΑ βαθμολογούνται με 71 και η Βρετανία με 73,5), γεγονός που της δίνει τη 12η θέση παγκοσμίως σε αυτή την υποκατηγορία.

(πηγή: techit.gr)

Σταθερή στο 27,3% παρέμεινε η ανεργία στην Ελλάδα τον Αύγουστο, με τη χώρα να διατηρεί τα «σκήπτρα» στην Ε.Ε., σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες.

Ο αριθμός των ανέργων έφτασε τα 1,365 εκατομμύρια. Εξάλλου, η Ελλάδα εξακολουθεί να κατέχει και τη θλιβερή πρωτιά στην ανεργία των νέων (κάτω των 25 ετών).

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, τον Αύγουστο του 2013 η ανεργία των νέων στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 58% (170.000 άνεργοι), ενώ τον Οκτώβριο στην Ε.Ε. διαμορφώθηκε στο 23,7% (5,657 εκατομμύρια, δηλ. μείωση κατά 29.000 σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2012) και στην Ευρωζώνη στο 24,4% (3,577 εκατομμύρια, δηλ. αύξηση κατά 15.000 σε ετήσια βάση).

Μετά την Ελλάδα, τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας στην Ε.Ε. καταγράφονται στην Ισπανία (26,7%), στην Ουγγαρία (17,6%) και στην Κύπρο (17%), ενώ τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν στην Αυστρία (4,8%), στη Γερμανία (5,2%) και στο Λουξεμβούργο (5,9%).

Επίσης, η μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας μέσα σε ένα χρόνο (Οκτώβριος 2012- Οκτώβριος 2013) καταγράφεται στην Κύπρο (από 13,2% σε 17%) και στην Ελλάδα (από 25,5% τον Αύγουστο του 2012, σε 27,3% τον Αύγουστο του 2013).

Σημειώνεται ότι το συνολικό ποσοστό ανεργίας στην Ευρωζώνη υποχώρησε τον Σεπτέμβριο στο 12,1% από 12,2% τον Σεπτέμβριο, ενώ στην Ε.Ε.-28 παρέμεινε σταθερό στο 10,9%.

(πηγή: ΑΜΠΕ)

Η επιστολή που ακολουθεί αναρτήθηκε χθες, στη μια τη νύχτα σε δικτυακό ιστότοπο του ΑΠΘ, στον οποίο έχουν πρόσβαση τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας. Διαβάστε την:

«Ονομάζομαι  Καραγατσiδης  Γεώργιος και είμαι μόνιμος υπάλληλος στο  Α.Π.Θ διορισμένος μέσω ΑΣΕΠ με την προκήρυξη 17/12Κ/2004 και τοποθετημένος σαν Τεχνικός Θερμαστών στο κεντρικό λεβητοστάσιο τηλεθέρμανσης του ΑΠΘ.

Στην εποπτεία μου έχω την λειτουργία και συντήρηση όχι μόνο του  κεντρικού λεβητοστασίου αλλά και σχεδόν όλων των υποσταθμών  θέρμανσης όπως επίσης και άλλων 15 περιφερειακών λεβητοστασίων με καύσιμο πετρέλαιο. Είμαι ο μοναδικός Θερμαστής και είμαι στην δυσάρεστη  θέση να σας ενημερώσω πώς σήμερα με την έκδοση των τελικών  αποτελεσμάτων από το ΑΣΕΠ, βγαίνω σε διαθεσιμότητα μαζί με όλο το τεχνικό συνεργείο του ΑΠΘ.

Στην διαθεσιμότητα  τίθενται  και  2  συνάδελφοι τεχνίτες  αερίων καυσίμων, Μανίτσας Ιωάννης και Στράντζαλης Ιωάννης, διορισμένοι επίσης  με  ΑΣΕΠ οι οποίοι έχουν στην εποπτεία τους πάνω  από 40 λεβητοστάσια φυσικού  αερίου μαζί και τους καυστήρες στο κεντρικό λεβητοστάσιο και περιφερειακά μέχρι το αγρόκτημα. Αυτό σημαίνει ότι από την ημέρα που θα φύγουμε θα σταματήσει να λειτουργεί η θέρμανση  στο campus του ΑΠΘ και συγκεκριμένα στην κεντρική βιβλιοθήκη, αίθουσα  τελετών, αμφιθέατρα, αίθουσες διδασκαλίας και κτίριο διοίκησης, γραφεία συναδέλφων, μελών ΔΕΠ και όλοι οι χώροι όλων των  σχολών. Το ίδιο θα συμβεί και σε  όλα  τα  κτίρια  του Πολυτεχνείου  με τα τρία του λεβητοστάσια, λόγου της διαθεσιμότητας του συναδέλφου Τεχνικού και υπεύθυνου των λεβητοστασίων του Πολυτεχνείου, Τριανταφύλλου Πέτρου.

Γράφω το κείμενο αυτό για να το διαβάσουν όλα τα μέλη της Πανεπιστημιακής κοινότητας είτε εργάζονται σε αυτό είτε έχουν τα παιδιά τους φοιτητές για να γνωρίζουν όλοι τα γεγονότα  και να σκεφτούν τον υπαίτιο που θα αφήσει παγωμένο το φετινό χειμώνα το ΑΠΘ».

ΠΡΩΗΝ ΘΕΡΜΑΣΤΗΣ ΑΠΘ

Πως διαβάζει λοιπόν κάνεις μια τέτοια επιστολή; Αν είναι ο λαλίστατος υπουργός Παιδείας με απαξίωση. Αν είναι άλλο στέλεχος της κυβέρνησης, π.χ. ο πρωθυπουργός της χώρας που πήρε συγχαρητήρια στο Βερολίνο για την επίτευξη των στόχων του και υποσχέθηκε ακόμα περισσότερες θυσίες ώστε να επιτευχθούν τα νούμερα με καμάρι. Αν είναι γονιός φοιτητή του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της χώρας ή εργαζόμενος σε αυτό με φρίκη. Πιθανά στα μεγάλα κρύα τα καλοριφέρ θα ανάψουν. Το πανεπιστήμιο θα αναγκαστεί να δώσει τη θέρμανση του σε εργολάβους, που στη θέση των απολυμένων θα προσλάβουν κολίγους των 250 ευρώ, η δουλειά θα γίνει. Αργότερα το ίδιο θα συμβεί σε όλο το δημόσιο τομέα. Οι νευραλγικοί τομείς λειτουργίας του θα παραδοθούν άνευ όρων σε μεγάλες εταιρίες, πιθανά ευρωπαϊκές, που θα υποκαταστήσουν δομές, τους στόχους θα τους πιάσουμε. Ο αριθμός των ανέργων από ενάμιση εκατομμύριο σήμερα θα ανέλθει πιθανά σε 2, 2,5 ή ποιος ξέρει τι. Αλλά who cares; Το θέμα είναι τα εύσημα, το χάιδεμα στο κεφάλι από τα γερμανικά χέρια, να ναι ευτυχής η Τρόικα. Επιστολές σαν αυτή έχουν γραφτεί χιλιάδες τα τελευταία τρία χρόνια. Κανείς πια δεν τις διαβάζει. Ίσως γιατί ξέρει πως ο επόμενος  υποψήφιος που μπορεί να γράψει ένα τέτοιο γράμμα είναι ο καθένας μας…

(πηγή: parallaximag.gr)