paidevo.gr

της Βασιλικής Σιούτη

Περίπου 700 παιδιά από τη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης συλλαμβάνονται και φυλακίζονται κάθε χρόνο από τις αρχές του Ισραήλ. Από το 2.000 μέχρι σήμερα υπολογίζεται ότι έχουν φυλακιστεί περισσότεροι από 8.000 ανήλικοι.

Το «παράπτωμα» τους συνήθως είναι ότι πέταξαν πέτρες είτε στο τείχος με το οποίο τους έχουν φυλακίσει, είτε στις πάνοπλες δυνάμεις της ισραηλινής κατοχής που τους στερεί την ελευθερία τους αλλά και το δικαίωμα τους να έχουν πατρίδα και να κυκλοφορούν ελεύθερα σε αυτή. Τα στοιχεία αυτά δημοσιοποιήθηκαν σήμερα στη Ραμάλα, για πρώτη φορά, σε μια διεθνή συνάντηση που έγινε εδώ για να κάνει γνωστό το πρόβλημα με τους παλαιστίνιους κρατουμένους που βρίσκονται στις ισραηλινές φυλακές.

Σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιστίνιων γονιών, υπάρχουν παιδιά που αναγκάζονται να διακόψουν το σχολείο, αφού κρατούνται για πολύ καιρό , στερούμενα κάθε δικαιώματος. Άλλες φορές, πάλι, η σύλληψη μπορεί να διαρκέσει λίγες ώρες και τα παιδιά να αφεθούν ελεύθερα σε σύντομο χρονικό διάστημα, αφού πρώτα όμως τους έχουν δέσει τα μάτια και τα χέρια, τα έχουν ανακρίνει με βίαιο τρόπο και τα έχουν απειλήσει.

Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και ακτιβιστές που παραβρέθηκαν στη διεθνή συνάντηση “Freedom & Dignity” για την Παλαιστίνη, συμφώνησαν ότι η άμεση απελευθέρωση των παιδιών που κρατούνται στις Ισραηλινές φυλακές πρέπει να γίνει πρώτη προτεραιότητα και να ξεκινήσει άμεσα διεθνής καμπάνια για το θέμα αυτό.

(πηγή: thepressproject.gr)

Δημοσιοποιήθηκαν λεπτομέρειες της σύνδεσης του ρωσικού μεταγωγικού  διαστημόπλοιου «Προγκρές» με το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, η οποία πραγματοποιήθηκε επιτυχώς, παρά ορισμένες δυσκολίες που προέκυψαν μετά την εκτόξευση από το κοσμοδρόμιο «Μπαϊκονούρ» στις 24 Απριλίου. Μετά τη σύνδεση μέλη του πληρώματος άνοιξαν τις καταπακτές στο μεταγωγικό διαστημόπλοιο.

“Στις 19:38 ώρα Μόσχας οι Ρώσοι κοσμοναύτες άνοιξαν τις καταπακτές του μεταγωγικού διαστημόπλοιου «Προγκρές М-19М», όπως ανακοίνωσε το Κέντρο Διεύθυνσης Πτήσεων στα περίχωρα Μόσχας.

Το μεταγωγικό διαστημόπλοιο «Προγκρές М-19М» προσόρμισε στο συνδετικό κόμβο της λειτουργικής μονάδας «Ζβεζντά». Μετά τον έλεγχο της ερμητικότητας της σύνδεσης και της εξίσωσης της πίεσης μεταξύ του διαστημόπλοιου και του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, το Κέντρο Διεύθυνσης Πτήσεων έδωσε στους κοσμοναύτες άδεια να ανοίξουν την καταπακτή διάβασης από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στο διαστημόπλοιο. Μετά το άνοιγμα της καταπακτής οι κοσμοναύτες προχώρησαν στην εκφόρτωση του διαστημόπλοιου, σημείωσε ο εκπρόσωπος του Κέντρου Διεύθυνσης Πτήσεων.

Η εν λόγω σύνδεση διακρίθηκε από μια ιδιαιτερότητα: μετά την εγκατάσταση του διαστημόπλοιου στην τροχιά απέτυχε να αναπτυχθεί μία από τις κεραίες προσέγγισης και σύνδεσης τύπου «Κουρς». Ωστόσο το γεγονός αυτό δεν παρεμπόδισε τη σύνδεση.

“Στις 16:26 ώρα Μόσχας το μεταγωγικό διαστημόπλοιο «Προγκρές» προσόρμισε στη λειτουργική μονάδα “Ζβεζντά” σε εφεδρικό αυτόματο καθεστώς. Όλες οι υπόλοιπες ενέργειες της σύνδεσης πραγματοποιήθηκαν σε προγραμματισμένο καθεστώς», ανακοίνωσε το Κέντρο Διεύθυνσης Πτήσεων.

«Το πρόβλημα αυτό, που συνδέεται με την αποτυχία μιας από τις κεραίες σύνδεσης “Κουρς” να ανοίξει, δεν ήταν μια έκτακτη κατάσταση, είναι αρκετά διαδεδομένη περίπτωση εργασίας. Αφού τέτοια κεραία δεν είναι μια. Το διαστημόπλοιο ούτως ή άλλως θα πραγματοποιούσε σύνδεση με το εν τροχιά διαστημικό σταθμό. Δεν ήταν από τέτοια περιστατικά που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη λειτουργία του μεταγωγικού διαστημόπλοιου ή του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού», ανέφερε μια πηγή της Roscosmos.

Το μεταγωγικό διαστημόπλοιο «Προγκρές М-19М» προσκόμισε στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό άνω των 2,5 τόνων διάφορων φορτίων, μεταξύ των οποίων είναι τρόφιμα, νερό, μπαλόνια με αέρα και με οξυγόνο, μέσα υγιεινής, καύσιμο και εξοπλισμός για το σταθμό.

Προηγουμένως ο εκπρόσωπος του Κέντρου Διεύθυνσης Πτήσεων εξήγησε ότι η κεραία που δεν άνοιξε χρησιμοποιείται στη κοντινή απόσταση της προσέγγισης του διαστημόπλοιου «Προγκρές» με το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. «Έχουμε ακόμα χρόνο να διερευνήσουμε τις αιτίες. Αντιμετωπίζουμε την κατάσταση ως κανονική εξέλιξη εργασίας και όχι ως έκτακτη και αναμένουμε να ανοίξει η κεραία εντός προσεχών ωρών», δήλωσε ο εκπρόσωπος.

«Κεραία απλά μάγκωσε λίγο. Οι κροτίδες που προορίζονται για το άνοιγμά του, πυροδοτήθηκαν εγκαίρως, αλλά δυστυχώς η κεραία δεν αναπτύχθηκε πλήρως. Θα δοκιμάσουμε διάφορους τρόπους: μπορούμε να στείλουμε σήματα από τους σταθμούς ελέγχου πτήσεων και από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ή να στρέψουμε το ίδιο το διαστημόπλοιο με άλλη πλευρά. Έχουμε χρόνο ακόμα. Ούτως ή άλλως θα συνδέσουμε το διαστημόπλοιο με το Διεθνές Διαστημικό Σταθμό», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κέντρου Διεύθυνσης Πτήσεων.

Το πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού το οποίο αποτελείται από τους Ρώσους Πάβελ Βινογκράντοφ, Αλεξάντρ Μισούρκιν και Ρομάν Ρομανένκο, τους Αμερικανούς Κρίστοφερ Κεσσίδι και Τόμας Μάσμπερν καθώς και τον Καναδό Κρις Χέντφιλντ, πήρε δέματα και μηνύματα από τις οικογένειες και ψυχολόγους.

Δείτε το βίντεο: 

(πηγή: briefingnews.gr)

Με τη βοήθεια του ψυχρού διαστήματος ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανέπτυξε ένα νέο τύπο ηλιακής συσκευής που μπορεί να παρέχει ψύξη σε κτήρια – ακόμη και καθώς εκτίθεται άμεσα στο ηλιακό φως – ανοίγοντας το δρόμο για σημαντική μείωση του κόστους του κλιματισμού ή σε μονάδες κλιματισμού που λειτουργούν χωρίς ηλεκτρική ενέργεια.

Η συσκευή αντανακλά το μεγαλύτερο ποσοστό του ηλιακού φωτός που πέφτει πάνω της, ενώ παράλληλα αντλεί θερμότητα από τα ίδια τα κτήρια ή από κατασκευές, πάνω στις οποίες είναι εγκατεστημένη, και το στέλνει στο διάστημα.

«Ο κόσμος συνήθως αντιμετωπίζει το διάστημα ως πηγή θερμότητας από τον ήλιο, όμως – μακριά από τον ήλιο – το εξώτερο διάστημα είναι ένα πραγματικά πολύ κρύο μέρος», λέει ο Σανχούι Φαν, καθηγητής ηλεκτρικής εφαρμοσμένης μηχανικής στο Στάνφορντ και επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας. «Εμείς αναπτύξαμε ένα νέο τύπο συσκευής που αντανακλά το μεγαλύτερο ποσοστό του ηλιακού φωτός, ενώ παράλληλα στέλνει θερμότητα στο ψυχρό διάστημα με αποτέλεσμα να δροσίζει ανθρώπινα κτίσματα ακόμη και κατά τη διάρκεια της μέρας.»

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι καλύπτοντας μόλις το 10% μιας στέγης με «ηλιακά πάνελ ψύξης» ή «ψυκτικά πάνελ ακτινοβολίας», όπως τα ονομάζουν, θα μπορούσαν να μειώσουν το τιμολόγιο ηλεκτρικής ενέργειας ενός μέσου νοικοκυριού έως και κατά 35%.

Προκειμένου όλα αυτά να είναι εφικτά, το κάτοπτρο πρέπει να είναι τόσο αποδοτικό ώστε να απορροφά μια πολύ μικρή ποσότητα φωτός και να μην υπερθερμαίνεται. «Συνεπώς, η συσκευή πρέπει να εκπέμπει θερμική ακτινοβολία με πολύ αποδοτικό τρόπο σε συγκεκριμένα μήκη κύματος, μέσα στα οποία η ατμόσφαιρα είναι σχεδόν διάφανη», εξηγούν οι ερευνητές γράφοντας στην επιθεώρηση Nano Letters. «Έξω από αυτά τα μήκη κύματος, η γήινη ατμόσφαιρα απλώς αντανακλά το φως πίσω.»

Το νέο πάνελ, που είναι φτιαγμένο από νανοδομημένα φωτονικά υλικά, πληροί τις προϋποθέσεις καθώς αντανακλά το περισσότερο φως και εκπέμπει αποδοτικά θερμική ακτινοβολία στα κατάλληλα μήκη κύματος ώστε να «αποδρά» από τη γήινη ατμόσφαιρα.

Οι δημιουργοί του δηλώνουν «ενθουσιασμένοι γιατί το σχέδιο καθιστά βιώσιμες τις εφαρμογές σε βιομηχανική κλίμακα, αλλά και σε εγκαταστάσεις εκτός δικτύου ηλεκτροδότησης».

(πηγή: ΑΜΠΕ)

Οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου συνεχίζουμε για 4^η ημέρα την απεργία εμμένοντας στο αρχικό μας αίτημα για τη διατήρηση του ΕΚΕΒΙ.

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου είναι ο αρμόδιος φορέας για την πολιτική βιβλίου στην Ελλάδα που έχει υλοποιήσει και συνεχίζει να υλοποιεί πληθώρα επιτυχημένων δράσεων: Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, Βιβλιονέτ, Φιλαναγνωσία, Πρόγραμμα Φράσις για την ενίσχυση των μεταφράσεων, Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, Μικρός Αναγνώστης, Εκθέσεις Βιβλίου στο εξωτερικό, Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών, Έρευνες, Παρατηρητήριο Ψηφιακού Βιβλίου, διμερείς και διεθνείς σχέσεις, Εργαστήρι του Βιβλίου, Λέσχες Ανάγνωσης, Βραβείο Αναγνωστών, διατήρηση και ανανέωση ποικίλων αρχείων και συλλογών συγγραφέων, εκδοτών, βιβλιοπωλών, βιβλιοθηκών κ.ά. (επισυνάπτεται αναλυτική έκθεση των δράσεων).

Από το 1994 έως σήμερα το ΕΚΕΒΙ παράγει σημαντικό έργο και κοστίζει ελάχιστα στο ελληνικό δημόσιο (περίπου 800.000€ ανά έτος, δηλαδή μόλις το 2% των επιχορηγήσεων της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού σε ΝΠΙΔ) ενώ συνάμα αποφέρει πολύ περισσότερα μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ (1.500.000 € περίπου ανά έτος). Επίσης, λόγω διαχειριστικής επάρκειας και σωρευμένης τεχνογνωσίας («η πείρα και η γνώση που απέκτησαν οι εργαζόμενοι στο ΕΚΕΒΙ είναι πολύτιμη και το γνωστικό τους αντικείμενο βρίσκεται σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο» σύμφωνα με δηλώσεις του κυρίου Τζαβάρα), έχει τη δυνατότητα να απορροφήσει επιπλέον κονδύλια από ευρωπαϊκά προγράμματα.

Ποτέ μέχρι σήμερα, ούτε στην πρόσφατη συνάντηση με εκπροσώπους του Υπουργείου δεν πήραμε καμία πειστική απάντηση για τους λόγους που οδήγησαν τον Υπουργό να «δρομολογήσει τις διαδικασίες για την κατάργηση του οργανισμού», ενώ επανέλαβαν ότι ισχύει η αρχική δέσμευση του Υπουργού για τη συνέχιση των δράσεων και τη μεταφορά όλων των εργαζομένων στη Διεύθυνση Γραμμάτων του Υπουργείου για τα οποία μας διαβεβαίωσαν ότι θα ακολουθήσει και γραπτή ανακοίνωση.

Κατά συνέπεια συνεχίζουμε τις απεργιακές μας κινητοποιήσεις (χωρίς βέβαια να έχουμε σκοπό την υπονόμευση της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, την διοργάνωση της οποίας, για άλλη μια χρονιά, εμείς προετοιμάσαμε με κόπο και ευσυνειδησία) με αιτήματα:

1. Ανάκληση της απόφασης του αναπληρωτή Υπουργού Πολιτισμού περί κατάργησης του ΕΚΕΒΙ και δέσμευση να μην συμπεριληφθεί το ΕΚΕΒΙ στην πρόταση του ΥΠΑΙΘΠΑ προς το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης στους υπό κατάργηση φορείς.
2. Εξασφάλιση της ετήσιας χρηματοδότησης του ΕΚΕΒΙ από τον τακτικό προϋπολογισμό του Υπουργείου.
3. Κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων και εξασφάλιση της αμοιβής των εργαζομένων.,

Σωματείο Εργαζομένων Εθνικού Κέντρου Βιβλίου

Με τα πιο σκληρά λόγια αναφέρονται οι πανεπιστημιακοί γιατροί στην ανοικτή επιστολή τους προς τους Σαμαρά, Βενιζέλο, Κουβέλη και Λυκουρέντζο για την κατάρρευση των υπηρεσιών υγείας αλλά και τις επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών από τα μέτρα που έχουν ληφθεί.

Όπως σημειώνουν, ασθενείς κόβουν τα φάρμακά τους λόγω φτώχειας και οι θάνατοι θα αυξηθούν το επόμενο διάστημα καθώς όπως τονίζουν «θα υπάρξει αύξηση της θνησιμότητας στο τμήμα του πληθυσμού που πλήττεται από ανεργία και φτώχεια».

Οι 120 επιφανείς επιστήμονες υπογραμμίζουν: «Το Σύστημα Υγείας στην Ελλάδα πλήττεται δραματικά. Έχοντας υπογράψει ένα μνημόνιο συνεργασίας με την μη εκλεγμένη και ανεξέλεγκτη Τρόικα για την μείωση των δαπανών για την δημόσια υγεία από το 9,8% στο 6% του ΑΕΠ (το συρρικνωμένο, μετά την κρίση ΑΕΠ), η Ελληνική Κυβέρνηση έχει θεσπίσει μια σειρά από μέτρα τα οποία υπονομεύουν την υγεία του Ελληνικού λαού. Η αφαίρεση της ασφάλειας υγείας από χιλιάδες ανέργους, κάνει μαθηματικά βέβαιη την αύξηση της θνησιμότητας σε αυτό το τμήμα του πληθυσμού”

Οι πανεπιστημιακοί μιλούν και για την αύξηση του κόστους συμμετοχής που καθιστά αδύνατη τη θεραπεία των αρρώστων: “Ασθενείς που υποφέρουν από χρόνια προβλήματα, όπως είναι η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, αναγκάζονται να πληρώνουν αντί του 5% του κόστους των φαρμάκων τους όπως ίσχυε μέχρι πρότινος, το 25%. Καρκινοπαθείς και νεφροπαθείς υποφέρουν λόγω της αύξησης του κόστους των θεραπειών, των εξειδικευμένων εξετάσεων και των φαρμάκων τους, καθώς και εξ αιτίας της ταλαιπωρίας και της προσωπικής εξαθλίωσης που υφίστανται καθημερινά στις ατελείωτες ουρές αναμονής των ασφαλιστικών ταμείων και στις εγκαταστάσεις των Νοσοκομείων”.

Όσο για τις επιπτώσεις στην υγεία του ελληνικού πληθυσμού σημειώνουν: “Πέρα από αυτά τα συγκεκριμένα καταστροφικά μέτρα, ο οποιοσδήποτε μπορεί να κατανοήσει εύκολα τις επιπτώσεις των αλλεπάλληλων μειώσεων στις συντάξεις, καθώς και των φορολογικών μέτρων δήμευσης, στη δημόσια υγεία. Πολλοί φτωχοί συνταξιούχοι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να παραιτηθούν από ζωτικά φάρμακα, που είναι απαραίτητα για την επιβίωσή τους, και από την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας τους, προκειμένου να καλύψουν την απαραίτητη τροφή και θέρμανση (οι καταστροφικές πολιτικές της Κυβέρνησης στο θέμα πετρελαίου θέρμανσης αξίζει να επισημανθούν)».

Και καταλήγουν σχετικά με τους χρονίως πάσχοντες: «Όχι μόνον οι τιμές βασικών προϊόντων έχουν αυξηθεί (όχι μόνον λόγω πληθωρισμού αλλά και λόγω δραστικών αυξήσεων ΦΠΑ), ενώ τα εισοδήματα έχουν μειωθεί δραστικά, αλλά και η αύξηση στο 500% και πλέον στην συμμετοχή των ασφαλισμένων καθιστά τελείως αδύνατη για την πλειοψηφία τους την εξακολούθηση της θεραπείας τους. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τις συνέπειες, ειδικά όσον αφορά σε άτομα με σοβαρές και χρόνιες ασθένειες».

(πηγή: newsnow)

UNICEF: Το ένα στα πέντε παιδιά παραμένει ανεμβολίαστο και κινδυνεύει.

Κρίσιμης σημασίας η πολιτική υποστήριξη για να φθάσουν τα εμβόλια και στο «5ο παιδί»        

Ενάμιση εκατομμύριο παιδιά δεν θα είχαν πεθάνει το 2011 αν είχαν εμβολιαστεί, ανακοινώνει η UNICEF κατά την έναρξη της φετινής Παγκόσμιας Εβδομάδας Εμβολιασμού που γιορτάζεται κάθε χρόνο στα τέλη Απριλίου. Ωστόσο, το ένα στα πέντε παιδιά δεν λαμβάνει ζωτικής σημασίας εμβόλια λόγω κοινωνικής ή γεωγραφικής θέσης, έλλειψης πόρων, ανεπαρκών υποδομών υγείας ή συρράξεων, όπως αυτές που μαίνονται σήμερα στη Συρία και περιοχές της Δυτικής Αφρικής.

Κάθε βρέφος στον κόσμο, πρέπει να εμβολιάζεται για την καλύτερη προστασία της υγείας του και εκτιμάται πως τα εμβόλια σώζουν τις ζωές 2 έως 3 εκατομμυρίων παιδιών κάθε χρόνο – γεγονός που αποτελεί ένα από τα δέκα μεγαλύτερα επιτεύγματα στον τομέα της δημόσιας υγείας τον περασμένο αιώνα, σύμφωνα με το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Οι εμβολιασμοί είναι επίσης εξαιρετικά αποδοτικοί. Για παράδειγμα, κοστίζει λιγότερο από 1 δολάριο για να προστατευθεί ένα παιδί από την ιλαρά για όλη του τη ζωή.

Το 2011 ωστόσο, 22,4 εκατομμύρια παιδιά δεν έλαβαν εμβολιασμούς – μια αύξηση της τάξης του ενός εκατομμυρίου σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Η UNICEF ανησυχεί ότι οι παγκόσμιες προσπάθειες για τον εμβολιασμό κάθε παιδιού λιμνάζουν καθώς η χρηματοδότηση μειώνεται και η πολιτική βούληση τελματώνεται. Το 2011, μόνο 152 από 193 κράτη-μέλη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας αφιέρωσαν κονδύλια για εμβολιασμούς.

Εξακολουθούν να υπάρχουν ανισότητες εντός και μεταξύ των χωρών. Τα παιδιά από πλούσιες οικογένειες έχουν τη μεγαλύτερη πρόσβαση στις καλύτερες υπηρεσίες υγείας σε οποιαδήποτε χώρα και απολαμβάνουν τα υψηλότερα ποσοστά κάλυψης εμβολιασμού. Η αταλάντευτη πολιτική στήριξη είναι απαραίτητη για να επεκταθούν τα οφέλη των εμβολιασμών για τα παιδιά που ζουν στις φτωχότερες οικογένειες και τις πιο απομακρυσμένες κοινότητες.

Η UNICEF προμηθεύει εμβόλια που φτάνουν στο 36% των παιδιών του κόσμου. Το 2012, η UNICEF παρείχε σχεδόν 1,9 δισεκατομμύρια δόσεις εμβολίων και πάνω από 500 εκατομμύρια σύριγγες. Επίσης εργάζεται για να κρατήσει τις τιμές των εμβολίων σε επίπεδα που μπορούν να αντέξουν οικονομικά χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Η UNICEF και οι συνεργάτες της υποστήριξαν προγράμματα ανοσοποίησης σε πάνω από 100 χώρες το περασμένο έτος.

Σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα και οι εκστρατείες εμβολιασμού καθίστανται πολύ σημαντικές. Μία από τις εξαιρετικά μεταδοτικές ασθένειες που εμφανίζεται σε περιόδους κρίσεων είναι η ιλαρά, κρούσματα της οποίας έχουν αναφερθεί πρόσφατα στη Συρία, το Πακιστάν, τη Νιγηρία και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Στη Συρία, πέρυσι η UNICEF και οι συνεργάτες της εμβολίασαν 1,3 εκατομμύρια παιδιά κατά της ιλαράς και 1,5 εκατομμύρια κατά της πολιομυελίτιδας ενώ σε εξέλιξη είναι εκστρατεία για να προσεγγισθούν 2,5 εκατομμύρια παιδιά με εμβόλια κατά της ιλαράς κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.

Οι συντονισμένες προσπάθειες για τον εμβολιασμό των παιδιών έχουν μειώσει ή εξαλείψει τις επιπτώσεις θανατηφόρων ασθενειών:

• Η ευλογιά εξαλείφθηκε το 1980. Η πολιομυελίτιδα πρόσφατα εξαλείφθηκε στην Ινδία και τώρα είναι ενδημική σε τρεις μόνο χώρες: το Πακιστάν, τη Νιγηρία και το Αφγανιστάν.
• Μεταξύ 2000 και 2011, οι θάνατοι από ιλαρά μειώθηκαν κατά 71% παγκοσμίως.
• 29 χώρες εξάλειψαν το νεογνικό τέτανο μεταξύ 2000 και 2013.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του για το ντοκιμαντέρ “We Feed the World”, ο πρόεδρος της Nestlé, Peter Brabeck, έκανε την απίστευτη δήλωση ότι το νερό δεν αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα.

Επιτέθηκε στην ιδέα ότι η φύση είναι καλή, ενώ επιπλέον τόνισε ότι είναι μεγάλο επίτευγμα για τον άνθρωπο το γεγονός ότι μπορεί να αντισταθεί στην κυριαρχία της. Επιτέθηκε επίσης στη βιολογική γεωργία, υποστηρίζοντας ότι τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα είναι καλύτερα.

Η Nestlé είναι ο μεγαλύτερος εμφιαλωτής νερού παγκοσμίως. Ο Brabeck υποστηρίζει – ορθώς- ότι το νερό είναι η πολυτιμότερη πρώτη ύλη του πλανήτη. Ωστόσο, προσθέτει ότι η ιδιωτικοποίησή του είναι ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλίσεις τη δικαιότερη διανομή του. “Η ιδέα ότι το νερό αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα, προέρχεται από εξτρεμιστικές μη κυβερνητικές οργανώσεις”, λέει ο Brabeck, προσθέτοντας ότι “το νερό όπως κάθε άλλο διατροφικό αγαθό θα πρέπει να έχει αγοραστική αξία”.

Πιστεύει επιπλέον ότι η μέγιστη κοινωνική ευθύνη ενός προέδρου είναι να δημιουργεί όσο περισσότερο κέρδος μπορεί για την εταιρία του, ώστε οι άνθρωποι να έχουν δουλειές.

Για να υπογραμμίσουμε τέλος το πόσο “αξιαγάπητος” άνθρωπος είναι, πιστεύει επιπλέον ότι όλοι πρέπει να δουλεύουμε περισσότερο και σκληρότερα.

(πηγές: left.gr, keithpp.wordpress.com)

Έκλεισε το βιβλιοπωλείο της Εστίας μετά από 128 χρόνια ζωής στις 30 Μαρτίου 2013. Μια εστία πολιτισμού απ’ όπου πέρασαν όλοι οι Έλληνες συγγραφείς και διανοούμενοι, με έναν απίστευτο οργασμό ιδεών και στοχασμών. Εδώ και μερικούς μήνες έκλεισε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.) με μια αστεία πρόφαση του Υπουργείου Α-πολιτισμού. Έκλεισαν την παιδοκαρδιοχειρουργική μονάδα στο Νοσοκομείο Παίδων εδώ και ενάμιση χρόνο, γιατί  λέει τσακώνονταν οι γιατροί. Έκλεισαν τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας και Εργατικής Κατοικίας. Κλείνουν χιλιάδες προνοιακές δομές, ειδικά σχολεία, παιδικούς σταθμούς, κέντρα υγείας, νοσοκομεία, ερευνητικά κέντρα, βιβλιοθήκες, πνευματικά ιδρύματα, χώρους τέχνης και πολιτισμού. Για να μας σώσουν. «Που να μη σώσουνε», που έλεγε κι η μάνα μου.

Όμως δεν θέλω να αδικήσω κανέναν. Στη θέση τους ανοίγουν χιλιάδες ενεχυροδανειστήρια. Κι’ αυτά για τη σωτηρία μας. «Χριστέ Σωτήρ» ή «Παναΐα μ’ σώσε» που λέει ο λαός μας. Ανοίγουν και σου(ω)φρονιστικά  καταστήματα, φυλακές πάει να πει, για να φιλοξενήσουν αυτόν τον αχάριστο μπαταξή, τεμπέλη εργαζόμενο, μικρό έμπορο, άμυαλο δανειολήπτη νεοέλληνα. Για να μας ξανασώσουν.  Οι άσωτοι, που θάρθει η στιγμή του «ο σώζων εαυτόν, σωθήτω». Τώρα σωθήκαμε να μου πείτε. Εμείς θα πληρώσουμε τα «σώστρα», αυτοί θα αναζητούν σωσίβια, σ’ ένα ατελείωτο «δώσε και  σώσε». «Σώσον Κύριε τον λαόν σου».

Σ’ αυτό το φαύλο κύκλο τον άνοιξε – κλείσε, ήρθε η ώρα να τους κλείσουμε  πονηρά το μάτι. Σας πήραμε χαμπάρι. Εμείς ανοίγουμε πανιά. Όχι άλλοι σωτήρες. Όχι άλλοι σωσίες. Εμείς στο τέλος, θα πιούμε το κρασί αυτοί το σώσμα.

Δημήτρης Αλεξάνδρου

(πηγή: THIVA POST)

Η κρίση αποτέλειωσε το κοινωνικό κράτος

Αθήνα

Τα κρίσιμα προβλήματα και τις τραγικές ελλείψεις στην ειδική εκπαίδευση για τους μαθητές με αναπηρία ανέδειξαν επιστήμονες, εκπαιδευτικοί και γονείς, καλώντας την Παρασκευή στη μία το μεσημέρι σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο Παιδείας.

«Το 10% του πληθυσμού στην Ελλάδα πάσχει από κάποιου είδους αναπηρία, δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε» είπαν, τονίζοντας ότι παρά τη ρητή υποχρέωση της πολιτείας, βάσει του νόμου, να παρέχει δημόσια, δωρεάν και υποχρεωτική εκπαίδευση στα παιδιά με αναπηρία, κάτι ζωτικής σημασίας για την εξέλιξή τους, αυτό στην ουσία δεν συμβαίνει.

Την κατάσταση δυσχεραίνουν δε οι άγριες περικοπές των επιδομάτων και των παροχών που κάλυπταν τα Ταμεία.

Αναδεικνύοντας τη ζωτική σημασία των όποιων ελλείψεων και παραλείψεων της πολιτείας για τα παιδιά αυτά, οι ειδικοί υπογράμμισαν: «αν ένα παιδί που πάσχει από αυτισμό, δεν πάρει την κατάλληλη εκπαίδευση τα πρώτα χρόνια της ζωής του, δε θα μπορέσει να μάθει ποτέ, αν ένα παιδί με εγκεφαλική παράλυση δεν κάνει εργοθεραπεία και φυσιοθεραπεία, δε θα περπατήσει ποτέ, αν ένα παιδί δεν ενταχθεί με τους συμμαθητές του, θα κλειστεί στο σπίτι. Η πρόνοια, η φαρμακευτική αγωγή και η εκπαίδευση για τα άτομα με αναπηρία δεν έχει χώρο για συμβιβασμό, γιατί τους στερείς την ίδια τη ζωή».

Σοκαριστικά και αποδεικτικά ότι η κρίση ήρθε να αποτελειώσει το ούτως ή άλλως ανεπαρκές κοινωνικό κράτος ήταν τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν σε συνέντευξη Τύπου με τίτλο: «Η ειδική εκπαίδευση δεν διεκδικείται, είναι αυτονόητη, είναι η ζωή μας».

Τη συνέντευξη έδωσαν από κοινού το Δίκτυο Ειδικών Σχολείων (ΔΕΣ) με τους Συλλόγους Αποφοίτων Τμημάτων Ειδικής Αγωγής (ΣΑΤΕΑ).

Τα δύο σωματεία μαζί με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής (ΠΟΣΕΕΠΑ), την Πανελλήνια Ένωση Ειδικών Παιδαγωγών (ΠΕΕΠ) και τον Πανελλήνιο Επιστημονικό Σύλλογο Ειδικής Αγωγής (ΠΕΣΕΑ) καλούν σε παράσταση διαμαρτυρίας την ερχόμενη Παρασκευή, 19 Απριλίου, στη μία το μεσημέρι, έξω από το υπουργείο Παιδείας.

Είναι η πρώτη φορά που θα βρεθούν από κοινού γονείς, εκπαιδευτικοί, ειδικό και βοηθητικό προσωπικό για να απαιτήσουν να καλυφθούν οι εκπαιδευτικές ανάγκες και να μη γίνει καμία περικοπή της δημόσιας χρηματοδότησης στην ειδική αγωγή.

Τραγικές ελλείψεις, ντροπή για την κοινωνία

Στην ειδική αγωγή το 60% των λειτουργών είναι αναπληρωτές, που θα πει ότι κάθε χρόνο αντικαθίστανται, συχνά και στα μέσα της χρονιάς, υπογράμμισε η Ευμορφία Αρβανίτη, δασκάλα ειδικής αγωγής και μέλος των ΣΑΤΕΑ.

«Ένα παιδί με ειδικές ανάγκες είναι δύσκολο να εμπιστευτεί κάποιον και οι εκπαιδευτικοί με τη σειρά τους χρειάζονται χρόνο για να γνωρίσουν και να αξιολογήσουν το επίπεδο του κάθε παιδιού. Η συνεχής εναλλαγή διδακτικού προσωπικού είναι καταστροφική» εξήγησε η κυρία Αρβανίτη.

Φέτος, όπως τονίστηκε, το εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό μειώθηκε κατά 30%, ενώ του χρόνου προβλέπεται να μειωθεί κατά 80%.

Σύμφωνα με την κυρία Αρβανίτη, πέρσι έγιναν 1.195 προσλήψεις στα πρωτοβάθμια σχολεία, φέτος 890 και του χρόνου υπολογίζονται γύρω στις 300.

Στα τμήματα παράλληλης στήριξης που λειτουργούν στα γενικά σχολεία, κατατέθηκαν φέτος 5.000 αιτήσεις, εγκρίθηκαν οι 2.500 και στελεχώθηκαν τελικά 1.450 θέσεις.

Τα ειδικά σχολεία άργησαν και φέτος να ανοίξουν λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ πολλά από αυτά υπολειτουργούν.

Την ίδια στιγμή, δεκάδες μαθητές αδυνατούν να μετακινηθούν προς και από το σχολείο τους και τα έξοδα μετακίνησης βαρύνουν τους γονείς.

Επίσης στα γενικά σχολεία δεκάδες τμήματα ένταξης δεν λειτουργούν και πολλές φορές οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να καλύπτουν τις ανάγκες δυο τμημάτων ένταξης.

Σύμφωνα με το νόμο 3699/2008 για την ειδική αγωγή, η πολιτεία υποχρεούται να παρέχει δημόσια, δωρεάν και υποχρεωτική εκπαίδευση στα παιδιά με αναπηρία, δήλωσε η Βασιλική Κυρίτση, δασκάλα ειδικής αγωγής και μέλος των ΣΑΤΕΑ.

Αλλά αυτό στην ουσία δε συμβαίνει, συμπλήρωσε. Οι ελλείψεις στο προσωπικό (νοσηλευτές, λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, φυσιοθεραπευτές, κ.λπ.) αναγκάζουν τους γονείς να επισκέπτονται ιδιώτες των αντίστοιχων ειδικοτήτων τα απογεύματα.

«Ο νόμος ορίζει ότι ανά 8 παιδιά πρέπει να υπάρχει 1 βοηθός, αλλά αυτό δε γίνεται πουθενά» είπε ο Δημήτρης Μπότσος, μέλος του ΔΕΣ.

Στο ειδικό σχολείο στο Ίλιον, για παράδειγμα, που πηγαίνει το παιδί του, για 62 παιδιά δουλεύουν 2 βοηθοί.

Την υπάρχουσα κατάσταση δυσχεραίνουν και οι δραματικές μειώσεις των εξόδων που κάλυπταν τα ασφαλιστικά ταμεία.

Η Ζακλίν Πόιτρας, γονέας παιδιού με ειδικές ανάγκες και μέλος του ΔΕΣ, αναφέρει πως πέρσι δικαιούνταν από τον ΕΟΠΥΥ 1.180 ευρώ το μήνα και φέτος μόνο 540 ευρώ, ενώ από το προηγούμενο Ταμείο τής χρωστούν πάνω από 20.000 ευρώ για θεραπείες.

«Οι ελλείψεις για τα παιδιά με αναπηρία, δεν μετριούνται σε αριθμούς, είναι ζωτικής σημασία για την επιβίωσή τους. Αν ένα παιδί που πάσχει από αυτισμό, δεν πάρει την κατάλληλη εκπαίδευση τα πρώτα χρόνια της ζωής του, δεν θα μπορέσει να μάθει ποτέ, αν ένα παιδί με εγκεφαλική παράλυση δεν κάνει εργοθεραπεία και φυσιοθεραπεία, δεν θα περπατήσει ποτέ, αν ένα παιδί δεν ενταχθεί με τους συμμαθητές του, θα κλειστεί στο σπίτι. Η πρόνοια, η φαρμακευτική αγωγή και η εκπαίδευση για τα άτομα με αναπηρία δεν έχει χώρο για συμβιβασμό, γιατί τους στερείς την ίδια τη ζωή» τόνισε ο κ. Λαδάς.

Ο ίδιος ανέφερε πως στην Ελλάδα δεν έχουμε ποσοτικά στοιχεία για τα παιδιά με αναπηρία, κανείς δεν γνωρίζει πόσα είναι συνολικά, παρά μόνο όσα έχουν εγγραφεί σε προγράμματα, σε σχολεία και έχουν περάσει από το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ).

Μεγάλος αριθμός αναπήρων βρίσκεται κλεισμένος στο σπίτι του και ουσιαστικά αγνοείται, πρόσθεσε ο κ. Λαδάς.

Ακολούθως, υπογράμμισε, δεν διαθέτουμε και ποιοτικά στοιχεία για την κατάσταση των παιδιών με ειδικές ανάγκες.

«Οι αναπηρίες είναι πολλές. Κάθε παιδί έχει διαφορετικό πρόβλημα, πρέπει να αναπτυχθούν δομές που θα καλύπτουν όλα τα παιδιά» επισήμανε ο κ. Λαδάς.

Επίσης, τα τελευταία χρόνια, παρατηρούμε «έκρηξη» σε νέα γενετικά νοσήματα, ιδιαίτερα στον αυτισμό, σημείωσε ο κ. Λαδάς, γι’ αυτό, πρόσθεσε, η ειδική αγωγή που έτσι και αλλιώς είναι σχεδόν ανύπαρκτη στην Ελλάδα, πρέπει να τεθεί υπό νέο πρίσμα.

Το θέμα της κοινωνικής αποδοχής της αναπηρίας έθιξε η κυρία Πόιτρας.

«Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να δέχονται τη διαφορετικότητα και αυτό χρειάζεται εκπαίδευση μέσα στην ίδια την κοινωνία. Πολλοί γονείς δε θέλουν παιδιά με αναπηρία δίπλα στα δικά τους ή ιδιωτικά σχολεία δε δέχονται μαθητές με ειδικές ανάγκες» ανέφερε η κυρία Πόιτρας.

«Αυτά τα παιδιά, με την κατάλληλη ομπρέλα μπορούν να κάνουν ό,τι και τα υπόλοιπα, να παίξουν, να κατασκευάσουν, να ζωγραφίσουν, να γελάσουν, απλώς με διαφορετικό τρόπο. Η πολυμορφία είναι πλούτος για μια κοινωνία» κατέληξε.

Όλοι οι συμμετέχοντες στη συνέντευξη Τύπου υπογράμμισαν πως είναι υπέρ της προώθησης της ένταξης των μαθητών με ειδικές ανάγκες στη γενική εκπαίδευση, που αποτελεί και οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε αυτή την κατεύθυνση, με τον όρο όμως να πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις, όπως υλικοτεχνικές υποδομές, συνεργασία εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής αγωγής και αποδοχή της διαφορετικότητας από την κοινωνία.

(πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Οι μεγάλες περικοπές στην Ευρώπη, πέρα από τις επιπτώσεις στο οικονομικό επίπεδο των πολιτών, συνιστούν και ένα πείραμα πάνω στην υγεία των ανθρώπων, με άγνωστες συνέπειες για το μέλλον, όπως αναφέρεται σε έρευνα του διεθνούς κύρους βρετανικού επιστημονικού περιοδικού “New Scientist”.

Όπως επισημαίνει το σχετικό άρθρο γνώμης του περιοδικού, με τίτλο «Τα κρυφά κόστη της λιτότητας», οι χώρες της ευρωζώνης έχουν ήδη αποτελέσει κλασικά παραδείγματα για το πόσο σοβαρές μπορεί να είναι οι συνέπειες της ύφεσης στο πεδίο της υγείας.

Περί αυτού, επικαλείται σχετική έρευνα στο κορυφαίο ιατρικό περιοδικό “The Lancet“, τον προηγούμενο μήνα, που δείχνει ότι τα περιστατικά ψυχικών παθήσεων και αυτοκτονιών στην Ευρώπη έχουν αυξηθεί κατακόρυφα λόγω της οικονομικής κρίσης, ορισμένες λοιμώδεις νόσοι κάνουν την επανεμφάνισή τους (ειδική αναφορά γίνεται για τα αυξημένα κρούσματα AIDS στην Ελλάδα), ενώ τα κρατικά συστήματα υγείας και πρόνοιας αντιμετωπίζουν ολοένα μεγαλύτερες δυσκολίες να ανταποκριθούν στο ρόλο τους λόγω ποικίλων ελλείψεων.

Το συνοδευτικό άρθρο του περιοδικού, με τίτλο «Το κόστος των περικοπών: Η τοξική γενετική κληρονομιά της λιτότητας», επισημαίνει πως οι ανωτέρω άμεσες συνέπειες της ύφεσης και της λιτότητας μπορεί να δώσουν τη θέση τους σε πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες για την υγεία, με πιθανή διαχρονική αύξηση των εμφραγμάτων, των εγκεφαλικών, του άγχους και της κατάθλιψης.

Το παρατεταμένο στρες που προκαλείται από τις οικονομικές δυσκολίες, πυροδοτεί ή επιδεινώνει τους παραπάνω κινδύνους. Όπως αναφέρεται, «είναι δύσκολο να αρνηθεί κανείς ότι όσοι ανησυχούν για την ασφάλεια της θέσης εργασίας τους, του σπιτιού τους, της οικογένειάς τους και των περιουσιακών στοιχείων τους, δεν βιώνουν υψηλά επίπεδα στρες».

Το περιοδικό επισημαίνει πως «πολύ μελάνι έχει χυθεί σε διαφωνίες σχετικά με τα οικονομικά οφέλη της λιτότητας. Από την άλλη, οι συνέπειες της τελευταίας για την υγεία δεν έχουν σε μεγάλο βαθμό αναδειχτεί στο δημόσιο διάλογο, καθώς γίνεται η υπόθεση πως οι επιπτώσεις αυτές θα εξαλειφθούν όσο θα χαλαρώνει το σφίξιμο του ζωναριού».

Όμως το στρες φαίνεται να επιφέρει γενετικές τροποποιήσεις, που έχουν μακρόχρονες συνέπειες στην υγεία των πολιτών. Όπως υπογραμμίζεται, «το ψυχικό στρες που επιφέρει η οικονομική κρίση, μπορεί να ενεργοποιήσει γονίδια που απειλούν την μακροπρόθεσμη υγεία των μελλοντικών γενεών».

Νέες επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι το παρατεταμένο στρες προκαλεί τέτοιες μεταβολές στα γονίδια, που τροφοδοτούν την χρόνια εσωτερική φλεγμονή στον οργανισμό λόγω της δυσλειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτή η φλεγμονή, με τη σειρά της, ανοίγει το δρόμο ή αυξάνει τον προϋπάρχοντα κίνδυνο για καρδιαγγειακές και άλλες παθήσεις, ακόμα και για καρκίνο.

Ήδη υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που δείχνουν ότι η ανεργία φέρνει αυξημένα ψυχικά προβλήματα και εμφράγματα. Μια ολλανδική μελέτη που κάλυψε σχεδόν δύο αιώνες (1815 – 2000) συμπέρανε ότι οι γενιές των ανθρώπων που γεννιούνται εν μέσω ύφεσης, εμφανίζουν αφύσικα υψηλά ποσοστά πρόωρων θανάτων.

Όπως έχουν δείξει πειράματα σε ζώα, η αιτία φαίνεται πως είναι ότι, στη διάρκεια των περιόδων κρίσης, ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα πλημμυρίζουν το σώμα με ορμόνες του στρες όπως η κορτιζόλη. Αυτές οι ορμόνες, με τη σειρά τους, επιφέρουν βιοχημικές μεταβολές στα κύτταρα, οι οποίες ενεργοποιούν εκείνα τα γονίδια που υποδαυλίζουν τη χρόνια φλεγμονή. «Η σχέση ανάμεσα στο χρόνιο στρες και στην ασθένεια είναι πλέον ξεκάθαρη», σύμφωνα με την Τέρι Μόφιτ του πανεπιστημίου Ντιουκ των ΗΠΑ.

Ακόμα, αν οι γυναίκες βιώνουν στρες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, υπάρχει πιθανότητα να προκληθεί αναπρογραμματισμός της ανάπτυξης του εμβρύου, σύμφωνα με τη Βιβέτ Γκλόβερ του Imperial College του Λονδίνου, η οποία τονίζει ότι «όλο και περισσότερες έρευνες δείχνουν τις επιπτώσεις του προγεννητικού στρες για την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη των παιδιών. Είναι πιθανό ότι αν οι άνθρωποι αισθάνονται πιο αγχωμένοι εξαιτίας της λιτότητας, της ανεργίας κ.α., αυτό θα έχει επιζήμιες συνέπειες για την επόμενη γενιά».

Η Ιζαμπέλ Μανσουί του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΕΤΗ) της Ζυρίχης επισημαίνει πως «αν και δεν έχει αποδειχτεί με απτά στοιχεία, είναι πολύ πιθανό ότι η λιτότητα μπορεί να έχει συνέπειες διαρκείας επί πολλές γενιές», καθώς, σύμφωνα με τα πειράματά της, οι επιπτώσεις του στρες στα ποντίκια διαρκούν για τρεις διαδοχικές γενιές.

Τέλος, ο Ντέιβιντ Στάκλερ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης αναφέρει ότι στην περίοδο του κλεισίματος πολλών κρατικών εργοστασίων και των γρήγορων και μαζικών ιδιωτικοποιήσεων στη Ρωσία, στη δεκαετία του ΄90, οι θάνατοι των πολιτών αυξήθηκαν σημαντικά. Αντίθετα, στη γειτονική Λευκορωσία, όπου οι ιδιωτικοποιήσεις υλοποιήθηκαν με πιο σταδιακό τρόπο, οι θάνατοι αυξήθηκαν μόνο οριακά.

«Ένα γενικό μήνυμα», όπως υπογραμμίζει ο βρετανός επιστήμονας, «είναι ότι δύο από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που καθορίζουν την υγεία μιας κοινωνίας, είναι η στέγαση και οι θέσεις εργασίας. Αποτελούν τους βασικούς στυλοβάτες. Αν τους αφαιρέσει κανείς, η υγεία υποφέρει».

(πηγή: nooz.gr)

Κακές οι συνθήκες στο ζωολογικό κήπο Θεσσαλονίκης

“Αποφάσισα να πάω μια βόλτα στο Ζωολογικό Κήπο της Θεσσαλονίκης. Το θέαμα θλιβερό. Μια κλούβα με μια κονούρα Παταγονίας. Για τροφή μόνο ηλιόσποροι. Στη διπλα κλούβα, μαζι 2-3 budgie, 7-8 κοκατιλ ΟΛΑ φουσκωμένα, άρρωστα και καν-δυο μαδημένα. Παρέα και ένα lovebird. Το θέμα με τις συνθήκες έχει σίγουρα ξανασυζητηθεί. Εντύπωση μου κάνει ότι κάθε φορά που πάω βλέπω και άλλα πουλιά. Έχω δει κατά καιρούς καρδερίνες, λούγαρα μέχρι και ένα μακάο. Όταν ξαναπάω δεν τα ξαναβλέπω…”.

Κάπως έτσι περιγράφει την εικόνα εγκατάλειψης που επικρατεί στο ζωολογικό κήπο της Θεσσαλονίκης, ένας από τους επισκέπτες του ζωολογικού κήπου και το δημοσιεύει μαζί με τις φωτογραφίες που θα δείτε στην ιστοσελίδα greekbirdclub.com.

Αυτή την εικόνα θέλουν να αλλάξουν, όσοι αποφάσισαν να δημιουργήσουν το αφισάκι που βλέπετε ως κεντρική φωτογραφία του θέματος με τη χαριτωμένη αρκούδα και το κείμενο: “Διαμαρτυρία για τα ζώα που υποφέρουν στο ζωολογικό Θεσσαλονίκης, βάλτε τη φωτό στο cover και στο profile για μια μέρα, λίγες ώρες”. Μια κατάσταση, που μπορεί να δημιουργήθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης και της πιθανής έλλειψης πόρων για τη συντήρηση του ζωολογικού κήπου. Με μια βασική διαφορά όμως… Ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφερόμαστε σε έμψυχα όντα.

(πηγή: news.gr)

Το 80% των καχεκτικών παιδιών ζουν σε μόνο 14 χώρες

Μια νέα έκθεση της Unicef δείχνει ότι υπάρχει πραγματική πρόοδος στην καταπολέμηση της παιδικής καχεξίας – το κρυφό πρόσωπο της φτώχειας για 165 εκατομμύρια παιδιά κάτω των πέντε ετών.

Η έκθεση αναφέρει ότι η επιτάχυνση της προόδου είναι τόσο εφικτή όσο και αναγκαία.

Η έκθεση, που έχει τίτλο «Βελτιώνοντας την Παιδική Διατροφή» επιβεβαιώνει ότι το κλειδί για την επιτυχία ενάντια στην καχεξία είναι η εστίαση της προσοχής μας στην εγκυμοσύνη και τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού. Καχεξία σε ένα παιδί δεν είναι μόνο να είναι πάρα πολύ κοντό για την ηλικία του. Μπορεί επίσης να σημαίνει ότι πάσχει από ελλιπή ανάπτυξη του εγκεφάλου και των γνωστικών ικανοτήτων του.

«Η καχεξία μπορεί να σκοτώσει τις ευκαιρίες στη ζωή για ένα παιδί και να σκοτώσει τις ευκαιρίες για την ανάπτυξη μιας χώρας», δήλωσε ο Εκτελεστικός Διευθυντής της Unicef, Anthony Lake. «Οι ενδείξεις που έχουμε για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί δείχνουν ότι τώρα είναι η στιγμή να την επιταχύνουμε.»

Το ένα στα τέσσερα όλων των παιδιών κάτω των 5 ετών είναι καχεκτικό, εξαιτίας χρόνιου υποσιτισμού σε κρίσιμες περιόδους της ανάπτυξής του. Εκτιμάται ότι το 80% των καχεκτικών παιδιών του κόσμου ζουν σε μόνο 14 χώρες.

Η ζημιά που γίνεται στο σώμα και τον εγκέφαλο ενός παιδιού από την καχεξία είναι μη αναστρέψιμη. Καθηλώνει τις σχολικές επιδόσεις και το μελλοντικό εισόδημα. Πρόκειται για μια αδικία που συχνά περνά από γενιά σε γενιά που καθηλώνει επίσης την ανάπτυξη της χώρας. Τα καχεκτικά παιδιά επίσης διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από λοιμώδη νοσήματα σε σχέση με τα άλλα παιδιά.

Η έκθεση της Unicef επισημαίνει τις επιτυχίες στην επιτάχυνση διατροφικών προγραμμάτων, τη βελτίωση των πολιτικών και την αλλαγή συμπεριφορών σε 11 χώρες: Αιθιοπία, Αϊτή, Ινδία, Νεπάλ, Περού, Ρουάντα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Σρι Λάνκα, Κιργιστάν, Τανζανία και Βιετνάμ.

Σε ορισμένες περιοχές της Ινδίας – όπου ζουν 61 εκατομμύρια καχεκτικά παιδιά – η πρόοδος συνεχίζεται. Στη Μαχαράστρα, την πλουσιότερη και δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη περιφέρεια της χώρας, το 39% των παιδιών κάτω των δύο ετών ήταν καχεκτικά κατά την περίοδο 2005-2006 και μειώθηκαν στο 23% μέχρι το 2012.

•Στο Περού, η καχεξία μειώθηκε κατά ένα τρίτο μεταξύ 2006 και 2011 μέσα από τη δέσμευση πολιτικών σε μια Πρωτοβουλία κατά του Παιδικού Υποσιτισμού.

Η Αιθιοπία μείωσε την καχεξία από 57% στο 44% και τη θνησιμότητα παιδιών κάτω των 5 ετών από 139 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις σε 77 ανά 1.000 μεταξύ 2000 και 2011.

Η καχεξία και άλλες μορφές υποσιτισμού μειώνονται χάρη σε μια σειρά από απλά και δοκιμασμένα βήματα, όπως η βελτίωση της διατροφής των γυναικών, ό έγκαιρος και αποκλειστικός μητρικός θηλασμός, η παροχή συμπληρωμάτων βιταμινών και ιχνοστοιχείων καθώς και κατάλληλων τροφίμων – ειδικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και των δύο πρώτων χρόνων της ζωής ενός παιδιού.

Η έκθεση αναφέρει ότι οι υπάρχουσες λύσεις και το έργο καινούργιων συνεργασιών, συμπεριλαμβανομένου του κινήματος Επιταχύνοντας τη Διατροφή, δημιουργούν μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία για την αντιμετώπιση του υποσιτισμού των παιδιών μέσω της επιτάχυνσης της προόδου των χωρών με συντονισμένα προγράμματα με την υποστήριξη χορηγών και μετρήσιμους στόχους.

Πυρά του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά της «νεοναζιστικής» Χρυσής Αυγής αλλά και των αρχών

«Νεοναζιστική» χαρακτηρίζει την Χρυσή Αυγή, ο επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Νιλς Μούιζνιεκς, στην έκθεσή του σχετικά με κρούσματα ρατσισμού και εγκλήματα μίσους που διαπίστωσε ότι συμβαίνουν στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στη χώρα μας, από τις 28 Ιανουαρίου έως και την 1η Φεβρουαρίου του 2013, πολλά εκ των οποίων, όπως τονίζει, συνδέονται με μέλη, υποστηρικτές αλλά και βουλευτές της. Παράλληλα διατυπώνει αιχμηρές αναφορές για την στάση των αρχών απέναντι σε τέτοια φαινόμενα.

Στην έκθεση, που αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα αύριο, υπογραμμίζει ότι «η Διεθνής Σύμβαση για την Κατάργηση Κάθε Μορφής Φυλετικών Διακρίσεων και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχουν επικυρωθεί και έχουν υπερνομοθετική ισχύ στην Ελλάδα, κάνουν δυνατή την επιβολή αποτρεπτικών, ποινικών και άλλων κυρώσεων και περιορισμών στις δραστηριότητες ατόμων που υποστηρίζουν και εμπλέκονται σε υποθέσεις ρατσιστικών και άλλων εγκλημάτων μίσους».

Το ίδιο ισχύει και για τέτοιου είδους δραστηριότητες πολιτικών οργανώσεων, περιλαμβανομένων και κομμάτων όπως η «νεοναζιστική Χρυσή Αυγή» – όπως τονίζει χαρακτηριστικά-, στις οποίες είναι δυνατό να επιβληθούν αποτελεσματικές κυρώσεις ή απαγόρευση, εάν χρειάζεται, καταλήγει ο επίτροπος.

Σύμφωνα, πάντα, με τις ίδιες πληροφορίες, στην έκθεσή του ο επίτροπος εκφράζει τη λύπη του γιατί η ρητορική που στιγματίζει μετανάστες χρησιμοποιείται ευρέως στην ελληνική πολιτική και τα μέτρα ελέγχου της μετανάστευσης οδήγησαν σε μεγαλύτερο στιγματισμό των μεταναστών.

Υποστηρίζει δε, ότι «ακόμη και η υπάρχουσα ελληνική νομοθεσία, παρόλο που δεν έχει εφαρμοστεί επαρκώς ή δεν έχει εφαρμοστεί καθόλου ως τώρα, έχει τη δυνατότητα να καταστείλει και να αποτρέψει εκδηλώσεις ρατσιστικών και άλλων μορφών διάκρισης, από άτομα και πολιτικές οργανώσεις».

Στην ίδια έκθεση, ο επίτροπος Μούιζνιεκς εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τις συνεχιζόμενες αναφορές κακομεταχείρισης, περιλαμβανομένων και βασανιστηρίων, που διαπράττουν όργανα επιβολής του νόμου, κυρίως εναντίον μεταναστών και Ρομά.

Σοβαρό θέμα ανησυχίας για τον επίτροπο αποτελεί και η χρησιμοποίηση της πρακτικής του «εθνοτικού προφίλ» από την ελληνική αστυνομία και επισημαίνει ότι τα όργανα επιβολής του νόμου, που ενεργούν με ρατσιστικά κίνητρα ή εναντίον των δημοκρατικών αρχών, πρέπει να τιμωρούνται και να απομακρύνονται από τη θέση τους.

(πηγή: newsbeast.gr)

Καταγγελία για νέο κρούσμα ρατσιστικής συμπεριφοράς, αυτή τη φορά με θύμα ΑμεΑ, σε λεωφορείο στην Αθήνα

Βρέφος στη θερμοκοιτίδα, η Μαρία, υπέστη εγκεφαλική παράλυση. Μεγάλωσε σε ένα αναπηρικό καροτσάκι το οποίο είναι πια κομμάτι του εαυτού της – χωρίς αυτό δεν μπορεί να μετακινηθεί. Στα 18 της σήμερα, η κανονικότητα της ζωής της εξαρτάται από αυτό.

Η Μαρία ζει όπως όλοι οι συνομήλικοί της. Πηγαίνει στο σχολείο – με το καροτσάκι της φυσικά. Η μητέρα της, Ελένη Στάμου, τη συνοδεύει καθημερινά μέχρι το σχολείο, κάνουν μαζί τη διαδρομή από το σπίτι, πάντα με το αστικό λεωφορείο.

Από αυτή την Παρασκευή, όμως, η Μαρία αισθάνεται άβολα στη θέα του λεωφορείου που φθάνει στη στάση. Θα την αφήσουν να ανεβεί για να πάει στο σχολείο ή θα τη διώξουν; Το εξήγησε ο οδηγός στην εμβρόντητη μητέρα της. Μπροστά στο παιδί, που υπέστη σοκ και έκλαιγε γισ πολλή ώρα μετά.

Την Παρασκευή το πρωί, όπως κάθε ημέρα, οι δυο τους περίμεναν σε συγκεκριμένη στάση της λεωφόρου Μεσογείων, κοντά στο σπίτι τους. Το λεωφορείο έφθασε, σταμάτησε, αλλά δεν μπορούσαν να ανεβούν. Η πόρτα άνοιξε μπροστά ακριβώς στον κάδο απορριμμάτων και το καροτσάκι δεν χωρούσε να περάσει.

«Ζήτησα από τον οδηγό να μετακινήσει ελάχιστα το λεωφορείο μπροστά προκειμένου να καταφέρουμε να μπούμε», λέει η κυρία Στάμου. Δεν περίμενε αυτό που θα ακολουθούσε. Εμβρόντητη, όπως και η κόρη της, άκουσε τον οδηγό να της λέει «είναι η δεύτερη φορά που το κάνεις αυτό, αν το ξανακάνεις δεν θα σε αφήσω να ανέβεις ξανά στο λεωφορείο».

Όπως λέει η κυρία Στάμου «σαν να μην έφθανε αυτό, με το που ανεβήκαμε στο λεωφορείο είχαμε και συνέχεια. Ο οδηγός, αλλά και μία επιβάτης επίσης, με κατηγόρησαν πως κρυβόμουν πίσω από την κολόνα, ώστε να μη με βλέπει ο οδηγός. Λες και είχα οποιοδήποτε λόγο να κάνω κάτι τέτοιο».

Η μητέρα της 18χρονης, όταν έληξε η περιπέτεια και η κόρη της έφθασε στο σχολείο, επικοινώνησε με τον ΟΑΣΑ για να καταγγείλει το περιστατικό. Από εκεί την ενημέρωσαν ωστόσο ότι, προκειμένου να διερευνηθεί η υπόθεση, πρέπει να προχωρήσει σε έγγραφη καταγγελία, ώστε εφόσον αποδειχθεί η βασιμότητά της ο οδηγός να υποστεί πειθαρχικές κυρώσεις.

«Δεν ξέρω αν θα γίνει κάτι, ο λόγος που αναφέρω το περιστατικό δεν είναι πάντως κάποια προσωπική κόντρα με τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Είναι γιατί τέτοιες συμπεριφορές αυξάνονται και πληθύνονται σε καθημερινή βάση», λέει στο vima.gr η κυρία Στάμου.

Η ίδια γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι «στην Ελλάδα τα άτομα με αναπηρία αντιμετώπιζαν πάντα την έλλειψη υποδομών. Αυτό ίσχυε πάντα και τώρα πια φαίνεται ότι θα ισχύει για πάντα». Αλλά, όπως παρατηρεί, «τα τελευταία χρόνια, ίσως ως συνέπεια και της κρίσης, ο κόσμος έχει γίνει αγενής, ο καθένας κοιτάζει μόνο τον εαυτό του».

Η κυρία Στάμου για τις ανάγκες της θεραπείας της κόρης της έχει επισκεφθεί και χώρες της Δυτικής Ευρώπης. «Μου έκανε πάντα εντύπωση σε αυτές τις πόλεις πόσοι άνθρωποι με καροτσάκια κυκλοφορούσαν στον δρόμο – ακόμα και κατάκοιτοι σε κρεβάτια έβγαιναν βόλτα στο πάρκο. Είχες την εντύπωση πως είχε προηγηθεί κάποια καταστροφή, κάποιος πόλεμος. Μετά από λίγο καιρό συνειδητοποιείς πως η διαφορά είναι ότι εκεί αυτοί οι άνθρωποι κυκλοφορούν. Εδώ είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους»…

Η ιστορία της κυρίας Στάμου έρχεται στο φως λίγο μετά από την καταγγελία που έγινε στον Συνήγορο του Πολίτη και αφορούσε τη συμπεριφορά οδηγού αστικού λεωφορείου στη Θεσσαλονίκη. Σε εκείνη την περίπτωση το «πρόβλημα» ήταν το χρώμα των επιβατών.

Υπενθυμίζεται ότι το μεσημέρι της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη οδηγός λεωφορείου του ΟΑΣΘ ανάγκασε δύο αφρικανούς μετανάστες να κατέβουν από το όχημα, το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο στη γραμμή 26, απαντώντας στις διαμαρτυρίες των άλλων επιβατών: «Ναι, ρε, είμαι χρυσαυγίτης. Τρέχει κάτι;». Γι’ αυτή την υπόθεση παρενέβη ήδη ο εισαγγελέας.

(πηγή: Το Βήμα)

Δυο ανθρωπιστικές υπηρεσίες του ΟΗΕ ανακοίνωσαν σήμερα ένα νέο πρόγραμμα που στόχο έχει σχεδόν να εξαλείψει έως το 2025 την παιδική θνησιμότητα (κάτω των 5 ετών) που οφείλεται σε σοβαρή πνευμονία και διάρροια, δυο από τις πιο θανατηφόρες νόσους σε παγκόσμια κλίμακα.

Πνευμονία και διάρροια ευθύνονται για το 29% των θανάτων παιδιών ηλικίας κάτω των 5 ετών. Υπολογίζεται ότι περίπου 2 εκατομμύρια παιδιά αυτής της ηλικίας πεθαίνουν κάθε χρόνο από τις δυο ασθένειες, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Δράσης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (Unicef).

Ωστόσο, οι λύσεις για την καταπολέμηση της πνευμονίας και της διάρροιας δεν απαιτούν νέες επιστημονικές ανακαλύψεις, εκτιμούν οι ειδικοί.

“Εάν τα παιδιά πεθαίνουν ακόμα, αυτό συμβαίνει επειδή οι υπηρεσίες δεν παρέχονται συστηματικά και τα πιο εκτεθειμένα παιδιά δεν ευνοούνται από αυτές”, εξηγούν ειδικοί του Π.Ο.Υ και της Unicef.
Για να υπάρξει καλύτερος συντονισμός των προσπαθειών, το Πρόγραμμα Δράσης του ΟΗΕ παρέχει έναν “οδικό χάρτη” στις κυβερνήσεις και τους εταίρους τους για να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν ολοκληρωμένες προσεγγίσεις για την πρόληψη και την καταπολέμηση των δυο ασθενειών.

Το Πρόγραμμα θέτει πολλούς στόχους για να επιτευχθεί η σχεδόν εξάλειψη της παιδικής θνησιμότητας από τις δυο ασθένειες αυτές. Έτσι, το 90% των παιδιών θα έχουν πρόσβαση ως το 2025 σε θεραπεία με αντιβιοτικά για την πνευμονία και σε θεραπεία με τη λήψη από το στόμα αλάτων ενυδάτωσης για τη διάρροια. Τα αντίστοιχα σημερινά ποσοστά είναι 31% και 35%.

Εξάλλου, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ ζητούν τα μισά από τα βρέφη κάτω των έξι μηνών να θηλάζουν αποκλειστικά έναντι του 39% που θηλάζει σήμερα.

Οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ ελπίζουν ακόμα ότι όλα τα παιδιά θα έχουν πρόσβαση σε βελτιωμένες εγκαταστάσεις υγιεινής και σε καθαρό πόσιμο νερό έναντι του 63% και του 89% αντίστοιχα σήμερα.

Περίπου το 90% των θανάτων παιδιών, οι οποίοι οφείλονται στην πνευμονία και τη διάρροια, σημειώνονται στην υποσαχάρια Αφρική και στη νότια Ασία.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν χθες στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό The Lancet, το Πρόγραμμα Δράσης του Π.Ο.Υ και της Unicef θα απαιτήσει πρόσθεσες επενδύσεις ύψους περίπου 2,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων (2,2 δισ. ευρώ).

(πηγή: real.gr)