paidevo.gr

Επιστήμονες ανακάλυψαν μια νέα μέθοδο που επιτρέπει στους τυφλούς να διαβάζουν κείμενο, μεταφράζοντας το αλφάβητο σε κώδικα braille και αποστέλλοντας εικόνα της “μετάφρασης” στους οπτικούς νευρώνες του ματιού.

Για να γίνει αυτό, απαιτείται η τοποθέτηση μοσχεύματος πάνω από τον αμφιβληστροειδή, το οποίο λειτουργεί ως οθόνη με διάταξη 10×6 και επιτρέπει στον τυφλό να διαβάζει κείμενο και να βλέπει αντικείμενα που πριν δεν μπορούσε. Το εν λόγω μόσχευμα ονομάζεται Argus II και οι μέχρι τώρα δοκιμές είχαν πολύ θετικά αποτελέσματα. Ενδεικτικά εθελοντής κατόρθωσε να διαβάσει με ταχύτητα ενός γράμματος/δευτερόλεπτο και ακρίβεια 89%.

Μπορεί η παραπάνω ταχύτητα να ακούγεται μικρή (δεδομένης της ανάγνωσης 800 γραμμάτων το λεπτό με τη χρήση κώδικα braille) αλλά ενδεχομένως το συγκεκριμένο μόσχευμα να αποδειχτεί μια τεράστια καινοτομία για όλους όσους αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα όρασης.

(πηγή: techgear.gr)

Συγκλονιστικά στοιχεία για το προφίλ των αστέγων στην Αθήνα. Πώς ζούσαν και πού δούλευαν πριν βρεθούν στο δρόμο. Τι δείχνει η μεγάλη έρευνα της ΜΚΟ “ΚΛΙΜΑΚΑΣ”

Μια νέα γενιά αστέγων, αποκαλύπτει η έρευνα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης “ΚΛΙΜΑΚΑ”, που πραγματοποιήθηκε από τον Σεπτέμβριο του 2011 έως τον Φεβρουάριο του 2012 στην Αθήνα.

Πρόκειται για ανθρώπους, που μέχρι πριν λίγους μήνες είχαν ένα καλό βιοτικό επίπεδο και τώρα είναι χωρίς στέγης.

Σε ποσοστό περίπου 80% είναι άτομα παραγωγικών ηλικιών, ενώ παρατηρείται ότι έχουν καλύτερο μορφωτικό επίπεδο σε σχέση με παλαιότερες μελέτες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας “Η έλλειψη στέγης στην Ελλάδα του 2012”, που παρουσιάστηκαν την Τετάρτη σε συνέντευξη Τύπου από τους υπευθύνους της “ΚΛΙΜΑΚΑ”, σε δείγμα 214 αστέγων, που ρωτήθηκαν, 64,8% είναι άστεγοι για λιγότερο από δύο χρόνια, δηλαδή από τα τέλη του 2010, περίοδο που ταυτίζεται με την έναρξη της κρίσης.

Σε ποσοστό 89,7% είναι Έλληνες και 10,3% αλλοδαποί. Σε ποσοστό 82,2% είναι άνδρες, 60,7% ανήκουν στις ηλικίες μεταξύ 41 -55, ενώ 26,40% είναι μεταξύ 26-40. Ένας στους πέντε έχει ανώτερο ή ανώτατο μορφωτικό επίπεδο και 40% έχουν τελειώσει το Λύκειο.

Τι δουλειές έκαναν πριν βρεθούν στο δρόμο

Σε ό,τι αφορά την εργασία τους, 24,8% εργάζονταν σε τεχνικά επαγγέλματα ή / και στον κατασκευαστικό τομέα, κλάδους, που επλήγησαν από την οικονομική κρίση, 22% ήταν ιδιωτικοί υπάλληλοι, 18% ελεύθεροι επαγγελματίες και 16% εργάζονταν στον τουριστικό τομέα.

Ποσοστό 30,2% έχουν περάσει τουλάχιστον μία νύχτα στη φυλακή, εκ των οποίων 58,1% για οικονομικούς λόγους.

Σχετικά με την οικογενειακή τους κατάσταση, 33% είναι διαζευγμένοι και 47,2% έχουν παιδιά. Το 63,5% των οικογενειών τους είναι ενήμερες για την κατάστασή τους, αλλά 67,5% των οικογενειών είναι εχθρικές ή αδιάφορες. Σε ποσοστό 45,2% δηλώνουν ότι δεν έχουν κανέναν φίλο, ενώ 34,3% πως έχουν ερωτικές σχέσεις και σεξουαλική ζωή.

Ποσοστό 18,1% έχουν αποπειραθεί να αυτοκτονήσουν τουλάχιστον μία φορά. Συχνή χρήση αλκοόλ δηλώνουν ότι κάνουν σε ποσοστό 38,1%, ενώ 20,4% έχουν οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου.

Οι μισοί ζουν με 20 ευρώ το μήνα

Για περισσότερους από τους μισούς (52,4%) η εξασφάλιση τροφής δεν αποτελεί ένα καθημερινό πρόβλημα, ενώ αντίστοιχα δεν αποτελεί πρόβλημα για το 47,1% η ένδυση. Για 41% όμως, είναι πρόβλημα η εύρεση χώρου για να κάνουν μπάνιο. Οι μισοί ζουν με 0 έως 20 ευρώ το μήνα.

Ως σημαντικότερες ανάγκες τους κατατάσσουν τη στέγαση (85,6%), την ιατρική περίθαλψη (83,1%), την εργασία (76,5%) και τη φροντίδα υγιεινής (75%).

Ποσοστό 58,1% δεν έχουν κανενός είδους ιατρική ασφάλιση, γεγονός που σύμφωνα με την ΚΛΙΜΑΚΑ είναι το σημαντικότερο πρόβλημα μετά τη στέγαση.

“Σημαίνει ότι δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα Υγείας, ενώ αρκετοί άστεγοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας και δεν μπορούν ούτε φάρμακα να πάρουν, ούτε εξετάσεις να κάνουν. Είναι τεράστιο ζήτημα. Καθημερινά ζούμε με την αγωνία πώς θα τους φροντίσουμε” δηλώνει η Άντα Αλαμάνου της “ΚΛΙΜΑΚΑ”.

Ιδιαίτερη δυσκολία, επίσης, έχει ο χειρισμός των ψυχικά ασθενών και, όπως αναφέρει η Όλγα Θεοδωρικάκου, “η κατάσταση έχει επιστρέψει μία εικοσαετία πίσω. Τους ψυχικά ασθενείς δεν τους κρατούν τα ψυχιατρεία, όταν υπάρχει κάποια βελτίωση, αλλά επειδή δεν υπάρχει στήριξη από τις υπόλοιπες δομές, λόγω κρίσης, καταλήγουν άρρωστοι στους δρόμους”.

Οι περισσότεροι από τους μισούς κινούνται στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, ενώ πολλοί είναι και στον Πειραιά. Οι μισοί δεν αισθάνονται καθόλου ασφαλείς. Κατά την εκτός στέγη διαβίωση, το 1/3 εξ αυτών έχουν κακοποιηθεί σωματικά τουλάχιστον μία φορά, 21,05% των γυναικών έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά και 44,1% έχουν πέσει θύματα ληστείας.

Σε ποσοστό 29,8% θεωρούν ότι βρίσκονται εκτός στέγης, λόγω οικονομικών προβλημάτων, ενώ 17,3% λόγω ανεργίας. Ακολουθούν -με το ίδιο ποσοστό- εκείνοι που δηλώνουν “ανεπαρκή οικογενειακή στήριξη”.

Ελπίζουν και ζητάνε βοήθεια

Παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, σε ποσοστό 79,8% πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν την κατάστασή τους, ενώ σε ερώτηση σχετικά με το τι πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει για να μη βρίσκονται οι άνθρωποι εκτός στέγης, σε ποσοστό 71,7% απαντούν ότι θα πρέπει να υπάρξει κρατική πρόληψη.

Σε σχέση με τον αριθμό των αστέγων, που ζουν σήμερα στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ΚΛΙΜΑΚΑ, δεν υπάρχει καμία επίσημη καταγραφή. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 20.000 ανθρώπους, οι μισοί εκ των οποίων στην Αθήνα, που διαβιούν στον δρόμο ή σε ακατάλληλες συνθήκες στέγασης, ενώ πολλοί περισσότεροι είναι εκείνοι που βρίσκονται σε κίνδυνο έλλειψης στέγης. Λόγω της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας, το τελευταίο διάστημα διαπιστώνεται ότι υπάρχει σαφής αυξητική τάση, περίπου στο 25%.

(πηγή: news247.gr, ΑΠΕ)

Οι νεοάστεγοι, σε Αθήνα και Πειραιά, αποτελούν την πιο δραματική εικόνα της κρίσης. Ακολουθήσαμε τρεις στην καθημερινότητά τους

Ρεπορτάζ Γιάννης Παπαδόπουλος

Μαζί με την ημέρα φεύγουν από το γήπεδο του Ρουφ και οι τελευταίοι νεαροί ποδοσφαιριστές. Τα φώτα σβήνουν στην καντίνα απέναντι. Τα τρένα στο δρομολόγιο Πειραιάς – Ομόνοια αραιώνουν. Μία ομάδα ανθρώπων, όμως, παραμένει εδώ. Μετράς δύο, κουλουριασμένους σε κουβέρτες. Βλέπεις κάποιον άλλον καθισμένο σε μια καρέκλα να κινεί το σώμα του σαν εκκρεμές, μουρμουρίζοντας ακατανόητες λέξεις. Και τον Δημήτρη (πες τον όπως θες, «ομαδάρχη», «διαχειριστή», κι εκείνος δεν ξέρει τι ακριβώς) να κοιτά τη γέφυρα. «Υπήρξαν φορές που σκέφτηκα να πέσω. Δεν άντεχα τον χώρο», λέει. «Έρχεται μια στιγμή που απογοητεύεσαι και λες δεν θα φύγω ποτέ. Γιατί εδώ είναι βάλτος».

Ο Δημήτρης κλείνει δύο χρόνια στον δρόμο. Λέει ότι είναι 50 ετών, πατέρας δύο παιδιών, χωρισμένος. Αρνείται να δώσει το επώνυμό του καθώς κρύβει από τους δικούς του ότι είναι άστεγος. Στην αρχή κοιμόταν σε γιαπιά του Αιγάλεω. Έπειτα γνώρισε άλλους άστεγους «στα παρτέρια του Κεραμεικού». Τους έφερε, λέει, στο Ρουφ και εκεί έστησαν τη δική τους «καβάτζα». Δηλώνει «αγοραφοβικός». Αλλά επιλέγει τη συμβίωση με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας που έχει φτιάξει.

Τα χρέη, τα δάνεια και οι ακάλυπτες επιταγές διέλυσαν το στερεότυπο του «παραβατικού» ή του «επαίτη» άστεγου. Σύμφωνα με έρευνα της οργάνωσης Κλίμακα, σήμερα το 20% των αστέγων είναι απόφοιτοι Ανώτερης ή Ανώτατης Εκπαίδευσης. Το αντίστοιχο ποσοστό το 2006 ήταν 10%. Τις ημέρες του ψύχους, όμως, στις γειτονιές της Αθήνας θα συναντήσεις σπάνια τους λεγόμενους «νεοάστεγους». Δηλαδή εκείνους που έχασαν το σπίτι ή το διαμέρισμά τους λόγω οικονομικής κρίσης. Οι περισσότεροι από αυτούς μένουν σε ξενώνες Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Το πέρασμά τους – πλέον – από τον δρόμο είναι είτε σύντομο είτε, για ορισμένους, δεν συμβαίνει καν. Ο Ερυθρός Σταυρός έχει στη δομή του 30 παιδιά μαζί με τους γονείς τους. Το 77% όσων φιλοξενούνται εκεί «δεν πέρασαν από το παγκάκι». Κάποιοι βρίσκονταν υπό απειλή έξωσης, άλλοι ανήκουν στην ομάδα που «ανακυκλώνεται» σε διάφορους ξενώνες.

Σήμερα στον δρόμο βρίσκονται κυρίως ψυχικά πάσχοντες (ορισμένοι βγήκαν πρόσφατα από ψυχιατρικές δομές) ή εθισμένοι σε ουσίες. Ψυχιατρικές, τοξικολογικές και άλλες εξετάσεις για λοιμώδη νοσήματα τους αποκλείουν από ξενώνες. Μόνο η Κλίμακα δέχεται στις περιορισμένες θέσεις της (και) ψυχικά πάσχοντες. Ναυάγησαν στον δρόμο κάποιοι από λάθος επιλογές, άλλοι από την αδιαφορία του στενού περίγυρού τους. Ανάμεσά τους θα βρεις θύματα και θύτες. Θα ακούσεις ιστορίες αγάπης, αλλά και σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Θα δεις στιγμές αξιοπρέπειας (όπως όταν ζητούν συγγνώμη αν δεν έχουν κάτι να σε κεράσουν) αλλά και βίαιες εκρήξεις. Το ένα τρίτο των αστέγων έχει υποστεί σωματική βία τουλάχιστον μία φορά και το 21% των γυναικών που ζουν στον δρόμο έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά, βάσει έρευνας της Κλίμακας.

ΣΥΣΣΙΤΙΟ ΚΑΙ ΥΓΡΑΣΙΑ. Οι περισσότεροι κουβαλούν ένα κινητό τηλέφωνο που το φορτίζουν στα κέντρα Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, όπως κάνει και ο Δημήτρης στο Ρουφ. «Άμα με γυρίσεις ανάποδα τώρα δεν θα πέσει ούτε ευρώ. Μόνο το κινητό μου έχω», λέει. Κάθε Τρίτη και Πέμπτη κάνει μπάνιο στις εγκαταστάσεις της οργάνωσης Κλίμακα (το μοναδικό μέρος στην Αθήνα όπου μπορούν να πλυθούν οι άστεγοι), στον Κεραμεικό. Τότε ξυρίζεται κιόλας. Εκεί ξεφυλλίζει εφημερίδες ψάχνοντας στις αγγελίες για δουλειές, ψάχνει και στο Ίντερνετ. Μαζί του παίρνει από τη δανειστική βιβλιοθήκη της οργάνωσης και κάποιο βιβλίο. Αυτή τη στιγμή διαβάζει τα πολιτικά απομνημονεύματα του Ανδρέα Παπανδρέου «Η δημοκρατία στο απόσπασμα». Κάθε Παρασκευή πλένει τα ρούχα του στα πλυντήρια άλλης οργάνωσης, της Πράξης. Για φαγητό έχει αρκετές επιλογές: συσσίτια εκκλησιών ή του Δήμου Αθηναίων, ή κάποιο κέρασμα από σουβλατζίδικα του Ταύρου, αφού κουβαλήσει για αντάλλαγμα τα σκουπίδια ή επιδιορθώσει μικρές βλάβες.

Η καθημερινότητά του δεν διαφέρει και πολύ από αυτήν του Γιάννη, 50χρονου άστεγου που κοιμάται στο λιμάνι του Πειραιά. Τα πρωινά δεν θα τον βρεις στις αποβάθρες. Γυρίζει τις εκκλησίες ζητώντας ενίσχυση από τους ιερείς. Άλλωστε το 71% των αστέγων απευθύνεται εκεί για βοήθεια, σύμφωνα με μελέτη της Όλγας Παπαλιού στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών. Μετά το μεσημεριανό συσσίτιο επιστρέφει και πάλι στο λιμάνι, κάθεται στον χώρο αναμονής των επιβατών, στη ζεστασιά του κλιματιστικού. Κι όταν του πει ο φύλακας «το βράσαμε και σήμερα» και τον βγάλει έξω για να κλειδώσει την αίθουσα, ξεκινά τη διαδικασία του ύπνου. Στρώνει ένα χαρτόνι για μόνωση. Από πάνω μια μάλλινη κουβέρτα και μετά τον υπνόσακο. Πιο πέρα μια άλλη άστεγη βάζει στο προσκεφάλι της μια ανοιχτή ομπρέλα για να κόβει τον αέρα. Χωρίς κτίρια ολόγυρά τους, όπως στο Κέντρο της πόλης, οι άστεγοι είναι εκτεθειμένοι στο κρύο και στην υγρασία. Επιλέγουν όμως αυτό το μέρος γιατί, όπως λέει ο Γιάννης, έχει φωτισμό και διαρκείς περιπολίες.

(πηγή: athenshomeless.blogspot.gr)

Ο μαθητής που λόγω της κοροϊδίας δεν μιλάει σε κανέναν, το κορίτσι με τους φανταστικούς φίλους και ο “τυφλοπόντικας”. Το προαύλιο των σχολείων είναι πολύ πιο σκοτεινό απ’ ό,τι φαντάζεστε. Τι δήλωσαν μαθητές και εκπαιδευτικοί στο NEWS 247

Η βία στα σχολεία μας είναι ένα φαινόμενο διαχρονικό, επικίνδυνο και κυρίως δύσκολο να αντιμετωπιστεί, λόγω του ότι θύματα, θύτες και ουδέτεροι τηρούν μια στάση που παραπέμπει στη σικελική Ομερτά.

Ο νόμος της σιωπής και της ενοχής, καλύπτει πράξεις και λέξεις, που αφήνουν σημάδια στις παιδικές ψυχές για χρόνια ολόκληρα.

Καθημερινά ακούμε για μικρές συμμορίες παιδιών που εκφοβίζουν τους συμμαθητές τους, τους ληστεύουν, τους κακοποιούν είτε φραστικά, είτε σωματικά.

Όταν όμως κάποιος ψάχνει για ονόματα και μαρτυρίες, τα στόματα δύσκολα ανοίγουν, άλλες φορές από φόβο και ντροπή και άλλες επειδή τα παιδιά δεν κατανοούν ότι συμμετέχουν σε μια πράξη βίας.

Το NEWS 247, στα πλαίσια της έρευνάς του για το Child Bullying στα ελληνικά σχολεία, μίλησε με μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Οι μαρτυρίες τους είναι συγκλονιστικές και καταδεικνύουν την ανάγκη αφύπνισης της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα τώρα, που η βία ευνοείται από την ανέχεια και τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής.

Ο Γιάννης, μαθητής Β’ Γυμνασίου μας μίλησε για τον Δημήτρη, θύμα σχολικής βίας, που πλέον αρνείται να κάνει παρέα με τα άλλα παιδιά.

-Ήταν ένα παιδί, ο Μήτσος, που είχε τα αφτιά του μεγάλα. Και ήταν κάποια παιδιά νομίζω Β’ Γυμνασίου και συνέχεια τον κορόιδευαν για τα αφτιά και σε κάποια φάση, μια μέρα τον κορόιδεψαν πολύ έντονα, και πήγε σε ένα δάσκαλο και το είπε.

Αυτός έκανε παρατήρηση στα παιδιά, αλλά δεν άκουσαν και συνέχισαν να τον κοροϊδεύουν. Τώρα έχει ψυχολογικά προβλήματα νομίζω.

Είναι ακόμα στο σχολείο ή έχει φύγει;

Στο σχολείο είναι ακόμα, αλλά δεν κάνει με κανέναν παρέα. Δεν θέλει.

Τι τάξη πάει τώρα;

Πηγαίνει σαν και μένα β’ Γυμνασίου.  Είναι στο άλλο τμήμα και δεν θέλει να κάνει παρέα με κανένα.

Εσείς δεν τον έχετε πλησιάσει;

Τον έχουμε πλησιάσει, αλλά δεν θέλει. Φαίνεται από μακριά.  Ακόμα έχει πρόβλημα.

Δηλαδή στο διάλειμμα μένει μόνος του;

Εντελώς.

Τον κοροϊδεύουν ακόμα;

Όχι. Τώρα δεν ασχολούνται γιατί βλέπουν ότι δεν δίνει τίποτα, δεν κάνει τίποτα. Έχουν αλλάξει και τα παιδιά που τον πείραζαν, έχουν φύγει.

Πέρα από τον δάσκαλο , είχε πει σε κάποιον άλλο τι συνέβαινε;

Δεν ξέρω αν το είπε στη μάνα του ή στον πατέρα του, αλλά και να το είπε δεν είδα να έρθει ποτέ κανείς στο σχολείο και να πει σε κάποιον δάσκαλο κάτι ή στα παιδιά που τον πείραζαν. Ακόμη έτσι είναι. Είναι καλό παιδί και καλός μαθητής, αλλά δεν κάνει παρέα με κανέναν. 

Ο Γιώργος, μαθητής Γ’ Γυμνασίου περιγράφει πως ο ίδιος έπεσε θύμα σχολικής βίας, αλλά και πώς αργότερα έγινε ο ίδιος θύτης. Στα 6 του χρόνια από ατύχημα, έχασε το μάτι του, κάτι που τον έκανε “εύκολο στόχο” στο σχολείο.

Έχεις πέσει ποτέ θύμα λεκτικής ή σωματικής βίας στο σχολείο;

Πάρα πολλές φορές.  Με κορόιδευαν για το μάτι μου παιδιά από άλλα τμήματα.

Πες μου ένα περιστατικό που θυμάσαι έντονα

Στο δημοτικό με κορόιδευαν την πρώτη χρονιά όταν είχα πάει στο σχολείο, επειδή δεν με ήξεραν.

Στην Πέμπτη δημοτικού, ήταν ένα παιδί από το άλλο τμήμα που με έλεγε τυφλοπόντικα όλη την ώρα και με στενοχωρούσε πολύ, που με φώναζε έτσι κάθε μέρα και μπροστά στα κορίτσια και τους φίλους μου.

Εσύ πώς αντέδρασες;

Τον έβρισα και καταλήξαμε να παίξουμε ξύλο. Μετά αυτός σταμάτησε, αφού μας πήγανε στο γραφείο.  Τον μάλωσαν γιατί δεν ήμουν μόνο εγώ. Κορόιδευε και άλλα παιδιά. Ένα παιδί από την 6η δημοτικού το έλεγε χοντρό όλη την ώρα.

Το είπες στους γονείς σου αυτό που συνέβαινε τότε;

Όχι. Δεν είχα πει τίποτα ούτε στη μάνα μου, ούτε στον πατέρα μου. Δεν ήθελα να το μάθουν. Δεν ήθελα να γίνει ιστορία αυτό το πράγμα. Καμιά φορά δεν είναι καλό να καθαρίζεις μόνος σου και να φτάνεις στο ξύλο, αλλά εντάξει.

Οι δάσκαλοί σου τι είχαν κάνει;

Ούτε σε αυτούς είχα πει τίποτα και όταν καταλήξαμε στο γραφείο μου έβαλαν τις φωνές γιατί δεν το είπα και φτάσαμε στο ξύλο. Τελικά το έδιωξαν το παιδί γιατί είχε πλακωθεί και με άλλα παιδιά εκείνη τη χρονιά.

Παρέες, φίλους είχες κανονικά, δεν είχες ποτέ πρόβλημα;

Όχι. Κανένα πρόβλημα.

Εσύ έχεις κάνει κάτι αντίστοιχο με αυτό που σου έκανε εκείνο το παιδί; Έχεις πειράξει κάποιον;

Πέρσι στη Β’ Γυμνασίου, ένα παιδί από την άλλη τάξη, ήταν χοντρούλης και κοντούλης και με τους φίλους μου τον κοροϊδεύαμε. Τον λέγαμε χοντρό.

Αυτός πώς αντιδρούσε;

Αυτός στενοχωριότανε και το είπε στο γυμνασιάρχη

Ο γυμνασιάρχης τι έκανε;

Ο διευθυντής την πρώτη φορά, μας φώναξε στο γραφείο και μας είπε να μη του το ξανακάνουμε, αλλά εμείς συνεχίσαμε και τις επόμενες φορές που τον πειράξαμε δεν ξαναπήγε στον διευθυντή.

Αφού εσένα σε είχαν πειράξει και ξέρεις πώς είναι, γιατί μετά έκανες το ίδιο σε άλλα παιδιά;

Δεν είναι πολύ δύσκολο. Δεν το σκέφτεσαι εκείνη την ώρα που το κάνεις. Μπορεί μετά να το σκεφτείς, αλλά την ώρα που το κάνεις όχι. Είναι σαν το ξύλο. Δεν το σκέφτεσαι, αντιδράς με τα νεύρα σου.

Το παιδί που πειράζετε κάνει παρέες στο σχολείο ή είναι μοναχικός;

Κάνει παρέες. Είχε μείνει πέρσι και κάνει παρέα με παιδιά εξίσου σαν και αυτόν

Δηλαδή; Τι εννοείς εξίσου;

Είναι και αυτά χοντρά και τους κοροϊδεύουν τα άλλα παιδιά από την τάξη τους και κάνουν παρέα όλοι μαζί.

Μου λες ότι υπάρχουν παιδιά που κάνουν παρέα μεταξύ τους και όχι με εσάς, λόγω του βάρους τους;

Ναι. Και  οι ξένοι είναι απομονωμένοι. Έχουμε στο σχολείο μερικά παιδιά που είναι από την Αλβανία και τη Ρουμανία και επειδή κανένας δεν τα κάνει παρέα γιατί είναι ξένα.

Δεν τα κάνουν παρέα επειδή δεν μιλάνε καλά τη γλώσσα;

Όχι μια χαρά μιλάνε, αλλά επειδή είναι ξένα δεν τα κάνει κανείς παρέα και κάνουν μόνο μεταξύ τους.

Γνωρίζεις ότι υπάρχουν τηλεφωνικές γραμμές που μπορείς αν δεχθείς βία στο σχολείο να ζητήσεις βοήθεια;

Στην τηλεόραση το έχω δει.  Πιστεύω όμως ότι τα πιο πολλά παιδιά δεν παίρνουν τηλέφωνο γιατί φοβούνται.

Αυτά τα παιδιά που τα κοροϊδεύουν και είναι μόνα τους, το έχουν πει στους δικούς τους; Έχει έρθει κάποιος γονιός στο σχολείο;

Ποτέ, ποτέ. Ούτε στους καθηγητές το έχουν πει. Δεν έχει γίνει ποτέ ζήτημα. Πολλά παιδιά φοβούνται να μιλήσουν. Αν πει κάποιο παιδί κάτι και αυτός που τον πείραξε τον διώξουν από το σχολείο, μετά μπορεί να τον βαρέσει. Τα περισσότερα παιδιά φοβούνται, δεν ντρέπονται.

Η Νικολέττα, μαθήτρια της Α’ Λυκείου, μιλά για ένα παρατραβηγμένο αστείο και την Κρίστι, που επινόησε φανταστικούς φίλους

Ήμασταν μια παρέα παιδιών και κοροϊδεύαμε για πλάκα ένα κορίτσι. Απλώς αν τα πούμε σε κάποιον μεγάλο δεν θα φαίνεται για πλάκα.

Ήταν μια στην τάξη που δεν πλενόταν, είχε να κάνει κάτι βδομάδες μπάνιο, ήταν και λίγο εύσωμη και πώς είναι αυτό που κάνουνε όταν χάνεται ένα παιδάκι. Το Amber Alert.

Είχαμε βγάλει ένα φυλλάδιο και εμείς που έλεγε «Αναζητείται η Κρίστι» και είχαμε γράψει ότι είναι 1,60, κιλά 100+ και πως έχει να κάνει μια βδομάδα μπάνιο.

Αυτή δεν ξέρω αν έκλαψε ή όχι, γιατί το είχαμε κολλήσει κιόλας στους δρόμους. Ήταν πολύ γερή πλάκα και θυμάμαι πως την ημέρα που πηγαίναμε περίπατο, είχε έρθει και η μάνα της για να διαμαρτυρηθεί.

Υπήρξε κάποια αντίδραση από τους καθηγητές, σας τιμώρησαν;

Επειδή είχε γίνει το περιστατικό έξω από το σχολείο, ο γυμνασιάρχης είπε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Εσείς συνεχίσατε να την κοροϊδεύετε για πολύ καιρό;

Πάντα θα υπάρχει μια κοροϊδία, γιατί τώρα μάθαμε και κάτι άλλο, πως είναι λεσβία οπότε όταν μάθεις κάτι τέτοιο για κάποιο παιδί σε αυτή την ηλικία, θα το κοροϊδέψεις. Έχει πολλά προβλήματα και ξέρω ότι μένει με τη γιαγιά και τον παππού της.

Εσείς πού το ξέρετε και γιατί σας πειράζει αυτό;

Δεν έχουμε αποδείξεις, αλλά είναι κουτσομπολιό, πηγαίνει από στόμα σε στόμα.

Η κοπέλα συνεχίζει να είναι στο σχολείο σας; Έχει παρέες;

Ναι παραμένει στο σχολείο. Έχει παρέες, απλώς και αυτές οι παρέες θέλουν να την αποφύγουν. Πάντα βρίσκεται μια συγκεκριμένη παρέα να πηγαίνει.

Πηγαίνει η ίδια ή τη δέχονται οι άλλοι; Εσύ για παράδειγμα έχεις κάποια κολλητή ή κάποιους φίλους. Εκείνη έχει κάτι αντίστοιχο;

Πάει και κολλάει στις παρέες η ίδια, την αποφεύγουν και φτιάχνει και φανταστικά πρόσωπα ως φίλους της.

Ξυλοδαρμοί, κλοπές και το ταμπού της σεξουαλικής παρενόχλησης

Το NEWS 247 επικοινώνησε και με εκπαιδευτικούς σχολείων της Αθήνας, οι οποίοι σημείωσαν ότι η σχολική βία εντοπίζεται στα  ελληνικά σχολεία σε τουλάχιστον έξι ευδιάκριτες κατηγορίες παρενόχλησης: Τη  σωματική, τη λεκτική, τη ψυχολογική, διαδικτυακή, τη  σεξουαλική και  την ομοφοβική.

Όπως μας εκμυστηρεύτηκαν ακόμα και εκπαιδευτικοί ιδιωτικών σχολείων η παρενόχληση δεν προέρχεται μόνο από τους ίδιους τους μαθητές, όπως πολύς κόσμος φαντάζεται, αλλά και από εξωσχολικούς παράγοντες ακόμα και καθηγητές.

Εκπαιδευτικός μας είπε ότι: “Οι πιο συνηθισμένες μορφές παρενόχλησης και βίας έχουν να κάνουν με την ομοφοβία και το σεξ, έτσι όπως τουλάχιστον δηλώνονται. Οι χώροι που λαμβάνει χώρα η άσκηση της σωματικής βίας είναι κυρίως οι τουαλέτες και οι χώροι γυμναστικής, ενώ οι διάδρομοι και τα σχολικά λεωφορεία είναι «κατάλληλα» για λεκτικές παρενοχλήσεις. Απ’ όλες τις κατηγορίες των παρενοχλήσεων, αυτή που αποτελεί ταμπού και σπανίως βγαίνει προς τα έξω είναι η σεξουαλική”.

Οι καταστάσεις που βιώνουν τα παιδιά αυτά είναι διάφορες και ποικίλουν από ηλικία σε ηλικία. Στο δημοτικό για παράδειγμα όπως μας είπε δάσκαλος στην περιφέρεια της Αττικής , το λιγότερο που μπορεί να υποστεί είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός, κοινώς τα άλλα παιδιά δεν το αφήνουν να συμμετέχει στα κοινά παιχνίδια ή στην παρέα. Και το χειρότερο που μπορεί να του συμβεί είναι η κοροϊδία ή η σωματική επίθεση. Το κακό είναι ότι σε αυτή την ηλικία διαμορφώνεται και ο χαρακτήρας ενός παιδιού.

“Σκεφτείτε ένα παιδί που βιώνει τον αποκλεισμό και την κοροϊδία σε αυτήν την ευαίσθητη ηλικία. Όταν μεγαλώσει θα συνεχίσει να είναι το “παιδί της σφαλιάρας” όπως συνηθίζεται να αποκαλείται, ένα παιδί άβουλο, χωρίς παρέες…. ένα παιδί που αν του δοθεί κάποτε και για κάποιο λόγο λίγη εξουσία ….. μπορεί να βγάλει πολύ σαδιστικά συναισθήματα και να προβεί σε κατακριτέες πράξεις. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο, παιδιά – θύματα σχολικής βίας δεν δέχονται πια μόνο πειράγματα. Έχουν γίνει γνωστά περιστατικά σοβαρού ξυλοδαρμού με αποτέλεσμα το θύμα να καταλήξει στο νοσοκομείο”.

Όπως μας είπαν καθηγητές σε γυμνάσιο και λύκειο στο κέντρο της Αθήνας: “Οι κλοπές κινητών τηλεφώνων είναι κάτι σύνηθες πια. Το χειρότερο, όμως, κομμάτι, ίσως είναι η απειλή και ο εκφοβισμός. Κάποιοι αναγκάζουν ένα παιδί να κάνει μια πράξη, την οποία δεν τολμούν να κάνουν οι ίδιοι γιατί θα υποστούν κυρώσεις. Έτσι αναγκάζουν τον αδύναμο κρίκο να πράξει, αλλά και να επωμιστεί τις κυρώσεις, αφού οι ίδιοι θα φροντίσουν να το καταγγείλουν.

Τρανταχτό παράδειγμα οι καταλήψεις στα σχολεία. Αν δεν ακολουθήσεις τους μπροστάρηδες και δεν κάνεις την κατάληψη που αποφάσισαν, τότε θα πρέπει να υποστείς τις συνέπειες. Να φοβάσαι να κυκλοφορήσεις τα βράδια στη γειτονιά σου για παράδειγμα. Δυστυχώς οι εκπαιδευτικοί μας είναι στην πλειοψηφία τους, κατώτεροι των περιστάσεων! Ο δε σχολικός κανονισμός χαλαρός μέχρι ανυπαρξίας. Έχω ακούσει περιστατικό, να δέρνουν τρεις μαθητές, εν ώρα μαθήματος, έναν άλλο μαθητή και ο δάσκαλος να πετάει χαρταετό! Η απάθειά τους σε αυτά τα ζητήματα, είναι άκρως επικίνδυνη”.

Αξίζει να σημειωθεί ότι βάση υπουργική απόφασης τα κινητά τηλέφωνα απαγορεύονται στα σχολεία, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική , καθώς απλά οι μαθητές τα απενεργοποιούν εν ώρα μαθήματος  και τα λειτουργούν στο διαλείμματα κανονικά.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και τα όσα μας είπε εκπαιδευτικό ιδιωτικού σχολείου, όπου και εκεί το school bullying καλά κρατεί…

Η συμβουλή των εκπαιδευτικών

Τι συμβουλεύουν οι εκπαιδευτικοί του γονείς για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν έγκαιρα, μια παρενόχληση που δέχεται το παιδί τους στο σχολείο:

“Αν  αντιληφθούμε ότι το παιδί μας δεν θέλει να πάει σχολείο, πρέπει με συζήτηση να φτάσουμε στο θέμα που το απωθεί από τον τόπο εκπαίδευσής του, από τους φίλους του και τους δασκάλους. Όταν φτάσουμε στο επιθυμητό σημείο της ομολογίας του, ότι δηλαδή είναι θύμα σχολικής βίας, η αντίδρασή μας πρέπει να είναι καταρχήν ψύχραιμη. Σε συνεργασία γονέα και εκπαιδευτικού προσπαθούμε να μάθουμε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούμε και ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης επεμβαίνουμε. Γιατί απλά μερικές φορές και μόνο με την γνωστοποίηση του περιστατικού, το πρόβλημα λύνεται και δεν χρειάζεται να επέμβει εξωτερικός παράγοντας”.

(πηγή: news247.gr Επιμέλεια: Φώτης Νάκος, Μάνος Χωριανόπουλος)

Ρεπορτάζ για την τραγωδία που βιώνει η κατώτερη και μεσαία τάξη στην Ελλάδα λόγω της λιτότητας φιλοξενεί το CNN, σημειώνοντας ότι αυξάνονται οι άνθρωποι που πεινούν και βρίσκονται σε ψυχολογικό αδιέξοδο, αλλά και η οργή.

Στον φακό του CNN μιλά ο Αντώνης Αντάκης, πατέρας τριών παιδιών, ο οποίος έχασε τη γυναίκα του και αναζητά σταθερή εργασία εδώ και δυο χρόνια.

Όπως λέει καταφέρνει δουλεύοντας εδώ και εκεί να βγάλει 200 με 300 ευρώ το μήνα, ενώ ζει και με την ανασφάλεια μήπως χάσει το σπίτι του.

Η οικογένεια του κ. Αντάκη λαμβάνει βοήθεια από την ΜΚΟ “Παιδί και Οικογένεια”, η οποία παρέχει στα παιδιά τρόφιμα, βιβλία και άλλα είδη.

Ωστόσο και τα μέσα που διαθέτουν οι φορείς αρωγής λιγοστεύουν δραματικά.

Μιλώντας στο CNN η εργαζόμενη στην ΜΚΟ Ρουμπίνη Τερζάκη δείχνει με απελπισία τα αποθέματα λαδιού που έχουν στη διάθεσή τους λέγοντας ότι δεν επαρκούν ούτε για 50 οικογένειες, όταν πρέπει να δώσουν σε πάνω από 500.

Η κ. Τερζάκη μιλά για την “κρυμμένη κρίση” – “κρυμμένη” στις ψυχές των ανθρώπων και στις καρδιές των παιδιών που αναγκάζονται να ωριμάσουν πρόωρα και βίαια.

“Δεν είναι εύκολο να βλέπεις 14χρονα παιδιά να προσπαθούν να αυτοκτονήσουν” λέει…

(δείτε το video)

http://edition.cnn.com/video/#/video/world/2012/12/11/pkg-magnay-greece-human-cost-worker.cnn

(πηγή: nooz.gr)

Γράμμα οργής από 265 μαθητές στη Γερμανία κατά της Χρυσής Αυγής

Ανοιχτό γράμμα οργής από 265 Έλληνες μαθητές στη Γερμανία κατά της Χρυσής Αυγής. Διαβάστε για ποιο λόγο καταδικάζουν τη δράση της ακροδεξιάς παράταξης. Απευθύνουν κάλεσμα για αντίσταση κατά των νεοναζί

Ανοικτό γράμμα έστειλαν απόγονοι Ελλήνων μεταναστών που φοιτούν σε σχολεία της Γερμανίας, εκφράζοντας την οργή και την καταδίκη τους σε φαινόμενα βίας κατά μεταναστών από μέλη της Χρυσής Αυγής.

Στο κείμενό τους οι 265 μαθητές από πόλεις όπως το Μόναχο, τη Στουτγάρδη, τη Φρανκφούρτη, το Λεβερκούζεν το Εσσεν, Το Ντύσελντοφ, η Κολωνία, το Μπόχουμ, το Γκέτερσλο τονίζουν ότι και οι ίδιοι έχουν βρεθεί θύματα ρατσιστικών επιθέσεων από ναζιστικές ομάδες εφάμιλλες της Χρυσής Αυγής.

“Θέλουμε να γνωρίζετε ότι κάθε φορά που η ναζιστική Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα κυνηγά μετανάστες και χτυπά μαθητές που αγωνίζονται, δίνει πάτημα σε αντίστοιχες φασιστικές οργανώσεις στην Γερμανία να επιτεθούν με τον ίδιο και χειρότερο τρόπο σε εμάς και τους γονείς μας”, αναφέρει το κείμενο της επιστολής που έστειλαν στο mathites.gr.

Τέλος, σημειώνουν ότι “Η φασιστική Χρυσή Αυγή και οι αδελφές της ναζιστικές οργανώσεις στην Γερμανία με τα ψέματά τους και τους τραμπουκισμούς τους έχουν ένα στόχο:

Να τρομοκρατήσουν εμάς και τους γονείς μας για να μην αντιδράσουμε με τη δίκαιη οργή και αγανάκτηση που κάθε μέρα νιώθουμε, να μείνουν στο απυρόβλητο οι πολιτικές του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, που εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους και τους νέους στην Ελλάδα και τη Γερμανία”.

Αναλυτικά το γράμμα οργής και απόγνωσης των μαθητών:

“Ανοιχτό γράμμα 265 Ελλήνων μαθητριών και μαθητών της Γερμανίας”

(Μόναχο, Στουτγάρδη, Φρανκφούρτη, Ντύσελντορφ, Κολώνια, Λεβερκούζεν, Μπόχουμ, Έσσεν, Γκέτερσλο)

Είμαστε Έλληνες μαθητές και μαθήτριες στη Γερμανία. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε γεννηθεί εδώ. Οι οικογένειές μας αναγκάστηκαν εξαιτίας των δυσκολιών να μεταναστεύσουν τις προηγούμενες δεκαετίες στη Γερμανία, αλλά και τώρα εξαιτίας της κρίσης στην Ελλάδα.

Με αυτό μας το γράμμα θέλουμε να εκφράσουμε την οργή μας και την καταδίκη μας για τις επιθέσεις σε βάρος μεταναστών, εργαζομένων και συμμαθητών μας στην Ελλάδα από τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής.

Σαν παιδιά μεταναστών στην Γερμανία γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει ρατσιστική βία, τι σημαίνει ναζισμός. Εμείς και οι οικογένειές μας έχουμε έρθει πολλές φορές αντιμέτωποι με τη δράση ναζιστικών οργανώσεων στη Γερμανία σαν τη Χρυσή Αυγή, που επιτίθενται στους ξένους εργάτες που ζουν και εργάζονται στη Γερμανία. Η ρατσιστική βία δεν ξεχωρίζει νόμιμους και παράνομους μετανάστες, έχει ένα και μόνο στόχο. Να διχάσει τους λαούς, τους εργαζόμενους, τους νέους για να μην βλέπουν τον πραγματικό υπεύθυνο για τα προβλήματά τους.

Θέλουμε να γνωρίζετε ότι κάθε φορά που η ναζιστική Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα κυνηγά μετανάστες και χτυπά μαθητές που αγωνίζονται, δίνει πάτημα σε αντίστοιχες φασιστικές οργανώσεις στην Γερμανία να επιτεθούν με τον ίδιο και χειρότερο τρόπο σε εμάς και τους γονείς μας.

Εμείς που βλέπουμε κάθε μέρα τους γονείς μας να ιδρώνουν για την επιβίωση μας στα εργοστάσια και τις μεγάλες επιχειρήσεις της Γερμανίας, να παλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ σε ένα εστιατόριο ή μια μικρή επιχείρηση, εμείς που σαν μαθητές πολλές φορές δουλεύουμε για να βοηθήσουμε τους γονείς μας, γνωρίζουμε ότι για τα καθημερινά βάσανα της οικογένειάς μας δεν φταίει ο συμμαθητής μας που έχει άλλο χρώμα, άλλη θρησκεία ή είναι από άλλη χώρα.

Η φασιστική Χρυσή Αυγή και οι αδελφές της ναζιστικές οργανώσεις στην Γερμανία με τα ψέματά τους και τους τραμπουκισμούς τους έχουν ένα στόχο: Να τρομοκρατήσουν εμάς και τους γονείς μας για να μην αντιδράσουμε με τη δίκαιη οργή και αγανάκτηση που κάθε μέρα νιώθουμε, να μείνουν στο απυρόβλητο οι πολιτικές του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, που εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους και τους νέους στην Ελλάδα και τη Γερμανία.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΧΙΤΛΕΡΙΚΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, ΤΩΝ ΟΜΟΪΔΕΑΤΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ!”

(πηγή: news247.gr)

Σύγχρονη μάστιγα η παιδική εργασία. Εφτάχρονα εργάζονται σε άθλιες συνθήκες επί 19 ώρες.

Εικόνες φρίκης αντίκρισαν χθες οι ακτιβιστές της οργάνωσης “Global March against Child Labour”, ένα παγκόσμιο δίκτυο που μάχεται κατά της παιδικής εργασίας, όταν εισέβαλαν σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο στο Νέο Δελχί. 14 παιδάκια -κάποια μικρότερα των 8 ετών- μακριά από τους γονείς τους, ζούσαν σε απάνθρωπες συνθήκες μέσα σε μικροσκοπικά κελιά. Αδυνατισμένα και εξαντλημένα, αναγκάζονταν να εργαστούν επί 19 ώρες την ημέρα, κατασκευάζοντας χριστουγεννιάτικα στολίδια με προορισμό τις ΗΠΑ και τις άλλες αγορές της Δύσης.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) 215.000.000 παιδιά ηλικίας 5 έως 17 ετών σε ολόκληρο τον κόσμο σήμερα “είναι παγιδευμένα” στην παιδική εργασία, αριθμός που, παρά τις προσπάθειες, μειώνεται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Υπολογίζεται ότι ένα στα έξι παιδιά του πλανήτη εργάζεται κάτω από αντίξοες συνθήκες, σε κάποιο περιβάλλον που βλάπτει την ψυχική και τη σωματική του υγεία, ενώ χιλιάδες από αυτά σκοτώνονται σε εργατικά ατυχήματα.

(πηγή: Ελεύθερος Τύπος)

Σύμφωνα με τον διευθυντή του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, ο οποίος μίλησε στο πρακτορείο Reuters, η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, έχει ρίξει το επίπεδο της νοσοκομειακής φροντίδας δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό τον κίνδυνο εξάπλωσης σοβαρών ασθενειών.

Συγκεκριμένα, ο Μαρκ Σπρένγκερ δηλώνει ότι τα νοσοκομεία αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε βασικά είδη, ενώ παράλληλα επισημαίνει ότι το «ψαλίδι» στη χρηματοδότηση και η μείωση προσωπικού δυσκολεύουν τη σωστή εφαρμογή των κανόνων υγιεινής.

«Είδα μέρη όπου η οικονομική κατάσταση δεν επιτρέπει την αγορά ακόμα και βασικών ειδών όπως τα γάντια, οι ποδιές και τα πανάκια με οινόπνευμα», είπε ο Μαρκ Σπρένγκερ στο ειδησεογραφικό πρακτορείο, ενώ γίνεται ιδιαίτερη μνεία στον ιό του HIV, έπειτα από την προειδοποίηση του Κέντρου για εξάπλωση της επιδημίας, αλλά και στις πολυανθεκτικές λοιμώξεις.

Ο Σπρέγκερ επισημαίνει ότι το πρόβλημα ήταν γνωστό και πριν την οικονομική κρίση, δεδομένου ότι η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στη χρήση αντιβιοτικών, ωστόσο η κατάσταση πια λαμβάνει απειλητικές διαστάσεις.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε στις δηλώσεις του και ο Ρομπέρτο Μπερτολίνι, επιστημονικός υπεύθυνος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο οποίος δηλώνει στο Reuters: «Οι χώρες πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές στις αποφάσεις τους για το τι πρέπει να κοπεί και τι να μείνει. Είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που ενδέχεται να επηρεάσει την υγεία του πληθυσμού σε μεσοπρόθεσμη βάση, κάτι που θα αυξήσει αντί να περιορίσει το κόστος».

Το πρακτορείο τονίζει ότι οι γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας καταγγέλλουν μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και βασικά είδη, όπως βαμβάκι και καθετήρες μέχρι και υποστρώματα κρεβατιών.

(πηγή: attikipress.gr)

Απλήρωτοι εργαζόμενοι συγκέντρωσαν χρήματα, τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για τα παιδιά που βιώνουν την απόλυτη φτώχεια στη χώρα μας.

Οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου Άγιος Δημήτριος στη Θεσσαλονίκη, παρά τις δυσκολίες, που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι, καθώς είναι απλήρωτοι εδώ και μήνες, φρόντισαν από το υστέρημα τους να συγκεντρώσουν χρηματικό ποσό, τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για τα παιδιά του ΠΙΚΠΑ-ΚΕΠΕΠ Σιδηροκάστρου.

(πηγή: thesstoday.gr)

Μετά την αποκάλυψη των άθλιων συνθηκών εργασίας στα εργοστάσια της Foxconn όπου κατασκευάζεται μεγάλο μέρος των προϊόντων της Apple, σειρά για να μπει στο στόχαστρο έχει αυτή τη φορά η Samsung.

Όπως προέκυψε από επιθεωρήσεις της China Labor Watch (CLW) σε περισσότερα από 105 κινέζικα εργοστάσια που προμηθεύουν τη Samsung, τα ωράρια των εργαζομένων ήταν κάτι παραπάνω από εξαντλητικά, ξεπερνώντας τα επιτρεπόμενα ωράρια 3-6 φορές. Συγκεκριμένα, πολλές φορές βρέθηκαν να αγγίζουν τις 15-16 ώρες τη μέρα, ενώ το ρεπό των εργαζομένων κάθε μήνα ήταν ένα και μοναδικό…

Οι χειρότερες συνθήκες εντοπίστηκαν σε ένα εργοστάσιο της Samsung ονόματι Chitwing Mould Industry (Dongguan) Co., Ltd, όπου οι υπερωρίες των εργαζομένων ξεπερνούσαν τις 220 ώρες το μήνα. Οι εργαζόμενοι δουλεύουν 15-16 ώρες τη μέρα με ένα μόλις ρεπό κάθε μήνα.

Εξίσου σοκαριστική με το γεγονός ήταν και η δήλωση της Samsung ότι θα δώσει 2 ακόμα χρόνια στις εν λόγω εταιρείες για να αλλάξουν πρακτικές…

(πηγή: techgear.gr)

3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

Θεωρητικά θα ήταν ημέρα ευαισθητοποίησης…..
Θεωρητικά θα ήταν ημέρα γιορτής……

Στην πράξη όμως;

• Το κόστος διαβίωσης των ΑμεΑ για μια αξιοπρεπή ζωή, είναι 3πλάσιο βάση στατιστικών ερευνών.
• 185.000 ΑμεΑ βρίσκονται χωρίς εκπαίδευση και Υπηρεσίες Ειδικής Αγωγής και ο αριθμός συνεχώς αυξάνεται

Με πρόσχημα την «οικονομική κρίση», γίνονται περικοπές επιδομάτων και συντάξεων των ΑμεΑ, σταματούν οι πληρωμές σε φάρμακα, θεραπείες και αναπηρικά βοηθήματα, μειώνεται η χρηματοδότηση των Κέντρων Εκπαίδευσης & Κατάρτισης με αποτέλεσμα το κλείσιμο ή τη συρρίκνωση των Υπηρεσιών, απολύονται εργαζόμενοι…

Η 3 Δεκέμβρη δεν είναι γιορτή, είναι μέρα διεκδίκησης και αγώνα.

Οι Εργαζόμενοι στην Εκπαίδευση – Κατάρτιση – Αποκατάσταση στην Ειδική Αγωγή στηρίζουν τις Οικογένειες και τα Άτομα με Αναπηρία στις διεκδικήσεις τους για Ισότητα και Αξιοπρέπεια.

Ας μην επιτρέψουμε να γίνουν τα Άτομα με Αναπηρία τα εύκολα θύματα μιας νέας σφαγής από την τρικομματική κυβέρνηση, την τρόικα και την Ε.Ε.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
στην ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Π.ΟΜ.Ε.Ε.Α.

Αύξηση στο 11,7 από το 11,6% στην ανεργία της Ευρωζώνης τον Οκτώβριο σημείωσε τον προηγούμενο μήνα και 10,4% τον Οκτώβριο του 2011, σύμφωνα με ανακοίνωση της Eurostat.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα (με βάση τα στοιχεία Αυγούστου), έχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στους νέους κάτω των 25 ετών (57%) και στις γυναίκες (29%), ενώ στη χώρα μας έχει σημειωθεί η μεγαλύτερη αύξηση το τελευταίο έτος.

Τα υψηλότερα ποσοστά έχουν η Ισπανία (26,2%) και η Ελλάδα (25,4% τον Αύγουστο), ενώ τα χαμηλότερα η Αυστρία (4,3%), το Λουξεμβούργο (5,1%), η Γερμανία (5,4%) και η Ολλανδία (5,5%).

Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας των νέων κάτω των 25 ετών (57% τον Αύγουστο) και ακολουθεί η Ισπανία (55,9%).

Στο σύνολο της Ευρωζώνης, η ανεργία των νέων αυξήθηκε τον Οκτώβριο στο 23,9% από 21,2% ένα χρόνο πριν.

Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στις γυναίκες (29% τον Αύγουστο), με δεύτερη την Ισπανία (25,8%).

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις της ανεργίας σε σχέση με πέρυσι καταγράφηκαν στην Ελλάδα (στο 25,4% τον Αύγουστο του 2012 από 18,4% ένα χρόνο πριν), στην Ισπανία (στο 26,2% από 22,7%), στην Κύπρο (12,9% από 9,2%) και την Πορτογαλία (16,3% από 13,7%).

Οι μεγαλύτερες μειώσεις σημειώθηκαν στις βαλτικές χώρες και συγκεκριμένα στην Εσθονία (στο 9,6% τον Σεπτέμβριο από 11,5% ένα χρόνο πριν), στη Λιθουανία (12,4% από 14,2%) και τη Λετονία (14,2% από 15,7%).

Η Eurostat εκτιμά ότι 25,913 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες στην ΕΕ ήταν άνεργοι τον Οκτώβριο, από τους οποίους τα 18,703 εκατομμύρια ήταν στην Ευρωζώνη.

Σε σύγκριση με τον Σεπτέμβριο του 2012, ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 204.000 στην ΕΕ και κατά 173.000 στην Ευρωζώνη.

(πηγή: news247)

Οι έγκυες γυναίκες που ζουν σε πολυσύχναστους δρόμους μεγάλων πόλεων ή κοντά σε λεωφόρους ταχείας κυκλοφορίας, όπου η ρύπανση του αέρα είναι αυξημένη εξαιτίας των αυτοκινήτων, αντιμετωπίζουν έως τριπλάσιο κίνδυνο να γεννήσουν αυτιστικό παιδί, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Ανάλογο κίνδυνο αντιμετωπίζουν και τα μωρά που μεγαλώνουν σε παρόμοιο περιβάλλον.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια και του Νοσοκομείου Παίδων του Λος Άντζελες, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Χίδερ Βολκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχιατρικής του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου “Archives of General Psychiatry”, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, ανέφεραν ότι τα αυξημένα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης κατά την εγκυμοσύνη και κατά το πρώτο έτος ζωής του μωρού σχετίζονται με ένα σημαντικά αυξημένο ποσοστό εμφάνισης αυτισμού.

Οι επιστήμονες μελέτησαν τις περιπτώσεις 229 παιδιών με αυτισμό και άλλων 245 που αναπτύχθηκαν φυσιολογικά, σε συσχετισμό με την πιθανή έκθεση κάθε παιδιού σε ρυπογόνο περιβάλλον λόγω της έντονης κυκλοφοριακής κίνησης. Αν και η μελέτη, όπως επισημάνθηκε, δεν ήταν σε θέση να αποδείξει ότι η ρύπανση του αέρα είναι αυτή που προκαλεί άμεσα τον αυτισμό, διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν σε περιοχές όπου οι εξατμίσεις των οχημάτων ρύπαιναν περισσότερο την ατμόσφαιρα, ήσαν αυτά που ήταν πολύ πιθανότερο να αναπτύξουν τη διαταραχή του αυτισμού, αντίθετα με όσα παιδιά ζούσαν σε περιβάλλον με καθαρό αέρα.

«Γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό ότι η ρύπανση του αέρα κάνει κακό στους πνεύμονές μας, ειδικά στα παιδιά. Τώρα αρχίζουμε να κατανοούμε με ποιό τρόπο η ρύπανση της ατμόσφαιρας μπορεί να επηρεάσει και τον εγκέφαλο», όπως είπε η Χίδερ Βολκ.

Προηγούμενες εργαστηριακές έρευνες έχουν δείξει ότι η εισπνοή των αιωρούμενων μικρο-σωματιδίων στον αέρα μπορεί να προκαλέσει σε φλεγμονή του οργανισμού και να κάνει ζημιά στον εγκέφαλο, ιδίως όταν βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης. Μέχρι πάντως να γίνουν νέες έρευνες, παραμένει αβέβαιο πόσο άμεση και ισχυρή είναι η σχέση ανάμεσα στη ρύπανση και τον αυτισμό.

Η Χ. Βολκ και οι συνεργάτες της, ήδη μελετούν πώς τα γονίδια που εμπλέκονται στον αυτισμό, μπορεί να επηρεαστούν από την έκθεση της εγκύου ή του μωρού στη ρύπανση του αέρα και, επίσης, κατά πόσο υπάρχουν άνθρωποι με γενετική προδιάθεση, που είναι πιο ευάλωτοι στις συνέπειες της ρύπανσης, άρα κινδυνεύουν περισσότερο από αυτισμό.

Ο αυτισμός καλύπτει ένα ευρύ φάσμα διαταραχών, από την πλήρη αδυναμία επικοινωνίας και τη νοητική καθυστέρηση στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, έως τα πιο ήπια συμπτώματα, όπως αυτά του συναφούς συνδρόμου Άσπεργκερ. Τα περιστατικά αυτισμού αυξάνονται κατά τα τελευταία χρόνια διεθνώς, όπως επίσης και οι σχετικές επιστημονικές έρευνες.

(πηγή: ikypros.com)

«Να σταματήσουμε να κλείνουμε τα μάτια και να απαλύνουμε ο ένας τον πόνο του άλλου» συμβουλεύει τους πιστούς στην ενορία του ο παπα-Στρατής, ο εφημέριος του Αγίου Γεωργίου στο Κεράμι της Καλλονής, στη Λέσβο. «Έφτασε πλέον ο καιρός που θα πρέπει να καταλάβουμε ότι, γύρω μας, υπάρχουν άνθρωποι. Δεν χωρούν δηλώσεις που να καταρρακώνουν αδύνατες κοινωνικές ομάδες» προειδοποιεί, και δίνει πρώτος το παράδειγμα έμπρακτης προσφοράς σε απελπισμένους πρόσφυγες και μετανάστες που καταφτάνουν στο νησί του.

Η είσοδος στην Ελλάδα μέσω Έβρου είναι πλέον πολύ δύσκολη και πολλοί αλλοδαποί ακολουθούν θαλάσσιες διαδρομές στην αναζήτησή τους για ασφάλεια και αξιοπρεπή επιβίωση. Μεγάλο τμήμα τους καταφθάνει στη Λέσβο, όπου ο παπα-Στρατής, ως επικεφαλής της ΜΚΟ Αγκαλιά, προσπαθεί να καλύψει κάποιες από τις βασικές ανάγκες τους. Η συνδρομή των κατοίκων της Καλλονής και των γύρω χωριών έχει αποδειχθεί ζωτικής σημασίας. Άλλωστε, «η τοπική κοινωνία στη Μυτιλήνη είναι ευαισθητοποιημένη», όπως εξηγεί ο παπα-Στρατής, «καθώς πολλοί άνθρωποι που μένουν εδώ έχουν έρθει από τη Μικρά Ασία και έχουν ζήσει το προσφυγικό ζήτημα».

«Βέβαια, δεν λείπουν και τα άτομα που είναι ακραία και δημιούργησαν τις προηγούμενες ημέρες την κατάσταση στο λιμάνι» προσθέτει αναφερόμενος στο περιστατικό επίθεσης με πέτρες σε αλλοδαπούς που διανυκτέρευαν εκεί. Μεταξύ τους, βρίσκονταν δύο έγκυες γυναίκες και παιδιά. «Ευτυχώς, όμως, άνθρωποι όπως οι δράστες της επίθεσης είναι ελάχιστοι, κι υπάρχει η μέριμνα να τους απομονώσουμε, να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι αυτό που κάνουν είναι λάθος και ότι οφείλουν να συμπεριφέρονται ανθρώπινα απέναντι σε ανθρώπους».

Για τον παπα-Στρατή, το φαινόμενο του ρατσισμού είναι ένα σύνθετο πρόβλημα. «Πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καταλάβει τι κάνουν» υποστηρίζει. «Εγώ θεωρώ ότι είναι θρασύδειλοι. Ξεσπούν σε ανήμπορους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν ανάγκη τη βοήθειά μας για να επιβιώσουν. Όμως εκείνοι προσπαθούν να βρουν τρόπους να τους κυνηγήσουν».

Ο ιερέας θυμίζει την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς Γαλάτες. «Ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ πάντες γαρ υμείς είς εστέ εν Χριστώ Ιησού» αναφέρει στο στίχο 28 του κεφαλαίου 3. «Δηλαδή, δεν πρέπει να ξεχωρίζουμε ούτε το μαύρο, ούτε τον Εβραίο, διότι είμαστε όλοι άνθρωποι του ίδιου Θεού» εξηγεί ο παπά-Στρατής. «Είμαστε όλοι κάτοικοι της γης, κατ’ εντολή του Θεού. Οι θρησκείες πρέπει να ενώνουν τους ανθρώπους, να τους διδάσκουν την αγάπη, την ειρήνη και τη συνύπαρξη όλων, χωρίς να διακρίνεται φύλο, φυλή, πατρίδα και θρησκεία. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή του, κι εμείς, ως άνθρωποι, όταν προσβάλουμε τον άνθρωπο, είναι σαν να προσβάλουμε τον ίδιο το Θεό. Εξάλλου, η ζωή μας είναι τόσο μικρή που είναι κρίμα να την περνάμε κάνοντας κακό».

Τα θύματα του ρατσισμού είναι οι πλέον ευάλωτοι, όπως επισημαίνει ο ιερέας. «Πρόκειται για ανθρώπους χαμηλής οικονομικής θέσης, τους οποίους πολλοί θεωρούν αδύναμους κρίκους και, λόγω της κατάστασής τους, βάλλονται πιο εύκολα. Ως άνθρωποι δεν θέλουν τίποτα. Δουλειά, ειρήνη, αξιοπρέπεια, αγάπη και λίγη στέγη ζητούν – τίποτα περισσότερο. Ό,τι ζητάμε κι εμείς για τον εαυτό μας, πρέπει να τα δώσουμε και στους άλλους, γιατί βρεθήκαμε σε μια χώρα όπου μέχρι τώρα μεγαλώσαμε με τα σπίτια μας, με τις δουλειές μας, με τα πάντα. Είμαστε οι τυχεροί της γης, η γενιά αυτή που μεγάλωσε κάπως πλούσια, και τώρα περνούμε σε μια κατάσταση, που είναι δυσκολότερη όσον αφορά στο βιοτικό επίπεδο. Όμως δεν έχουμε σκεφτεί ότι την επόμενη μέρα μπορεί να έχουμε έναν πόλεμο, παρά τους χιλιάδες πρόσφυγες που έρχονται απ’ όλα τα μήκη και πλάτη της γης για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Κλείνουμε τα μάτια και, μερικές φορές, ως κοινωνία αδιαφορούμε. Αν σταματήσουμε να αδιαφορούμε και σκεφτούμε ότι αυτή η κατάσταση μπορεί την επόμενη μέρα να είναι η δικιά μας, τότε πιστεύω ότι όλοι θα δώσουμε ένα χέρι βοηθείας ο ένας στον άλλο, και θα απαλύνουμε ο ένας τον πόνο του άλλου. Εξάλλου, δεν προσπαθούμε να φέρουμε την άνοιξη, ούτε να σώσουμε τον κόσμο. Αλλά ένα χαμόγελο και μια ελπίδα, μπορούμε να τα δώσουμε».

Παρακολουθήστε ένα μίνι ντοκιμαντέρ για τον παπα-Στρατή και τη δράση του στη Λέσβο, από το Γιώργο Κουβαρά για το Transit TV.

(πηγή: unhcr.gr)