paidevo.gr

της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ

Ένα ζευγάρι μαύρα δερμάτινα παπούτσια σχεδόν κάθε εβδομάδα αλλάζει κελί στις Φυλακές Ανηλίκων.

Πότε θα πάει στο δικαστήριο ο Arif; Πριν από τον Μουτσάν τον Τούρκο ή μετά;

Τα μαύρα παπούτσια θα τα φορέσει όποιος πάει στο δικαστήριο πρώτος. Καθαρίζονται, βουρτσίζονται και βάφονται για να συναντήσουν καθωσπρέπει την Δικαιοσύνη.

Είναι τα δανεικά παπούτσια της δικαιοσύνης

Στις Φυλακές Ανηλίκων του Αυλώνα ζουν 410 ανήλικοι την ίδια ώρα που οι Φυλακές μπορούν να αντέξουν όχι πάνω από 250 άτομα.

Πάμφτωχα παιδιά που, τι τραγική ειρωνεία, οι φυλακές ίσως και να είναι το μοναδικό τους στήριγμα. Εκεί πηγαίνουν δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο. Από κει κάποια παιδιά μπορεί να περάσουν και στο Πανεπιστήμιο.

Μέχρι πριν από λίγο καιρό ο ύπνος στις Φυλακές Ανηλίκων Αυλώνα γινότανε με βάρδιες. Δεν χωράγανε όλοι οι πιτσιρικάδες στα κρεβάτια. Κάποιοι έπρεπε να μείνουν ξύπνιοι.

Βαρδιούχος έχει διατελέσει και ο Πομάκος ο Arif. Μπήκε μέσα γιατί έκλεψε μια τσάντα με ένα κινητό και 150 ευρώ. Διαβάζω στην Εφημερίδα Ασωπός: “το θύμα της… μεγάλης αυτής ληστείας, στο οποίο μάλιστα επεστράφησαν τα κλεμμένα, ενημερώθηκε ότι αν στη μήνυση του ανέφερε και το ευτελές ποσό, το παιδί θα φορτωνόταν άλλα δύο χρόνια φυλακή. Κι εκείνο με ‘ελαφρά την καρδία’ συναίνεσε.

Ο ποινικός λαϊκισμός που αφήνει στο απυρόβλητο τους ισχυρούς με τις αρπαχτές των εκατομμυρίων ευρώ και καταδιώκει τον φτωχό και περιθωριακό σε όλο του το μεγαλείο”.

Ο έγκλειστος αριστούχος μαθητής του Λυκείου Ρ.Β από την Λιθουανία κατάφερε μέσα από τις φυλακές να πάρει το χάλκινο μετάλλιο σε διαγωνισμό της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, μία πολύ σημαντική διάκριση, όχι όμως και για το ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα που, έστω και με συνοδεία, δεν του επέτρεψε να παραλάβει το βραβείο του! Αντ’ αυτού το έκανε ο Λυκειάρχης του με δάκρια στα μάτια.

Κατόπιν οργανώθηκε στη φυλακή μια μικρή τελετή για τον ανήλικο κρατούμενο όπου του παραδόθηκε το βραβείο.

Σωφρονισμός ή τιμωρία;

Τιμωρία ή εκδίκηση;

“Πριν μπω στην φυλακή είχα γνωστούς που είχαν περάσει την πόρτα των ανηλίκων πριν από μένα. Μου είχαν πει πως η φυλακή δεν είναι τίποτα, ότι υπάρχει μέσα PLAY STATION, κινητά τηλέφωνα, αλκοόλ και άλλα διάφορα. Κατά την εισαγωγή μου στη φυλακή είδα από το πρώτο κιόλας λεπτό πράγματα που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να τα χωρέσει.

Όπως για παράδειγμα λόγω των άγραφων νόμων της φυλακής, όποιος καινούργιος μπαίνει μέσα στη φυλακή να ξυλοκοπείται από τους συγκρατούμενους του μέχρι τελικής πτώσης για να δουν οι συγκρατούμενοι αν την επόμενη μέρα θα τους καρφώσει στην αστυνομία. Αυτό ίσχυε μέχρι και πριν λίγα χρόνια, όποιος δεν είχε γνωστό κρατούμενο θα έτρωγε ξύλο, θα του έπαιρναν τα πράγματα (ρούχα, χρήματα από τον λογαριασμό, τηλεκάρτες, τσιγάρα) και όλα αυτά βέβαια με την διακριτική ανοχή της υπηρεσίας.

Μέσα στη φυλακή σιγά σιγά άρχισα να κάνω παρέες με διάφορους κρατούμενους διαφόρων εθνικοτήτων και διαφόρων αδικημάτων. Σιγά σιγά άρχισα να εγκλιματίζομαι περισσότερο και να θέλω να κάνω πιο πολλά παράνομα πράγματα όταν θα βγω έξω”, περιγράφει ένας πρώην κρατούμενος των Φυλακών Ανηλίκων του Αυλώνα που σήμερα –ενήλικος πια- εκτίει ποινή κάθειρξης 19 ετών για ένοπλη ληστεία, στην εφημερίδα των Κρατουμένων “ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΚΑΙ… ΕΜΕΙΣ” που εκδίδει το 2ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των Φυλακών Λάρισας.

Η μαρτυρία του κρατούμενου για το πόσο καλά “εκπαιδεύτηκε” στις φυλακές επιβεβαιώνεται από τα επίσημα στοιχεία: το ποσοστό εγκληματικότητας ενηλίκων κρατούμενων που έχουν εκτίσει ποινή ως ανήλικοι, αγγίζει το 40%!

(Πηγή: pheme.gr)

Επιστήμονες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έχουν σπεύσει στην περιοχή, προκειμένου να εξακριβώσουν τα αίτια.
Όλα τα παιδιά ήταν ηλικίας έως 7 ετών και εμφάνισαν αρχικώς υψηλό πυρετό και στη συνέχεια αναπνευστικά προβλήματα.
Όπως παραδέχτηκε σε κοινή δήλωσή του με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο Υπουργός Υγείας της Καμπότζης, Man Bunheng, 62 παιδιά που εισήχθησαν με συμπτώματα ίωσης στα νοσοκομεία της πρωτεύουσας Πνομ Πεν και της Σιέμ Ρεάπ, κατέληξαν μέσα σε 24 ώρες, ενώ μόνο το ένα κατάφερε να επιβιώσει! Τα αίτια της μυστηριώδους ασθένειας παραμένουν άγνωστα.
Τα συμπτώματα που μοιράζονταν τα θύματα του αγνώστου – μέχρι στιγμής- ιού ήταν έντονη εφίδρωση, υψηλός πυρετός, καθώς και νευρολογικές συσπάσεις των άκρων, όπως δήλωσε ο Dr. Nima Asgari, απεσταλμένος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας WHO στην Καμπότζη. Άγνωστη παραμένει όμως η ακριβής φύση του ιού (βακτηριδιακή, τοξικολογική ή ιογενής), καθώς και το αν πρόκειται για ήδη προϋπάρχοντα ιό σε μεταλλαγμένη μορφή, ενώ εκτιμάται ότι θα απαιτηθεί αρκετός χρόνος για τον ακριβή προσδιορισμό της νόσου.

(πηγή: aljazeera.com)

Η επιχείρηση έγινε σε 141 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Μια παγκόσμια αστυνομική επιχείρηση σε 141 χώρες επέτρεψε τον εντοπισμό εκατοντάδων παιδεραστών στο διαδίκτυο, ανακοίνωσε σήμερα η ομοσπονδιακή δικαστική αστυνομία της Αυστρίας.

Με την κωδική ονομασία Carole, η αστυνομική επιχείρηση που άρχισε πριν από σχεδόν ένα χρόνο, οδήγησε μόνο στην Αυστρία στον εντοπισμό 272 παιδεραστών που προέβαλλαν στο Ιντερνετ βίντεο πορνογραφικού υλικού με παιδιά.

Είναι η μεγαλύτερη επιχείρηση της αστυνομίας για την εξάρθρωση δικτύων παιδεραστίας στο διαδίκτυο που διεξάγεται στην Αυστρία και αναμφίβολα στον κόσμο.

Το σύνολο των πληροφοριών που συλλέχτηκαν και η μεγάλη ποσότητα των βίντεο που κατασχέθηκαν εξετάζονται από τις αστυνομίες των 141 χωρών.

(πηγή: 24h NewsRoom)

Μαρτυρίες ανηλίκων σχετικά με την κράτησή τους στη χώρα μας δίνει στη δημοσιότητα το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ), το οποίο συμμετέχει στην Παγκόσμια εκστρατεία κατά της κράτησης ανηλίκων «Κανένα Παιδί Πίσω από τα Κάγκελα – End Immigration Detention of Children», που συντονίζει η αυστραλιανή International Detention Coalition, και η οποία τον Ιούνιο εστίασε στην Ελλάδα.

Υποστηρίζοντας την παγκόσμια εκστρατεία, το ΕΣΠ δηλώνει ότι είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός νομικού πλαισίου για τον τερματισμό της κράτησης των παιδιών για παραβιάσεις της μεταναστευτικής νομοθεσίας, το οποίο θα στοχεύει στην προάσπιση των δικαιωμάτων και της ασφάλειάς τους. «Η κράτηση παιδιών, που ούτως ή άλλως αποτελούν μία ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα, συνιστά απόλυτη αποτυχία της υποχρέωσης στο σεβασμό, προστασία και φροντίδα των δικαιωμάτων των παιδιών και δεν μπορεί ουδέποτε να θεωρηθεί ότι είναι προς το συμφέρον τους. Οι καταστροφικές συνέπειες της κράτησης στην ψυχική και σωματική υγεία των παιδιών, έχουν τεκμηριωθεί πέρα από κάθε αμφισβήτηση», τονίζει η οργάνωση.

«Στην Ελλάδα έφτασα πριν ένα χρόνο και 10 μήνες μαζί με τους γονείς μου και τα 3 αδέλφια μου. Διασχίζοντας την θάλασσα φτάσαμε μάλλον στη Μυτιλήνη, δεν θυμάμαι καλά το όνομα. Εκεί μας κράτησαν μια εβδομάδα στη φυλακή, όπου οι συνθήκες ήταν πάρα πολύ άσχημες. Το μέρος ήταν πάρα πολύ βρώμικο και τα κρεβάτια μας ήταν χωριστά από τους γονείς μας. Τους βλέπαμε μόνο μια φορά την ημέρα που μας έβγαζαν στο προαύλιο για να κάνουμε βόλτα γύρω στις 10 το πρωί. Στη μία μας έδιναν φαγητό. Προσπαθήσαμε να φύγουμε από την Ελλάδα αλλά τα κατάφεραν μόνο οι γονείς μου και η αδελφή μου. Από τότε δεν τους έχω ξαναδεί ή ακούσει. Τώρα φροντίζω μόνος μου τον αδελφό μου που είναι 14 ετών. Εκείνος έχει «ροζ κάρτα», εμένα δεν μου δίνουν γιατί δεν έχω διαβατήριο. Τώρα φοβάμαι να κυκλοφορώ έξω γιατί μπορεί να με πιάσει η αστυνομία. Βγαίνω μόνο μια φορά την εβδομάδα για να ρωτήσω τον Ερυθρό Σταυρό μήπως έχει νεότερα για τους γονείς μου».

Ο Ν. είναι 17 ετών και 8 μηνών, όταν πήγε  στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες το αίτημά του ήταν να λάβει νομική βοήθεια για να γίνει δεκτό το αίτημα ασύλου του ίδιου και του αδελφού του από την Αστυνομία. Είχε ακούσει από συμπατριώτες του, αλλά το διαπίστωσε και ο ίδιος, ότι χωρίς παρέμβαση κάποιας μη κυβερνητικής οργάνωσης δεν θα τα κατάφερνε. Κατόπιν παρεμβάσεων μόνο ο μικρότερος αδελφός πήρε δελτίο αιτήσαντος αλλοδαπού, ενώ ο Ν. όχι. Του ζήτησαν διαβατήριο ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που να πιστοποιεί τα στοιχεία του. Κατά δήλωση των υπευθύνων, η άρνηση αυτή πιθανόν να οφείλεται στο γεγονός, ότι ο Ν. μοιάζει με ενήλικα γιατί είναι ψηλός. Αυτή τη στιγμή, εκφράζει την αγωνία για την πιθανή σύλληψή του. Δεν θέλει να αφήσει τον αδελφό του μόνο του.

«Είμαι 16 ετών, στην Ελλάδα ήρθα με την οικογένειά μου. Εδώ και 5 μήνες προσπαθούμε να μπούμε στην Πέτρου Ράλλη για να ζητήσουμε άσυλο. Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας αυτής με έπιασε η αστυνομία και με κράτησε περίπου 2 μήνες στη φυλακή. Εκεί έμενα στο ίδιο κελί μαζί με άλλες ενήλικες γυναίκες από την Αφρική. Καμία δεν ήταν στην ηλικία μου, καμία δεν μιλούσε την γλώσσα μου. Δεν με άφηναν να μιλάω πολύ στο τηλέφωνο. Σταμάτησα να τρώω. Δεν μ’ άρεσε το φαγητό εκεί και τους το έδινα».

Τα ερωτήματα που εγείρονται από τα περιστατικά αυτά είναι πολλά, τονίζει το ΕΣΠ. «Γιατί η πρόσβαση θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα διακριτικής μεταχείρισης; Γιατί η αστυνομία θέτει κριτήρια επιλεξιμότητας; Γιατί μια ΜΚΟ να αναγκάζεται να παρεμβαίνει στην διαδικασία για να καταφέρει να εξασφαλίσει το βασικό δικαίωμα ενός αιτούντα άσυλο; Γιατί να καταλήγει στο κρατητήριο ένα παιδί την ώρα που οι αρχές το εμποδίζουν να ζητήσει άσυλο; Υπάρχουν διαδικασίες πιστοποίησης της ανηλικότητας;».

Οι περιπτώσεις αυτές είναι δυο από τις εκατοντάδες περιπτώσεις ανηλίκων που αναφέρουν ότι αντιμετωπίζουν ζητήματα πρόσβασης. Η μη εφαρμογή του θεσμού της επιτροπείας για τους ανήλικους αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα αλλά και οι απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν έξω από την αρμόδια αρχή υποβολής αιτήματος ασύλου (τμήμα Αλλοδαπών), είναι δυο παράγοντες που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την ασφάλεια των ανηλίκων. Συγκεκριμένα, κάθε ανήλικος είναι υποχρεωμένος να φτάσει ξημερώματα Σαββάτου στο Αλλοδαπών, να στοιβαχθεί σε πλήθος αιτούντων, για να προσπαθήσει να είναι αυτός ανάμεσα στους 10 με 20 ανθρώπους που καταφέρνουν να υποβάλλουν αίτημα ασύλου εβδομαδιαίως. Μια διαδικασία που μπορεί να επαναλαμβάνεται για εβδομάδες.

Αδιαμφισβήτητος κίνδυνος τέτοιων πρακτικών είναι οι αυξημένες πιθανότητες σύλληψης, κράτησης αλλά και απέλασης ανηλίκων αλλοδαπών. Επίσης, ο αποκλεισμός τους από τη διαδικασία μπορεί να συνεπάγεται και τον αποκλεισμό τους από βασικά κοινωνικά δικαιώματα, όπως η πρόσβαση στην εκπαίδευση και την υγεία. Μόλις πολύ πρόσφατα, κατόπιν συνεχών οχλήσεων του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες αλλά και άλλων οργανώσεων, προς το Υπουργείο Υγείας και τον Συνήγορο του Πολίτη, επιτεύχθηκε η επίσημη κατοχύρωση (Εγκύκλιος 2, 02/05/2012) και  διασφάλιση της απρόσκοπτης πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας για όλους τους ανηλίκους, ασυνόδευτους ή μη για κάθε περίπτωση (έκτακτη ή μη) και ανεξάρτητα από το νομικό τους καθεστώς και γενικότερα την τυχόν έλλειψη νομιμοποιητικών εγγράφων. Παρ’ όλα αυτά το δικαίωμα αυτό παραμένει διεκδικήσιμο καθώς καθημερινά, είτε γραφειοκρατικοί λόγοι, είτε απλά η άγνοια των δημοσίων υπαλλήλων δημιουργούν προβλήματα και δυσκολεύουν την πρόσβαση των ανηλίκων στο σύστημα υγείας.

Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τις επιπτώσεις της κράτησης των ανηλίκων ιδιαίτερα όταν αυτή δεν συνοδεύεται από οποιαδήποτε πρόβλεψη για την άμεση προστασία και παραπομπή των ανηλίκων σε ειδικές μονάδες φιλοξενίας.  Με αυτόν τον τρόπο κάθε τέτοια κράτηση αποκτά «τιμωρητικό» χαρακτήρα, συνεχίζει η οργάνωση.

Το διπλό παράδοξο της κράτησης ανηλίκων  

Η προστασία των αιτούντων άσυλο ξεκινά από την δυνατότητα να έχουν πρόσβαση στην διαδικασία ασύλου. Αν και η ελληνική νομοθεσία (ΠΔ114/2010) προβλέπει όχι μόνο την απρόσκοπτη πρόσβαση, αλλά υποχρεούται να τη διευκολύνει,  στην πράξη τους παρεμποδίζει άμεσα και συστηματικά  να υποβάλουν το σχετικό αίτημά τους.

Μια από τις ευάλωτες ομάδες, που πλήττονται απ’ αυτήν την παρεμπόδιση πρόσβασης στην διαδικασία ασύλου είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι. Ένα πλέγμα διατάξεων από την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού του 1989, την Σύμβαση της Γενεύης του 1951   κατοχυρώνει την προστασία των ανηλίκων  αιτούντων άσυλο στο Διεθνές Δίκαιο. Το ΠΔ 220/2007 μάλιστα δεν διαχωρίζει ως προς την προστασία τους αιτούντες από τους μη αιτούντες   ανηλίκους.Το πρώτο παράδοξο είναι ότι  παρά την υπάρχουσα νομοθεσία κρατούνται ανήλικοι γενικά.

Και το δεύτερο παράδοξο είναι ανήλικοι, που θέλουν να ζητήσουν άσυλο και άρα προστατεύονται διπλά πρώτα σαν ανήλικοι και δεύτερον ως πρόσφυγες να συλλαμβάνονται «χωρίς χαρτιά» όταν οι ίδιες οι ελληνικές αρχές τους εμπόδισαν συστηματικά  να τα αποκτήσουν ενώ τα δικαιούνταν.

Οι παραβιάσεις των νόμων σ’ αυτήν την περίπτωση είναι και πολλές και αυτονόητες, τα κρατητήρια όμως είναι γεμάτα από παιδιά θύματα αυτού του διπλού παραδόξου.

(πηγή: tvxs)

Γράφει ο Δημήτρης Μάρδας, Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών ΑΠΘ, Πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς, Θεσσαλονίκης

Τι είναι οικονομική κρίση, πώς τη βλέπω, και τι προτείνω για να αντιμετωπιστεί». Αυτό το θέμα δόθηκε σε μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας του Συλλόγου των Γονέων και Κηδεμόνων, λίγο πριν το κλείσιμο των σχολείων.

Τα παιδιά, είτε με ένα ιδιαίτερο λογοτεχνικό, είτε με ένα περιγραφικό ή «τεχνικό» τρόπο κατέγραψαν τις σκέψεις τους, δίνοντας –άλλοτε με μια εντυπωσιακή αυστηρότητα, τόλμη και φαντασία και άλλοτε με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο– θέσεις που προκαλούν τουλάχιστον το ενδιαφέρον.

Στην άσκηση αυτή έλαβαν μέρος, όσα παιδιά και γονείς το επιθυμούσαν. Στην ΕΡΤ3 στην εκπομπή Ανιχνεύσεις, έχει προγραμματιστεί παρουσίαση των εν λόγω απόψεων από κάποια παιδιά, στην εκπομπή της Τετάρτης 4 Ιουλίου.

Ακολουθούν οι θέσεις-προτάσεις με το πιο δυνατό νόημα σε κάθε έκθεση, όλων των παιδιών που συμμετείχαν:

Εύα Τ. «Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε μια χώρα που είχε όλα τα καλά του κόσμου… Οι άνθρωποι ήταν γενναίοι, φιλόδοξοι και ευγενικοί… Ήταν εργατικοί. Σιγά-σιγά όμως άρχισαν να κλέβουν, να μην δουλεύουν και έγιναν άπληστοι. Οι πολιτικοί με τα δικά τους “κόλπα” ανάγκαζαν τους πολίτες να τους ψηφίζουν… Οι άλλες χώρες βλέποντας το χαμό που επικρατούσε άρχισαν να τους εκμεταλλεύονται γιατί τους ζήλευαν… Το χειρότερο όμως ήταν ότι μέσα τους ένιωθαν απαίσια εξαιτίας της αρρώστιας των πολιτικών για το χρήμα». Με αυτήν τη μικρή ιστορία, περιγράφω ακριβώς πως κατέληξε η Ελλάδα

Δέσποινα Γ. Κρίση, μια τόσο δα μικρή λεξούλα, μόλις δυο συλλαβών! Τη βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση… την παρατηρούμε στα πρόσωπα των γονιών των δασκάλων, των ανθρώπων γύρω μας. Προσπαθούμε να καταλάβουμε την αξία της, το μέγεθος της δύναμής της και πώς μπορεί να επηρεάσει τόσο, μα τόσο πολύ την καθημερινότητά μας… Η οικονομική κρίση δημιουργεί αβεβαιότητα και ανασφάλεια που επηρεάζει όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά… Πρέπει να γυρίσουμε στις παλιές αξίες μας. Να γεμίσουμε την ψυχή μας με αγάπη, το μυαλό μας με αισιοδοξία, και την καρδία μας με ελπίδα. Να στηρίξουμε έστω και με μια μικρή αγκαλιά τους δικούς μας ανθρώπους. Να μην αφήσουμε κανένα να τσακίζει το αύριό μας.

Δημήτρης Χ. Σήμερα για την κρίση φταίνε οι ανεξέλεγκτές δαπάνες, τα υπερβολικά δάνεια και ιδίως οι πολιτικοί, που τα προκάλεσαν… Η οικονομική κρίση μου προκαλεί μαύρα λυπητερά συναισθήματα. Εάν ζωγράφιζα ένα πίνακα με τα συναισθήματά μου, θα τον έβαφα μαύρο… Εκεί θα ζωγράφιζα επίσης έναν άστεγο άνθρωπο να ζητιανεύει και να κλαίει.

Παναγιώτης Π. H χώρας μας η Ελλάδα, αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα, που οδηγεί τους ανθρώπους σε απόγνωση… Η κυβέρνηση δεν έπαιρνε και δεν παίρνει αποφάσεις για να ξεφύγει η Ελλάδα από την κρίση. Βέβαια χωρίς καλούς συνεργάτες, μορφωμένους, έξυπνους, δίκαιους και τίμιους δε γίνεται δουλειά… Να βρεθούν δουλειές για τους μορφωμένους νέους που φεύγουν στο εξωτερικό, γιατί αυτοί είναι η ελπίδα μας, επιτέλους δικαιοσύνη, τιμωρίες στους παραβάτες.

Κωνσταντίνος Μ. Σε λίγο θα είμαστε άστεγοι και θα παρακαλάμε τους αστυνομικούς να μας βάλουν φυλακή για να έχουμε φαγητό να φάμε και να έχουμε στέγη… Το κυριότερο είναι ότι έχουμε τους πιο χάλια πολιτικούς στο σύμπαν, που αντί να κάνουν καλύτερα τα πράγματα τα έκαναν χειρότερα.

Πρωτέας Μ. Κρίση σημαίνει φτώχεια, ανεργία, οι άνθρωποι να μην μπορούν να αγοράσουν πράγματα για να ζήσουν… Αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός, θα έπαιρνα κάποιους άνεργους στο γραφείο μου να δουλεύουν με χρήματα που έχω από το κράτος. Μετά από λίγους μήνες όμως, θα προσπαθούσα να τους βρω δουλειά στα μαγαζιά. Αυτός είναι ο στόχος, να έχει κάποιος δουλειά στην αγορά.

Όλγα Π. Την κρίση… τη βλέπουμε την ακούμε, κι όμως αυτήν την απαγορευμένη λέξη κανένας δεν πίστευε ότι θα τη χρησιμοποιούμε τόσο συχνά… Άνθρωποι έξω πεινάνε, άλλοι είναι άρρωστοι και δεν έχουν χρήματα για φάρμακα, γίνονται συσσίτια για τους άστεγους! Εδώ μας έφεραν αυτοί οι ανίκανοι που κόβουν συνέχεια μισθούς για να καταφέρουν να πληρώσουν τα χρέη τους!!! Όμως αυτά τα χρέη δεν πρόκειται να ξεχρεωθούν ποτέ. Είμαι παιδί, αυτό όμως δε μ’ εμποδίζει να πω τη γνώμη μου σε αυτό που βλέπω, που βιώνω και που όλοι μας συζητάμε πολύ έντονα.

Τζούλια Β. Η κρίση είναι μια λέξη, η οποία δεν ξέρουμε τι σημαίνει και για να πούμε την αλήθεια ούτε οι πολιτικοί ξέρουν τι σημαίνει, γιατί άμα ήξεραν τι σημαίνει θα είχαν κάνει κάτι… Η κυβέρνησή μας βάζοντας χαράτσια νομίζει ότι θα σώσει την Ελλάδα. Όχι όμως μόνο δεν τη σώζει αλλά την καταστρέφει, γιατί οι άνθρωποι άμα δεν έχουν να φάνε φεύγουν σε άλλες χώρες και έτσι απλά καταστρέφουμε την Ελλάδα.

Στέλλα Κ. Η οικονομική κρίση… είναι μια αλυσίδα που εάν σπάσει ο ένας κρίκος θα σπάσουν και οι υπόλοιποι… Το κράτος αυξάνει τους φόρους για περισσότερα έσοδα, με αποτέλεσμα οι πολίτες να αδυνατούν να τους πληρώσουν. Έτσι το κράτος δεν έχει αρκετά έσοδα… Το κράτος δεν έχει χρήματα να δώσει στους δανειστές κι έτσι αναγκάζεται να μειώσει μισθούς και συντάξεις. Όλα αυτά είναι μια αλυσίδα που σπάει σιγά-σιγά, κρίκος-κρίκος.

Κωνσταντίνος Μ. Οικονομική κρίση είναι ένα πρόβλημα στην μελλοντική μου ζωή και την παρούσα μου ζωή… Τέλος πάντων ας μπούμε στο ψητό. Λέω καλύτερα, να πάρουμε τα λεφτά που μας χρωστά η Γερμανία, να ξεπληρώσουμε αυτούς που δανειστήκαμε και να διαχειριστούμε καλά και σοφά τα λεφτά μας για να φτιάξουμε μια νέα Ελλάδα. Τέλος!!!

Μαριλίζα Π. Λοιπόν θα σας εκμυστηρευτώ πώς τη βλέπω εγώ (την κρίση) από τη σκοπιά των παιδιών. Τα παιδιά στην ηλικία 1-14 χρόνων υποφέρουν γιατί στερούνται τα παιγνίδια, το φαγητό, τις γνώσεις που χρειάζονται για να φτιάξουν γερά θεμέλια για το μέλλον. Ενώ οι ηλικίες των 15-35… δε βρίσκουν δουλειά αγχώνονται… και το πιο σημαντικό χάνουν την εμπιστοσύνη προς τους συνανθρώπους μας, γιατί μ’ αυτά που ακούνε δεν ξέρουν ποιον να πρωτοπιστέψουν… Έχω την αίσθηση ότι το κράτος κοροϊδεύει όλους του Έλληνες.

Αναστασία Μ. Δε θα πρέπει να ανησυχούμε, γιατί υπάρχουν λύσεις σε όλα αυτά… Αν εκμεταλλευόμασταν το γεωγραφικό πλούτο μας, τις καταγάλανες θάλασσες και τη σημαντική ιστορία μας, θα μπορούσε ο παράγοντας του τουρισμού να γεμίσει τα ταμεία του κράτους. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί παράγοντες… όμως ένα παιδί δε θα μπορούσε να δώσει λύσεις για όλα αυτά. Γι’ αυτό καλό θα είναι η κυβέρνηση να σκεφτόταν λίγο περισσότερο.

Κυριακή Μ. Η οικονομική κρίση πολλές φορές δεν πάει μόνη της. «Συνοδεύεται» και από την ηθική αλλά και από την κοινωνική κρίση. Κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να κόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις από αυτούς που παίρνουν μεγάλους μισθούς και συντάξεις και όχι από αυτούς τους ανθρώπους που δουλεύουν σαν τα σκυλιά… Τα παιδία νιώθουν άσχημα και νομίζουν ότι φταίνε αυτά.

Χαράλαμπος Π …Λοιπόν, αυτά που πρέπει να κάνουμε είναι να μην σπαταλάμε χρήματα για πράγματα που επιθυμούμε, παρά μόνο για τα αναγκαία. Δε χρειάζεται να ζητάμε τα πάντα. Να προσπαθούμε να μη θέλουμε όλο και περισσότερα για να μην φέρνουμε τους γονείς μας σε δύσκολη θέση… Όλοι να είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι, ότι κάποτε θα φύγουμε από την οικονομική κρίση.

Θοδωρής Κ. Υπάρχουν πολλά είδη κρίσεων… Η πιο σημαντική κρίση είναι η κρίση ηθικών αξιών. Κάποιοι άνθρωποι εκμεταλλεύονται άλλους ανθρώπους. Αυτοί είναι οι πολιτικοί. Οι πολιτικοί φτιάχνουν ομάδες και τις κάνουν για το συμφέρον τους, δηλαδή νοιάζονται μόνο για τον εαυτόν τους.

Βαγγέλης Γ. Η κρίση είναι για μένα μια μαύρη σελίδα της ιστορίας της χώρας που θα ξεπεραστεί σύντομα. Με στεναχωρεί πολύ το γεγονός που χιλιάδες άνεργοι αναγκάζονται να μεταναστέψουν γα να βρουν δουλειά… Μερικοί άνθρωποι για να σωθούν από τα χρέη τους αυτοκτονούν. Αυτό που κάνουν είναι τραγικό. Δεν έχω καταλάβει γιατί το κάνουν, γιατί τα χρέη θα γυρίσουν στα παιδιά τους και από τα παιδιά στα εγγόνια τους και ούτω καθεξής. Δε γίνεται να αυτοκτονούν όλες οι γενιές της οικογένειας αυτής αν δεν έχει να ξεπληρώσει τα χρέη της.

Μελίνα Ο. Ένας «ένοχος» o οποίος ευθύνεται για την οικονομική κρίση είναι οι πολιτικοί. Δύο από τα «εγκλήματα» τους είναι η σπατάλη και οι φόροι… Το πρόβλημα που μας απασχολεί είναι η αδικία στους φόρους. Όταν όλα γίνουν δίκαια από τους πολιτικούς, τότε υπάρχουν πολλοί τρόποι να βγάλουμε χρήματα… Όμως πιστεύω ότι η πιο σημαντική λύση στην οικονομική κρίση είναι η παιδεία, διότι αν καλλιεργηθεί σωστά, η δική μας η γενιά θα παίρνει πιο σωστές αποφάσεις. Θα ψηφίζουμε πιο σωστά και όχι με βάση το δικό μας συμφέρον αλλά με βάση το συμφέρον της χώρας μας.

Θεοχάρης Τ. Η Γερμανία μας χρωστά πάρα, μα πάρα πολλά λεφτά. Άρα αν δεν μας τα δώσει, τότε εμείς οι Έλληνες έχουμε τεράστιο οικονομικό και χρηματικό πρόβλημα, αλλά κάτι πρέπει να κάνουμε γιατί… η κρίση δεν είναι καθόλου καλό πράγμα.

Χρήστος Θ. Η Ελλάδα θα πρέπει να γυρίσει λίγο στα παλιά χρόνια και να εκμεταλλευτούμε ό,τι έχουμε. Δηλαδή να μην εισάγουμε προϊόντα από άλλες χώρες αφού τα έχουμε στην Ελλάδα. Ακόμα το κράτος να δίνει ένα κεφάλαιο σε ένα πολίτη για να ανοίξει δικιά του επιχείρηση… Εγώ βλέπω την κρίση σαν έναν εφιάλτη που γίνεται πραγματικότητα.

Στέλιος Δ. Ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστεί η κρίση είναι να είμαστε ενωμένοι, να μην αφήνουμε τη στεναχώρια και την απελπισία να μας χωρίσουν, να αλληλοστηριζόμαστε… Επίσης πρέπει να μπούμε δυναμικά στο εμπόριο και ορισμένα στοιχεία (άνεμος, νερό , ήλιος) να τα αξιοποιήσουμε με το σωστό τρόπο. Πρέπει να βρούμε νέες καλλιέργειες και να τις εξάγουμε.

Γιάννης Μ. Εγώ όταν σκέπτομαι την κρίση έχω ένα συναίσθημα αγωνίας για το τι θα γίνει στο μέλλον… Θα πρότεινα στους κύριους που έχουν πιο μεγάλη δύναμη από άλλους ανθρώπους δηλαδή τους πολιτικούς, να βοηθήσουν και αυτοί στο να γίνει καλύτερη η Ελλάδα δηλαδή μην βάζουν μόνο σε εμάς φόρους, αλλά να πληρώνουν και οι ίδιοι φόρο… γιατί έτσι θα σωθεί η Ελλάδα.

Θεοφάνης Φ. Για να ξεπεραστεί (η κρίση) μπορούμε να εξάγουμε ελληνικά προϊόντα, όπως το ούζο και τη φέτα. Να διαφημίσουμε την Ελλάδα σε άλλες χώρες γιατί είναι όμορφή και έχει πολλά αρχαία. Να παράγουμε στην Ελλάδα τα προϊόντα που χρειαζόμαστε και να μην τα παίρνουμε από το εξωτερικό γιατί… τα λεφτά της Ελλάδας θα φεύγουν έξω, ενώ αν τα παράγουμε εμείς θα μείνουν στην Ελλάδα.

Κίκα Χ. Αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός ή βουλευτής σίγουρα δε θα έκανα αυτά που κάνουν οι τωρινοί βουλευτές και πολιτικοί… Οι οικονομικά αδύναμοι να πληρώνουν φόρους ανάλογα με το εισόδημά τους και οι πιο πλούσιοι το ίδιο. Γιατί τώρα συμβαίνει το αντίθετο.

Θοδωρής Τ. Οι δυο κυριότερες αιτίες της οικονομικής κρίσης είναι η ανικανότητα των πολιτικών μας και η φοροδιαφυγή. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε για τη φοροδιαφυγή είναι να ζητάμε απόδειξη, έστω και για μικρά ποσά… Όσο για το θέμα της ανικανότητας των πολιτικών μας, θα πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά στις εκλογές.

Σοφία Χ. Αυτός που την άρχισε να τη σταματήσει γιατί η κρίση φέρνει αναστάτωση στους ανθρώπους… Οι πολιτικοί, ο δήμαρχος δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να σταματήσουν την αναστάτωση. Ελπίζουν όμως ότι οι επόμενες γενιές θα τη σταματήσουν. Τη ζωή ο θεός μας την έδωσε όχι για να στεναχωριόμαστε άλλα για να τη χαιρόμαστε!!!

Αναστάσης Λ. Η οικονομική κρίση είναι δύο πράγματα: Το ένα είναι το ότι δεν κινείται το χρήμα και το δεύτερο είναι η κρίση των ηθικών αξιών… Οι δανειστές μας ζητάνε να ξεπληρώσουμε τα δάνεια που πήραμε πολύ γρήγορα, όμως το κράτος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει, με αποτέλεσμα το κράτος να αυξάνει κι άλλο τους φόρους και να κόβει κι άλλο τους μισθούς και τις συντάξεις. Για να ξεπεραστεί η κρίση προτείνω… να δώσουμε ευκαιρίες σε νέους επιχειρηματίες, να εξάγουμε προϊόντα, να δώσουμε έμφαση στην ανάπτυξη του τουρισμού, και να μειωθούν λίγο οι φόροι.

Χρήστος Σ. Την οικονομική κρίση τη συναντάμε κάθε μέρα στη ζωή μας. Κάθε μέρα βλέπουμε άστεγους. Μερικοί από αυτούς είχαν μια δουλειά και ένα σπίτι. Όταν τους απέλυσαν δεν είχαν να πληρώσουν φόρους και δάνεια και γι’ αυτό τους πήραν το σπίτι.

Γιάννης Χ . Όσο για το ποιος έφταιξε που φθάσαμε σε αυτό το σημείο, νομίζω ότι είναι οι λανθασμένες αποφάσεις των ίδιων μας των εαυτών. Τα προηγούμενα χρόνια ξοδεύαμε χρήματα για ανούσιους λόγους και κανείς δε σκεφτόταν ότι κάποτε θα φθάναμε σε «αδιέξοδο».

Σίμος Μ. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να πληρώσουν τους φόρους, αλλά πάντα προσπαθούν για το καλύτερο. Οι πολιτικοί μας όμως δεν κάνουν τίποτα, γι’ αυτό μας λένε όλο ότι θα φύγει η οικονομική κρίση, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Τώρα, πρέπει να τους εμπιστεύομαι ή δεν πρέπει να τους εμπιστεύομαι; Επειδή εγώ είμαι νέος άνθρωπος, είμαι πολύ λυπημένος και θαυμάζω τους πολίτες και τους γονείς μου. Για μένα, ελπίζω να βρω μια δουλειά και νομίζω ότι σε μερικά χρόνια θα φύγει η οικονομική κρίση.

Βασίλης Σ. Φαίνεται σαν να μη με νοιάζει, γιατί είμαι ένα απλό παιδί, όμως (την κρίση) την καταλαβαίνω γιατί βλέπω τον κόσμο σε τι δύσκολη θέση βρίσκεται… Για να την αντιμετωπίσουμε θα έλεγα, κάθε άνθρωπος να ξοδεύει πιο λίγα λεφτά και να μην πηγαίνει κάθε ημέρα βόλτα. Έτσι εγώ θα αντιμετώπιζα την κρίση.

Δημήτρης Ν. Όλοι προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα… με το λάθος τρόπο όμως. Εγώ έχω τη λύση: Αν για κάποιο διάστημα κατεβάζαμε τους φόρους και τις τιμές των προϊόντων πρώτης ανάγκης, τότε οι έμποροι που θα πουλάνε αυτά τα προϊόντα θα βγάζουν λεφτά για να ζήσουν και οι αγοραστές θα έχουν ότι χρειάζονται. Επομένως, οι έμποροι δε θα αναγκάζονται να απολύουν το προσωπικό τους και οι υπάλληλοι θα έχουν λεφτά για να ζήσουν.

(πηγή: thebest.gr)

Της Ελένης Μαϊλη

Τι είδους πολιτική είναι αυτή που καταδικάζει τους πιο ανήμπορους ανθρώπους, αυτούς που η επιβίωσή τους εξαρτάται άμεσα από τη θεραπεία, άτομα με αναπηρία – ακόμη και μικρά παιδιά – στην εξαθλίωση ή ακόμη και στο θάνατο;

Αυτό το εύλογο ερώτημα – που αυθόρμητα όλους έχει απασχολήσει – πρέπει να θέσει κάθε εργαζόμενος, κάθε λαϊκός άνθρωπος, κάθε ανάπηρος και χρονίως πάσχων και να απαντήσει με πολιτικούς όρους.

Η κατάσταση για τα άτομα με αναπηρία, τους χρονίως πάσχοντες και τις οικογένειές τους έχει φτάσει πλέον στο απροχώρητο. Το ζήτημα μπαίνει ωμά: Όποιος έχει λεφτά έχει και θεραπεία. Οι υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας, τα φάρμακα, οι εξετάσεις, τα θεραπευτικά υλικά παρέχονται στον καθένα ανάλογα με το «πορτοφόλι» του.

Από τη λειτουργία του ΕΟΠΥΥ το Γενάρη του 2012 οι ανάπηροι και οι χρονίως πάσχοντες πληρώνουν για θεραπείες, θεραπευτικά υλικά, φάρμακα και δεν παίρνουν πίσω τα χρήματα. Δίνουν εκατοντάδες ή χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα και η μάχη για να βρουν τα χρήματα, ώστε να ζήσουν, είναι καθημερινή.

Την ίδια ώρα ο κανονισμός παροχών του ΕΟΠΥΥ έχει πετσοκόψει τις ήδη αναντίστοιχες με τις ανάγκες παροχές. Τι θα κάνει ο νεφροπαθής που έχει ανάγκη από αιμοκάθαρση αν δεν έχει τα εκατοντάδες ευρώ το μήνα που απαιτούνται μόνο για τη μετακίνησή του στις Μονάδες Τεχνητού Νεφρού; Θα πεθάνει. Τι θα κάνει ο παραπληγικός αν δεν έχει χιλιάδες ευρώ το μήνα για επιθέματα, καθετήρες, αλοιφές, βιταμίνες; Θα υποφέρει, θα σαπίζει το κορμί του, ενώ υπάρχουν δυνατότητες για βελτίωση.

Ταυτόχρονα, τα προνοιακά επιδόματα έχουν καθυστερήσει μήνες να καταβληθούν, ενώ περνούν πολλοί μήνες μέχρι να ανανεωθεί το ποσοστό αναπηρίας τους από τα ΚΕΠΑ και πρέπει να επιβιώσουν χωρίς σύνταξη και ανασφάλιστοι! Υπάρχουν άνθρωποι με ανίατες ασθένειες (π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας, μεσογειακή αναιμία, καρκίνο) που δανείζονται από άλλους ασθενείς τα φάρμακά τους… Σε αυτό το σημείο έχουν φτάσει χιλιάδες άνθρωποι.

Σε μια εποχή που η επιστήμη και η τεχνολογία κάνουν άλματα και υπάρχει πληθώρα ειδικευμένου επιστημονικού και άλλου δυναμικού που κάθεται σπίτι του χωρίς αντικείμενο δουλειάς.

Η αιτία για όλα αυτά είναι η δράση των επιχειρηματικών ομίλων σε Υγεία, Πρόνοια και Φάρμακο και επιπλέον οι παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και πρόνοιας επιβαρύνουν τα ασφαλιστικά ταμεία, αντί να χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από το κράτος και να έχουν όλοι πρόσβαση δωρεάν, χωρίς προϋποθέσεις. Είναι αυτονόητο πως όταν πρόκειται για θέμα Υγείας, δεν χωράει ζήτημα ποιος «έχει», ποιος είναι ανασφάλιστος, άπορος, άνεργος κλπ. Οτιδήποτε άλλο βοηθά τη βαρβαρότητα.

Ο άμεσος στόχος πάλης για όλους τους εργαζόμενους, τις λαϊκές συσπειρώσεις, τους συνταξιούχους, τα ΑμεΑ και τις οικογένειές τους είναι να χρηματοδοτηθούν γενναία ο ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία από την κρατική χρηματοδότηση. Όμως όλους πρέπει να τους απασχολήσει, ως πότε η Υγεία, το Φάρμακο, η Πρόνοια θα πωλούνται και θα αγοράζονται;

Αυτό θα σημαίνει διαρκής αφαίμαξη των νοσοκομείων, του ΕΟΠΥΥ, του λαού, από τους επιχειρηματικούς ομίλους που πουλούν υπηρεσίες, υλικά, φάρμακα, μηχανήματα.

Η Υγεία, το Φάρμακο, η θεραπεία είναι κοινωνικό δικαίωμα και καμία επιχειρηματική δράση δε χωράει, διότι στερεί τη ζωή.

(ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης)

Έκθεση-σοκ του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Προσφύγες περιγράφει τις συνθήκες κράτησης των ασυνόδευτων ανήλικων μεταναστών στον Έβρο

Ρεπορτάζ: Γιάννης Παπαδόπουλος

Όποιο παιδί δεν έβρισκε κουκέτα ξάπλωνε στο πάτωμα, σε στρώμα από χαρτόνια, πλάι στα λύματα της χαλασμένης αποχέτευσης, ή διανυκτέρευε στο διπλανό κελί, μαζί με τους ενήλικες. Επί ένα χρόνο ομάδα της μη κυβερνητικής οργάνωσης του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες κατέγραψε τις συνθήκες κράτησης των ασυνόδευτων ανήλικων μεταναστών στο Φυλάκιο Έβρου και συμπέρανε ότι για τις αρμόδιες αρχές τα παιδιά ήταν μια «ανεπιθύμητη ευθύνη».

Πάνω από 500 ανήλικοι κρατήθηκαν στο ειδικό κέντρο από τον Μάρτιο του 2011 μέχρι τον Μάρτιο του 2012, σύμφωνα με την έκθεση η οποία δόθηκε αυτές τις ημέρες στη δημοσιότητα. Έφηβοι οι περισσότεροι, με καταγωγή κυρίως από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν πέρασαν μόνοι τους στην Ελλάδα αναζητώντας συγγενικά τους πρόσωπα στη χώρα μας ή σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Ελάχιστοι επιθυμούσαν να διεκδικήσουν άσυλο στην Ελλάδα. Κάποιοι είχαν για συγγενείς αναγνωρισμένους πρόσφυγες οι οποίοι όμως αγνοούσαν τη νόμιμη -και ασφαλή- οδό μεταφοράς των παιδιών. Ήξεραν μόνο τις διαδρομές των κυκλωμάτων διακίνησης. Διασχίζοντας τα ελληνοτουρκικά σύνορα οι ασυνόδευτοι ανήλικοι που συνελήφθηκαν κρατήθηκαν σε δομές που δεν επαρκούσαν για τους αριθμούς τους και συχνά παρέμειναν εκεί για αρκετές εβδομάδες -ή μήνες- καθώς δεν υπήρχε η δυνατότητα άμεσης φιλοξενίας τους σε ειδικά κέντρα.

Σε μια από τις επισκέψεις της, στις 11 Ιουλίου 2011 η εξαμελής αποστολή του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες μέτρησε 116 παιδιά. Τα 65 από αυτά βρίσκονταν εκεί από τα τέλη Μαΐου. Το κελί τους κανονικά χωρούσε 40 ανθρώπους. «Τα παιδιά κρέμονται από τα κάγκελα όλα μαζί σπρώχνοντας το ένα το άλλο για να πάρουν αέρα», γράφουν τα μέλη της αποστολής. «Τα μικρότερα δεν μπορούν να φτάσουν στα κάγκελα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας κάθονται ανά πέντε στις κουκέτες καθώς δεν υπάρχει χώρος να σταθούν. Η λύση που δόθηκε ήταν να μοιραστούν κάποια στο διπλανό κελί με τους ενήλικες». Τον περασμένο Μάρτιο το κέντρο κράτησης έκλεισε για ανακαίνιση και οι συνθήκες έχουν βελτιωθεί αισθητά σύμφωνα με τους παρατηρητές μη κυβερνητικών οργανώσεων. Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες οι εγκαταστάσεις δέχονται και πάλι μετανάστες.

Η εικόνα όμως ήταν διαφορετική πριν από το Μάρτιο. Τα μέλη της αποστολής του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες παρατήρησαν ότι το κελί -ειδικά τον προηγούμενο χρόνο- καθαριζόταν σπάνια και δεν υπήρχε πρόσβαση σε πόσιμο νερό παρά μόνο από τη βρύση της τουαλέτας. Ένας γιατρός, μία ψυχολόγος και μία κοινωνική λειτουργός -μόνο τις εργάσιμες ημέρες και ώρες- δεν επαρκούσαν για όλους τους κρατουμένους (ενήλικες και ανήλικοι έφταναν τουλάχιστον τους 450). Οι ανήλικοι υπέφεραν, σύμφωνα με τα μέλη της αποστολής σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι οι ενήλικες, από δερματίτιδες, κρυολογήματα, πυρετούς, γαστρεντερίτιδες και παρεμφερή νοσήματα. Αρκετά παιδιά τραύλιζαν, είχαν αϋπνίες ή αυτοτραυματίζονταν. Κάποια ξέσπαγαν σε ανεξέλεγκτα κλάματα, άλλα επέλεγαν την απόλυτη σιωπή. Μέχρι τον περασμένο Σεπτέμβριο το παιδιά δεν προαυλίζονταν. Κρατούνταν στο ίδιο σκοτεινό κελί. Από τότε άρχισε να ισχύει υποχρεωτική έξοδός τους στο προαύλιο για 15 λεπτά καθημερινά και τα μέλη της μη κυβερνητικής οργάνωσης διαπίστωσαν βελτίωση στη διάθεση των ανηλίκων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που καταγράφονται οι συνθήκες κράτησης των ασυνόδευτων ανήλικων μεταναστών στο Φυλάκιο. Την περίοδο 19- 27 Ιανουαρίου 2011 εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων είχαν γράψει σε αντίστοιχη έκθεσή τους: «Δεν λαμβάνονται ειδικά μέτρα για τα βρέφη, τα μικρά παιδιά και τους ανηλίκους -καθόλου γάλα, επιπλέον τροφή ή δραστηριότητες- για να βελτιώσουν τις φριχτές συνθήκες. Όλοι αντιμετωπίζονται το ίδιο- σαν φυλακισμένα ζώα».

Μέσα στα 200 κορυφαία ιδρύματα του κόσμου φιγουράρουν και πέντε ελληνικά πανεπιστήμια, σύμφωνα με τους Διεθνείς Πίνακες Κατάταξης Πανεπιστημίων της QS κατά ειδικότητα για το 2012.

Πρόκειται για παγκόσμια έρευνα, τη μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, η οποία συγκρίνει 600 πανεπιστήμια από 27 χώρες στον κόσμο σε 29 κλάδους ανά ειδικότητα.

Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο κατατάσσεται ανάμεσα στα κορυφαία 200 Ιδρύματα σε πέντε ειδικότητες:

Στατιστική, μηχανολογία, ηλεκτρολογία, μηχανική και χημική.

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Πανεπιστήμιο Πατρών, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών αναδεικνύονται επίσης σε τουλάχιστον μία από τις ειδικότητες.

Διαβάστε για τον Στρατή Εγγλέζο από τη Λέσβο, ο οποίος αν και τυφλός ε γενετής πήρε 20 σε όλα τα μαθήματα της Θεωρητικής Κατεύθυνσης

Πολλοί ήταν οι μαθητές και οι μαθήτριες που ξεχώρισαν στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις, ωστόσο η περίπτωση του Στρατή Εγγλέζου χρήζει ιδιαίτερης αναφοράς, αφού πρόκειται για ένα τυφλό εκ γενετής παιδί που πήρε 20 σε όλα τα μαθήματα!

Ο 18χρονος εξετάστηκε στη Θεωρητική Κατεύθυνση ως ειδική κατηγορία ξεχωριστά από τους συμμαθητές του και αρίστευσε. Πλέον ετοιμάζεται για την μετακόμιση στη Θεσσαλονίκη, όπου θα σπουδάσει στο Παιδαγωγικό τμήμα του Αριστοτελείου πανεπιστημίου.

“Όσοι έχουμε προβλήματα όρασης, δε δίνουμε Πανελλαδικές. Εξετάστηκα σε τέσσερα θέματα στο κάθε μάθημα, ίδια με τους άλλους στα μαθήματα τα ενδοσχολικά και διαφορετικά, αλλά ίδιας δυσκολίας, στα μαθήματα της Κατεύθυνσης. Δυσκολεύτηκα περισσότερο στα Λατινικά, αφού είναι στην ουσία μια ξένη γλώσσα που έπρεπε να μάθω εξ ακοής και ήταν ένα μάθημα που από πέρυσι που το ξεκίνησα, μου φάνηκε δύσκολο” δήλωσε στην εφημερίδα Εμπρός ο Στρατής.

Της Βίκυς Κουρλιμπίνη

Έκκληση προς το νέο υπουργό υγείας Ανδρέα Λυκουρέντζο για την άμεση επαναλειτουργία του καρδιοχειρουργικού τμήματος του νοσοκομείου Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» απευθύνουν οι γιατροί. Το μοναδικό δημόσιο παιδοκαρδιοχειρουργικό κέντρο παραμένει κλειστό από περασμένο Οκτώβριο και όλα τα περιστατικά προωθούνται προς το Ωνάσειο.

Ήδη ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών έχει λάβει πολλές επιστολές από γονείς παιδιών που πάσχουν από συγγενείς καρδιοπάθειες, στις οποίες αποτυπώνεται η κρισιμότητα της κατάστασης. Στο νοσοκομείο Ωνάσειο, το οποίο διαθέτει το συγκεκριμένο τμήμα, υπάρχει μεγάλη  λίστα αναμονής στα χειρουργεία, γεγονός που καθιστά ανέφικτη την αποκατάσταση της υγείας των παιδιών.

Μάλιστα οι γονείς έχουν ήδη καταθέσει μηνυτήρια αναφορά ενώπιον της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών, διότι η διακοπή της λειτουργίας του συγκεκριμένου τμήματος συντέλεσε στο θάνατο παιδιών, τα οποία έπασχαν από καρδιακά νοσήματα και ο λόγος δεν ήταν άλλος όπως καταγγέλλουν, παρά η έλλειψη ασφαλιστικής κάλυψης του τέκνου και η οικονομική αδυναμία τους να καλύψουν τα έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και νοσηλείας σε  ιδιωτικό νοσοκομείο.

Οι γιατροί απευθύνουν έκκληση προς τον Α. Λυκουρέντζο να εξετάσει το ζήτημα και να επαναλειτουργήσει το καρδιοχειρουργικό τμήμα του νοσοκομείου Παίδων, για να σταματήσει η ταλαιπωρία γονέων και ασθενών. «Οι ολέθριες καθυστερήσεις στην αντιμετώπιση καρδιοπαθών παιδιών, λόγω του κλεισίματος του παιδοκαρδιοχειρουργικού κέντρου, αποτυπώνονται στο θάνατο τεσσάρων βρεφών που βρίσκονταν για μήνες σε λίστα αναμονής για να χειρουργηθούν στο Ωνάσειο» τονίζει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή του ο Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας.

(πηγή: capital.gr)

H συρροή περιστατικών ελονοσίας στην Ελλάδα, οδήγησε στην απόφαση μιας ολοκληρωμένης ανταπόκρισης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Μετά την επανεμφάνιση αυτής της «ξεχασμένης» εδώ και 40 χρόνια ασθένειας στην Ελλάδα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα άρχισαν να υποστηρίζουν το Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) με στόχο την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου δράσης για την αντιμετώπιση της ελονοσίας.

Οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Σπάρτη και στον Έβρο σε συνεργασία με το ΚΕΕΛΠΝΟ και τις τοπικές αρχές έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν προγράμματα συμβάλλοντας στην πρόληψη, την επιδημιολογική επιτήρηση, την κλινική διαχείριση, την εργαστηριακή διάγνωση και τον έλεγχο των φορέων της νόσου.

Από τα τέλη Μαρτίου 2012, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν μια συνεχή παρουσία στο Δήμο Ευρώτα, στη Λακωνία, κάνοντας περιοδικές επισκέψεις σε σπίτια και καταλύματα της περιοχής και διεξάγοντας συνεχείς ελέγχους για περιστατικά ελονοσίας.

«Από την αρχή της παρέμβασης μέχρι τα τέλη Μαΐου, έχουμε πραγματοποιήσει 1.470 θερμομετρήσεις (ενεργή αναζήτηση) και έχουμε κάνει 38 τεστ ταχείας διάγνωσης ελονοσίας στον τοπικό πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένων ατόμων που προέρχονται από χώρες όπου η ελονοσία ενδημεί και Ρομά, εντοπίζοντας μέχρι στιγμής τρία νέα περιστατικά», δήλωσε η γιατρός και συντονίστρια του προγράμματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Ηρώ Ευλαμπίδου.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα σε συνεργασία με το ΚΕΕΛΠΝΟ, οργανώνουν εκπαιδευτικές συνεδρίες υγείας στις τοπικές κοινότητες με στόχο να τις ενημερώσουν και να τις ευαισθητοποιήσουν γύρω από το θέμα της ελονοσίας και των απαραίτητων προληπτικών μέτρων. Μέχρι σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί 20 συνεδρίες.

(πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ)

Το 2011 οι άστεγοι στη χώρα μας αυξήθηκαν κατά 25%

Μείωση 8,7% (400.000 θέσεις εργασίας) παρουσίασε η απασχόληση στην Ελλάδα το πρώτο τρίμηνο του 2012, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011, σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινωνική κατάσταση στη ΕΕ. Την ίδια περίοδο, στην Ισπανία χάθηκαν 660.000 θέσεις εργασίας, στην Πορτογαλία 210.000 και στην Ιταλία 180.000.

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών στις οποίες αναμένεται επιδείνωση της απασχόλησης το δεύτερο εξάμηνο του 2012 στον τομέα των υπηρεσιών και των κατασκευών.

Όπως αναφέρει το ΑΜΠΕ, σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, την τριετία 2008- 2011 η ανεργία στους πολίτες ηλικίας 55- 64 ετών διπλασιάστηκε σε έξι κράτη μέλη: την Ελλάδα, τη Δανία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, τη Λετονία και τη Λιθουανία.

Παράλληλα, το 64% των Ελλήνων ηλικίας 15- 35 ετών (27% για περιορισμένο χρονικό διάστημα και 37% μακροπρόθεσμα) δηλώνουν έτοιμοι να εγκατασταθούν και να εργαστούν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 53%, ενώ υψηλά ποσοστά παρατηρούνται επίσης στην Ισπανία και την Ιρλανδία (από 67%) και στην Πορτογαλία (57%).

Με τα πιο μελανά χρώματα περιγράφει η Επιτροπή την κατάσταση των αστέγων στην Ελλάδα. Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, το 2011 οι άστεγοι στη χώρα μας αυξήθηκαν κατά 25%, σε σχέση με το 2009, και ανέρχονται σε 20.000. Πάνω από το ήμισυ των αστέγων εντοπίζονται στην Αθήνα και τον Πειραιά (11.000- από τους οποίους 8.000 είναι Έλληνες).

Το πρόβλημα των αστέγων έχει κάνει επίσης την εμφάνισή του σε πόλεις όπως τα Χανιά, το Ηράκλειο Κρήτης και τα Τρίκαλα, αναφέρει η Επιτροπή.

Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι λόγω της κρίσης έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων με υψηλή μόρφωση που είχαν ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο, χωρίς ψυχολογικά προβλήματα ή προβλήματα εξάρτησης, οι οποίοι πλέον «δεν τα βγάζουν πέρα», έχοντας χάσει τη δουλειά τους.

Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι το 68% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας (σ.σ. δηλαδή με εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος) και διαθέτει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για το ενοίκιο ή την αποπληρωμή στεγαστικού δανείου.

Τέλος, η Επιτροπή αναφέρει ότι το δεύτερο εξάμηνο του 2012 αναμένεται να μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες κατά 18%.

(πηγή: newsbeast.gr)

Η εκμετάλλευση παιδιών στον βωμό του κέρδους των πολυεθνικών και των ιδιοκτητών των εργοστασίων, δεν έχει τέλος. Διαβάστε στο planet-greece τα στοιχεία. Είναι τραγικά. Εργάζονται από 5 ετών! Σε 5,5 εκατομμύρια υπολογίζονται τα παιδιά ηλικίας 5 ως 17 ετών που εργάζονται στις Φιλιππίνες, από τα οποία σχεδόν τα 3 εκατομμύρια κάνουν επικίνδυνες δουλειές, σύμφωνα με έρευνα που έγινε για την παιδική εργασία, τα αποτελέσματα της οποίας δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της χώρας.

Η έρευνα αυτή για το 2011 εντάσσεται στο πλαίσιο πανεθνικής εκστρατείας, της οποίας ηγείται ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO) και οργανώσεις πολιτών, η οποία γίνεται με στόχο να γίνουν οι Φιλιππίνες μια χώρα χωρίς παιδική εργασία. Ο γενικότερος στόχος είναι να τερματιστούν οι χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας ως το 2016.

«Πρέπει να φτάσουμε στη ρίζα της παιδικής εργασίας, η οποία συνδέεται με την φτώχεια και την έλλειψη αξιοπρεπούς και παραγωγικής εργασίας» για τους μεγάλους, σημείωσε ο διευθυντής του γραφείου του ILO στις Φιλιππίνες Τζεφ Τζόνσον.

«Την ώρα που αγωνιζόμαστε να κρατήσουμε τα παιδιά στα σχολεία και μακριά από την παιδική εργασία, πρέπει να εξασφαλίσουμε αξιοπρεπή και παραγωγική απασχόληση για τους γονείς και μια βασική κοινωνική προστασία για τις οικογένειες», πρόσθεσε.

Στις Φιλιππίνες ζουν περίπου 29 εκατομμύρια παιδιά.

Στις επικίνδυνες δουλειές που κάνουν τα παιδιά στη χώρα αυτή περιλαμβάνεται η αγροτική απασχόληση κατά την οποία χειρίζονται φυτοφάρμακα και αιχμηρά εργαλεία και αυτή στα χρυσωρυχεία όπου τα παιδιά εκτίθενται σε υδράργυρο.

Τα παιδιά που ερωτήθηκαν κατά την έρευνα αυτή δήλωσαν ότι εργάζονται για να βοηθήσουν οικογενειακές επιχειρήσεις, για να έχουν χρήματα για τα δίδακτρά τους ή για να βοηθήσουν στην αποπληρωμή οικογενειακών χρεών.

Η πιο πρόσφατη έρευνα που είχε γίνει το 2001 έδειχνε ότι 4 εκατομμύρια παιδιά εργάζονταν στις Φιλιππίνες, από τα οποία 2,4 εκατομμύρια σε επικίνδυνες δουλειές. Το 1995 τα παιδιά που εργάζονταν ανέρχονταν σε 3,6 εκατομμύρια και αυτά που η απασχόλησή τους κρινόταν επικίνδυνη σε 2,2 εκατομμύρια.

Σύμφωνα με τον ILO, το 2010 περίπου 215 εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο εργάζονταν.

(πηγή: planet-greece)

Ένεση 100 δισ. ευρώ στις τράπεζες ενώ 450.000 άτομα βλέπουν τον εφιάλτη της έξωσης.

«Ούτε μια δεκάρα από τους φόρους μου για να σωθούν οι τοκογλυφικές τράπεζες» γράφει το… πανώ μέλους της Πατφόρμας των Θυμάτων των Στεγαστικών Δανείων που διαδηλώνει κατά των εξώσεων των οφειλετών της Bankia στη Μαδρίτη την Παρασκευή (REUTERS/Andrea Comas)

Η Μαρία Μπενίτεθ έλαβε έναν μήνα παράταση προκειμένου να βρει μια λύση προτού κάνει έξωση στην ίδια και στην οικογένειά της η Bankia, η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα της Ισπανίας που λαμβάνει βοήθεια ύψους 19 δισ. ευρώ από το κράτος επειδή είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Η 42χρονη Μπενίτεθ ζει σε ένα ταπεινό σπίτι στην κωμόπολη Μοντόρο με τον σύζυγό της, τα τρία τους παιδιά ηλικίας από 17 ως 20 ετών, την 84χρονη μητέρα της και την 52χρονη ανάπηρη αδερφή της.

Επτά άτομα που κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο χωρίς δεκάρα και χωρίς δουλειά. Να γίνουν, δηλαδή, μέρος των στατιστικών για τις εξώσεις που πολλαπλασιάζονται όσο διαρκεί η κρίση στην Ισπανία. Σύμφωνα με το Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο της Ισπανίας, σε 1,7 εκατ. νοικοκυριά όλα τα μέλη είναι άνεργα ενώ σύμφωνα με τις οργανώσεις που υπερασπίζονται τα «θύματα των στεγαστικών δανείων», από την αρχή της κρίσης, 150.000 άτομα έχουν χάσει τα σπίτια τους και άλλα 300.000 περιμένουν με αγωνία να τους γίνει έξωση.

Η ιστορία της Μαρίας, την οποία δημοσιεύει η γαλλική εφημερίδα «Monde», είναι παρόμοια με εκείνη όλο και περισσότερων Ισπανών. Η ανεργία φθάνει το 24,4% και μεγάλο μέρος των ανέργων είχε δανειστεί από τις τράπεζες για να αγοράσει σπίτι στην εποχή της ευημερίας.

Όλη η οικογένεια της Μαρίας ζει χάρη στη σύνταξη της μητέρας της, γύρω στα 400 ευρώ τον μήνα, την φιλανθρωπία της Caritas που τους παρέχει τακτικά φαγητό και τη βοήθεια των δημοτικών αρχών που πληρώνουν ενίοτε τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος. Η Μαρία είναι άνεργη, όπως και ο σύζυγός της που εργαζόταν κάποτε στον τομέα των κατασκευών ο οποίος έχει πληγεί χειρότερα από την κρίση. Υποθήκευσαν το σπίτι τους για να αγοράσουν ένα κτήμα με ελιές το οποίο δεν τους απέφερε όσα ήλπιζαν λόγω της μείωσης της τιμής του λαδιού. Αυτή τη στιγμή αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις του δανείου ύψους 200.000 ευρώ.

Στην οικογένεια επρόκειτο να ασκηθεί έξωση στις 27 Ιουνίου. Όμως ο δημοσιογράφος Αλμπέρτο Αλμάνσα ο οποίος διηγήθηκε την ιστορία της οικογένειας Μπενίτεθ σε ένα μικρό βίντεο που ανάρτησε στο Youtube, με τίτλο «Bankia sin alma» («Bankia χωρίς ψυχή»), κατάφερε να βάλει φωτιά στα κοινωνικά δίκτυα. Σε τέτοιο βαθμό που το υποκατάστημα της Bankia στην περιοχή κάλεσε την Μαρία σε συνάντηση την Παρασκευή 22 Ιουνίου το πρωί.

Η οργάνωση Stop Desahucios (Σταματήστε τις Εξώσεις) συγκέντρωσε καμιά εκατοστή άτομα στην είσοδο της τράπεζας. Η κινητοποίηση απέδωσε. Η διευθύντρια του υποκαταστήματος ανέβαλε την έξωση κατά ένα μήνα, για τις 17 Ιουλίου. Στο διάστημα αυτό θα εξετάσει το αίτημα της Μαρίας που είναι να δώσει το σπίτι στην τράπεζα για να διαγραφεί το χρέος της αλλά να συνεχίσει να ζει σε αυτό έναντι ενός χαμηλού ενοικίου.

Οι Ισπανοί βράζουν από οργή. Η Bankia, την οποία οι «Indignados» (Αγανακτισμένοι) έχουν κατονομάσει ως την «πρώτη τράπεζα από άποψη εξώσεων», θα λάβει 19 δισ. ευρώ από το κράτος. Η Ισπανία θα ενισχύσει με 100 δισ. ευρώ που έλαβε από την ΕΕ όλες τις τράπεζές της αλλά την ίδια στιγμή κόβει 10 δισ. ευρώ από την παιδεία και την υγεία.

«Σχέδιο διάσωσης για τους ανθρώπους, όχι για τις τράπεζες» και «Να σώσουμε τους ανθρώπους, να κάνουμε έξωση στους τραπεζίτες» γράφουν τα πανώ στις διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών κατά της λιτότητας, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και της διάσωσης των τραπεζών.

«Την ώρα που η κυβέρνηση ζητά θυσίες από τους Ισπανούς, μειώνει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, περικόπτει τις υπηρεσίες υγείας και αυξάνει τους φόρους, την ώρα που όλο και περισσότεροι άνθρωποι είναι στα πρόθυρα του να βρεθούν στον δρόμο, η κρατική βοήθεια που η Ισπανία ετοιμάζεται να δώσει στις τράπεζες δεν μπορεί να περάσει», καταλήγει ο «Monde».

(πηγή: infognomonpolitics.blogspot.gr)

Το 2007 η αμερικανική κυβέρνηση είχε κατηγορηθεί για την μυστική ανάπτυξη μικροσκοπικών εναέριων κατασκοπευτικών μηχανισμών και συγκεκριμένα για ρομποτικά έντομα-κατασκόπους. Φυσικά, οι υποψίες είχαν επισήμως διαψευστεί.

Το επόμενο έτος, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ αποκάλυψε την ανάπτυξη ρομποτικών εντόμων, τα οποία δεν θα μπορούν αν ανιχνευθούν από τον αντίπαλο και θα είναι σε θέση να φωτογραφίζουν, να καταγράφουν, ακόμα και να επιτίθενται.

Περίπου την ίδια περίοδο, η Πολεμική Αεροπορία είχε επίσης παρουσιάσει τα «θανατηφόρα μίνι-drones», βασισμένα στα σχέδια του Λεονάρντο Ντα Βίντσι για το «Ορνιθόπτερο», τα οποία αναμένεται να τεθούν σε εφαρμογή το 2015.

Τα τελευταία χρόνια η τεχνολογία των μικροσκοπικών drones έχει αναπτυχθεί σε εντυπωσιακό βαθμό. Ερευνητές έχουν αναπτύξει drones εμπνευσμένα από τη φύση, με μάτια εντόμου, αυτιά νυχτερίδας, φτερά πουλιών και τρίχωμα μελισσών για να εντοπίζουν βιολογικά, χημικά και πυρηνικά όπλα. Και εκτός των ΗΠΑ, η Γαλλία και η Ολλανδία έχουν ήδη επενδύσει χρήματα στην ανάπτυξη εντόμων-ρομπότ.

«Η φύση μας υποδεικνύει τον τρόπο για να αναπτύξουμε ρομποτικές μικρογραφίες των εντόμων. Τα φτερά των εντόμων έχουν αναπτυχθεί σημαντικά τα τελευταία 350 εκατομμύρια χρόνια και εάν μελετήσουμε αυτές τις αλλαγές, θα μπορέσουμε να φέρουμε την επανάσταση στο χώρο της αεροναυπηγίας», τονίζει ο ζωολόγος Richard Bomphrey, από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Η ευελιξία των εντόμων και η δυνατότητα τους να προσγειώνονται με ακρίβεια και πετούν με υψηλή ταχύτητα μπορεί να αποδειχθεί στο μέλλον κρίσιμο στρατηγικό πλεονέκτημα στους πολέμους, όχι από επιθετικής άποψης, αλλά για την εύρεση των επιζώντων σε συντρίμμια και την γρήγορη μετάδοση πληροφορίας.

(πηγή: TechIT.gr)