paidevo.gr

Συντάκτης: Εύη Δαλίπη

«Κάθε βράδυ που πέφτω για ύπνο, σκέφτομαι πόσο τυχερός είμαι», λέει το αγόρι.

Τη ζωή του αποφάσισε να αλλάξει ένα ζευγάρι εκπαιδευτικών αφού υιοθέτησε έναν από τους μαθητές του, τον 10χρονο Nate.

Η 37χρονη δασκάλα ενός δημοτικού σχολείου στο Κονέκτικατ, Jenna Riccio, και ο σύζυγός της Tim Riccio, ξεχώρισαν, ανάμεσα στους μαθητές τους, ένα αγοράκι, για τη δίψα που είχε για ζωή. Ο Nate πάσχει από δρεπανοκυτταρική αναιμία, που εξαιτίας των επιπλοκών της οδήγησε, πριν από τρία χρόνια, στον τετραπλό ακρωτηριασμό του: των δύο ποδιών του κάτω από τα γόνατα, του αριστερού χεριού του και των μισών δαχτύλων στο δεξί χέρι του.

«Μου έμαθε πώς να γίνω μητέρα», λέει η Jenna.  «Είναι ένα τέλειο παράδειγμα του πώς μπορείς να επιμείνεις», προσθέτει 0 38χρονος Tim, ο οποίος ήταν δάσκαλος τέχνης του Νate.

Όταν, το 2019, ο Nate χρειάστηκε να νοσηλευτεί για ακόμα μία φορά, για να προλάβει μια μόλυνση στο χέρι του, η δασκάλα του, Jenna, τον επισκέφτηκε, όπου διαπίστωσε ότι «ήταν εκεί ολομόναχος, χωρίς κανέναν από την οικογένειά του. Ήθελα να του φτιάξω τη διάθεση και να έχει κάποιον κοντά του».

Στο νοσοκομείο η Jenna, έμαθε ότι δέκα μέρες νωρίτερα ο Nate είχε απομακρυνθεί από τη βιολογική οικογένειά του. «Οι γιατροί του ανησυχούσαν ότι δεν είχε την ιατρική φροντίδα που χρειαζόταν», θυμάται σήμερα η θετή μητέρα του.

Πηγή: People

Αφού πήρε εξιτήριο, επρόκειτο να σταλεί σε ανάδοχους γονείς, σε απόσταση μίας ώρας από το σχολείο του. «Η κατάσταση δεν ήταν ιδανική για εκείνον», λέει σήμερα η Jenna στο «People». «Ανησυχούσα για το τι θα μπορούσε να του συμβεί». Αποφάσισε να προτείνει να αναλάβει εκείνη την αναδοχή του, αφού το συζήτησε με τον Tim, με τον οποίο τότε δεν ήταν ακόμα παντρεμένοι. Αγκάλιασαν την ιδέα να υποδεχτούν στο σπίτι τους το ταλαιπωρημένο αλλά πάντα χαμογελαστό αγόρι.

Μετά τους απαραίτητους ελέγχους από τις κοινωνικές υπηρεσίες, ο Nate πήγε στο σπίτι των δασκάλων του στις 3 Οκτωβρίου του 2019 και, μέσα σε λίγες εβδομάδες, όπως θυμάται σήμερα ο Tim, «νιώθαμε ότι ήμασταν οικογένεια». Τρεις μήνες αργότερα, ο Tim έκανε πρόταση γάμου στην Jenna.

«Σκέφτομαι πόσο τυχερός είμαι»

Πριν από περίπου έναν χρόνο, ο Nate έγινε μεγάλος αδερφός όταν η Jenna γέννησε την κόρη της, Julien. « Η μικρή κάθε φορά που ακούει τη φωνή του, φωτίζεται ολόκληρο το πρόσωπό της» σχολιάζει η Jenna για τον Nate, τον οποίο πλέον έχουν υιοθετήσει επίσημα.

«Ένιωσα πολύ ευτυχισμένος» είπε ο Nate για την ημέρα που οριστικοποιήθηκε η υιοθεσία του. «Με φροντίζουν με κάθε τρόπο – όπως δεν μπορούσαν οι γονείς μου» προσθέτει το αγόρι που, ενώ στο παρελθόν κυκλοφορούσε με αναπηρικό αμαξίδιο, πλέον έχει αποκτήσει την αυτονομία του χάρη σε δύο νέα προσθετικά πόδια.

Σήμερα τα προβλήματα υγείας του συνεχίζονται -οι κρίσεις αναιμίας έχουν επηρεάσει επίσης το γαστρεντερικό σύστημα και το συκώτι του- αλλά η κατάστασή του είναι πολύ καλύτερη από ό,τι στο παρελθόν.

Πλέον, στο ελεύθερο χρόνο του ο Nate συμμετέχει σε ένα εργαστήρι υποκριτικής, καθώς ονειρεύεται να γίνει ηθοποιός. «Κάθε βράδυ που πέφτω για ύπνο, σκέφτομαι πόσο τυχερός είμαι», λέει το αγόρι.

Ωστόσο, ακόμα πιο τυχεροί δηλώνουν οι γονείς του: «Χαίρομαι που δεν χρειάζεται να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τον Nate. Θα ήταν καταπληκτικό η ιστορία μας να εμπνεύσει και άλλους που θέλουν να δημιουργήσουν οικογένεια να γίνουν ανάδοχοι», καταλήγει η Jenna.

(Πηγή: in.gr)

Διεθνής ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι μετεωρίτες έφεραν στον πλανήτη μας τα δομικά υλικά της ζωής.

Ένα από τα «ιερά δισκοπότηρα» της επιστήμης είναι η προέλευση της ζωής στη Γη. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες για το πώς εμφανίστηκε η ζωή στον πλανήτη μας με δύο από αυτές να είναι οι κυρίαρχες και τα ευρήματα διαφόρων μελετών ενισχύουν κάθε φορά κάποιες από τις δύο αυτές θεωρίες.

Η μια από τις δύο πιο δημοφιλείς θεωρίες αναφέρει ότι η ζωή είναι γήινο προϊόν και υποδεικνύει τις υποθαλάσσιες «καμινάδες». Τα φρεάτια στον πάτο των ωκεανών οι συνθήκες των οποίων είναι φιλικές στην παρουσία της ζωής. Η δεύτερη έχει εντελώς αντίθετη προσέγγιση και κάνει λόγο για μεταφορά της ζωής στη Γη, των δομικών της υλικών ακριβέστερα, από διαστημικούς βράχους (μετεωρίτες, αστεροειδείς, κομήτες) που έπεσαν στον πλανήτη μας.

Υπάρχουν και άλλες θεωρίες όπως μια που αναφέρει ότι η ζωή αναπτύχθηκε σε μικρές γούρνες νερού που δημιουργήθηκαν σε ηφαιστειογενείς περιοχές. Άλλη μελέτη έχει υποδείξει τις αστραπές και τους κεραυνούς ως παράγοντες που συνέβαλαν στην εμφάνιση της ζωής. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Science» επιστήμονες του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, το περίφημο MIT, και του Imperial College του Λονδίνου υποστηρίζουν ότι τα δομικά υλικά της ζωής έφτασαν στη Γη από μετεωρίτες που έπεσαν ως «φλεγόμενες μπάλες» στη Γη.

Μάλιστα οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι μετεωρίτες αυτοί ταξίδεψαν πριν από 4,6 δισ. έτη στη Γη από τις εξωτερικές περιοχές του ηλιακού μας συστήματος. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι αυτοί οι αρχαίοι μετεωρίτες περιείχαν ανθρακούχο χονδρίτη, ο οποίος αποτελούνταν από κάλιο και ψευδάργυρο. Το κάλιο βοηθά στην παραγωγή των υγρών ενός κυττάρου, ενώ ο ψευδάργυρος είναι ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία DNA.

Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτοί οι μετεωρίτες που έπεσαν από τον ουρανό στη νεογέννητη Γη αποτέλεσαν το 10% των διαστημικών βράχων που βομβάρδιζαν τον πλανήτη μας την πρώτη περίοδο της ύπαρξης του. Το υπόλοιπο 90% οι ερευνητές αναφέρουν ότι ήταν διαστημικά σώματα του ηλιακού μας συστήματος που δεν διέθεταν ανθρακούχα υλικά. Τα δεδομένα της έρευνας δείχνουν ότι περίπου το ήμισυ του αποθέματος ψευδάργυρου της Γης παραδόθηκε από διαστημικά σώματα που βρίσκονταν αρχικά σε περιοχές πιο μακριά από αυτή που βρίσκεται ο Δίας. «Με βάση τα τρέχοντα μοντέλα πρώιμης ανάπτυξης του Ηλιακού Συστήματος, αυτό ήταν εντελώς απροσδόκητο» δηλώνει η Μικόλ Χέι, του Τμήματος Γήινων, Ατμοσφαιρικών και Πλανητικών Επιστημών του MIT, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Φωτογραφία αρχείου GETTY IMAGES/ISTOCKPHOTO

Επιστημονική έρευνα αποκάλυψε ότι σταδιακά τα άστρα “εξαφανίζονται” από τον νυχτερινό ουρανό, με το 30% των ανθρώπων να έχει χάσει πια τη θέα του γαλαξία μας, ενώ παράλληλα η φωτεινότητα του ουρανού διπλασιάζεται. Πώς εξηγείται.

Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βλέπουν λιγότερα άστρα στον ουρανό κάθε χρονιά που περνάει. Οι παρατηρήσεις επαγγελματιών και ερασιτεχνών επιστημόνων σε όλο τον κόσμο κατά τα τελευταία έτη αποκαλύπτουν μια ανησυχητική τάση: τα άστρα στον νυκτερινό ουρανό γίνονται όλο και πιο δύσκολο να παρατηρηθούν, εξαιτίας της ταχέως αυξανόμενης φωτορύπανσης.

Μια νέα επιστημονική έρευνα βρήκε ότι μπροστά στα μάτια μας, συχνά χωρίς να το συνειδητοποιούμε, τα άστρα εξαφανίζονται με εντυπωσιακό – ή μάλλον με ανησυχητικό – ρυθμό.

Η αλλαγή στην ορατότητα των άστρων αντιστοιχεί σε μια κατά σχεδόν 10% ετήσια αύξηση στη φωτεινότητα του νυχτερινού ουρανού κατά την τελευταία δεκαετία. Αυτό σημαίνει ότι ένα παιδί που όταν γεννήθηκε σε μια περιοχή, ήταν ορατά 250 άστρα, σήμερα στην ίδια τοποθεσία μετά από 18 χρόνια μπορεί να παρατηρήσει το πολύ 100 άστρα, δηλαδή πάνω από τα μισά έχουν πια γίνει “αόρατα”.

Το γυμνό ανθρώπινο μάτι θα έπρεπε να μπορεί να δει αρκετές χιλιάδες άστρα σε έναν καθαρό σκοτεινό ουρανό. Δυστυχώς εκτιμάται ότι σε όλο τον κόσμο περίπου το 30% των ανθρώπων – σχεδόν ο ένας στους τρεις – έχει χάσει πια τη θέα του γαλαξία μας λόγω της φωτορύπανσης και το πρόβλημα συνεχώς επιδεινώνεται, σύμφωνα με τη νέα έρευνα.

Οι ερευνητές του διεθνούς επιστημονικού προγράμματος Globe at Night, με επικεφαλής τον Κρίστοφερ Κίμπα του γερμανικού κέντρου ερευνών German Research Center for Geoscience (GFZ) στο Πότσνταμ και του Πανεπιστημίου Ρουρ-Μπόχουμ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Science”, ανέλυσαν στοιχεία της περιόδου 2011-2022 που αφορούσαν συνολικά 51.351 παρατηρήσεις άστρων με γυμνό μάτι από ανθρώπους σε περίπου 19.300 τοποθεσίες σε διάφορες χώρες, κυρίως σε Ευρώπη (3.700) και Βόρεια Αμερική (9.500).

Εκτιμήθηκε ότι η φωτεινότητα του νυχτερινού ουρανού διπλασιάστηκε σε λιγότερα από 8 χρόνια. Η ετήσια αύξηση της φωτεινότητας, που κυμαίνεται από σχεδόν 7% στην Ευρώπη έως 10% στις ΗΠΑ, είναι πολύ μεγαλύτερη εκείνης (περίπου 2% ετησίως) που αφορά την αύξηση του τεχνητού φωτός με βάση τις μετρήσεις ακτινοβολίας από δορυφόρους.

Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι οι δορυφόροι μετρούν τη φωτορύπανση καταγράφοντας κυρίως το φως που κατευθύνεται προς τον ουρανό, ενώ οι πολίτες επηρεάζονται κυρίως από την οριζόντια φωτορύπανση, που είναι και η μεγαλύτερη.

Σε πολλές κατοικημένες περιοχές της Γης ο νυκτερινός ουρανός δεν σκοτεινιάζει ποτέ πλήρως, καθώς υπάρχει διάχυτη μια λάμψη τεχνητού φωτός στην ατμόσφαιρα. Αυτή η φωτορύπανση υποσκάπτει τη δυνατότητα παρατήρησης των άστρων τα βράδια. Η εξάπλωση του φωτισμού LED, που εκπέμπει περισσότερο μπλε φως στο οποίο τα μάτια είναι πιο ευαίσθητα, έχει επιδεινώσει την κατάσταση.

Πέραν αυτού, η φωτορύπανση διαταράσσει την φυσική κυκλική μετάβαση από το ηλιακό στο αστρικό φως και αντίστροφα, μια φυσική διαδικασία με την οποία έχουν εξελιχθεί οι βιολογικοί οργανισμοί (μεταξύ άλλων και οι ίδιοι οι άνθρωποι). Μελέτες στο παρελθόν έχουν αναδείξει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του τεχνητού φωτισμού, μεταξύ άλλων για ζώα και έντομα, αλλά και γενικότερα για τα οικοσυστήματα της Ευρώπης και άλλων περιοχών, καθώς επίσης για την ανθρώπινη υγεία.

(Πηγή: news247.gr)

Συντάκτης: Νίκη Μπάκουλη

Μελέτη αποκάλυψε πως τα μυρμήγκια-μετανάστες, απειλούν τα οικοσυστήματα και τους ανθρώπους. Πώς “ταξιδεύουν” και τι προκαλούν.

To κόκκινο μυρμήγκι της φωτιάς είναι γνωστό για το δηλητήριο του, την επιθετικότητα του εάν ενοχληθεί (δίνει ‘σήμα’ και στα άλλα να επιτεθούν) και την ικανότητά του να προκαλεί ζημιές στη γεωργία. ISTOCK

Η κλιματική κρίση έχει κάνει δύσκολη τη δική μας ζωή, έχει κάνει δύσκολη και τη ζωή όλων των ειδών του πλανήτη. Που αλλάζουν συνήθειες, ώστε να επιβιώσουν.

Ένα παράδειγμα, είναι αυτό των άλμπατρος -εκ των πλέον μονογαμικών ζώων που αλλάζουν νοοτροπία για να μην εξαφανιστούν.

Η κλιματική αλλαγή έχει ταράξει τις by default λειτουργίες ολόκληρων οικοσυστημάτων, με το τελευταίο πρόβλημα να είναι τα μυρμήγκια των οποίων η μετοίκιση εξελίσσεται σε μεγαλύτερη απειλή, από ό,τι πιστεύαμε.

Πώς αλλάζουν χώρες;

Μέσω φορτίων και εμπορευμάτων, αλλά και τα φυτά ή το χώμα που παίρνουν ταξιδιώτες μαζί τους, σε αεροπορικά ταξίδια, όπως θύμισε η μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 6 Ιανουαρίου στο Current Biology.

Αποκάλυψε πως τα είδη μυρμηγκιών που βρέθηκαν σε μέρη στα οποία δεν έπρεπε να είναι, είναι πάνω από 500. Δηλαδή, διπλάσια από τις προηγούμενες εκτιμήσεις.

Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;

Το κόκκινο μυρμήγκι της φωτιάς (Solenopsis invicta -Σολενόψις), ιθαγενές της Νότιας Αμερικής είναι από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα είδη ‘οικολογικών καταστροφέων’.

Είναι διαβόητο για το δηλητήριο, την επιθετικότητα του εάν ενοχληθεί (με το τσίμπημα απελευθερώνει χημικές ουσίες που δίνουν σήμα στα υπόλοιπα να κάνουν και αυτά επίθεση) και την ικανότητά του να προκαλεί ζημιές στη γεωργία. Έχει αναγκάσει αγρότες να εγκαταλείψουν τα χωράφια τους.

Διαπιστώθηκε πως κόκκινα μυρμήγκια της φωτιάς έχουν κατασκευάσει και υπέρ-αποικία που εκτείνεται από την Πορτογαλία μέχρι την Ιταλία.

Μετά τις καταστροφές που είχε προκαλέσει στο Τέξας, έγινε γνωστό πως αυτά τα ‘εισαγόμενα’ μυρμήγκια  μπορούν να σχηματίσουν σχεδίες: ενώνονται 10.000 χάριν της κέρινης υφής τους -γύρω από τη βασίλισσα- και κινούν για νέους προορισμούς, όταν αυτός που χρησιμοποιούν πλημμυρίζει. Διαθέτουν και μηχανισμούς που τα βοηθούν να επιβιώνουν όλα, έως ότου βρουν το νέο ‘σπίτι’.

Ο Mark Wong, οικολόγος στο University of Western Australia και επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης δήλωσε στο National Geographic πως “έχουμε μόλις αρχίσει να βλέπουμε την επιφάνεια ενός προβλήματος που προκαλεί μια μάχη, την οποία δεν αντέχουν να χάσουν οι άνθρωποι”.

Ιστορικά τα μυρμήγκια ταξίδευαν μαζί μας, σε αγαθά, τρόφιμα, φυτά και χώμα. Το 1939 χαρακτηρίστηκαν ως ‘τουριστικά’. Τώρα αναφέρονται ως ‘εξωγήινα’.

Όπως και να τα πούμε, το βέβαιο είναι πως μπορούν να βλάψουν τα οικοσυστήματα. Πώς; Διαταράσσοντας τις σχέσεις μεταξύ των οργανισμών, καταναλώνοντας πόρους και σκοτώνοντας άλλους οργανισμούς.

Από το 1930 έως το 2021 τα χωροκατακτητικά μυρμήγκια έχουν στοιχίσει 51.000.000.000 δολάρια.

Ενίοτε ‘μπαίνουν’ στις κουζίνες μας ή δαγκώνουν παιδιά στην παιδική χαρά.

Το να γνωρίζουμε πού να πρέπει να τα αναζητούμε, είναι ζωτικής σημασίας για να τα σταματήσουμε. Στην τελευταία έρευνα έγιναν 146.000 παγκόσμιες παρατηρήσεις εξωγήινων μυρμηγκιών στο διάστημα των τελευταίων 200 χρόνων.

Ο χάρτης που προκύπτει αποκαλύπτει ότι τα μυρμήγκια μπορούν να δημιουργήσουν μια αποικία σχεδόν οπουδήποτε στον πλανήτη, ανάλογα με το είδος.

Περίπου το 60% των ‘εξωγήινων μυρμηγκιών’ βρήκαν τη θέση τους στη φύση ή σε εξωτερικούς χώρους, ενώ τα υπόλοιπα βρέθηκαν σε εσωτερικούς χώρους ή σε μεταφερόμενα αγαθά που αναχαιτίστηκαν στα σύνορα.

Ο Dr. Wong τονίζει ότι “η ποικιλία των πολιτογραφημένων μυρμηγκιών αποτελεί μια τρομακτική πρόκληση για να σταματήσει η εξάπλωσή τους”.

Ομολόγησε πως “για τα περισσότερα είδη, απλώς δεν ξέρουμε πώς έφτασαν από τον τόπο στον οποίον ανήκαν, στην άλλη άκρη της Γης”. Έβαλε στην εξίσωση την κλιματική αλλαγή “που ευνοεί συνολικά τις εισβολές μυρμηγκιών, επειδή τα πιο χωροκατακτητικά μυρμήγκια είναι τροπικά ή υποτροπικά είδη, επομένως περισσότερες περιοχές θα γίνουν κατάλληλες για να τα ‘φιλοξενήσουν’”.

Άνθρωποι έχουν εξαλείψει επιτυχώς ‘εξωγήινα μυρμήγκια’ σε περίπου 50 περιπτώσεις. Οι ειδικοί επισημαίνουν πως η ικανότητα να τα σταματήσουμε έγκαιρα, είναι το κλειδί “καθώς ο περιορισμός είναι εφικτός μόνο στα αρχικά στάδια. Μόλις γίνουν ευρέως διαδεδομένα, η μάχη χάνεται”.

(Πηγή: news247.gr)

Τι δείχνει έρευνα Βρετανών επιστημόνων.

Οι άνθρωποι είναι σε θέση να κατανοήσουν πολύ καλύτερα του αναμενομένου τις χειρονομίες που κάνουν οι μεγάλοι πίθηκοι όπως οι χιμπατζήδες και οι μπονόμπο, παρόλο που οι εμείς οι ίδιοι δεν κάνουμε πια τις ίδιες χειρονομίες, δείχνει μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη πιθανώς δείχνει ότι ο τελευταίος κοινός πρόγονος πιθήκων και ανθρώπων χρησιμοποιούσε παρόμοιες χειρονομίες, οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση επικοινωνίας για το επόμενο σημαντικό βήμα που ήταν η εξέλιξη της ανθρώπινης γλώσσας.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σεντ Άντριους στη Σκωτία, με επικεφαλής τις Κίρστι Γκρέιχαμ και Κάθριν Χομπέιτερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας PLoS Biology, εκτιμούν ότι η ανακάλυψη των χειρονομιών από τους πιθήκους στο μακρινό παρελθόν αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την επικοινωνία.

Περισσότερα από 80 τέτοια επικοινωνιακά «σήματα» πιθήκων έχουν εντοπισθεί μέχρι σήμερα, που μεταφέρουν διάφορα μηνύματα (π.χ. «ξύσε με» ή «δώσε μου το φαγητό σου» ή «ας κάνουμε σεξ»). Πολλές από αυτές τις χειρονομίες είναι κοινές στους πιθήκους, ακόμη και μεταξύ όσων έχουν μακρινή συγγένεια (π.χ. χιμπατζήδων και ουρακοτάγκων).

Πόσο καταλαβαίνουμε τις δέκα συχνότερες χειρονομίες

Οι ερευνητές μελέτησαν κατά πόσο οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνουν οι δέκα συχνότερες χειρονομίες που χρησιμοποιούνται από τους στενότερους γενετικά συγγενείς μας, τους χιμπατζήδες, καθώς και από τους μπονόμπο, δύο είδη πιθήκων που έχουν σε ποσοστό 95% κοινές χειρονομίες. Περισσότεροι από 5.600 άνθρωποι κλήθηκαν μέσω διαδικτύου να δουν 20 σύντομα βίντεο με χειρονομίες πιθήκων και μετά να πουν τι κατάλαβαν.

Διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι τα πήγαν πολύ καλύτερα από ό,τι περίμεναν οι επιστήμονες, ερμηνεύοντας σωστά τις χειρονομίες με ποσοστό επιτυχίας 52% έως 57%. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι παρόλο που οι άνθρωποι έχουν εξελιχθεί και δεν χρησιμοποιούν πια τέτοιες χειρονομίες όπως οι πίθηκοι, έχουμε διατηρήσει σε ένα βαθμό μια έμφυτη κατανόηση αυτού του αρχαίου συστήματος επικοινωνίας. Παραμένει ασαφές κατά πόσο αυτή η ικανότητα είναι «εγγεγραμμένη» στους νευρώνες του εγκεφάλου και κληροδοτείται από τη μια γενιά ανθρώπων στην επόμενη.

Η καταγωγή και εξέλιξη της γλώσσας παραμένει ένα γοητευτικό και επίμαχο επιστημονικό ζήτημα. «Είμαστε πλέον αρκετά σίγουροι ότι οι πρόγονοι μας ξεκίνησαν να επικοινωνούν χειρονομώντας και στη συνέχεια αυτό εξελίχθηκε στη γλώσσα», δήλωσε η δρ Γκρέιχαμ.

«Εκπλαγήκαμε πραγματικά από τα αποτελέσματα. Φαίνεται πως όλοι μπορούμε να το κάνουμε (να καταλάβουμε τις χειρονομίες των πιθήκων) σχεδόν ενστικτωδώς, πράγμα που είναι συναρπαστικό από την άποψη της εξέλιξης της επικοινωνίας», δήλωσε η δρ Χομπέιτερ.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η Ανταρτική υφίσταται τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και πέρσι καταγράφηκαν εκεί θερμοκρασίες ρεκόρ.

JAN DE RYDT

Ένα παγόβουνο με έκταση 1550 τετρ. χλμ. αποκολλήθηκε την Κυριακή στην Ανταρκτική, γύρω στις 21.00-22.00 (ώρα Ελλάδος), καθώς η παλίρροια διεύρυνε μια προϋπάρχουσα ρωγμή στον πάγο, την αποκαλούμενη Chasm-1.

Παρόλο που η Ανταρκτική ταλανίζεται από την υπερθέρμανση λόγω της κλιματικής αλλαγής, το περιστατικό αυτό δεν οφείλεται σε αυτούς τους παράγοντες, σύμφωνα με την Βρετανική Επιθεώρηση Ανταρκτικής.

Πριν από δύο χρόνια, ένα παγόβουνο περίπου του ίδιου μεγέθους είχε σχηματιστεί στην ίδια ζώνη, την αποκαλούμενη Τράπεζα Πάγου Μπραντ, όπου βρίσκεται ο βρετανικός ερευνητικός σταθμός Χάλι Στ΄.

Οι παγετωνολόγοι, που βρίσκονται στην περιοχή από τον Νοέμβριο μέχρι τον Μάρτιο, παρατηρούν εδώ και περίπου 10 χρόνια την εξέλιξη των ρωγμών στον πάγο. Το 2016 η BAS αποφάσισε να μετακινήσει κατά 20 χιλιόμετρα τον σταθμό Χάλι Στ΄, φοβούμενη ότι επειδή λιώνουν οι πάγοι μπορεί να βρεθεί να πλέει πάνω σε κάποιο παγόβουνο.

«Η αποκόλληση αυτή ήταν αναμενόμενη και συνιστά μια φυσιολογική συμπεριφορά της Τράπεζας Πάγου Μπραντ. Δεν συνδέεται με την κλιματική αλλαγή», εξήγησε ο επιστήμονας, ειδικός στους πάγους, Ντόμινικ Χότζον.

SEBASTIAN GLEICH/BAS

Η Ανταρτική υφίσταται τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και πέρσι καταγράφηκαν εκεί θερμοκρασίες ρεκόρ. Το 2021, το πλήρες λιώσιμο ενός παγόβουνου, σε απόσταση 4.000 χιλιομέτρων από το σημείο απ’ όπου αποκολλήθηκε το 2017, ελευθέρωσε περισσότερους από 150 δισεκατομμύρια τόνους γλυκού νερού, κάτι που ανησύχησε τους επιστήμονες γιατί δεν γνώριζαν ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις στο εύθραυστο οικοσύστημα της περιοχής.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ/AFP)

Πόσο κοντά θα περάσει από τη Γη ο πράσινος κομήτης.

Ένας «εξωτικός» πράσινος κομήτης, ο C/2022 E3 (ZTF), ο οποίος έχει να έρθει κοντά στη Γη από την εποχή των Νεάντερταλ πριν περίπου 50.000 χρόνια, πλησιάζει γοργά τον πλανήτη μας και αναμένεται την 1η ή τη 2α Φεβρουαρίου να φθάσει στην κοντινότερη απόσταση του (περίγειο), περίπου στα 42 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Ο κομήτης είχε ανακαλυφθεί από αστρονόμους του παρατηρητηρίου Zwicky Transient Facility (ZTF) στην Καλιφόρνια τον Μάρτιο του 2022. Προέρχεται από το μακρινό Νέφος Όορτ στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος και εκτιμάται ότι διαγράφει μια τροχιά γύρω από τον Ήλιο κάθε περίπου 50.000 χρόνια.

Οι κομήτες, που αποτελούνται κυρίως από πάγο, σκόνη και αέρια, διαγράφουν συνήθως μεγάλες ελλειπτικές τροχιές γύρω από το άστρο μας. Καθώς προσεγγίζουν τον Ήλιο, η θερμότητα του μετατρέπει τον πάγο του κομήτη σε αέρια και σκόνη, δημιουργώντας την «κόμη» του που περιβάλλει τον σκληρό πυρήνα του, καθώς και την τεράστια θεαματική «ουρά» του.

Έχει μια πρασινωπή απόχρωση

Οι εικόνες έως τώρα του C/2022 E3 αποκαλύπτουν ότι έχει μια πρασινωπή απόχρωση, που πιστεύεται ότι οφείλεται στη χημική σύσταση του, κυρίως στην παρουσία διατομικού άνθρακα, το μόριο του οποίου εκπέμπει πράσινο φως όταν πέφτει πάνω του η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία.

Από τα μέσα Ιανουαρίου ο κομήτης – που κερδίζει συνεχώς φωτεινότητα από πέρυσι τον Νοέμβριο – έχει γίνει ευκολότερο να παρατηρηθεί με τηλεσκόπια ή ισχυρά κιάλια, ενώ τελευταία έχει γίνει αρκετά φωτεινός για να είναι ορατός ακόμη και με γυμνό μάτι, τουλάχιστον από περιοχές με ανέφελο σκοτεινό ουρανό και χωρίς φωτορύπανση. Οι ερασιτέχνες αστροφωτογράφοι κατάφεραν τον Ιανουάριο να φωτογραφήσουν τον ισχυρό ηλιακό «άνεμο» να διασπά ένα μέρος της ουράς του κομήτη.

Ο C/2022 E3 κινείται στον ουρανό του βορείου ημισφαιρίου με κατεύθυνση τον πολικό αστέρα, το φωτεινότερο άστρο της Μικρής Άρκτου, δίπλα στον οποίο θα εμφανιστεί στις 26 Ιανουαρίου. Έως τις 10 Φεβρουαρίου θα εμφανιστεί κοντά στον Άρη, ενώ έως τα μέσα Φεβρουαρίου αναμένεται να έχει γίνει πια αρκετά αχνός, καθώς απομακρύνεται από τη Γη.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Κώστας Μαυραγάνης

Νέα μελέτη από το UCLA δείχνει πως η σκόνη στην ατμόσφαιρα του πλανήτη – μικροσκοπικά σωματίδια από θύελλες σκόνης σε ερήμους- ψύχει ελαφρώς τον πλανήτη, με αποτέλεσμα να περιορίζει σε ένα βαθμό τη θέρμανση που προκαλείται από τα αέρια θερμοκηπίου.

.NASA SCIENTIFIC VISUALIZATION STUDIO

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Nature Reviews Earth and Environment, έδειξε πως η ποσότητα της σκόνης από ερήμους αυξήθηκε περίπου 55% από τα μέσα του 19ου αιώνα, κάτι που οδήγησε σε αύξηση της ψυκτικής επίδρασής της.

Η έρευνα αυτή είναι η πρώτη που επιδεικνύει τη συνολική ψυκτική επίδραση της σκόνης από ερήμους στην ατμόσφαιρα. Η ατμοσφαιρική σκόνη σε κάποιες περιπτώσεις προκαλεί φαινόμενα που αυξάνουν τη θερμοκρασία στον πλανήτη, μα επειδή άλλα φαινόμενα/ επιδράσεις την αντισταθμίζουν, η μελέτη υπολόγισε ότι, συνολικά, λειτουργεί ψυκτικά/ περιοριστικά ως προς την αύξηση της θερμοκρασίας.

Εάν τα επίπεδα της σκόνης μειωθούν- ή σταματήσουν να αυξάνονται- τότε η αύξηση της θερμοκρασίας θα μπορούσε να ενταθεί, είπε ο Τζάσπερ Κοκ, ατμοσφαιρικός φυσικός του UCLA και lead author της έρευνας.

«Δείχνουμε ότι η σκόνη της ερήμου έχει αυξηθεί και πιθανότατα αντισταθμίζει ελαφρώς την αύξηση της θερμοκρασίας από το φαινόμενο του θερμοκηπίου, κάτι που απουσιάζει από τα παρόντα κλιματικά μοντέλα» είπε ο Κοκ, που μελετά το πώς τα αιωρούμενα σωματίδια επηρεάζουν το κλίμα. «Η αυξημένη σκόνη δεν έχει προκαλέσει πολλή ψύξη- τα κλιματικά μοντέλα είναι ακόμα κοντά- μα τα ευρήματά μας υποδεικνύουν πως τα αέρια θερμοκηπίου από μόνα τους θα μπορούσαν να προκαλούν ακόμα μεγαλύτερη θέρμανση του κλίματος από ό,τι προβλέπουν τώρα τα μοντέλα».

Ο Κοκ παρομοιάζει αυτό που συμβαίνει με το να βλέπει κάποιος, ενώ οδηγά ένα αυτοκίνητο σε μεγάλη ταχύτητα, ότι το χειρόφρενο είναι λίγο τραβηγμένο. Όπως το να αποδεσμευτεί πλήρως το χειρόφρενο θα κάνει το αυτοκίνητο να πάει ακόμα πιο γρήγορα, μια παύση στην αύξηση των επιπέδων σκόνης θα επιτάχυνε ελαφρώς την αύξηση της θερμοκρασίας.

Επίσης, ενώ τα επίπεδα της σκόνης στην ατμόσφαιρα έχουν αυξηθεί συνολικά από την προ-βιομηχανική εποχή, η τάση αυτή δεν είναι σταθερή, καθώς έχει βρεθεί στα «πάνω» της και στα «κάτω» της. Επίσης, επειδή υπάρχουν πολλές φυσικές και ανθρωπογενείς μεταβλητές που μπορεί να προκαλέσουν αύξηση ή μείωση των επιπέδων, οι επιστήμονες δεν μπορούν να προβλέψουν ακριβώς πώς οι ποσότητες ατμοσφαιρικής σκόνης θα αλλάξουν τις επόμενες δεκαετίες.

(Πηγή: huffingtonpost.gr)

Η ύπαρξή μας είναι βιολογικά περιορισμένη ή μπορεί να αυξάνεται επ’ αόριστον;

Twitter

Το θέμα της ανθρώπινης μακροβιότητας συνεχίζει να διχάζει τους ερευνητές: Η ύπαρξή μας είναι βιολογικά περιορισμένη ή μπορεί να αυξάνεται επ’ αόριστον; Το ερώτημα επανήλθε καθώς ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο, η Γαλλίδα αδελφή Αντρέ, πέθανε την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 118 ετών

Στο τέλος του 18ου αιώνα, ο (Georges-Louis Leclerc, Comte de) Buffon έκανε την εκτίμηση ότι ένας άνθρωπος με καλή υγεία, που δεν έχει πάθει ατύχημα ούτε πάσχει από κάποια νόσο μπορεί να ζήσει μέχρι τα 100 χρόνια κατά το μέγιστον.

Οι 100ετείς ήταν στην εποχή του πολύ σπάνιες περιπτώσεις. Όμως, με την βελτίωση των συνθηκών ζωής και την πρόοδο της Ιατρικής, οι υποθέσεις για τα χρονικά όρια της ανθρώπινης ζωής άλλαξαν σταδιακά.

Το 1995, καταγράφηκε νέο ρεκόρ, όταν η Γαλλίδα Ζαν Καλμάν γιόρτασε τα 120ά της γενέθλια. Πέθανε το 1997 σε ηλικία 122 ετών και παραμένει μέχρι σήμερα ο άνθρωπος, με πιστοποιημένη χρονολογία γεννήσεως, που έζησε περισσότερο στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Πού τοποθετούν το όριο

Γενικότερα, από το 1950, ο αριθμός των Γάλλων ηλικίας 100 ετών και άνω διπλασιαζόταν κάθε δέκα χρόνια για να φθάσει στους 27.500 στο τέλος του 2021, σύμφωνα με τον Εθνικό Ινστιτούτο Δημογραφικών Μελετών (Ined). Και μέχρι το 2060 μπορεί να επταπλασιασθούν. Παράλληλα, από την δεκαετία 1980, έχει εμφανισθεί η ομάδα των άνω των 110 ετών, που θέτει και πάλι το ζήτημα του ορίου της ανθρώπινης μακροβιότητας.

Οι ερευνητές είναι διχασμένοι. Από την μία πλευρά υπάρχουν εκείνοι που υπερασπίζονται την ιδέα ότι η ζωή ορίζεται από βιολογικούς περιορισμούς.

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Nature το 2016, οι γενετιστές έδειξαν ότι δεν έχει υπάρξει αύξηση της ανθρώπινης μακροβιότητας από το τέλος της δεκαετίας του 1990.

Στηριζόμενοι σε δημογραφικά στοιχεία, ανακάλυψαν ότι από τον θάνατο της Ζαν Καλμάν, η μέγιστη διάρκεια ζωής των ανθρώπων έχει μειωθεί, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν όλο και περισσότεροι υπέργηροι άνθρωποι στον κόσμο. «Συμπεραίνουν ότι η διάρκεια της ανθρώπινης ζωής έχει ένα φυσικό όριο και ότι το όριο της μακροβιότητας τοποθετείται γύρω στα 115 έτη», δηλώνει ο δημογράφος και ειδικός σε θέματα μακροβιότητας Jean-Marie Robine.

«Γενετικές τροποποιήσεις»

«Όμως η υπόθεση αμφισβητείται εν μέρει από μεγάλο αριθμό δημογράφων», συνεχίζει.

Έτσι, μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2018 στην επιθεώρηση Science υποστηρίζει ότι το ποσοστό της θνητότητας αυξάνεται με την ηλικία, αλλά επιβραδύνεται μετά τα 85 έτη και φτάνει μέχρι το 50% έως 60% ετησίως περί τα 107 έτη.

«Με την θεωρία αυτή, αν έχουμε 12 ανθρώπους ηλικίας 110 ετών, θα επιβιώσουν 6 στα 111 χρόνια, 3 στα 112 κοκ…», συνοψίζει ο Jean-Marie Robine. «Αλλά επί 100ετών, θα υπάρχουν 50 111 ετών, 25 112 ετών κοκ…», λέει ο ερευνητής. «Χάρη σε μία αυξητική τάση, δεν υπάρχουν προσδιορισμένα όρια μακροβιότητας».

Σύμφωνα με γαλλική μελέτη που θα δημοσιευθεί μέσα στο 2023, η δημογραφική ομάδα του Inserm αποδεικνύει ωστόσο ότι η θνητότητα συνεχίζει να αυξάνεται μετά τα 105 χρόνια.

Αυτό είναι επιχείρημα υπέρ της ύπαρξης βιολογικού ορίου στην μακροβιότητα; Ο Jean-Marie Robine είναι επιφυλακτικός.

«Θα συνεχίσουμε να ανακαλύπτουμε στοιχεία, όπως γινόταν πάντα, και σιγά σιγά να βελτιώνουμε την κατάσταση της υγείας των υπερηλίκων», λέει.

Πολλοί ερευνητές μαζί του προτιμούν να παραμείνουν επιφυλακτικοί: «δεν υπάρχει προς το παρόν οριστική απάντηση», λέει η France Meslé, διευθύντρια ερευνών στο Ined. «Ακόμη και αν βαίνουν αυξανόμενοι, οι άνθρωποι που φθάνουν σε πολύ μεγάλη ηλικία είναι ακόμη πολύ περιορισμένοι αριθμητικά και εξακολουθούμε να μην μπορούμε να κάνουμε σημαντικές στατιστικές εκτιμήσεις».

Συνοπτικά, πρέπει να περιμένουμε να έχουμε ικανό αριθμό ανθρώπων άνω των 110 ετών για να μπορούμε να βγάλουμε αξιόπιστα αποτελέσματα.

Ορισμένοι ειδικοί, επίσης, όπως ο γηρίατρος Eric Boulanger, δεν αποκλείουν την είσοδο στο παιγνίδι και άλλων παραγόντων τα επόμενα χρόνια. Ο ειδικός δηλώνει ότι «γενετικές τροποποιήσεις» θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να μεταθέσουν την ηλικία του θανάτου, σε ορισμένες περιπτώσεις, στα 140 ή στα 150 χρόνια.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Απόστολος Λακασάς

Η σχέση με το κινητό και το τάμπλετ ξεκινάει πριν από το σχολείο. Οι ειδικοί της εκπαίδευσης και της παιδικής υγείας βλέπουν ήδη τις επιπτώσεις της ψηφιακής ζωής στην πρόσληψη της γνώσης και τη συγκέντρωση

Πολλά παιδιά «παίζουν» με το τάμπλετ των γονιών τους ή διαθέτουν τα ίδια τάμπλετ ή κινητό ήδη από δύο ετών! Φωτ. GETTY IMAGES

Διαστάσεις πανδηµίας λαμβάνει η έκθεση των παιδιών στις οθόνες των κινητών και των τάμπλετ από πολύ μικρή, ακόμη και τη βρεφική ηλικία. Παιδαγωγοί, εκπαιδευτικοί και ψυχολόγοι αρχίζουν ήδη να διαπιστώνουν τις μαθησιακές δυσκολίες που προκαλεί η ψηφιακή ζωή των παιδιών: Έχουν εθιστεί στο διαρκές και έντονο ερέθισμα που δίνουν οι συσκευές, είναι πια πολύ πιο δύσκολο να συγκεντρωθούν σε κάτι άλλο. Ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνουν έχει αλλάξει, χάνουν το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία, και όταν δεν είναι «συνδεδεμένοι» παραπονιούνται πως βαριούνται.

Οι ειδικοί κάνουν λόγο στην «Καθημερινή» για απώλεια ελέγχου και εφιστούν την προσοχή όλων, και κυρίως των γονιών, για την αρνητική επίδραση των τάμπλετ και των κινητών τηλεφώνων στην ανάπτυξη των παιδιών. Οι πρώτες επιπτώσεις φαίνονται στο δημοτικό σχολείο, ωστόσο στο γυμνάσιο τα προβλήματα εντείνονται. «Είναι οι συνέπειες όταν η οθόνη κάνει babysitting…» ανέφερε στην «Καθημερινή» η καθηγήτρια Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, Μαρίνα Τσολιά.

«Είναι το μόνιμο παράπονο των γονιών. Τα παιδιά δεν διαβάζουν στο σπίτι βιβλία, γιατί είναι συνεχώς μπροστά σε ένα τάμπλετ. Αυτό τα κουράζει, τους αποσπά την προσοχή και δεν εξασκούνται –δεν τους γίνεται συνήθεια– να δίνουν χρόνο σε ένα βιβλίο, που θέλει εστίαση. Στην τάξη είναι νευρικά. Να σας πω πως όταν στις εκθέσεις γράφουν για τη σχέση με τους φίλους τους, μιλούν για τις συνομιλίες τους μέσα από ψηφιακά δίκτυα και πλατφόρμες και όχι π.χ. στο πάρκο ή σε μια βόλτα», παρατηρεί στην «Κ» ο Λάμπρος Γιαννούχος, δάσκαλος σε σχολείο της Χαλκίδας. Αυτή η κατάσταση δυσκολεύει και τη διδασκαλία στην τάξη ενώ οδηγεί και σε αναγκαία αλλαγή των διδακτικών μεθόδων. «Έχω δει η οθόνη να κουράζει ιδιαίτερα τους μαθητές, και να τους δυσκολεύει στο διάβασμα. Αυτό επηρεάζει και τον τρόπο που μελετούν τα μαθήματα», τονίζει.

Ήδη από δύο (!) χρόνων πολλά παιδιά «παίζουν» με το τάμπλετ των γονιών τους ή διαθέτουν τα ίδια τάμπλετ ή κινητό τηλέφωνο. Ωστόσο, η χρήση των συσκευών αυτών «μονιμοποιείται» από το δημοτικό σχολείο. Έρευνα από την αρμόδια Μονάδα του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία – Αγλαΐα Κυριακού έχει δείξει ότι το 78% των παιδιών ηλικίας 5 έως 12 ετών χρησιμοποιεί το Ιντερνετ, ενώ το ποσοστό ανεβαίνει στο 90% στην ηλικιακή ομάδα 10-12 ετών.

Το… ψαλίδι

«Οι γονείς παραπονιούνται ότι τα παιδιά περνούν πολλές ώρες το απόγευμα μπροστά σε μία οθόνη ή και ότι αρχίζουν να παίζουν παιχνίδια νωρίς το πρωί πριν έλθουν στο σχολείο. Αυτό επηρεάζει την αντίληψή τους, τον τρόπο που λειτουργούν, που μεγαλώνουν. Για παράδειγμα, έχω διαπιστώσει πως τα παιδιά τα τελευταία χρόνια διαθέτουν λιγότερες απτικές ικανότητες, δηλαδή δεν μπορούν να κάνουν χρήση εργαλείων όπως π.χ. ένα ψαλίδι στα εικαστικά, να κάνουν λεπτές κινήσεις. Επίσης, την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί ότι η απόδοση των μαθητών μειώνεται σταθερά. Και αυτό εντοπίζεται στη μαθηματικολογική σκέψη, στην κατανόηση κειμένων και στο διάβασμα», προσθέτει ο Αλέξανδρος Κουπατσιάρης, δάσκαλος στη Σητεία και γονιός ενός τετράχρονου αγοριού.

«Τα παιχνίδια στους υπολογιστές είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να δημιουργούν εξάρτηση στον χρήστη τους. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι πως παρέχουν άμεση ανταμοιβή, όπως π.χ. η ντοπαμίνη, και επηρεάζουν τα κέντρα του εγκεφάλου».

«Τα παιδιά σπαταλούν τον χρόνο στο τάμπλετ, χάνουν το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία, αποσπώνται συχνά από αυτό που κάνουν, αποξενώνονται, δεν παίζουν πια έξω από το σπίτι, δεν κινούνται, δεν κάνουν βόλτες. Είναι συνεχώς μπροστά σε μια οθόνη, δημιουργούν μία πλαστή πραγματικότητα και μέσω αυτής ερμηνεύουν τον κόσμο», προσθέτει ο κ. Κουπατσιάρης.

«Οι άνθρωποι σκέφτονται ότι τα τάμπλετ είναι ηλεκτρονικά παιχνίδια. Αλλά δεν είναι. Κάναμε μία έρευνα για τον χρόνο που ένα βρέφος 18 έως 24 μηνών πρέπει να σπαταλά με τα αγαπημένα του παιχνίδια – ένα βιβλίο, έναν κύβο, ένα αυτοκινητάκι, μία κούκλα. Είναι κατά μέσο όρο 20 λεπτά. Εντούτοις τα παιδιά σπαταλούν στο τάμπλετ πολύ περισσότερο χρόνο. Αυτό μόνο μας λέει ότι πρόκειται για μία θεμελιωδώς διαφορετική εμπειρία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο βέβαια, μπορεί η χρήση των συσκευών αυτών να καταλήξει ψυχαναγκαστική, παθολογική και εθιστική. Και ο χρόνος μπροστά στη συσκευή αντικαθιστά άλλες σημαντικές δραστηριότητες για την ανάπτυξη του παιδιού, όπως το διάβασμα, η άσκηση, το παιχνίδι, οι ανθρώπινες συναναστροφές», παρατηρεί, μιλώντας στην «Κ» για το θέμα, ο Δημήτρης Χρηστάκης, καθηγητής Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον και διευθυντής του Κέντρου για την Παιδική Υγεία, Συμπεριφορά και Ανάπτυξη στο νοσοκομείο Παίδων του Σιάτλ. Η συμβουλή του είναι τα παιδιά να μην κάνουν χρήση οθονών πριν να συμπληρώσουν τους 18 μήνες και κατόπιν με την επίβλεψη των γονιών.

Οι χρόνοι χρήσης

«Τα παιχνίδια στους υπολογιστές είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να δημιουργούν εξάρτηση στον χρήστη τους. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι πως παρέχουν άμεση ανταμοιβή, όπως π.χ. η ντοπαμίνη, και επηρεάζουν τα κέντρα του εγκεφάλου», παρατηρεί στην «Καθημερινή» η Ιλια Θεοτοκά, κλινική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία έχει ορίσει τους χρόνους χρήσης μιας συσκευής από ένα βρέφος και ένα νήπιο. Τους πρώτους 18 μήνες δεν πρέπει καθόλου να εκτίθεται σε οθόνη (στις οθόνες περιλαμβάνεται, εκτός από υπολογιστή και τηλέφωνο και η τηλεόραση). Κατόπιν, από 18 έως 24 μηνών μπορεί να κάνει χρήση οθόνης το πολύ 30 λεπτά την ημέρα, πάντα με την επιτήρηση του γονιού και παρακολουθώντας συγκεκριμένα προγράμματα. Από τα 2 έως τα 5 του χρόνια, το νήπιο μπορεί να απασχοληθεί σε μία οθόνη έως μία ώρα, και μετά τα 5 έτη ο χρόνος μπροστά σε μία οθόνη αυξάνεται σε μιάμιση ώρα την ημέρα και από δύο ώρες το Σάββατο και την Κυριακή.

Τηρούνται τα όρια από τους γονείς; «Χρησιμοποιούν το τάμπλετ των γονιών τους και δεν είναι εύκολο να τεθούν όρια. Διεθνής μελέτη έχει δείξει ότι το 30% των παιδιών εκτίθεται στην οθόνη πριν από τα δύο τους χρόνια, και το 60% πριν από τα 5 τους χρόνια. Να σημειώσω ότι η τεχνολογία αποτελεί εκπαιδευτικό εργαλείο αλλά δεν έχει θετικά αποτελέσματα πριν από τα 5 χρόνια», λέει η κ. Θεοτοκά, προσθέτοντας πως το τάμπλετ σαφώς επηρεάζει το παιδί, ακόμη κι αν το χρησιμοποιήσει για να διαβάσει ένα κείμενο ή ένα βιβλίο. «Στο τάμπλετ τα μάτια γίνονται πιο ξηρά και ο εγκέφαλος μαθαίνει λιγότερο. Ο οπτικός και ο γνωστικός έλεγχος εξελίσσεται καλύτερα όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο στο χέρι παρά στο τάμπλετ».

Η κατάχρηση, φυσικά, έχει αρνητικές επιπτώσεις στις νοητικές λειτουργίες του οργανισμού που είναι η σκέψη, η προσοχή, η ρύθμιση του συναισθήματος, η συγκέντρωση. Μάλιστα, ο κ. Χρηστάκης παρουσιάζει τη διάσταση του θέματος τονίζοντας ότι «με δεδομένο ότι τα τάμπλετ έχουν μπει στη ζωή μας περίπου εδώ και μία δεκαετία, δεν έχουμε καν συνειδητοποιήσει πλήρως τις επιπτώσεις τους».

Όταν το κινητό τηλέφωνο είναι δίπλα στο βιβλίο

Από τα τέλη του Δημοτικού και σίγουρα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, το κινητό τηλέφωνο αρχίζει να γίνεται βαριά εξάρτηση! Οι καθηγητές του Γυμνασίου παρατηρούν όλο και περισσότερο στους μαθητές διάσπαση της προσοχής, άγχος, υπερκινητικότητα κατά τη διάρκεια του μαθήματος. «Η κατάχρηση της οθόνης τα έχει αποξενώσει λειτουργικά από τη μελέτη ενός τυπωμένου βιβλίου», λέει στην «Καθημερινή» καθηγητής σε Γυμνάσιο της Αθήνας. Με δεδομένη τη χρήση από τα παιδιά των συσκευών οθόνης εδώ και μία δεκαετία, είναι πλέον καιρός να μελετηθούν οι επιπτώσεις τους στη μαθησιακή λειτουργία. Ήδη ο ΟΟΣΑ στον επόμενο διαγωνισμό PISA το 2025, εκτός από τις δεξιότητες των 15χρονων στην κατανόηση κειμένου, τις φυσικές επιστήμες και τα μαθηματικά, θα αξιολογήσει και την ικανότητα των εφήβων να μαθαίνουν σε έναν ψηφιακό κόσμο. Μάλιστα, ο ΟΟΣΑ ρωτά εάν η αύξηση της χρήσης των ψηφιακών μέσων απομακρύνει τους μαθητές από τα τυπωμένα βιβλία. «Σαφώς η χρήση ψηφιακών μέσων έχει επηρεάσει τον τρόπο ανάγνωσης βιβλίων, τόσο σχολικών όσο και λογοτεχνικών», παρατηρεί στην «Καθημερινή» η Μαρία Τσολιά, καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και διευθύντρια Παιδιατρικής Κλινικής στο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού. «Είναι μονόδρομος η χρήση των οθονών. Αλλά ο κίνδυνος στην εφηβική ηλικία μεγαλώνει, διότι εκτός από τις επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού, πρέπει να υπάρχει έλεγχος σε τι είδους υλικό εκτίθενται στο Διαδίκτυο. Έχουμε σε αυξανόμενη συχνότητα περιστατικά παιδιών που ξενυχτούν, που πέφτει η απόδοσή τους στο σχολείο και επιβραδύνεται η ανάπτυξή τους, που αντιμετωπίζουν προβλήματα στην ανάπτυξη της γλώσσας, της γνωσιακής λειτουργίας και έλλειμμα στη συναισθηματική τους ωρίμανση», παρατηρεί, προσθέτοντας τους κινδύνους για παχυσαρκία και μυοσκελετικά προβλήματα.

«Διαβάζοντας ένας έφηβος έχοντας στο πλάι του το κινητό, κουράζεται πάρα πολύ. Ο εγκέφαλός μας δεν είναι φτιαγμένος για έντονες παράλληλες εργασίες. Τις διεκπεραιώνει με μεγάλο κόστος».

Στρεσογόνο δίπολο

«Όταν ο έφηβος διαβάζει και έχει δίπλα του ένα κινητό τηλέφωνο κουράζεται πάρα πολύ. Είναι στην ηλικία που οι νοητικές του λειτουργίες είναι πολύ ισχυρές και αυτό το δίπολο τον στρεσάρει. Ο εγκέφαλός μας δεν είναι φτιαγμένος για έντονες παράλληλες εργασίες. Τις διεκπεραιώνει αλλά αυτό έχει ένα κόστος. Σε μελέτες έχει βρεθεί ότι μια πνευματική εργασία μπορεί να καθυστερήσει έως και 400% όταν διακόπτεται από δραστηριότητα κάποιας οθόνης που βρίσκεται δίπλα. Μάλιστα επηρεάζεται ακόμη και όταν ο έφηβος αποφασίσει να αγνοήσει το κινητό του τηλέφωνο. Και αυτό γιατί το έχει στο μυαλό του και αυτό επηρεάζει την εστιασμένη προσοχή του», παρατηρεί στην «Καθημερινή» η Ιλια Θεοτοκά, κλινική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Στην ηλικία των 15 ίσως πια είναι αργά για να βάλουν οι γονείς τα όρια.

«Μπορεί και πάνω από πέντε ώρες την ημέρα…»

Όσο κι αν γίνεται προσπάθεια για μέτρο στη χρήση τάμπλετ ή κινητού τηλεφώνου, η πειθαρχία δεν είναι εύκολη. Ακόμη κι αν οι γονείς θέλουν να την επιβάλλουν, τα παιδιά παρασύρονται από τους φίλους τους. «Στις διακοπές μπορεί να ξεπεράσω τις πέντε ώρες την ημέρα στο κινητό τηλέφωνο. Όταν έχω σχολείο, υπολογίζω ότι ασχολούμαι γύρω στις 4 με 5 ώρες», παραδέχεται στην «Καθημερινή» ο 14χρονος Βασίλης, μαθητής στην Γ΄ Γυμνασίου. Πρώτη φορά απέκτησε τάμπλετ στα πρώτα χρόνια του δημοτικού σχολείου, το οποίο άλλαξε μία φορά. Στην ΣΤ΄ Δημοτικού πήρε το smart του. «Νιώθω κουρασμένος αρκετές φορές όταν χρησιμοποιώ το κινητό τηλέφωνο. Αλλά οι φίλοι έχουν τηλέφωνο και επικοινωνούμε, οπότε είναι δύσκολο να το αφήνω», παρατηρεί.

Όπως αναφέρουν οι γιατροί, ακόμη κι αν μειωθούν οι ώρες χρήσης μιας συσκευής οθόνης, το παιδί έχει μάθει να κάνει πολλές λειτουργίες μέσα από την οθόνη, όπως ας πούμε να μελετά και να διασκεδάζει. Δεν του είναι οικείοι, έχουν «εξασθενήσει» οι άλλοι τρόποι χαλάρωσης. Για να συμβεί αυτό μετράει η ηλικία του παιδιού όταν απέκτησε την πρώτη του συσκευή και η χρήση που έκανε.

«Νιώθω κουρασμένος αρκετές φορές όταν το χρησιμοποιώ. Αλλά οι φίλοι μου έχουν τηλέφωνο και επικοινωνούμε, οπότε είναι δύσκολο να το αφήνω».

Από ένα τάμπλετ πήραν δώρο για τις γιορτές των Χριστουγέννων ο 11χρονος Γιώργος και ο 10χρονος Σταύρος, αδέλφια από την Αθήνα. Ο πρώτος είχε ήδη αλλά «δεν ήταν καλό, είχε παλιώσει», όπως λέει στην «Καθημερινή», ο δεύτερος είχε μόνο ένα κινητό τηλέφωνο αφής. Και οι δύο δεν θυμούνται σε ποια ηλικία είχαν την πρώτη επαφή με κάποια συσκευή με οθόνη. «Στο τάμπλετ παίζω παιχνίδια και βλέπω βίντεο. Δεν νομίζω πως κάνω μεγάλη χρήση, για παράδειγμα δεν ξυπνώ το πρωί να παίξω πριν το σχολείο», λέει ο Γιώργος, που παραδέχεται όμως ότι «κάποιες φορές κουράζομαι, τσούζουν τα μάτια μου». Οι πρώτες ημέρες του Σταύρου με το τάμπλετ ήταν αργίες, οπότε ας θεωρηθεί λογικό ότι πέρασε πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του. «Όταν είχα μόνο το κινητό τηλέφωνο αφής, έπαιζα μόνο παιχνίδια. Βαριέμαι να γράφω μηνύματα, ούτε έκανα κλήσεις. Οι περισσότεροι συμμαθητές έχουν και τάμπλετ και κινητό τηλέφωνο. Εγώ στο κινητό δεν έχω εφαρμογές για να μιλάω με συμμαθητές μου», εξηγεί.

Οι γονείς των δύο αγοριών δηλώνουν ότι ελέγχουν τη χρήση του τάμπλετ από τα παιδιά, ωστόσο, όπως παραδέχονται, μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων άφησαν τα παιδιά να χαρούν τα δώρα τους. «Είναι γεγονός πως ανησυχούμε για τυχόν κατάχρηση. Το βλέπουμε στα παιδιά πολλών φίλων μας, είναι ανησυχητικό και δυστυχώς είναι… κολλητικό γιατί το ένα παιδί επηρεάζει το άλλο. Όταν αρχίσουν τα μαθήματα θα περιοριστεί το τάμπλετ. Άλλωστε, τα απογεύματα έχουν δραστηριότητες», παρατηρεί στην «Καθημερινή» η μητέρα τους.

Οι αριθμοί

Έως και 400% μπορεί να καθυστερήσει μια πνευματική εργασία όταν κάποια οθόνη βρίσκεται δίπλα
78% των παιδιών ηλικίας 5 έως 12 ετών χρησιμοποιούν το Ίντερνετ
30% των παιδιών εκτίθενται στην οθόνη πριν από τα δύο τους χρόνια και το 60% πριν από τα 5
Πριν από τους 18 μήνες, δεν πρέπει τα βρέφη να εκτίθενται σε οθόνη σύμφωνα με την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία
70% των Ελλήνων 15χρονων δηλώνουν ότι το διάβασμα δεν συγκαταλέγεται στις αγαπημένες τους συνήθειες, σύμφωνα με έρευνα του ΟΟΣΑ

Πόση ώρα μπορούν να συγκεντρωθούν τα παιδιά

Έως 2 ετών: 4 – 6 λεπτά
Έως 4 ετών: 8 – 12 λεπτά
Έως 8 ετών: 15 – 25 λεπτά
Έως 10 ετών: 20 – 30 λεπτά
Έως 15 ετών: 25 – 35 λεπτά
Έως 18 ετών: 32 – 48 λεπτά

(Πηγή: kathimerini.gr)

Ευρήματα μάς δείχνουν ότι οι συνήθειες μπροστά στις οθόνες αρχίζουν πολύ νωρίς. Γι’ αυτό, οι παρεμβάσεις προκειμένου να μειωθεί ο χρόνος μπροστά σε μια οθόνη θα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχίας, αν επίσης αρχίσουν νωρίς.

Πολλοί ψυχολόγοι συνηγορούν στο γεγονός ότι η συνήθεια να περνάμε πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη τείνει σύντομα να γίνει μια επίσημα αναγνωρισμένη μορφή εθισμού.

Οι συνέπειες στον ανθρώπινο οργανισμό από την υπερβολική έκθεση στις οθόνες

Ο υπερβολικός χρόνος χρήσης της οθόνης έχει και συνέπειες που επηρεάζουν βιολογικά τον οργανισμό ενός ανθρώπου, μεταξύ άλλων συμπτωμάτων είναι οι διαταραχές του ύπνου, καταπόνηση των ματιών και πονοκεφάλους.

Υπάρχουν όμως κι άλλες συνέπειες, όπως είναι η σύγχυση στην σκέψη, έλλειψη συγκέντρωσης και πνευματικής διαύγειας, αλλά και δυσκολίες στην αλληλεπίδραση με άλλους πρόσωπο με πρόσωπο.

Σε επίπεδο ψυχολογίας, οι άνθρωποι που περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στην οθόνη είναι συνήθως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διατρέχοντας αυξημένο κίνδυνο άγχους και κατάθλιψης, καθώς πολλές φορές συγκρίνουν την ζωή τους με αυτές άλλων ανθρώπων.

Βρείτε τον λόγο που επιθυμείτε την μείωση του χρόνου μπροστά την οθόνη

Πρώτα απ’ όλα, θα ήταν βοηθητικό να εντοπίσετε τον λόγο που περνάτε τόσο χρόνο στις οθόνες.

Κατόπιν θα πρέπει να ανακαλύψετε τον λόγο που σας κινητοποιήσε να πάρετε  αυτή την απόφαση. Ταυτοποιώντας το κίνητρο σας, αποκτάται μία αίσθηση δέσμευσης στον σκοπό σας.

Να είστε συγκεκριμένοι με τους χρόνους

Κατόπιν εξετάστε τι κάνετε με τον χρόνο σας στην οθόνη και αποφασίστε στη συνέχεια για τα όρια που θέλετε να θέσετε στον εαυτό σας ως προς το χρονικό διάστημα.

Για παράδειγμα, εάν η εργασία σας απαιτεί να είστε σε οθόνη, τότε για το υπόλοιπο της ημέρας μπορείτε να θέσετε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που θα είστε στην οθόνη του κινητού σας και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ειδικότερα, συνιστάται από τους ψυχολόγους να γίνετε ακόμη πιο συγκεκριμένοι από το να αποφασίσετε απλώς να κόψετε ορισμένες εφαρμογές ή δραστηριότητες.

Για παράδειγμα αν περνάτε 4 ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προσπαθήστε να το περιορίσετε στις 2 ώρες, χρησιμοποιώντας τη λειτουργία του χρονικού περιορισμού στο τηλέφωνό σας.

Ο καθορισμός συγκεκριμένων, μετρήσιμων στόχων μπορεί να βοηθήσει τους χρήστες της οθόνης να παρακολουθούν την πρόοδό τους και να «λογοδοτούν» στον εαυτό τους.

Βρείτε μια δραστηριότητα αντικατάστασης

Βρείτε κάτι άλλο να κάνετε με τον χρόνο σας – βρείτε ένα νέο χόμπι, βρείτε ένα καλό βιβλίο που μπορείτε να διαβάσετε.

Θέστε ρεαλιστικούς στόχους

Η βασικότερη συμβουλή στην όλη διαδικασία μείωσης του χρόνου μπροστά στις οθόνες είναι να θέσετε στον εαυτό σας ρεαλιστικούς στόχους. Αν θέτετε πολύ μεγάλους στόχους, καταλήγετε να προετοιμάζετε τον εαυτό σας για αποτυχία και μπορεί ακόμη και να τα παρατήσετε.

Έτσι, ξεκινήστε με μικρούς, ρεαλιστικούς στόχους και αυξήστε τους με την πάροδο του χρόνου.

Είναι ένας μαραθώνιος, όχι ένας αγώνας δρόμου η «απεξάρτησή» σας.

Επιμονή στην απόφασή σας

Αν έχετε συνηθίσει να έχετε την πηγή ψυχαγωγίας σας συνδεδεμένη με μια οθόνη, όταν σταματήσετε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ την οθόνη είναι πολύ πιθανόν να αισθανθείτε πλήξη.

Όπως η διαμόρφωση μίας νέας συνήθειας απαιτεί χρόνο, έτσι και η διακοπή μιας συνήθειας θα πάρει επίσης χρόνο.

Σε αυτό το στάδιο είναι πιθανόν να αισθανθείτε απογοήτευση, αλλά η κατανόηση ότι θα έρθει με προκλήσεις και ο σχεδιασμός για αυτές τις προκλήσεις μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της απογοήτευσης.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Άννα Παπαδομαρκάκη

Σημαντική βελτίωση των καρδιομεταβολικών δεικτών πετυχαίνει λίγο περπάτημα, ομοιόμορφα μοιρασμένο στη διάρκεια της ημέρας και στη δουλειά, ιδίως όταν είναι καθιστική

Ατέλειωτες ώρες σε μια καρέκλα – χαρακτηριστικό του σύγχρονου τρόπου ζωής – θέτει σε κίνδυνο την υγεία μας, έστω κι αν ασκούμαστε τακτικά.

Με το δεδομένο αυτό, οι γιατροί συμβουλεύουν όλους τους ενήλικες να κάθονται λιγότερο και να κινούνται περισσότερο.

Πόσο συχνά όμως χρειάζεται να σηκωνόμαστε από τις καρέκλες μας για να εξουδετερωθεί η επίπτωση από μια ημέρα στην καρέκλα; Και για πόση ώρα; Λίγες είναι οι μελέτες που έχουν γίνει για να δοθεί τελικά απάντηση στο ερώτημα.

Μια νέα μελέτη από φυσιολόγους του Πανεπιστημίου Κολούμπια δίνει μια απάντηση: μόλις πέντε λεπτά περπάτημα κάθε μισή ώρα σε περιόδους που το κάθισμα είναι παρατεταμένο, μπορεί να αντισταθμίσει μερικές από τις πιο επιβλαβείς συνέπειες.

Η μελέτη, με επικεφαλής τον Κιθ Ντίαζ αναπληρωτή καθηγητή συμπεριφορικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Columbia, δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στο περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής Medicine & Science in Sports & Exercise.

«Μικρές» ασκήσεις

Σε αντίθεση με άλλες μελέτες που διερεύνησαν μία ή δύο είδη δραστηριοτήτων, η μελέτη του Ντίαζ εξέτασε πέντε διαφορετικά είδη «μικρών» ασκήσεων: ένα λεπτό περπάτημα μετά από κάθε 30 λεπτά καθισιού, ένα λεπτό μετά από 60 λεπτά. πέντε λεπτά κάθε 30 λεπτά καθίσματος και πέντε λεπτά κάθε ώρα και καθόλου περπάτημα.

«Αν δεν είχαμε συγκρίνει τις παραπάνω επιλογές μεταξύ τους και δεν είχαμε διαφοροποιήσει τη συχνότητα και τη διάρκεια της άσκησης, μόνο εικασίες θα μπορούσαμε να κάνουμε για την καλύτερη επιλογή ρουτίνας», λέει ο Ντίαζ.

Στη μελέτη συμμετείχαν 11 ενήλικες, οι οποίοι κάθονταν σε μια εργονομική καρέκλα για οκτώ ώρες, και σηκώνονταν μόνο για μια μικρή άσκηση που τους είχε συνταγογραφηθεί, όπως περπάτημα σε διάδρομο ή διάλειμμα για τουαλέτα.

Πίεση και σάκχαρο

Οι ερευνητές παρακολουθούσαν κάθε συμμετέχοντα για να διασφαλίσουν ότι δεν έκανε υπερβολική άσκηση ή λιγότερη από την προτεινόμενη, και μετρούσαν περιοδικά την αρτηριακή πίεση και το σάκχαρο του αίματος των συμμετεχόντων, καθώς αυτές οι μετρήσεις αποτελούν βασικούς δείκτες της καρδιαγγειακής υγείας.

Οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα να εργαστούν σε φορητό υπολογιστή, να διαβάσουν και να χρησιμοποιήσουν τα τηλέφωνά τους κατά τη διάρκεια των συνεδριών και τους παρέχονταν συγκεκριμένα γεύματα.

Η βέλτιστη επιλογή, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, ήταν πέντε λεπτά περπάτημα κάθε 30 λεπτά. Αυτή η συχνότητα κίνησης, ήταν η μόνη που μείωσε σημαντικά τόσο το σάκχαρο όσο και την αρτηριακή πίεση.

Επιπλέον, αυτό το πρόγραμμα βάδισης είχε δραστική επίδραση στον τρόπο με τον οποίο οι συμμετέχοντες ανταποκρίθηκαν στα μεγάλα γεύματα, μειώνοντας τις κορυφώσεις στις τιμές του σακχάρου στο αίμα κατά 58% σε σύγκριση με το καθισιό όλη μέρα.

Και το ένα λεπτό «δουλεύει»

Μέτρια οφέλη παρείχε επίσης ένα μονόλεπτο διάλειμμα περπατήματος ανά 30 λεπτά για τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ το περπάτημα κάθε 60 λεπτά – είτε για ένα λεπτό, είτε για πέντε λεπτά – δεν είχε κανένα όφελος.

Όλες οι επιλογές περπατήματος μείωσαν σημαντικά την αρτηριακή πίεση κατά 4 έως 5 mmHg σε σύγκριση με το καθισιό όλη την ημέρα.

«Πρόκειται για μια σημαντική μείωση, συγκρίσιμη με τη μείωση που θα περιμέναμε με καθημερινή άσκηση για έξι μήνες», σημείωσε ο Ντίαζ.

Οι ερευνητές μέτρησαν επίσης περιοδικά τα επίπεδα διάθεσης, κόπωσης και γνωστικής απόδοσης των συμμετεχόντων κατά τη διάρκεια του τεστ. Όλα τα σχήματα βάδισης, εκτός από το περπάτημα ενός λεπτού την ώρα, οδήγησαν σε σημαντική μείωση της κόπωσης και σημαντικές βελτιώσεις στη διάθεση. Κανένα από τα σχήματα βάδισης δεν επηρέασε τη γνωστική λειτουργία.

Διώχνει την κούραση

«Οι επιπτώσεις στη διάθεση και την κούραση είναι σημαντικές. Οι άνθρωποι τείνουν να επαναλαμβάνουν συμπεριφορές που τους κάνουν να νιώθουν καλά και είναι ευχάριστες», τόνισε ο Ντίαζ.

Οι ερευνητές του Κολούμπια συνεχίζουν την έρευνα με 25 διαφορετικές «δόσεις» περπατήματος για τα αποτελέσματα της υγείας και συμμετέχοντες με διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Στην παρούσα μελέτη, οι συμμετέχοντες ήταν από 40 – 60 ετών και οι περισσότεροι δεν είχαν διαβήτη ή υψηλή αρτηριακή πίεση.

Καταλήγοντας ο καθηγητής, επεσήμανε πως «Αυτό που γνωρίζουμε τώρα είναι ότι για βέλτιστη υγεία, πρέπει να κινείσαι τακτικά στη δουλειά, πέρα από την καθημερινή άσκηση. Παρότι αυτό μπορεί να ακούγεται ανέφικτο, τα ευρήματα δείχνουν ότι ακόμη και μικρές «δόσεις» περπατήματος που κατανέμονται ομοιόμορφα στη διάρκεια της εργάσιμης ημέρας μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και άλλων χρόνιων ασθενειών».

(Πηγή: in.gr)

Οι επιστήμονες κρούουν καμπανάκι κινδύνου για μπαράζ ακραίων καιρικών φαινομένων το 2023.

Το Ελ Νίνιο είναι το ωκεάνιο φαινόμενο κατά το οποίο τα κεντρικά και ανατολικά νερά του Ειρηνικού Ωκεανού κοντά στον Ισημερινό είναι θερμότερα σε σχέση με άλλες περιοχές. Μαζί με το Λα Νίνια που έχει τα αντίθετα χαρακτηριστικά τα δύο φαινόμενα πιστεύεται ότι έπαιξαν τον κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους αφού η παρουσία τους συμπίπτει κάθε φορά με διαπιστωμένες κομβικές μεταβολές στην συμπεριφορά και τις κινήσεις των ανθρώπων είτε αυτές είχαν να κάνουν με μεταναστεύσεις είτε με προσαρμογές στο περιβάλλον.

Οι επιστήμονες της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας της Βρετανίας (Met Office) αναφέρουν ότι αναμένεται τους επόμενους μήνες η έλευση του Ελ Νίνιο που θα πάρει τη σκυτάλη από το Λα Νίνια που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια. Η επανεμφάνιση του Ελ Νίνιο θα συνδυαστεί με εμφάνιση ακραίων καιρικών φαινομένων και ειδικότερα με καύσωνες τους οποίους οι επιστήμονες του Met Office χαρακτηρίζουν «πρωτοφανείς» και δηλώνουν ότι αξιοποιούν όλα τα διαθέσιμα τεχνολογικά εργαλεία που διαθέτουν για να μπορέσουν να κάνουν έγκαιρες προβλέψεις για το που θα κάνουν την εμφάνιση τους αυτοί οι καύσωνες ώστε να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας τόσο γενικότερα για τους τοπικούς πληθυσμούς όσο και για την αγροτική παραγωγή.

Η κλιματική αλλαγή έχει οδηγήσει σε αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 1,2 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με την αντίστοιχη θερμοκρασία στη προβιομηχανική περίοδο. Οι Βρετανοί μετεωρολόγοι προβλέπουν ότι η φετινή έλευση του Ελ Νίνιο θα οδηγήσει σε αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου καθιστώντας το 2023 πιθανότατα την πιο «καυτή χρονιά από τότε που γίνονται αυτού του είδους οι καταγραφές δηλαδή από τα τέλη του 19ου αιώνα. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια στις ΗΠΑ συμφωνούν με τους Βρετανούς μετεωρολόγους για τη φετινή έλευση του Ελ Νίνιο αλλά εκτιμούν ότι οι επιπτώσεις στη θερμοκρασία του πλανήτη θα εμφανιστούν το 2024 και η επόμενη χρονιά θα σπάσει τα ρεκόρ ζέστης.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Νέα μελέτη αναφέρει ότι η υπεραλίευση οδηγεί σε εξαφάνιση αυτά τα είδη.

Άλλη μια μελέτη έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο με εκείνες που δείχνουν ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα οδηγεί σε εξαφάνιση πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Nature Communications» ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι τα είδη των καρχαριών και των σαλαχιών που ζουν στους κοραλλιογενείς βράχους κινδυνεύουν με εξαφάνιση εξαιτίας της υπεραλίευσης σε αυτές τις περιοχές. Πιο συγκεκριμένα οι ερευνητές που μελέτησαν τι συμβαίνει με 134 είδη καρχαριών και σαλαχιών κάνουν λόγο για άμεσο κίνδυνο να εξαφανιστούν τα δύο τρίτα καρχαριών και σαλαχιών που ζουν στα κοράλλια.

«Η μείωση των πληθυσμών αυτών των ειδών ξεκίνησε πριν από μισό αιώνα και η κατάσταση άρχισε να ισορροπεί κάπως μετά το 2005. Απαιτείται άμεση δράση μέσω τοπικής προστασίας, σε συνδυασμό με διαχείριση της αλιείας ευρείας κλίμακας και θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, για την αποφυγή εξαφανίσεων και απώλειας της λειτουργίας του οικοσυστήματος που οδηγεί σε εξαφάνιση τους καρχαρίες και τα σαλάχια στους κοραλλιογενείς βράχους» αναφέρει η Σαμάνθα Σέρμαν, του Πανεπιστημίου Σάιμον Φρέιζερ στον Καναδά επικεφαλής της μελέτης.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 150.388 είδη παγκοσμίως στην Κόκκινη λίστα της Διεθνούς Ένωσης Προστασίας της Φύσης (IUCN) με 42.108 από αυτά να απειλούνται με εξαφάνιση. Αυτό σημαίνει ότι το 28% όλων των ειδών θα μπορούσε να εξαφανιστεί από τον πλανήτη εάν δεν ληφθούν μέτρα. Η IUCN εκτιμά ότι περίπου το 37% όλων των ειδών καρχαριών και σαλαχιών σε όλους τους θαλάσσιους βιότοπους, αντιμετωπίζουν κίνδυνο εξαφάνισης. Η νέα μελέτη αποκάλυψε ότι ο κίνδυνος εξαφάνισης των καρχαριών και των σαλαχιών που ζουν μέσα και γύρω από τους κοραλλιογενείς υφάλους, ως ποσοστό απειλούμενων ειδών, είναι σχεδόν διπλάσιος από τον κίνδυνο εξαφάνισης και των 1.199 γνωστών ειδών καρχαριών και σαλαχιών.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Εύη Σαλτού

Δεν έχουν πέσει ακόμα σε χειμερία νάρκη λόγω της καλοκαιρίας, ενώ το βιολογικό ρολόι των άγριων ζώων έχει απορρυθμιστεί. Είχε συμβεί ξανά το 2016

Ο παρατεταμένος θερμός χειμώνας χωρίς χιόνια και κρύο κρατά φέτος τις αρκούδες στα βόρεια της χώρας ξύπνιες, παρ’ όλο που βρισκόμαστε ήδη στα μέσα Ιανουαρίου.

Οι ασυνήθιστα υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες που σημειώθηκαν τους τρεις προηγούμενους μήνες κάνουν τους επιστήμονες να μιλούν για έναν ιδιαίτερα θερμό χειμώνα, με τον Δεκέμβριο, πιο συγκεκριμένα, να κατατάσσεται, σύμφωνα με τις επιστημονικές εκτιμήσεις, στη λίστα με τους πιο ζεστούς των τελευταίων δεκαετιών.

Αυτές οι καιρικές συνθήκες δεν επηρεάζουν μόνο την ανθρώπινη δραστηριότητα αλλά και τις βιολογικές λειτουργίες των ζώων, σημάδι της κλιματικής αλλαγής.

Ετσι, λόγω της καλοκαιρίας οι αρκούδες δεν έχουν πέσει σε χειμέριο λήθαργο, με το βιολογικό τους ρολόι να έχει απορρυθμιστεί.

Τις τελευταίες ημέρες μια φωτογραφία με ίχνη αρκούδας στο χιόνι κάνει τον γύρο του Διαδικτύου. Σύμφωνα με πληροφορίες, μια καφέ αρκούδα που φαίνεται πως ζει στον ορεινό όγκο των Γρεβενών, έκανε… βόλτες στο χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας.

Αναπαραγωγή

Όπως επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Αρκτούρου, Πάνος Στεφάνου, οι αρκούδες δεν έχουν ρίξει τους ρυθμούς, όπως είναι το σύνηθες γι’ αυτή την περίοδο. «Πιο συχνά, στα τέλη Δεκεμβρίου, οι πρώτες αρκούδες στο Κέντρο Προστασίας Αρκούδας του Αρκτούρου, συνήθως οι γηραιότερες πέφτουν σε χειμέριο λήθαργο. Θα πρέπει να διευκρινίσουμε πως τα μικρότερα ζώα, όπως είναι τα φίδια, πέφτουν σε χειμερία νάρκη, η θερμοκρασία του σώματός τους εξισώνεται με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Αντίθετα, οι αρκούδες πέφτουν σε χειμέριο λήθαργο, ρίχνοντας τη θερμοκρασία τους 2-3 βαθμούς και τους ρυθμούς κίνησης. Δεν έχουν ανάγκη να φάνε, αφού από το φθινόπωρο τρώνε περισσότερο και έχουν αποθέματα, οπότε δεν έχουν λόγο να βγουν και μένουν στις φωλιές τους. Αυτό φέτος, βλέπουμε να αργεί».

Μάλιστα, όπως προσθέτει, η περίοδος του χειμέριου λήθαργου είναι αυτή κατά την οποία οι θηλυκές αρκούδες γεννούν τα μικρά τους. «Η αναπαραγωγή γίνεται μεταξύ Μαΐου και Ιουλίου και εάν ο οργανισμός των θηλυκών έχει αποθέματα για να αντέξει τον χειμέριο λήθαργο, η εγκυμοσύνη προχωρά και η γέννα πραγματοποιείται πάντα μέσα στη φωλιά».

Φέτος δεν είναι η πρώτη χρονιά που το βιολογικό ρολόι των αρκούδων…. μπερδεύεται. Το 2016, σύμφωνα με τον Π. Στεφάνου, ο «ύπνος» των άγριων ζώων είχε κρατήσει πολύ λίγο, αφού έπεσαν σε χειμέριο λήθαργο στα μέσα Φεβρουαρίου και στα τέλη του μήνα είχαν ξυπνήσει. «Φαίνεται πως σε μια τέτοια κατάσταση θα οδηγηθούμε και φέτος. Συνήθως, πάντως, η μειωμένη κινητικότητα και ενέργεια των αρκούδων διαρκεί το διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, γι’ αυτό και μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων κλείνει το Κέντρο, ώστε να μην ενοχλούνται οι αρκούδες στις φωλιές τους και ανοίγει στις αρχές Μαρτίου. Πέρυσι, είχαμε την εξαίρεση και «ξύπνησαν» μετά τα μέσα Μαρτίου, οπότε το Κέντρο άνοιξε προς το τέλος του μήνα».

Πληθυσμός

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός της καφέ αρκούδας έχει αυξηθεί σημαντικά. Υπολογίζεται πως οι αρκούδες στη χώρα μας ξεπερνούν τις 500, ενώ στις εγκαταστάσεις του Αρκτούρου φιλοξενούνται συνολικά 22 – οι 21 βρίσκονται στο Κέντρο Προστασίας και μία είναι σε ξεχωριστό σημείο, καθώς προετοιμάζεται για την επανένταξή της. «Οι προηγούμενες έρευνες έκαναν λόγο για 300 αρκούδες στη χώρα μας. Στην αριθμητική αύξηση, πάντως, του είδους έχει συμβάλει η καλύτερη διαχείριση που έχουμε του πληθυσμού της αρκούδας, καθώς και η αλλαγή στάσης τόσο από την πολιτεία όσο και από τον κόσμο. Είναι χαρακτηριστικό πως απαγορεύονται διά νόμου η κατοχή αρκούδας (αρκουδιάρηδες) ή η παρουσία σε τσίρκο».

Σταδιακά άρχισε να… κλείνει και η μεγάλη «πληγή» της Εγνατίας, καθώς έχει περιφραχτεί το προβληματικό σημείο. «Είχαμε 15-16 τροχαία ατυχήματα με θύματα αρκούδες κάθε χρόνο. Αριθμός που προβλημάτιζε αν αναλογιστεί κανείς πως ο ρυθμός αναπαραγωγής της αρκούδας είναι μικρός, καθώς γεννά 2-3 μικρά κάθε περίπου τρία χρόνια. Ακόμη, βέβαια, υπάρχουν απώλειες, αλλά όχι σε αυτόν τον βαθμό», καταλήγει ο Π. Στεφάνου.

(Πηγή: in.gr)