paidevo.gr | teachers

Από τις 8 Οκτωβρίου ως τα μέσα Δεκεμβρίου

Από τις 8 Οκτωβρίου ξεκινά ο 18ος κύκλος διαλέξεων του Ελεύθερου Πανεπιστημίου της Στοάς του Βιβλίου και θα διαρκέσει μέχρι τον Δεκέμβριο.

Στον 18ο κύκλο θα διδάξουν επίλεκτα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας για θέματα της ειδικότητάς τους που αναφέρονται σε «όψεις της γλώσσας, το παράδειγμα της ελληνικής», μοντέρνα τέχνη, θρησκευτικά κέντρα της αρχαίας Ελλάδας, δημιουργική γραφή και δημιουργική ανάγνωση, ευρωπαϊκό θέατρο, νεοελληνική φιλοσοφία.

Τα μαθήματα, ανάλογα με το αντικείμενο, συνοδεύονται από εποπτικό υλικό (διαφάνειες, ακουστικό υλικό κ.λπ.). Μετά από κάθε μάθημα ακολουθεί συζήτηση. Επίσης, κατά την κρίση τού διδάσκοντος, διανέμεται διδακτικό υλικό και ενδεικτική βιβλιογραφία.

(πηγή: newsbeast.gr)

Στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, με πρωτοβουλία του τμήματος εκπαιδευτικής κοινωνικής πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, πραγματοποιήθηκε συνέδριο με θέμα «Μεταπολίτευση και εκπαιδευτική πολιτική, παρελθόν, παρόν, μέλλον». Αντικείμενο του συνεδρίου αποτέλεσε η μελέτη των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων και της εκπαιδευτικής πολιτικής μέχρι το 2005.

Το ενδιαφέρον του συνεδρίου επικεντρώθηκε όπως αναφέρει ο καθηγητής Ιωάννης Πυργιωτάκης στην εισαγωγή του τόμου των πρακτικών αφενός στην προσπάθεια αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου που συντελέσθηκε κατά τη ζωτική αυτή περίοδο και αφετέρου στην αναζήτηση προτάσεων για τα καίρια ζητήματα που απασχολούν την ελληνική εκπαίδευση και το μέλλον της.

Ανατρέχοντας κανείς στις εισηγήσεις του συνεδρίου, διαπιστώνει ότι περιγράφονται οι παράγοντες που διαμόρφωσαν την φυσιογνωμία του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και μια σειρά από διαρθρωτικές αδυναμίες που καθόρισαν τον προσανατολισμό της εκπαιδευτικής πολιτικής, όπως κρατισμός, συγκεντρωτισμός, ιδεολογικοπολιτικός έλεγχος, ελλειμματική και ανεπαρκής επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, ασυνέχεια στις πολιτικές της εκπαίδευσης, εγκατάλειψη θεσμών, έλλειψη μέσων υποστήριξης αλλαγών και καινοτομιών, χαμηλός εκπαιδευτικός προϋπολογισμός ως ποσοστό στο ΑΕΠ.

Επτά χρόνια μετά την πραγματοποίηση του συνεδρίου και αφού έχουν μεσολαβήσει αλλεπάλληλες αλλαγές κυβερνήσεων, αλλαγές προσώπων στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, αλλά και η μνημονιακή εξάρτηση σε οικονομικό επίπεδο της χώρας μας, επιβεβαιώνεται με τον χειρότερο τρόπο, ότι αυτές οι αδυναμίες όχι μόνο δεν έχουν ξεπερασθεί αλλά επιπρόσθετα στο επίπεδο της εφαρμοσμένης εκπαιδευτικής πολιτικής παρουσιάσθηκαν πρακτικές γραφειοκρατικού κρατισμού, αποσπασματικότητας εκπαιδευτικών αποφάσεων δίχως σαφή στρατηγική, και πισωγυρισμάτων καθώς επίσης και η αδυναμία επίτευξης του αυτονόητου γεγονότα που όξυναν τα προβλήματα της εκπαίδευσης και οδήγησαν στην στασιμότητα της εκπαιδευτικής πραγματικότητας.

Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε την έλλειψη συμφωνίας μεταξύ των πολιτικών κομμάτων για τη διαμόρφωση εθνικού εκπαιδευτικού σχεδιασμού στη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής, την έξαρση μιας ιδιάζουσας παραδοσιακής αντίληψης συντεχνιακού λαϊκισμού που είναι δημοφιλής πρακτική στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος, γίνονται κατανοητοί οι λόγοι για τους οποίους μια σειρά από φιλόδοξες εκπαιδευτικές προσπάθειες όλα αυτά τα χρόνια δεν πέτυχαν το στόχο τους.

Με βάση όλα τα παραπάνω η διαμόρφωση μιας εκπαιδευτικής πολιτικής με ριζοσπαστικό κοινωνικό περιεχόμενο και βαθύτατο εκπαιδευτικό αναθεωρητισμό αποτελεί το μέγα ζητούμενο της σημερινής συγκυρίας. Βασικοί άξονες μιας τέτοιας εκπαιδευτικής πολιτικής είναι:

• Ο διοικητικός επανασχεδιασμός της προσχολικής αγωγής (στην κατεύθυνση του πολυδύναμου νηπιαγωγείου) και έμπρακτη αναγνώριση του ρόλου και της σημασίας που έχει η προσχολική αγωγή στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού και λήψη μέτρων με σκοπό την χωροταξική αναβαθμισμένη αναδιοργάνωση του σύγχρονου νηπιαγωγείου.

• Μισθολογική αποκατάσταση των χρόνιων αδικιών που έχουν υποστεί οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων και κυρίως στήριξη του νεοδιόριστου εκπαιδευτικού έτσι ώστε να μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια και όχι με καθεστώς εξαθλίωσης και πολύ κάτω από το όριο φτώχειας.

• Αποφασιστικές αρμοδιότητες στη σχολική μονάδα, ενίσχυση της συλλογικότητας και της αυτοτέλειας του εκπαιδευτικού έργου με κατοχυρωμένα και αναθεωρημένα δικαιώματα του συλλόγου διδασκόντων.

• Συνεχής βελτίωση της επαγγελματικής ανάπτυξης του εκπαιδευτικού με υποστήριξη διοικητική και οικονομική θεσμών ενδοσχολικής επιμόρφωσης και μετεκπαίδευσης.

• Επαναπροσδιορισμός του ρόλου του γυμνασίου και διασύνδεση του με το εκπαιδευτικό έργο που ασκείται τόσο με το δημοτικό σχολείο όσο και παραπέρα με το λύκειο

• Πιλοτική εφαρμογή προγραμμάτων σπουδών και εγχειριδίων πριν την γενίκευσή τους.

• Εφαρμογή αντισταθμιστικών λειτουργιών και καταπολέμηση της σχολικής αποτυχίας.

• Έμφαση στις καινοτόμες μεθοδολογικές προσεγγίσεις και στην ανατροπή παραδοσιακών προσεγγίσεων και προτύπων διδασκαλίας

• Σύνδεση του σχολείου με την κοινωνία και ουσιαστική συμμετοχή των μαθητών στη σχολική ζωή.

• Μετασχηματισμός του ρόλου του εκπαιδευτικού κινήματος ως συντελεστή κοινωνικοπολιτικής αλλαγής και μορφωτικού ρεύματος και όχι απλά ως μοχλού υπεράσπισης δικαιωμάτων κλαδικού χαρακτήρα.

• Προώθηση δραστηριοτήτων εκπαιδευτικού εθελοντισμού με κοινωνικό περιεχόμενο όπως ενισχυτική διδασκαλία, καλοκαιρινές δημιουργικές δραστηριότητες με δυνατότητα επέκτασης και κατά τη διάρκεια του χειμώνα, εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες για την υποστήριξη μαθητών που προέρχονται από οικονομικά ευπαθείς ομάδες.

Αιρετός του ΑΠΥΣΠΕ Κεντρικής Μακεδονίας

Κώστας Ανθόπουλος

(πηγή: το βήμα)

Πάνω από το 50% των σχολικών κτιρίων είναι 30 έως 50 χρόνων, χρειάζονται άμεσα κατασκευαστικές βελτιώσεις και ενισχύσεις και αντικατάσταση σε βάθος 5ετίας, με την κατασκευή νέων σύγχρονων και ασφαλών σχολείων. Συγκεκριμένα περισσότερα από τα μισά σχολικά κτίρια της χώρας χρονολογούνται μεταξύ των δεκατιών του 1960 και του 1980.

Σύμφωνα με το Σωματείο Εργαζομένων του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) το βασικό πρόβλημα που υπάρχει σήμερα είναι η παλαιότητα πολλών σχολικών μονάδων και η πρόσθετη καταπόνησή τους από τους σεισμούς, γεγονός που θέτει ζητήματα τόσο όσον αφορά στην ασφάλεια και υγιεινή, όσο και στις συνθήκες εκπαίδευσης και διαμονής μαθητών, εκπαιδευτικών και βοηθητικού προσωπικού.

Τα στοιχεία που παραθέτουν οι συνδικαλιστές για τις περίπου 14.000 σχολικές μονάδες πανελλαδικά (24.000 κτίρια) είναι τα εξής:

-Το 25% (6.000 κτίρια) είναι κατασκευασμένα πριν το 1959 όταν δεν υπήρχε αντισεισμικός κανονισμός.

-Το 29,1 %(7.000 κτίρια) από το 1960 ως το 1985, δηλαδή με τον παλιό Κανονισμό.

-Το 45,8 % (11.000 κτίρια) είναι κατασκευασμένα με τον νέο Κανονισμό.

(πηγή: enikos.gr)

Υπό την απειλή να τους κοπεί το ρεύμα, το τηλέφωνο ή και το φυσικό αέριο αναμένεται να ανοίξουν φέτος τα σχολεία, καθώς, μόλις δέκα ημέρες πριν από την έναρξη του νέου διδακτικού έτους, το τοπίο στο χώρο της εκπαίδευσης συνθέτουν τα άδεια ταμεία και οι στοίβες από τους απλήρωτους λογαριασμούς.

Οι σχολικές επιτροπές των δήμων έχουν να δουν στους λογαριασμούς τους χρήματα από το κράτος για την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών των σχολείων από τον περασμένο Φεβρουάριο ή Μάρτιο, με αποτέλεσμα πλέον να αδυνατούν να καλύψουν ακόμη και τις πιο στοιχειώδεις από τις υποχρεώσεις τους.

«Για την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών των σχολείων έχει δοθεί φέτος μόνον η πρώτη δόση, η οποία διαμορφώνεται στο ύψος των περίπου 20 εκατ. ευρώ για όλη τη χώρα. Πέρυσι τέτοια εποχή διδόταν η τρίτη δόση από τα συνολικά 100 εκατ. ευρώ που είχαν διατεθεί μέσα στον χρόνο για το σκοπό αυτό, ενώ φέτος δεν καταβλήθηκε ούτε η δεύτερη δόση. Η κατάσταση είναι τραγική και το πρώτο κουδούνι θα βρει τα σχολεία όλης της χώρας περίπου υπό κατάρρευση», προειδοποιεί στην εφημερίδα «Μακεδονία» ο γραμματέας της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας Νίκος Φασφαλής.

Όπως σημειώνει, θα προκύψουν σημαντικά προβλήματα ακόμη και με τη θέρμανση των μαθητών, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις οι σχολικές επιτροπές έχουν οφειλές ακόμη και για την περσινή χρονιά.

«Ιδιαίτερα τώρα με την αναμενόμενη εξίσωση στην τιμή του πετρελαίου θέρμανσης με αυτή του πετρελαίου κίνησης η προμήθεια καυσίμων θα είναι σχεδόν ανέφικτη. Για τον λόγο αυτό ζητούμε να δοθεί η δυνατότητα στα σχολεία να προμηθεύονται τα καύσιμά τους απαλλαγμένα από τους ειδικούς φόρους που επιβάλλει το κράτος», επισημαίνει ο κ. Φασφαλής, τονίζοντας ότι «το συγκεκριμένο πρόβλημα θα είναι σαφώς εντονότερο στα σχολεία της Βόρειας Ελλάδας, όπου επικρατούν χαμηλότερες θερμοκρασίες σε σχέση με τις υπόλοιπες περιοχές της χώρας».

Ο ίδιος, μάλιστα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο να ζητηθεί από τους γονείς να βάλουν το χέρι στην τσέπη, ώστε να αγοραστούν γραφική ύλη και άλλα αναλώσιμα, καθώς τα περισσότερα σχολεία δεν έχουν εξοφλήσει τους προμηθευτές τους, με αποτέλεσμα κι αυτοί με τη σειρά τους να αρνούνται τη διάθεση νέων προϊόντων.

(πηγές: AlfaVita, exelixeis.gr)

Στον «αέρα» βρίσκεται μέχρι αυτήν την ώρα το χρονοδιάγραμμα λειτουργίας των εκπαιδευτηρίων της Ελληνικής Παροικίας στο Κάιρο, της ιστορικής Αχιλλοπουλείου Σχολής (Δημοτικό) και της Αμπετείου Σχολής (Γυμνάσιο/Λύκειο).

Όπως επισημαίνεται σε εκτενές άρθρο της εφημερίδας της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου «Νέο Φως», παρά τις επίμονες προσπάθειες της κοινότητας και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Σινά, το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας δεν έχει αποσαφηνίσει ακόμη αν θα εγκρίνει την απόσπαση εκπαιδευτικών, δίνοντάς τους και το απαιτούμενο επιμίσθιο, όπως γίνεται με τα σχολεία μας στην Αλβανία.

«Κύριε Υπουργέ, μην αφήνετε την παροικία να πεθάνει», ήταν η χαρακτηριστική έκκληση του Αρχιεπισκόπου Σινά, κ. Δαμιανού και του αντιπροέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου, Νικόλαου Βαδή, οι οποίοι συνάντησαν τον υπουργό, Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα.

Η συνάντηση με τον υπουργό Παιδείας της Ελλάδας, που πραγματοποιήθηκε κατόπιν σχετικού αιτήματος του Αρχιεπισκόπου Σινά, κ. Δαμιανού, με την ιδιότητα του προέδρου της Εφορείας της Αμπετείου Σχολής Καΐρου, διεξήχθη σε εγκάρδιο κλίμα, με τη συμμετοχή του υφυπουργού, Θ. Παπαθεοδώρου και του γενικού γραμματέα, Αθ. Κυριαζή.

Ο υπουργός αναγνώρισε το έργο και τη σημασία των ελληνικών εκπαιδευτηρίων στην Αίγυπτο και υποσχέθηκε να μελετήσει το ζήτημα σε μια προσπάθεια να εξευρεθεί ρεαλιστική και βιώσιμη λύση, ενώ αναφέρθηκε στις δύσκολες περιστάσεις που διέρχεται η Ελλάδα και στην οικονομική κρίση, που έχει καταστήσει αναγκαία την εξοικονόμηση πόρων με θυσίες από όλους.

Από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου, Νικόλαος Βαδής, προσκάλεσε την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να επισκεφτεί τα ελληνικά εκπαιδευτήρια της Αιγύπτου, ενώ παρέδωσε υπόμνημα με τα αιτήματα της Ελληνικής Παροικίας.

«Είναι αδήριτος εθνική ανάγκη να διατηρηθεί η μακρά εκπαιδευτική παράδοση του Αιγυπτιωτικού Ελληνισμού, και μάλιστα σήμερα, σε μια εποχή αναστατώσεων και μεταβολών στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής», τονίζεται-μεταξύ άλλων-στο υπόμνημα. «Λόγω, δε, των συνθέτων καταστάσεων, υπό τις οποίες τελεί η περιοχή μας, θεωρούμε ότι θα πρέπει πάση θυσία να διατηρηθεί το επιμίσθιο για όλους τους αποσπωμένους στην Αίγυπτο εκπαιδευτικούς, τόσο νεωτέρους όσο και παλαιοτέρους, κατ’ εξαίρεση ακόμη και εις τους συμπληρώσαντες τον προβλεπόμενο χρόνο της αποσπάσεως, ως ελάχιστο κίνητρο εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την απόσπαση και παραμονή τους στην εμπερίστατη χώρα του Νείλου».

Εφόσον δεν δοθεί άμεσα λύση, σε ελάχιστες ημέρες που ξεκινά το νέο εκπαιδευτικό έτος, τα σχολεία μας στην Αίγυπτο κινδυνεύουν να βρεθούνε με κενά και μάλιστα σε πρωτεύοντα γνωστικά αντικείμενα, όπως τονίζει το «Νέο Φως».

Όπως τονίζει η εφημερίδα της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου, η μη στελέχωση των ελληνικών σχολείων στην Αίγυπτο, θα οδηγήσει πολλές ελληνικές οικογένειες να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες και να πάνε στην Ελλάδα για να συνεχίσουν τα παιδιά τους να διδάσκονται ελληνικά, ενώ για αυτούς που θα μείνουν, ενέχεται ο κίνδυνος να αφομοιωθούν πλήρως. Σημειώνει, ακόμη, ότι η συρρίκνωση του Ελληνισμού, θα έχει επίπτωση και στην παρουσία του δισχιλιόχρονου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.

Απευθυνόμενη προς τον υπουργό Παιδείας, η ομογενειακή εφημερίδα εκφράζει την ελπίδα πως θα πράξει «ό,τι είναι δυνατόν-έστω και την τελευταία στιγμή-για να μην υποσταλεί η ένδοξη ελληνική σημαία μας», την οποία αντικρίζουν, καθημερινώς και με υπερηφάνεια, τα ελληνόπουλα στα ελληνικά εκπαιδευτήρια στην περίφημη περιοχή της Ηλιούπολης Καΐρου. Τονίζει, ακόμη, ότι το θέμα δεν είναι μόνο εκπαιδευτικό, αλλά και εθνικό και ως τέτοιο πρέπει ειδικά να αντιμετωπιστεί και από το Υπουργείο Εξωτερικών.

(πηγή: ΑΜΠΕ)