paidevo.gr

Μία τραγική αλληλουχία γεγονότων οδήγησε στη μόλυνση 15 ανθρώπων από κορονοϊό, εκ των οποίων οι τρεις κατέληξαν. Πηγή του… κακού, ένα πρόσωπο που δεν ταυτοποιείται ούτε το φύλο του, που χωρίς να γνωρίζει ότι ήταν φορέας μετέδωσε τον φονικό ιό στους αγαπημένους του ανθρώπους.

Όλα ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο, που ακόμη δεν είχε γίνει αντιληπτό ότι η πανδημία θα συγκλόνιζε όλο τον πλανήτη και συνεχίζονταν οι οικογενειακές συνεστιάσεις. Το πρόσωπο αυτό από το Σικάγο, που αποκαλείται “σούπερ-μεταδότης”, παρευρέθη σε ένα δείπνο, μετά σε μια κηδεία και μετά σε ένα πάρτι γενεθλίων. Ο ένας από τους φίλους του που πέθαναν είχε μοιραστεί μαζί του φαγητό ντελίβερι ενώ οι άλλοι δύο ήταν μαζί του σε πάρτι γενεθλίων. Η περίπτωση αυτή υπογραμμίζει την ανάγκη για την τήρηση των κοινωνικών αποστάσεων και της παραμονής σπίτι, επισημαίνει το Κέντρο Λοιμώξεων των ΗΠΑ, που προσθέτει ότι πρέπει να τηρηθούν οι αποστάσεις ακόμη και μέσα στις οικογένειες.

Το πρόσωπο είχε ήπια συμπτώματα αλλά δεν ήξερε ότι είχε κορονοϊό. Ήρθε σε επαφή με άτομα ηλικίας 5 έως 86 χρονών, ενώ οι τρεις που πέθαναν ήταν άνω των 60 και τουλάχιστον ένας από αυτούς είχε καρδιαγγειακά ή αναπνευστικά προβλήματα.

Η αλυσίδα γεγονότων ξεκίνησε, λοιπόν, τον Φεβρουάριο, όταν ο άνθρωπος αυτός πήγε στην κηδεία ενός φίλου του οποίου ο θάνατος δεν είχε σχέση με τον κορονοϊό. Το άτομο που πρόσφατα είχε ταξιδέψει εκτός Σικάγο και είχε ελαφρά αναπνευστικά συμπτώματα, μοιράστηκε φαγητό από ντελίβερι από το ίδιο πιάτο με δύο μέλη από την οικογένεια του νεκρού, το βράδυ πριν από την κηδεία. Το δείπνο αυτό διήρκεσε τρεις ώρες. Την επόμενη ημέρα, το γεύμα της κηδείας διήρκεσε δύο ώρες. Ο φορέας αγκάλιασε μέλη της οικογένειας του νεκρού. Μέσα σε τέσσερις ημέρες, δύο άνθρωποι με τους οποίους είχε μοιραστεί το φαγητό του, βγήκαν θετικά στον κορονοϊό. Ένας από αυτούς νοσηλεύθηκε και πέθανε 27 ημέρες μετά το δείπνο. Ο δεύτερος ανάρρωσε. Υπήρξε και τρίτο μέλος της οικογένειας που εμφάνισε πιθανά συμπτώματα αφού αγκάλιασε το συγκεκριμένο πρόσωπο. Ένα τέταρτο μέλος επισκέφθηκε και αγκάλιασε τον ασθενή που κατέληξε χωρίς τη χρήση προστατευτικών μέσων. Το ίδιο αυτό μέλος αγκάλιασε και τον “σούπερ μεταδότη”. Τρεις ημέρες μετά εμφάνισε συμπτώματα κορονοϊού, περιλαμβανομένου βήχα και πυρετού. Τρεις μέρες μετά την κηδεία, ο άνθρωπος αυτός πήγε σε πάρτι γενεθλίων αγκαλιάζοντας και τρώγοντας από τα ίδια πιάτα με εννιά μέλη της οικογένειάς του. Τρία από αυτά ήταν επιβεβαιωμένα κρούσματα του κορονοϊού. Δύο από αυτά νοσηλεύθηκαν και πέθαναν. Δύο άνθρωποι που φρόντιζαν τον έναν από τους δύο ασθενείς χωρίς προστατευτικά μέτρα ανέπτυξαν συμπτώματα κορονοϊού. Ένα από αυτά πιθανόν κόλλησε άλλο ένα μέλος της οικογένειας. Το τρίτο μέλος της οικογένειας από το πάρτι γενεθλίων, που ήταν επιβεβαιωμένο κρούσμα, εμφάνισε ήπιο βήχα και δέκατα. Ανάλογα συμπτώματα εμφάνισαν άλλα τέσσερα μέλη της οικογένειας από το συγκεκριμένο πάρτι. Τρία από αυτά, έξι ημέρες μετά που εμφάνισαν τα συμπτώματα πήγαν στην εκκλησία, όπου κάθισαν για 90 λεπτά και έφαγαν από το γεύμα της εκκλησίας από τα ίδια πιάτα με άλλους. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ένας νοσηλευτής που αργότερα έγινε επιβεβαιωμένο κρούσμα.

(Πηγή: enikos.gr με πληροφορίες από Chicago Sun Times)

Η αμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η οικονομία έχασε 701.000 θέσεις μισθωτής εργασίας το Μάρτιο, στο πλαίσιο μιας έκθεσης που δεν αποτύπωσε πλήρως το μακελειό στην οικονομία που προκαλεί ο μολυσματικός κοροναϊός

Ο αριθμός των Αμερικανών που ζήτησαν επίδομα ανεργίας τις τρεις τελευταίες εβδομάδες εκτιμάται ότι ανήλθε στο συγκλονιστικό επίπεδο των 15 εκατομμυρίων, καθώς τα αυστηρά μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας παρέλυσαν τη χώρα, γεγονός που αναμένεται να ενισχύσει την άποψη ότι η οικονομία βρίσκεται σε βαθιά ύφεση.

Η έκθεση που πρόκειται να δημοσιοποιήσει σήμερα το υπουργείο Εργασίας για τις εβδομαδιαίες αιτήσεις επιδομάτων ανεργίας θα ενισχύσει τις εκτιμήσεις των οικονομολόγων για απώλεια έως 20 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας τον Απρίλιο.

Η αμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η οικονομία έχασε 701.000 θέσεις μισθωτής εργασίας το Μάρτιο, στο πλαίσιο μιας έκθεσης που δεν αποτύπωσε πλήρως το μακελειό στην οικονομία που προκαλεί ο μολυσματικός κοροναϊός.

Πρόκειται, ωστόσο, για τις περισσότερες θέσεις εργασίας που έχουν χαθεί από τη Μεγάλη Ύφεση, τερματίζοντας τη μεγαλύτερη περίοδο ευημερίας της αγοράς εργασίας στην αμερικανική ιστορία, που ξεκίνησε στα τέλη του 2010.

«Αυτά τα απαισιόδοξα νούμερα υποδηλώνουν ότι θα έχουμε άλλη μια έκθεση που θα σπάει τα ρεκόρ για τις θέσεις εργασίας τον Απρίλιο» δήλωσε η Μπεθ Αν Μποβίνο, επικεφαλής οικονομολόγος για τις ΗΠΑ στην S&P Global Ratings στη Νέα Υόρκη.

«Η Αμερική είναι τώρα σε ύφεση, και καθώς φαίνεται να βαθαίνει, το ερώτημα είναι πόσο θα χρειαστεί για να ανακάμψουν οι ΗΠΑ».

Ο αριθμός των αρχικών αιτήσεων για επίδομα ανεργίας πιθανώς μειώθηκε στο εποχικά προσαρμοσμένο επίπεδο των 5,25 εκατομμυρίων για την εβδομάδα έως τις 4 Απριλίου από τα 6,648 εκατομμύρια, σύμφωνα με οικονομολόγους σε έρευνα του Reuters.

Οι προβλέψεις στην έρευνα έφθασαν έως τα 9,295 εκατομμύρια.

Λαμβάνοντας υπόψη τη μέση πρόβλεψη, τα στοιχεία για τις αιτήσεις της περασμένης εβδομάδας θα ανεβάσουν το συνολικό τους αριθμό σε πάνω από 15 εκατομμύρια από την εβδομάδα που ολοκληρώθηκε στις 21 Μαρτίου.

Με πάνω από το 95% των Αμερικανών να τελούν υπό κάποιο είδος περιορισμών, πληθαίνουν οι αναφορές ότι οι κρατικές υπηρεσίες ανεργίας πλημμυρίζουν από αιτήσεις.

Ο Μάικ Ρίτσι, εκπρόσωπος του κυβερνήτη του Μέριλαντ, Λάρι Χόγκαν, έγραψε χθες στο Twitter ότι «λαμβάνουμε περίπου 1.000 τηλεφωνήματα κάθε δίωρο», σημειώνοντας ότι «αυτή τη στιγμή ομοσπονδιακοί υπάλληλοι και άνθρωποι που έχουν εργαστεί σε πολλές πολιτείες δεν μπορούν να κάνουν αίτηση διαδικτυακά».

Την ίδια ώρα μεγάλες ουρές σχηματίζονται στις υπηρεσίες ανεργίας.

Στο Μαϊάμι της Φλόριντα εκατοντάδες άνθρωποι στέκονται υπομονετικά επί ώρες, για να συμπληρώσουν την αίτηση, καθώς κράσαρε το διαδικτυακό σύστημα λόγω του μεγάλου όγκου των αιτημάτων.

«Έχω να δουλέψω σχεδόν δύο μήνες. Το κατάστημα στο οποίο εργαζόμουν έκλεισε» εξήγησε η Σάρα Σάντος, 42 ετών, που έφθασε στις 7 το πρωί στην υπηρεσία αυτή και περίμενε κάτω από τον ήλιο έως το μεσημέρι.

«Νιώθω να πνίγομαι, έχω να πληρώσω το αυτοκίνητο, έχω να πληρώσω το τηλέφωνο, πώς θα το κάνω αυτό; Χωρίς να υπολογίζω το νοίκι» δήλωσε ο Γκαμπριέλ Ροντρίγκες, 55 ετών, που περίμενε υπομονετικά επί πέντε ώρες.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο όποιος μετριασμός στις αιτήσεις της περασμένης εβδομάδας θα είναι πιθανώς προσωρινός.

Οι επιχειρήσεις που έχουν πληγεί από τα αυστηρά μέτρα για την αντιμετώπιση της COVID-19 περιλαμβάνουν από μπαρ, εστιατόρια και άλλους χώρους κοινωνικών συναθροίσεων έως μέσα μεταφοράς και εργοστάσια.

Οι ΗΠΑ έχουν τον υψηλότερο αριθμό επιβεβαιωμένων κρουσμάτων COVID-19 στον κόσμο.

Οι επιχειρήσεις ενθαρρύνουν επίσης τους εργαζομένους με το χαμηλότερο ωρομίσθιο να κάνουν αίτηση για επιδόματα ανεργίας, προκειμένου να λάβουν τα επιπλέον 600 δολάρια την εβδομάδα για διάστημα έως τέσσερις μήνες.

Το μέτρο αυτό εντάσσεται στο ιστορικό πακέτο στήριξης ύψους 2,3 τρισεκ. δολαρίων και είναι επιπρόσθετο των υφιστάμενων επιδομάτων ανεργίας, που κατά μέσον όρο διαμορφώθηκαν στα 385 δολάρια ανά άτομο τον Ιανουάριο.

Σε κάθε περίπτωση, οι αρνητικές επιπτώσεις αυτής της κρίσης μπορεί να έχουν μικρότερη διάρκεια σε σχέση με αυτές της μεγάλης χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, εκτίμησαν μέλη της νομισματικής επιτροπής της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ κατά την τελευταία συνεδρίασή τους, τα πρακτικά της οποίας δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα.

«Η σημερινή κατάσταση δεν είναι άμεσα συγκρίσιμη με τη χρηματοπιστωτική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας» σημείωσαν.

Οι οικονομολόγοι παραμένουν πάντως απαισιόδοξοι, καθώς η αύξηση του ποσοστού της ανεργίας στο 4,4% το Μάρτιο δεν μπορεί παρά να αποτελέσει προοίμιο αυτού που αναμένει η χώρα τον Απρίλιο.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η αναπάντεχη για την εποχή κακοκαιρία βρήκε χιλιάδες χελιδόνια να επιστρέφουν από την Αφρική στους τόπους φωλεοποίησης, στην Ευρώπη. Το απότομο κρύο και ο αέρας  ταλαιπώρησαν τα πουλάκια και τα καθήλωσαν σε παραλίες, δρόμους, μπαλκόνια. Ειδικά στα οδοστρώματα κάθονται γιατί η άσφαλτος είναι κάπως πιο ζεστή. Εκεί δυστυχώς σκοτώνονται από τα διερχόμενα τροχοφόρα.

«Έχουμε μαρτυρίες για παραλίες στη Σίφνο, στην Τήνο και τη Νέα Κίο στρωμένες από χελιδόνια, για αποθήκες στην Ανάβυσσο με εκατοντάδες χελιδόνια που έχουν αναζητήσει καταφύγιο, για μπαλκόνια στη Αθήνα γεμάτα κουρασμένα χελιδονάκια και πάρα πολλές αναφορές για νεκρά, δυστυχώς», δηλώνει η Μαρία Γανωτή, πρόεδρος Anima- Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής.

Συμβουλεύουμε τους ανθρώπους που νοιάζονται να τα αφήνουν όσο γίνεται ήσυχα εκτός κι αν είναι στο οδόστρωμα, αν κάποια φαίνονται εντελώς ξεθεωμένα να τα βάζουν σε ένα χαρτόκουτο σε ζεστό χώρο και να επικοινωνούν μαζί μας και να κρατούν όσο γίνεται τις οικόσιτες γάτες μέσα στο σπίτι αυτές τις μέρες.

(Πηγή: huffingtonpost.gr)

Αρκετά δυσοίωνες οι προβλέψεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) για τον αντίκτυπο που θα έχει η πανδημία στην αγορά εργασίας.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, η υπηρεσία αυτή του ΟΗΕ εκτιμά ότι 1,25 δισ. άνθρωποι κινδυνεύουν με απόλυση ή με μείωση του μισθού τους και ότι η πανδημία θα «εξαφανίσει» το 6,7% των ωρών εργασίας σε όλον τον κόσμο μόνο κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2020, δηλαδή 195 εκατομμύρια ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης (για εβδομάδα εργασίας
48 ωρών).

Οι αραβικές και ευρωπαϊκές χώρες εκτιμάται ότι θα πληγούν σφοδρά, όμως σε απόλυτους αριθμούς, η περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού θα υποστεί το μεγαλύτερο πλήγμα, αυτήν την περίοδο του έτους.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτές οι απώλειες σε ώρες εργασίας και σε θέσεις απασχόλησης συνιστούν «τη σοβαρότερη παγκόσμια κρίση μετά τον Β΄ΠΠ», προειδοποιεί η ΔΟΕ.

Η μελέτη αναφέρει πως στον ενεργό πληθυσμό των 3,3% δισεκατομμυρίων εργαζομένων, πάνω από τέσσερις στους πέντε (ποσοστό 81%) επηρεάζεται από το πλήρες ή μερικό κλείσιμο των χώρων εργασίας. Έτσι, 1,25 δισεκ. άνθρωποι απασχολούνται σήμερα σε τομείς που θεωρείται ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να αυξηθούν «δραστικά και καταστροφικά» οι απολύσεις και να μειωθούν οι μισθοί και οι ώρες εργασίας.

Η τελική αύξηση της παγκόσμιας ανεργίας για φέτος θα εξαρτηθεί για πολλούς από τα μέτρα που θα υιοθετηθούν, καταλήγει η ΔΟΕ, η οποία στην προηγούμενη εκτίμησή της, στις 18 Μαρτίου, έκανε λόγο για 25 εκατομμύρια χαμένες θέσεις εργασίας.

(Πηγή: efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERC), Ιταλός καθηγητής Μάουρο Φεράρι, θεωρούμενος ως εκ της θέσης του ο επικεφαλής επιστήμονας της Ευρώπης, υπέβαλε την παραίτησή του, εκτιμώντας ότι απέτυχε να πείσει τις Βρυξέλλες πως χρειάζεται ένα μεγάλης κλίμακας επιστημονικό πρόγραμμα καταπολέμησης της νόσου Covid-19.

Ο Φεράρι, ο οποίος είχε ξεκινήσει την τετραετή θητεία του μόλις φέτος τον Ιανουάριο, υπέβαλε την παραίτησή του στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, χθες το βράδυ, σύμφωνα με τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Σε μία δήλωση σχεδόν 1.000 λέξεων αναφέρει ότι «έχασε την πίστη του στο σύστημα», κάνει λόγο για «εσωτερική πολιτική καταιγίδα» και δηλώνει «άκρως απογοητευμένος από την ευρωπαϊκή απάντηση στη νόσο Covid-19».

Μεταξύ άλλων, προβάλλει ως αιτία της παραίτησής του, πέρα από την ανεπαρκή χρηματοδότηση των επιστημόνων, «την παντελή απουσία συντονισμού στις πολιτικές παροχής υπηρεσιών υγείας μεταξύ των κρατών-μελών».

Ο καθηγητής σημείωσε ότι η πρότασή του για ένα ειδικό πρόγραμμα καταπολέμησης της νόσου καταψηφίστηκε ομόφωνα από το διευθυντικό συμβούλιο του ERC.

(Πηγή: atexnos.gr)

Εξειδικευμένο προσωπικό νοσοκομείου AP

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα είναι να μην εγκαταλειφθούν πολύ πρόωρα τα μέτρα για να μην υπάρξει οπισθοχώρηση», δήλωσε ο Κρίστιαν Λίντμάιερ.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν προχωρεί σε οριζόντιες συστάσεις για χώρες και περιοχές ως προς την χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων για την επιβράδυνση της εξάπλωσης της πανδημίας του κορονοϊού, αλλά απευθύνει προειδοποίηση κατά της πρόωρης άρσης τους, ανακοίνωσε εκπρόσωπος του διεθνούς οργανισμού.

«Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα είναι να μην εγκαταλειφθούν πολύ πρόωρα τα μέτρα για να μην υπάρξει οπισθοχώρηση», δήλωσε ο Κρίστιαν Λίντμάιερ.

«Είναι σαν να είναι κανείς άρρωστος και, αν σηκωθεί πρόωρα από το κρεβάτι, υπάρχει κίνδυνος να πισωγυρίσει και να έχει επιπλοκές», πρόσθεσε.

(Πηγή: news247.gr)

Εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποιεί ότι ο πλανήτης χρειάζεται σχεδόν έξι εκατομμύρια επιπλέον επαγγελματίες νοσοκόμες και νοσοκόμους. Σε έκθεσή τους για την επάρκεια της προσφοράς νοσηλευτών και νοσηλευτριών σε παγκόσμιο επίπεδο, η υπηρεσία αυτή του ΟΗΕ, η διεθνής εκστρατεία Nursing Now και το Διεθνές Συμβούλιο Νοσοκόμων (ΔΣΝ) τονίζουν τον κρίσιμο ρόλο των επαγγελματιών νοσοκόμων, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το μισό υγειονομικό προσωπικό.

“Οι νοσοκόμες και οι νοσοκόμοι είναι η σπονδυλική στήλη των συστημάτων υγείας”, υπογραμμίζει ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, ο Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεέσους. “Σήμερα πολλές νοσοκόμες και πολλοί νοσοκόμοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, στο μέτωπο της μάχης εναντίον της ασθένειας COVID-19”, θυμίζει.

Σύμφωνα με την έκθεση, ο αριθμός των επαγγελματιών νοσηλευτριών και νοσηλευτών σήμερα ανέρχεται σε περίπου 28 εκατομμύρια παγκοσμίως. Μεταξύ του 2014 και του 2018, αυξήθηκε κατά 4,7 εκατομμύρια, αλλά “εξακολουθεί να υπάρχει έλλειμμα 5,9 εκατομμυρίων νοσοκόμων”, με τις πιο κραυγαλέες ελλείψεις να εντοπίζονται στις φτωχότερες χώρες της Αφρικής, της νοτιοανατολικής Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής. Οι τρεις οργανώσεις προτρέπουν τις κυβερνήσεις να εντοπίσουν τις πιο επείγουσες ανάγκες και να μετατρέψουν σε προτεραιότητα τις επενδύσεις στην εκπαίδευση, στην πρόσληψη και στην πλαισίωση των υπηρεσιών υγείας με επαγγελματίες νοσηλεύτριες και νοσηλευτές.

Ο επικεφαλής του ΔΣΝ Χάουαρντ Κάτον υπογραμμίζει ότι τα ποσοστά μολύνσεων, ιατρικών λαθών και θνησιμότητας είναι “υψηλότερα όταν υπάρχουν υπερβολικά λίγες νοσοκόμες”.

Η Μέρι Ουάτκινς, εκ των συγγραφέων της έκθεσης, εκφράζει ανησυχία διότι οι πλουσιότερες χώρες δεν εκπαιδεύουν επαρκή αριθμό νοσοκόμων, εξαρτώνται κατά συνέπεια από τη μετανάστευση επαγγελματιών και επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο τις ελλείψεις στις χώρες καταγωγής τους.

“Το 80% των επαγγελματιών νοσοκόμων στον κόσμο σήμερα (…) εξυπηρετεί το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού”, υπολογίζει. Αναφερόμενη στην πανδημία του κορονοϊού, η Ουάτκινς απευθύνει έκκληση να εξετάζονται οι νοσηλεύτριες και οι νοσηλευτές, καθώς κατά εκτιμήσεις τα ποσοστά μόλυνσης στις τάξεις τους φθάνουν το 9% στην Ιταλία και ως το 14% στην Ισπανία. “Έχουμε πολύ υψηλή αναλογία εργαζομένων του υγειονομικού προσωπικού που δεν πάνε να εργαστούν, διότι φοβούνται πως θα μολυνθούν” χωρίς να έχουν τρόπο να το εξακριβώσουν, στηλίτευσε. Αδυνατούν να επιβεβαιώσουν αν είναι άρρωστοι, αν ανέρρωσαν, ή αν είναι σε θέση να επιτελέσουν το έργο τους, εξήγησε.

(Πηγή: enikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP)

«Έκανα ρεπορτάζ για τον κορονοϊό επί 3 μήνες και μετά κόλλησα» γράφει Αμερικανή ρεπόρτερ

Δημοσιογράφος που κάλυπτε επί 3 μήνες το ρεπορτάζ του κορονοϊού στις ΗΠΑ, βρέθηκε θετική στον ιό και περιγράφει την περιπέτειά της.

Σε δημοσίευμα του Business Insider, η ρεπόρτερ διηγείται την πορεία του προβλήματός της και συγκλονίζει, αποκαλύπτοντας την προσωπική της εμπειρία.

«Αν έμαθα κάτι από την κάλυψη της πανδημίας για περίπου 3 μήνες, είναι να προετοιμάζομαι για το χειρότερο. Όταν η πολιτεία της Νέας Υόρκης ανακοίνωσε το πρώτο κρούσμα την 1 Μαρτίου, αμέσως αγόρασα χαρτί υγείας για 2 βδομάδες, αντισηπτικά, τρόφιμα και καφέ» λέει η Aria Bendix.

«Όταν η Νέα Υόρκη έκλεισε τα μπαρ, τα εστιατόρια και τα σχολεία στις 15 του ίδιου μήνα, έκανα μία συμφωνία με τους δύο συγκατοίκους μου και 4 γείτονες ότι θα συναντιόμαστε μόνο μεταξύ μας, τηρώντας την οδηγία Τραμπ για απαγόρευση συναθροίσεων πάνω από 10 άτομα.

Μετά από 2 ημέρες, το σώμα άρχισε να πονάει. Ήξερα ότι είναι επικίνδυνη περίοδος, αλλά παρηγοριόμουν γιατί δεν είχα τα τυπικά συμπτώματα του κορονοϊού: πυρετός, ξηρό βήχα και δυσκολία αναπνοής.

Ήξερα επίσης ότι οι άνθρωποι που ήταν πιθανό να νοσήσουν σοβαρά ήταν οι ηλικιωμένοι με υποκείμενες νόσους. Θεωρούσα λοιπόν ότι ήταν ψυχοσωματικό».

Η πραγματικότητα όμως ήταν διαφορετική, όπως της είπαν οι γιατροί.

«Κάθε άτομο είναι ευάλωτο. Όταν άρχισαν τα ρίγη μέσα σε 24 ώρες, ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Αποφάσισα να αυτοαπομονωθώ στο διαμέρισμά μου. Τις επόμενες μέρες το ρεπορτάζ με βοήθησε να καταλάβω τι συνέβαινε στο σώμα μου και ζήτησα ιατρική βοήθεια. Αλλά τίποτα δεν με είχε προετοιμάσει για την αναμονή στα Επείγοντα, παλεύοντας να αναπνεύσω.

Οι πόνοι κράτησαν μερικές μέρες, αλλά καλυτέρευσα. Ωστόσο, μία βδομάδα μετά τα πρώτα συμπτώματα άρχισα να νιώθω πόνο στο στήθος, σαν να μου πιέζουν τους πνεύμονες. Η αναπνοή μου ήταν βαριά. Μίλησα με γιατρό και μου είπε να πάω στα Επείγοντα αν χειροτέρευα. Και έτσι έγινε.

Δυσκολευόμουν τόσο ώστε και η πορεία προς το νοσοκομείο ήταν επώδυνη. Όταν έφτασα μου έδωσαν μία μάσκα. Οι γιατροί μου είπαν ότι πιθανότατα έχω κορονοϊό, αλλά η κλινική δεν έκανε τεστ. Έχοντας γράψει για τις ελλείψεις του συστήματος υγείας, ήξερα ότι υπάρχουν περιορισμοί και ότι τα νοσοκομεία γέμιζαν σιγά σιγά. Έτσι πήγα σπίτι και ξάπλωσα».

Η επιδείνωση της υγείας της

Η δημοσιογράφος περιέγραψε πώς επιδεινώθηκε η υγεία της:

«Μέχρι το βράδυ ο πόνος και η δυσκολία στην αναπνοή χειροτέρεψαν. Ένας φίλος με πήγε στο νοσοκομείο. Με μετέφεραν σε θάλαμο αρνητικής πίεσης και η γιατρός μου είπε ότι δεν μπορούσε να γίνει κάτι για να μου περάσουν τα συμπτώματα. Μου είπε μάλιστα ότι ήμουν ένα παράδειγμα γιατί πρέπει οι νέοι με ήπια συμπτώματα πρέπει να μένουν σπίτι.

“Δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε τεστ σε όλους” μου είπε λοιμωξιολόγος. “Τώρα πρέπει να εστιάσουμε σε όσους χρειάζονται διασωλήνωση και εντατική φροντίδα”.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι άνθρωποι κάτω των 44 ετών αντιπροσωπεύουν περίπου το 1/5 των κρουσμάτων που νοσηλεύονται.

Στα Επείγοντα ρώτησα τον γιατρό πώς θα μπορούσε να θεωρηθεί η κατάστασή μου σοβαρή για να κάνω τεστ. Εκείνος μου είπε ότι θα έπρεπε να έχω δυσκολία στην αναπνοή ενώ κάθομαι. Έτσι ένιωθα αλλά τι να πω; Πριν φύγω, μου είπε να επανέλθω αν η κατάστασή μου χειροτέρευε. Δεν μπορούσα καν να φανταστώ τι σημαίνει αυτό.

«Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν ήταν προετοιμασμένη»

Η ρεπόρτερ περιγράφει το πώς κορυφώθηκε η αγωνία της, όταν τα συμπτώματα επέμειναν:

«Μετά από 1 βδομάδα αϋπνίας και προσπάθειας να αναπνέω μέσα στη μέρα, άρχισα να νιώθω ότι μπορώ να εισπνεύσω κανονικά. Αλλά τη 14η μέρα συμπτωμάτων – την ημέρα που υποτίθεται ότι θα σταματούσα να είμαι μεταδοτική – οι πόνοι επέστρεψαν.

Ακόμη ένιωθα σαν να με έχει πατήσει φορτηγό. Ένας γιατρός με συμβούλευσε να μείνω μέσα μέχρι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα, όποτε και αν ήταν αυτό.

Μοιάζει πολύ μακρινή η περίοδος που έπαιρνα συνεντεύξεις από ανθρώπους περιορισμένους στα διαμερίσματά τους στη Γουχάν της Κίνας. Εγώ ήμουν προετοιμασμένη για το χειρότερο από τα ρεπορτάζ μου. Οι πολιτικοί ηγέτες μου όμως όχι.

“Υπήρχε πολύ αισιοδοξία στην αρχή” είπε ο Joshua Sharfstein του Johns Hopkins. “Η κυβέρνηση δεν είχε την αίσθηση του επείγοντος. Άνθρωποι υποτιμούσαν τον κίνδυνο και έλεγαν ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας”.

Από την άποψη των τεστ, η κυβέρνηση δεν θεώρησε σοβαρή την κατάσταση μέχρι τα μέσα Μαρτίου, είπε ο Alex Greninger, υποδιευθυντής του Εργαστηρίου Κλινικής Ιολογίας της Σχολής Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον. Μέχρι τότε πολλοί Αμερικανοί – και εγώ – είχαν ήδη αρρωστήσει.

“Θα βοηθούσε πολύ αν ξέραμε ότι εξαπλώνεται εδώ” είπε ο καθηγητής. “Δυστυχώς χρειάστηκε να πεθάνουν άνθρωποι. Χρειάστηκε η Ιταλία. Χρειάστηκε να εξαπλωθεί στην Ευρώπη. Χρειάστηκε ο θάνατος – δεν μπορώ να το πω αλλιώς – για να παρακινήσουμε σε κοινωνική απόσταση”.

Χρειάζεται επίσης να κοντεύει κάποιος να πεθάνει για να γίνει δεκτός σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης ή να κάνει τεστ» συμπεραίνει η δημοσιογράφος.

(Πηγή: newsbeast.gr)

«Θα είναι κάτι σαν το Περλ Χάρμπορ, σαν την 11η Σεπτεμβρίου» αναφέρει ο διευθυντής των υπηρεσιών δημόσιας υγείας

Οι Αμερικανοί ετοιμάζονται να ζήσουν μια από «τις πιο θλιβερές εβδομάδες της ζωής τους», προειδοποίησαν χθες Κυριακή οι αρχές των ΗΠΑ, όπου ο νέος κορονοϊός εξακολουθεί να σπέρνει τον θάνατο, ιδιαίτερα στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης.

«Αυτή η εβδομάδα θα είναι κάτι σαν το Περλ Χάρμπορ, σαν την 11η Σεπτεμβρίου, μόνον που τώρα αυτό δεν θα εντοπίζεται σε ένα μέρος, θα είναι σε όλη τη χώρα», προειδοποίησε χθες ο ομοσπονδιακός διευθυντής των υπηρεσιών δημόσιας υγείας Τζερόμ Άνταμς μιλώντας στο δίκτυο NBC.

«Θα είναι μια άσχημη εβδομάδα με μια κλιμάκωση των μακάβριων απολογισμών», συμπλήρωσε ο επιδημιολόγος Άντονι Φάουτσι, ο οποίος είναι σύμβουλος του Λευκού Οίκου για την αντιμετώπιση της κρίσης με την Covid-19. «Δυσκολευόμαστε να θέσουμε υπό έλεγχο την πανδημία», αναγνώρισε.

Παρά τα αυστηρά μέτρα καραντίνας, οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν περισσότερα από 337.000 κρούσματα νέου κορονοϊού και επικαιροποιούν τον απολογισμό τους ακόμη και μέσα στην ίδια μέρα, είχαν περισσότερους από 1.200 θανάτους το τελευταίο 24ωρο, σημειώνοντας μια από τις μεγαλύτερες αυξήσεις σε μια μέρα, και πλησιάζουν πλέον το όριο των 10.000 νεκρών.

«Αρχίζουμε να βλέπουμε ακτίνες ελπίδας», έκρινε ωστόσο χθες το βράδυ ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μάικ Πενς, ο οποίος αναφέρθηκε σε συνέντευξη Τύπου στον Λευκό Οίκο σε μια ορατή σταθεροποίηση στον αριθμό των νέων κρουσμάτων.

Για τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, αυτό δεν είναι αντιφατικό. «Όλοι γνωρίζουμε ότι πρέπει να φτάσουμε σε ένα κάποιο όριο, το οποίο θα είναι τρομερό όσον αφορά τους θανάτους, για να αρχίσουν να αλλάζουν τα πράγματα», δήλωσε.

Υπάρχει εν γένει μια απόκλιση «δύο ως δυόμιση εβδομάδων» μεταξύ της επιβράδυνσης του αριθμού νέων κρουσμάτων και αυτού των θανάτων, διευκρίνισε επίσης ο Φάουτσι, ζητώντας να μην χαλαρώσει η επαγρύπνηση.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Γράφει ο Γιάννης Γεωργάκης

Παρακολουθώ με ευλάβεια κάθε απόγευμα στις έξι, την ενημέρωση του καθηγητή  Σωτήρη Τσιόδρα για την εξέλιξη της πανδημίας που βασανίζει ασθενείς και οδοιπόρους, παρότι όσα  θα πει τα γνωρίζω ήδη από  ελληνικά και διεθνή Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Μου αρέσει η ευγένεια της ομιλίας του. Ο πατρικός τρόπος με τον οποίο συμβουλεύει. Οι επιστημονικές του απαντήσεις. Η ενθάρρυνση την οποία παρέχει χωρίς να κινδυνολογεί. Αναμφίβολα κάνει εξαιρετικά τη δουλειά για την οποία επελέγη.

Ωστόσο! Η τεράστια πλειοψηφία των λαών, μόλις τώρα συνειδητοποιεί εμπράκτως τον κίνδυνο από έναν αόρατο εχθρό. Από έναν άχρωμο, άοσμο και άγευστο ιό,  που δεν υπολογίζει κανέναν Θεό, και τον οποίο, επί του παρόντος, αδυνατεί να αντιμετωπίσει η επιστήμη.

Ο φόβος μεταλλάσσεται αυτόματα σε τρόμο, όταν λογιστείς πως κορυφαίοι καθηγητές συνωστίζονται στα καλύτερα ερευνητικά εργαστήρια που δημιούργησε η ιατρική επιστήμη, ασχολούμενοι όχι αποκλειστικά με την πρόληψη και αντιμετώπιση των ιώσεων, αλλά κυρίως με την αναζήτηση νέων πανίσχυρων ιών για τη δημιουργία βιολογικών όπλων μαζικής καταστροφής.

Ο Αϊνστάιν δεν έμεινε στην ιστορία μόνο επειδή ανακάλυψε τη θεωρία της σχετικότητας, αλλά και για την αντίστασή του να χρησιμοποιηθούν τα αποτελέσματα της. Αν σήμερα οι λοιμωξιολόγοι δεν μιλήσουν επιθετικά και θαρραλέα για τον κίνδυνο που απειλεί την ανθρωπότητα από ενδεχόμενη έστω διαφυγή ενός πανίσχυρου ιού από τα πολεμικά εργαστήρια, πότε θα το πράξουν;

Σε περίοδο πολιτικής, οικονομικής, γεωπολιτικής  κρίσης, όταν κάποιος από τους θεωρούμενους ισχυρούς του κόσμου αισθανθεί ανίσχυρος, ο ιός δεν θα κυκλοφορεί έξω, αλλά μέσα στα σπίτια μας.

Η πολεμική βιομηχανία, δεν έχει αναστολές.

Σας τα είπα (όχι σχολαστικά) και δεν νίπτω τας χείρας μου!

(Πηγή: atexnos.gr)

Έζησαν πολέμους, τραυματίστηκαν από σφαίρες, αποχωρίστηκαν αγαπημένα τους πρόσωπα, ένιωσαν την απαξίωση και τον ρατσισμό

Δεκαπέντε πρόσφυγες που κατάφεραν να ξεπεράσουν άσχημα βιώματα και να τα μετασχηματίσουν σε δύναμη και ελπίδα για το μέλλον βάζουν ένα νέο στόχο στη ζωή τους, να συμπαρασταθούν σε άλλους πρόσφυγες που αισθάνονται αβοήθητοι.

Ο λόγος για το πρόγραμμα «Community Psychosocial Workforce Athens» («Προσωπικό Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης στην Κοινότητα»), που υλοποιεί η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες σε συνεργασία με την Εταιρεία Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ). Στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού 15 πρόσφυγες- community workers, δηλαδή εργαζόμενοι από την προσφυγική κοινότητα, παρέχουν ψυχοκοινωνική υποστήριξη κατ’ οίκον σε ευάλωτους αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες, οι οποίοι αισθάνονται κατάθλιψη, κοινωνική απομόνωση και δυσκολία προσαρμογής στην Ελλάδα.

«Μία από τις προσεγγίσεις και τους στόχους της Ύπατης Αρμοστείας είναι η ενδυνάμωση, η εμπλοκή και κινητοποίηση των ίδιων των προσφύγων σε διάφορες θεματικές. Θέλουμε να επενδύσουμε σε δεξιότητες που έχει ήδη ο προσφυγικός πληθυσμός», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Ξένια Πασσά, από τον Τομέα Προστασίας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. «Οι πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο στη χώρα μας έχουν αρκετά σημαντικό ρόλο ως διερμηνείς, ως διαπολιτισμικοί διαμεσολαβητές, αλλά αυτό που θέλαμε εμείς ήταν να δημιουργήσουμε ομάδες που να είναι κάτι παραπάνω, έχοντας υπόψη τις ανάγκες στην Ελλάδα ειδικά στον τομέα της ψυχικής υγείας και τα κενά που έχει η ανταπόκριση στον τομέα αυτό και για τους πολίτες και για τους πρόσφυγες», προσθέτει.

Οι πρόσφυγες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα για να παρέχουν ψυχοκοινωνική υποστήριξη πέρασαν από συνέντευξη και τα κριτήρια που τέθηκαν ήταν να μιλάνε αραβικά ή φαρσί και ελληνικά ή αγγλικά, να έχουν πρότερη επαγγελματική εμπειρία σχετική με την ψυχολογία ή να έχουν φροντίσει στο παρελθόν κάποιον που είχε ανάγκη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης ή να πέρασαν οι ίδιοι μια μεγάλη δυσκολία και να την έχουν ξεπεράσει. Επιλέχθηκαν ενήλικες, άντρες και γυναίκες, από πλήθος χωρών, όπως η Παλαιστίνη, η Συρία, το Αφγανιστάν και η Αίγυπτος, που σήμερα ζουν στην Αθήνα και έχουν αναγνωριστεί ως πρόσφυγες ή έχουν κάνει αίτημα ασύλου και περιμένουν απάντηση. Στη συνέχεια εκπαιδεύτηκαν για 20 ημέρες σε διάφορες δεξιότητες και εργαλεία που αφορούν στην παροχή βασικής ψυχοκοινωνικής υποστήριξης.

Ανάμεσα στους 15 community workers είναι ο 19χρονος Χάνι από τη Συρία, ο οποίος έφτασε στην Ελλάδα πριν από τρία χρόνια. Έφυγε από τη χώρα του εξαιτίας του πολέμου γιατί η ζωή εκεί ήταν πολύ επικίνδυνη, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Μαζί με τον πατέρα του, την μητέρα του και τον αδελφό του πήγαν αρχικά στην Τουρκία, ωστόσο εκεί ένιωσε ότι δεν είχαν μέλλον. «Δεν μας αποδέχονται ως πρόσφυγες και φοβόμασταν ότι θα μας στείλουν πίσω στη Συρία», εξομολογείται. Ο Χάνι τα κατάφερε να έρθει στην Ελλάδα, ωστόσο η υπόλοιπη οικογένειά του βρίσκεται ακόμα στην Τουρκία. Σύμφωνα με τον Χάνι, στη γείτονα χώρα η καρκινοπαθής μητέρα του και ο αυτιστικός αδελφός του δεν λαμβάνουν καν θεραπεία.

Ο Χάνι έχει ζήσει πολλές δυσκολίες μέχρι σήμερα. Βίωσε τον πόλεμο, ένιωσε τον πόνο από τη σφαίρα που σφηνώθηκε στο πόδι του, εξαιτίας της οποίας ακόμα αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, είδε ανθρώπους να σκοτώνονται. Ωστόσο, εξηγεί ότι κατάφερε να διαχειριστεί αυτά τα βιώματα και να λύσει τα προβλήματα μόνος του. Γι’ αυτό και αποφάσισε να συμμετέχει στο πρόγραμμα ως community worker. «Όταν ήμουν στη Σάμο για ένα χρόνο», θυμάται, «υπέφερα και ένιωθα αβοήθητος. Για ένα χρόνο δεν είδα ούτε έναν γιατρό, παρόλο που τα προβλήματα υγείας μου επιδεινώνονταν με το κρύο και την υγρασία. Όταν ήρθα στην Αθήνα, άρχισα να νιώθω την ελπίδα και το φως. Άρχισα να μαθαίνω αγγλικά και ένιωσα δυνατός. Συχνά όταν είσαι μέσα στο πρόβλημα δεν μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Ίσως εμείς που έχουμε τις ίδιες εμπειρίες ή που προερχόμαστε από την ίδια χώρα, μπορούμε να βοηθήσουμε όσους το χρειάζονται», εξηγεί.

Μέχρι σήμερα ο Χάνι έχει προσφέρει βοήθεια σε τρία άτομα. Περιγράφει χαρακτηριστικά τις επισκέψεις του σε έναν 45χρονο τυφλό από την Παλαιστίνη, ο οποίος ήταν αρχικά επιφυλακτικός και αρνητικός με το πρόγραμμα και χρειάστηκε χρόνος μέχρι να χτίσουν τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουν σήμερα. «Δεν τους υποσχόμαστε ότι θα τους λύσουμε τα προβλήματα. Εργαζόμαστε μαζί, προκειμένου να βρούμε λύσεις», διευκρινίζει.

Ωφελούμενοι των υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης που παρέχονται είναι περίπου 30 άτομα, άντρες και γυναίκες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ένταξή τους ή είναι ευάλωτοι που χρειάζονται επιπλέον υποστήριξη για να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες ή για να ανταπεξέλθουν στην καθημερινότητά τους. Μεταξύ αυτών είναι μονογονεϊκές οικογένειες χωρίς υποστήριξη, ηλικιωμένοι, μια γυναίκα με άνοια και άτομα με χρόνιες παθήσεις.

Δουλειά των εκπαιδευμένων προσφύγων είναι να παρέχουν ψυχοκοινωνική ή συναισθηματική υποστήριξη στους ωφελούμενους, να κάνουν αξιολόγηση ψυχολογικών προβλημάτων και να εντοπίζουν τις ανάγκες τους, αλλά και να τους παραπέμπουν σε υπηρεσίες για να τους βοηθήσουν να επιλύσουν τυχόν προβλήματα στην καθημερινότητά τους. «Η διαπολιτισμική αμεσότητα που έχουν οι πρόσφυγες, όπως και το γεγονός ότι έχουν περάσει παρόμοιες εμπειρίες, βοηθάει στο να αναπτύξουν πιο γρήγορα μια σχέση», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υπεύθυνη του έργου από την ΕΠΑΨΥ, Χρυσάνθη Τάτση.

Οι 15 community workers εποπτεύονται από εκπαιδευμένους ψυχολόγους ή κοινωνικούς λειτουργούς. Επίσης, γίνεται και κλινική εποπτεία από έμπειρους επαγγελματίες, οι οποίοι συναντούν και καθοδηγούν τόσο τους 15 community workers, όσο και τους συντονιστές τους για να αντιμετωπίσουν το στρες που ενδεχομένως να βιώσουν.

Μια τέτοια υποστήριξη χρειάστηκε η 25χρονη Σάρα από το Αφγανιστάν, η οποία επίσης δουλεύει ως community worker. Όταν έκανε την πρώτη της επίσκεψη σε ωφελούμενο, θυμάται, συνάντησε μια μητέρα που ζει μόνη με τα δύο μικρά παιδιά της και βιώνει κατάθλιψη και άγχος. «Την πρώτη φορά που τη συνάντησα έκλαιγε συνέχεια και ένιωσα ότι δεν μπορώ να τη βοηθήσω. Χρειάστηκα υποστήριξη από την υπεύθυνή μου», μας εξηγεί. Στη συνέχεια κάθε φορά που επισκεπτόταν τη συγκεκριμένη μητέρα «καταφέρναμε και κάτι. Ήθελε να μιλήσει με κάποιον γιατί δεν είχε κανέναν εδώ, ήταν μόνη της. Πέντε εβδομάδες μετά, άρχισε να μιλάει πολύ για εκείνη».

Η Σάρα βρίσκεται στην Ελλάδα μαζί με τον σύζυγό της και τα τρία παιδιά τους. Η ίδια γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ιράν, από Αφγανό πατέρα και Ιρανή μητέρα και εκεί, όπως περιγράφει, η οικογένειά της δεν είχε ευκαιρίες για το μέλλον τους. Πήραν τότε την απόφαση να φύγουν. Ο πρώτος τους σταθμός, πριν έρθουν στην Ελλάδα, ήταν η Τουρκία, όπου πέρασαν δύσκολες συνθήκες. «Δεν είχαμε ούτε ένα ευρώ στην τσέπη, τα παιδιά όλη μέρα πεινούσαν», θυμάται και προσθέτει πως όταν ζούσαν στην Τουρκία «ήθελα να πέσω στη θάλασσα, γιατί ένιωθα ότι δεν έχουμε ούτε μία ελπίδα. Σιγά σιγά κατάφερα να δώσω ελπίδα στον εαυτό μου, ότι θα ξεπεράσουμε τις δυσκολίες». Αυτό το βίωμά της, όπως λέει, θέλει τώρα να αξιοποιήσει στο πρόγραμμα και να βοηθήσει τους πρόσφυγες.

Σημειώνεται ότι η πιλοτική φάση του προγράμματος ξεκίνησε τον περασμένο Νοέμβριο και υλοποιείται μόνο στην Αττική μέχρι το τέλος Απριλίου, χρηματοδοτούμενο από την Ύπατη Αρμοστεία με συγχρηματοδότηση του Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στόχος της Ύπατης Αρμοστείας είναι το πρόγραμμα να συνεχιστεί και ενδεχομένως να επεκταθεί και σε άλλες πόλεις, ενώ διερευνάται και η δημιουργία γραμμής βοήθειας για την ψυχική υγεία.

Σήμερα, εν μέσω πανδημίας, το πρόγραμμα υλοποιείται μέσω τηλεφωνικής επαφής των προσφύγων με τους ωφελούμενους. Η σημασία του στην κρίση αυτή είναι ακόμα μεγαλύτερη και για τις δύο πλευρές, υπογραμμίζει η Χρυσάνθη Τάτση. «Μετά από την κρίση αυτή θα αυξηθούν τα περιστατικά και στο γηγενή και στον προσφυγικό πληθυσμό, καθώς λόγω της απομόνωσης μια κατάσταση θα διογκώνεται. Και αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν τις ίδιες ανάγκες και ενδεχομένως και περισσότερες από εμάς, γιατί πέρασαν ήδη πολλές τραυματικές εμπειρίες για να φτάσουν εδώ», παρατηρεί.

Σημειώνεται ότι οι πρόσφυγες υποστηρίζουν μόνο άτομα με χαμηλού βαθμού προβλήματα. Όσοι εντοπίζονται με σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα παρακολουθούνται σε άλλο πρόγραμμα των ίδιων φορέων, που περιλαμβάνει κατ’ οίκον παρέμβαση από διεπιστημονική ομάδα της ΕΠΑΨΥ αποτελούμενη από ψυχολόγους, ψυχίατρο, παιδοψυχίατρο, κοινωνικό λειτουργό και διερμηνείς.

(Πηγή: alfavita.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Του Luca Cellini

Πέπε Μουχίκα (Φωτογραφία: Αρχείο Pressenza)

Αυτό δήλωσε ο Πέπε Μουχίκα, πρώην Πρόεδρος της Ουρουγουάης, σε διαδικτυακή συνέντευξη που έδωσε στον δημοσιογράφο Τζορντί Έβολε, για την παγκόσμια έκτακτη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε στην υγεία.

“Ο κορωναϊός θα σταματήσει την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση;” ρώτησε ο δημοσιογράφος τον πρώην πρόεδρος της Ουρουγουάης, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία για μια πιο γενική συζήτηση σχετικά με την κατάσταση της κοινωνίας μας την εποχή του Covid-19.

“Όχι, δεν θα είναι ο ιός που θα αποφασίσει το τέλος του καπιταλισμού – απαντώντας στην ερώτηση – Αυτό θα πρέπει να προέλθει από την οργανωμένη βούληση των ανθρώπων, που ήταν εκείνοι που τον δημιούργησαν”, διευκρινίζοντας καλύτερα ότι “είναι ο άνθρωπος που πρέπει να τον καταστρέψει. Ο θεός της αγοράς είναι η φανατική θρησκεία της εποχής μας, κυβερνά τα πάντα”, δήλωσε ο Μουχίκα – αλλά δεν νομίζω ότι ο κορανοϊός θα τον σταματήσει.

“Δεν ξέρω αν είναι μια αναστρέψιμη κατάσταση, αλλά πρέπει να αγωνιστούμε για να γίνει. Αυτός ο ιός μας φοβίζει και παίρνουμε μέτρα σε ορισμένο βαθμό ηρωικά. Όσον αφορά την αγορά και την παγκοσμιοποίηση, ορισμένα όρια και ορισμένες παράμετροι πρέπει να τηρούνται και να μην υπερβαίνονται”, πρόσθεσε ο πρώην Πρόεδρος.

“Οι κυβερνήσεις του κόσμου υποτιμούν το ζήτημα, πίστευαν ότι ήταν μόνο ένα κινεζικό πρόβλημα και τώρα έχει γίνει πρόβλημα για όλους”.

Πιστεύετε ότι κάτι καλό θα μπορούσε να βγει από αυτή την πανδημία;

Χάρη σε αυτή την παγκόσμια τρομοκρατία, θα μπορούσε να προκύψει λίγο περισσότερη γενναιοδωρία και λιγότερος εγωισμός. Αλλά αναρωτιέμαι γιατί οι ηλικιωμένοι εξακολουθούν να συσσωρεύουν άχρηστα χρήματα. Μιλώ για τους δισεκατομμυριούχους, τους ανθρώπους που γερνούν συγκεντρώνοντας πλούτο.

Ο Μουχίκα είναι πολύ επικριτικός απέναντι στον καπιταλισμό, ειδικά απέναντι στους πολυεκατομμυριούχους. “Δεν καταλαβαίνω τι ζητά περισσότερο μια χούφτα ηλικιωμένων που κάνουν σαν υστερικοί για περισσότερα χρήματα. Γιατί δεν σταματούν να δημιουργούν προβλήματα; Τι νόημα έχουν όλα αυτά αν, για παράδειγμα, τώρα με τον κορωνοϊό προσβληθούν και πεθάνουν όπως οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος;”, λέει ο Μουχίκα, αναφερόμενος σε υπερήλικες μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλοεπενδυτές.

“Δεν είμαστε σε πόλεμο, αυτή είναι μια πρόκληση που η βιολογία και η Γη θέτουν για να μας υπενθυμίσουν ότι δεν είμαστε οι απόλυτοι ιδιοκτήτες του κόσμου, ακόμα κι αν έτσι νομίζουμε. Αυτή η σοβαρή κρίση μπορεί να μας υπενθυμίσει ότι τα παγκόσμια προβλήματα είναι επίσης τα προβλήματά μας”.

Ο Μουχίκα είχε επίσης την ευκαιρία να ξεκινήσει μια έκκληση: “Πρέπει να καταπολεμήσουμε τον εγωισμό που φέρνουμε μέσα μας για να ξεπεράσουμε τον κορωνοϊό, πρέπει να ενωθούμε κοινωνικά». Δηλώνει εκνευρισμένος και απογοητευμένος με τους ηγέτες του κόσμου, οι οποίοι “έκαναν ελάχιστα ή τίποτα για να θέσουν τέρμα στην καταστροφή του περιβάλλοντος και των οικοσυστημάτων”.

“Αλλά μη γελιόμαστε, δεν πρόκειται για ένα οικολογικό πρόβλημα, αλλά για πολιτικό. Ο άνθρωπος δεν είχε ποτέ τόσο πολλούς πόρους, ικανότητες και κεφάλαιο για να σταματήσει αυτά τα φαινόμενα καταστροφής του πλανήτη. Οδεύουμε προς ένα “οικολογικό ολοκαύτωμα” και προετοιμάζουμε ένα γιγαντιαίο τηγάνι για να ψηθούμε”.

Στη συνέχεια απευθύνεται ενθαρρύνοντας όλους τους ανθρώπους που βιώνουν την καραντίνα και την απομόνωση λόγω του κορωνοϊού: “Η χειρότερη μοναξιά είναι αυτό που έχουμε μέσα μας. Είναι καιρός να διαλογιστούμε. Μιλήστε στον εαυτό σας και προσπαθήστε να φανταστείτε ένα παράθυρο στον ουρανό. Για καθέναν από εσάς που αισθάνεστε λυπημένοι και έχετε χάσει το θάρρος σας εξαιτίας όσων ζούμε, σας λέω: Εφ’ όσον έχετε λόγο να ζήσετε και να πολεμήσετε, δεν υπάρχει χρόνος για θλίψη”.

(Πηγή: pressenza.com)

Για την αντιμετώπιση της πανδημίας Covid-19

Η καταπολέμηση της διάδοσης της εξελισσόμενης πανδημίας δημιουργεί τεράστιες ανάγκες για μέσα ατομικής προστασίας στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, στους εργαζόμενους στις μονάδες υγείας, άμεσης φροντίδας, στα γηροκομεία και αλλού. Για το λόγο αυτό, στην υγειονομική κρίση που διαδραματίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν παρατηρηθεί σοβαρές ελλείψεις σε μέσα ατομικής προστασίας, που είναι πλέον απαραίτητα περισσότερο από ποτέ.

Η Σχολή Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης συνεισφέρει στη μάχη των ανθρώπων πρώτης γραμμής ενάντια στην πανδημία COVID-19, με τη κατασκευή προστατευτικών ασπίδων προσώπου Thorax_TUC, ειδικά σχεδιασμένες για την προστασία των επαγγελματιών της υγείας. Οι ασπίδες διαθέτουν εργονομική και λιτή σχεδίαση αποτελούμενη από ελάχιστα εξαρτήματα με στόχο την οικονομική και ταχεία κατασκευή, με τη μέθοδο της τρισδιάστατης εκτύπωσης.

Τα σχέδια και τα αρχεία προς εκτύπωση είναι διαθέσιμα σε δημόσιο αποθετήριο, έτοιμα για άμεση εκτύπωση σε τρισδιάστατο εκτυπωτή.

Bοηθήστε στην κατασκευή της ασπίδας προστασίας με τρισδιάστατη εκτύπωση.

(Πηγή: pem.tuc.gr)

Συντάκτης: Τάνια Η. Μαντουβάλου

Χρήσιμες οδηγίες για τους ενδοκρινολογικούς ασθενείς δίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η ενδοκρινολόγος-διαβητολόγος τ. λέκτορας της Ιατρικής Σχολής του Harvard, Παρασκευή Μεντζελοπούλου, η οποία επισημαίνει ότι υπάρχουν κάποιες κατηγορίες από αυτούς τους ασθενείς οι οποίοι ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου. Όσοι πάσχουν από πρωτοπαθή υποφυσιακή ή επινεφριδιακή ανεπάρκεια και βρίσκονται σε χρόνια θεραπεία με κορτιζόνη, μπορεί σύμφωνα με την κ. Μεντζελοπούλου να έχουν αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις. «Σε περίπτωση που ένας ασθενής που λαμβάνει κορτιζόνη σε χρόνια βάση παρουσιάσει σημάδια λοίμωξης (βήχα, κακουχία, πυρετό) πρέπει αμέσως να μιλήσει με τον θεράποντα ενδοκρινολόγο του και να διπλασιάσει τη δόση της κορτιζόνης που παίρνει (η αύξηση της δόσης είναι απαραίτητη καθώς το ίδιο σώμα δεν μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς στο στρες της λοίμωξης αυξάνοντας την παραγωγή της ορμόνης κορτιζόλης). Αν υπάρξει επιδείνωση ή παρουσιάσει εμετό ή/και διάρροια θα πρέπει άμεσα να μεταβεί σε νοσοκομείο για λήψη κορτιζόνης ενδοφλεβίως».

Τα παχύσαρκα άτομα πρέπει να ζητήσουν βοήθεια στο πρώτο σύμπτωμα δύσπνοιας

Ιδιαίτερα υψηλού κινδύνου φαίνεται να είναι και οι παχύσαρκοι ασθενείς, ακόμα και αν είναι νέοι και δεν έχουν κάποια άλλη χρόνια πάθηση. «Δυστυχώς έχουμε δει αρκετά άτομα να χάνουν τη ζωή τους, χωρίς άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες, παρά μόνο το βάρος. Πιθανές αιτίες είναι η μειωμένη αναπνευστική επάρκεια στα άτομα αυτά, και πιθανόν η ύπαρξη υποκλινικής καρδιαγγειακής νόσου λόγω της παχυσαρκίας. Τα παχύσαρκα άτομα μπορεί επίσης να ανεβάσουν σάκχαρο σε περίπτωση λοίμωξης, επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο την κλινική τους πορεία». Μεγάλη δυσκολία υπάρχει επίσης και στη διασωλήνωση και διαχείριση των παχύσαρκων ασθενών στη μονάδα εντατικής θεραπείας, σύμφωνα με την κ. Μεντζελοπούλου, η ο οποία τονίζει ότι αυτά τα άτομα πρέπενα ζητήσουν βοήθεια στο πρώτο σύμπτωμα δύσπνοιας, βήχα ή πυρετού για να προλάβουν μια ξαφνική επιδείνωση.

Οι διαβητικοί θα πρέπει να έχουν έτοιμο πλάνο αντιμετώπισης

Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη που δεν έχουν καλά ρυθμισμένο σάκχαρο (γλυκοζυλιώμενη αιμοσφαιρίνη HbA1C >7%) αποτελούν μια μεγάλη ομάδα ασθενών που μπορεί να νοσήσει βαριά από COVID -19. Η πιθανότητα να νοσήσουν δεν είναι μεγαλύτερη από τον υπόλοιπο πληθυσμό, η θνητότητα όμως και η θνησιμότητα είναι σημαντικά μεγαλύτερη, επισημαίνει η κ. Μεντζελοπούλου. «Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στη ρύθμιση του σακχάρου την περίοδο αυτή, ενώ θα πρέπει να είναι άμεση η επικοινωνία με τον ιατρό στο πρώτο ύποπτο σύμπτωμα. Κάθε ασθενής που πάσχει από διαβήτη θα πρέπει να έχει ένα πλάνο αντιμετώπισης μιας οξείας κατάστασης και να έχει αρκετές προμήθειες στο σπίτι όσον αφορά φάρμακα και αναλώσιμα για το διαβήτη».

Όσοι έχουν Hashimoto να μην καταναλώνουν αλόγιστα βιταμίνες

Τώρα όσον αφορά τους ασθενείς με χρόνια νοσήματα του θυρεοειδούς δεν ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου αν είναι καλά ρυθμισμένοι, λέει η ενδοκρινολόγος. Κι αυτό γιατί, όπως αναλύει, η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, η πιο συχνή αυτοάνοση διαταραχή του θυρεοειδούς, δεν ανήκει στα αυτοάνοσα νοσήματα που αυξάνουν την ευπάθεια στις λοιμώξεις. «Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όμως στη σωστή λήψη των φαρμάκων την περίοδο αυτή, καθώς υπάρχει περιορισμός στη δυνατότητα πραγματοποίησης εργαστηριακών και κλινικών εξετάσεων». Η κ. Μεντζελοπούλου συστήνει την αποφυγή αλόγιστης λήψης βιταμινών καθώς αυτές μπορεί να οδηγήσουν σε μειωμένη απορρόφηση των φαρμάκων του θυρεοειδούς. Προτείνει μάλιστα αν κάποιος θέλει να πάρει συμπληρώματα να μιλήσει με τον ενδοκρινολόγο του.

Ευπαθείς όσοι λαμβάνουν κορτιζόνη για περισσότερο από τρεις μήνες

Σε ομάδα υψηλού κινδύνου βρίσκονται και οι ασθενείς που λαμβάνουν κορτιζόνη για τη θεραπεία οποιουδήποτε χρόνιου νοσήματος, για περίοδο μεγαλύτερη των 3 μηνών, αναφέρει η ενδοκρινολόγος και εξηγεί: Η χρόνια λήψη κορτιζόνης οδηγεί σε δευτεροπαθή επινεφριδιακή ανεπάρκεια, αδυναμία αύξησης της κορτιζόλης δηλαδή, για την αποτελεσματική αντιμετώπισης της λοίμωξης. «Και τα άτομα αυτά, λοιπόν, πρέπει σε περίπτωση που εμφανίσουν συμπτώματα λοίμωξης να επικοινωνήσουν με τον ιατρό τους και να αυξήσουν τη δόση της κορτιζόνης που λαμβάνουν τουλάχιστον έως ότου νιώθουν πάλι τελείως καλά». Επίσης η κ. Μεντζελοπούλου συστήνει όποιος λαμβάνει κορτιζόνη χρονίως να το τονίσει σε πιθανή επικοινωνία με ιατρό του ΕΟΔΥ, ή αν πάει στο νοσοκομείο με ύποπτα συμπτώματα.

Μένουμε σπίτι και μένουμε υγιείς

Καθώς όλη αυτή η κατάσταση εξελίσσεται διαρκώς και δεν γνωρίζουμε πόσο θα διαρκέσει, είναι σημαντικό, λέει η κ. Μεντζελολοπούλου, να παίρνουμε τα φάρμακα μας σωστά, τακτικά, να ακολουθούμε τις οδηγίες του ιατρού μας όσον αφορά τη διατροφή και την άσκηση, να φροντίζουμε τον ύπνο μας, να αποφεύγουμε το αλκοόλ και το κάπνισμα, να αποφεύγουμε την λήψη βιταμινών και συμπληρωμάτων που μπορεί να αλληλεπιδράσουν με τα φάρμακά μας και να ακολουθούμε πιστά της βασικές αρχές υγιεινής.

«Επικοινωνούμε με τον ιατρό μας για οποιαδήποτε απορία ή ύποπτο σύμπτωμα. Μένουμε σπίτι και μένουμε υγιείς», τονίζει.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Παύλος Δρακόπουλος

Τα μέτρα περιορισμού της κυκλοφορίας προκειμένου να περιοριστεί η εξάπλωση του κορονοϊού, έχουν αρχίσει να αφήνουν το αποτύπωμά τους στο περιβάλλον και στην ίδια τη Γη, η οποία όχι μόνο έχει γίνει πιο ήσυχη και πιο καθαρή, αλλά επίσης τρέμει λιγότερο. Εκτός από την παρατηρούμενη από τους δορυφόρους μείωση στα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης πάνω από την Ευρώπη, έχουν και μια άλλη πιο απρόσμενη «παρενέργεια». Αφήνουν το δικό τους χαρακτηριστικό σεισμικό αποτύπωμα, κάτι που είναι ήδη ορατό και στην Ελλάδα, με βάση τα δεδομένα που καταγράφονται από το Ενιαίο Εθνικό Σεισμολογικό Δίκτυο, σύμφωνα με Έλληνες επιστήμονες.

Η πρωτότυπη έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον καθηγητή Ευθύμιο Σώκο του Εργαστηρίου Σεισμολογίας του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, τον Δρα Χρήστο Ευαγγελίδη, κύριο ερευνητή του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, και τον σεισμολόγο Δρα Δημήτριο Γιαννόπουλο, εξωτερικό συνεργάτη του ίδιου Ινστιτούτου.

Το Ενιαίο Εθνικό Σεισμολογικό Δίκτυο, που έχει σεισμολογικούς σταθμούς σε όλη την ελληνική επικράτεια, παρακολουθεί σε 24ωρη βάση την σεισμική δραστηριότητα του ευρύτερου ελληνικού χώρου. Οι σταθμοί αυτοί καταγράφουν συνεχώς τις μικροδονήσεις και τον θόρυβο από το έδαφος για ένα ευρύ φάσμα καταγραφής συχνοτήτων. Έτσι, μια 24ωρη σεισμική καταγραφή από ένα εγχώριο σταθμό μπορεί να περιέχει πολλούς τοπικούς σεισμούς, μεγάλους μακρινούς σεισμούς σε άλλες ηπείρους, την αλληλεπίδραση θαλάσσιων κυμάτων σε ωκεανούς και γειτονικές θάλασσες και, τέλος, τον υψίσυχνο θόρυβο που σχετίζεται με τις διάφορες ανθρώπινες δραστηριότητες.

Οι ερευνητές διερεύνησαν τις συχνότητες μεταξύ 5 – 25 Hz, σε 24ωρες σεισμικές καταγραφές συνολικής διάρκειας δύο μηνών (Φεβρουαρίου – Μαρτίου 2020) από δύο σταθμούς του Ενιαίου Εθνικού Σεισμολογικού Δικτύου. Επιλέχθηκαν σταθμοί που είναι εγκατεστημένοι στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, συγκεκριμένα ο σεισμολογικός σταθμός του Αστεροσκοπείου στο Λόφο Νυμφών στο Θησείο και ο σεισμολογικός σταθμός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (40 Εκκλησίες).

Οι επιστήμονες υπολόγισαν τη χρονική μεταβολή των σεισμικών καταγραφών κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο μηνών, μία χρονική περίοδος που περιλαμβάνει την εξαγγελία των μέτρων περιορισμού της κυκλοφορίας από την κυβέρνηση. Η ανάλυση επικεντρώθηκε στις συχνότητες μεταξύ 5 – 25 Hz, καθώς εντός αυτού του εύρους συχνοτήτων αναμένεται και η καταγραφή θορύβου που προκαλείται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν μια σταδιακή μείωση των επιπέδων του σεισμικού θορύβου, η οποία ξεκινά αμέσως μετά την πρώτη εξαγγελία των μέτρων περιορισμού κυκλοφορίας στις 13 Μαρτίου (κλείσιμο χώρων εστίασης και αναψυχής, εμπορικών κέντρων κλπ.) και ακολούθησε το κλείσιμο των σχολείων (11 Μαρτίου). Σύμφωνα με τους ερευνητές, «τα επίπεδα του σεισμικού θορύβου εμφανίζουν μια συνεχή μείωση μετά την πρώτη εξαγγελία των μέτρων, με τα επίπεδα να φτάνουν στα χαμηλότερα επίπεδα αμέσως μετά τη δεύτερη εξαγγελία, που αφορούσε την εφαρμογή μέτρων καθολικού περιορισμού κυκλοφορίας των πολιτών (lockdown) στις 23 Μαρτίου».

Όπως επισημαίνουν, ο σημαντικός περιορισμός των ανθρώπινων δραστηριοτήτων (κίνηση στους δρόμους, βιομηχανική/εμπορική δραστηριότητα κ.ά.), εξαιτίας της εφαρμογής των μέτρων περιορισμού λόγω του κορονοϊού, έχει προκαλέσει στη χώρα μας μία χαρακτηριστική μείωση της ισχύος του σεισμικού θορύβου, που κυμαίνεται μεταξύ των τριών έως πέντε Db (ντεσιμπέλ).

Η Γη τρέμει λιγότερο

Ανάλογες διαπιστώσεις έχουν κάνει γεωεπιστήμονες και σε άλλες χώρες, με βασικό συμπέρασμα ότι χάρη στην μαζική καραντίνα λόγω πανδημίας η Γη τρέμει λιγότερο. Σε όλο τον πλανήτη καταγράφεται μια μείωση του σεισμικού θορύβου, κάτι που αντανακλά τον περιορισμό των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων. Μεταξύ άλλων, αυτό μπορεί να βοηθήσει -πρόσκαιρα τουλάχιστον- στην ευκολότερη ανίχνευση των σημάτων μιας ηφαιστειακής έκρηξης ή ενός σεισμού.

Τα εργοστάσια, τα οχήματα, τα τρένα, οι ίδιοι οι άνθρωποι προκαλούν καθημερινές αδιάκοπες δονήσεις με τις μετακινήσεις τους, καθώς ο φλοιός της Γης κινείται ανεπαίσθητα. Ο Τομά Λεκόκ, σεισμολόγος του Βασιλικού Αστεροσκοπείου του Βελγίου, ανακάλυψε ότι ο σεισμικός θόρυβος μειώθηκε κατά 30% έως 50% στις Βρυξέλλες τον Μάρτιο μετά το κλείσιμο των σχολείων και των επιχειρήσεων.

Η σεισμολόγος Πόλα Κελεμέγιερ διαπίστωσε μείωση του σεισμικού θορύβου και στο Λονδίνο, ιδίως στην περιοχή του χρηματοοικονομικού κέντρου του Σίτι, σύμφωνα με το “Nature”. Ο Λεκόκ διευκρίνισε πως δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η μείωση του σεισμικού θορύβου λόγω κορονοϊού σημαίνει πως οι σεισμοί θα γίνουν λιγότερο πιθανοί (προφανώς όμως κανείς δεν θα ήθελε ένα σεισμό εν μέσω πανδημίας…).

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)