paidevo.gr

Φωτογραφία Αρχείου
-Yilmaz Sonmez/IHA via AP

13 πρόσφυγες και μετανάστες έχασαν τη ζωή τους από το κρύο, όταν έπεσαν σε χιονοθύελλα, αφού πέρασαν τα σύνορα του Ιράν με την Τουρκία, γνωστοποίησε το Σαββατοκύριακο οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι άνθρωποι αυτοί πέρασαν τα σύνορα των δύο χωρών σε ορεινή περιοχή, στην περιφέρεια Καλντιράν, όπου όμως πέθαναν από το δριμύ ψύχος, ανέφερε οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της επαρχίας Βαν, επικαλούμενη συγγενείς των θυμάτων.

Ο Μεμέτ Εμίν Μπιλμέζ, κυβερνήτης της επαρχίας, δήλωσε στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή πως ενημερώθηκε ότι 13 άνθρωποι πέθαναν, αφού πέρασαν παράτυπα τα σύνορα. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι υπηρεσίες άμεσης βοήθειας δεν μπόρεσαν να φθάσουν εγκαίρως στην περιοχή, εξαιτίας των άσχημων καιρικών συνθηκών.

Οι εθνικότητες των θυμάτων δεν ανακοινώθηκαν. Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε η εφημερίδα Εβρενσέλ, 10 από τους νεκρούς ήταν από το Αφγανιστάν και οι υπόλοιποι τρεις από την πόλη Κομπάνι της Συρίας.

(Πηγή: efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Τάσος Σαραντής

Μπορεί να είναι πια κοινός τόπος ότι για την προστασία του περιβάλλοντος είναι απαραίτητη η μείωση της χρήσης του πλαστικού, όμως χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις εναλλακτικές λύσεις που συχνά είναι εξίσου επιβλαβείς και προωθούνται από τα ίδια συμφέροντα, όπως επισημαίνει η Greenpeace ● Μονόδρομος η στροφή σε επωφελή συστήματα με έμφαση στην επανα-χρησιμοποίηση.

Οι «ψευτολύσεις» που προωθεί ο κλάδος της πλαστικής συσκευασίας και οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής καταναλωτικών προϊόντων ως απάντηση στην κρίση της πλαστικής ρύπανσης, όπως η αντικατάσταση του πλαστικού από χαρτί ή από «βιοπλαστικό», η μηχανική και η χημική ανακύκλωση, η καύση σκουπιδιών, δεν μπορούν να μας οδηγήσουν σε μια πραγματικά κυκλική οικονομία, ενώ την ίδια ώρα αποσπούν την προσοχή από επωφελή συστήματα που δίνουν έμφαση στην επαναχρησιμοποίηση.

Αυτό τονίζεται σε νέα έκθεση της Greenpeace με τίτλο «Πετώντας το Μέλλον στα Σκουπίδια», στην οποία ζητείται από τους πολίτες να είναι επιφυλακτικοί απέναντι σε αυτές τις λύσεις την ίδια στιγμή που, παρά τις επιστημονικά επιβεβαιωμένες μη αντιστρέψιμες επιπτώσεις του πλαστικού στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία, η παγκόσμια παραγωγή πλαστικού αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια. Η βιομηχανία των ορυκτών καυσίμων σκοπεύει να αυξήσει την παραγωγή κατά 40% μέσα στην επόμενη δεκαετία και το πλαστικό εκτιμάται ότι θα ευθύνεται για το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου.

• Ψευτολύσεις από χαρτί: Κάποιες εταιρείες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα των πλαστικών με το να αντικαθιστούν τις πλαστικές αναλώσιμες συσκευασίες τους με χάρτινες, πλασάροντας αυτές τις αλλαγές ως θετικές κινήσεις, διότι το χαρτί πάντα αντιμετωπιζόταν ως υλικό πιο φιλικό για το περιβάλλον. Αυτή η μεταστροφή είναι προβληματική, αφού τα δάση παίζουν θεμελιώδη ρόλο στη βιοποικιλότητα, στην απορρόφηση και την αποθήκευση άνθρακα και στην επιβίωση των αυτόχθονων πληθυσμών. Τα συρρικνωμένα δάση του πλανήτη πρέπει να προστατευτούν και όχι να μετατραπούν σε αναλώσιμες συσκευασίες.
• Το «περιβαλλοντικό ξέπλυμα» των βιοπλαστικών: Ως απάντηση στην αυξανόμενη ανησυχία σχετικά με τα συμβατικά πλαστικά μιας χρήσης που προέρχονται από ορυκτά καύσιμα, πολλές εταιρείες τα αντικαθιστούν με βιοπλαστικά υλικά, που συχνά εσφαλμένα προωθούνται ως βιοδιασπώμενα ή κομποστοποιήσιμα. Η πλειονότητα των βιοπλαστικών προέρχεται από γεωργικές καλλιέργειες οι οποίες ανταγωνίζονται τις καλλιέργειες για την παραγωγή διατροφικών προϊόντων και, επομένως, απειλούν τη διατροφική ασφάλειά μας και εντείνουν τα προβλήματα αλλαγών στις χρήσεις γης.

• 

  Το γραφείο της Greenpeace στη Μαλαισία πραγματοποίησε έρευνα για το προβληματικό σύστημα ανακύκλωσης και πώς αυτό επιδρά στην κοινωνία της χώρας. Τα ευρήματα της έρευνας είναι σοκαριστικά: μία νέα «χωματερή» για τα πλαστικά σκουπίδια περισσότερων από 19 χωρών, οι πιο πολλές εκ των οποίων ανήκουν στον αναπτυγμένο κόσμο. Η έρευνα εντόπισε παράνομες πρακτικές και οφθαλμοφανείς παραβιάσεις που προκαλούν ζημιά στο περιβάλλον και συνιστούν απειλή για την υγεία των κατοίκων

• Καταδικασμένη ανακύκλωση: Παρ’ όλο που η βιομηχανία πλαστικού προωθεί εδώ και χρόνια την ιδέα ότι η ανακύκλωση είναι ο καλύτερος τρόπος να κρατήσουμε το πλαστικό έξω από τις χωματερές, περισσότερο από το 90% του πλαστικού που έχει παραχθεί συνολικά δεν ανακυκλώνεται. Τα συστήματα ανακύκλωσης δεν μπορούν να συμβαδίσουν με τον τεράστιο όγκο πλαστικών σκουπιδιών που παράγεται.
• Καύση σκουπιδιών: Η καύση πλαστικών σκουπιδιών στην Ευρώπη αυξήθηκε κατά 61% μεταξύ 2000 και 2016. Ωστόσο, πρόκειται για ανεπαρκή τρόπο παραγωγής ενέργειας και ανεύθυνο τρόπο διαχείρισης απορριμμάτων, αφού η καύση πλαστικού δημιουργεί ρύπους, πτητική τέφρα, τέφρα κλιβάνου και σκωρία. Μπορεί να βλάψει την ανθρώπινη υγεία και τον πλανήτη, εκλύοντας ερεθιστικές ουσίες για το αναπνευστικό σύστημα, καρκινογόνες τοξίνες, βαρέα μέταλλα όπως υδράργυρο, κάδμιο και μόλυβδο, ενώ συμβάλλει στην κλιματική κρίση με εκπομπές αερίου του θερμοκηπίου.
• Μηχανική ανακύκλωση: Πρόκειται για συμβατική μέθοδο ανακύκλωσης, όπου τεμαχίζεται το πλαστικό και αναπλάθεται, χωρίς να αλλάζει η χημική σύνθεσή του. Αυτή είναι μία αποτελεσματική μέθοδος για την υποκύκλωση πλαστικών σε άλλα υλικά, αλλά λιγότερο αποτελεσματική για τη δημιουργία «καινούργιου» πλαστικού, εξαιτίας της απώλειας ποιότητας, της υποβάθμισης και της αλλοίωσής τους.
• Χημική ανακύκλωση: Η χημική ανακύκλωση είναι ένας όρος «ομπρέλα» που περιλαμβάνει αρκετές τεχνολογίες, οι περισσότερες εκ των οποίων βρίσκονται ακόμα σε πιλοτικό στάδιο. Οι μεγάλες εταιρείες συχνά περιγράφουν τη χημική ανακύκλωση στις διαφημιστικές τους εκστρατείες με όρους όπως «ενισχυμένη ανακύκλωση» ή «προηγμένη ανακύκλωση», ώστε να δώσουν την εντύπωση ότι αυτές οι τεχνολογίες είναι ακίνδυνες. Οι πληροφορίες για τις επιπτώσεις που έχουν αυτές οι τεχνολογίες στο περιβάλλον και στην υγεία είναι προς το παρόν περιορισμένες, όμως υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την έκλυση επικίνδυνων χημικών και για τις μεγάλες τους απαιτήσεις σε ενέργεια.

Η έκθεση της Greenpeace καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρωτίστως χρειάζεται να μειωθεί ο αριθμός των συσκευασιών μιας χρήσης που πωλούνται και αφετέρου να γίνουν επενδύσεις σε λύσεις που εστιάζουν στην επαναχρησιμοποίηση και σε συστήματα που δεν εξαρτώνται από αναλώσιμα.

(Πηγή: efsyn.gr)

Συντάκτης: Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου

Λίγα μόλις μέτρα από τους Καταρράκτες της Έδεσσας και οι μελωδίες μικρών μαθητών, καλύπτουν το θόρυβο των ορμητικών νερών καθώς ξεχύνονται από το πανέμορφο ξύλινο σπιτάκι του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. 

Κέφι, νότες και χαμόγελα “πλημμυρίζουν” όλο το Πάρκο των Καταρρακτών καθώς τα παιδιά τραγουδούν «We will rock you” και παίζουν μουσική με τον ξεχωριστό, καθαρά δικό τους, τρόπο.

Χρησιμοποιούν βαζάκια και κουτιά, χτυπούν με ρυθμό ξύλα και τενεκεδάκια, παίζουν με καλαμάκια και μπουκάλια και δημιουργούν την…μπάντα των Απορριμματοφόρων. Εβδομήντα μαθητές δημοτικού στην Έδεσσα «ροκάρουν» με τα αυτοσχέδια μουσικά τους όργανα, με μαράκες, σείστρα και τύμπανα, που κατασκεύασαν από ανακυκλώσιμα υλικά.

«Είναι μια μαράκα από ξύλο και πλαστικά κουτάκια», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Θεμιστοκλής, ένας απ τους μαθητές δημοτικού, περιγράφοντας χαρούμενος την συμμετοχή του στην «μπάντα απορριμματοφόρων”. Για τον Θεμιστοκλή -όπως και για τους άλλους συμμαθητές του και μέλη της πρωτότυπης αυτής μπάντας- ” είναι μια εξαιρετική εμπειρία. Από μη χρήσιμα υλικά, που δεν μπορεί να φανταστεί ένας άνθρωπος ότι μπορεί να χρησιμεύσουν κάπου, εμείς δημιουργήσαμε μια τόσο καλή παράσταση”.

Η προϊσταμένη στο Κέντρο περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Έδεσσας- Γιαννιτσών, Σοφία Θεοδωρίδου, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ εξηγεί πως «το συγκεκριμένο πρόγραμμα στηρίζεται σε ένα εθνικό δίκτυο που ονομάζεται “Απορρίμματα: Τα χρήσιμα άχρηστα”. Σχολεία από την Ελλάδα συνεργάζονται μαζί μας για να υλοποιήσουν πολύμηνα προγράμματα στις δικές τους σχολικές αίθουσες. Τα τελευταία χρόνια εστιάζουμε στη δημιουργία «σχολικής μπάντας απορριμματοφόρων» σε κάθε σχολείο ή ακόμα και σε μια πανελλήνια μπάντα που είναι το όραμα μας».

Ψυχή της πολύτιμης αυτής προσπάθειας, ο εκπαιδευτικός Θοδωρής Παπαϊωάννου. «Είναι η μπάντα των απορριμματοφόρων. Η λογική μας είναι: Κάτι άχρηστο να το μετατρέψουν τα παιδιά, σε κάτι χρήσιμο και αυτό το χρήσιμο να σου προσφέρει και χαρά. Έτσι καταλήγουμε να κατασκευάζουμε από άχρηστα υλικά, μουσικά όργανα και με αυτά να παίζουμε μουσική, να συνοδεύουμε τραγούδια και ρυθμικά και μελωδικά. Είναι πάρα πολύ δημιουργικό όλο αυτό, διότι έχει και το στάδιο της κατασκευής αλλά και το στάδιο να μάθεις και να παίζεις μουσική» επισημαίνει.

“Αυτό το πρόγραμμα έχει να κάνει με καινούργιες μεθόδους εκπαίδευσης και διδασκαλίας. Έχει να κάνει με διαφοροποιημένη έκφραση που δίνει τη δυνατότητα στο παιδί να εκφραστεί, να βγάλει το δικό του κόσμο μέσα από τη κατασκευή και τη χρήση μουσικών οργάνων και γι΄ αυτό τον λόγο είναι τόσο δυνατό το αποτέλεσμα», υπογραμμίζει η κ. Θεοδωρίδου και συμπληρώνει πως τα παιδιά «παράγουν μουσική, δημιουργούν, οξύνουν την κριτική τους σκέψη και αρχίζουν να σκέφτονται και βλέπουν τον κόσμο με εναλλακτικό τρόπο. Ένας ωραίος κόσμος απλώνεται μπροστά στα μάτια του παιδιού, έτοιμος στη διάθεση του να τον χρησιμοποιήσει για μια καλύτερη ζωή».-

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Για να δει κανείς λουλούδια στη Ρωσία δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι την άνοιξη. Στις ακτές του Κόλπου της Φινλανδίας στην Αγία Πετρούπολη, «άνθισαν» λουλούδια από πάγο!

Αληθινά «μπουκέτα» με την μορφή κρυσταλλικού παγετού σχηματίστηκαν κατά μήκος στην ακτή της παραλίας, στο πάρκο της 300ης επετείου της Αγίας Πετρούπολης, τη νύχτα της 5ης Φεβρουαρίου.

Με την πρώτη ματιά, αυτό το μοναδικό φυσικό φαινόμενο μοιάζει με θαύμα.

Οι ειδικοί όμως έχουν μία απόλυτα επιστημονική εξήγηση για αυτό.

Πρόκειται για έναν από τους τύπους κρυσταλλικού παγετού που σχηματίζεται όταν οι υδρατμοί εξωθούνται στο επιφανειακό στρώμα του πάγου και έρχονται σε επαφή με τον πολύ ψυχρό αέρα.

Μόλις η θερμοκρασία του αέρα πέσει στους -20°C και η θερμοκρασία του πάγου παραμείνει κοντά στο μηδέν, σχηματίζεται κοντά στην επιφάνεια του πάγου ένα εξαιρετικά κορεσμένο σε υδρατμούς στρώμα αέρα.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η επικράτηση άπνοιας ή πολύ ασθενούς ανέμου.

Οι υδρατμοί, όταν έρχονται σε επαφή με τον παγωμένο αέρα, ψύχονται αμέσως και δημιουργούνται μικροσκοπικοί κρύσταλλοι πάγου με ακανόνιστα σχήματα.

Έτσι σχηματίζονται αυτά τα λουλούδια από πάγο, δημιουργώντας ένα θέαμα βγαλμένο από παγωμένο παραμύθι.

(Πηγή: sputniknews.gr)

Η ανατολική ακτή της Αυστραλίας καλωσόρισε σήμερα τις μεγαλύτερες νεροποντές που δέχθηκε για χρόνια, οι οποίες κατάσβεσαν μερικές από τις πιο καταστροφικές, αλλά και μεγάλης διάρκειας δασικές πυρκαγιές που έπληξαν την χώρα.

Με τις βροχοπτώσεις, η κατάσταση έγινε καλύτερη και για τους αγρότες που ταλαιπωρήθηκαν από τις πυρκαγιές, σε δύο πολιτείες.

Μόνο στο Σίδνεϊ έπεσαν περισσότερα από 60 χιλιοστά βροχής κατά το τελευταίο 24ωρο, ενώ προβλέπεται ότι μέχρι την Δευτέρα θα δεχθεί 360 χιλιοστά βροχής.

Οι αρμόδιες αρχές στη Νέα Νότια Ουαλία (NSW RFS) δήλωσαν χθες, ότι ο συνολικός αριθμός των πυρκαγιών σε ολόκληρη την χώρα μειώθηκε κατά 20, μέσα σε μία ημέρα.

Για πρώτη φορά μέσα στους πρόσφατους μήνες, δεν εκδόθηκαν προειδοποιήσει για φωτιές, ενώ τα ενεργά μέτωπα μειώθηκαν στα 42, που είναι λιγότερα από το 50% του μέγιστου αριθμού πύρινων μετώπων που έχει καταγραφεί.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η Ανταρκτική γνώρισε χθες Πέμπτη την πιο ζεστή της ημέρα από τότε που διατηρούνται μετεωρολογικά αρχεία στην περιοχή, ανακοίνωσε η εθνική μετεωρολογική υπηρεσία της Αργεντινής.

Το μεσημέρι στην επιστημονική βάση Εσπεράνσα, που βρίσκεται στην περιοχή της Ανταρκτικής που ανήκει στην Αργεντινή, η θερμοκρασία έφτασε τους 18,3 βαθμούς Κελσίου. Σύμφωνα με την μετεωρολογική υπηρεσία, πρόκειται για ρεκόρ από το 1961, με το προηγούμενο να έχει καταγραφεί στις 24 Μαρτίου 2015, όταν η θερμοκρασία έφτασε τους 17,5 βαθμούς.

Στην επιστημονική βάση Μαράμπιο η θερμοκρασία χθες ήταν 14,1 βαθμοί, ρεκόρ για τον μήνα Φεβρουάριο από το 1971. Το προηγούμενο ρεκόρ είχε καταγραφεί στις 24 Φεβρουαρίου 2013 με 13,8 βαθμούς.

(Πηγή: in.gr)

Γράφει η Alexandra Kentroti

Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν στη Μόρια περίπου 6-7.000 ανήλικα παιδιά. Τα 1.040 είναι ασυνόδευτα και τα 558 ζουν όλα μαζί σε μία σκηνή.  

Αυτήν τη στιγμή, ανήλικα παιδιά στη Μόρια θέλουν να πεθάνουν. Αυτοτραυματίζονται, χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο, αρνούνται να μιλήσουν και κάνουν απόπειρες αυτοκτονίας. Το ψυχικό τραύμα που κουβαλούν είναι τριπλό: όσα έχουν βιώσει στη χώρα τους, όσα έζησαν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και αυτά που αντιμετωπίζουν εδώ.

Τα “πώς” και τα “γιατί” φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο δεν τα εξετάζω. Τα πολιτικά λάθη, εντός κι εκτός συνόρων, είναι γιγάντια και τα θύματα αυτών αναρίθμητα. Αυτό που έχει σημασία να κοιτάξουμε κατάματα, όμως, είναι η συμπεριφορά μας. Αυτό το λυσσαλέο μίσος που πλέον ξεχειλίζει από παντού.

Μέχρι λίγο καιρό πριν σκεφτόμουν πως δεν πρέπει να βιαστώ να κρίνω τους κατοίκους την Μυτιλήνης ή όποιου άλλου ελληνικού νησιού, αφού δεν είμαι εκεί και δεν γνωρίζω.

Όταν, όμως, το πρόβλημα έφτασε στην πόρτα μου και έπρεπε να φιλοξενηθούν ασυνόδευτα προσφυγόπουλα στην γειτονιά μου, συνειδητοποίησα πως ο ρατσισμός δεν εξαρτάται τόσο από τις συνθήκες αλλά από τις πεποιθήσεις μας.

Είδα το ίδιο λυσσαλέο μίσος προς το “ξένο” από ανθρώπους που ζουν δίπλα μου, μοιράζονται το ίδιο πάρκο με την κόρη μου και που μέχρι τώρα δεν είχαν καμία επαφή με πρόσφυγες και μετανάστες παρά μόνο όσα ακούν από τα ΜΜΕ.

Ο φόβος μη μας κλέψουν, βιάσουν ή εξισλαμίσουν ήταν το νούμερο ένα επιχείρημά τους αλλά τελικά για κάποιους (όχι για όλους!), η αιτία της απέχθειάς τους δεν είναι ο φόβος αλλά κάτι άλλο, πολύ χειρότερο: νιώθουν ανώτεροι λόγω καταγωγής και χρώματος και σιχαίνονται (ή φοβούνται;) οτιδήποτε δεν τους μοιάζει.

Μετά και τα χθεσινά επεισόδια και τις αποκαλύψεις που βγήκαν στην επιφάνεια για τους ελέγχους που έγιναν, το θέμα της… χρωματικής ανωτερότητας που νιώθουν μερικοί (και μάλιστα άνθρωποι με εξουσία και αξιώματα), έπαψε να είναι ένα κοινό μυστικό ή κάτι που απλά υπονοείται και ξεσκεπάστηκε σε όλο του το μεγαλείο. Και για να επανέλθουμε στα παιδιά της Μόριας, μεταφέρω ένα απόσπασμα από την έκθεσης μιας 11χρονης μαθήτριας: “ Δεν έχει σημασία αν είναι μαύρα, καφέ, κίτρινα ή εμπριμέ. Τα παιδιά είναι παιδιά και πρέπει να μεγαλώσουν όμορφα και όχι σαν να είναι σκουπίδια που προσπαθούμε να τα ξεφορτωθούμε”.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Μεγαλώνει δραματικά η λίστα των θυμάτων από την επιδημία ιογενούς πνευμονίας που προκαλεί ο νέος κοροναϊός. Άλλοι 73 άνθρωποι στην ηπειρωτική Κίνα πέθαναν γεγονός που αυξάνει τον συνολικό απολογισμό σε 563 θανάτους, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας της χώρας την Πέμπτη.

Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Υγείας, καταγράφηκαν ακόμη 3.694 νέα επιβεβαιωμένα κρούσματα χθες, γεγονός που αυξάνει το σύνολο των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί σε 28.018.

Ένας κινέζος γιατρός μόλις 28 ετών που εργαζόταν σε κλινική στην Χουμπέϊ, κατέρρευσε μετά από 10 συνεχόμενες ημέρες δουλειάς. Ο Song Yingjie, έπαθε ανακοπή από την εξάντληση καθώς δούλευε αδιάκοπα από τις 25 Ιανουαρίου.

Ο νεαρός γιατρός έλεγχε οδηγούς και επιβάτες αυτοκινήτων για να διαπιστωθεί αν ήταν φορείς του κοροναϊού.

Νεογέννητο στην Κίνα έγινε ο νεότερος ασθενής

Ένα μωρό στην Κίνα που γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου σε νοσοκομείο της πόλης Γουχάν και διαγνώσθηκε με τον νέο κοροναϊό μόλις 30 ώρες μετά τη γέννηση του, έγινε ο νεότερος ασθενής στον κόσμο μέχρι σήμερα. Η μητέρα του παιδιού είχε κολλήσει τον ιό προτού γεννήσει, αλλά δεν είναι ακόμη σαφές πώς ο ιός πέρασε στο παιδί.

Το μωρό, βάρους 3,2 κιλών, βρίσκεται σε σταθερή κατάσταση και υπό συνεχή παρακολούθηση. Κινέζος γιατρός, επικεφαλής του τμήματος νεογνών του νοσοκομείου παίδων της Γουχάν, δήλωσε, σύμφωνα με το BBC, ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δείχνει πως «ίσως πρέπει να ανησυχούμε για την πιθανότητα ενός νέου τρόπου μετάδοσης του ιού».

Μέχρι σήμερα πολύ λίγα παιδιά έχουν αρρωστήσει από το νέο ιό, ο οποίος φαίνεται να τα «αποφεύγει», κάτι που είχε παρατηρηθεί και στις περιπτώσεις των παλαιότερων κοροναϊών SARS το 2003 και MERS το 2012, χωρίς να είναι σαφές γιατί αυτό συμβαίνει, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και τη «Γκάρντιαν». Έως τώρα, σύμφωνα με δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA (Journal of American Medical Association), η μέση ηλικία των ασθενών του νέου κοροναϊού είναι 49 έως 56 ετών.

Μια πιθανή αιτία για τα λιγοστά κρούσματα σε παιδιά είναι ότι αυτά αρρωσταίνουν πιο ελαφριά και δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία για τις πιο ελαφριές περιπτώσεις λοίμωξης με τον νέο κοροναϊό. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι τα παιδιά είναι συχνότερα ασυμπτωματικά, δηλαδή έχουν μεν λοίμωξη των πνευμόνων, αλλά χωρίς εξωτερικά συμπτώματα.

Τα παιδιά άνω των 12 ετών εμφανίζουν περίπου τα συμπτώματα των ενηλίκων, αλλά αυτά κάτω των 12 ετών είναι πολύ λιγότερο πιθανό να εισαχθούν σε νοσοκομείο ή να χρειαστούν οξυγόνο ή άλλη επείγουσα θεραπεία. Οι μεγάλοι άνθρωποι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πιθανώς αρρωσταίνουν περισσότερο από τον νέο κοροναϊό, επειδή έχουν συχνά και άλλες ασθένειες που εξασθενούν το ανοσοποιητικό σύστημα τους.

Μερικοί ιοί όπως ο HIV μπορούν να μεταδοθούν μέσω του μητρικού γάλατος ή του πλακούντα κατά την εγκυμοσύνη (η λεγόμενη «κάθετη» μετάδοση), κάτι που όμως δεν είναι συνηθισμένο, ιδίως για τους ιούς που προκαλούν αναπνευστικά προβλήματα. Οι επιστήμονες εκτίμησαν πάντως ότι είναι νωρίς να εξαχθούν συμπεράσματα κατά πόσο όντως ο νέος κοροναϊός μπορεί να μεταδοθεί από τη μητέρα στο μωρό της με άλλο τρόπο πέρα από τους συνήθεις τρόπους «οριζόντιας» μετάδοσης.

Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι οι κοροναϊοί είναι πιθανότερο να αυξήσουν τον κίνδυνο αποβολής της εγκύου, παρά να περάσουν στο έμβρυο.

(Πηγή: in.gr)

Ένας άνδρας μετέτρεψε το 4×4 φορτηγάκι του στο σπίτι των ονείρων του, για να μπορεί να ταξιδεύει με άνεση και να εξερευνήσει την Αλάσκα.

Ο 38χρονος Τιμ Τζόνσον από την Αλάσκα, αποφάσισε να αναβαθμίσει το παλιό του όχημα για να μπορεί να ταξιδεύει με άνεση και να εξερευνήσει την άγρια φύση της Αλάσκας.

Πούλησε το παλιό του τροχόσπιτο και αγόρασε ένα Ford F350 του 1996, μετατρέποντάς το στο απόλυτο ταξιδιωτικό… σπίτι.

Μετά από μία απίστευτη ανακαίνιση, το φορτηγάκι μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και έξι άτομα και είναι εξοπλισμένο με δύο καναπέδες, φούρνο, ψυγείο, ξυλοσομπα, τουαλέτα, θέρμανση, τηλεόραση, χώρους αποθήκευσης, ενώ έχει ακόμη και ηλεκτρικό ρεύμα που τροφοδοτείται από ηλιακά πάνελ.

Με το αυτοκίνητο αυτό εξερευνά την Αλάσκα και μετά από έξι χρόνια στο παλιό του τροχόσπιτο, τώρα μπορεί να ταξιδέψει με στυλ, έχοντας όλα τα απαραίτητα που υπάρχουν σε ένα σπίτι.

Όπως αναφέρει και ο ίδιος, «το σπίτι μου είναι τέλειο, έχει όλα τα απαραίτητα για να μένω έξω για όσο χρειαστεί».

Σχεδόν όλη η μετατροπή έγινε από τον ίδιο τον Τιμ.  Για το τελικό αποτέλεσμα χρειάστηκε σχεδόν τρεις μήνες και συνολικά κόστισε (μαζί με την αγορά του αυτοκινήτου) περίπου 20.000 δολάρια.

Τώρα μπορεί να ανακαλύψει την άγρια φύση της Αλάσκας και να διανυκτερεύει στα αγαπημένα του μέρη.

(Πηγή: sputniknews.gr)

Πηγή: CNNi

Οι επιστήμονες εδώ και πολύ καιρό γνωρίζουν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη συνεισφέρουν τα μέγιστα στο λιώσιμο των πάγων στη Γροιλανδία. Μία νέα μελέτη, ωστόσο, αποτυπώνει μια ακόμη πρόκληση για το περιβάλλον και μάλιστα… από κάτω.

Πρόκειται για τις ποσότητες θερμού νερού από τον ωκεανό που ρέει κάτω από τους απέραντους πάγους, και συμβάλει στο λιώσιμό τους με μεγαλύτερη ταχύτητα.

Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν τη Δευτέρα στο περιοδικό Nature Geoscience από ερευνητές που μελέτησαν μία από τις πολλές «γλώσσες» του παγετώνα Nioghalvfjerdsfjorden – γνωστού και ως 79° βόρειου παγετώνα – στη βορειοανατολική Γροιλανδία.

Μία γλώσσα παγετώνα είναι μια λωρίδα πάγου που πλέει πάνω στο νερό χωρίς να αποσπάται από τον πάγο.
Η έρευνα αποκάλυψε ένα υποβρύχιο ρεύμα πλάτους μεγαλύτερου από ένα μίλι, όπου μεγάλη ποσότητα ιδιαιτέρως θερμού νερού από τον Ατλαντικό Ωκεανό είναι ικανή να φτάσει κατευθείαν στους πάγους, επιταχύνοντας την τήξη του.

Πηγή REUTERS/LUCAS JACKSON

«Η αιτία της επιτάχυνσης του λιωσίματος των πάγων είναι πλέον ξεκάθαρη», δήλωσε η Τζανίν Σάφερ, ωκεανογράφος του Ινστιτούτου Alfred Wegener στη Γερμανία, η οποία ηγήθηκε της ομάδας ερευνητών, σε μια ανακοίνωση σχετικά με τα ευρήματα.

Τα ειδικά όργανα με τα οποία οι επιστήμονες μετρούν τη θερμοκρασία των πάγων (Πηγή: CNNi)

Oι επιστήμονες βρήκαν επίσης ένα παρόμοιο θερμό ρεύμα που ρέει κοντά σε έναν άλλο από τους παγετώνες της Γροιλανδίας, όπου μια γλώσσα πάγου είχε πρόσφατα αποκοπεί προς τον ωκεανό.

Τι σημαίνουν για τον πλανήτη οι θερμότεροι ωκεανοί

Video: Πώς οι πάγοι της Γροιλανδίας απειλούν την πόλη σου

Η μαζική απώλεια των πάγων της Γροιλανδίας είναι αυτή τη στιγμή η μεγαλύτερη αιτία για την άνοδο του επιπέδου της θάλασσας παγκοσμίως, και σύμφωνα με μελέτη που δημοσιοποιήθηκε τον Δεκέμβριο στο περιοδικό Nature, η Γροιλανδία χάνει πάγους με ρυθμό επτά φορές μεγαλύτερο από ό,τι το 1992.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, άλλα επτά εκατοστά ανόδου της στάθμης των ωκεανών της Γης θα πρέπει να αναμένονται έως το 2100 μόνο εξαιτίας της Γροιλανδίας.

Από το 1992 έως σήμερα οι απώλειες πάγου της Γροιλανδίας έχουν συμβάλει κατά τουλάχιστον ένα εκατοστό στην άνοδο των θαλασσών, ενώ οι συνολικές απώλειες από άλλους παγετώνες και την Ανταρκτική έχουν προκαλέσει μια άνοδο κατά περίπου 7,5 εκατοστά την ίδια περίοδο. Σε όλο τον κόσμο 630 εκατομμύρια άνθρωποι εκτιμάται ότι ήδη ζουν σε παράκτια εδάφη που μπορεί να πλημμυρίζουν κάθε χρόνο έως το 2100.

Οι 96 πολικοί επιστήμονες της ερευνητικής κοινοπραξίας IMBIE (Ice Sheet Mass Balance Inter-comparison Exercise) από 50 επιστημονικούς φορείς, με επικεφαλής τον καθηγητή ‘Αντριου Σέφερντ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Λιντς, που παρήγαγαν την πιο πλήρη εικόνα για τη διαχρονική τήξη των πάγων της Γροιλανδίας κατά την περίοδο 1992-2018, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature”, χρησιμοποιώντας δορυφορικά και άλλα στοιχεία.

Τα ευρήματα αποτύπωσαν ότι η Γροιλανδία έχει χάσει 3,8 τρισεκατομμύρια τόνους πάγου από το 1992, αρκετούς για να ανέβουν τα επίπεδα της θάλασσας παγκοσμίως κατά σχεδόν 11 χιλιοστά (συγκεκριμένα 1,06 εκατοστά).

(Πηγή: cnn.gr)

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης*

Τα τρία τέταρτα του ανακυκλωμένου υλικού θάβεται ή καίγεται στην Σουηδία. Τα στοιχεία παραθέτει η εταιρία «Βιομηχανίες Ανακύκλωσης». Σε οικονομικά στοιχεία περίπου 4,2 δισσεκατομύρια ευρώ καταλήγουν στα σκουπίδια.

-Η Σουηδία είναι από τις χώρες που σημειώνει περήφανα πως έχει πετύχει μεγάλα ποσοστά ανακύκλωσης. Για παράδειγμα συγκεντρώνουμε τα δύο τρίτα του χρησιμοποιημένου πλαστικού και μόνο το 8% επαναχρησιμοποιείται. Το υπόλοιπο καίγεται ή θάβεται. Κοροιδεύει ο ένας τον άλλον, δηλώνει ο πρόεδρος της εταιρίας «Βιομηχανίες Ανακύκλωσης» Anders Wijkman στην πρωινή καθημερινή Σουηδική εφημερίδα Svenska Dagbladet.

-Μαζεύουμε μπουκάλια και κουτιά αλουμινίου, ξεχωρίζουμε τα οργανικά υπόλοιπα των φαγητών, ξεχωρίζουμε τα χαρτόνια και τα περιοδικά, αφήνουμε τα παλιά μας αυτοκίνητα στις μάντρες, αφήνουμε τα παλιά μας ρούχα στα second hand. Επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στην συλλογή υλικών περισσότερο από κάθε φορά. Με λίγα λόγια όλη η κοινωνία ανακυκλώνει.

Έτσι νομίζουμε τουλάχιστον. Που πηγαίνουν όλα αυτά; Που καταλήγουν; Που επαναχρησιμοποιούνται;

Παραθέτει οικονομικά στοιχεία, αυτός ήταν ο στόχος της έρευνας, αποκαλυπτικά για την έλλειψη επαναχρησιμοποίησης των υλικών και την δημιουργία νέων πρώτων υλών. Σε 5,5 δισσεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο υπολογίζεται η μείωση της αξίας των υλικών λόγω «παλαίωσης». Είναι το 1,2% του προυπολογισμού της Σουηδίας. Μόνο το 1,3 δις επαναχρησιμοποιείται. Τα 4,2 δις πηγαίνουν χαμένα. Είναι χρησιμοποιημένα υλικά που καταστρέφονται, χάνονται, θάβονται ή καίγονται. Ένα μεγάλο ποσοστό υλικών όπως ατσάλι, πλαστικό, αλουμίνιο οχημάτων και χαρτιού και άλλων χάνει την αξία του λόγω της πρόσμιξης με άλλα υλικά.

-Τρια στοιχεία έχουν ελεγχθεί: πλαστικό, ατσάλι και αλουμίνιο. Ρούχα και τσιμέντο που υπήρχαν στον αρχικό σχεδιασμό της έρευνας μόνο θεωρητικά μπορούν να προσεγγιστούν.

Από αυτά που έχουν ερευνηθεί το πλαστικό καίγεται κατά 84% και από το υπόλοιπο 16% το 8% δεν έχει καμιά αξία λόγω πτώσης της ποιοτητάς του και θάβεται.

Ατσάλι: χάνονται περίπου 2,9 δις ευρώ, το 50% της ποσότητας λόγω μη επαναχρησιμοποίησης

Αλουμίνιο: χάνεται αξία 300 εκατομμύρια ευρώ σχεδόν το 60% της ποσότητας.

Ρούχα: μόνο το 13% επαναχρησιμοποιείται.

Η ανακύκλωση αλλά ιδιαίτερα η επαναχρησιμοποίηση είναι ένα από τα επιχειρήματα της αστικής προπαγάνδας και του «πράσινου» κινήματος για οικονομία των πρώτων υλών και άρα την προστασία του περιβάλλοντος. Οι δείκτες της ανακύκλωσης πιάνονται σύμφωνα με τα πρότυπα της ΕΕ και αυξάνονται, αλλά οικονομία και προστασία του περιβάλλοντος δεν επιτυγχάνεται. Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος για την επαναχρησιμοποίηση των υλικών ακόμη και στην χώρα «πρότυπο» στον καπιταλισμό όπου ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός ενέργειας Mikael Damberg δηλώνει μετά την δημοσίευση της έρευνας πως δεν είχε ιδέα για το θέμα και θα επιληφθεί στο μέλλον.

—

*Ο Πάνος Αλεπλιώτης ερ­γά­στη­κε σαν γε­ω­λό­γος, πε­ρι­βαλ­λο­ντο­λό­γος και χω­ρο­τά­κτης στην Ελ­λά­δα και στην Σου­η­δία. Δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος Πυ­λαί­ας Θεσ­σα­λο­νί­κης 87/90 και 99/2002. Αντι­δή­μαρ­χος Πυ­λαί­ας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000.

(Πηγή: atexnos.gr)

Ο νέος κοροναϊός έχει επεκταθεί στον κόσμο μεταφέροντας μαζί του την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, με τις κοινότητες των Ασιατών παγκοσμίως να είναι αντιμέτωπες με τον φόβο και την καχυποψία.

Στην Αυστραλία, στην περιοχή Γκολντ Κόουστ, ένας ασθενής αρνήθηκε να κάνει χειραψία με την χειρουργό του Ρία Λίανγκ, επικαλούμενος τον κίνδυνο να μολυνθεί από τον νέο κοροναϊό. Αρχικά η χειρούργος σοκαρίστηκε και στη συνέχεια ανέφερε το περιστατικό στο Twitter για να καταλάβει ότι δεν είναι το μοναδικό.

Ολοένα και συχνότερα οι Ασιάτες γίνονται στόχος αντικινεζικής ρητορικής, είτε έχουν έρθει σε επαφή με τον ιό είτε όχι, είτε έχουν ταξιδέψει στις περιοχές από όπου ξεκίνησε η επιδημία είτε όχι.

Στη Βενετία άγνωστοι έφτυσαν Κινέζους τουρίστες, σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου. Στο Τορίνο κατηγόρησαν μια οικογένεια ότι μετέδωσε την ασθένεια. Μητέρες στο Μιλάνο απηύθυναν έκκληση στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης να μένουν τα παιδιά μακριά από Κινέζους και κινέζικα καταστήματα.

Στον Καναδά ένας άνδρας βιντεοσκοπήθηκε σε χώρο στάθμευσης εμπορικού κέντρου να επιτίθεται σε μια Σινοκαναδή, λέγοντάς της «μας φέρατε τον κοροναϊό σας».

Στη Μαλαισία σχεδόν 500.000 άνθρωποι υπέγραψαν σε διάστημα μίας εβδομάδας αίτηση με την οποία ζητούν «να μην επιτρέπεται στους Κινέζους να εισέρχονται στην πολυαγαπημένη μας χώρα».

Αποφύγετε τα νουντλς

Στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης έχει γίνει viral ένα μήνυμα το οποίο ισχυρίζεται ότι αν κανείς δεν καταναλώνει νουντλς, δεν θα μολυνθεί από τον νέο κοροναϊό.

Τα περιστατικά αυτά αποτελούν μέρος αυτό που το Australasian College for Emergency Medicine χαρακτηρίζει «ψευδείς πληροφορίες», οι οποίες τροφοδοτούν «τις διακρίσεις βάσει της φυλής».

Είναι κάτι που συνέβαινε πάντα: να κατηγορούν τους ξένους για τις επιδημίες, όπως για παράδειγμα τους Ιρλανδούς μετανάστες για την επιδημία τύφου στις αρχές του 20ου αιώνα στις ΗΠΑ.

Ο νέος κοροναϊός «όντως εμφανίστηκε στην Κίνα», επεσήμανε ο Ρομπ Γκρένφελ, διευθυντής υγείας και βιοασφάλειας στο CSIRO, έναν δημόσιο οργανισμό της Αυστραλίας. «Όμως αυτό δεν είναι λόγος να δαιμονοποιούμε τους Κινέζους», τόνισε.

«Απάντηση στους φόβους»

Σύμφωνα με την Κλερ Χούκερ του πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, οι αντιδράσεις των κρατών ενδέχεται να ενίσχυσαν τις προκαταλήψεις.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτίμησε ότι δεν υπάρχει λόγος να περιοριστούν τα ταξίδια και οι εμπορικές συναλλαγές με την Κίνα, όμως πολλές χώρες έχουν ανακοινώσει ότι δεν θα επιτρέπουν την είσοδο στο έδαφός τους Κινέζων. Αυτό δεν εμπόδισε πολλές χώρες να θέσουν σε ισχύ τέτοιου είδους περιορισμούς. Για παράδειγμα η Μικρονησία στον Ειρηνικό Ωκεανό απαγόρευσε στους πολίτες της να ταξιδεύουν στην Κίνα.

«Οι περιορισμοί στα ταξίδια αποτελούν σε μεγάλο βαθμό απάντηση στους φόβους του πληθυσμού», επεσήμανε ο Χούκερ, και παρόλο που κάποιες φορές είναι δικαιολογημένοι «έχουν ως αποτέλεσμα να ενισχύουν τη σύνδεση μεταξύ των Κινέζων και του φόβου για τον ιό».

Η Άμπεϊ Σι, φοιτήτρια από το Σίδνεϊ που γεννήθηκε στη Σανγκάη, δήλωσε ότι κάποιοι από τους συμφοιτητές της «σχεδόν επιτέθηκαν στους Κινέζους φοιτητές».

Η Χούκερ αναφέρθηκε στις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στο Τορόντο για τις επιπτώσεις της επιδημίας του Sars το 2002-2003, επισημαίνοντας ότι η ξενοφοβία συχνά διαρκεί περισσότερο από τους φόβους που προκαλούνται από την ασθένεια.

«Αν και οι άμεσες μορφές του ρατσισμού εξαφανίζονται παράλληλα με τη δημοσίευση πληροφοριών για την ασθένεια, η οικονομική ανάκαμψη παίρνει χρόνια και οι άνθρωποι εξακολουθούν να νιώθουν ότι κινδυνεύουν», υπογράμμισε.

«Κατά μία έννοια θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι επιπτώσεις του προηγούμενου κοροναϊού διαρκούν ως τον τωρινό, διότι παραμένει η παρουσίαση της Κίνας ως μια περιοχή από την οποία ξεκινούν ασθένειες».

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Αγγέλα Φωτοπούλου

@pixabay

Προοδευτική αύξηση παγκοσμίως παρουσιάζουν τα φαινόμενα επιθετικότητας, τα οποία υπάρχουν από αρχαιοτάτων χρόνων και έχουν «ποτίσει» τη Γη με βία και αίμα. Μαζικά ή μεμονωμένα φαινόμενα βίας οπαδικού, πολιτικού ή θρησκευτικού χαρακτήρα παρατηρούνται σε όλες τις χώρες του κόσμου. 

Πότε η επιθετικότητα είναι παθολογική και πότε είναι φυσιολογικό φαινόμενο; Είναι «άρρωστοι» οι άνθρωποι που εκδηλώνουν ακραίες βίαιες συμπεριφορές; Τι είναι η οπαδική βία και πώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί;

Υπάρχει εθισμός στη βία; Ποια είναι η σχέση βίας – θρησκείας; Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνει ο ψυχίατρος, επιμελητής Α’ στην Ψυχιατρική Κλινική του Ιπποκρατείου, Σταύρος Σαμόλης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με αφορμή τις διαλέξεις για την οπαδική βία, τη σχέση θρησκείας – επιθετικότητας αλλά και για τις «μαύρες σελίδες» στην ιστορία της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του 1ου Συμποσίου Ψυχιατρικού Τομέα του Ιπποκρατείου (7-8 Φεβρουαρίου), με θέμα: «Το φαινόμενο της επιθετικότητας. Μία πολυπρισματική προσέγγιση».

Πρωτογενώς φυσιολογική η επιθετικότητα

«Η επιθετικότητα πρωτογενώς είναι όχι απλώς κάτι φυσιολογικό αλλά είναι απαραίτητη για την επιβίωση του ανθρώπου. Η επιθετική συμπεριφορά είναι ένας μηχανισμός που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος για να εξυπηρετήσει την επιβίωση. Η παθολογική εκδοχή της επιθετικότητας είναι η επιθετική συμπεριφορά, με σκοπό όχι την επιβίωση αλλά την κυριαρχία ή την εξόντωση ενός άλλου, η οποία εκδηλώνεται μέσα από βίαιες συμπεριφορές», επισημαίνει ο κ. Σαμόλης.

Σημειώνει, παράλληλα, ότι μία από τις δύο κυρίαρχες ενορμήσεις του ανθρώπου και όλων των έμβιων όντων είναι η επιθετική, που αφορά τον προσπορισμό τροφής και την άμυνα απέναντι στους εχθρούς, ενώ η άλλη είναι η σεξουαλική που αφορά την αναπαραγωγή της ζωής.

Επιθετικότητα και διαταραχή προσωπικότητας

Στο ερώτημα αν είναι «άρρωστοι» οι άνθρωποι που εκδηλώνουν την επιθετικότητα μέσα από πράξεις βίας προκαλώντας ζημιές, τραυματίζοντας ή και σκοτώνοντας, ο κ. Σταμόλης απαντά: «Στην ψυχιατρική διακρίνουμε συνήθως τον άνθρωπο που νοσεί, που εμφανίζει δηλαδή μία αρρώστια και πάσχει από αυτή και τον άνθρωπο, o οποίος παρουσιάζει διαταραχή προσωπικότητας. Ο άνθρωπος που έχει διαταραχή προσωπικότητας μπορεί επισήμως να μην πάσχει από νόσο αλλά είναι εν δυνάμει νοσηρός, όπως επίσης είναι δυσπροσαρμοστικός συνήθως ως προς τον εαυτό του και ως προς το κοινωνικό σύνολο. Δηλαδή δεν μπορεί να συμβιώσει ομαλά, συνήθως με τους άλλους και πολύ συχνά και με τον ίδιο τον εαυτό. Αυτή τη λεγόμενη δυσπροσαρμοστική συμπεριφορά την ονομάζουμε διαταραχή της προσωπικότητας. Πολύ συχνά αυτές οι διαταραγμένες προσωπικότητες εκτονώνονται και μέσα από βίαιες πράξεις».

Οπαδική βία

Κι ενώ η ατομική επιθετικότητα όταν είναι παθολογική μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη βοήθεια ψυχιάτρου, όταν αυτή επεκτείνεται σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες και γιγαντώνεται παίρνοντας τον μαζικό χαρακτήρα της οπαδικής βίας δεν μπορεί αντιμετωπιστεί.

«Για μένα η οπαδική νοοτροπία είναι αυτή που εμπεριέχει το σπέρμα της βίας. Η οπαδική βία εκδηλώνεται ομαδικά. Πλέον είναι μαζική και δεν εκδηλώνεται μόνο στον αθλητισμό αλλά και σε άλλους χώρους. Το θέμα της βίας στον αθλητισμό δεν είναι κάτι καινούριο, είναι κάτι πάρα πολύ παλιό. Έχουμε δει ακόμη και θανάτους λόγω φαινομένων οπαδικής βίας. Οι θάνατοι αυτοί είναι επίσης παλιές ιστορίες και μάλιστα ιστορίες που ήταν αναμεμειγμένες με πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές. Τώρα παρατηρούμε ότι η αντιπαράθεση βγαίνει έξω από κοινωνικο-πολιτισμικά πλαίσια και γίνεται “λατρεία της βίας”, δηλαδή βία για τη βία, βία για να γευτούν μόνο τη συγκίνηση της βίας χωρίς άλλο σκοπό. Νομίζω ότι κάτι τέτοιο είναι αυτό που βλέπουμε σήμερα στον οπαδισμό», προσθέτει ο κ. Σαμόλης.

Παράλληλα επισημαίνει ότι από τη στιγμή που η επιθετικότητα που εκδηλώνεται με βία αγκαλιάσει το κοινωνικό σύνολο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Ως παράδειγμα αναφέρει ότι μπορεί να κατασταλεί η βία μέσα στο γήπεδο αλλά δεν μπορεί να κατασταλεί η βία έξω από το γήπεδο, ούτε και μπορεί να προβλεφθεί πότε θα συμβεί ένα φαινόμενο βίας προκειμένου να αντιμετωπιστεί. Τα αίτια έχουν να κάνουν με το μικρόκοσμο μέσα στον οποίο ανατρέφεται κανείς, με τις απογοητεύσεις που εισπράττει και με την περιθωριοποίηση που υφίσταται.

«Οι άνθρωποι αυτοί συνήθως εισπράττουν απογοητεύσεις, είναι ανικανοποίητοι και βρίσκουν ένα τρόπο εκτόνωσης με τη βία. Η θεραπεία, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, είναι υπερβολικά μακροχρόνια και αφορά το να προσπαθήσεις να ελαττώσεις τα αίτια. Δηλαδή αυτό σημαίνει να έχουμε λιγότερους αδικημένους ανθρώπους, λιγότερους περιθωριοποιημένους, να έχουμε ανθρώπους που να έχουν μία θετική διέξοδο τη ζωή τους για να μην στρέφονται σε αυτές τις αδιέξοδες απελπισμένες αρνητικές συμπεριφορές», προσθέτει ο κ. Σταμόλης.

Ο εθισμός στη βία

Οι πολιτικές, αθλητικές, θρησκευτικές ιδεολογικές διαφοροποιήσεις είναι συνήθως πρόσχημα για τη βία. «Μιλάμε για εθισμό στη βία από τη στιγμή που πλέον το άτομο εγκαταλείπει και το πρόσχημα. Συνήθως είναι η βία για τη βία. Κάποια στιγμή το άτομο που εκδηλώνει βίαιη συμπεριφορά πετάει το πρόσχημα και λέει: “αυτή τη στιγμή έχω την ικανότητα, τη δυνατότητα, τον τσαμπουκά και το θράσος να σπάσω ό,τι βρω, από τζάμια μέχρι κεφάλια, γιατί δεν με σταματάει και κανείς”. Ο άνθρωπος αυτός τότε έχει πλέον ξεφύγει, δεν υπάρχει συναίσθηση, δεν υπάρχει ενοχή, δεν υπάρχει συναίσθηση της κοινωνικής ευθύνης, λόγω της διαταραχής προσωπικότητας, Και υπάρχει και η η έννοια της ατιμωρησίας», εξηγεί ο κ. Σαμόλης.

Ο πόλεμος του ποδοσφαίρου, ένα ακραίο παράδειγμα βίας

Ως ένα από τα πιο ακραία παραδείγματα βίας, ο κ. Σαμόλης αναφέρει τον λεγόμενο «Πόλεμο του ποδοσφαίρου» ή «Πόλεμο των τεσσάρων ημερών» που ξέσπασε το 1969 μεταξύ Ονδούρας και Ελ Σαλβαδόρ και άφησε πίσω του 3.000 νεκρούς και τραυματίες. Αιτία του πολέμου ήταν οι τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών λόγω πολιτικών διαμαχών κυρίως στο ζήτημα της μετανάστευσης από το Ελ Σαλβαδόρ στην Ονδούρα και αφορμή οι έντονες ταραχές που ξέσπασαν κατά τη διάρκεια του δεύτερου προκριματικού γύρου για το Παγκόσμιο Κύπελο Ποδοσφαίρου του 1970.

Στις 14 Ιουλίου του 1969, ο στρατός του Ελ Σαλβαδόρ επιτέθηκε στην Ονδούρα. Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών(OAS) ανέλαβε τις διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός, η οποία επιτεύχθηκε στις 20 Ιουλίου, ενώ ο στρατός του Ελ Σαλβαδόρ αποσύρθηκε στις αρχές Αυγούστου).

Θρησκεία και επιθετικότητα

Όσον αφορά τη σχέση θρησκείας – επιθετικότητας, ο κ. Σαμόλης αναφέρει: «Η θρησκεία είναι ένα κομμάτι της οργάνωσης της κοινωνίας και εμπεριέχει μέσα στην επιθετικότητα γιατί πάντα υπάρχει το “εμείς” και το “οι άλλοι”. Η επιθετικότητα έχει υπάρξει σε όλες τις οργανωμένες θρησκείες στη διάρκεια της ιστορίας. Δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ θρησκεία που να μην έγινε κάποια στιγμή επιθετική απέναντι σε αλλόδοξους ή αλλόθρησκους με κάποιο πρόσχημα ή και χωρίς πρόσχημα, απλώς και μόνο λόγω της διαφορετικότητας. Η θρησκεία αποτελεί κομμάτι της ταυτότητας, της ατομικής και συλλογικής, και ως εκ τούτου προσλαμβάνει και τα χαρακτηριστικά που έχουμε μέσα. Άρα η επιθετικότητα θα βγει και μέσα από κει».

Η Θεσσαλονίκη «ποτισμένη» με βία και αίμα από τη γέννησή της

Φαινόμενα και επιθετικότητας παρατηρούνται σε όλο τον κόσμο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η Θεσσαλονίκη δεν αποτελεί εξαίρεση καθώς η ιστορία της, από τη γέννησή της πόλης μέχρι σήμερα, είναι «ποτισμένη» με βία και αίμα, επισημαίνει ο κ. Σαμόλης. Τρεις στυγερές δολοφονίες, της Ολυμπιάδας, της Ρωξάνης και του Αλέξανδρου Δ’, που διέπραξε ο Κάσσανδρος βαρύνουν την πόλη από την εποχή της ίδρυσής της. Οκτώ αιώνες αργότερα, η πόλη πνίγεται στο αίμα από τη σφαγή χιλιάδων Θεσσαλονικέων στον Ιππόδρομο με εντολή του Θεοδοσίου. Αυτά είναι μόνο δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα αιματοχυσιών που βαρύνουν την ιστορία της πόλης και οι οποίες δεν σταμάτησαν ούτε στη σύγχρονη εποχή. «Τα μαζικά ή μεμονωμένα φαινόμενα βίας πολιτικού, θρησκευτικού ή οπαδικού χαρακτήρα δεν έλειψαν ποτέ από την πόλη», προσθέτει ο κ. Σαμόλης.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Σμήνη από ψαρόνια εθεάθησαν στον ουρανό του Σροπσάιρ της Βρετανίας να σχηματίζουν μοναδικά σχέδια. Δέος προκάλεσε το εντυπωσιακό φαινόμενο σε όσους το παρακολούθησαν.

Ένας φωτογράφος της άγριας φύσης απαθανάτισε με την κάμερά του ένα μαγευτικό φαινόμενο. Σμήνη από ψαρόνια, ενώ διέσχιζαν τη βρετανική κωμόπολη Σροπσάιρ, έκαναν μια σύντομη στάση για να παίξουν μεταξύ τους, σχηματίζοντας εντυπωσιακά σχέδια στον ουρανό.

Τα ψαρόνια είναι αποδημητικά πουλιά και κατά τη διάρκεια του χρόνου ταξιδεύουν σε ομάδες, αναζητώντας θερμότερα κλίματα. Το εντυπωσιακό σε αυτά είναι πως για κάποιο ανεξήγητο λόγο, καταφέρνουν να σχηματίζουν εκθαμβωτικά σχέδια στον ουρανό, τα οποία προκαλούν πραγματικό δέος.

Το συγκεκριμένο θέαμα στο Σροπσάιρ είχε διάρκεια 30 λεπτών σύμφωνα με τον φωτογράφο.

«Δεν είχα ξαναδεί μία τόσο μεγάλη ομάδα ψαρονιών και σε τόσο κατάλληλες καιρικές συνθήκες», προσθέτει ο φωτογράφος.

Το φαινόμενο που δημιουργούν τα ψαρόνια είναι τόσο εντυπωσιακό, το οποίο κατά καιρούς έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης για τους επιστήμονες.

(Πηγή: sputniknews.gr)

Χημικά όπλα: επιβεβαιώθηκε η χρήση τους από την Τουρκία εναντίον της Ροζάβα

Το εργαστήριο Βέσλινγκ στην Ελβετία αποκάλυψε μια ανώμαλη παρουσία λευκού φωσφόρου σε δείγμα δέρματος Κούρδου μαχητή που τραυματίστηκε στην τουρκική επίθεση στην πόλη Serekaniye.

Η Αυτόνομη Διοίκηση της Βορειοανατολικής Συρίας παρουσίασε τα αποτελέσματα των αναλύσεων του ελβετικού εργαστηρίου στο Παρίσι τη Δευτέρα, επιβεβαιώνοντας ότι ο τουρκικός στρατός χρησιμοποίησε βόμβες φωσφόρου κατά τις επιθέσεις του Οκτωβρίου-Νοεμβρίου του 2019.

Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα: «Ο τύπος τραυματισμού (χημικά εγκαύματα), εκτός από την πολύ υψηλή ποσότητα φωσφόρου που υπάρχει στο δείγμα, δείχνει ότι χρησιμοποιήθηκαν πυρομαχικά λευκού φωσφόρου».

Ο γιατρός Abbas Mansouran, που θεράπευσε τα θύματα του τουρκικού βομβαρδισμού κατά τη διάρκεια της μάχης της Serekaniye, μαζί με τον εκπρόσωπο του YPG Nuri Mahmoud και τον εκπρόσωπο της Αυτόνομης Διοίκησης, Khaled Issa, επιβεβαίωσαν ότι η Τουρκία είχε στοχεύσει σε περισσότερα από 30 άοπλους αμάχους, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, με αυτά τα διεθνώς απαγορευμένα όπλα.

(Πηγή: pressenza.com)