paidevo.gr | teachers

Πειραματισμός με ανακυκλώσιμα υλικά

ΣΤΟΧΟΙ

1. Να ευαισθητοποιήσει τους επισκέπτες (παιδιά ή/και ενήλικες) στην προστασία του περιβάλλοντος και στην ανακύκλωση.
2. Να τους ωθήσει στην απομυθοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας και να προσφέρει έναν εναλλακτικό τρόπο τεχνολογικής έκφρασης όπως επίσης και μία μεθοδολογία βιωματικής εκπαίδευσης (μαθητών διαφόρων ηλικιών και ενηλίκων) πάνω σε βασικές αρχές της επιστήμης.
3. Να  διεγείρει τη δημιουργική τους σκέψη και να προσφέρει έναν πλήρως διαδραστικό τρόπο εκπαίδευσης, έκφρασης και δημιουργίας στην οποία οι Η/Υ και η πληροφορική δεν αποτελούν το βασικό μέσο μεταφοράς και διάχυσης της πληροφορίας.
4. Να εξοπλίσει τις σχολικές μονάδες με πειραματικές συσκευές από ανακυκλώσιμα υλικά.
5. Να προωθήσει την ιδέα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης των εταιρειών επεξεργασίας, τυποποίησης και συσκευασίας τροφίμων όπως επίσης και των εταιρειών κατασκευής συσκευασιών.
6. Να προσφέρει την δυνατότητα δημιουργίας και διανομής συλλογών τεχνολογικής εκπαίδευσης (kits) με την μορφή συμμετοχικών και πολυδιάστατων συσκευών όπου ο αγοραστής πέρα από της βασικές προτυποποιημένες κατασκευές θα μπορεί να αυτοσχεδιάσει. Το συγκεκριμένο kit θα μπορεί από μόνο του να θεωρηθεί τεχνολογικό-εκπαιδευτικό παιχνίδι και θα μπορεί να απευθυνθεί προς όλα τα κοινωνικά και αγοραστικά στρώματα, συμβάλλοντας στην καθιέρωση της εκπαίδευσης χωρίς σύνορα και κοινωνικοοικονομικούς φραγμούς.

ΣΕΝΑΡΙΑ ΔΡΑΣΕΩΝ

1^η Δράση: Δημιουργία “Διαδραστικού Πάρκου Ευαισθητοποίησης στηνΑνακύκλωση”, ανοικτό σε επισκέπτες-μαθητές

Οι επισκέπτες-μαθητές εργαζόμενοι σε ομάδες των 4 έως 5, υπό την καθοδήγηση εκπαιδευτή, αρχικά κατασκευάζουν πειραματική συσκευή με ανακυκλώσιμα υλικά και στη συνέχεια τη χρησιμοποιούν για την εκτέλεση πειράματος.

Κάθε ομάδα μαθητών-επισκεπτών, μετά την ολοκλήρωση του πειράματος, παίρνει τη συσκευή που κατασκεύασε.

2^η Δράση: Δημιουργία μονάδας μαζικής παραγωγής πειραματικών συσκευών από ανακυκλώσιμα υλικά

Στην παραγωγική μονάδα, θα κατασκευάζονται πειραματικές συσκευές από ανακυκλώσιμα υλικά, με σκοπό να εξοπλιστούν με ελάχιστο κόστος οι σχολικές μονάδες της επικράτειας. Οι πειραματικές συσκευές μπορούν να βασίζονται και σε ιδέες των μαθητικών έργων που βραβεύονται στον ετήσιο διαγωνισμό κατασκευής πειραματικών συσκευών από ανακυκλώσιμα υλικά, της 3^ης Δράσης που ακολουθεί.

Θα μπορέσουν με τον τρόπο αυτό να δημιουργηθούν, εκτός των συναρμολογημένων πειραματικών συσκευών, συλλογές (kit) πειραματικών συσκευών, οι οποίες είναι δυνατόν να αποτελέσουν τόσο πρότυπα μονάδων σχολικού εξοπλισμού όλων των βαθμίδων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όσο και πρότυπα για τη δημιουργία παιχνιδιών τεχνολογικής δημιουργίας και δράσης με σκοπό και την αυτόνομη εμπορική αξιοποίηση.

3^η Δράση: Διοργάνωση ετήσιου μαθητικού διαγωνισμού κατασκευήςπειραματικών συσκευών από ανακυκλώσιμα υλικά

Οι μαθητές δημοτικών, γυμνασίων, λυκείων σε συνεργασία με καθηγητές τους, υποβάλουν αιτήσεις συμμετοχής σε διαγωνισμό κατασκευής πειραματικών συσκευών με ανακυκλώσιμα υλικά.

Απαραίτητος όρος, η χρήση ανακυκλώσιμων υλικών σε ποσοστό άνω του 60% του αριθμού των επιμέρους εξαρτημάτων που συγκροτούν την πειραματική συσκευή. Η παρουσίαση των συσκευών θα γίνεται από τους ίδιους τους μαθητές σε ανοικτό συνέδριο που θα διοργανώνεται ετησίως στις εγκαταστάσεις του “Διαδραστικού Πάρκου Ευαισθητοποίησης στην Ανακύκλωση”.

Πειραματισμός με ανακυκλώσιμα υλικά

Η ιδέα…

Στόχος του εκπαιδευτικού πάρκου τεχνολογικής έρευνας «Τεχνο-Ανακύκλωση» είναι να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές στις βασικές έννοιες της τεχνολογίας και να τους εισάγει στις αρχές της εφαρμοσμένης έρευνας.

Οι μαθητές που ζουν την εμπειρία της «Τεχνο-Ανακύκλωσης»:

-Θα κατασκευάσουν με ανακυκλώσιμα υλικά την πειραματική συσκευή τους και

-Θα χρησιμοποιήσουν την συσκευή που κατασκεύασαν για την εκτέλεση σειράς πειραμάτων.

Θα απομυθοποιήσουν έτσι την τεχνολογική εξέλιξη, θα ενθαρρυνθούν στην εμπλοκή τους σε θέματα τεχνολογίας και έρευνας, θα τονωθεί η δημιουργική τους σκέψη και κυρίως θα εκτιμήσουν βιωματικά την αξία της ανακύκλωσης.

Τη δημιουργία του εκπαιδευτικού πάρκου τεχνολογικής έρευνας «Τεχνο-Ανακύκλωση» από το Γραφείο Διαμεσολάβησης του ΤΕΙ Χαλκίδας περιγράφει ο καθηγητής Δρ. Α. Μπαλντούκας (e–mailQ abald@tee.gr, abald@teihal.gr)

–

Ρεπορτάζ του Παιδεύω στα Οινόφυτα

«Είναι πραγματικά τραγικό να επενδύουμε τόσο πολύ στα παιδιά, ώρες ατελείωτες, χρήματα ατελείωτα, να λέμε ότι τα αγαπάμε, να τα σπουδάζουμε και να κάνουμε «την πάπια» όταν είναι να μιλήσουμε για το νερό με το οποίο τα μεγαλώνουμε. Αυτό ακριβώς έχει συμβεί στην περιοχή. Για μένα αυτό είναι σκάνδαλο, μεγαλύτερο από αυτό της ρύπανσης: Το ότι οι γονείς «δεν πήραν τα όπλα», δεν ξέρω πώς να το πω, δεν βγήκαν στους δρόμους, δεν… δεν… δεν και κάθονται και λένε «οι πολιτικοί φταίνε» … το ένα φταίει … το άλλο φταίει… Τελικά φταίει ο καθένας από εμάς που έχει βολευτεί στον καναπέ του. Εδώ βλέπετε ότι το ποτάμι δεν έχει ροή. Όλα αυτά που βλέπετε είναι λύματα. Γεμίζει το ποτάμι από λύματα, αυτά χάνονται σε διάφορες καταβόθρες στον υδροφόρο ορίζοντα και πιο κάτω μπορεί να δεις ξέρα, ξερή την κοίτη. Αυτός είναι ο καθαρός Ασωπός».

Ο πατέρας Ιωάννης Οικονομίδης μιλά με πάθος και γνώση για ένα μεγάλο οικολογικό έγκλημα που συντελείται στον ποταμό Ασωπό εδώ και δεκαετίες.

«Ουσιαστικά από το 1969, μας λέει, όπου ο Ασωπός χαρακτηρίστηκε αποδέκτης βιομηχανικών λυμάτων, έρχονται στην περιοχή βιομηχανίες από την Αττική, βαριάς όχλησης, που δεν ήταν δυνατόν να μένουν πλέον στην πόλη, έρχονται χωρίς κανένα σχέδιο, κυριολεκτικά ο καθένας αγοράζει όποιο χωράφι τον βολεύει στην τιμή που τον βολεύει και εγκαθιστά την παραγωγή του. Θα δείτε εκτυπωτήριο, απέναντι έχει χυτήριο, δίπλα έχει παιδικές τροφές, ανάμεσα έχει ένα χωράφι, απέναντι είναι χημικά με τεράστιες δεξαμενές, πιο κάτω είναι μεταλλουργία, συνολικά ένας αχταρμάς».

Αυτός ο βιομηχανικός… αχταρμάς με ανεξακρίβωτο αριθμό επιχειρήσεων, σε μια περιοχή που δεν είναι θεσμοθετημένη βιομηχανική περιοχή, άρα δεν υπάρχουν οι υποδομές που προβλέπει ο νόμος για μια τέτοια βιομηχανική περιοχή, είναι και ο υπαίτιος για την εκτεταμένη μόλυνση του Ασωπού ποταμού και της γύρω περιοχής. Οι εικόνες που καταγράφει ο φακός του Παιδεύω είναι αποκαλυπτικές: Σπασμένοι αγωγοί, διάφορα χρώματα στο νερό, μυρωδιά λυμάτων και όλα αυτά ημέρα Κυριακή που οι βιομηχανίες δε δουλεύουν.

«Σ’ αυτό τον αγωγό φαίνεται ότι σήμερα το εργοστάσιο δε δουλεύει, μας εξηγεί ο παπα-Γιάννης. Τις καθημερινές μπορείς να δεις σαπουνάδα μέχρι το ένα μέτρο, διάφορα χρώματα, μυρωδιά, μπορείτε εκεί στην άκρη να φωτογραφήσετε το μωβ χρώμα. Ενώ από την μία πλευρά φαίνεται ότι είναι από βαφείο υφασμάτων και είναι διακριτή η επιβάρυνση, στον άλλο αγωγό το νερό φαίνεται πιο καθαρό. Ωστόσο αυτό που δε φαίνεται χρωματιστό μπορεί να είναι και το πιο επικίνδυνο γιατί προέρχεται από μεταλλουργία, δηλαδή νερό εμπλουτισμένο με βαρέα μέταλλο».

Απόβλητα και τρόφιμα στο ίδιο μέρος

Μια τέτοια εκτεταμένη βιομηχανική δραστηριότητα δε μπορεί παρά να έχει απόβλητα. Όμως δεν υπάρχει διαχείριση στερεών βιομηχανικών αποβλήτων στην περιοχή και ας παράγονται τόνοι τοξικών βιομηχανικών αποβλήτων. Είτε καταλήγουν στα ρέματα, είτε καταλήγουν σε παράνομες χωματερές, σε νταμάρια και το μυστικό στην όλη υπόθεση είναι ότι εξαφανίζονται τα τοξικά, που είναι συνήθως σε μικρές ποσότητες, ανακατεύοντάς τα με τα υπόλοιπα τα προσομοιάζοντα στα αστικά. Έτσι μπορείς μαζί με τα σκουπίδια  του γραφείου μιας επιχείρησης, ας πούμε, ή του εστιατορίου της επιχείρησης, μαζί με τις παλέτες, να πετάξεις και δυο – τρία σακιά από την πυκνή πρώτη ύλη την τοξική που χρησιμοποιείς για την παραγωγή σου και να τα εξαφανίσεις μέσα σε μια τέτοια μάζα. Φυσικά όταν θα φτάσουν στη χωματερή αυτά, θα μολύνουν είτε το νερό κάτω, είτε τον αέρα αν καούν, σε κάθε περίπτωση όμως μολύνουν όλα τα σκουπίδια με τα οποία ανακατεύτηκαν και τα αχρηστεύουν όλα. Δε μπορείς ούτε να τα ανακυκλώσεις, ούτε να τα επεξεργαστείς. Ανακύκλωση δεν υπάρχει.

Αυτά, λοιπόν, όλα τα απόβλητα καταλήγουν στο χώμα. Και στο χώμα αυτό φυτρώνουν διάφορα είδη που προορίζονται για το τραπέζι μας. αναπτύσσονται μέσα στη γη, τρέφονται με ό,τι βρίσκουν στο χώμα. Το τμήμα τους που βρίσκεται στο έδαφος απορροφά όλα τα βαρέα μέταλλα, λειτουργεί ως καθαρισμός τοξινομένων εδαφών. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα της περιοχής.

Η πολιτεία το έχει χειριστεί πολύ διακριτικά, ούτε μετρήσεις γίνονται, ούτε έλεγχοι. «Σαν θέμα εμείς προσπαθούμε να το ανοίξουμε, τι γίνεται δηλαδή με όλες αυτές τις καλλιέργειες που ποτίζονται μ’ αυτό το νερό, πώς περνάει στην τροφική αλυσίδα κάθε λογής ρύπος, καθώς επίσης και το τι γίνεται με τα παραγόμενα τρόφιμα στη βιομηχανία της περιοχής. Δηλαδή, έχουμε αναψυκτικά, μεγάλα ονόματα, έχουμε τροφές, ζύμες, παραγωγή κρέατος, γάλακτος. Όλα αυτά τα κάνεις με το νερό από τις γεωτρήσεις.  Εκτός από το ότι δεν έχουμε δίκτυο ΕΥΔΑΠ μέχρι τώρα που μιλάμε, ακόμη και να έρθει κι αυτό, τα χωράφια κλπ από πού θα ποτίζονται; Σίγουρα το δίκτυο δε θα μπορεί να τα τροφοδοτήσει». Καταλυτικά τα ερωτήματα και δε σηκώνουν αντίλογο όταν η μόλυνση των γύρω εδαφών είναι αντιληπτή με τις απλές ανθρώπινες αισθήσεις.

Ευαισθητοποίηση! η λέξη – κλειδί

«Προσπαθούμε εδώ και χρόνια να κάνουμε τον Ασωπό κομμάτι της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, ως αρνητικό παράδειγμα», μας λέει ο παπα-Γιάννης. Πρέπει να ευαισθητοποιηθούν οι εκπαιδευτικοί της περιοχής, οι περιβαλλοντικές ομάδες, να ενεργοποιηθούν τα σχολεία όλης της Αττικής, να γίνει το μολυσμένο ποτάμι αφορμή για περιβαλλοντική ευαισθησία.

Μια γενικότερη κινητοποίηση μπορεί να κινήσει και την τοπική κοινωνία, που είναι αναγκασμένη να επιβιώνει και να αγωνίζεται για το μεροκάματο σε ένα μολυσμένο περιβάλλον, από το οποίο έτσι κι αλλιώς πρέπει να βγάλει τα προς το ζην. Είναι ο φαύλος κύκλος της αποδοχής και της ανοχής ενός φαινομένου που αφήσαμε χρόνια να εξελίσσεται.

Και οι αρμόδιοι; Δυστυχώς έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να «δουν» τι συμβαίνει. Οι μπουλντόζες που άνοιξαν κατά μήκος του ποταμού δρόμους, αποκάλυψαν οχετούς και αγωγούς. Σε ορισμένες περιπτώσεις κάποιοι τοπικοί αρμόδιοι, έσπευσαν να καλύψουν τους αγωγούς με χαλίκια, για να μη φαίνεται η πηγή της μόλυνσης. Δυστυχώς μέχρι και σήμερα, παρά τη δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα του Ασωπού, δεν έχει υπάρξει επίσημη παραδοχή ότι το πρόβλημα είναι μεγάλο και απαιτείται έγκαιρη και τελική λύση.

(Φεβρουάριος 2008)

–

Ως Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) ορίζονται οι ενεργειακές πηγές, οι οποίες υπάρχουν εν αφθονία στο φυσικό μας περιβάλλον. Είναι η πρώτη μορφή ενέργειας που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος πριν στραφεί έντονα στη χρήση του άνθρακα και των υδρογονανθράκων.

Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας πρακτικά είναι ανεξάντλητες, η χρήση τους δεν ρυπαίνει το περιβάλλον και η αξιοποίησή τους έγκειται μόνο στην ανάπτυξη αξιόπιστων και οικονομικά αποδεκτών τεχνολογιών που θα δεσμεύουν το δυναμικό τους.

Το ενδιαφέρον στη σύγχρονη εποχή για την ανάπτυξη των τεχνολογιών αυτών και την ευρύτερη αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, παρουσιάστηκε αρχικά μετά την πρώτη πετρελαϊκή κρίση του 1974 και παγιώθηκε μετά τη συνειδητοποίηση των παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων την τελευταία δεκαετία.

Για πολλές χώρες, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας αποτελούν μια εγχώρια πηγή ενέργειας με ευνοϊκές προοπτικές συνεισφοράς στο ενεργειακό τους ισοζύγιο, συμβάλλοντας στη μείωση της εξάρτησης από το ακριβό εισαγόμενο πετρέλαιο και στην ενίσχυση της ασφάλειας του ενεργειακού τους εφοδιασμού. Παράλληλα, συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος, καθώς έχει πλέον διαπιστωθεί ότι ο ενεργειακός τομέας είναι ο κλάδος που ευθύνεται κατά κύριο λόγο για τη ρύπανση του περιβάλλοντος. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο μόνος δυνατός τρόπος που διαφαίνεται για να μπορέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να ανταποκριθεί στο φιλόδοξο στόχο που έθεσε το 1992 στη συνδιάσκεψη του Ρίο για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, να περιορίσει δηλαδή μέχρι το έτος 2000 τους ρύπους του διοξειδίου του άνθρακα στα επίπεδα του 1993, είναι να επιταχύνει την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

–
ΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΠΗΓΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Οι μορφές των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι:

Ο ήλιος – ηλιακή ενέργεια, με υποτομείς τα ενεργητικά ηλιακά συστήματα, τα παθητικά ηλιακά συστήματα και τη φωτοβολταϊκή μετατροπή.

Ο άνεμος – αιολική ενέργεια.
Οι υδατοπτώσεις – υδραυλική ενέργεια, με περιορισμό στα μικρά υδροηλεκτρικά, ισχύος κάτω των 10 ΜW .
Η γεωθερμία – γεωθερμική ενέργεια υψηλής και χαμηλής ενθαλπίας.
Η βιομάζα – θερμική ή χημική ενέργεια με την παραγωγή βιοκαυσίμων, τη χρήση υπολειμμάτων δασικών εκμεταλλεύσεων και την αξιοποίηση βιομηχανικών αγροτικών (φυτικών και ζωικών) και αστικών αποβλήτων.
Οι θάλασσες – ενέργεια κυμάτων, παλιρροϊκή ενέργεια και ενέργεια των ωκεανών από τη διαφορά θερμοκρασίας των νερών στην επιφάνεια και σε μεγάλο βάθος.

Η εξοικονόμηση ενέργειας και η ορθολογική χρήση ενέργειας, που αποτελεί έμμεση ενεργειακή πηγή με μεγάλη, όμως, σημασία, αφού επιτυγχάνεται το ίδιο τελικό αποτέλεσμα με κατανάλωση μικρότερου ποσού ενέργειας και μάλιστα με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.

Πλεονεκτήματα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

Τα κύρια πλεονεκτήματα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι τα εξής:
☼ Είναι πρακτικά ανεξάντλητες πηγές ενέργειας και συμβάλλουν στη μείωση της εξάρτησης από τους εξαντλήσιμους συμβατικούς ενεργειακούς πόρους.
☼ Είναι εγχώριες πηγές ενέργειας και συνεισφέρουν στην ενίσχυση της ενεργειακής ανεξαρτησίας και της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού σε εθνικό επίπεδο.
☼ Είναι γεωγραφικά διεσπαρμένες και οδηγούν στην αποκέντρωση του ενεργειακού συστήματος, δίνοντας τη δυνατότητα να καλύπτονται οι ενεργειακές ανάγκες σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, ανακουφίζοντας τα συστήματα υποδομής και μειώνοντας τις απώλειες μεταφοράς ενέργειας.
☼ Δίνουν τη δυνατότητα επιλογής της κατάλληλης μορφής ενέργειας που είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες του χρήστη (π.χ. ηλιακή ενέργεια για θερμότητα χαμηλών θερμοκρασιών έως αιολική ενέργεια για ηλεκτροπαραγωγή) , επιτυγχάνοντας ορθολογικότερη χρησιμοποίηση των ενεργειακών πόρων.
☼ Έχουν συνήθως χαμηλό λειτουργικό κόστος, το οποίο επιπλέον δεν επηρεάζεται από τις διακυμάνσεις της διεθνούς οικονομίας και ειδικότερα των τιμών των συμβατικών καυσίμων.
☼ Οι εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης των ΑΠΕ διατίθενται σε μικρά μεγέθη και έχουν μικρή διάρκεια κατασκευής, επιτρέποντας έτσι τη γρήγορη ανταπόκριση της προσφοράς προς τη ζήτηση ενέργειας, με επαναλαμβανόμενα συστήματα σε πολλές περιπτώσεις.
☼ Οι επενδύσεις των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι εντάσεως εργασίας, δημιουργώντας πολλές θέσεις εργασίας ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο.

☼ Μπορούν να αποτελέσουν σε πολλές περιπτώσεις πυρήνα για την αναζωογόνηση οικονομικά και κοινωνικά υποβαθμισμένων περιοχών και πόλο για την τοπική ανάπτυξη, με την προώθηση επενδύσεων που στηρίζονται στη συμβολή των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (π,χ. θερμοκηπιακές καλλιέργειες με γεωθερμική ενέργεια).

☼ Είναι φιλικές προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο και η αξιοποίησή τους είναι γενικά αποδεκτή από το κοινό.

Μειονεκτήματα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

Εκτός από τα παραπάνω πλεονεκτήματα οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας παρουσιάζουν και ορισμένα χαρακτηριστικά που δυσχεραίνουν την αξιοποίηση και ταχεία ανάπτυξή τους:
☼ Το διεσπαρμένο δυναμικό τους είναι δύσκολο να συγκεντρωθεί σε μεγάλα μεγέθη ισχύος, να μεταφερθεί και να αποθηκευθεί.
☼ Έχουν χαμηλή πυκνότητα ισχύος και ενέργειας και, συνεπώς, για μεγάλες ισχύεις απαιτούνται συχνά εκτεταμένες εγκαταστάσεις.
☼ Παρουσιάζουν συχνά διακυμάνσεις στη διαθεσιμότητά τους που μπορεί να είναι μεγάλης διάρκειας, απαιτώντας την εφεδρεία άλλων ενεργειακών πηγών ή γενικά δαπανηρές μεθόδους αποθήκευσης.
☼ Η χαμηλή διαθεσιμότητά τους συνήθως οδηγεί σε χαμηλό συντελεστή χρησιμοποίησης των εγκαταστάσεων εκμετάλλευσής τους.
☼ Το κόστος επένδυσης ανά μονάδα εγκατεστημένης ισχύος σε σύγκριση με τις σημερινές τιμές των συμβατικών καυσίμων είναι ακόμη υψηλό.

(Πηγή http://ape.chania.teicrete.gr/ape/home/ape.htm)

–

Σκοπός του πειράματος: Η μελέτη της πίεσης των υγρών, (πώς ασκείται και από τι εξαρτάται).

Πείραμα 1ο – Απαιτούμενα υλικά και όργανα: Ένα μεταλλικό δοχείο νερό.

Εκτέλεση του πειράματος: Στο μεταλλικό δοχείο (κατά προτίμηση δοχείο αλουμινίου), δημιουργούμε στη μία πλευρά του με πίεση ένα βαθούλωμα και στην οριζόντια επιφάνεια του βαθουλώματος ανοίγουμε μία τρύπα. Δίπλα από το βαθούλωμα, στην κάθετη επιφάνεια του δοχείου ανοίγουμε άλλη μία τρύπα όμοια με την προηγούμενη.

Γεμίζουμε το δοχείο με νερό και παρατηρούμε το νερό να αναπηδάει προς τα πάνω  (κατακόρυφα) από την τρύπα της οριζόντιας επιφάνειας του βαθουλώματος και οριζόντια από την άλλη τρύπα της κάθετης επιφάνειας (εικ. 1).

–

Πείραμα 2ο – Απαιτούμενα υλικά και όργανα: Σωλήνας πλαστικός, χωνί,νερό      (εικ. 2).

Εκτέλεση του πειράματος: Βάζουμε το χωνί στον εύκαμπτο πλαστικό σωλήνα και τον κρατάμε έτσι που ο σωλήνας να είναι κατακόρυφα κάτω από το χωνί.

Ρίχνουμε νερό και ο σωλήνας εκτινάσσεται προς τα πίσω ενώ εξέρχεται το νερό από το κάτω ελεύθερο άκρο του. Μόλις σταματήσουμε να ρίχνουμε στο χωνί νερό, ο σωλήνας επανέρχεται στην αρχική του θέση (εικ. 3).

Συμπέρασμα: Από τα προηγούμενα δύο πειράματα συμπεραίνουμε ότι η πίεση των υγρών ασκείται κάθετα στις επιφάνειες των δοχείων.

–

Πειράματα (από το βιβλίο «Τα πειράματα στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο με απλά μέσα» του Σωτήρη Παππά – εκπαιδευτικού)