paidevo.gr

Ανατριχιαστικά είναι τα αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού που δόθηκαν στην δημοσιότητα και δείχνουν μία Ελλάδα που όχι απλώς γερνάει, αλλά μία Ελλάδα που έχασε μέσα σε μόλις δέκα χρόνια περισσότερο από 1.000.000 Έλληνες στην χειρότερη δεκαετία από την δεκαετία του 1940.

Ακόμα και στη δεκαετία του ’40 για την ακρίβεια, δεν είχε υπάρξει τόσο μεγάλη αναλογικά πληθυσμιακή απώλεια καθώς ούτε οι περίπου 350.000 νεκροί από τον πόλεμο και την πείνα, ούτε οι 100.000 νεκροί του Εμφυλίου, ούτε η φυγή των ηττημένων κομμουνιστών στις χώρες του ανατολικού μπλοκ έφεραν πληθυσμιακή απώλεια ενός εκατομμυρίου Ελλήνων μέσα σε δέκα χρόνια, σύμφωνα με protothema.gr

Και τώρα, από την μία πλευρά, η κρίση και, από την άλλη, η άρνηση των Ελλήνων να κάνουν παιδιά μας έφεραν σε πληθυσμιακά επίπεδα προς εικοσαετίας!

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Νέος Κόσμος» στο σύνολο της χώρας απεγράφησαν 10.787.690 μόνιμοι κάτοικοι, εκ των οποίων 5.303.690 άρρενες (49,2%) και 5.484.000 θήλεις (50,8%) όπως αναφέρουν τα πρώτα προσωρινά στοιχεία της επίσημης απογραφής που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Στη γενική απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της χώρας είχε καταμετρηθεί σε 10.964.020 άτομα, ενώ το 2009, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, υπολογίσθηκε ότι ξεπέρασε τα 11.282.571 άτομα. Μπορεί να φαίνεται μείωση πληθυσμού σε σχέση με το 2001 μόνο 190.000 άτομα μόνο, αλλά να υπολογίσουμε περισσότερο από ένα εκατομμύριο ξένους οι οποίοι δεν υπήρχαν το 2001, καθώς τότε υπολογίζονταν σε 300.000 περίπου και τώρα ξεπερνούν το 1.300.000!

Η κρίση φαίνεται μέσα στην διετία που ο πληθυσμός από τους Έλληνες που φεύγουν για να αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό τους αυξημένους θανάτους και τις μειωμένες γεννήσεις ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 500.000 των ξένων συμπεριλαμβανομένων!

Από τα προσωρινά αποτελέσματα προκύπτει ότι οι πέντε Δήμοι με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα (μόνιμοι κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο) είναι οι Δήμοι Καλλιθέας (21.067,6), Ν. Σμύρνης (20.740,6), Αθηναίων (16.830,4), Θεσσαλονίκης (16.703,3) και Νέας Ιωνίας (15.109,7). Ακόμη, οι πέντε Δήμοι με τη μικρότερη πληθυσμιακή πυκνότητα είναι οι Δήμοι Πρεσπών (3,05), Ζαγορίου (3,78), Παρανεστίου (3,85), Σφακίων (4,11) και Νεστορίου (4,27).

Με τον υπάρχοντα ρυθμό μείωσης του πληθυσμού που έχει ενταθεί κατακόρυφα την τελευταία διετία, υπολογίζεται ότι στα τέλη της δεκαετίας θα έχουμε φτάσει στα επίπεδα του 1970 με την Ελλάδα των 8 εκατομμυρίων ψυχών.

(πηγή: CNA News)

Μεγάλος αριθμός δασκάλων στη Βρετανία βλέπει τους μαθητές του να έρχονται πεινασμένοι και σχεδόν ένας στους δύο λένε ότι έφεραν φαγητό για τους μαθητές τους, σύμφωνα με έρευνα του Guardian για τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουν εκατομμύρια Βρετανοί –και περισσότερο τα παιδιά– λόγω της οικονομικής κρίσης στη χώρα.

Η έρευνα του Guardian ανάμεσα σε δασκάλους δείχνει ότι το 83% βλέπει μαθητές που είναι πεινασμένοι τα πρωινά ενώ το 55% θεωρεί ότι μέχρι ένα στα τέσσερα παιδιά δεν έχει πάρει ικανοποιητικό πρόγευμα πριν έλθει στο σχολείο. Ακόμη, το 2% των δασκάλων είπε ότι όλα τα παιδιά του σχολείου τους έρχονταν πεινασμένα.

Άκρως ανησυχητικό είναι αυτό που ανέφερε το 59% των ερωτηθέντων ότι μερικές φορές τα παιδιά έπρεπε να απομακρυνθούν από την τάξη για να τους δώσουν κάτι να φάνε· το 13% των δασκάλων είπε ότι αυτό συμβαίνει τακτικά.

Η έλλειψη συγκέντρωσης, η κούραση, η συμπεριφορά των μαθητών και τα παράπονά τους ότι δεν αισθάνονται καλά κινητοποίησε τους δάσκαλους να ανακαλύψουν ότι οι μαθητές δεν έχουν φάει καλά (ή καθόλου), σύμφωνα με την έρευνα.

Ένας στους δύο εκπαιδευτικοί έφεραν τρόφιμα ή φρούτα στο σχολείο με δική τους πρωτοβουλία ενώ το 17% έδωσε στα παιδιά χρήματα για να πάρουν φαγητό.

Τα ποσοστά των μαθητών με ανεπαρκή σίτιση φαίνεται μάλιστα ότι αυξάνονται την τελευταία διετία, σύμφωνα με τους δασκάλους—για κάποιους η αύξηση στο σχολείο τους ήταν δραματική.

Σε ό,τι αφορά τα αίτια, οι δάσκαλοι ενοχοποιούν κυρίως κοινωνικούς παράγοντες όπως την συμπεριφορά των γονέων, οικογενειακά ή κοινωνικά προβλήματα αλλά και τον περιορισμό των επιδομάτων και γενικότερα τις οικονομικές πιέσεις στην οικογένεια.

Δάσκαλοι –αλλά και γιατροί– δηλώνουν σοκαρισμένοι από τα αποτελέσματα, εξηγούν ότι πρόκειται για πρόβλημα που γίνεται καθημερινό και διογκώνεται και ζητούν περισσότερα μέτρα.

«Το παιδί που έρχεται στο σχολείο πεινασμένο και κουρασμένο δεν μπορεί να μάθει», εξηγεί στο Guardian ο πρόεδρος της Ένωσης των Δασκάλων.
Η ανεπαρκής σίτιση προκαλεί, μεταξύ άλλων, μείωση της ανάπτυξης και αναιμίες στους μαθητές, λένε γιατροί, και σημειώνουν ότι είναι και παράγοντας που επιτείνει τους κοινωνικούς διαχωρισμούς μέσα στην σχολική τάξη. Μπορεί ακόμη να είναι λόγος να σπρώξει τα παιδιά σε ανθυγιεινά σνακ.

Μία λύση θα ήταν να δίνεται δωρεάν πέρα από γεύμα και πρόγευμα στο σχολείο σε μαθητές από οικογένειες με χαμηλό εισόδημα που το έχουν ανάγκη. Σήμερα, περίπου 1,3 εκατομμύρια μαθητές δικαιούνται αυτή την παροχή ενώ άλλα 700.000 μόλις που ξεπερνούν τα κριτήρια οπότε το μέτρο θα μπορούσε να επεκταθεί σε αυτά.

Πρωτοβουλίες θα αναλάβει και ο επανεκλεγείς δήμαρχος του Λονδίνου, Μπόρις Τζόνσον, που αποφάσισε την προσφορά δωρεάν προγευμάτων σε 50 σχολεία στις φτωχότερες συνοικίες του Λονδίνου.
Πάντως το βρετανικό υπουργείο Παιδείας δεν σκοπεύει να επεκτείνει τα προγράμματά του για δωρεάν γεύματα αλλά καλωσορίζει κάθε πρωτοβουλία σχολείου που μπορεί να βοηθήσει.

(πηγή: tovima.gr)

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

(*Κείμενο του συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, το οποίο  είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία)

(Αναδημοσίευση από TVXS – Κρυσταλία Πατούλη)

Έρευνα των εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού

Αποτελέσματα της έρευνας των εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού για τις συνέπειες της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης στη ζωή των μαθητών και τις προτάσεις τους για την αντιμετώπισή τους.

Τα ερωτηματολόγια διαμόρφωσαν οι έφηβοι σύμβουλοι με τη συμβολή των επιστημόνων του Συνηγόρου, μετά από συζήτηση με θέμα την κρίση αρχικά στην 3η συνάντηση της Ομάδας και έπειτα στο ηλεκτρονικό φόρουμ του Συνηγόρου του Παιδιού. Συμπληρώθηκαν ανώνυμα από 1211 μαθητές και μαθήτριες (396 γυμνασίου και 815 λυκείου) σε 22 σχολεία των παρακάτω περιοχών: Αθήνα, Πειραιά, Γέρακα Αττικής, Κορυδαλλό, Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Κατερίνη, Νάουσα, Καρδίτσα, Γιάννενα, Πάτρα, Σητεία, Φιλιατρά, Πεταλίδι. Στα σχολεία αυτά είχε σταλεί σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας.

Οι μαθητές πιστεύουν ότι η κρίση έχει σοβαρές συνέπειες στη ζωή τους (89% στην οικογένεια, 82% στο σχολείο, 92% στην υπόλοιπη κοινωνία). Μάλιστα, το 29% των μαθητών συζητούν στις οικογένειές τους την πιθανότητα μετανάστευσης ενός τουλάχιστον μέλους της στο εξωτερικό.

Εντύπωση προκαλεί ότι ενώ καταγράφεται σημαντική μείωση στα οικογενειακά έξοδα (πχ. 70% των μαθητών αναφέρουν αρνητικές αλλαγές στο επίπεδο διαβίωσής τους και 60% στο χαρτζιλίκι τους), μόνο το 33% αυτών δεν έχει περιορίσει τα φροντιστήρια και τα μαθήματα ξένων γλωσσών.

Παράλληλα, το 20% απάντησε ότι ο ένας ή και οι δύο γονείς του έχουν χάσει τη δουλειά τους, ενώ το 82% αναφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στην εργασιακή κατάσταση των γονέων τους.

Οι έφηβοι κατέγραψαν προτάσεις για ένα πιο κοινωνικό και συμμετοχικό σχολείο, που θα τους κινεί το ενδιαφέρον αλλά και θα απαντά σε διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

(πηγή: www.0-18.gr)

ΣΟΚ: Μαθητές εγκαταλείπουν το σχολείο για να … δουλέψουν

Η οικονομική κρίση «χτυπάει» κατά μεγάλο ποσοστό και την εκπαίδευση, με πολλούς τρόπους. Ένας από αυτούς είναι ότι πολλοί μαθητές αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το σχολείο για να βγουν στο μεροκάματο και να βοηθήσουν τις οικογένειές τους.

Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε μιλώντας στο patrastimes.gr ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Αχαϊας κ. Σπύρος Ψαρράς, υπάρχει μεγάλη μαθητική διαρροή από την πρωτοβάθμια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευσης, που σύμφωνα με όλα τα στοιχεία δείχνει ότι θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη όσο προχωρά και αυξάνεται η οικονομική κρίση.

Τα παιδιά για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους στρέφονται στο μεροκάματο και αφήνουν το σχολείο.

Δεν είναι όμως ο μόνος λόγος που μειώνονται οι μαθητές στα σχολεία του νομού Αχαϊας και όχι μόνο. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα θα αναδειχθεί από τον Σεπτέμβριο, όπου η μεταφορά των μαθητών θα περάσει στη δικαιοδοσία των Δήμων, στους οποίους όμως δεν έχουν δοθεί τα κονδύλια για να μπορέσουν να ανταποκριθούν.

Η λύση που διαφαίνεται είναι ότι οι Δήμοι θα αναγκαστούν να δίνουν κάποιο κονδύλι εν είδη μισθώσεως στους γονείς για να μεταφέρουν μόνοι τους τα παιδιά τους στα σχολικά συγκροτήματα. Πόσοι γονείς όμως θα μπορούν να το κάνουν και αυτό, με αβέβαιο το πότε θα πάρουν έστω και αυτό το χρηματικό ποσό;

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο κ. Ψαρράς, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αν δεν υπάρχουν λεωφορεία να μεταφέρουν τους μαθητές το νέο σχολικό έτος, ολόκληρα σχολεία στην περιφέρεια του νομού που λειτουργούν με παιδιά από διάφορα χωριά, να μην έχουν μαθητές!

(πηγή: patrastimes.gr)

Το Σάββατο 9 Ιουνίου και ώρα 3:30 π.μ., όπως αναφέρεται και σε δελτίο τύπου της  Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου -Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.  «έφυγε» από κοντά μας η αγαπημένη συγγραφέας μικρών και μεγάλων Ζωρζ Σαρή.

Η Ζωρζ ήταν η συγγραφέας που μαζί με την παιδική της φίλη Άλκη Ζέη ανέδειξαν την Παιδική Λογοτεχνία μετά την Πηνελόπη Δέλτα.

Η Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.) είχε την τιμή να “ενώσει” τις δύο φίλες μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Άλλοι καιροί Άλλα παιδιά».

Τα πέντε αφηγήματά της: «Τιτάνια» , «Το βελούδινο φόρεμα», «Στο σπίτι της Άλκης», «Το ταψί με τις πατάτες», «Η σκούπα» με το αφήγημα «Σκουληκαντέρες» της Άλκης Ζέη, αποτελούν τη μοναδική συνεργασία των δυο τους.

Η Ζωρζ Σαρή  ήταν πολλά μαζί. Ηθοποιός, με το Δημήτρη Ροντήρη έπαιξε στα θέατρα όλου του κόσμου,  αγωνίστρια κατά της οποιασδήποτε μορφής βίας, είτε Γερμανοί κατακτητές λέγονταν αυτοί, είτε Δικτατορία των Συνταγματαρχών, μητέρα του Αλέξη και της Μελίνας Καρακώστα, σύντροφος του αγαπημένου της Μαρσέλ και προπάντων φίλη.

Ήξερε να δίνει απλόχερα, γιατί αγαπούσε τη Ζωή!

Η Ζωρζ Σαρή δεν αφήνει ένα «δυσαναπλήρωτο κενό», όπως συνηθίζεται να λέγεται, στον Κόσμο μας, αλλά αφήνει ένα πλήρες έργο με το οποίο θα μεγαλώσουν γενιές και γενιές.

Η αντιμετώπιση των πλέον θανατηφόρων ασθενειών που πλήττουν τα φτωχότερα παιδιά του κόσμου μπορεί να αποφέρει τεράστια οφέλη     

Νέα Υόρκη, 8 Ιουνίου 2012 – Μια νέα έκθεση της UNICEF επισημαίνει τις τεράστιες δυνατότητες που παρουσιάζονται για τη γεφύρωση του χάσματος παιδικής επιβίωσης μεταξύ πλουσιότερων και φτωχότερων, εστιάζοντας στην αντιμετώπιση της πνευμονίας και τη διάρροιας – τις δύο κύριες αιτίες θανάτου παιδιών κάτω των πέντε ετών.

«Γνωρίζουμε τι φέρνει αποτέλεσμα κατά της πνευμονίας και της διάρροιας – τις δύο ασθένειες που πλήττουν σκληρά κατά κύριο λόγο τους φτωχότερους,» δήλωσε ο Antony Lake, Εκτελεστικός Διευθυντής της UNICEF. «Η αναβάθμιση απλών παρεμβάσεων μπορεί να υπερνικήσει δύο από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την αύξηση των ποσοστών παιδικής επιβίωσης, να βοηθήσει ώστε να έχει κάθε παιδί την ευκαιρία να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί.»

Η πνευμονία και η διάρροια ευθύνονται για σχεδόν το ένα τρίτο των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών σε παγκόσμιο επίπεδο – ή πάνω από 2 εκατομμύρια ζωές κάθε χρόνο. Σχεδόν το 90% των θανάτων από πνευμονία και διάρροια συμβαίνουν στην υποσαχάρια Αφρική και τη Νότια Ασία.

Η πρόληψη και η θεραπεία και για τις δύο ασθένειες συχνά επικαλύπτονται, περιλαμβάνοντας βασικά βήματα όπως: η αύξηση της κάλυψης εμβολιασμών, η ενθάρρυνση του μητρικού θηλασμού, το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι, η επέκταση της πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση και η παροχή αλάτων ενυδάτωσης από το στόμα σε παιδιά με διάρροια και αντιβιοτικών σε παιδιά με βακτηριακή πνευμονία.

Η έκθεση της UNICEF εκδίδεται λίγο πριν από την έναρξη μιας μεγάλης παγκόσμιας πρωτοβουλίας για την επιβίωση των παιδιών, που θα γίνει στην Ουάσιγκτον στις 14-15 Ιουνίου και συγκαλείται από τις κυβερνήσεις της Αιθιοπίας, της Ινδίας και των ΗΠΑ, όπου συμμετέχουν 700 ηγέτες και εμπειρογνώμονες από κυβερνήσεις, τον ιδιωτικό τομέα και την κοινωνία των πολιτών.

Οι δυνατότητες για να σωθούν ζωές παιδιών είναι τεράστιες, αν καταστεί δυνατό να ενισχυθούν αποτελεσματικές και οικονομικές παρεμβάσεις για την πνευμονία και τη διάρροια ώστε να προσεγγισθούν και τα πλέον μη προνομιούχα παιδιά.

Η έκθεση υποστηρίζει ότι θα μπορούσαν να σωθούν οι ζωές περισσότερων από 2 εκατομμυρίων παιδιών στις 75 χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, αν ολόκληρος ο κάτω των πέντε ετών παιδικός πληθυσμός της κάθε χώρας, απολάμβανε την κάλυψη που έχει ήδη επιτευχθεί για το πλουσιότερο 20% στις ίδιες αυτές χώρες.

(πηγή: UNISEF)

Αναδημοσιεύουμε την απάντηση του Αλκίνοου Ιωαννίδη μέσα από την ιστοσελίδα του, σε φραστική επίθεση – κατηγορία ενοχής, από ένα Βρετανό που συνάντησε σε πρόσφατο ταξίδι του στη Μεγάλη Βρετανία: 

«We blame you, you know, μου είπε ένας Άγγλος στο Λονδίνο. Εννοούσε πως οι Έλληνες κάνουμε ζημιά στις οικονομίες των άλλων χωρών της Ευρώπης. Με την κυκλοφορία της συλλογής “Local Stranger” στο εξωτερικό, θα πέφτω συχνά πάνω σε τέτοιου είδους ατάκες ξένων δημοσιογράφων.

Τι να απαντήσω; Τι να του πω; Πως οι αποικιοκράτες παππούδες του συμπεριφέρονταν στους Kύπριους δικούς μου σαν να ήταν ζώα, επειδή ήταν βοσκοί και δεν είχαν μπάτλερ; Πως η βασίλισσά του, αυτή η γιαγιά με τα καταπληκτικά καπέλα, όταν ήταν νέα υπέγραφε με το χέρι της θανατικές καταδίκες παιδιών 19 και 20 χρονών που πάλευαν να ελευθερώσουν τον τόπο τους; Να του πω για την εξωτερική πολιτική της χώρας του, που τεχνητά προκάλεσε το μίσος μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, άνοιξε με το ζόρι την όρεξη στην Τουρκία για την Κύπρο και με τη βοήθεια της αστείρευτης δικής μας λεβεντομαλακίας δημιούργησε το Κυπριακό πρόβλημα, με χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και πρόσφυγες;

Να του πω για τον εμφύλιο εδώ στην Ελλάδα και για τον ρόλο που έπαιξε η εξωτερική πολιτιτική της χώρας του; Για τη σύμπραξη με τους ηττημένους Γερμανοτσολιάδες και κάθε λογής δοσίλογους εναντίων όσων αγωνίστηκαν για την ελευθερία στο βουνό; Για το πώς εκμεταλλεύτηκαν την εγκεφαλική σκλήρηνση και τον επαρχιωτισμό της εδώ κομμουνιστικής ηγεσίας προκειμένου να ξεφορτωθούν μια και καλή το πιο δημιουργικό και αλτρουιστικό κομμάτι της χώρας; Πως από τότε επικράτησαν εδώ οι βολεψάκιδες, οι παρτάκιδες και οι ελληνάρες χωρίς Ελλάδα – αυτοί που όταν λένε «αγαπώ την πατρίδα μου» εννοούν στην καλύτερη περίπτωση «αγαπώ τον εαυτό μου» ή ακόμα «μισώ όλους τους άλλους» – φέρνοντας τη χώρα σήμερα στην καταστροφή;

Ας μη μιλήσω για τη Γερμανία, μη σας κουράζω με τα αυτονόητα…

“We blame you!” Έλα τώρα Robert, behave yourself να πούμε, μην κάνεις σαν παιδί! Κι εγώ σας κατηγορώ άμα είν’ έτσι.

Οι εταιρείες και οι κυβερνήσεις σας ανέθρεψαν και στήριξαν τη διαφθορά μας, προκειμένου να μας πουλήσουν σε διπλή τιμή τα άχρηστα, μισοχαλασμένα όπλα, τα φάρμακα και τις τηλεπικοινωνίες τους. Έστησαν Ολυμπιάδες. Η δική μας κόστισε διπλάσια από του Σίδνευ, το είπε τότε υπουργός μας, υπερήφανος, σε ξένο κανάλι. Κι όταν ρωτήθηκε ο υπουργός στη συνέχεια: «Εννοείτε πως αυτά πληρώνονται με ξένα κεφάλαια;» απάντησε παρεξήγημένος (έχουμε και μια αξιοπρέπεια!), «Όχι! Αποκλειστικά με δικά μας χρήματα. Θα μάθουμε πόσα ακριβώς μετά το πέρας των αγώνων»! Τα πλήρωσε το κράτος, δηλαδή εμείς, δηλαδή τα εγγόνια μας. Κι εμείς φωνάζαμε «Ζήτω» και «Γεια». Και στήναμε ωραίες τελετές έναρξης και λήξης. Γραφείο τελετών!

“We blame you!” Και οι δύο παππούδες μου σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Δεν άκουσα ποτέ τους γονείς μου που μεγάλωσαν πάμφτωχοι και ορφανοί, ούτε τις πρόσφυγες, χήρες γιαγιάδες μου να κατηγορούν συνολικά τους Γερμανούς, τους Άγγλους, τους Τούρκους ή τους Βούλγαρους. Είχαν μια σιωπή, μια βαθιά γνώση πως ο άνθρωπος, από όπου και αν κατάγεται, κρύβει μέσα του τον άγγελο μα κρύβει και το θηρίο. Το ταϊζει κρυφά, το κρύβει πίσω από χαμόγελα και ανέξοδες καλοσύνες, το καταπιέζει όταν ενοχλεί την καθημερινότητα και το ελευθερώνει όποτε οι συνθήκες το επιτρέπουν. Εκτός κι αν η καλλιέργεια και η ηθική του υπερισχύσουν. Μα, να ανοίξω φιλοσοφική συζήτηση;

Όχι. Τότε; Ας πάω στα «επουσιώδη». Να πω για τις αηδίες που η δική σας show-business μάς πούλησε δεκαετίες τώρα; Για τόσες ανοησίες της ποπ, της ροκ και των «charts» που μας τάισαν με το ζόρι; Που για κάθε τραγούδι της προκοπής αναγκαστήκαμε να αγαπήσουμε κι ένα σακί σκουπιδοτράγουδα και να συνδέσουμε τις εφηβείες και τις ζωές μας μαζί τους; «Και τι με νοιάζει, θα μου πει, αν εσύ έχαφτες τις αηδίες που σου πουλούσαν οι δισκογραφικές και τα ραδιόφωνα; Ας μην τις άκουγες. Είναι ανάγκη να σας φταίνε πάντα οι άλλοι;»

Καλά, θα πω για τα δικά μας: Έχεις δίκιο Robert, ότι κι αν πεις λίγο είναι. Η πρώτη μας βουλή είχε μέσο όρο 200 βαφτιστήρια ανά βουλευτή. Ήμασταν χαλασμένοι εξ αρχής. Ο εμφύλιος μεταξύ των Ελλήνων κατά την επανάσταση στοίχησε περισσότερους νεκρούς απ’ ότι ο αγώνας ενάντια στους Οθωμανούς. Βαφτίσαμε τον Ιταλό Καποδίστρια Έλληνα και μετά τον σκοτώσαμε γιατί δεν είχε τα κουσούρια μας. Όσο αίμα κι αν χύσαμε, όσους Θούριους κι αν ψάλαμε, όσες ηρωικές Εξόδους κι αν επιχειρήσαμε, τελικά εσείς μάς κάνατε κράτος, για να κάνουμε τις δουλειές σας. Το ένα από τα τρία πρώτα κόμματα της νέας μας χώρας, αυτό που ουσιαστικά επικράτησε, λεγόταν «Αγγλικό». Αυτό τα λέει όλα. Ποια ιδεοληψία μάς έκανε να πιστέψουμε πως μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι; Χάσατε ευγενή παιδιά εδώ Robert, το ξέρω. Ποιητές, ουτοπιστές, οξφορδιανούς αρχαιογνώστες, έφηβους φιλέλληνες, Έλληνες εξ αναγνώσεως, Πλατωνιστές όταν κανείς δεν είχε ακούσει για Πλάτωνα στα λημέρια μας για αιώνες. Εμείς ήμασταν αναλφάβητοι Αρβανίτες, Βλάχοι, Τουρκόγυφτοι, Τουρκόφωνοι, Πομάκοι, Σλαβομακεδόνες, Τσάμιδες. Εσείς βυθίσατε στο Ναβαρίνο, εσείς μας δώσατε κράτος, εσείς μας κάνατε Έλληνες. Εμείς απλώς κερδίσαμε το κύπελο στο ποδόσφαιρο και βγήκαμε να δείρουμε Αλβανούς.

Μπα, όχι, αυτά τα λέμε μεταξύ μας, δεν είναι για ν’ ακούγονται παραέξω, μετατρέπονται αυτομάτως σε υπερβολές και σε ψέματα όταν βγαίνουν απ’ το σπίτι. Θα του πω άλλα:

Μη νομίζεις πως περνούσαμε ζωή και κότα τόσα χρόνια Robert! Δεν ήταν παράδεισος το να κοιμάσαι σε ράντζο στο διάδρομο, εγχειρισμένος. Ούτε το να είσαι άτομο με αναπηρία και να σού είναι αδύνατον να κινηθείς στις πόλεις μας. Ούτε το να πληρώνεις «περαίωση» στην εφορία, θεωρούμενος απατεώνας εξ ορισμού. Ούτε το να οδηγείς και να πεθαίνεις στους δρόμους μας. Ούτε το να γεννάς με καισαρική για να βγάλει κάνα φράγκο παραπάνω ο μαιευτήρας και να ταϊζει γάλα σκόνη το παιδί σου για να πάρει προμήθεια. Ούτε το να μη βρίσκεις το δίκιο σου στα δικαστήρια. Ούτε το να κυβερνιέσαι από όσους μας κυβέρνησαν. Ούτε το να ζεις στην ασχήμια όπου ο καθένας έχτιζε ότι να ‘ναι όπου να ‘ναι. Ούτε το να είσαι παιδί χωρίς παιδεία και χωρίς χρόνο, με πέντε ιδιαίτερα τη μέρα, με άγχος και κατάθλιψη. Ούτε γέρος χωρίς ουσιαστική περίθαλψη και σύνταξη, να περιμένεις να πεθάνεις μπροστά στην τηλεόραση. Ούτε και το να είσαι Αιγυπτιώτης, Κύπριος, Μικρασιάτης, Ηπειρώτης, Ίμβριος ή Πόντιος ήταν πάντα ευχάριστο. Γι’ αυτό μη λες πως γλεντούσαμε τη ζωή μας τόσα χρόνια με δανεικά. Τα δανεικά τα έδιναν οι διαφθορείς των κυβερνήσεων και των εταιρειών σου και τα έτρωγαν οι διεφθαρμένοι δικοί μας δικοί τους. Και θησαύριζαν οι δυνατοί μέσα απ’ τη μιζέρια και τον εξευτελισμό μας και σήμερα θέλουν κι άλλο.

Τώρα, το πώς γίνεται αυτή η πλούσια και αδιάφθορη χώρα σου, ενώ ρούφηξε το αίμα αποικιών τόσα χρόνια, να χρωστά κι αυτή, το γιατί σού κόβονται οι παροχές στην παιδεία, οι κοινωνικές ασφαλίσεις, οι μισθοί και η πρόνοια, το γιατί έχεις χρόνια τώρα άστεγους κάτω απ’ τις γέφυρες, πεινασμένους στο δρόμο και αναλφάβητους το 2012, αυτό είναι άλλο, τεράστιο, παγκόσμιο θέμα που καλό θα ήταν να ψάξουμε όλοι μαζί. Δεν πηγάζει από την κατάσταση στην Ελλάδα. Μη μας κατηγορείς λοιπόν για όσα δεν φταίμε.

Αν θέλεις να μας κατηγορήσεις, κατηγόρησέ μας για την έλλειψη οργανωμένης άμυνας απέναντι σε μια επίθεση πρωτοφανή αλλά αναμενόμενη. Κατηγόρησέ μας που βρεθήκαμε ανέτοιμοι, επαρχιώτες αδικτύωτοι, αυτιστικοί, ομφαλοσκόποι, χασομέρηδες, μια πόλη ανοχύρωτη μπροστά στην προαναγγελθήσα επέλαση του τέρατος. Και κατηγόρησε και λίγο τον εαυτό σου, που αντί να συμπονέσει τον δοκιμαζόμενο φτωχόκοσμο της Ελλάδας, γλύφει μισοκοιμισμένος την καραμέλα που του πουλούν οι αγορές, τα περιοδικά των εκδοτών και οι ρατσιστικές αναλύσεις των καναλιών, περιμένοντας τη σειρά του. Σου λένε κάθε μέρα για την ελληνική τεμπελιά, για την ελληνική διαφθορά, για την ελληνική ψευτιά. Την αλήθεια που δεν σου λένε θα σου την πούμε εμείς: Ετοιμάσου να χάσεις όσα νομίζεις πως έχεις. Γιατί θα τα χάσεις όλα!

Και μην πεις “αυτά δεν γίνονται!” Κι εμείς τέτοια λέγαμε. Και σήμερα βρεθήκαμε χωρίς γη κάτω απ’ τα πόδια μας. Αύριο θα έρθει η σειρά σου. Όταν λοιπόν θα σου στερούν τη σύνταξή σου, τα χρήματα που κέρδισες με ιδρώτα και με απουσία από τα παιδιά σου και τους έδωσες να σου φυλάξουν, όταν δεν θα ‘χεις γιατρό να γιατρευτείς, σπίτι να κοιμηθείς, πρόνοια να προνοήσει, φαϊ να φας, τραγούδι να τραγουδήσεις, τότε να μας κατηγορήσεις διπλά. Γιατί εμείς ανοίξαμε την Κερκόπορτα.

Η ευθύνη μας δεν είναι μόνο πως δημιουργήσαμε χρέος, πως κλέψαμε τον τόπο μας, πως χτίσαμε αυθαίρετα, πως πληρωθήκαμε μαύρα, πως πήραμε και δώσαμε φακελάκια, πως ψηφίσαμε ζώα, πως λαδώσαμε, πως παντρευτήκαμε σε πισίνες με πυροτεχνήματα και λιμουζίνες ενώ χρωστούσαμε, πως κάψαμε πεντοχίλιαρα στα σκυλάδικα, πως θελήσαμε το βουλευτή και τον καλλιτέχνη να εκπροσωπούν τη φτηνότερη και πιο αντιαισθητική πλευρά μας. Εννοείται πως φταίμε για όλα αυτά και άλλα. Όμως η πραγματικά μεγάλη ενοχή μας απέναντί σου είναι πως κάναμε την αρχή για να ρουφήξουν σε λίγο και το δικό σου αίμα.

Η υποχρέωση μας σήμερα είναι να παλέψουμε για τα παιδιά σου. Και η δική σου υποχρέωση είναι να παλέψεις για τα δικά μας. Μόνο έτσι γίνεται.
Τα υπόλοιπα είναι ανοησίες.

Ακούς εκεί we blame you! Ηλίθιε!»

Τρεις μήνες πριν τελειώσει η σχολική χρονιά και ακόμα τα βιβλία δεν έχουν πάει στα σχολεία.

Ειδικά στα ΕΠΑΛ, οι μαθητές δεν έχουν παραλάβει βιβλία σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα.

Συγκεκριμένα, τα βιβλία της «Γλώσσας – Έκφρασης» και των «Μαθηματικών» της Γ’ τάξης του ΕΠΑΛ ακόμα έρχονται. Επίσης, σε πολλά σχολεία λείπουν και τα βιβλία των μαθημάτων που διδάσκονται ανάλογα την ειδικότητα του μαθητή και εξετάζονται και αυτά πανελλαδικά (π.χ. το βιβλίο της ειδικότητας των ψυκτικών, των ηλεκτρονικών κλπ…). Το βιβλίο των «Μαθηματικών» ούτε καν βρίσκεται σε διαδικασία εκτύπωσης.

Την ίδια ώρα το Υπουργείο ανακοίνωσε πρόγραμμα εξετάσεων για μαθήματα που δεν έχουν καλά-καλά διδαχτεί.

Το θέμα ανέδειξε στη Βουλή ο Βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Παπακωνσταντίνου που αναφέρει σε επίκαιρη ερώτηση του πως “Οι υποσχέσεις του Υπουργείου ότι το πρόβλημα θα είχε λυθεί μέχρι τέλος Οκτωβρίου αποδείχτηκε στάχτη στα μάτια μπροστά στις αντιδράσεις μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών.”

“Οι φωτοτυπίες δεν είναι  δυνατό να αποτελέσουν λύση στο πρόβλημα και βέβαια η διδασκαλία των μαθημάτων με αυτές τις συνθήκες για κανένα λόγο δεν μπορεί να θεωρείται ουσιαστική προετοιμασία για πανελλαδική εξέταση στα πλαίσια ενός σκληρά ανταγωνιστικού σχολείου. Η πολιτική αυτή στέλνει τη νεολαία στον Καιάδα της αμορφωσιάς και της κατάρτισης. Θέλουν τα νέα παιδιά φτηνό ευέλικτο, εργατικό δυναμικό και όχι ανθρώπους με γνώση και δικαιώματα.” σημειώνει και ρωτά την υπ. Παιδείας τι μέτρα θα πάρει για να δοθούν άμεσα όλα τα βιβλία στους μαθητές, για να μειωθεί άμεσα η εξεταστέα ύλη και για να εξεταστούν οι μαθητές (πανελλαδικά) μόνο στην ύλη που πρόλαβαν να διδαχθούν.

Η Διοίκηση του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών ξεκίνησε τη σταδιακή απόλυση των είκοσι συμβασιούχων εργαζόμενων στο ΚΕΑΤ, που πραγματοποιούν επίσχεση εργασίας, καθώς παραμένουν απλήρωτοι εδώ και ένα χρόνο.

Οι απολύσεις αυτές σημαίνουν ότι το κέντρο θα πάψει οριστικά να παρέχει έστω και αυτές τις ανεπαρκείς υπηρεσίες εκπαίδευσης και φροντίδας των τυφλών παιδιών, που καλύπτονταν από τους συμβασιούχους, καθώς οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού έχουν σταματήσει εδώ και 17 χρόνια.

Στην ουσία η κίνηση αυτή ισοδυναμεί με κατάργηση του ΚΕΑΤ, του μοναδικού πανελλαδικού δημόσιου κέντρου για τυφλούς, αφήνοντας αβοήθητα εκατοντάδες τυφλά παιδιά και τις οικογένειές τους, σε μια περίοδο που οι ανάπηροι και οι άλλες ευπαθείς ομάδες βιώνουν στο πολλαπλάσιο βαθμό τη βαρβαρότητα της πολιτικής της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Την ίδια στιγμή η υποκρισία της Διοίκησης για το ενδιαφέρον της προς τους τυφλούς περισσεύει, καθώς ισχυρίζονται ότι οι απολύσεις γίνονται για το καλό τους: για να μπορέσουν δήθεν να προσλάβουν ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, που κι αυτούς θα τους έχουν απλήρωτους, αφού η κυβέρνηση δεν έδωσε και δεν σκοπεύει να δώσει ούτε ένα ευρώ για την εκπαίδευση και αποκατάσταση των τυφλών. Πρόκειται για έγκλημα, που κανέναν δεν πρέπει να αφήσει αδιάφορο.

Η ένταξη πριν 30 χρόνια του ΚΕΑΤ στο δημόσιο, ήταν αποτέλεσμα σκληρών αγώνων των τυφλών και των εργαζομένων. Με  σκληρούς πάλι αγώνες οι εργαζόμενοι παλεύουν για να το διατηρηθεί και να το διευρυνθεί η δραστηριότητα του ΚΕΑΤ έτσι ώστε  να καλύψει όλους τους τυφλούς και όλες τις ανάγκες τους.

Άμεσα αιτήματα των εργαζομένων είναι:    

· Να ανακληθούν άμεσα όλες οι απολύσεις.

· Να καταβληθούν τα δεδουλευμένα στους απλήρωτους συμβασιούχους και να απορροφηθούν όλοι ανεξαίρετα, χωρίς προϋποθέσεις στο ΚΕΑΤ με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας.

Με αισθήματα οργής σε μια συμβολική κινητοποίηση προχώρησαν και οι μαθητές του Κέντρου που έγινε στα κάγκελα του σχολείου, με σκοπό να ενημερωθούν με ντουντούκα και συνθήματα περίοικοι και περαστικοί. Στο πλευρό τους ήταν και εκπρόσωποι της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων.

«Συναγερμός. Το μοναδικό σχολείο τυφλών υπολειτουργεί. Δεν έχουμε καθηγητές, μόνο τρεις! Δεν έχουμε βιβλία. Αντί για μάθημα μιας ώρας κάνουμε 20 λεπτά…

Να πληρωθούν τώρα οι εργαζόμενοι.

Επιδιώκουν να κλείσουν το ΚΕΑΤ και να κλείσουν κι εμάς στα σπίτια μας, αμόρφωτους, χωρίς δικαιώματα. Συνένοχοί τους οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των αναπηρικών ομοσπονδιών. Δε θα τους περάσει. Θέλουμε καλύτερο μέλλον για μας και τις οικογένειές μας».

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με επίσημα στοιχεία τουλάχιστον 15.000 παιδιά αντιμετωπίζουν πρόβλημα όρασης, περίπου 200.000 παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι εκτός εκπαίδευσης. Σήμερα η κυβέρνηση επιταχύνει το έγκλημα με το κλείσιμο σχεδόν όλων των μονάδων ειδικής αγωγής, προσθέτοντας χιλιάδες παιδιά στον Καιάδα που έχουν ανοίξει και συντηρούν οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις.

(πηγή:ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ & http://plateiamolaon.wordpress.com)